Advertentie Deze COURANT verschijnt dagelijks , uitgezonderd Zon- en Feestdagen. Abonnementsprijs: f 1,50 per 8 maanden, franco per post f 1,87V5, afzonderlijke nummers 5 cent. Advertentieprijs : I—4 regels f O,GO. Elke regel meer 15 cent, voor het buitenland 30 cent. Groote letters naar plaatsruimte. Advert entiën en ingezonden stukken worden ingewacht tot ’s middags half twee aan het bureau van uitgave of inThieme’s Boek- en Muziekhandel tegenover het Postkantoor ; voor het later komende kan de plaatsing niet worden verzekerd. --- BINNENLAND. Zutphen, 28 Juni 1894. De heer W. 11. Tulp, ambtenaar ter secretarie alhier, is heden benoemd als secretaris te Sappemeer. Naar aanleiding van onze mededeeling in ons nummer van Woensdag 11. in zake het heffen van strafport voor oproepingsbrieven, gegoten inden vorm van eene kaart, vestigt men onze aandacht op een dienstorder, in Mei 1894 door het Hoofdbestuur der Posterijen en Telegraphie verstrekt en aldus luidende: „Oproepingen voor vergaderingen van onderwijzers, ook al zijn die oproepingen gewaarmerkt door den arrondissements schoolopziener, zijn geen stukken den openbaren dienst betreffende en kunnen dus niet portvrij worden verzonden.* Op de classicalo vergadering alhier zijn gekozen tot ouderling van het provinciaal kerkbestuur en diens secundus, de heeren G. J. Griffijn en J. H. Geerlings; tot ecriba van het classicaal bestuur en diens secundus, ds. P. Doedes en dr. Westrik; tot lid van het classicaal bestuur en diens secundus, ds. Steen beek en ds. Thoden yan Yelzen; tot lid-ouderling van het classicaal bestuur en diens secundus, jhr. mr. De Jonge en de heer Schiethart; tot classicalen quaestor en diens secundus, ds. P. Doedes en ds. J. D. Looijen. In plaats van den heer G. Uiterwijk A.Jz., die als zoodanig heeft bedankt, is tot lid van den Arbeidsraad inde bouwvakken gekozen de heer W. Kerkmeijer G.Jz., metselaar en steenhouwer alhier. De heer Uiterwijk had indertijd zitting genomen namens de thans ontbonden Patroonsvereeniging. De thans benoemde is door den Arbeidsraad als zoodanig gekozen, in afwachting of later hier ter stede nogmaals eene Patroonsvereeniging mocht worden opgericht. Op de heden alhier gehonden veemarkt waren aangevoerd 101 runderen en 285 biggen. Yette runderen golden f 0,60 a f 0,66, guste dito f:0,40 k f 0,50 per KG., drachtige dito f 60 a f 200, vette kalveren f 0,40 a f 0.44 per KG. Biggen golden per week f 1,10 tot f 1,40., Yan geachte zijde wordt onze aandacht gevestigd op een voor onze gemeente belangrijk oordeel van de redactie der Ge• meentestem, opgenomen in dat blad van 18 dezer. Onder de rubriek „Correspondentie* komt voor de volgende vraag: Aan de Redactie der Gemeentestem• In eene gemeente bestaat eene gasfabriek en eene waterleiding, behoorende aan de gemeente. Beide instellingen worden privaatrechterlijk beheerd. Yoor eene nieuwe regeling zijn thans bij den Raad voorstellen aanhangig. Daarin wordt o. a. bepaald: dat er zal zijn eene commissie van bijstand; dat de daartoe aangewezen beambten der instellingen niet meer geld in kas mogen hebben dan hun borgtocht bedraagt; dat, wat er meer in kas is, zal moeten worden bewaard ineen brandkast, waarvan de voorzitter van de comm. v. bijstand den sleutel zal hebben; dat de rekeningen van de waterl. zullen worden betaald door den administrateur daarvan. Zijnde aangehaalde bepalingen in overeenstemming met de wet ? M.i. neen. Ook de bedoelde gelden moeten worden beheerd door B. en