Advertentie I.;,)ze CO ti BANT verschijnt dagelijks, ul.tonderd Zon- en Feestdagen. Abonnementsprijs: f 1,50 per $ maanden, franco per post f 1,871/2, afzonderlijke nummers 5 cent. Advertentilán en ingezonden stukken Worden ingewacht tot 's middags half tw e e aan het bureau van uitgave firoenmarkt 19 tegenover ~de Holl. Tuin'; voor het later komende kan de plaatsing niet worden verzekerd. Advertentieprijs : 1-4 regels f 0,65 ; oliet een bowijanummer. Elke regel meer 15 cent, voor het buitenland 20 oent: taro6to letters naar plaatsruimte. --- Zitting van den Militieraad. Burgemeester en Wethouders der Gemeente Zutphen maken bekend, dat de zitting van den Militieraad voor deze Gemeente zal worden gehouden te Zutphen in het gebouw op het Kerkhof, naast het Raadhuis, op Woensdag, den 13en December aanstaande, des voormiddags te 10 uren. Voor den Militieraad moet verschijnen de loteling, die vrijstelling verlangt wegens ziekelijke gesteldheid of gebreken of wegens gemis van de gevorderde lengte. Tevens worden de belanghebbenden er uitdrukkelijk op gewezen, dat het opgeven van redenen van vrijstelling tijdens de aangifte ter inschrijving voor de militie of bij gelegenheid van de loting aan den Militie-Commissaris en het doen opmaken ian bij den Burgemeester inleveren van de noodige bewijsstukken tot het bekomen van vrijstelling om eene andere reden dan lichamelijke ongeschiktheid of gemis van de gevorderde lengte, niet voldoende zijn om zich de vrijstelling te verzekeren, waarop zij meenen aanspraak te kunnen maken, maar dat hun belang medebrengt om bovendien de vrijstelling op bovenvermeld tijdstip bij den Militieraad te vragen. Zutphen, 21 November 1899. Burgemeester en Wethouders voornoemd, De Secretaris, De Burgemeester, J. E. de VOOGT GNzn. BUIJSING. --- BINNENLAND. Zutphen, 28 Nov. In het laatste nummer van De Wegwijzer, maandschrift voor geheelonthouding, komt 'n interessant debat voor tussehen den redacteur, den heer Th W. v. d. Woude en Dr, M. W. Pijnappel, naar aanleiding van diens artikel in De Vollabosta, waarin onder meer beweerd wordt, dat de geheel-onthouding in de school niet op hare plaats is. Het schriftelijk debat (het slotwoord wordt aan Dr. P. gelaten, van welk „hooggewaardeerd en genereus aanbod" deze gaarne gebruik maakt) bevat 28 pagina's druks en is 'n merkwaardige bijdrage tot den strijd tusschen matigheid en geheelonthouding. A. s. Zaterdagavond treedt de heer v. d. Wonde hier op in een vergadering, belegd door de afdeeling „Zutphen en 0." der Ned. Onderw. Prop.-club. Tot het bij• wonen dezer vergadering worden uitgenoodigd : alle onderwijzers (-essen) te Zutphen en omstreken, schoolautoriteiten en de besturen der afdeelingen van den Volksbond en der Noden. Vereen. tot Afschaffing van St. Drank alhier. Bij kon. besluit zijn benoemd bij het wapen der cavalerie: bij den staf van het wapen, tot luitenant-kolonel, de majoor H. A. H. Smeding, van dien staf, toegevoegd aan den inspecteur van het wapen en bij het 2de regim. huzaren, tot luitenant-kolonel, de majoor F. N. Thiange, van den generalen staf, chef van den staf der 3de divisie infanterie. Naar het Nieuwe Dgbl. mededeelt kon het plan om hier ter stede op 3 December een groote Hogerhuis-meeting te houden, niet doorgaan, omdat alhier voor dat doel geen zaal verkrijgbaar bleek te zijn. De meeting zal daarom te Deventer, in de schon wburgzaal aldaar worden gehouden. Binnenkort zal door de leerlingen der H. B. S. in vereeniging met die van het