Dr. Schaepman een passe-partout rijmelaar? in Ik Nederlandse Spectikeltje • 611 overi»ens waardeerend araanpassingsvermogen was Jaren b'v- had hij aan een endenkring te Utrecht fragmenten 'oorgelezen vaneen gedicht, dat getiteld z°u zijn „De Utrechtsche Dom”. Toen men hem eens vroeg naar dat gedicht, zei hij: Ja zie je, die Utrechtse Dom was ’n heerlijk onderwerp. Afaar op ’n gegeven moment kwam ik Jot 1872, toen de Dom tijdelijk tot katholieke kerk werd ingericht. Als Sei er{ander moest ik dat betreuren, als jathohek moest ik dat toejuichen. En ... oo is uit de Utrechtsche Dom de Aya AiVant Schaepman heeft M'i ir °?8 hoofdkerk gezien, dat is waar. maarde beste verzen van „Aya Sofia” Dom.’® akt voor «den Utrechtschen niet geheein,fn’ v,^at deze mededeeling we eens naS;j!,!fntasi? berustte, hebben Aya Sophia dan t! 'Vf' ke deeden van de op den UtrechtschenPDoem k zouden zi;in Zooals men weet bestaat «„t, gedicht uit twaalf zangen De “ 8 Anthoesa, Justinianus, Aya Sofi )lnop ’ Zang der zuilen, Mahomed,' Irene Pho! LiedS'puïeï'8’ VaI’ » Van deze zangen kan de eerste, het „Lied der puinen”, niet gedicht zijn voor een nog in wezen zijnd gebouw; het heeft geheel en uitsluitend betrekking op vergane, in puin gevallen bouwwerken. De tweede „Anthoesa”, eender geheime priesterlijke namen van de stad Rome, die keizer Constantijn op het door hem herbouwde Byzantium o ver droeg, slaat op Konstantinopel, en heeft dus met Utrecht evenmin iets uitstaande. De derde, met den aanhef: „Iktriomfeer, o Salomon!’. de woorden door keizer Justinianus uitgesproken bij de inwijding der Aya Sofia in 537, handelt over dien keizer van het Oost-Romeinsche rijk, die in geenerlei opzicht in betrekking is te brengen tot de hoofdstad van het Sticht. Van den vierden zang, „Aya Sofia”, is ieder onderdeel zóódanig doorweven met toespelingen op den bouw, de versiering, de bestemming en de historie van den hoofdtempel der Oost-Romeinsche Christenheid, dat iedere gedachte, als zou deze zang oorspronkelijk aan den Utrechtschen Dom zijn gewijd, is uitgesloten. Inden vijfde „de zang der zuilen” wordt de gave van stem en lied gegeven aan de klassieke zuilen van heidensche tempels, die gebruikt werden voor den bonw der Aya Sofia. Ook dit gedeelte komt dus niet in aanmerking. De zesde zang is gewijd aan Mahomed, die met Utrecht, voor zoover wij weten, geen relatiën had. Ditzelfde geldt van Keizerin Irene en den Byzantijnsche patriarch Photius, die inden zevenden en achtsten zang behandeld worden. Ook de negende zang „De Kruisvaarders is vol toespelingen op Byzantium. Hetzelfde is het geval met den tienden zang De \ al”, den elfden „Sage” en den slotzang „Het Lied der puinen.” Wij moeten dus, na Schaepman’s lied opnieuw te hebben nagelezen, ronduit erkennen, dat wij in zijn gansche gedicht geen plaats kunnen vinden voor den Utrechtschen dom. Natuurlijk is het niet onmogelijk, er enkele strofen uitte lichten, die op elk kerkgebouw van toepassing zijn, maar dit zal toch zeker wel niet de bedoeling der mededeeling zijn. Een samenhangend geheel van eenigen omvang, dat op beide gehouwen toepasselijk zou zijn, is nóch onder „de beste verzen” van de Aya Sofia, nóch onder de minder geslaagde te vinden. Op grond hiervan houden wij dus de mededeeling van den Spectator yoor een letterkundige anecdote van dezelfde soort als er zoovele zijn, en blijven overtuigd dat de oorsprong der Aya Sofia allerminst een dichterlijke passe-partout