Markt- en Handelsberichten. Apeldoorn, 27 Juni. Op de heden alhier gehouden veemarkt was de aan voer 40 stuks. Met vluggen handel werd besteed voor neurende koeien f 100 tot f 150, guste f75 tot f 110, drachtige vaarzen f 90 tot fl2O, guste pinken f5O tot f 75, eenjarige stieren f25 tot 40, kalveren f35 tot t 55. Borculo, 27 Juni. Op de heden gehouden veemarkt waren aangevoerd 62 stuks runderen, 33 oude varkens en 210 biggen. De prijzen der laatstgenoemde waren f 1,50 tot f I,£o per week ouderdom en zijn dus minder in prijs. Eundvee duur en veel kooplieden. Aangevoerd 80 Kg. wol. Prijs f 1,40 p. Kg. --- Verkoopingen, Aanbestedingen enz Deventer, 27 Juni. Bestuurders van het Groote en Voorster Gasthuis hebben aanbesteed het herbouwen van èen boerenhofstede omler Diepenveen. De laagste inschrijving was van den heer W. Zwak te Twello voor f 3995, --- Algemeene Berichten. Zondag 11. werd ineen der zalen van het Kurhuis te Scheveningen, onder voorzitterschap van Mr. A. Polak, de tiende jaarlijksche algemeene vergadering gehouden van den Nederlandschen Journalistenkring. Uit het verslag van den secretaris bleek dat het ledental stijgende blijft en thans 133 bedraagt. De heer Dr. J. A. Lamping, atgeireden hoofdredacteur der Nieuwe Rotterdamsche Courant en gedurende vele jaren ijverig bestuurslid van den Kring, werd bij acclamatie tot eerelid benoemd. De heeren P. J. Appel en H. J. Berckenhof, die aan de beurt van aftreding waren, werden tot bestuursleden herkozen. Ter tafel kwam o. a. een schrijven van het hoofdbestuur van den Oranjebond van Orde, waarin het den Kring verzocht zijnen invloed aan te wenden, opdat gebroken worde met de verkeerde taktiek, „ook der goedgezinde pers", om van de holle betoogen der daemagogen en van de oproerige uitspattingen der ontevredenen, telkens en telkens, tot in het overdrevene, notitie te nemen. Niet langer prikkele men door lange beschouwingen over anarchistische gruweldaden enz., eene ziekelijke nieuwsgierigheid, of wekke een gevoel van vrees en afschuw, er zoo licht toe leidende , dat men den goeden en ordelijken werkman, waar hij steun en belangstelling verdient, met den kwaden en onordelijken laat ontgelden". Eene vrij uitvoerige discussie ontstond over de vraag, of het wel op den weg ligt eener vereeniging als deze, den hoofdredacties wenken te geven over de wijze, waarop zij hare taak hebben te vervullen; eene vraag, die in ontkennenden zin werd beslist. Ook deed zich verschil van meening kennen over de juistheid van het standpunt, door den Oranjebond, blijkens zijn schrijven, ingenomen. Ten slotte werd eene motie aangenomen van den volgenden inhoud: „De Nederlandscne Journalistenkring, zich onthoudende van eene meening uitte spreken o%er het schrijven van het Hoofdbestuur van den Oranjebond van Orde betreffende de houding der pers tegenover de revolutionnaire beweging, besluit een afschrift van het schrijven te zenden aan de verschillende nieuwsbladen van Nederland". Vervolgens werd dooreen der leden het pust der agenda betreffende het auteursrecht ingeleid. Hij vestigde er de aandacht op, dat bij sommigen de meening bestaat, als zou het ter verzekering van het auteursrecht van berichten of opstellen in dag- en weekbladen voldoende zijn, volgens art. 10 der wet 2 exemplaren van het blad te deponeeren. Dit is eene dwaling. Wel dient in elk geval art. 10 te zijn nageleefd, maar om ten aanzien vaneen bepaald opstel tegen overdruk oeveiligd te zijn, moet het auteursrecht, volgens art. 7 aan het hootd van zoodanig opstel