Alg. Berichten. De crisis. Thans zijn alle personen, genoemd in dein het begin dezer week vermelde lijst van aanstaande ministers, waarin achteraf nog eenige wijziging blijkt te zijn gekomen, door H. M. do Koningin successievelijk op Het Loo ontvangeD, want ook prof. Kraus was, zooals men verneemt, reeds vroeger bij H. M. ten gehoore geweest. Het „Hbl. v. Hed.4 meldt terecht, dat de reis van den oud-minister Yan der Kaay naar Apeldoorn in geenerlei verband stond met de crisis. Het verhaal, dat hetzelfde blad gaf over prof. Yan Hamel, wordt thans in het „Hbld.4 zelf door den hoogleeraar tegengesproken, die verzekert, dat redenen van zuiver persoonlijken aard hem tot zich terugtrekken noopten. (»Yad.“) Predikant en Kamerlid. Inde jongste vergadering der Alg. Synode van de Hederl. Herv. Kerk heeft prof. Gooszen gerapporteerd over 47 adressen bij de vergadering ingediend, die alle ten doel hebben, dat de Synode bepalingen zal maken, waarin wordt uitgesproken, dat het lidmaatschap der Staten-Generaal onvereenigbaar wordt verklaard met de waarneming van de betrekking als predikant. In enkele adressen wordt daarbij de uitdrukking gevoegd „alleen’ bij hooge uitzondering4. In enkele adressen wordt dit uitgebreid tot het verzoek, om predikanten te verbieden als politieke agitatoren op te treden, in andere wordt gevraagd de goedkeuring van den kerkeraad zijner gemeente te eisohen, terwijl weder andere dit willen uitbreiden tot alle takken van volksvertegenwoordiging. Sommigen willen verandering van het reglement op de kerkeraden, anderen op dat van de vacaturen. De heeren M. J. en F. H. van Lennep vragen ineen adres aan de Synode deze adressen niet in behandeling ite nemen, anders te verdagen. Het rapport raadt aan alle bespiegelingen te laten varen en zich te stellen midden in het leven. Met blijdschap spreekt de rapporteur het uit, hoe hooge waardeering van het ambt van predikant aan de ingediende adressen ten grondslag ligt. Een predikant is niet inde Tweede Kamer noodig, zoo spreekt het rapport. Een lid der commissie is voorstander van de vrijheid, terwijl de overige leden eenparig voorstellen in art 1 reglement op de vacatures een toevoeging te plaatsen: de vacature ontstaat mede door het optreden als lid vaneen der Kamers der Statengeneraal, of het zitting nemen als lid in eenig vertegenwoordigend lichaam. Yier leden stellen voor als 2de alinea toe te voegen: dispensatie van die bepaling kan worden verleend met goedkeuring van den kerkeraad, de kerkelijke besturen gehoord, door de Algemeene Synode. Het rapport wordt met hulde aan den rapporteur voor de leden ter inzage gelegd. Hofbericht. Thans kan met zekerheid gemeld worden, dat H. M. de Koningin deze maand niet naar het buitenland zal vertrekken. Inde maand October zal het Koninklijk echtpaar zich voor eenige dagen naar ’t landgoed Dobbin in Mecklenburg begeven. Boni. Inde ,N. Ct.“ wordt er van bevoegde z}jde voor gewaarschuwd niet te hard en te spoedig victorie te roepen, aangezien het verzet, zoolang de vorst nog in het bezit der rijkssieraden is, niet mag gerekend worden gebroken te zijn. Gewezen wordt tevens op de waarschijnlijkheid, dat de zwaarste taak ons zal wachten in het rooversnest Lamoera, een bergachtige streek, die wel het Zwitserland van Celebes wordt genoemd. Zoolang er geen verbinding is tusschen de troepen te Paré-Paré en die in Boni, zoodat wij feitelijk baas zijn ook in ’t binnenland, kunnen wij er ons nog niet op beroemen den toestand meester te wezen. De noodzakelijkheid eener Rijkswet tegen verwaiechingen. De redactie van het „Maandbl.4 tegen vervalsehingen schrijft: Onze lezers zullen zich herinneren, dat