Onbeschaamde kiezer. – – In Veenendaal \irae het RaFtverkiezing. Een kiezer wierp nno bureau kamende, zijn oproepirng atnis-enol de tafel en antwoordde Ontkennend stembureau de vraag van den voorzitter eann het stembureau, of hij het hem niet ter hand kon stellen. Op dit antwoord zeide de voorzitter (de Burgemeester) tot den kiezer, dat hij hem dan ook niet het stembiljet kon uitreiken en hem dus ditmaal van de stemming uitsloot. Daar had die Burgemeester volkomen gelijk in. Ma iemand zoo weinig begrip hee* van fatsoen als deze kiezer, moet hij maar hebben wat er bij staat. Maar natuurlijk 2/1 er dadelijk mensehen die partij kien v heerschap; oor zoo'n onbeschaamd 'wettische zin hij – onze landgenooten sterk t een ontwikkeld zin, ' geldt autoriteit te kunnen treffen doorhem„strijd met de wet te verwijten, heeft bij een inzender van de »N. Arnh. Ctm twijfel doen rijzen cjier de vraag: of de Burgemeester in• uit geval den kiezer het stemrecht kon o,nthouden. Algemeen keurt men, zegt "e schrijver, de houding van den kiezer af als strijdende tegen den beleefdheidsvorm, maar zoo redeneert de man: „Art. 75 dor Kieswet zegt woordelijk: ~De kiezer overhandigt aan het stembureau de kaart, vermeld in art. 55", terwijl art. 76 eveneens woordelijk zegt: „De kiezer ontvangt daarop uit handen van den voorz. enz.' Art. 76 bepaalt dus uitdrukkelijk, dat de voorzitter persoonlijk het bnjet aan den kiezer moet overhandigen, terwijl art. 75 meer algemeen zegt, dat de kiezer zijn oproepingsbiljet moet overhandigen aan het stembureau. Heeft nu de kiezer daaraan voldaan, door >t biljet op tafel te werpen 9' Wat kunnen de menschen toch zonderling redeneeren ! „liet stembureau" is toch niet de tafel waaraan de voorzitter met zijn twee medeleden zit, maar dat zijn die drie heeren, de vertegenwoordigers van het wettig gezag. Musquetier acht het in zijn „Practische handleiding omtrent het verkrijgen en de uitoefening van het kiesrecht* buiten kijf, dat „de overhandiging' waarvan art. 75 spreekt moet Plaats hebben aan den voor zitter „die blijkens art. 76 de stembiljetten uitreikt en dus de aangewezen persoon 18 om de kaarten te ontvangen en tegen stembiljetten in te wisselen." Elèm moet de kiezer dus zijn oproepingsbiljet overhandigen: het op tafel werpen is natuurlijk geen »overhandigen" in den zin der wet. Allicht zou menig president van een stembureau in verzoeking komen, menschen die doen als deze kiezer, de stemkaart voor de voeten te werpen, en als dat gebeurde, dan zou men eens wat hoeren over „brutaliteit", „onbehoorlijkheid" en „machtsmisbruik" van een burgemeester. Maar als een kiezer dat doet, gaat men dadelijk probeeren dat goed te praten, terwijl deze man verregaand onbehoorlijk en in strijd met de wet handelde. --- Juist Citeeren. Zoo nu en dan wil de a.-rev. Graafschapper" wel 't een en ander ove'rnemen uit ons blad, ten einde gelegenheid te hebben ons te bestrijden. We zijn daarvoor natuurlijk steeds uitermate gevoelig. We zouden haar echter wei willen verzoeken om, als ze ons nog eens citeert, dat juist en volledig te doen. Zoo nam de „Graafseh " in haar jongste nummer een gansch uit zijn verband gerukten en verminkten zin over uit ons artikel: *Democratische concentratie." Wij schreven toch: „Daar blijkt zonneklaar uit dat de „S. D. A P." langzaam maar zeker een gewone hervormingspartij wordt van den alleruitersten linkervleugel, waarmee te onderhandelen, waarmee samen te werken valt" En daar maakt onze collega van: „De S. D. A. P., schrijftzoo Zutphensohe, wordt langzaam maar zeker een gewone hervormingspartij, waarmee te