was, die voor den Utrechtschen Dom was bestemd, maar ten slotte pasklaar werd gemaakt voor dein gansch ander karakter gebouwde schepping van Isidorus van Milete en Anthemius van Tralies. Voor de nagedachtenis van dr. Schaepman scheen het ons niet ondienstig, dit hier op te merken. Zijn dichtwerken geven ongetwijfeld reden tot critiek. Trouwens welke menschelijke kunst doet dit niet? Maar een verzen-knutselaar, een passe-partout-rijmelaar was hij allerminst. --- Binnenland. Zutphen, 28 Januari. Op een nader te bepalen dag in Februari zal vanwege het Ille district van de vereeniging Zutphen’s Belang, een vergadering worden gehouden hij den heer Klaassen aan de Veemarkt, waar als spreker zal optreden de heer H. B. Hylkema, zuivelconsulent alhier. Aan de Indische bladen ontkenen wijde volgende berichten : Benoemd tot leeraar inde geschiedenis en de land- en volkenkunde van Nederlandseh-Indië C. M. Pleyte, daartoe gesteld ter beschikking van den gouverneur-generaal. , Opgedragen de functien van plaatsvervangend directeur bij die school aan den als leeraar bij die inrichting werkzaam gestelden officier van gezondheid le kl. dr. J. Noordhoek Hegt. Geplaatst bij het bmnenl bestuur op Java en Madoera, inde residentie Banjoemas, de wd. aspirant-controleur P. J. TdOvergeplaatst hij bet lbe batalion’ de kapitein A. L. Statius Mu ei. Vriidae avond hield de a.r. kiesv. „Nederland en Oranj'e" alhier haar eerste bijeenkomst m het nieuwe jaar De voorz. heette allen welkom en sprak den wensch uit, dat de vereeniging dit jaar in bloei mocht toenemen. Notulen tirSS Veen nieuw huishoud, reglement, werden vastgesteld. Over het oprichten eener propagandaclub liepen de gedachten uiteen, alsook 0 W Jerf bet beeluur te aarom Oosterbaan te vragen °J?hgnflg.b«- te bomen spre- ken, waarbij 3 Chr. Jongel. Vereen, en 2 Chr. Werkl. Vereen, zouden worden uitgenoodigd. Evenzoo zou de heer de Wilde worden uitgenoodigd inde Groote Sociëteit alhier te komen spreken. I Om de vereeniging schadeloos te stellen voor een eventueel tekort, zal een lijst circuleeren bij leden, zoowel als bij niet leden. Niemand het woord verlangend, sluit de heer Roeles met dankgebed. Graafsch. Rechtbank te Arnhem. Men schrijft ons uit Arnhem : Wegens mishandeling vaneen rijksveldwachter had zich gisteren voor de rechtbank te verantwoorden Th. v. L., arbeider te Giesheek, gemeente Angerloo. Op Nieuwjaarsdag was hekl. dronken en liep op den openharen weg te schreeuwen en te vloeken. De vermaningen van den veldwachter Van Voorst beantwoordde hij met een paar vuistslagen op de borst van v. V., daarvoor stond hij gisteren terecht. Het O. M., waargenomen door mr. Modderman eischte 3 weken gevang. Tegen H. S. en E. P., die den 3 Jan. uiteen bosch van Baron de Bruynvan Tengbergen te Didam dennenboomen weghaalden, werd bij verstek 5 dagen gevangenisstraf geëischt. Eveneens ging verstek tegen H. 8., die den rijksveldwachter Bolle te Didam, toen deze een onderzoek instelde ineen zaak betreffende opzettelijke vernieling o. a. de woorden „weggejaagde marechaussee" toevoegde. Eisch f 10 boete. Joh. v. D., uit Silvolde, die reeds vier maal werd veroordeeld had zich gisteren te verantwoorden ter zake van mishandeling. Den 14 December werd hij dooreen viertal kameraden, onder wie zekere J. Janssen, thuis gebracht. Allen hadden een borrel op maar hekl. alleen was Dicht bij zijn woning rukte bekl. zich los en pakte Janssen heet, dien hij een