wij vier jaar geleden dein de Troonrede gedane toezegging betreffende een Rijkswet tegen de vervalsehingen, besproken hebben, als een zaak van de meest dringende urgentie. Hu wij het eerste nummer van onzen twee-en-twintigsten jaargang het licht doen zien, kunnen wij niet anders dan onze onverholen spijt betuigen, dat de bedoelde belofte niet alleen niet in vervulling is gekomen, doch dat zelfs geen plannen daartoe bekend zijn geworden. Yan harte hopen wij, dat een nieuwe Regeering onverwijld dit voor de volksgezondheid zoo uiterst gewichtige onderwerp ter hand moge nemen; het verdient naast zoovele andere inderdaad de verzuchting : „het kan geen dag, zelfs geen uur wachten!4 Waar intusschen de Regeering geen stappen in deze gedaan heeft, is het begrijpelijk, dat zoowel het particulier als de Gemeentelijke autoriteiten de zaak ter hand nemen. Als zoodanig is met vreugde te begroeten, inde eerste plaats het onderwerp, dat op de agenda van het eerstvolgend hygiënisch Congres voorkomt, aangaande de samenstelling vaneen Code voor voedingsmiddelen, waarop wij reeds herhaaldelijk aangedrongen hebben. Inde tweede plaats hebben, zooals in dit nummer elders te lezen is, de Directeuren der Gemeentelijke Laboratoria te Rotterdam en Leiden, zich in verbinding gesteld met verschillende industriëelen, ten einde voor eenige artikelen (bessensap en cichorei) normen vast te stellen, waaraan deze artikelen moeten voldoen. Ook deze pogingen zijn zeer zeker toe te juichen, al is het o.i. jammer, dat Amsterdam in deze aangelegenheden niet vertegenwoordigd was. Immers missen daardoor de overeengekomen besluiten geldigheid voor de hoofdstad, en kunnen derhalve de fabrieken gevaar loopen, dein andere plaatsen goedgekeurde waren inde hoofdstad afgekeurd te zien. 'Wij hopen ten zeerste in het algemeen belang, dat in deze overstemming tusschen al de stedelijke autoriteiten hier te lande verkregen moge worden, totdat een Rijkswet benevens een algemeen aangenomen Code voor voedingsmiddelen en gebruiksartikelen, aan de heerschende onzekerheid een einde zal maken. Het is van het hoogste gewicht, dat de deskundigen, die bij gerechtelijke vervolgingen de justitie moeten voorlichten, dit niet op te subjectieve en soms willekeurige gronden doen, terwijl de fabrikanten bij juiste wettelijke voorschriften betreffende de samenstelling der waren, zich niet langer zullen kunnen beroepen op verschil van meening van deskundigen, om zoodoende ondeugdelijke of schadelijke artikelen straffeloos inden handel te blijven brengen. De minister van oorlog brengt ter algemeene kennis, dat, ten gevolge van den uitslag van het onlangs hier te lande gehouden vergelijkend examen van aspiranten voor eene plaatsing op den hoofdcursus, met ingang van 2 October, de navolgende onderofficieren, ter opleiding voor den rang van tweede-luitenant worden toegelaten : a. voor infanterie hier te lande: L. Ch. van Duuren, L, A. M. Roppert, H. L. Warnier, M. W. L. van Alphen, P. H. Spruyt, J. Dwars, H. G. A. Reimers, G. Land, C. A. F. W. Sicherer, H. Feenstra, R. C. van der Haagen, H. P. J. de Jongh, H. M. Weeda, J. H. Sar, H. J. Lando, W. Schmoutzigeur, H. Wijers, F. A. Kanne, C. W. Beekman, A. H. H. Schregardus, F. H. M. Bürman Eyck tot Zuylichem, H. A. A. Sitsen, A. Poll, G. Berghuis, E. A. Wolfson, K. R. Lankenau, H. J. Henrard, H. Ludwig, W. A. Laverman, J. K. Lammerts, C. van der Woude; b. voor infanterie in Hederlandsch-Indie: W. H. Luymes, K. M. H. Karsen, A. H. Clerkx, H. M. C. van Dijk, J. Hendriks, J. van der Zee, A. F. Molenaar, W. G. Pluim Mentz; c. voor administratie hier te lande: H. J. Luger, G. F. Hengeveld, J. H. van Hoorn, J. A. van