BINNENLAND. Zutphen , 31 Dec. 1885. De Minister van W., H. en N. heeft afwijzend beschikt op het verzoek van den heer J. van Leeuwen Jr. alhier, om nevens zijne Rijksbetrekking als opziener op de spoorwegdiensten zijne benoeming tot leeraar aan de Burger-Avondschool te mogen aanvaarden. De Minister acht de vereeniging van beide betrekkingen schadelijk voor de uitoefening van behoorlijk toezicht op de spoorwegdiensten. Op de heden alhier gehouden veemarkt waren aangevoerd 25 runderen. Men besteedde voor vette runderen per KG. 40 a 64 ct., guste dito 35 a 40, drachtige dito per stuk f 100 i f 170. Bij de herstemming vooreenlid van den Raad der gemeente ’s Heerenberg werden uitgebracht 211 stemmen. Hiervan verkregen de hh. G. Gerritsen 113 en J. van Raay 96 stemmen, zoodat eerstgenoemde gekozen is. Te Beekbergen zijnde moeilijkheden met de onteigening der gronden voor den locaalspoorweg Willem 111 zoo goed als uit den weg geruimd, daar de directie de eerst aangeboden sommen aanmerkelijk heeft verhoogd. Door den Kerk eraad van Apeldoorn werd op voorstel van ds. Hattink besloten , ’t godsdienstonderwijs , dat van Kerkeraadswege op openbare scholen gegeven werd, in te trekken en weer in ’t catechisatielokaal' te doen plaats hebben. Na dit besluit bood één der predikanten zich bij ’t Dag. Bestuur aan, persoonlijk dit godsdienstonderwijs op de openbare school voort te zetten. Berkelquaestie inde Tweede Kamer. Den 21sten dezer kwam zij bij de Waterstaatsbegrooting op het tapijt. De heer Brantsen van de Zijp, onze afgevaardigde, leidde haar in. Hij maakte zich tot tolk der oppositie tegen het Waterschapsbestuur. Ontevreden over den gang van zaken inde najaarsvergadering der Prov. Staten, knorrig omdat deze zich met de reglementswijziging van Ged. Staten, trots de daartegen ingebrachte adressen, toch hadden vereenigd, misschien ook omdat de oppositie inde Staten niet zulke welsprekende woordvoerders had gehad „als waarop | zij inde Kamer mocht bogen”, gelijk de heer de ' Ranitz ondeugend opmerkte; inziende , dat op een genomen besluit inde Statenvergadering niet licht terug waste komen, terwijl zij toch nog eens hare ! grieven wilde luchten, meende de oppositie niet j beter te kunnen doen dan inde Tweede Kamer na te pleiten. Op dit pleidooi hadden we beloofd terug 'te zullen komen. Yóór het jaar teneinde is, ver** i vullen we die belofte. Allereerst moet ons de opmerking uit de pen , i dat de Tweede Kamer geen Hof van cassatie is: voor grieven tegen Prov. Staten en wettig door die ! Staten genomen besluiten. Inde tweede plaatswas het oogenblik voor napleiten niet zeer gelukkig' gekozen, ’t Was reeds den 21en December en er, was behalve .Waterstaat nog zooveel te doen vóór j het Kerstreces. De tijd drong en van dien tijd voor zulk een doel, waarvan men wist dat geen prac- j tisch resultaat te verwachten was, eenige oogenblikken af te nemen , ging ook volgens den Voor- j zitter zóó weinig aan , dat hij al spoedig , toen men er inde avondzitting nog eens op terug kwam, de heeren verzocht de Berkelquaestie te laten rusten totdat de Kamer meer tijd zou hebben. Nu het debat zelf. Uit de redevoeringen der hh. Brantsen en Aylva van Pallandt blijkt, dat zij, die met de Almensche adressanten meegingen, het onderling niet eens waren, wel in hunne grie ven tegen het waterschapsbestuur, dat zij van' eigenmachtig handelen en lichtvaardig omspringen met cijfers en geld beschuldigden, maar niet in hunne vragen aan den Minister. Terwijl de heer Brantsen het heele debat op touw scheen gezet te hebben om een nieuwe waterschapswet te vragen, die meer waarborgen aan ingelanden en geërfden zou geven , meende de heer van Pallandt „dat, als men zich maar hield aan de bestaande bepalingen, eene zoodanige nieuwe wet niet noodig was.” Van een zelfde gevoelen was trouwens ook de heer Goeman Borgesius, die den heer Brantsen bestreed en de poging, om eene nieuwe waterschapswet uitte lokken met het oog op dit speciale geval, van bedenkelijken aard achtte. Immers onder de bestaande wetten zijnde rechten van geërfden en ingelanden voldoende gewaarborgd, „maar voegde hij er bij het spreekt van zelf, dat ook ineen waterschap de minderheid ten slotte zich moet on- j derwerpen aan de meerderheid en dat in die zaken | waar het hooger gezag in casu de Prov. Staten de eindbeslissing heeft, ook