Gemengde Berichten. Volgens het Journal des Débats zal de moord, door Eyraud op Gouffé gepleegd, nog aanleiding geven tot een rechtsquaestie in Engeland. Eyrauds leven was namelijk in eene Engelsche levensverzekeringmaatschappij verzekerd. Tot 1889 betaalde Eyraud regelmatig zijn penningen, ten bedrage van 2000 fres. per jaar. De polis zou bij nietbetaling van éen jaarpremie vervallen, indien althans in het volgend jaar de verzekeraar niet de twee verschuldigde premiën gelijktijdig betaalde. Onlangs bood Eyrauds echtgenoot de beide premiën aan, doch de maatschappij weigerde ze aan te nemen, op grond, dat door den moord de verzekering verviel en dat Eyraud door Gouffé te dooden, zich opzettelijk de doodstraf op den hals had gehaald. De vrouw van Eyraud heeft nu haren advocaat, den heer Michael Abrahams, opgedragen, te bewijzen, dat haar man niet vrijwillig voor de rechtbank is verschenen; dat hij in plaats van zich den dood opzet;elijk op den hals te halen, alles deed wat hij kon om zijn leven te redden; dat het niet zeker is, dat hij ter dood zal worden veroordeeld en dat, indien dit toch geschiedt, de president hem nog gratie schenken kan. Ten slotte zal de advocaat uit den toestand zijner gezondheid bewijzen , dat het zeer wel mogelijk is, dat Eyraud nog een natuurlijkendood zou kunnen sterven, voordat het hof over zijn hooger beroep heeft beslist. De rechtbank te San-Francisco heeft een man veroordeeld, die het beroep van dief op eene geheel eigenaardige wijze uitoefende, of liever liet uitoefenen. In plaats van namelijk zelf de voorbijgangers te bestelen, liet hij dit dooreen aapje doen. De man droeg het handige diertje op zijne schouder, en als het geschikte oogenblik gekomen was, sprong het van den schouder van zijnen baas en ontstal dezen of genen zijn horloge of portefeuille. De eigenaar van hot aapje werd tot gevangenisstraf veroordeeld, maar wat er van ’t beestje geworden is, meldt de geschiedenis niet. --- School- en Kerknieuws. Brammen, 23 Dec. Uit de 7 sollicitanten , die zich hebben aangemeld voor onderwijzeres aan de school voor g. 1. onderwijs te Eerbeek, is door Burgemeester en Wethouders in overleg met het Hoofd der Schoolde volgende voordracht opgemaakt: No. 1 mej. A. J. Beilo te Yarssel, no. 2 mej. A- Reijers te Kampen en no. 3 mej. G. J. Kerbert te Arnhem. --- Van het Binnenhof. Bij de vele drukten van het hedendaagsche leven is het nog een drukte apart om de „handelingen “ van de Staten Generaal bij te houden, ’s Morgens, ’s middags en ’s avonds „begrooten“ de heeren er onverdroten op los: het ministerie vaart uitstekend bij den haast, die achter het werk gezet wordt, anders toch zouden we nog wei andere noten hebben hooren kraken over verschillende punten van het regeeringsbeleid, over de Congo-zaak, over den idyllischen toestand in Suriname enz. enz. Wij mogen er nog wel’eens aan herinneren, dat het onze bedoeling niet kan zijn om onder deze rubriek een eenigszins volledig overzicht van de Kamerdebatten te geven. Het is slechts mo.;elijk hier en daar een greep te doen: wij kiezen dan bij voorkeur saillante redevoeringen en opmerkingen, speeches, die waard zijnde aandacht van het geheele, groote publiek te trekken, en die de verhoudingen der partijen en den toestand van het oogenblik met kleur kenschetsen. Wij achtten het bijv. merkwaardig om de rede vaneen afgevaardigde als den heer Okma in hootdtrekken weêr te geven, omdat zulk eene taal duidelijker dan een uitgebreide toelichting aantoont, van welke kracht sommige anti-revolutionaire afgevaardigden zijn. Wij moeten nog om dien grappenmaker lachen! Zijne collega’s, medeleden van de antirevolutionaire club , moeten