BUITENLAND. Dinsdag, 6 April 1897. ALttEMEEiN OFKKZICHT Aan Athene is uit Larissa gemeld hoe het zeker kan geacht worden, dat heden, den 6en April, den dag van GHIEKENLINDS onafhankelijkheidsverklaring, waarop men vreesde dat de oorlog tusschen Griekenland en Turkije zoude losbreken, zonder eenig incident aan de grens zal voorbij gaan, dank zij de tegenwoordigheid van den prins en de gegeven gestrenge orders. De admiraals hebben een krassen brief gericht aan den gouverneur-generaal, waarin zij categorische ophelderingen vorderen van de wapening der Basjibozoeks en de uitlevering eischen van de twaalf leiders der zaak van Akrotiri en van de twaalf weder gewapende- vluchtelingen van Selino. Kolonel Vassos heeft den generaals doen weten, dat de opstandelingen, die op deEuropeesche troepen schoten, gefusilleerd zouden worden. Er zijn 500 geweren ingeleverd en 4000 verdeeld. Hoe weinig de Grieken van Rusland toegevendheid hebben te wachten, blijkt alweer uiteen artikel, voorkomende in hetofficieuse Journal de St. Pétersbourg, welks strekking wij genoegzaam uit de slotwoorden kunnen opmaken, welke aldus luiden: „Wanneer Griekenland tot eiken prijs zich ineen oorlog wil storten zal het op niemands hulp kunnen rekenen. Welke ook de uitslag mocht zijn van zulk een geprovoceerden strijd, toch zouden de groote mogendheden nooit dulden, dat de aanvaller slechts het geringste voordeel daarvan genoot, nu zij alles hebben gedaan om Griekenland te sparen voor het leed, dat het zichzelf berokkend heeft. De eenstemmigheid onder de mogendheden blijft onveranderd. Dat is de _ zekerste waarborg voor de eindelijke overwinning der beginselen van orde, recht en billijkheid, het beste onderpand voor het handhaven van den algemeenen vrede." De gemengde Armeensehe raad heeft den patriarch opgedragen om pogingen te doen, van den Sultan van TURKIJE een nieuw iradé te verkrijgen, waarvan men beter wist wat men eraan had. De patriarch zon Zaterdag aan die opdracht voldoen. Te Siwas, Bitlis en in het wilajet Aleppo is het nog onrustig. De Turksche minister van buitenlandsche zaken heeft den Franschen ambassadeur medegedeeld, dat de commissie voor Tokad reeds dadelijk last had gegeven 140 Mohammdanen en 4 Armeniërs in hechtenis te nemen. Aan dë FRASSBUHE Kamer is door de Regeering een „geelboek" of verzameling van diplomatieke bescheiden overgelegd betreffende de „gruwelen in Armenië." Door verschillende consuls worden daarin in 178 documenten, loopende over 1895/96, onmenschelijke gruwel-verhalen gedaan, die iemand de haren doen te berge rijzen. Slachtingen van 3000 menschen tegeljjk zijn in deze rapporten geen zeldzaamheid, evenmin als gedwongen bekeuringen tot den Islam en verkoop van Christen-vrouwen als slavinnen. De Kamer heeft eene goede daad verricht door het pogen van generaal Galliéni op Madagaskar krachtig te steunen tegen de verdachtmakingen van Engeland uitgaande en den laster, hem van sommige landgenooten toekomende. Pourquery de Boisserin leidde de zaak in met het afzetten van Ranawalo en het geheele beleid van den generaal goed te keuren. De minister Lebon vereenigde zich met dien lof. De regeering keurde het initiatief van den generaal goed, ook wat zijne beslissing betrof om het oude samenstel der Howa-administratie te vervangen. De Mahy verlangde, dat Galliéni tot gouverneur-generaal benoemd zou worden. De Kamer nam vervolgens met algemeene stemmen eene motie aan, waarbij de op Madagaskar gevolgde politiek werd goedgekeurd en aan het leger, dat den vrede inde kolonie verzekert, vaderlandslievende gelukwenschen werden gezonden. De EVGISIis