PER TELEGRAAF. ’sHage, 17 Jan. Eerste Kamer. Tot toelating van den heer Visser van Hazerswoude is besloten. Gekozen zijn tot rapporteurs over de algemeene beschouwingen en de verschillende hoofdstukken der staatsbegrooting de hh. van Koijen , van de Putte, van Swinderen en Pické en over de verdere hoofdstuksen de hh. ïte- ] gout, Akerlaken , Thooft en Voorthuijsen. Maandag behandeling van het Maasmond ontwerp om het nieuw te kiezen lid voor Noord-Brabant gelegenheid te geven d s vergadering bij te wonen. Onderscheidene leden van de Eerde Kamer der Staten Generaal , behonrende tot de liberale partij , hebben gisteren een samenkomst gehouden ter bespreking van hunne houding met het oog op de aanstaande debatten. De heer J. J. van Kerkwijk, lid van de Tvveede Kamer, is gisteren voor eenige weken naar Italië vertrokken. De hofmaarschalk des Konings, mr. baron De Constant Rebecque en de eerste stalmeester baron Bentinck , zijn Zaterdag naar Lujemburg vertrokken om het paleis en de stallen aldaar te inspecteeren. Zooals men weet, heeft Z. M. de Koning het voornemen , dit jaar eenigen tijd daar door te brengen. Het gedeelte Zevenbergen Moerdijk van den spoorweg Antwerpen—Moerdijk, vroeger zoo druk bereden, is thans gesloopt en voor afbraak verkocht. Alleen het stationsgebouw staat er nog als getuige van vervallen grootheid. Aangaande het spoorwegongeluk te Voorburg verneemt het Hbl nader: De brug die, (daar de brugwachter een zeer oppassend man sliep) openstond , bevindt zich aan gene zijde van het station ep een honderd meter afstand. Voor het station is een signaal dat »onveilig” stond. Vandaar dat de machinist, toen de trein voor het station stopte, den stationschef daarop opmerkzaam maakte, met het oog op de brug in ’t verschiet. De stationschef, die door de mist de brug niet zien kon, zou echter toch het sein tot afluiden hebben laten geven. Een minuut later stortte de locomotief inde smalle vliet en bleef met de voorwielen hangen op de brug ineen schuins hellenden stand. De machinist viel in ’t water, in zijn geslaagde pogingen om den stoom af te sluiten. Hij redde zich en bezeerde zich alleen aan het voorhoofd. De stoker bezeerde het achterhoofd , daar hij tegen de steenkolen viel. De eerste waggon was leêg, maar drong door den schok inden vooiafgaanden bagagewagen. Inden tweeden waggon zaten twee dames, die er met den schrik afkwamen; de overige passagiers werden evenmin gedeerd. Met de treinen u.t den Haag en Gouda werd aan beide zijden de dienst onderhouden; de passagiers moeten overeen houten hulpbrug overstappen. Een rechterlijk onderzoek is gisterenmiddag aangevangen door dn rechter cotnmissai is Larnan Trip en den officier van justitie Vander Kemp. De brugwachter en de chef bleven voorloopig den dienst waarnemen. In tegenwoordigheid van den hoofdinspecteur van j,et Rijnspoor en vele ingenieurs werden de werkzaamj heden voortgezet, om de locomotief op de rails te J brengen. Men hoopte gisterenavond gereed te zijn Indien de mechaniek der brug niet is gestoord en zij draaien kan , dacht men heden over de tweede lijnden dienst geregeld te kunnen voortzétten. Een groot aantal nieuwsgierigen was op de plek, waar de burgemeester van Voorburg de orde handhaafde. O. a bezocht prof. Henket uit Delft met vele leerlingen der Polytechnische Schoolde plek, om leering uit het ongeluk te trekken. Een later bericht meldt dat, dank zij der goede leiding van de werkzaamheden , het gelukt is gisteren inden vooravond de locomotief geheel vrij te maken en op vasten grond te brengen. Dientengevolge is de stremming voor de scheepvaart geheel opgeheven en zal heden de weg weer voor de treinen berijdbaar kunnen zijn. Men leest in het overzicht van het Bat. Blbl.: Inde hier meestal het best ingelichte kringen loopt reeds sedert eenige dagen het gerucht, dat dooiden minister aangedrongen is op herstel van het militair bestuur in Atjeh en dat hierop uit Buitenzorg geantwooid zou zijn, dat. de terugroeping van Atjeh’s civielen Gouverneur, zoolang deze zijn ontslag niet vraagt , niet strookt met ’s landsvoogds inzichten , en j deze zich genoodzaakt zou zien af te tr eden , indien het Oppe bestuur bij zijne meening volhardt. Naar men ten stelligste beweert, zou dit antwoord slechts een naderen aandrang des ministers ten gevolge gehad hebben bij een vier dagen geleden te Buitenzorg ontvangen telegram. Vermits men dezen ommekeer des Ministers volkomen gewettigd acht, niet alleen door den nationalen I aandrang, maar tevens door de uitbreiding, welke I de oorlog in Atjeh sede. t Augustus jl. blijft nemen , I ziet men hier in het antwoord van den landvoogd eene staatkundige wending , om ontheven te worden I vaneen bestuur, dat onder de tegenwoordige orastan-1 digheden de leiding eischt vaneen doorkneed staatsman. I Vermits de Minister wel de eerste zal zijn om dit | te erkennen, is men hier van oordeel, dat een verwisseling van landvoogd met die van gouverneur in I Atjeh gepaard zal gaan en dat aan beide gouverneurs I eerlang de rust geschonken zal worden, waarop zij na hun werkzaam leven alle aanspr aak hebben, en welke de natie hun eendrachtelijk gunt. --- GEMENGDE BERICHTEN. Heden morgen is alhier uit de Berkel opgevischt het lijk van mej. H.; alle pogingen die in het werk werden gesteld om de levensgeesten weder op te wekken , zijn vruchteloos gebleven. Gisteren middag vervoegdezich op het station Wesferdok te Amsterdam een goed gekleede juffrouw, en vroeg gebruik te mogen maken van het privaat; een oogenblik later, toen de vrouw, belast met het toezicht op en de reiniging der privaten , dit privaat kwam nazien, ontdekte zij een paar bandjes die, met behulp van de politie er uit gehaald, aan een kussensloop bleken bevestigd te zijn, waarin het lijkje vaneen pasgeboren kind van het vrouwelijk geslacht werd gevonden. De daderes is tot nogtoe niet ontdekt. --- BUITENLANDSCH OVERZICHT FRANKRIJK. Woensdag, 17 Januari 1883. De engelsche gezant te Parijs heeft zaterdag aan den heer Duclerc de dépêche betreffende Egypte overhandigd. De houding van Engeland in deze zaak en vooral de weinige plichtplegingen waarmede het de dubbele contróle heeft opgeheven , hebben te Parijs een onaangenamen indruk gemaakt. Indien Frankrijk al niet dooreen afbreking der diplomatieke betrek kingen er op antwoordt zegt de Temps dan rekent het er toch op, dat aan zijn beleedigde waardigheid voldoening zal worden gegeven en hoopt het dat zijn regeering zich geen oogenblik bedenken zal om een gepaste houding aan te nemen. Het blad beklaagt zich vervolgens bitter over de teleurstellingen, die de politiek van het biitsche Kabinet Frankrijk heeft bereid. Een troost gaat het voort blijft ons nl. dat de houding onzer regeering tot dusver zoo correct mogelijk schijnt te zijn geweest. De heer Duclerc is begonnen , zooals zijn plicht was, met op het herstel van het statu q u o ante aan te dringen. Toen men hem had beduid, wat ook op zichzelf zeer natuurlijk was, dat de controle plaats moest maken voor een radicaler reorganisatie der I egyptische instellingen, vereenigde hij zich met die zienswijze en verklaarde hij zich bereid alles te on-1 derschrijven «waarbij de samenwerking in stand bleef”. Maar het engelsche kabinet begreep dit anders. Indien I e het er al in toestemde Frankrijk voldoening te geven,. bleef het toch vasthouden aan zijn i’oel Fiankrijk elk fei-- n telijk aandeel inde regeering van Egypte le ontnemen, n; daarvoor had het oorlog gevoerd en de vruchten der st overwinning kon het niet piijsgeven. De heer Duclerc, die de begeerlijkheid van Engeland doorzag en , zijn verlegenheid om ze te verbergen, droeg zorg het I- den weg niet gemakkelijk te maken door voorstellen ff te doen. Hij bleef tot den einde toe in zijn verde, digende positie, Engeland’s aanbiedingen afwachtende en telkens zeer beleefd doende opmerken hoever die e aanbiedingen bleven beneden hetgeen Frankrijk het n recht had te eischen. Engeland is zoodoende er toe n gebracht alle gevolgen van het afbreken der onder-. s handelingen voor zijn rekening te nemen Het heeft n I moeten erkennen, dat wij er recht op hadden schar deloosstelling te eischen en moeten verklaren, dat het ons