uitdrukkelijk zijn voorbehouden. Van de Haagsche Journalistenvereeniging was een voorstel ingekomen „om de algemeene vergadering voortaan te muden op een Zaterdag, die dan als persvacantiedag zou moeten worden aangenomen. Men behoorde daartoe dan eender oeursvacantiedagen te kiezen. Hoewel men in beginsel zeer voor het denkbeeld gestemd was, werd de verwezenlijking vrijwel als eene illusie beschouwd. In geen geval kon men hier de instelling vaneen persvacantiedag gaan decretceren. Het voorstel werd aangehouden en ieder uitgenoodigd in eigen kring voor het denkbeeld propaganda te maken. Een ander voorstel van de Haagsche Vereeniging om te pogen aan erkende journalisten, die in hun bedrijf reizen, vrij vervoer of reductie van vracht te verzekeren op de spoorwegen , en in deze voor Nederlandsche journalisten gelijkstelling te erlangen met die in bijna alle andere landen , vond geen gunstig onthaal. De vergadering, die talrijk bezocht was, droeg een opgewekt karakter, waaraan zeker de aangename omgeving het hare toebracht. De directie van het K u r ha u s had de attentie gehad de zaal, met het oog op het tienjarig bestaan van den Kring, feestelijk te tooien; zij verdient ook voor hare overige bemoeiingen een woord van welgemeende hulde. Aan den maaltijd, die de meesten der leden, na afloop der vergadering vereenigde, heerschte die aangename, gezellige toon, welke op onzen journalistendag het samenzijn van de leden van den Kring, uit alle oorden des lands bijeengekomen en vertegenwoordigende bladen van de meest uiteenloopende richting, steeds zoo zeer gekenmerkt heeft. Inde vergadering der Conferentie voor Intern. Privaatrecht zijn gisteren door de gedelegeerden mededeelingen gedaan omtrent de zienswijze der regeeringen, die zij vertegenwoordigen, over dein September voorloopig geregelde onderwerpen. Door onderscheidene regeeringen waren eenige reserves gemaakt, meeren deel van vormelijken aard , doch de indruk was, dat in ’t algemeen geen hoofdbezwaren tegen den inhoud der regelingen bestaan. De volgende algemeene vergadering wordt Vrijdag om 3 uur gehouden. Rot en Cornelissen hebben te gen het vonnis van het Gerechtshof te Leeuwarden , waarbij zij als bestuursleden eener „verboden vereeniging" tot f5O boete veroordeeld zijn , cassatie aangeteekend. Het door den gewezen Harlinger predikant Barger ingesteld beroep tegen het vonnis van de arrondissements-rechtbank te Leeuwarden, waarbij hij wegens moord tot levenslange gevangenisstraf is veroordeeld, zal den 12en Juli voor het gerechtshof te Leeuwarden worden behandeld. Men meldt uit Utrecht aan de N. Rott. Crt.: De Belgen, eergisteren inde vergadering van arbeiders aanwezig, waarin mr. Troelstra het woord voerde, blijken toch werklieden van het personeel, dat aan de stationkap werkzaam is geweest, te zijn, hoewel er niet de beide voorlieden bij waren. Ik heb hen zooeven gesproken, en zij deelden mij mede, dat hun aanbod was gedaan om tegen vergoeding van reisgeld weder naar hun land terug te keeren. De werklieden hadden dit aanbod echter niet aangenomen, omdat zij, door hunnen patroon in België hierheen gezonden, natuurlijk vreesden, dat het hun euvel zou worden geduid, indien zij het werk hier inden steek lieten. Hun werd door den heer Troelstra te kennen gegeven, dat deze redenen gebillijkt werden en zij geene vrees behoefden te koesteren vandoor de Hollandsche werklieden te zullen lastig gevallen worden. Een gerucht, dat gisteren ochtend inde stad verspreid was, als zouden de Belgen gisteren niet weer aan het werk gegaan