Beek, J. G. Wille, W. Weisfelt (voorwaardelijk); d. voor administratie Hederlandsch-Indië: Ch. C. F. M. Ie Roux, H. H. Maas, E. J. Kools, J. C. Patoir, J. O. Paul. („Stct.4) Schennis der neutraliteit. Het bericht uit het „Utrechtsch Dagblad4, volgens hetwelk te Utrecht vijf Russische deserteurs zouden zijn aangehouden en ter beschikking gesteld van den Russischen consul te Amsterdam, ontlokt aan „Het Yolk4 een krachtig protest. Yolgens dit blad is deze handelwijze niets minder dan een schennis der neutraliteit, omdat men aldus het Russische leger helpt vermeerderen; en het zou de redactie van dit blad dan ook niet verwonderen, wanneer een protest van den Japanschen gezant ingediend werd. Spelling. De minister van binnenlandsche zaken heeft afwijzend beschikt op het adres van het Hed. Onderwijzers-Gen. om aan het stelsel der Yer. voor Yereenvoudigde Spelling bij het onderwijs en bij examens dezelfde reohten toe te kennen als aan het stelsel De Yries en Te Winkel. Vaneen zwemmer. H. van der Oever voer Donderdag met zijn schokker, uit de Scheveningsche haven, met eenige kennissen aan boord langs de kust. De zee was kalm. Tusschen de Pier en het Oranjehotel, naar gissing 600 M. van het strand verwijderd, zagen zij in hunne nabijheid iets, dat zij voor een zeehond hielden. Ten slotte bleek het een man te zijn, een bader van de heerenbaden van de Maatschappij Zeebad, die in zijn eentje een zwemtocht deed. De plannen om het dier te vangen werden toen opgegeven. De moord hij Berg-en-Dal. Omtrent het verhaal van den broeder van den veroordeelden Cherpion zegt de „H. A. Ct.“ te kunnen meedeelen: D8 te Rotterdam overleden heer Cherpion, gehuwd met iemand uit Dordrecht, leeraar aan de Academie van Beeld. Kunst, en Techn. Wetensch. te Rotterdam, was geen broeder, noch een nabestaande van zijn Luikschen naamgenoot; hij overleed den 16en Maart en stierf zijn natuurlijkendood. Te Muntendam (Gr.) is gistermorgen de nieuwe boerderij van de wed. T. P. totaal afgebrand. De geheele oogst, wat koren en hooi betreft, is verbrand, zoomede de inboedel. Ook kwam een koe inde vlammen om. Huis en inboedel waren verzekerd, doch zeer laag. De oogst was niet verzekerd. Dezer da gen ontleenden w ij aan de „Arnh. Ct.“ een verhaal omtrent de mishandeling vaneen idioot meisje te Heumen. Yan een dergelijke mishandeling is echter na een onderzoek niets bekend geworden, zoodat bedoeld bericht geheel ongegrond schijnt te zijn. Hij was naar de landbouwtentoonstelling te Wolvega geweest, zijn koeien waren bekroond en op zijn open chais aanvaardde hij ’s avonds opgewekt de terugreis. Zijn paard was mak, kende den stal en daarop vertrouwende ging de boer dutten. Maar het paardje had blijkbaar den stal vergeten, draafde hem voorbij, sloeg een zijweg in tot dat het niet verder kon. Yoor zich de Schoterlandsche Compagnonsvaart, links de schutsluis, achter de sluiswachterswoning. De boer wordt door het stoppen wakker, meent dat hij thuis is, springt uit de chais en komt met de leidsels inde hand inde schutsluis terecht. Door het trekken aan de leidsels komt ook het gerij inde sluis terecht. Het was één uur ’s nachts, geen mensch meer op, een benauwde positie voor den boer. Hij schreeuwt«uit alle macht, er komt redding. Alles wordt op het droge gebracht en wonder boven wonder, er mankeert niets aan. Enkel een bad genomen, de boer was nu voor goed wakker. De schilderijendiefstal. Eugène Hijst, verdacht van den schilderijendiefstal te Middelburg, bevindt zich, volgens eene mededeeling in het „Algemeen Politieblad4, vermoedelijk in gezelschap van de andere verdachten, aan boord van het zeiljaoht „Ketje de Brussel4. Eigenaar van