verstomd gestaan hebben over de nieuwe denkbeelden, die hun geestverwant ten beste gaf. De medische studenten zullen den heer Okma zeker zeer dankbaar zijn al» hij hun den weg wijst om in vijf jaren dun doel te bereiken. Hun professoren meenen , dat een goed student er zeven voor noodig heeft. Eu liet Nederlandsche volk zou gaarne van den schranderen afgevaardigde van Wolvega vernemen, hoe de Staat het kan aanleggen om niet te betalen voor „studenten van beroep*. Jammer maar dat hij op deze punten zoo stom was als een visch! Nooit heeft eenig katholiek afgevaardigde zulke lumineuse gedachten uitgesproken als de dienzinnige Okma. De katholieke kiezers mogen er daarom wel dankbaar voor zijn, dat zij het hunne hebben Dijgegedragen tot de keuze van dezen heer en van andere schapen der kudde, die sedert Lohman’s verhuizing naar het „Torentje* helaas zonder herder rondzwalkt. Door plaatsgebrek op Zateidag hebben wij moeten uitstellen om den hoofdinhoud van de rede des heeren Rutgers van Rozenburg mede te deelen. Doch wij doen dit alsnog, omdat het onsaan het hart zou gaand i e lezers, die geen uitgebreide Kamerverslagen lezen, zulke geestige boutades over den politieken toestand van den dag te onthouden. Men weet het: als de heer Rutgers v Rozenburg het woord neemt, dan heeft hij iets te zeggen, iets dat hout snijdt en dat altijd geestig inden vorm is. Bovendien, de gewone partij hartstocht ontbreekt bij dezen afgevaardigde; hij is tamelijk objectief en hij heeft ook de euveldaden van ministers nooit gespaard of vergoelijkt als of omdat die titularissen van zijn kleur waren. Denzelfden regel van objectiviteit wenschte hij tegenover dit ministerie te volgen en dan had hij er zich zelf niet toe kunnen belezen om met zijn stem aan den huidigen minister van Financiën een blijk van vertrouwen te geven. Hij verklaarde zich niet gevaarlijk voor deze Regeering, want de leden der linkerzijde moeten naar zijne opvatting inde tegenwoordige omstandigheden dit kabinet volstrekt niet naar het leven staan. Zoolang het in 1887 mondig verklaarde deel der natie niet genoeg ontwikkeld is om uit overtuiging liberaal te worden, en het juk van clericale, socialistische raddraaiers af te schudden; zoolang | het liberalisme, om weer meerderheid te worden, den steun zoude behoeven van die beginsellooze, vlottende, zelfzuchtige groep van kiezers, welke in 1888 de overwinning heeft bezorgd aan de rechterzijde , en welke veil is voor hem, die het meeste biedt of belooft, zoolang grijpe het liberalisme niet naar den helmstok van het Staatsroer, maar blijve het de zuurdesem, die langzaam maar regelmatig het deeg doortrekt, totdat dit rijp is en geschikt om tot voedzaam brood verbakken te worden. Te denken dat dit binnen enkele maanden zijn beslag kan krijgen zou onzinnigheid zijn, en daarom zij aan het amalgama, dat zich thans meerderheid waant, vooreerst nog het gezag, dat het feitelijk occupeert, gegund. Daarom ook aas ik niet „zoo sprak hij* op een nederlaag der clericalen inden eersten tijd, en wrijf ik mij niet van pleizier inde handen, wanneer de onderdeelen van hetgeen de clericale leiders onder de pressie der werkelijkheid thans zelven het monsterverbond plegen te noemen, met elkaar krakeelen. Ik moge daarbij een flauwen weerschijn geven van hetgeen een Engelschman geniet bij een hanen-, of een Spanjaard bij een stierengevecht, ik blijf koud, wetende dat het zijn onbloedige stierengevechten, gelijk te Parijs vertoond zijn : batailles met armes courtoises , scènes, welke de officieren elkander maken om den goeden geest levendig te houden onder hunne bonte troepen, en tevens den vijand te verbijsteren. Trouwens, waarde