onderhandelen valt". Zie, dat is nu toch niet billijk. Wat wij hierboven cursiveerden, heeft de „Graafschapper" eenvoudig geschrapt. Die woorden staan er niet voor niets. Dat heeft onze collega zeker wel begrepen, niet waar? En ze daarom geschrapt? Hinderden ze hem voor de vaststelling zijner conclusie dat die „alleruiterste linkervleugel" het koningschap bestrijdt? _Zonder tegenspraak van de „Graidsch." zijn we geneigd op deze drie vragen ~ja" te zeggen. --- Binnenland. De Ruyter.viering. Zutphen, 11 April. Inderdaad, het ia niet van o-verwegond belang, of we den geboortedag van Michiel Adriaanszoon de Ruyler herdenken na 300 jaar of na 300 jaar en een 18ta1 dagen. Zoo dacht ook een groot deel van het Zutphensch publiek er over en al was 't niet meer op den 23en Maart, het stroomde gisteravond toch naar de Buiten Societeit om do feestviering bij te wonen, op touw gezet door het Comité tot orgaeiseering van Chr. volksfeesten. Dat comité zelf zou allicht de viering op den gedenkdag zelf gesteld hebben, maar, als zoo velen, verwachtte het dat anderen voor een viering zouden zorgen. Toen er echter niets gebeurde en toen tot het comité het verzoek kwam: „doe gij toch eens wat* toen werd er zoo gauw mogelijk een feestavond voorbereid. De voorzitter, de heer G. J. Garsen, riep daarom de welwillendheid van de aanwezigen in. En 't is waar, het bleek nu en dan uit kleinigheden, dat de tijd van voorbereiding wat krap was geweest, maar aan den anderen kant bleek ook hoe goed de vereeniging gedaan had met zich daardoor niet te laten weerhouden. Want het is toch nog "en alleraardigste avcnd geworden, er heerachte een vroolijke prettige stemming en de talrijke aanwezigen hebben zeker genoten. Een feest zonder feestredenaar dat gaat natuurlijk niet, al komt het wel eens voor, dat do feestrede het minst feestelijke is. Maar in den heer Gordeau uit Sreenderen had het comité een zeer gelukkige keus gedaan. Hij vertelde zoo schijnbaar voor de vuist weg allerlei aardigs uit het leven van De Ruyter, van zijn koelbloedigheid, zijn vroomheid, zijn geluk; van De Ruyter in den zeezei hij, let: beßlaunygtetirjkiguetuErrd slag en De twas,uss hz a° den tijd, dat met den Vliesingschen k wajougen geen huis was te houden en het begin van zijn schitterende loopbaan, icte, dat Do Ruyter zelf niet had °peeteekend. Maar door zijn daden heeft hij getoond wat het was: De Ruyter had vroeg zijn God gevonden. Ee die man die als christen geleefd heeft, is als christen gestorven. Danken we God voor da Echoone bladzijde, die hij aan onze geschiedenis gegeven heeft en luisteren we naar wat De Ruyter'e leven ons zegt voor ons eigen leven, individueel en nationaal. Volgen we het voorbeeld van hem, op wiens graf staat: „hij rust in onbezoedelde eere.s Dat was één hoofdpunt van den avond. t Het tweede werd gevormd door de tableaux vivants, die tafereelon uit Michiei's jeugd voorstelden: op school, op straat, aan het wiel enz. De heer Schip. houwer had die alleraardigst ineen gezet. Historisch? Mietchien niet geheel, maar ze waren zoo echt natuurlijk en de jon. gons deden het zoo goed, dat het een lust was om te zien. Hoe goed bedacht bijv. was het om na de drukke tafereelen op school en op straat, den jongen Michiel aan het wiel alleen, zonder bijpersonen, te vertnonen. En toen Michiel den ongelukkigen Lammert afroste toen rees spontaan uit de zaal op het de Ruyter. lied, dat de Christ. Zangvereeniging „Excelaior" ons al had doen hooren. Ja, die zang vereeniaing ouder directie van den heer D. E3lies uit Eafde mag ook genoemd werden, want het was een genoegen haar