zij, die zich met die eindbeslissing niet kunnen vereenigen, wel bezwaarschriften kunnen indienen, maar ten slotte toch moeten berusten,” Om die nieuwe wet was het dan ook niet te doen. ' Blijkbaar moest die vraag dienen als kapstok, om er de grieven tegen het Waterschapsbestuur in ! Tweede Kamer aan op te hangen. Openlijk verweet : de heer Borgesius dit den heer Brantsen , toen hij sprak: „ik heb dit alles kortelijk in herinnering gebracht, om te doen zien , dat de oppositie in ' het Berkelwaterschap. na het inde Provinciale : Staten verloren te hebben , de quaestie nu wil overbrengen naar de Staten-Generaal, waar zij vol-1 strekt niet thuis behoort.’ En de heer 1 de Ranitz, de hh. Brantsen en Vander Borch beantwoordende , zei: „Bij het hooren dezer discus- J sie zou men zich verplaatst wanen in eene verga- 1 dering der Provinciale Staten van Gelderland. Het ! komt mij echter voor, dat nu eenigszins is nagepleit op hetgeen inde vergadering dier Staten van November jl. is behandeld.” De Minister dacht overeen nieuwe waterschapswet al evenals de hh. van Pallandt en Borgesius. Maarde oude belofte, de Rijkssubsidie zal men zeggen was motief genoeg om de zaak in de Kamer ter sprake te brengen. Er was echter, dit vergete men niet, geen aanvraag door het Waterschapsbestuur om die subsidie gedaan en dit punt was dus niet direct aan de orde. De Minister antwoordde dan ook: »Van het Waterschapsbestuur is tot heden niets vernomen. Het is zelfs niet zeker, dat eene aanvraag om subsidie zal inkomen. Wel is indertijd door den Minister Klercx een Rijkssubsidie van 3| ton toegezegd, mits het Waterschapsbestuur er om vraagt en een uitge-j werkt plan overlegt, dat door de Regeering wordt' goedgekeurd." Hieraan voegde de heer Borgesius later toe: »de Minister kan op de vraag om subsidie niet antwoorden, want de definitieve plannen zijn nog niet gereed en Z.Exc. kan dus de wenschelijkhaid om 3Vs ton subsidie te geven, niet beoordeelen, vóórdat de plannen zijn ingekomen j het Gecombineerd College mag zelfs volgens het reglement geen verzoek om subsidie indienen, vóórdat de definitieve plannen gereed zijn. Om aie zoo spoedig mogelijk gereed te krijgen, daarvoor zijn tot heden de meeste kosten besteed.* Natuurlijk wisten de hh. opposanten dit evengoed als de Minister en de heer Borgesius, maar als men iemand wil slaan, is een stok licht gevonden. Wat de oppositie zelve aangaat: de Minister ontkende, dat de uitgaven, die door het Waterschapsbestuur gedaan zjjn, gelijk de heer Brantsen beweerde , doelloos zonden zijn. „ Hoe de verbetering van de Berkel plaats moge hebben, in langer of korter tijd, daarvoor is inde eerste plaats een behoorlijk plan noodig, en daartoe uitgaven te doen is alleszins gewettigd. “ Op de bewering van den heer van Pallandt, 1 I 1 i 1 I ~* n . ! ,1 1 i i ' dat het bestuur onwettig was, omdat het slechts de bevoegdheid |had, zes maanden te fungeeren, antwoordde de heer de Ranitz: »Ik geloof dat dit niet juist is. In het reglement was wel bepaald , dat uiterlijk binnen zes maanden het kohier moest worden opgemaakt, maar dat is ondoenljjk gebleken; er was veel meer tijd voor noodig. Toen is men overgegaan tot wijziging van art. 2 van de invoeringsbepalingen van het reglement, zoodat in de periodieke aftreding der leden van het bestuur door Ged. Staten zou worden voorzien; dat besluit is genomen door de bevoegde macht, de Prov. Staten Op die wijze moest inde voortduring van het bestuur worden voorzien. Voor de juistheid dezer bewering meen ik mij te mogen beroepen op den geachten afgevaardigde uit Zevenbergen, die zelf erkend heeft, dat het bestuur wettig was; hij is zelf drie jaar lang lid van het Gecombineerd College geweest.” Al is alles nu zoo; al is het bestuur wettig; al is het geld niet weggegooid; al zijnde adressen van bezwaarden bij de Prov. Staten ingekomen niet ter zijde gelegd, gelijk de heer van den Borch beweerde , maar openlijk inde Statenvergadering be handeld; al werd hun argument na argument uit de handen geslagen; al werd hun gezegd, dat het geheele debat inde Kamer niet thuis behoorde de hh. hebben hun grieven toch eens gelucht en dat doet goed aan het fel geschokt gemoed. Men zou het onschuldige liefhebberij kunnen noemen , als men er maar geen tijd mee zoek gebracht had, die beter had kunnen worden besteed. De oppositie kan