W. (art. 179 e); het K. B. van 1858 (Stbl. no. 74) wijst er nog eens uitdrukkelijk op, dat niemand anders dit mag doen. Wel is waar betrof het daar een beheeren van de gelden voor het onderwijs, bij eene verord. opgedragen aan de schoolcommissie; het betrof dus om zoo te noemen pw&foe/r-rechtelijke gelden; doch ik meen, dat de wet geen onderscheid inde „natuur* van het geld kent. Al stamt het door mij besproken geld af van privaatrechtelijke instellingen, het is gemeente geld; het komt op de begrooting voor; het geld, ontvangen voor het gebruik van gas, is eene inkomst der gemeente, te beheeren door B. en W. overeenkomstig art. 179 e. En dat de voorzitter der commissie eender wethouders is, verandert natuurlijk niets aan de zaak. Mij komt ’t voor, dat de Raad onbevoegd is over het beheeren waaronder toch ook het bewaren valt iets te bepalen. B. en W. kunnen en moeten dit doen, onder hunne verantwoordelijkheid. Hierbij zij opgemerkt, dat het mij zeer twijfelachtig voorkomt, of de voorz. der comm. v. bijstand, of wel de „geheele* commissie, die gelden mag bewaren; m.i. moet dit de ontvanger doen, als belast met het invorderen van alle inkomsten (art. 113) en het doen van alle betalingen (art. 114); dus is hij ook zeker belast met het bewaren van alle gelden. Evenmin is m.i. de Raad bevoegd iets te bepalen omtrent het „betalen van rekenigen." Als gezegd, den ontvanger is het doen van alle betalingen voorgeschreven (art. 114) ; uitgaven , al slaan zij op instellingen, die privaatrechtelijk worden beheerd, betreffen ook de gemeente; het zijn uitgaven uit de plaatselijke kas*, die (art. 224) „door B. en W. worden bevalen.* Intusschen kan b.v. voor de wekelijksche loonstaten, op „bevelschrift* door den ontvanger aan den directeur een som gelds worden uitgekeerd voor alle werklieden te samen. Is dit ook niet Uwe zienswijze ? Z—n. D. O. E' Het daarop gegeven antwoord luidt: De geërde inzender spreekt telkenmale van „privaatrechtelijk* beheer, maar uit de medegedeelde feiten blijkt, dat het beheer der beide instellingen van publiekrechtelijken aard is. Anders toch kwam geen commissie van bijstand, geen omschrijving van de verplichtingen der beambten, en in het algemeen geen „verordening* op het beheer te pas. Dit aannemende, kunnen wij niettemin met de conclusie van den inzender geheel medegaan. Wanneer èn gasfabriek èn waterleiding gemeente instellingen zijn, zijn alle inkomsten en uitgaven daarvan onderworpen aan de bepalingen der gera.wet, berust derhalve het beheer bij B. en W-, en mag de ontvangst, bewaring en uitbetaling aan geen ander dan den gem.-ontvanger worden opgedragen, die derhalve, alleen onder zijne verantwoordelijkheid , de uitbetaling der loonen aan den directeur zou kunnen overlaten. De tweede jaargang van Sta Pal! het Orgaan van den Oranjebond van Orde, blijft verschijnen als Weekblad, gewijd aan de toepassing der beginselen van den Oranjebond van Orde. Als vaste medewerkers zijn thans opgetreden de heeren P. B. Bruyn van Rozenburg te Apeldoorn, Dr. E. Laurillard te Amsterdam en W. F. H. Wunderlich te Apeldoorn. Tegen Zaterdag aanstaande zijn gedagvaard voor den rechter-commissaris te Arnhem als getuigen de heeren Yan Lonkhuijzen, sigarenfabrikant te Wageningen, en Henneveld, brigadier-rijksveldwachter, in zake den brief, die door den kantonrechter Yan Dedem werd opgeëischt. Apeldoorn, 27 Juni. Gisteren brachten een tiental Belgische heeren, de President, Commissarissen, Directeuren en Administrateuren