liederen te hoeren. En die waren met een goeden kijk op den avond gekozen. Voegen we hieraan nog toe, dat de muziekafd. „Prins Hendrik" door baar vroolijke tonen telkens de stemming er weer in bracht; dat de gymnastiek afd. „Wilhelmina" in twee afdeelingen een aantal standen vertoonden, dan zal men begrijpen dat men laat maar zeer voldaan naar huis ging. Het comité heeft door dezen avond bewezen wat een mooie gelegenheid tot feestviering de De Ruyter. herdenking is geweest. Opnieuw zijn heden door de politie bij een koopman alhier militaire nitrastingsatukken in beslag genomen, thans kleedijstukken, streepen en kwasten. De heer W. Weenink alhier is benoemd tot onderwijzer aan een openbare lagere school te Amsterdam. Op de heden alhier gehouden vasmarkt waren aangevoerd 132 runde« ren. De handel was redelijk. Men besteedde voor neurende en verschgekalfde koeien f 100 á f 225. dito schotielingen en vaarzen f' 90 f 130 per stuk, guste koeien voor de vetweid° en dito vaarzen per K.G. f 0.35 á f 0.45, f 0.35 t 0.45, springstieren per stuk f 90 á 1 130, vaarspinken f 80.— á 120, tokkalveren f 35 á f 45, nuchtere kalveren t 6 è, fl3,—, vette koelen en ossen f 0.58 á f 0,68, dito stieren f 0,50 á f 0,60 dito' kalveren f 0,52 á f 0,56 per KG. Bij het vanwege de ,Ned. academie van accountants" te Utrecht gehouden examen slaagden voor boekhouden de heer J. W. Weggelaar J.H.Wz., te Varsseveld. Het gerechtshof te Arnhem behandelde heden de twee zaken betreffende de groote snoot wegdiefstallen, ia den zomer van 1906 te Zwolle gepleegd. Tegen B. B. spoorwegarbeider werd wegens achtmaal gepleegde diefstal van colbertcostnmes, sigaren o. a. eenmaal veertig kistjes enz. twee jaar en drie maanden en tegen zijn broer E. B. we* gena h lbg een jaar en drie maanden geëischt, dezelfde straf welke de Zwol* sche rechtbank hen had opgelegd. De commissaris der Eo ningin is voornemens de gemeente Bergh te bezoeken op Maandag 15 April a.s. Statenverkiezingen. Als caudidaat der roomsoh katholieken voor één dar drie vaoaturen inde Pro* vinciaie Staten in het kiesdistrict Voorst wordt genoemd, de heer L. baron van Voorst tot Voorst te Twello. Winterswijk, 10 April. De heer G. J. ter Weel te Aalten heeft eervol ontslag gevraagd als voorzitter der plaatselijke uornmissie van de ongevallenverzekering in deze gemeente. 11 April. Do heer G. J. Eimeri, hoofdgeleider bij de H. IJ S M, herdacht heden bet feit, dat hij 25 jaar geleden bij die Maatschappij in dienst trad. Zoowel vaa de zijde van het personeel als van zijn superieuren ontving hij veel blijken van belangstelling. Groenlo, 10 April. Bij bet leggen van da fundeering van de R.-Katholieke kerk alhier is eon kanon opgegraven uit den voormaligen stadswal. --- Alg. Berichten. Officieels: Berichten. Bij Kon. bed, is benoemd tot broeder in de orde van den Ned. Leeuw, R. D. Visser, bcotaman van de te Vlieland gestationneerde reddingboot der Noord en imidhollandeche Reddingmaatschappij ; tot ridder in de wde van Oranje-Nassau, W. 8. Idema, inspecteur der Luidhollandsche Maatschappij tot redding van schipbreukelingen, en is de zilveren eere medaille dier orde toegekend aan J. van Rees, kapitein van de eltepboot Wodan, to Maassluis; is benoemd tot ridder in de orde van den Nederlandschen Leeuw, mr. A. J J. Salm, kantonrechter-plaatsvervanger in het kanton Amsterdam, advocaat en procureur te Amsterdam; is A. V. Duyi, burgemeester van Dodewaard, benoemd tot ridder in de orde van Oranie-Nassau. Bij Kon besl, is: 10. mr. C. Conarnelin, gezantschapseerCaris le kl. bij ons gezantschap te Brussel, op verzosk, gesteld in