Gymnasium een feestavond gegeven werden ten voordeel° van Transvaal. Bij de heden gehouden verkiezing voor gemachtigden in het kiescollege der Hervormde gemeente alhier, werden uitgebracht: in de Groote Berk 447, in het Diaconie-Weeshuis 454 stemmen. --- Geen tabak, maar..... Er heeft zich een afdeeling Zutphen en Omstreken gevormd van het Vrouwen-comité ter verzachting van het lijden der gekwetsten in Zuid-Afrika. Dat comité zendt, door bemiddeling van het Nederl. Comité voor Transvaal en van het Roode Kruis, met iedere boot van de Duitsche Oost-Afrika lijn (d. i. om de 14 dagen) eenige geassorteerde kisten benoodigdheden aan den chef der Nederlandsche ambulance. Wat die kisten bevatten ? Elke kist is een comestibelrnagazijn, een boek- en manufacturenwinkel in het klein. De dames van het Vrouwencomité kunnen zoowat van alles gebruiken. Zij zenden ons alvast het volgende verlanglijstje, met verzoek, dat publiek te maken: „Geconserveerde voedingsmiddelen (vleesch, visch, bouillon, enz.) melk, groenten, vruchten, jams, cacao, thee, koffie, suiker, rijst, wijn, havermout, biscuits, boter, olie, limonades, siropen, boenen en erwten enz. enz.; voorts pijpen, bijbels, goede lectuur, gezelschapsspelen, ziekenkleeding, handdoeken en zakdoeken, schoenwerk, kaarsen, zeep en versnaperingen." Tabak en sigaren stonden ook aanvankelijk op dat lijstje vermeld, maar die hebben ze, naar aanleiding van den door dr. Leyds gegeven wenk, geschrapt. lets anders, wat er niet op staat, en wat de dames toch wel degelijk kunnen gebruiken is geld. We kunnen levendig begrijpen, dat er hoeren zijn die er principieel iets tegen hebben, om een potje jam of pakje havermout te gaan koopen en dat bij een der dames van het comité te brengen. Welnu, zij behoeven zich zelf geen geweld aan te doen. Het be. bedrag in geld zal ook dankbaar aangenomen worden. De dames zullen dan wel zorgen, dat het goed besteed wordt. Er zijn circulaires in rif) maak, waarin dit alles nog nader zal worden uiteengezet. Dringend verzoeken zij die niet ongelezen ter zijde te leggen en eene milde gave af te zonderen. Tot nadere toelichting dient, dat het Reode Kruis nu reeds voor een tekort staat en niet bij machte is de ambulance van versnaperingen en versterkende middelen to voorzien, terwijl de Zuid-Afrikaansche Vereeniging hare fondsen besteedt tot het lenigen der nooden van verminkten en de nagelatene betrekkingen der gevallenen. Het comité bestaat uit de dames Storm Buysing—Meijer, Eere-Presidente • Cuperus—Van Rhijn, Presidente; Van Eldik Garsen ; Goudsmit—Polano ; Van 't Hoff—Henny ; De Jonge—De Brauw ; Thielens—Brouwers ; Van der Does—Gooszen, Secretaresse; Ypey—Hooft, Penningmeesteresse. Mevr. van Eldik—Garsen, Markt, is bereid de goederen in ontvangst te ne men, of op 7 of 8 Dec. te laten afhalen. Weer een Transva,al-a von d' maar toch weer wat anders dan tot nog toe op dit gebied hier werd gegeven. Op Zondag 3 December zal de heer C. L. van Balen in het Volkshuis een be schrijving geven van den worstelstrijd der Boeren sedert hun eerste vestiging aan de Kaap, gepaard aan een schets van land en volk van Zuid-Afrika, en een uiteenzetting van de ligging der verschillende stellingen en de kansen der oorlogvoerende partijen. Lichtbeelden zullsn deze voordracht verduidelijken. De inleider zal ook gelegenheid geven, vragen te stellen en inlichtingen te ontvangen. De Transvaal-avond in de Buiten-Societeit heeft f 81,55 opgebracht, die afgedragen zuilen werden aan de afdeeling