GEMENGDE BERICHTEN. De varkensziekte moet in Drenthe in vrij hevige mate heerschen, vooral onder de vette varkens. Den onderwijzer der bijzondere school te Oud-Ake is namens het kerkbestuur gelast, de vanwege den minister van Binnenlandsche Zaken verlangde inlichtingen omtrent de redenen van het schoolverzuim niet te verstrekken. Een Duitscher, te Rotterdam woonachtig , zond onlangs aan een vriend te Dresden eenige proefjes van Hollandsche nijverheid , als daar zijn : kaas , jenever , tabak pijpen , de leemten tusschen een en ander aanvullend met een eveneens echt nationaal product: onze eenige, onze vermaarde turf. Helaas! niet zoo vermaard als men vermoedt. De afzender kreeg in het bericht van ontvangst dej volgende allerkostelijkste critiek , waaraan wij ons wel wachten zullen door vertaling geur en kleur te ontnemen : »Der Kiise ist vorzüglich , der Genever delicat, die eine Sorte Taback ausgezeichnet. Der gepresste Taback (niemand anders dan onze niets kwaads vermoedende turf!) will mir jedoch nicht schmeeken; er stinkt ganz fürehterlich beim rauchen und ich glaube, derselbe muss erst zubereitet werden ehe man denselben raucht. Bitte mir mitzutheilen etc.” Het mooiste volgde echter nog : »Als Curiosum (alsof het vorige niet curieus was !) theile ich Dir noch mit, dass die Steuerbeambten hier beim öffnen der Kiste den Press-Taback für Pumpernickel (grof zwart brood) ansahen und kosteten: natiirliek allgemeine Kotzerei !....” De bekende Afrikaansche reiziger Stanley is Woensdagavond te Parijs aangekomen; hij werd aan het station opgewacht door tal van leden van het Aardrijkskundig Genootschap. De secretaris zeide hem o. a. in het Engelsch: »Ge zult hier niet het onthaal vinden dat u door de wilden van Lualaba-Congo werd bereid. Hier zult ge u alleen te weren hebben tegen de geestdrift uwer bewonderaars.” Het Journal des Débats deelt het vo 1- gende geval van schijndood mede. Inde me des Vinaigriers woonde een man, 55 jaar oud, die sedert geruimen tijd lijdende was. Eindelijk nam zijne ziekte meer en meer toe, en men meende op zekeren nacht dat hij den geest gegeven had. De gewone toebereidselen voor de begrafenis werden gemaakt. Toen het Ijk zou gekist worden, meende de zoon, dat het niet de gewone koude had, en ook dat hot niet zoo stijf was als het, naar zijne meening, moest zijn. Hij liet dadelijk alles staken, en ijlde naar den geneesheer om te raadplegen’. Beide kwamen overeen de begrafenis uitte stellen, en van dat oogenblik af verlieten zij het lijk niet, maar bleven met de grootste nauwlettendheid erbij waken. Ongeveer twaalf uren na het tijdstip , dat aanvankelijk voor de ter-aarde-bestelling bepaald was , opende de schijndoode de oogen, en zeide tot den geneesheer : »Wel, dokter, wat voel ik mij nu wel, veel beter ; die paar uur slapens hebben mij bijzonder veel goed gedaan en versterkt.” De onbeshrijfelijkste vreugde zijner bloedverwanten en vrienden werd bovendien niet weinig verhoogd door de verklaring van den geneesheer, dat de ziekte, gedurende de dagen van den schijndood, een gunstige wending genomen had, en dat hij den lijder buiten gevaar achtte. Volgens de Berlijnsche Laadwirthscha/t. liche Presse, die dit vaneen ouden jager vernam , kan er geen sprake zijn van dezen winter nog te verwachten hevige koude. Deze voorspelling berust op het feit, dat er geen spoor van vet te°ontdekken is aan de hazen, ofschoon er volstrekt geen gebrek aan voedsel voor hen is. De schrijver verzekert dat de haas van natuur niet gulzig is en nooit meer eet dan volstrekt noodzakelijk ; doch dat hij, als er strenge koude ophanden is, buitengewoon veel eet, alleen om door vetvorming daar beter tegen beschut te zijn. Is dit niet het geval, clan is er ook geen sterke vorst te verwachten. De heer J. Roth, teMulhausen, heeft weder eone nieuwe kleurstof uitgevonden, een. fraai grijs in alle nuances, dat zich zonde.ibijtmiddel op wol en zijde hecht , en zoowel tegen zonlicht, als tegen zuur en zeep stand houdt. Hij noemt het Griso-phenylamide. Zijne vroegere uitvinding was het fraaie phenylbruin , dat nuances geeft van granaatrood tot roseachtig zeebruin. De gravin Rosina Mirafiori, de echtgenoote (in morganatisch huwelijk) van wijlen koning Victor Emanuel van Italië , is haren gemaal reeds in het grof gevolgd. Zij overleed na een langdurig lijden aan kanker, inden ouderdom van 45 jaren en laat twee zoons en een dochter na. De messenmakers van Nont r o n (dep. Dordogne, Frankrijk) zullen een stel van 100 messen, met palmhouten heften naar de Parijsche tentoonstelling