genoemd jacht is Yictor Hioul en hij staat waarschijnlijk tot de bende in betrekking. Het jacht is het laatst te Amsterdam gezien. Inslaan van den bliksem. Te Asten (Hbr.) is Woensdagavond de bliksem geslagen inde boerenhuizing van A. D. te Yosselen. De geheele woning met stal en schuur brandde af. Een koe en een varken kwamen inde vlammen om. Alleswas verzekerd. Inde gemeente Boekel trof de bliksem denzelfden avond de landbouwerswoning van Jan G. van den Elzen, op den Yeerbroek, welke geheel in asch werd gelegd. De levende have, uitgenomen een jong mestkalf, kon men redden, zoomede het huisraad en enkele landbouwvoorwerpen. De huizing was verzekerd. De brandstichting te Boon. Voor de kamer van vacantie bij de arrondissementsrechtbank te Rotterdam diende gisteren de opzettelijke brandstichting op Hemelvaartsdag te Roon, welke brand zoo ernstige gevolgen had dat het kerkgebouw der Hed. Herv. gemeente mede werd aangetast en de torenspits vernield werd. Op het dorpsplein tegenover het „Wapen van Rhoon4 bevond zich een blok woningen onder een rieten dak, waarin, behalve de bode op Rotterdam F. v.d. Ende, ook woonde de rietdekker J. Bgchman en ineen ander gedeelte de bejaarde moeder van B. de wed. L. Bachman. Op Hemelvaartsdag kwamen de beide zoons van Bachman, waarvan de een te Ylaardingen en de ander te Rotterdam woonde, hun vader opzoeken. Een poosj e nadat zij op den rietzolder waren geweest, brak de brand uit, die weldra het geheele blok inde asch legde. De wind deed de vlammen overslaan op den torenspits, die geheel verbrandde. De justitie bevond, dat terwijl de bode voor slechts f 800 verzekerd was, de Bachman’s hun boeltje voor f 11000 verzekerd hadden. De beide zoons, op wie de verdenking viel, werden gearresteerd, en ten slotte bekenden zij den brand te hebben gesticht. Voor de rechtbank werd die bekentenis in zooverre ingetrokken, dat de oudste zoon verzekerde, slechts achter zijn broer te hebben gestaan, toen deze den brand stiehtte. De jongste bevestigde dit, zeggende dat hij het alleen had gedaan. Het O. M. vond deze vsrklaringen niet aannemelijk, en eischte tegen elk der beklaagden 2 jaar gevangenisstraf. Dieven en opkoopers. Te Rotterdam is gisteren inde magazijnen van de „Compagnie Mutuelle de Tramways4 ontdekt, dat er een belangrijke diefstal van rood koper had plaats gehad. Een opkooper 8., werd in verhoor genomen en bekende dat hij in den laatsten tijd verschillende partijen rood koper voor 50 cents het kilogram had gekocht van lieden, werkzaam bij de Compagnie Mutuelle de Tramways, welke partijen hij voor 65 cents het kilo van de hand zette. Deze mededeeling gaf aanleiding tot het in beslag nemen van 250 kilogram van dit koper bij den heer M,, en tot de opsluiting van den opkooper B. ineen politiebureau. Kort daarop is ook gearresteerd de wachtsman P., aan wiens zorg’ de geplunderde magazijnen bij nacht waren toevertrouwd. Hij deelde mee dat de Belgische werklieden J. de R. en J. F. v.d. 8., als spoorlegger on baas in dienst van de bestolen maatschappij werkzaam, hem hadden overgehaald om hen na het sluitingsuur in die magazijnen toe te laten, waaruit zij inden laatsten tijd bij herhaling zakken met nieuw koper, hoofdzakelijk laschstangen en kopstukken, ontvreemdden. De laschstangen werden voor het vervoer in drieën geknipt. De beide Belgen verdienden een weekloon van f 20 tot f 21; ook de waker werd ruim bezoldigd. De baas J. F. v.d. B. is evenals de waker en de opkooper, in het politiebureau opgesloten. De waarde van het gestolene, waarvan voorloopig niet meer dan ongeveer 300 kilogram in beslag genomen is kunnen worden, wordt op ruim duizend gulden geschat. Yeel