niets geven zal. Duitschland en Italië zullen het 11 n,i gaarne, met het oog op de behandeling die het ons aandeed , het protectoraat over het Nijldal toe, staan, maar zal het ook zoo grif gaan bij de andere r mogendheden ? ’t Zou ons niet verwonderen als Rusland bijv. protesteerde, ja zich door dit piejedent . I misschien vrij achtte om op zijn beurt in Armenie . zijn slag te slaan Heeft men niet onlangs gewezen . op de militaire toebereidselen die het aan dien kant i van z9n, rÜ*l tr°f ? En is het niet van algemeene bekendheid, dat geen enkele mogendheid op ’t oogenblik op eigen hand, noch het vereenigd Europa,” in staat of genegen zouden zijn Rusland zulk een ver overing te be'wisten? En kon dan Oostenrijk zich I niet verplich: achten, bij het uitblijven van gewapend I verzet tegen de transcaucasische overweldigingen van I Rusland, op zijn beurt naar een equivalent uitte zien en het oog op Salonika laten vallen, ’t Is volstrekt I niet onmogelijk , dat de egyptische onderneming van I den heer Gladstone de óostersche qnaeslie weer op ’t tapijt brengt. Inde zitting van maandag der Kamer van gede-I puteerden heeft de minister-president, de heer Du • 1 I elerc , een verklaring betreffende Egypte voorgelezen Ivan ongeveer den volgenden inhoud : He traditioneele banden, die Frankrijk met Egypte I verbonden en de groote belangen zijner burgers al iaar I waren bekend Deze belangen zouden bedreigd zijn ~ zoodra Egypte slecht werd bestuurd Verscheidene maatregelen waren daartegen genomen, waarvan, op den voorgrond stonden de commissie voor de schuld en do dubbele controle der westersche mogendheden Beide instellingen werkten uitstekend en heistelden | Egypte s crediet. Geen der europeesche mogendheden, deed bij hare oprichting particuliere rechten gelden. Maarde staat van zaken veranderde en Engeland achtte, onder omstandigheden, die niet licht vergeten zullen worden, militaire interventie noodzakelijk. Frankrijk weigerde mede te gaan en meende, toen het engelsche leger inde zaken gemengd was, een zeer gereserveerde houding te moeten a innemen. Wij bleven vertrouwde vrienden en vermeden gevoeligheid en wantrouwen te wekken; die houding ondervond waardeering, en wij dreven die verzoenende houding niet Verder dan met onze waardigheid b'-staanbaar was De britsche staatslieden hadden verscheiden malen hun voornemen betuigd de verkiegen rechten te eerbiedigen , en zoo wachtten wij het herstel van den vroegeren staat van zaken af. Wij bleven aan dat. gezichtspunt vasthouden, waarbij het niemand inde gedachten zou komen, dat Frankrijk met een te. I groote achteruitzetting genoegen zou nemen. Daar I Engeland van de voortzetting vaneen gemeenschap-I pel ijk handelen heeft afgekien en van zins is alleen de regeling der hangende quaestien af te handelen , I moesten wij onze vrijheid van handelen weder aan-I vaarden. Wij djden het zonder reciirninatien , overtuigd dat onze waardige en gematigde houding zou worden gewaardeerd door de Kamers, door Europa en door onze buren zelven, en wij zullen er naar streven, onze verkregen rechten, onze rechtmatige belangen en onze traditien te handhaven. Tegelijk met deze verklaring heeft de regeering een bundel diplomatieke bescheiden, het Gele Boek in het licht gegeven. Er blijkt uit, dat Duclerc niet' opgehouden heeft voor Frankrijk handhaving van den status quo in Egypte te vragen, óf een équivalent Inde dépêches van Granville wordt de opheffing van de tweeledige controle in Egypte gehandhaafd, doch (tevens het vertrou -en uitgedrukt, dat Frankrijk en Engeland zullen kunnen voortgaan met het uitoefenen vaneen weldadigen invloed over Egypte. Inde jongste nota van Duclerc, van 4 dezer, wordt gezegd, dat de controle en de andere internationale instellin gen in Egypte ten doel hadden het verzekeren van een politiek en financieel bestuur aldaar. Duclerc kan niet toegeven , dat het ondei drukken van Arabi’s, opstand de opheffing van deze instellingen moest na zich sleepen. De houding van Engeland, zegt hij,, dwingt Frankrijk , om in Egypte zijne vrijheid van handelen te hernemen. ---