van de compagnie générale des conduites d’Eau de Liège en van de Utrechtsche Waterleiding Maatschappij een bezoek aan de inrichting der Waterleiding alhier. Achtereenvolgens zullen deze heeren alle waterleidingen, de Utrechtsche Maat* schappij behooren, bezichtigen. Dieren, 27 Juni. Op de kermis zijn heden ineen woonwagen twee gevallen van besmettelijke keelziekte voorgekomen bij kinderen, waarvan bereids één geval met doodelijken afloop. De wagen is van de kermis verwijderd en wordt afgezonderd gehouden, terwijl de gezonde kinderen tijdelijk inde barak zijn opgenomen. Winterswijk, 27 Juni. Uit Borken werd heden naar hier geseind, dat de invoer van varkens en vee in Duitschland met ingang van heden verboden is en tot heden avond 7 uur langs dit grensstation nog kon ingevoerd worden. Het verbod van invoer berokkent aan den handel hier groot nadeel. Ook voor het levendige verkeer langs dit station is het zeer te betreuren. Meer dan 50 wagonladingen varkens en vee werden inden laatsten tijd per week uitgevoerd. Blijkens later ontvangen Ambtsblatt kunnen varkens en vee, uit onbesmette streken, met machtiging van den Regeerings President te Munster, onder bepaalde voorwaarden , nog tot den 30 Juni e. k. ingevoerd worden. Deventer, 27 Juni. B. en W. adviseeren aan den gemeenteraad om afwijzend te beschikken op] een adres van het R. K. Houtbewerkersgilde St. Joseph, waarin verzocht wordt te verbieden, dat boter in oude fusten aan de markt te koop wordt gesteld. Yoor de vaceerende betrekking van havenmeester hebben zich aangemold 55 sollicitanten. De manschappen van de hier in garrfizoen zijnde huzaren worden dagelijks escadronsgewijze geoefend in het roeien met bootjes op den IJsel, teneinde in tijd van nood daarin bedreven te zijn. 28 Juni. De afdeeling Deventer van den Volksbond tegen drankmisbruik heeft in haar gisterenavond gehouden vergadering besloten, den afgevaardigde ter Algemeene Vergadering te doen voorstellen, de volgende algemeene vergadering te Deventer te houden. --- FEUILLETON. Het stuk papier. Een verhaal uit het volksleven. DOOR ERNST WECHSLER. «) Den volgenden morgen bracht juffrouw Ringler met een van blijdschap stralend gelaat mij mijne koffie. „Zij zijn er al! Hebt u van nacht dat spektakel niet gehoord toen ik thui3 kwam? Ik kon mijzelve bijna niet beheerschen zoo was ik verrukt over de lieftalligheden van mijn aardig schoondochtertje. Ik wed dat zij u ook goed zal bevallen 1‘ ~_Toen ik een half uur later, gereed om uit te gaan, over het portaal ging, klonk mij het eenvoudig gezang van eene frissche vrouwenstem tegen. Het was het jonge vrouwtje, die reeds de handen aan het werk had geslagen en er dapper op los veegde. By mijne verschijning kreeg zij eene kleur en verdween, den stoffer op een hoopje bijeengevoegd vuil in haar schrik latende vallen, waarover nog bovendien een stuk papier uitgespreid lag. Dooreen onwillekeurigen drang overvallen, boog ik mij om het papier op te rapen. Het was moeders welkomstgroet, die gisteren avond aan de deur prijkte en nu bijna het lot ondergaan had van door de schoondochter weggeveegd te worden. Ik was mij op dit oogenblik niet bewust wat ik eigenlijk deed. Na het papier eerst uitgeschud en van de daarop vastgekleefde stofdeeltjes gezuiverd te hebben, vouwde ik het op en stak het inden binnenzak mijner jas. Het was ja op zichzelf een waardeloos, onverschillig iets maar toch bevatte het de uiting vaneen vriendelijk, opgetogen moederhart, en de jonge vrouw was zeker