is vermoedelijk reeds in handen van derden overgegaan. De gearresteerde opkooper B. hield van do verhillende koopen, die hij deed, geen aanteekening inde daarvoor bestemde registers, welke in beslag genomen zijn. Het Post-schandaal. Uit Den Helder schrijft men aan het „Volk4: Omtrent het stukje van Staalman „Een Post-schandaal4 kan ik u melden, dat het feit als zoodanig waar is, doch alleen Staalman kan het (waarschijnlijk door zijn teleurgestelde verwachtingen) in zijn hoofd krijgen, hier opzet in te zien. De bedoelde couranten werden ’s avonds 10.30 pas gebracht en bij vergissing zijn ze toen verkeerd geadresseerd door den dienstdoenden ambtenaar, omdat er wel opstond „Westerveld4 en daaronder heel klein „Wieringen4, doch er op Vlieland ook een Westerveld is. Eensdeels aan de haast en anderdeels aan het feit dat het laat was, is de vergissing te wijten. De bedoelde ambtenaar is echter geen sociaal-democraat. Wij hebben van het postkantoor niet één lid in onze afdoeling. Het is natuurlijk Staalman’s oude manier weer om iemand te trachten broodeloos te maken. Bevende huizen. Haar het „Vad.4 verneemt is een deskundige van gemeentewege belast geweest met het onderzoek naar de oorzaak van het beven der huizen te Scheveningen, Zijn rapport komt tot de conclusie, dat de oorzaak van het beven schuilt bij de electrische centrale. Het zal dezer dagen gepubliceerd worden en inde Raadsvergadering van Maandag a.s. aan de orde komen. Afgehaakt. Op het politiebureau aan de Galerij te Rotterdam is gisternacht een onderkomen verschaft aan den stoker aan de gasfabriek te Arnhem, diens vrouw en zijn moeder. Zij kwamen met den trein uit Den Haag, doch aan het station Delftsche Poort werd het gedeelte van den trein waarin zij zaten afgehaakt. Het drietal dat niet gewaarschuwd werd bleef zitten en werd te laat gewaar dat de laatste gelegenheid om naar Arnhem door te reizen daardoor benomen was. Zij hadden gistermorgen nog juist geld genoeg om drie nieuwe vacantiekaarten naar Arhem te nemen. Malligheid. Inde „Hed. Hondensport4 kwam de volgende advertentie van „den secretaris der Sloeqi-club4 voor: „Wordt een onzer bloedverwanten ons door den dood ontnomen, dan kan dit een zwaar verlies zijn, maar gaat een onzer trouwste en schoonste viervoeters voor ons verloren, dan is dit een zwaar verlies. „Welnu dan, zulk een bijna niet te boven te komen verlies heeft kennel „Sahara4 van den heer Michel la Fontijn deze week geleden. „De bekende kampioen, Sidi Sjeig, heeft 31 Juli jl. plotseling het tijdelijke met het eeuwige verwisseld. „Deze prachtvolle Arabier, die steeds het sieraad was der Sloeqis is heengegaan op een leeftijd van 4J jaar. „Wie onzer, tentoonstellingbezoekers en exposanten, heeft hem niet gekend P wie heeft niet een oogenblik voor zijn bench stil gestaan, die steeds prijkte met een enorm aantal kaarten van behaalde prijzen? Ik geloof, dat wij allen hem wel gezien zullen hebben, die een schat van prijzen met zich droeg, immers een veertigtal eerste, twee tweede, driexampioenschaps- en vele speciale en eereprijzen waren hem ten deel gevallen. „Laten wijden heer la Fontijn onze deelneming betuigen, maar hij niet alleen, doch alle sloeqi-liefhebbers en fokkers verliezen in Sidi een vriend en vaderhond, die voor de veredeling van het ras, nog zooveel goede diensten had kunnen bewijzen en laten wij hopen, dat kennel „Sahara4 bij het nest, dat van Sidi nog in wording is, een hond zal mogen fokken, die een waar evenbeeld van zijn vader is.4 Een jongetje inde buurtschap Wormen (Apeldoorn) wilde een vlieger, die ineen populier verward was geraakt, losmaken; hij klom daartoe inden boom, doch had het