zijn, is onwaar gebleken. Alle arbeiders waren aan het werk. --- Gemengd Nieuws. Te Hilversum huist sedert vier dagen nabij den hoogen Naarderweg een gezin, bestaande uit man, vrouw en drie kinderen, van welke het jongste een paar maanden oud is, onder den blooten hemel. Het gezin overnacht op den grond en de dekking is bovendien geheel onvoldoende. Te Waspik brak bij J. de B. de hond van den ketting los en beet eene dienstmeid zoodanig in beenen, schouder en arm, dat men voor haar leven vreest. Gisteren nacht omstreekshalf een uur zagen politie-agenten ineen weiland aan den Nieuwen Binnenweg te Rotterdam een man staan , die als een razende met een stuk ondergoed door het gras heen en weer zwaaide. Dit trok hunne aandacht, en zij begaven zich daarop tot den man, die in eene der nieuwe straten aldaar bleek te wonen. Naar de reden van zijn zonderling gedrag gevraagd, verklaarde hij dat zijn kind dauwwurm had en een buurman hem nu den raad had gegeven ’s nachts met het goed van het kind inden dauw te gaan zwaaien, hetgeen een onfeilbaar geneesmiddel was. De politiemannen mochten er niet in slagen den man dit denkbeeld uit het hoofd te praten. Een staaltje van bijgeloof op het einde der 19e eeuw! Het „Grand Hótel du Rhin" te Wiesbaden, een hótel waar naar wij vermoeden nog wel eens een enkele Hollander komt, drukt op een keurig gelithographeerde reclamekaart de volgende regelen af: Groote terassen, conversatiezalen, benevens een eigen bibliothek. Binnen- en buitenlandsche couranten , uitmundente kelder en aller zorgvuldigste bedienung zullen niet minder daartoe bydragen om hed den gasten zoo aangenaam mogelik te maken. Haatige prijzen. --- PER TELEGRAAF. ’s Hage , 28 Juni. Inde zitting der Tweede Kamer van heden is de heer Pijnacker Hordijk beëedigd. De Minister van Koloniën heeft nadere medêdeelingen gedaan omtrent Lombok ; na gewezen te hebben op de laatdunkendheid van den vorst van Lombok tegenover het Nederlandsch-Indisch Gouvernement en onzen plicht om een deel der Lomboksche bevolking voor uitmoording te behoeden, verklaarde de Minister de geheele verantwoordelijkheid der expeditie op zich te nemen. Een échec was niet te vreezen. Hij deed ten slotte een beroep op het volle vertrouwen van het Nederlandsche Volk en de dapperheid van het Indisch leger. Aangenomen werden de internationale cholera-overeenkomst en de wijziging inde richting van den spoorweg Probolingo-Panaroekan, waarna de Kamer op reces ging. Amsterdam, 28 Juni. De rechtbank alhier veroordeelde heden inde zaak der valsche bankbiljetten Krausse tot vijfjaar, benevens f 1 boete of 1 dag hechtenis; Toebaerts tot 4 jaar; Thumra tot 3 jaar, van Liemt tot 2Vj jaar; Sinnige tot 2 jaar; Arazt tot 2 jaar: Rempt tot 2V» jaar; Keese tot 2lk jaar; Löschke werd vrijgesproken. Londen, 28 Juni. In do gisteren gehouden Midlothian liberalen vereeniging is formeel bekend gemaakt dat Gladstone niet in het parlement terugkeert. Cliicago, 28 Juni. Het verkeer op elf spoorwegen ii gestaakt; de strikebeweging neemt toe. Kaapstad, 28 Juni. Reitz is naar Europa vertrokken. Loch zal Witwatersrand niet bezoeken. --- School- en Kerknieuws Doctinchem, 27 Juni. Uitslag van het eindexamen aan het stedelijk gymnasium alhier (derde groep.) Geëxamineerd 13 candidaten, allen voor getuigschrift. Geslaagd de heeren Klein Wassink, Koops, Lammers, Lindebom , R. Meeuwenberg, Pieper, Stegeman, allen leerlingen der 6e klasse. Afgewezen werd één leerling, terwijl aan een ander herexamen werd toegestaan. Na voortgezet examen slaagden