van het Roode Kruis alhier. --- BOTERMIJN. Aanvoer 1325 Ko. Hoogste Laagste M. prijs. f 1,35 f 1,30 (1,32. Arbeidsbeurs. Het ~Volkshuis 4 in onze stad zal weder een nieuw arbeidsveld onder zijne hoede nemen, n. 1. eene „arbeidsbeurs", eene gelegenheid dus geschapen, waar werkgevers kunnen gewaar worden, welke arbeidskrachten er beschikbaar zijn, en omgekeerd, zij die werk zoeken, kunnea vernemen, waar werk te krijgen is. Om dit te verwezenlijken is in de zaal een bord opgehangen, waarop staat vermeld in welke beroepen, 't zij aanvragen, 't zij aanbiedingen, zijn; daarmede staan in verband twee registers, die de nadere inlichtingen geven; de belangstellenden zijn geheel vrij omtrent hetgeen zij willen zien opgenomen. leder bezoeker heeft dus dadelijk een overzicht van wat wordt gevraagd en wat wordt aangeboden; voor het inzien van de registers wende hij zich tot den concierge. Het Volkshuis onthoudt zich echter van elke aanbeveling en stelt zich niet verantwoordelijk; enkel wordt gelegenheid gegeven, als op eene gewone beurs, (vandaar de naam ~arbeidsbeurs"), dat de belanghebbenden elkander kunnen vinden. Ook voor buiten de stad, staat de inrichting open. Laat ons hopen, dat de arbeidsbeurs die op 30 Nov. a. s. in werking komt, ook hier goede vruchten moge dragen. --- Boode Kruis. Ontvangen bij den Penningmeester der afdeeling Zutphen, door tusschenkomst van den heer Sch., f 1,50, va een Whistavondje. --- De kunstindustrieschool. Met genoegen verleenen wij plaats aan het onderstaande, als de meening van een deskundige op het gebied der kunstnijverheid: Naar aanleiding der expositie uit Haarlem en het kunstindustrieele onderwijs zou ik wel iets wenschen te zeggen in uwe kolommen. De tentoonstelling zal reeds dadelijk den indruk geven, dat men hier te doen heeft met artistiek werk of beter artistieke bedoelingen. Men kan van werk als hier grootendeels is geexposeerd niet verwachten, dat alles in alle deelen zuivere uiting zijn zal. Het is vooral werk van leerlingen, meer of min gevorderd. Voor velen moge eene expositie als deze van minder belang schijnen, toch is ze werkelijk bij aandachtige beschouwing misschien van meer waarde dan 'n heele bovenzaal vol olieverfstukken, zooals die ook al eens door Pictura wordt gevuld. Deze expositie bedoelt te geven den geest van riet onderwijs. Ze wil den weg wijzen, die moet worden ingeslagen. Het ontwerpen, het styleeren, het ontleenen van kunstvormen mai natuur oortbrengseis ; het zien van een mooie combinatie, een mooie uitbloei van lijnen in bloemen, bladeren, takken, dieren, om ons heen levend in de natuur; het naast elkaar zetten van tinten, kleuren, tonen en die gevoeld; dit alles saamgevat tot een gewild volgen der natuur en deze samendringend in grondvorm en origineel karakter. Dan deze methode van extraheeren toegepast op het gebruiksding, zoodat ons duidelijk zijn origineele samenstel voor oogen rijst, zijnde zoo en niet anders, omdat het een bepaald doel heeft in zijn bestaan, aldus de grondvorm als onveranderbaar juist ;daarna het oogenmooi en gedachtenmooi te zien en te puren uit toevallig ontstane natuurvormen, dat gebruiken naar eigen idee naar eigen geest, naar eigen stemming ; daaruit de combinaties te schep. pen, om zoodoende dingen te maken, die zoo en zoo alleen worden moesten éen geheel, den onscheidbaar geheel van' gebruikswaarde en schoonheid; gebruiksdingen, geworden in een artistieke samenvatting door den artist-werkman. Dit is met lange woorden