ongeluk er uitte vallen met ’t gevolg, dat hij op de plaatsdood bleef. Zoontje: Pa, wat zijn monsters zonder waarde? Pa: Dat zjjn monsters die mooier iüa dan de te leveren waar. --- Kunsten en Wetensch. Eigen Haard geeft deze week aardige kiekjes van de biologische tentoonstelling in Artis te Amsterdam, daar van 17 tot 28 Juni 1905 gehouden. --- Schoot- en Kerknieuws. De heer W. M. Boerkoel te Dieren, onderwijzer aan de Christelijke school te Doesburg is benoemd tot hoofd der bijzondere school te Polsbroekerdam. Geslaagd te ’sGravenhage voor de akte Fransch 1. o. de heer G. J. van Oyen, te Varsseveld. --- Buitenland. Algemeen Overzicht. DE OORLOS. De Japansche voorwaarden zijn thans aan de Russische onderhandelaars bekend. Hadat Donderdag de kwestie van de geloofsbrieven was geregeld vroeg Witte om de volledige Japansche voorwaarden te mogen vernemen. Komoera verklaarde dat hij de voorwaarden in haar geheel in ’t Fransch en Engelsch bij zich had. Hij was bereid deze punt voor pnnt te behandelen. Witte drong er echter op aan, dat hem alle voorwaarden ineens zouden worden meegedeeld, daar dit de eenige wijze was waarop Rusland de te volgen gedragslijn zou kunnen vaststellen. Een uur lang duurden de beraadslagingen, waarna Komoera en Takahira toegaven en de voor waarden mededeelden. Bij deze gedachtenwisseling sprak Komoera Japansch, dat dooreen tolk in het Fran&ch vertaald werd. Witte sprak Russisch, dooreen anderen tolk in het Engelsch overgezet. De Japansche voorwaarden zijnde betaling vaneen oorlogsschatting, afstand van Sachalin, afstand van de Russische pachtrechten op het schiereiland Liaotoeng, volledige ontruiming van Mantsjoerije, teruggave aan China van alle Russische privilegiën in Mantsjoerije en erkenning door Rusland van het beginsel van de „open deur4, afstand aan Japan van den Chineeschen oosterspoorweg beneden Karbin, terwijl de hoofdlijn door Hoord-Mantsjoerije naar Wladiwostok Russisch zal blijven, erkenning van het Japansche protectoraat over Korea, toekenning van het recht aan Japan om te visschen inde Siberische kustwateren ten noorden van Wladiwostok en inde Behringzeo, overgave aan Japan van de geïnterneerde Russische oorlogsschepen en beperking van Ruslands maritieme sterkte in het verre oosten. Uit deze opgave blijkt dat de Japanners Wladiwostok aan de Russen zullen laten, terwijl onder den afstand van de pachtrechten op LiaotoeDg begrepen is het afstaan van Port Arthur, dat Rusland heet gepacht te hebben van China. Over ’t algemeen vallen deze voorwaarden mede, behalve met uitzondering van de overgave der geïnterneerde Russische schepen. De Russen beschouwen deze voorwaarden echter als buitengewoon hard; de beperking van de maritieme macht in Ooat-Azië en het verleenen van yischrechten worden kwetsend voor da eigenliefde van Rusland genoemd. De zitting duurde twee uren. Direct na de sluiting zag men den socretaris Korostosets per auto naar het hotel rijden, waar dadelijk groote beweging ontstond. Hij deed een korte mededeeling aan de pers en riep toen professor De Martens, Pokolitof en Sjipof bijeen en deelde hun de voorwaarden mede. De gezanten bleven in het tuighuis déjeuneeren en Korostosets bracht met zijn automobiel de verschillende adviseurs ook derwaarts, zoodat de voor waarden door de Russen van »lle 00£Punten zijn bekeken. , , , , , Des nachts werd de heele tekst naar St. Potersburg overgekabeld. Maar hoe bard de Rassen de voorwaarden ook ™jffl\rrT1,n(!en) toch is de kans zeer groot dat Witte s antwoord zal afin de aanneming daarvan als grondslagen van de besprekingen. Uitgezonderd blijven echter de afstand van Sachalin en de oorlogsvergoeding. Maandag