disponibiliteit buiten bezwaar van 's lands schatkist; 20. aan Jhr. P. R. A. Melvill van Carnbee, gezan'schap-isecretaris 2e. kl. bij ODB gezantschap te Rome, de persoonlijke titel verleend van gegezantschapssecretaris te. kl. en 20. E L. L. baron van Tnyll van Serooskerken, gezantschapssecretaris 2e kl. bij het dep. van buitenlandsche zaken, bevorderd tot gezant- schaposeeretaris le kl. bij ons "gezantschap te Brussel Bij Kon. besl. is met 13 April onder dankbetuiging aan mr. A. J. J. Salm, op verzoek, verleend eervol ontslag al P kantonrechter plaatsvervanger in het kanton Amsterdam. Bij Kon. besl, is benoemd tot vet tegenwoordiger van de regeering op het van 12 tot 16 September e. k. te Brussel te honden 2de Internationaal Congres der „Gouttes de Lalt", dr. I). L, van Wely, te 'b Gravenbage. Bij Kon. bes' zijn benoemd: tot burgemeester van Wijk bij Dnurstede, D. F. J. van Walsnm•' van Menaldnmadeel, A. .1. Locama van Welderen baron Rengers; van Weerselo Th. van Sonsbeeck, secretaris dier gemeente; van Behingwolde P. L. Dinkla Ezn. Bij Kon, best. ie benoemd tot lector aan de Rijksuniversiteit te Leiden, tot het geven van onderwijs in het Duitsch, dr. E. P. Kossmann, privaat docent aan die universiteit, en is hem machtiging verleend om, tegelijk met die betrekking die van leeraar aan het gymnasium te be kieeden. Bj Kori. besl, is aan J. W. A. Immisk, op verzoek, met 1 Mei 1907, eervol ontslag verleend als burgemeester van Bloemendaal; Is, met 1, Sept aan dr. G. A. Nanta, op verzoek, eervol ontsl, g verleend als leeraar aan de Rijks kl. B. School te Warffrm. De knpitein luit. t. z. J. Albarda wordt 24 dezer geplaatst in de directie der Marine te Amsterdam. De luit' t. z. 2e kl. A. Vos uit Oost Indië in Nederland teruggekeerd wordt op n. a. gesteld, Faillissementen. Uitgesproken: IJ:recht, 3 April. H. Gruner, boekhandelaar, vroeger in Zeis.t, thans zonder bekende woon- of verblijfplaats. Rechter-commissaris: Jhr. mr. J. Sebnurbeque Boeije; curator: mr. A. N. L. Oden, --- Feuilleton. Het Babylon Hotel Dooß E. A. BILNNETT (uit het Engelaeh.) 70 „Ik had vijftig duizend pond Ontvangen voor 't eerste zaakje" zei Jules, „waarvan Rocco de helft kreeg. Bovendien zou Rocco lid zijn gemaakt van een zekere Euro-Peesche crde, &s alles naar wensch ging. Dat was iets waar hij nog veel meer naar hunkerde dan naar 't geld die ijdele kerel! Voor het tweede zaakje werd me honderd duizend pond geboden. Een ordentelijke som. Het spijt me dat ik die niet heb kunnen verdienen.' „Wat ?" vroeg Racksole, die ondanks al wat hij te voren wist, zich bij deze kalme bekentenis door een gevoel van ontzetting voelde aangegrepen; „wil je me zeggen dat je honderd duizend pond is aangeboden om prins Eugen te vergiftigen " „U drukt 't eenigszins ruw uit," gaf Jules ten antwoord „Ik zeg liever dat mij honderd duizend pond werd aangeboden als prins Eugen binnen niet te langen tijd zou sterven." „En wie waren die achtenswaardige lastgevers van je F" „Eerlijk gezegd, dat weet ik niet." „Je weet toch zeker wel wie je de eerste vijftig duizend pond heeft uitbe. taald en wie je de honderd duizend pond beloofde." „Nu, zei Jules „dat weet ik zoo eenigszins. Ik weet dat hij, via Weenen, kwam uit —hm Bosnie. Mijn indruk was, dat de kwestie iets te maken had, direct of indirect, met het voorgenomen huwelijk van den Koning van Bosnië. Hij is een Jong vorst, nauwelijks aan den politieken leiband ont gro om eid, zoo te zeggen en zijn ministers vonden 't zeker beter dat zij maar zijn huwelijk in orde brachten, in plaats van hij zelf. Verleden jaar probeerden ze dat