wel het allerminst gerechtigd om daarover zoo achteloos haar stoffer te doen gaan. Eene onbehagelijke gewaarwording maakte zich van mij meester en ik dacht bij mijzelven, toen ik de trap afging: wat voor een vrouwtje die echtgenoote van meneer Karei is, weet ik niet, maar dat zij geen fijn, gevoelig hart heeft, dit staat bij mij vast. Zooals van zelf spreekt, leerde ik de schoondochter al zeer spoedig van meer nabij kennen. Zij was niet alleen eene flinke, goed gevormde blondine met ronde wangen, vriendelijke oogen, een eenigszins gebogen neus en een frisschen tint, maar zij scheen ook eene huishoudelijke, verstandige vrouw, wier ferm en toch niet onbescheiden optreden eene aangename tegenstelling maakte met de bekrompens schuchterheid van haar man. De drie luidjes konden het best met elkaar vinden; de jonge vrouw, Emma heette zij, maakte ’s morgens de woning in orde en kookte terwijl zij daarbij zong als een lijster. Juffrouw Ringler bezorgde hare schouwburgzaakjes en was in zekere mate de koningin van het huis, aan wier gezag Emma en Karei zich met kinderlijken eerbied onderwierpen. Voor zoover ik een blik kon werpen op hun huiselijk leven scheen het mij toe dat Karei zijne vrouw meer lief had dan zij hem, ofschoon zij het hem toch aan de noodige zorg niet ontbreken liet. Juffrouw Ringler was met aldeteederheid van het moederhart aan haar zoon gehecht, maar zag, tengevolge van zijn onzelfstandig karakter, wel eenigszins uit de hoogte op hem neer en, dit was bedenkelijker, tegenover hare schoondochter nam zij dezelfde houding aan, al mocht zij dit inden aanvang ook eenigszins verzachten met er eenige grappen onder door te gooien, die echter hoe langer hoe zeldzamer werden. Dikwjjls vernam ik dan ook de wel wat heftige stem van juffrouw Ringler inde keuken, afgewisseld door de zachte, eenigszins smeekende woorden van Emma. Deze kleine onweersbuien gingen echter altoos spoedig voorbij zonder eenig spoor achter te laten; de zon van gelukkige eendracht ging voordurend over hen met nieuwe pracht weer op. Ik had intusschen niet veel tijd om mij met mijne buren in te laten, want belangrijke zaken namen weldra mijn geheelen persoon in beslag en toen deze tot mjjn genoegen waren afgeloopen, besloot ik eens voor mijne ontspanning op reis te gaan. Kort daarop bracht ik mijn voornemen ten uitvoer, bezócht het zuidelijk deel van Oostenrijk, ging toen met groote omwegen naar Danzig en Hannover, bekeek eens goed het in bloei toenemend Berlijn, amuseerde mij te Hamburg en verzamelde bij een langdurigen tocht langs den Rijn eene menigte kostelijken onuitwischbare indrukken. Naar lichaam en geest gesterkt, keerde ik, na eene afwezigheid van drie maanden, op mijne kamers terug. Met harteiyke vreugde word ik door mijne medebewoners ontvangen; Emma plaagde mij zelfs in overmoedigeri luim met de „veroveringen" die ik zeker gemaakt had en voorspelde mij, schertsend de wijsvinger opstekend, dat mijn jougeheerenleven nu toch wel een einde zoud i nemen. De vroolijkheid, welke aller deel scheen te zijn, was toch eene geveinsde, ofschoon mij dit eerst later bleek, want ;oen had ik er geen flauw vermoeden van. dat zij tegenwoordig onder elkander voortdurend ongenoegen hadden en dat de eigenaardigheden van hunne verschillende karakters, gedurende myne afwezigheid in steeds heftiger botsing waren gekomen. Eenige dagen na mijne thuiskomst zou ik echter reeds inde groote verandering van den huize Ringler worden ingewjjd. Wordt vervolgd. ---