nog van de tweede groep de heeren Gerritsen, Gijselman en Klazinga, allen leerlingen der 6e klasse. Deventer, 27 Juni. Yoor de betrekking van onderwijzer of onderwijzeres aan de aan den Diepenveenschen weg te openen o. l.s. hebben zich aangemeld 18 sollicitanten. De Ciassicale Vergadering werd bijgewoond door 26 predikanten en 25 ouderlingen. In het Classikaal Bestuur werden benoemd, tot assessor bij 3e stemming J. C. van der Velde pred. te Borne; tot sec. W. van Dam, pred. te Enschede; tot scriba R. J. G. Jungius, pred. te Delden ; tot sec. J. C. van Slee, pred. te Deventer; tot quaestor R. J. Jungius, pred. te Delden; tot sec.-quaest. J. C. van Slee, pred. te Deventer, tot ouderling J. V. Hendriks , ouderling te Deventer en tot secj-ouderling J. M. Baljon te Almelo. Aangenomen werden de punten 11, 111, IV, V, VI en VIII en verworpen I en VII. Bij de behandeling van punt VII werd in die vergadering de volgende motie van den predikant. J. C. van Slee aangenomen: „De Ciassicale Vergadering spreekt als haar gevoelen uit, dat het reglement op het examen van toelating tot de Evangeliebediening eene geheele herziening behoeft, zoowel wat het college betreft, door hetwelk het examen wordt afgenomen, als de daarbij gestelde eißchen." Besloten werd adhaesie te verleenen aan een adres van prof. Cannegieter aan de Synode, waarom er nogmaals op wordt aangedrongen , dat de Synode de regeling van het beheer der kerkelijke goederen ter hand zal nemen. Ned. Herv. kerk. Beroepen te Eibergen, E- J. Jaarsma, te Balk. Te Hoenderloo, A. S. Gallée, cand. Ds. Lublink Schröder, voorganger bij den Protestantenbond te Apeldoorn , heeft het beroep naar Lobith niet aangenomen. --- Nederlandsch Oost-lndië. Inde zitting van Dinsdag der Tweede Kamer van de Staten-Generaal deelde de Minister van Koloniën mede;, dat hij met de jongste mail van den Gouverneur-Generaal mededeelingen omtrent Lombok had ontvangen, waarmede hij die Kamer in kennis wenschte te stellen. Bepaald werd dat den Minister daartoe heden de gelegenheid zoude gegeven worden, zoodat waarschijnlijk dit blad onder de telegrammen den korten inhoud er van zal bevatten. Toch is het niet zonder belangde uitingen van de voornaamste organen der Indische pers omtrent deze zaak te kennen. Zij dateeren natuurlijk allen uit den tijd toen nog niet officieel tot de expeditie was besloten; de laatst aangekomen mail bracht t)ch slechts Javaberichten tot 24 Mei- De Java-Bode bevat een hoofdartikel, getiteld „Een expeditie naar Lombok", waarin de schrijver, uit Soera’oaja, die zich „Lath" teekent, na een overzicht te hebben gegeven van den toestand op genoemd eiland gedurende de laatste jaren, tot do conclusie komt, dat, als onze Regeering op dit oogenblik tus-Bchenbeiden trad en partij koos tegen den vorst, de overwinning hoogst vermoedelijk zeer licht te bevechten zou zijn. Het pleit dan ook wol voor den greDzenloozen overmoed van den Balischen heerscher, aldus vervolgt de schrijver, dat hij ons, inden hoogst moeilijken toestand waarin hij op dit oogenblik verkeert, zoo volkomen negeert; ja, de onderstelling is niet te gewaagd, dat hij ons met Atjeh en de Oostkust van Sumatra aan onzen hals en met het voor hem bemoedigend voorbeeld van Plores voor oogen, niet in staat acht om op dit oogenblik iets ernstigs tegen hem te beginnen. Kon hij maar eenigszins vermoeden, dat hij zich daarin vergist, voorwaar ik geloof, dat hij wel eieren voor zijn geld zou kiezen. Staan de kansen voor het welslagen eener expeditie tengevolge van den politieken toestand