gezegd, hoe het mooie werk heet, dat met een leelijke expressie kunstindustrie of kunstnijverheid heet. 0, als de werkman maar beter kon betaald worden, als hij maar niet behoefde te leveren zoo en zooveel stuks per uur met dat lamme machinegeploeter, als hij de helft kon besteden niet aan veel werk, maar aan mooi werk, dan zouden ze wel willen, dan zouden ze ook wel kunnen, dan zouden ze werken met blijdschap, met liefde om het genot van het creëeren, om het inne genoegen, wat schoons te maken. Want dit is toch de heerlijkste genieting, die een mensch gegeven is en die toch nog zoo weinigen trachten te savoereeren. Dat kon in vroeger jaren ook. Dat kon in de middeleeuwen al in dit land, en zouden dan onze veelgeroemde tijden in troostelooze dorheid daarhenen moeten gaan? Of zouden we nu nog onzen ernst moeten geven aan aftreksels van Louis quatorze, van Duitsche gothiek of Renaissance en wat er meer in den mond van wie stijlkundig meenen te zijn, o ordeeiloos en bot wordt binnengesmokkeld in dit goeie landje? Och kom, al dat gepraat van zoovelen, die handelen in stijl is driekwart geschetter en een kwart onnoozelheid. Maar de werkman moet dit niet hebben, dat moet hij verafschuwen, daar moet hij beu van zijn en als hij 't nog niet is, dan moeten alle kunstvereenigingen samenspannen om hem er beu van te maken. 'k Zou zoo zeggen, wat baat hem Louis dit en Louis dat, laten ze alle Louietjes opknoopen in hun eigen stijl, laten ze alle cabinets 'd aisance meubileeren style Louis seize of Empire, daar moet de werkman maling aan krijgen. Die historische baasjes hebben al zoo lang den echten, den puren, komenden stijl in den weg gezeten, dat het tijd wurctt de wereld er van te ontlasten. Niet dat in dat slag van werk nooit iets goeds gemaakt is, dat zou ik om de weerga niet graag zeggen, maar om onzen werkman, onzen goudsmid, onzen meubelmaker, onzen houtsnijder, onzen pottebakker, onzen decorateur, onzen stoffeerder, onzen handwerker weer het krachtige zelfbewuste zien, het jonge, nieuwe leven in te gieten, om ook onzen tijd weer een eigen stijl te geven, moeten we niets doen dan alleen van voren aan beginnen te zien, te zien. Niet bet nabootsen en copiëeren en nakalken en naklungelen van wat anderen eenmaal gevoeld en gezien en gemaakt hebben. 't Is alles eigenlijk uit den booze. De grond, de basis, de pit, de ziel, da essence van de versieringskunst, de kern der gebruikskunst, der kunstindustrie, het principiele, het oerlogische ervan moet den leerling blootgelegd worden. Dat en niets anders dan dat en als er dan geest zit in den jongen werkman, als er het eerste gevoel in hem komt, het doel gesnapt te hebben, het waarom van 's dings bestaan, dan zal het gaan roeren in hem, het zal gaan werken in hem, het zal in hem opbloeien. Dan moeten en zullen er de artisten komen, die noodig zijn. Ze zullen onze dagen weer mooi maken, we zullen weer kunst kunnen gebruiken in ons dagelijksch doen, in plaats van suf huisgerei te moeten verdragen voor ons goeie geld, dat leege, botte, lammenadige spul, waarmee ze volstoppen je magazijnen, de magasins d'assortiment, die articles de luxe, hautes nouveauté 3 en hoe dat nare maaksel meer heeten mag. „Ziet u, dit is nou het allernieuwste, tut in de kleinste details in stijl I Direct Van Parijs geïmporteerd Made in Germany. En dan moet je maar zwijgen als 'n mof. . . . De Haarlemsche school geeft het goede voorbeeld; zoo moet het gaan, zoo moet er geteekend, zoo geconcipieerd, zoo gestyleerd