heeft voor de liberale partij wèl eene zege, voortgevloeid uit het doorwerken van hare beginselen onder het volk, maar geen zege die te danken is aan de lamheid der tegenpartij, of het uiteenspatten van het monsterverbond; want dit is een triomf, die niet beklijft. Immers, trad eene liberale regeering op dientengevolge, zonder haar reden van bestaan te vinden in eigen kracht, wat zou men zien gebeuren ? De verspreide brokstukken van den romp des monsters zouden subiet weder bijéenkrimpen om aan het liberale kabinet het leven zuur en ondragelijk te maken. De liberalen denken niet zich te laten gebruiken als scherprechter van de rechterzijde op een deel daarvan; en ziedaar, waarom ik kan botvieren aan mijn streven, om objectief te werk te gaan, en deze Regeering te blijven bejegenen met instemming, wanneer hare handelingen dat verdienen, en met verschooning, waar dit anders is, mits niet al te erg. En dat al te erg is het geval met opzicht tot het financieel beleid. Ik blijf bij het voornemen, mijne stem tegen dit hoofdstuk uitte brengen. Ik herhaal intusschen dat ik hierbij niet bezield word door vijandschap tegen het Ministerie noch door zucht om het te doen plaats maken voor een liberaal Kabinet, welks tijd nog niet gekomen is. Ik wensch het clericaal ziektenproces, waarin ons land verkeert, niet te storen, maar geel de voorkeur aan doorzieken of aan af wachten, totdat er een bacterioloog als Jenner, Pasteur of Koch optreedt met de uitvinding vaneen lymphe .ter radicale genezing van den clericalen lupus. De heer Domela Nieuwenhuis klaagde gisteren ineen berangrijke rede over te langen diensttijd en te lage bezoldiging van de lagere beambten der posterijen en der telegrafphie en van het spoorwegpersoneel. Voorts dwong hij aan op de invoering vaneen achturigen werkdag bij aanbesteding van waterstaatswerken en op de bepaling vaneen minimum loon. --- PER TELEGRAAF ’s-Hage, 23 Dec. Tweede Kamer. Met 50 tegen 30 stemmen is aangenomen bet voorstel—Schaepman om terug te komen op 13 Januari tot behandeling der stedenwet. Daarna is aangenomen met 58 tegen 29 stemmen een voorstel—Kerkwijk om de hoofdstukken 10 en 11 der begrooting van Suriname en de maildienstcontracten te verdagen lot terugkeer der Kamer. Bij de begrooting van Waterstaat interpelleerde de heer Dijckmeester de Regeering over de slechte exploitatie der lijn Rotterdam—Dordrecht—Arnhem—N ij megen. De Minister schreef dit toe aan den eersten overgangstijd en aan het buitengewoon groot vervoer. Alles wordt gedaan tot verbetering. Tal van andere punten zijn behandeld. Heden avond voortzetting. De commissie voor de legerwet zal 5 Janbijeenkomen tot definitieve vaststelling van het verslag. --- Nederlandsch Oost-Indië. Aan berichten, loopende tot 13 November,, is het volgende ontleend: In het mail-overzicht van het Bat. Hbl. wordt de vraag gesteld, of eene militaire expeditie wel het middel was om achter Flores’ tin-gebeimen te komen. Het spreekwoord: „men vangt geen vliegen met azijn* doet zich hier gelden. Waarschijnlijk zou men goedkooper en beter het doel bereikt hebben, indien men de invloedrijkste hoofden, in plaats van hen met lood en staal te dreigen. door den glans van zilver of goud bekoord had. Uiteen politiek oogpunt ware dit waarschijnlijk tevens raadzamer geweest, want men handhaaft lichter de openbare orde, indien men hetgeen men begeert, door ruil in der minne, dan door geweld langs den weg van den sterkste poogt te verkrijgen. De strooiende hand zou op Flores meer verkregen hebben dan thans voor de dreigende in het vooruitzicht is. Alleen dan zou hiertegen een onoverkomelijk bezwaar hebben bestaan, indien de volksstammen op Flores zoo verwilderd waren, dat slechts militaire aanraking met hen ware te verkrijgen. Dit is echter het geval niet, want op Flores bestaat eene uitgebreide r.