wordt het definitieve antwoord uit St. Potersburg verwacht. * * • De Japansche admiraal Katarko rapporteert dat de Japanners 10 Ang. een. geeom Dineerden aanval te land en van uit zee deden op de Rassen, die een kuststelling bezet hielden 20 mijlen ten oosten van Korsakof. Na een bombardement van 2 uur gaven de Rassen zich ten getale van 123 over. Den Sen hadden zich te Nivro op Sachalin 118 Russische officieren en manschappen aan de Japanners overgegeven. * * * In Mantsjoerijo moet een stilzwijgende wanenstilstand tusschen de Japanners en Russen gesloten zijn, nu de onderhandelingen een aanvang genomen hebben. De Japanners zouden aan de Russen hebben doen weten dat vijandelijkheden voor het oogenblik nutteloos waren. Zelfs Terkenningstochten zouden nagelaten worden. Morgen zal in Noorwegen de volksstemmingplaats hebben over de afscheiding van Zweden. Zooals men weet was dat eender Zweedsche eischen welke Noorwegen zoo spoedig mogelijk heef in-ewilligd. De uitslag daarvan kan met Sfflg zijn als men weet hoe de stemming is onder he velk Maar hoe meer stemmen «ja“ zullen luiden, des te antzettender zal de echo daarvan met alleen in Zweden maar zelfs m geheel Europa weerklinken. En daarom alle man naar de stembus en ja gestemd zoo spoort de Noorsohe pers aan. In stilte echter wordt er geijverd voor het tegenovergestelde antwoord. Yooral in het Oosten, inde Zweedsche grensprovinciën wordt daarvoor gewerkt. Men maakt de menschen bang met te beweren door ja te stemmen de kans op oorlog aanmerkelijk te vergrooten. Zooals voor de hand ligt gevoelen de grensbewoners al bitter weinig voor een krijg. Maar zoo ver zal ’t ook niet komen. Daarenboven zal het ja-stemmen tevens inhouden een goedkeuren van het Storting besluit. Hoe grooter meerderheid die ja-stemmers behalen, des te ondubbelzinniger spreekt Noorwegen zich voor een scheiding van Zweden uit, waarbij dit land zich zal neerleggen. Staat ’t bijna half om half dan is de kans op oorlog zeker grooter geworden. Zweden komt dan met andere eischen voor den dag en dat vergroot het gevaar voor oorlog bovenmate. Maar dit werken zal toch te vergeefs zijn. Er is geen kans dat de neen-stemmen zelfs een eenigszine beduidend stemmencijfer zullen behalen. In het geheele land is de zucht naar afscheiding te sterk. Na de afscheiding zal de eerste vraag zijn, wat nu? Hoe moet de staat bestuurd worden? Reeds inden aanvang is deze vraag gesteld en in beginsel werd besloten het koningschap en de volksvertegenwoordiging op denzelfden voet te behouden. Dat de Noren voor het handhaven van het koningsschap waren heeft velen verwondeid. Niet ten onrechte. In het land is een zeer sterke strooming voor een republiek. Maar ’t was hier een poging tot verzoening, door den kroon beschikbaar te stellen voor een prins uit het huis Bernadotte, het Zweedsche koningshuis. Daarvan wil de Koning volstrekt niets weteD. Ofschoon ’t hem uiterst moeilijk valt zooals hij dezer dagen inde proclamatie aan het Zweedsche volk, ter gelegenheid dan het tijdelijk overgaan der regeering van den kroonprins, niet onduidelijk liet blijken inde scheiding fe berußten, zal hij er zich ten slotte wel bij neerleggen. Maar een prins uit zijn geslacht aan te wijzen als Koning van Noorwegen wil hem niet afgaan, ’t Is niet verstandig van den Koning gezien. Een prins uit het Zweedsche koningshuis zou van het oogenblik van zijn optreden al het mogelijke doen om een goede verstandhouding tusschen de beide Noorsche rijken te verkrijgen. Dat «on vooral inde eerste tijdon van groot belang kunnen zijn. Voor het koningsschap zijn altijd wel liefhebbers te vinden, zoodat de Noren met hun troon niets