van Lombok op dit oogenblik verleidelijk schoon, ook ineen ander opzicht zouden we op dat eiland in zeer gunstige omstandigheden verkeeren. Terwijl we bij nagenoeg al onze overzeesche excursiën in ’t duister tasten en bijv. in Atjeh en op Plores heg nog steg wisten, is onze land- en volkenkundige kennis van Lombok vrij uitgebreid en behoeven we ons voor de ligging van voorname plaatsen en hoofdobjecten niet on voor waardelijk toe te vertrouwen aan suspecte gidsen of aan lieden, die zelf niet inde streek thuis zijn. De Regeering heeft verscheidene ambtenaren te harer beschikking, die herhaaldelijk het hof van Mataram en de omstreken der hoofdplaats hebben bezocht en die, als zij hunne oogen een beetje den kost hebben gegeven , veel zullen weten te verhalen, dat voor den kommandant eener militaire expeditie van het hoogste belang is. Bovendien bestaan er, sedert inde laatste jaren de aandacht herhaaldelijk op Lombok gevestigd, zeer uitvoerige en zeer verdienstelijke beschrijvingen van het eiland, en kan men er bij v. nog een van zeer recenten datum vinden, inde Locomotief van eenigen tijd geleden. Men is dus, als men te Ampenan den voet aan wal zet, dadelijk eenigszins baanwijs en behoeft althans niet voor grove vergissingen te vreezen. Gaat men dit alles na, dan moet eerlijk erkend worden, dat zoolang we in deze koloniën den scepter zwaaien, nooit mooier kans heeft bestaan om eendoor de natuur rijk bedeeld eiland zonder slag of stoot aan ons rechtstreeksch gezag te onderwerpen. De schrijver dringt ten slotte aan op een krachtige expeditie, zoodat men in eensflink kan doorzetten. De heer Haakman, hoofdredacteur van het Bat. Hbdl.. wijdt in het Indisch mail-overzicht van zijn blad, eenige beschouwingen aan de plannen tot het zenden van eene expeditie naar Lombok. Van goed ingelichte zijde vernam het blad, dat zoowel de resident van Bali, die te Batavia ettelijke weken doorbracht, als de militaire en maritieme autoriteiten, welke door de regeering zijn gepolst, de expeditie beschouwen als vrij gemakkelijk; in die mate zelfs dat de marine zich slechts ter reede zou hebben te vertoonen, ondersteund dooreen paar bataillons infanterie en het noodig geschut, om den Sultan te dwingen tot aanneming van de hem te stellen eischen. De heer Haakman vraagt evenwel of dat alles aannemelijk is en steunt op nauwkeurige kennis van het karakter des tegenwoordigen sultans. Op die vraag geeft hij het volgende antwoord: Men mag het betwijfelen, als waar is wat de Java-Bode eenige dagen geleden schreef» n.l. dat men niet weet of de sultan, met wien indertijd gecontracteerd is, nog loeft en welk een man zijn opvolger is. Immers bij die onwetendheid is het alleszins mogelijk, dat de expeditie met een onbuigzaam despoot te handelen krijgt, die, op zijn eigen krachten steunende , niet wil weten van eenig vergelijk. En dit zal zelfs waarschijnlijk zijn, als de oorspronkelijke bevolking van Lombok, de Sassaks , al wordt zij dezerzijds ondersteund niet krachtig genoeg is, om den reeds sedert twee jaren vruchteloos tegen den Sultan gevoerden strijd ten eind te brengen. Ook hieromtrent heeft men niet meer zekerheid dan de meeningen van enkele zeeofficieren, die bij vroegere gelegenheden klachten over den Sultan hebben gehoord van zijn verarmde onderdanen op de kust, en zelfs hun voorliefde voor het Nederlandsch gezag hebben geconstateerd. Hier tegenover staat echter het onbetwiste feit, dat de Sultan beschikt over eene vrij. sterke, met goede geweren gewapende troepenmacht, zoodat het een