inmiddels tevreden zijn. Zij is wel inde Tweede j Kamer met een kluitje in ’t riet gestuurd, gelijk zij verdiende, maar heeft toch den volke getoond dat zij er was. En dat is voor een gegriefde minderheid altijd een aangenaam gevoel; een kleine vergoeding , voor de ondervondene teleurstelling, j Van harte zij haar die als zoodanig gegund. En hiermeé moge de twist tusschen het Waterschapsbestuur en geërfden bijgelegd zijn en met zooveel andere bezwaren voor goed tot het verledene behooren. j Werkstakingderßaadsledenvaa Bergharen. Hieromtrent wordt aan het R. K. weekblad de Post van 21 dezer het volgende geschreven , ’t welk wij niet dan onder reserve overnemen : „Heden was door den burgemeester een Raadsvergadering belegd, waarop wel niet de geheele Raad, maar toch de beide vorige wethouders (zij zijn nl. nog niet als zoodanig beöedigd) verschenen. Naar een gerucht wil, zal spoedig een nieuwe Raadsvergadering worden belegd, waarop alle leden, behalve één, die blijft verklaren liever zijn ontslag te nemen dan met den burgemeester samen te werken, zullen verschijnen. Naar men uit goede bron verneemt, zijnde Raadsleden tot dit besluit gekomen na de herbenoeming van den burgemeester van Andel. In die vergadering had verder het volgend vermakeljjk incident plaats. De burgemeester , na van zijn schrik, ontstaan bij het zien der beide vorige wethouders, bekomen te zijn, nam volgenderwijs het woord : „Ja, heeren, wat moet ik nu doen?* en het woord richtende tot den secretaris, vroeg hij: „Wat dunkt u er van, secretaris?" Deze antwoordde: „Burgemeester, ik blijf erbuiten." Een jonge neef van den burgemeester, die steeds het schrijfwerk voor hem verricht (want onze burgemeester zelf is nu juist geen calligraaf) en ook nu bij deze vergadering tegenwoordig was, zeide: »Mij dunkt, oom, ik zou de heeren beëedigen." De burgemeester antwoordde : „Ja , jongen , maar zou ik hiermee wel goed handelen ?“ en nogmaals vroeg hjj aan den secretaris: »Wat zegt u daarvan, ; secretaris ? Maar deze antwoordde ten tweede male: » Burgemeester, ik bemoei mij niet met deze quaestie." Toen zeide de burgemeester: „Heeren, ik weet niet hoe ik moet handelen; ik zal echter Donderdag a.s. een nieuwe Raadsvergadering belegden , waarop ik hoop dat u zult verschijnen j vóór dien tijd zal ik naar Arnhem, naar den commissaris des Konings gaan , om te vragen wat ik doen moet.“ Hiermee was deze vergadering afgeloopen. Men kan begrijpen dat de wethouders gedurende dit onderhoud zich [verkneukelden van plezier.* Lochem, 31 Dec. In allen eenvoud had gisteren middag de teraardebestelling plaats van het stoffelijk overschot van den heer M. E. van Harlingen op de begraafplaats inde buurtschap Barchem. Om twaalf uur per lijkkoets van ’t sterfhuis vervoerd, geschiedde de begrafenis tegen één uur. Aan de laatste eerbewijzing , den overledene toegebracht , namen behalve familie en enkele naastbestaanden deel de burgemeester, wethouders en Raadsleden , benevens de besturen der Spaarbank , Remonstrantsche Kerk , der afdeeling van het Roode Kruis en der Heerensocieteit. Stilzwijgend werd het lijk van den nestor van onzen gemeenteraad aan den schoot der aarde toevertrouwd. Als een bewijs van vooruitgang in het zielental dezer gemeente gedurende de laatste drie jaren, kan worden medegedeeld, dat behalve de meerdere ingekomen dan vertrokken personen, in het jaar ’BS zijn geboren 122 kinderen, zijnde 4 pCt. van het bevolkingscijfer tegen slechts 7l overledenen. In ’B4 werden 108 en in ’B3 slechts 88 kinderen ter wereld gebracht. Groenlo, 30 Dec. Zaterdag 2 Januari zal het 25 jaar geleden zijn, dat de heer B. W. A. Waanders, hoofd onzer Iste openbare school, die betrekking aanvaardde. Ongetwijfeld zullen zoowel autoriteiten als particulieren dien dag niet onopgemerkt voorbij laten gaan , maarden jubilaris hunne waardeering doen blijken van hetgeen hij gedurende een kwart eeuw voor Groenlo’s jeugd heeft verricht. Holten, 30 Dec. De Raad onzer gemeente heeft het vergunningsrecht bepaald op f 12,50 voor elke fSO huurwaarde. Vroeger was het hier f2O voor elke f 100 huurwaarde. Deventer, 30 Dec. Inde heden gehouden Raadsvergadering werd aan den heer O. A. Brands Buijs op diens verzoek tegen 1 Januari eervol ontslag verleend als klokkenist der gemeente. De heer Brandts Bups nam die betrekking sedert ’53 waar. ---