verlegen zitten. Trouwens in bet ergste geval zou een republiek gegrondvest kunnen worden. Zoo ver is ’t echter nog lang niet. De Handelstidnung van Goltenburg zegt uit zekere bron te weten dat ’t nu vaststaat, dat wanneer met een Zweedache prins voor den troon wordt aangewezen, prins Karei van Denemarken bereid is hem te bestijgen. ’t Is lang nog niet inden haak tusachen Frankrijk en Duitschland, mzAke Marokko. De „Temps heeft opnieuw inlichtingen gekregen overeen Duitsche leening aan den sultan, waarover net blad in ’t geheel niet te spreken is. De verbolgenheid is gericht tegen een leeaing van 10 millioen mrk., tegen ondernand van onroerend goed in Marokko door Duitsche financiers gesloten. Dat 300 1 de woede van het Fransche vooral w6** 7etW° gekt yan valßchheid orgaan op. Het spre : waardoor DuitSC&iami voordeelen, op een tiJdBtip Jat ?®iik eif wapenstilstand tusschen Frank rijken Duitschland over Marokko u tot irtand gekomen. De zaak eenmaal zoo opf i is ’t geen wonder dat minder v.leie over Duitschlands optreden wordt geoo – deeld. Duitschland, dat eerst den mond vol had vaneen internationale vredesconferentie, waarop „alles“ geregeld zou worden, poogt zich tusschen de buitjes dooreen bevoorrechte positie te verschaffen, hetgeen het met alle geweld trachtte te verhinderen aan Frankrijk. De rollen zijn nu omgekeerd. Thans wil Frankrijk de eonferentie doen samenroepen, terwijl Duitachland daarvan niets zou willen weten. Want het verzet, dat dezer dagen door het Maghzen tegen de vreemdelingen wordt gevoerd, zou ’t werk zijn van Duitschland. Dat stookt den sultan op. De «Temps“ poogt de Duitsehe «Nat. Ztg.“ dooreen handigheidje te vangen, maar lukken zal dat niet. Zij doet T; voorkomen alsof Tallanbach’s optreden, niet is in overeenstemming met diens volmachten en derhalve niet volgens het verlangen van de regeering te Berlijn. Daaraan wil het blad niet twijfelen. Te denken dat zij die staatkunde niet afkeurt zou gelijk staan met haar goede trouw en haar ernst te verdenken. En dat doet 't blad niet ten minste.... niet openlijk. Het verwacht, dat men te Berlijn maatregelen neemt om aan die staatkunde een eind te maken. _ Bij voorbaat wijst het de Duitsehe verklaringen en verzekeringen dat de Duitsche financiers niets te maken hebben met de regeering beslist af. Daarvan wil het niet weten. Nergens ter wereld staat de financier in zoo nauwe betrekking met de regeering als juist in Duitschland. Met die praatjes houdt het zioh niet op. De BTemps“ deelt mede dat de Senegaleezen, door de Duitschers tijdens het gevecht op de grens van Kameroen inden Franschen Kongo bij Missoene-Missoen gevangen genomen, door de Dnitschers in vrijheid zijn gesteld. Einde September zal de Fransch-Duitsche commissie uit Antwerpen op reis gaan tot regeling van de grenslijnen tusschen beide landstreken. De leden vau deze commissie zijn nog niet benoemd. De dolle graaf. Graaf Pückler, de beruchte jodenhater, heeft andermaal terecht gestaan. De vacantiekamer van de rechtbank te Glogau heeft hem wegens bedreiging en beleediging tot 350 mk boete veroordeeld en tegelijk het mandaat tot inhechtenisneming tegen hem ingetrokken. Het spoorwegongeluk in Duitschland. De stations-assistent, Stulljuss geheeten, die de schuld is van het ongeluk in de buurt van Spremberg, is op last van de justitie in hechtenis genomen. Jaluzot. Jaluzot heeft er in toegestemd zijn ontslag als directeur van de modemagazijnen «Le printemps" te nemen. Daardoor zal de afwikkeling van de huidige moeilijkheden zeer vergemakkelijkt worden. Vermoedelijk zal Jaluzot zich eveneens spoedig uit de politiek terug trekken en als Kamerlid bedanken. ---