open vraag is en blijft, of hij met een paar bataillons infanterie en wat artillerie te onderwerpen zal zijn, ook al mocht zijn hoofdverblijf liggen binnen het bereik van het geschut der marine, hetgeen wel in theorie is uitgemaakt, maar inde praktijk nog wel eens zou kunnen falen , als het waar is, zooals men vertelt, dat zijne sterkte genoegzaam ligt op het uiterste punt der draagkracht van onze scheepsartillerie. En moet het succes voornamelijk te land bevochten worden, dan zal het nog te bezien staan of de geheele bevolking van het eiland, prat op haar zelfbestuur, zich niet aaneengesloten tegen onze troepen zal verzetten en haar zal terugwerpen , met dit gevolg, dat de expeditie, inde Javabode als een kortstondigen zegetocht beschreven, wel eens even treurig kon afloopen als vroeger die tegen Flores. Die kans te negeereu ware dwaasheid, daar bijna altijd bij Indische expedities de kracht des vijands onderschat wordt. Waartoe dan eene expeditie gewaagd ? Al heeft de Sultan van Lombok inde laatste jaren zijn volk bestuurd in strijd met de voorwaarden hem bij contract gesteld, dan kan er alleen reden zijn van hem aan te pakken en zoo mogelijk te ontteoonen, wanneer wij hiertoe sterk genoeg zijn. Maar zelfs bewezen is de slechte behandeling der Sassaks niet. Waartoe dan hun te hulp gesneld nog voor dat zij hulp hebben gevraagd ? Op grond vaneen en ander zouden wij der regeering geen ongelijk geven als zij vooralsnog geene expeditie naar Lombok zond, maar hiermede wachtte totdat meer zekerheid zal zijn verkregen van den toestand daar ginds. De Soer. Ct. was den 19en Mei nog volstrekt niet zeker, dat de geruchten omtrent het zenden eener expeditie bewaarheid zouden worden. Ware de zaak-Lombok zoo schreef de hoofdredacteur op dien datum reeds niet sedert jaren bedorven door de inmengingen uit Nederland het ergste misschien wel onder Van Rees inde laatste maanden van 1888, _ dan zou deze G. G. met zijn helder inzicht en flink doortastend karakter zeker wel de man zijn om den knoop door te hakken. Maar na al het voorgevallene en de bepaalde bevelen uit den Haag, weinige maanden geleden nog, is het den landvoogd nu niet mogelijk meer, te doen wat hij met zijn helder verstand en open oog zeker reeds sedert lang als de eenig ware weg heeft leeren inzien. Alles zal dus nu maar afhangen van de vraag, of de heer Bergsma zelf de verantwoordelijkheid zal aandurven en dan nog zijne collega’s tot het geven hunner toestemming zal weten te bewegen. Ik betwijfel het: men zal hem doodleuk antwoorden , „daarvoor zitten wij niet hier!“ En dan komt er natuurlijk niets van de geheele zaak, hoe urgent ook en hoe dringend van Buitenzorg uit voorgesteld. Het Soer. Hbd. acht eene expeditie naar Lombok wel wenschelijk, |al ware het alleen omdat ons aanzien inden Archipel, en niet het minst op de aan Lombok grenzende eilanden, dat dringend gebiedt. * Omtrent den moord te Segerie , waarvan wij indertijd het telegrafisch bericht mededeelden , schreef men den 15 Mei uit Macassar nog het volgende aan de Java-Bode: „Zaterdagmorgen moet een inlandsch bediende , die zoowel bij den vorigen controleur als bij den heer Eöringer in dienst geweest was, op het bureau van den controleur zijn gekomen met verzoek om een pas naar Ma,- cassar. Vei moedelijk heeft de inlander vrij lang moeten wachten, eer hij te woord gestaan werd. De heer F. moet hem toen opmerkzaam gemaakt hebben op een schuld van f 1,50 of t 1,80, die hij moest voldoen, aleer hem de verlangde pas kon worden uitgereikt. Het schijnt, dat