pak ransel gaf. Janssen schreeuwde o.a. „laat mij toch los, je kunt net zoo goed een kind van drie jaar slaan als mij; ik sla toch niet terug.” Toen hekl. eindelijk ophield met slaan gaf hij zijn moeder nog een slag. Bekl. weet er nu niet veel meer van: hij kan Janssen wel gestooten hebben bij het losrukken. . Janssen verklaart niet veel en herinnert zich niets van hetgeen in het procesverbaal staat. „v. D. heeft zeker van zich afgeslagen ’ zegt hij, „en mij tegen den neus geraakt.” Deze getuige was niet dronken maar had op den bewusten dag toch 7 k 8 borrels op. De eisch luidt 3 weken gevangenisstraf. Liberale Kiesv. Lochem. Aangaande het verhandelde op de vergadering der Liberale Kiesv. te Lochem, die aangesloten is bij den Vrijz.-Democr. Bond vinden wij, behalve het door ons ; medegedeelde, inde Loch. Ct. nog het volgende vermeld: , Medegedeeld werd, dat aan de vorming van kiesvereenigingen in het district druk wordt gewerkt en de samenstelling vaneen centraal-hestuur in uitzicht gesteld. j Gewezen werd op de noodzakelijkheid, om in het district ijverig propaganda te maken voor de beginselen van den Bond. Immers de anti-revolutionnairen en sociaal-democraten zijn druk inde weer om zich te organiseeren. Betreurd werd het, dat uit den boezem der vrijz.-dem. partij geen stem opgaat tegen de verhooging van den drankaceijns, vooral nu de Rijksmiddelen ’t vorige jaar zoo ruim hebben gevloeid. Wenschelijk vond men het, dat ook in ons district personen zich bereid verklaren om volkslezingen of cursussen te houden. De soeiaal-democraten leeraren in woord en geschrift, dat al wat voor den werkmansstand en den landbouw wordt gedaan, aan hun partij te danken is, waartegen zeker nog wel iets te zeggen zou zijn. De groote moeilijkheid om sprekers te krijgen en de aanzienlijke kosten, aan sprekers van elders verbonden, werden erkend. Bijzonder werd aangedrongen op verspreiding van propaganda-blaadjes en lectuur, om zoo mede te werken tot Voorlichting van de kiezers en zij die dit spoedig worden. Die voorlichting geschiedt nu wel wat eenzijdig, voornamelijk door de socialisten. Vorden, 27 Jan. De Nutsvergadering van heden was gewijd aan de huiselijke werkzaamheden van ons departement. Als bestuurslid werd herkozen de heer H. van Slooten Jr. Voor de vacature Kamp werd bij tweede stemming tegen den heer Nienhuis gekozen als bestuurslid de heer K. Eneink. De bestuursleden der verschillende inrichtingen, die aan de beurt van aftreding waren, werden met zoo goed als algemeene stemmen herkozen en wel -voor de spaarbank de bh. W. J. Schutte en H. J. Oberink; voor de teekenschool de heer J. Wesselink; voor de leesbibliotheek de hh. H. J. Oudenampsen, J, H. Bieleman, H. Barendsen en Z. J. Looman en voor de zangschool de hh. A. J. Ensink en A. Tjoonk Sr. Doetinchem, 27 Jan. Jaarlijksche algemeene vergadering van de vereeniging tot bevordering van het marktwezen in deze gemeente op Dinsdag 27 Januari des avonds ten 8 ure, ten huize van W. Wolsink. Met het bestuur zijn 14 leden aanwezig. De voorzitter brengt verslag uit van den toestand der vereeniging in 1902. Hieruit blijkt dat het ledental 95 bedraagt, en dat in dat jaar f244,50 aan premiën op marktdagen is uitgeloofd; verder dat f32,62 is uitbetaald aan de stoomtram Zutphen- Emmerik voor garantie ten behoeve van den markttrein van Hummeloo. Het verslag en de daarna gedane rekening en verantwoording van den penningmeester worden goedgekeurd. De