worden en zoo de kiem in den leerling worden ontwikkeld. Het tentoongestelde werk te critizeeren is onnoodig en ook mijn plan niet. Wel den werkman te wijzen op het groote nut van dergelijke exposities, omdat ze hem kunnen terugbrengen tot zelfonderzoek, tot zelfwerking, tot het teruggaan naar aandachtige vorm- en doelbeschouwing en afwerping van alle legendaire ploeterij. Het is een gelukkig verschijnsel, dat men ook hier begrepen heeft het werkmanschap te moeten voorlichten mot goede voorbeelden. Door dit gedaan te hebben heeft Zutphen bewezen krachten te bezitten, waarvan nog veel goeds in deze richting te wachten is. Moge dit succes een spoorslag zijn om naar vaste beginselen met vast weten voort te gaan zonder zich te laten influenceeren door wie lachen om nobele pogingen of door wie vriendelijkheidjes lanceeren voor gewin. Zuiver blijven is inoeielijk, maar mogelijk. Als nu de menschen, die lust er voor hebben, maar gekomen zijn en vooral de meest belanghebbende, de werkman. Wat goeds en leerzaams is hem te zien gegeven, het principieele der versieringskunst is hem getoond in gepaste mate. Laat hij er van proliteeren. En Moge eerlang eens kunstindustrieschoo; ge opend worden, wat te wenschen is, dan sta bij vooraan om zijne zonen te laten genieten, wat voor hem een onmogelijkheid geweest is. Ze zullen er wel bij varen. PATRICK KROON. Te Markeloo worden Pogingen aangewend om het dorp electrisch te verlichten. Er hebben daarover reeds besprekingen plaats gehad met de accumulatoren-fabriek te Maarssen. --- Feuilleton. De Geheimen van Moa. Een verhaal uit Nederlandsch-Indië door ANNIE LINDEN. 52) Na het resultaat van het onderhoud met haar oom, zou men denken, dat ze wijzer was geworden, maar ze was zoo bij te bemerken, dat Termuller toch niet heelemaal zoo slecht was als ze had gedacht, dat ze :zich zelf begon wijs te maken, dat hij de hartelijkheid en de goedheid in eigen persoon was. Zijn handen grijpend, keek ze hem vriendelijk aan en voor ze kon spreken drukte hij haar aan zijn borst, haar het gezicht bedekkend met kussen, die haar pijn deden, die haar griefden. „Laat me los! Laat me los !" hijgde zij. Maar hij deed niets dan lachen, en hield haar met zijn ijzeren armen vast omsloten. „Je loslaten, kleine 1 Nooit! Nooit !" en toen ze na oenige worsteling zich had los gewrongen, greep hij haar opnieuw aan en boog hij zich voorover, om haar in het gelaat te kunnen zien. Zijn sterke vingers bezeerden haar, maar dat voelde zij niet, want zij keek hem in zijn bleeke oogen, zich van niets anders bewust dan van schrik. Nooit!" zei hij weer. Toen keken ze beiden elkaar een poos zwijgend aan, het meisje, zich aanduwend tegen de balustrade en zwaar met de hand daarop leunend; de man haar op armslengte van zich afhoudend en zijn wreed gelaat naar haar voorover buigend. Nooit!" echo-de zij ten laatste tegen haar wil tot spreken gedwongen, op een fluisterenden toon, waaruit niets dan afschuw klonk Toen liet hij haar los, haar bijna van zich afduwend met geweld en zij sloop voort langs de trap, pijn gevoelend alsof zij hevig was geslagen, Haar vrees had haar tranen gedroogd. Zelfs toen zij in haar eigen kamer was gekomen, kon zij niet weenen ; met gevouwen handen bleef zij staan, om zich heen kijkend. Zelfs het denken viel haar in het eerst moeilijk, maar langzamerhand werd zij weer kalmer en kon zij bedaard zich de toekomst voor oogen stellen. Zelfs al had zij Ternauller niet onmoet, zou zij het moeielijk hebben