de heer F. al sprekende zich heeft voorovergebogen om een of ander uiteen kist te nemen en dat de inlander van dat oogenblik gebruik gemaakt heeft hem te steken. De heer F. was niet terstond dood; op zijn kreet moet mevrouw zijn toegesneld, waardoor zij den vluchtenden moordenaar tegemoet liep. Zij ontving toen verscheidene steken, waaraan zij bijna onmiddellijk overleden is. De heer F., die zijn vrouw te hulp wilde snellen , is op korten afstand neergevallen. Daarop is dr. Kolthoff, die bij den heer F. in huiswas, toegeschoten, gewapend met een revolver. Twee schoten ketsten. Hij ontving drie belangrijke verwondingen aan oor, hals en zijde. De laatste stoot had doodelijk kunnen zijn, als hij niet was afgestuit op de ribben. Alle oppassers waren inmiddels gevlucht, de baboe had het kind in veiligheid weten te brengen. Alleen de djaksa bleef bedaard en legde een geweer, dat echter niet geladen was, op den moordenaar aan, waardoor deze, bevreesd geworden, de vlucht wilde nemen. Op dat oogenbliic ging echter het derde schot uit de revolver van den dokter af en doodde den vluchtende dooreen schot in hot achterhoofd, waarbij de kogel het geheele hoofd doorboorde en bij het oog uitkwam. Het kindje, acht maanden oud, zal waarschijnlijk naar Macassar gebracht worden op verzoek van hartelijke vrienden, die tijdelijk de zorg voor het stumpertje op zich zullen nemen • v Over de motieven tot den moord schrijft de redacteur Bartelds, in het Soer. Hand. de volgende opmerkingen • Inden gewonen sin heeft deze moord geen politieke beteekenis, maar toch schuilt er een ernstige waarschuwing in. Want in zijn weigering om den fiscus te dienen beging hij een onrechtvaardigheid. Wilde hij tot elke nriia de 11,50 innen, welke som de Bimanees nog aan achterstallige belasting schuldig was, andere middelen dan pas-weigenng stonden hem ten dienste, hij had de schuH langs den gewonen weg van rechten kunnen doen m-V°Dochn'waren er hier geen honderd redenen voor één, om den keizer eens met te geven wat des keizers is ? De moordenaar waste goeder trouw den vorigen controleur van Bima, op welke plaats hij thuis behoorde, gevolgd naar een vreemde streek. Zijm meester liet hem daar achter zonder hem de midelen te verstrekken om terug te gaan , de man verkeerde dus vrijwel ineen wanhopigen, althans zorgelijken toestand. In Segeri , waar de handel nog m zijn kindsheid is, verdient zelfs geen koelie gemakkelijk droog br De' man besefte natuurlijk zeer goed, dat amokmaken niet de beste weg was om zijn doel te bereiken. Maar men yerplaatse zich eens inden toestand van dien inlander Niets stond hem inden weg om naar zijn land, familié terugtekeeren dan de onredelijke ris naar-tollenaar , voor wien die f 1.60 eeni klei nigheid was; een bedrag , dat deze gemakkelijk ten geschenke had kunnen geven- ij wist, dat die ambtenaar zelfs het recht niet had hem den pas te onthouden. Is het dan wonder, dat de verschoppeling ten einde raad in dolle woede den Europeaan nederstak, die hem tegen recht en wet in aan ellende blootstelde? Wanneer men hier wil tegenwerpen , dat inde praetijk altijd een pas wordt geweigerd aan inlanders, die hun belasting niet hebben voldaan, dan is die praetijk in tegenstrijd met de wet, iUitdrukkelijk verboden zelfs in eender bijbladen, en Föringer had die dus niet behoeven te gehoorzamen. Hij had een anderen, een hoogeren plicht?, de bevolking te beschermen tegen willekeur ook van hem zelf.