ontvangsten bedroegen f5895,74|- „ uitgaven – 3804,07 ï batig saldo f2093,67 Tot leden van het bestuur (periodieke aftreding) worden herkozen de heeren J. van Zadelhof!' en J. H. Schiffer, en gekozen (vacature E. Weijers) de heer H. Kobesen Jr. Het bestuur wordt gemachtigd om op elk der markten in Maart, April en Mei 25 premiën van f2 uitte reiken en tot het houden eener verloting op degroote No vembermarkt. De heer J. Themans vestigt de aandacht van het bestuur op het bij den Raad van State aanhangig gemaakte wetsontwerp tegen verlotingen en verzoekt het bestuur tijdig inlichtingen in te winnen en zoo noodig maatregelen dienaangaande te nemen. De voorzitter antwoordt dat hij een dergelijk wetsontwerp zeer toejuicht, doch niet weet of deze verloting daar onder valt, in elk geval zullen tijdig maatregelen genomen worden. De heer M. Kan wenscht dat het bestuur ook met de Geldersche Stoomtram overeenkome, om met marktdagen goedkoope reisgelegenheid te hebben en desnoods ook daarvoor garantie te stellen. Nadat de voorzitter beloofd had hieraan te zullen voldoen, wordt de vergadering gesloten. Op den gaswal alhier heeft men heden inde lijn der stoomtram Zutphen—Emmerik een wissel aangebracht. Eerstdaags zal ook de Geldersche Stoomtram in haar lijn aldaar een wissel aanbrengen, waardoor het dan mogelijk wordt dat goederen zonder overlading over beide lijnen vervoerd kunnen worden. Ook is heden een aanvang gemaakt met het leggen der gasleiding ten behoeve der verlichting van den weg naar de halte Wijnbergen (H. IJ. S. M.) --- Feuilleton. geheimzinnige huis. DOOR F| JACOBSEN. De z*ch lanlfande dagen gewende Reinhold toestand aan z’in zonderlingen kennen. begon hij de omgeving te verklaar hii niet de J zag zeer sPoedlS 1D> dat het te moeite loonde, verdere uitstapjes Warpn Cn’ ,fant de heide en het bosch °mt . overal het zelfde, en wat inden hii 0\ Van Cen te vmden was* kon }jujs ok Zlen vanuit de ramen van zijn "el lag westwaarts achter het woud en kleim armzalig heidedorp, welks bewoners soms naar het station gingen om hun producten ter markt te brengen, maar 21j kwamen te zelden en te veel afzonderlijk, om het eentonige heidelandschap te srof feeren, en zij sloegen ook meestal een zijpad lp! dat niet onmiddellijk langs zijn huis liep. Het mocht opzet of toeval zijn, Rein. hold bekommerde zich er met om, want inde zonnige stilte had zich langzamerhand een eigenaardige stemming van hem meester gemaakt. . Hij hield zich voornamelijk bezig met onder aan de helling van den spoorweg inde heide te liggen en het dansen der vlinders over de bloeiende erica gade te slaan Soms nam hij een boek uit de kleine bibliotheek mee, niet om er in te lezen, maar om het te gebruiken voor het bewaren van allerhande zeldzame grassen en bloemen. Den tijd deelde hij in naar het voorbijkomen der treinen Hij wist al heel gauw precies, wanneer er een sneltrein voorbijsnorren moest, waarvan de wagens inde ontzettend snelle beweging maar éen klomp vormdeD, en hij verheugde zich op de langzamer rijdende personentreinen, omdat hij dan achter de portierraampjes enkele gezichten kon ppderscheiden. En toch deden die gezich‘e“ hem niet verlangen naar de wereld, het genot van zijn eigen ongestoorde rust bleet hem met een genoegelijk welbehagen vervullen. , -t Soms ging hij met het oor op de rails liggen om den naderenden trein dein verte op de ijzers te hooren dreunen, en eens bij zoo’n gelegenheid toen de spoorwachter op de lijn liep en met zijn hamer tegen de rails klopte, riep hij den ouden man waarschuwend toe, dat er dadelijk een trein U 1 Er*drnMinUdkwam1 naar beneden en SiDB Erdmann k hen de bremstruiken. naa?J bem zl!