Gemengde Berichten. Donderdagmiddag ging een moeder met haar tweejarig kindje naar het Sarphatipark te Amsterdam. Het was zulk prachtig weer, de zon scheen zoo heerlijk, het was zoo prettig in ’t frissehe groen van ’t park, waar haar kleine lieveling naar hartelust in ’t zand kon ravotten. Een oogenblik, terwijl zij met iemand in gesprek was, werd de aandacht der \rouw van haar spelend kind afgeleid, toen zij weer naar den kleine omkeek, was hij nergens te vinden. Of de angstige moeder ook overal zocht en riep, zij vond het kind ntrgens. Haar ongerustheid vermeerderde met het oogenblik. Misschien was het wel naar huis teruggeloopen! Maar ook daar was de kleine niet. Had dan niemand haar kindje gezir n ? Zij vroeg het aan de menschen op straat, maar niemand had het gezien. Wanhopend ging de ongelukkige vrouw naar huis. Er bleef haar nog éen hoop: mogelijk kon de politie haar wel helpen; een agent had het kind wellicht schreiende op straat aangetroffen en het meegenomen naar ’t bureau ! Maar ook deze hoop bleek ijdel. Een uur later men denke zich de onbeschrijfelijke smart der arme moeder werd het lijkje van haar lieveling thuisgebracht. ’t Was opgehaald uiteen der vijvers van het Sarphatieperk, waarin de kleine al spelende was gevallen en, door niemand opgemerkt, was verdronken. Men meldt uit Baarn: Woensdagmiddag trachtte een jongmensch van omstreeks i.3 jaar zich toegang te verghaffen tot het Koaioklijk paleis op Soestdijk. Hij werd echter door de politie gevat en naar Baarn gebracht. Op de vraag, wat hij van planwas, antwoordde hij, dat hij het voornemen had te gaan stelen. Donderdag is hij naar Utrecht overgebracht. Men denkt met iemand te doen te hebben, die inde gevangenis een onderkomen zoekt. Mr. Chezzi en zijn even populair „cheval américain* brachten Woensdagmiddag te ’s Hage, waar het circus Carré thans is, een eigenaardige ovatie aan de huzaren, die, met de muziek aan het hoofd, vaneen militairen marsch terugkeerden. Op het Alexandersveld wachtte Chezzi met zijn ros (?) de troepen af, en de ruiter zoowel als het grauwtje deden hun best om te toonen, hoezeer zij belang stelden inde ruiterij. Zij plaatsten zich voor de muziek, doch maakten daar zooveel kluchtige sprongen en capriolen,, dat het den staftrompetters dikwijls de uiterste moeite kostte behoorlijk te blazen. Ghezzi, in vol ornaat met den kegelvormigen vilten hoed op het hoofd, hield zich echter van den domme en toen een welbekende stem hem toeriep, met zijn kluchten op te houden, gaf hij de schuld aan zijn „cheval*, waarvan hij zich onmiddellijk liet afglijden en dat hij met de allergrootste minachting heen zond. Frankrijk en Rusland. De chef de cuisine van den Czaar maakt een uitspanningsreisje door Frankrijk. De koks van Parijs boden den grooten Russischen collega, Krantz Kammer, een extra fijn diner in Maison Dorée aan. De eerste toosten golden den Czaar en den President; veel champagne (grande fine champagne 1810) en veel geestdrift. De portret-uitdeeling heef* Stanley goed gedaan. Toen h'j op een 'ezersvergadering te Nord-Lambcth 'Londen; het woord wilde voeren, werd hijl mtgej 1' Met moeite ontkwam hij heelhuids ui * ’t Bleek reeds herhaaldelijk, dat Sten y niet het minste begrip heeft van de EDflitieke wetgeving in ’t algemeen en van d vragen van den dag int bU«on ede Mali raadt den „great explorer s aan, eerst eenigen tijd daaraan te wijden hij zich candidaat stelt. In. zij n jongst we overzicht m het ewoon hooge tem- Henn Parvilleaflloopen1oopen Meimaand en knoopt peratuur inde a ® merkingen vast, die zeker daaraan eenige P zjjn. Hij merkt inde van alg