* Betreffende den toestand op Atjeh werd den 15 Mei uit Itota-Radja aan de Deli Crt. geschreven: „Ten einde de aanvallen te kunnen tegengaan , zoo ook het verder doordringen van kwaadwilligen te beletten, werd besloten, een blokhuis te Blang Tjoet op te richten. Hiertoe werd gisteren en vandaag weder eene groote troepenmacht uit de verschillende bataljons samengesteld ter sterkte van + 500 man infanterie, eene sectie bergartillerie, mineurs, ambulance en werklieden, uitgerukt , onder het commando van den majoor Bendien, terwijl de luitenant-kolonel Sievers het algemeen commando heeft. De vijand bemoeilijkte de werkzaamheden, doch werd door onze 7 centimeters op eerbiedigen afstand gehouden. „Gisteren hadden wij het verwonden to betreuren vaneen inlandschen hoornblazer, terwijl hedenochtend werd gemeld, dat Anagaloëng gisteravond door eene bende moet beschoten zijn, waarbij is gesneuveld een inlandsche fuselier (schot door arm en borst.) „De uitgerukte dekking van heden bij het daarstellen van het blokhuis is er zonder kleerscheuren atgekomen. De werkzaamheden werden niet bemoeilijkt, zoodat des namiddags het blokhuis betrokken kon worden. „Van de Oostkust, en wel van Edi, werd ons gemeld, dat een fanatieke Atjeher den heer Vrucht, klerk bij de scheepvaartregeling aldaar, heeft verwond op den 6n dezer. Genoemde heer, vanuit zijne woning naar zijn bureau, gelegen bij de benting, gaande, ontmoette op pl. m. 300 pas van de Kwala een welgekleeden reeds bejaarden Atjeher, die hem groette, doch hem tegelijkertijd een rentjong inde zijde stak. Met behulp van hadji Mohamad, die in zijne nabijheid liep, werd de aanvaller aangepakt en zoodanig geslagen, dat hij voor dood op den weg bleef liggen. Vrucht spoedde zich naar zijne woning en had nog krachten gonoeg, om die te kunnen bereiken. „Eene inmiddels uitgerukte patrouille uit de benting, waarbij de beide controleurs en de officier van gezondheid, ging naar de Kwala, waardoor Vrucht het geluk had, spoedig verbonden te kunnen worden. De half doodgeslagen aanvaller werd dooreen mata-mata (gewapende politiedienaar) doodgeschoten, en het lijk ter schouwing op den publieken weg gelaten tot den avond. Het lijk werd door de aanwezige Atjebers niet herkend; zelfs de heer Vrucht herinnerde zich niet, dien aanvaller ooit gezien te hebben. Volgens eenige Atjebers moet de moordenaar afkomstig zijn van Pedawa-Ketjil. Het schijnt dat men het op Noord- en Oostkust op de ambtenaren voorzien heeft. Intusschen is het te Edi rustig, doch niet veilig.* Inden nacht van 20 op 21 Mei zijnde marechaussees uitgerukt, die gevolgd werden door colonnes infanterie met bergartillerie en genie om den missigit bij Biloel, dat aan het gebergte grenst en in 1876 reeds tot onzen postenketen behoorde, te nemen. Het doel van den tocht werd bereikt en de missigit bezet. Bij het gevecht om het bedehuis werden luitenant Liefrinck en 13 mindereD gewond en sneuvelden 3 minderen. Te Biloel wordt nu een post gebouwd— Het reeds genoemde blad schrijft over Tamiang: Naar wij uit vertrouwbare bron vernemen, werd inden nacht van 18 op 19 Mei door den vijand een vijftal huizen in brand gestoken te Loeboe Batil en Pantej Balei, op korten afstand van Seroeway gelegen, bij welke gelegenheid enkele vrouwen en kinderen werden meegevoerd. Toen eene patrouille, uit Seroeway den 19n derwaarts vertrokken, aldaar aankwam, was er niets meer van den vijand te zien. * * * Volgens een in Den Haag uit Soerabaja ontvangen telegram is Abbema, gewezen administrateur der Batjan Cultuur-Maatschappij door het Hoog-gerechtshof te Batavia veroordeeld tot zeven jaren tuchthuisstraf. ---