-k. missie, welker niet geringe invloed op de bevolking blijkt uit den zegen, welke rust op haar bekeeringswerk. Had men hare hulp ingeroepen en haar tevens tijd gelaten, dan zou men in de eerste plaats zonder groote uitgaven zekerheid verkregen hebben omtrent den zelfs thans nog in het duister liggenden tin-rijkdom en zouden, in geval van gunstige rapporten, onderhandelingen met de hoofden kunnen zijn aangeknoopt, welke, in stede van hen te alarmeeren , gelijk alle militair vertoon , hen waarschijnlijk inschikkelijk zouden hebben gemaakt. Nu het tegenovergestelde heeft plaats gehad en de regeering, zonder eenige kennis van land, taal of volk, zoo onbekookt mogelijk op Flores, als malle Jan onder de hoenders is gevallen, is het te hopen, dat dit niet voor langen tijd alle vreedzame aanraking onmogelijk heeft gemaakt. En zulks omdat wij van de expeditie, sedert deze in haar duur beperkt is geworden door de parlementaire en ministerieele kritiek, geen beslissend resultaat verwachten, zoo min in gunstigen als in ongunstigen zin. Naar ons oordeel zal het eind wezen, dat de ambtenaren van het mijnwezen, al constateeren zij de aanwezigheid van tin, nochtans geen tijd genoeg gehad zullen hebben om een stellig antwoord te kunnen geven op de vraag: of exploitatie van Staatswege aanbeveling verdient. Welnu, is dit werkelijk het geval en houdt het mijnwezen gebruikelijkerwijze een; slag om den arm, dan blijft de noodzakelijkheid van verder onderzoek en zal dus ’s lands belang vorderen eender twee hier voren aangegeven wegen, zoo niet beide, in te slaan. Middelerwijl is, hoewel dit officieel geheim gehouden wordt, besloten tot de onmiddelijke terugroeping der op de zuidkust aanwezige troepen. De noodige maatregelen voor hun terugkeer zijn reeds genomen en den 21. dezer maand worden zij verwacht te Soerabaija. Nu het niet gelukt is, dit corps saam te trekken met het in het noorden opereerend, en het bovendien te zeer aan koortsen lijdt om groote diensten te praesteeren, is zijn terugkeer verstandig en zonder politieke beteekenis. Inde Javasche Ct. van 11 November zijn afgekondigd twee gouvernements-besluiten, waaruit weder blijkt van hoeveel belang het is inde wateren van Atjeh schepen te hebben, welke in militaire diensten kunnen voorzien. Bij het eerste zijn tot tegengang van zeeen strandroof, bepalingen vastgesteld omtrent de aanwezigheid van vuur en blanke wapenen aan boord van inlandsche vaartuigen en bij het andere zijn nadere maatregelen voorgeschreven om het verbod van in- en uitvoer in eenige staatjes ter noordkust van Atjeh beter doel te doen treffen. Men schrijft uit Atjeh ,aan de Javabode: Den 27. October zijnde troepen van de excursie naar Simaloer of Poelie Babi terugfekeerd, de commandant, majoor Ten Sietoff, de controleur de Neve, de kapt. Houbolt en de luitenants Lauzing, Snijders en Yan der Haas, de off. van gezondheid Nicolaï, met ruim 150 man infanterie, artillerie met handgranaten en mineurs, benevens de marine-landingsdivisie van Z. M. ss. „Merapi." Alleswas naar wensch afgeloopen. Het doel nl. het herstellen van de rechten der inboorlingen tegenover de zich aldaar gevestigd hebbende Atjehers werd bereikt en zonder wapengeweld. De Atjehsche nederzetting werd bestraft en vele wapens in beslag genomen en medegevoerd. Een Europeesch onderofficier stierf onderweg ten gevolge van de warmte- In drie weken was men uiten thuis. De cholera heeft zich onlangs beperkt tot enkele gevallen, en is thans weder geweken. ---