-ten zoo iets gewoon, “ •”Wy. ..w°rd®n „Men heeft de tijden vast zeide hi] kalm. bovendien waarschuwt in het hoofd e voor wat er komt. een soort voorge nooit baDg geweest.“ Voor mijzelf b {uw kleindochter?" .En hoe staat het m *ZIJ b®.eft Erdmann ernstig. „De roode antwoordde L j houden, ten teeken, vlag mag zij m maar zij mag niet dat alles in °™ek ’eD dat heb ik haar tusschen de raizij jroomt te veel eens voor al v wat er om haar en let er dan zou zij gemakkelijk heen gebeurt En zoo eens een opgeluk kuij „Is zij ziek ? haar lichaam is .Dat nu juist tenminste zo van die vreemde geden. Maar z ] zjj n;et raeer, wat eratnehaaernnabijheid gebeurt Misschien is het,Heeiftezij dT/van haar ouders geërfd ?“ vroeg Reinhold deelnemend. De oude keek somber voor zich uit. „Het valt me moeilijk mijnheer, van haar vader te spreken Hij was een zoon van brave menschen, maar hij is gestorven in de gevangenis. Van het ongeluk dat hij over zijn vrouw, mijn dochter, gebracht heeft, erfde Lili haar deel. Maar ik moet aan mijn werk!‘ Nu was Reinhold eemgszms op de hoog te. Hij had oprecht medelijden niet het mocht lijden onder de schande, welke haar vader over zijn iamilie gebracht had, maar zij was nog veel meer belast door een onmiskenbare aangeboren neiging, die haar boven haar stand voerde en waaraan toch nooit voldaan kon worden. Lili ging overdag geregeld in Reinholds huis in en uit; zij zorgde voor het eten en maakte de kamers schoon, en het sprak vanzelf, dat Reinhold en zij elkaar daarbij herhaaldelijk ontmoetten. Zij hadden tot dusver vrijmoedig over verschillende dingen gesproken. Lili wist, dat Reinhold een rijk en onalhankelijk man was, maar zij behandelde hem als een goed vriend, en het verschil van sexe zoowel als van stand kwam zelden in hun gedachten. Dat werd nu plotseling anders. Reinhold had meer belangstelling voor het jonge meisje gekregen en streefde er naar* dat zoo zorgvuldig mogelijk te verbergen ; hij sloeg Lili meer dan vroeger gade en was verrukt over haar fijne, sprookjesachtige schoonheid. Maar als zij dan zijn blik opving, werd hij verlegen en somber. En zoo ontstond er tusschen hen een gedwongen verhouding, die wellicht een lastige wending kon nemen. Op een kokend warmen dag volgde een zwoele, broeierige avond. Reinhold had als gewoonlijk zijn tijd ineen droomerig nietsdoen doorgebracht, en toen de zon onderging, begaf hij zich naar het huis van den spoorwachter. Hij had een boodschap hij wou met Erdmann over zijn grond spreken en bovendien de weekrekening vereffenen. Reinhold dacht den ouden man thuis te treffen, maar hij vond Lili alleen thuis, in het stuintje achter het huis op een bank bezig boontjes af te halen Hij bleef voor haar staan en zeide, wat het doel was van zijn komst. „Grootvader is op de lijn,“ antwoordde zij, »en het zal nog wel een uurtje duren, voordat hij thuis komt. Maarde weekrekening heb ik al klaar gemaakt “ Zij stond op en ging in huis. Reinhold nam haar plaats op de bank in en staarde peinzend voor zich uit Een hoopje nog niet afgehaalde boontjes lag voor de bank op den grond. Het zag er niet zoo po tisch uit als een week geleden, toen Lili inden verwilderden tuin der villa tusschen de maankoppen rat. Wordt vervolgd ---