gevonden, onder de gegeven omstandigheden langer in het huis van haar oom te blij ven, ofschoon zij zich volkomen opgewassen voelde tegen dien uiterst dwazen ouden man, en zij overtuigd was, hem altijd tot zwijgen te kunnen brengen. Maar haar ontmoeting met Termuller had haar zenuwen zóó geschokt, (311 zij voelde, dat zij tegenover he,n zóó geheel machteloos was, dat zij besloot er voor te zorgen, dat zij nooit meer onder zijn invloed kwam. Zij achtte het daarom noodzakelijk, het huis dadelijk te verlaten; en besloot weg te sluipen, zoodra het donker werd en zich te stellen onder Vera's bescherming, Na dien ongelukkigen avond, waarop zij had ontdekt, dat de arme Serge verliefd op haar was, had zij zich van broer en zuster verwijderd gehouden. Zij daarentegen hadden haar gezelschap meer dan ooit gezocht en haar op honderden manieren getoond, dat het droevige einde van de liefdesgeschiedenis in hun verhouding tot elkaar geen verschil mocht maken. Marie voelde zich dankbaar gestemd en hernieuwde na een korten poos dan ook haar bezoeken, uit louter dankbaarheid. Zij bemerkte wel, dat Vera in het begat handelde onder aandrang van haar broer, maar dat gevoel sleet langzamerhand wel weg daar de beide meisjes werkelijk goed waren, en goede vrouwen altijd van elkaar houden, alleen om haar verdiensten. Vera, die werkelijk, zooals Marie veronderstelde, de omgang met haar had vernieuwd, om haar broer plezier te doen, leerde zeer veel van hem. Zij zag hoe zijn liefde voor Marie gezuiverd door zijn belangloosheid, en zonder eenige hoop meer een heerlijke toe wijding werd en de weekelijke, opgegewonden jongen veranderde in een man, wiens gelaat, geteekend als het was door melancholie. iets veel edeler en grootscher had dan het ideaal dat zij had geschilderd. Zij zag, hoe de spijt over zijn eigen teleurstelling werd opgelost in een oprechte toewijding voor een ander, en hoe zijn weifelende wil, flink en sterk werd in zijn streven om Marie in woord noch blik aan zijn eigen liefde te herineren. Nog had hij zijn oogenblikken van hartstochtelijk weenen, van een zwak zich overgeven aan zijn wanhoop, maar hij leerde die zelfs voor zijn zuster verbergen; en zij begon te begrijpen, dat zijn leven „duizendmaal beter was geworden sedert hij Marie had leeren kennen en lief hebben', juist zooals hij haar eens gezegd had, dat het zou gebeuren. .„Het ongeluk heeft een waren man, een waren dichter van hem gemaakt," dacht Vera, en dan zuchtte ze, de arme meid, omdat haar wenschen niet geheel waren uitgekomen ! „ Zou het geluk nooit deze verandering bij Serge hebben teweeg gebracht ?" vroeg ze zich zelf af. Zij zag ook wel de vriendelijke trek, die op Marie's gelaat lag, wanneer zij tegen Serge sprak, en de treurige blik, wanneer zij hem gadeskeg, als zij meende onopgemerkt te zijn. En wat was zij blij, als ze eens iets voor hem kon doen! Als zij eens op echt vrouwelijke wijze kon bewijzen, hoe ze zijn groote onbaatzuchtigheid op prijs stelde. Nooit sprak Marie tot Vera over Serge (deze drie menschen begrepen elkaar zonder woorden, en een blik of een zucht was voor hen een waarschuwing of een belooning). Maar wel sprak ze haar dikwijls over Jan' en over al haar verwachtingen, en haar vrees ten opzichte van hem en Vera leerde van haar wat onbaatzuchtige, heerlijke liefde was; leerde in dit meisje, in wie zij eerst niets had gezien dan een wezen, dat het geluk van haar broer had verwoest, alle goede en verheven eigenschappen waardeeren. Wordt vervolgd. ---