al, maar ze slaagden niet, omdat de prinses die ze op het oog hadden, haar hart gezet had op een anderen prins. Die prins was nu toevallig van Posen. De ministers van den Koning van Bosnie waren van de omstandigheden van prins Engen volkomen op de hoogte; ze wisten dat hij niet trouwen kon voordat hij zijn schulden had vereffend en ze wisten dat hij zijn schulden alleen kon vereffenen met behulp van dien Jood, Sampson Levi. Ongelukkig voor mij, eischten ze ten slotte dat prins Eugen volkomen onschadelijk zou worden gemaakt. Ze waren bang dat hij bij slot van rekening zijn huwelijk toch in orde zou krijgen zonder de hulp van mr. Sampson Levi en dus enfin, de rest is u bekend . „ 't Is jammer dat 't arme, onschuldige Koninkje van Bosnie de prinses niet krijgen kan die zijn ministers voor hem hebben gekozen." „Dus je denkt dat de Koning zelf geen deel had aan deze schandelijke misdaad?" „Ik denk stellig en zeker van niet." „Dat doet mij ten minste genoegen," zei Racksole. „En zeg me nu den naam eens van den man met wien je onmiddellijk te maken hadt." „Hij was maar een agent. Hij noemde zich Sleszak maar ik geloof dat dat zijn ware naam niet was Zijn ware naam ken ik niet Een bejaard man, hij was dikwijls in Parijs te vinden, Hotel Ritz." „Mr. Sleszak en ik zullen elkaar nog wel eens spreken," zei Racksole. ,In deze wereld niet," zei Jules haastig. „Hij is dood. Ik hoorde 't juist gisteren avond even voordat u en ik die kleine oneenigheid samen hadden." Er volgde een oogenblik van stilte. „'t Is goed," zei Racksole eindelijk. „Prins Engen leeft toch ondanks al jelui complotten. En aan 't recht is voldaan bij slot van rekening.' „Mr. Racksole is hier, maar hij kan niemand spreken, juffrouw." Die woorden werden gezegd achter de deur en de stem was die van den commissionair. Racksole sprong op. „Onzin," antwoordde een vrouwenstem kortaf. „Laat me °ogenblikkelijk door." De deur ging open en Nena trad binnen. Er stonden tranen in haar oogen. „O, vadertje la riep ze uit, „ik heb daar net pas gehoord dat u hier in 't hotel was. We hebben overal naar u uitgezien. Kom dadelijk mee, prins Eugen is stervende Toen zag ze den man, die op het bed zat en hield op. „Ik zal die honderd duizend pond toch nog krijgen?" zei Jules eenige °ogenblikken later tot zichzelf, toen hij weer alleen was. XXVIII. NOG EENS DE HOF-SLAAPKAMER. Toen prins Aribert en de oude Hans, onmiddellijk na 't gebeurde met de flesch Romanée Conti, tot de ontdekking kwamen dat prins Eugen bewusteloos achterover was gezonken in zijn stoel, dachten beiden in 't eerste °ogenblik dat Engen al van den vergiftigden wijn moest hebben geproefd. Maar een °ogenblik nadenken boog zicohor overzaak hmemoeshteen hebben.ende e Ar deed hen begrijpen dat dit heelenal onmogelijk was en dat zijn toestand dus een sterke rebueritaronere k dien hij daarbij gewaar werd bdeenedrd hmenmestopzimeenpsr inbseEgrnijgpeennhawdagt eetrracghe; zich met laudanum te vergiftigen. Gebruik makende van het feit, dat Aribert tijdelijk niet op hem lette, had hij het plan, dat bij hem was opgekomen, blijkbaar onmid..dellijk ten uitvoer gebracht Hij moest het fleschje laudanum in zijn zak hebben gehad, 't geen een bewijs was dat de ongelukkige prins, ondanks zijn stellige belofte, toch nog met de gedactre aan zelfmoord was blijven rondloopen. Aribert herinnerde zich nu met pijnlijke duidelijkheid de woorden van zijn neef: „Ik trek mijn belofte in. Denk er aan ik trek die in," 't Moest onmiddellijk na het uitspreken van die woorden zijn dat Eugen gepoogd had zich bet leven te benemen. geweest, Wordt vervolgd. ---