zenden. Deze messen, een wonder van microscopische industrie , zullen samen 40 centigrammen wegen; als doosje zal er een uitgeholde kersepit worden bijgevoegd. --- BUITENLANDSCH VEEZICHT. Maandag 21 Januari 1878. De vijandelijkheden in Bulgarije zijn inderdaad gestaakt. Het telegram aan Buiig Telegr. was juist, slechts had de ontmoeting der gevolmachtigden niet plaatste Tirnowa in Noord-Bulgarije, maarte Tirnowo-Semenli kort bij Hermanly, in Traeie. Een blik op de kaart toont aan dat .de Russische opperbevelhebber de Turksche gedelegeerden meer dan halverwege tegemoet is gekomen. Dat dit geen profetie was der te stellen voorwaarden zonden Server en Namyk-pacha al spoedig vernemen. Na de eerste gedachtenwisseling verklaarde hen de grootvorst, dat hg slechts te Adrianopol kon onderhandelen, en daar de plaats waar de Rus dien eisch stelde , nl. op korten afstand van het doel zijner wenschen, reeds voldoende crotnigenis was van den hopeloozen toestand van Turkije , aarzelden de gedelegeerden niet Djemiloha per telegraaf de ontruiming van Adrianopol te o-elasten. De vreemde consuls aldaar, hiervan onderricht, vroegen telegrafische instructien van hunne gezanten en ontvingen ten antwoord , ter bescherming hunner onderdanen op hun post te blijven. Djemil trok met alle troepen en kanonnen terug inde richting van Tschadaltje (36—40 km. westelijk van Konstantinopel), ’t centraalpunt der Konstantinopelsche verdedigingslinie. De Russen zouden reeds Zaterdagavond hun intocht te Adrianopel houden. Des morgens van dien dag vertrok van da.ar een spoortrein naar Konstantinopel, die alle vreemdelingen en ingezetenen, die de stad wilden verlaten , medenam. Dat de Sultan, niettegenstaande hem de koningin van Eugeland heeft laten weten dat zij persoonlijk bij den Czaar op een spoedigen en eervollen vrede had aangedrongen, nog geenszins gerust is over den afloop , blijkt hieruit, dat alle ongehuwde mannen tot verdediging der hoofdstad zijn opgeroepen. Voorts heeft de grootvizier een boodschap aan de Kamer van Afgevaardigden gezonden , met uitnoodiging , vijf gedelegeerden te kiezen, om deel te nemen aan de beraadslagingen der uit senatoren, ulemas en officieren samengestelde commissie , die de militaire maatregelen in overweging zal nemen, welke, ingeval de onderhandelingen mislukken, getroffen zullen worden. Oostenrijk – dus schrijft men aan de Köln. Zeil. uit Berlijn – heeft dus een nota te St. Petersburg overhandigd, waarin het zich bij t sluiten van den vrede, zijn recht als onderteekenaar van het tractaat van Parijs reserveert. Dit is stellig zoo en ’t ziet er mitsdien niet naar uit, alsof Oostenrijk, zooals het Jourti d. Debals beweerde, in ’t geheel geen eigen wil meer heeft. Daar Engeland een dito stap heeft gedaan, zou men dus mogen veronderstellen, dat de ministers van koningin0 Victoria , .toen zij in ’t Parlement verzekerden dat Engeland geenszins alleen staat, Oostenrijk op ’t oog hebben gehad. Intusschen wordt hiervan officieuse zijde betoogd , dat bedoelde verklaring van Oostenrijk slechts den schijn moest redden; in stilte zouden Rusland en Oostenrijk het reeds sens zijn. Dit zal nader blijken. Voorloopig schijnt er nog geen overeenkomst omtrent het hoofdpunt, over Bosnië en Herzegowina , te bestaan. Rusland wenscht vurig dat Oostenrijk die provinciën annexeere om bij den roof aan Turkije een medeplichtige te hebben. Merkwaardig is de rechtstitel, dien men te St. Petersburg voor die wederrechtelijke inlijving heeft uitgevonden: »Een schadeloosstelling aan Oostenrijk voor den moeielijken tijd, vol verantwoordelijkheid , dien het heeft -beleefd, moet als legitiem worden beschouwd.” lï u s 1 a n cl heeft zijn budget voor 1878 openbaar gemaakt, ’t Is zoo opgemaakt dat er slechts een tekort is van 27 millioen , dat gemakkelijk uit het leeningsfonds kan gedekt worden. Inde Frans cli e Kamer van Gedeputeerden heeft het lid Pascal Duprat twee voorstellen ingediend , betreffende de verantwoordelijkheid van den president der Republiek en van de ministers. Wij hebben nog den uitslag mede te deelen der interpellatie-Gavardie inden Senaat, waarbij het Kabinet-Dufaure werd aangeklaagd van wetsschennis wegens het herstellen in hunne functien van de door de regeering van 16 Mei ontslagen maires. Ofschoon de interpellant begon met de verzekering dat het hem niet om oppositie te doen was , hield, hij een uiterst heftige rede, die vooral tegen Gambetta gericht was en waarin hij het einde der wereld voorspelde in plaats van zijn onderwerp te behandelen. Dufaure verdedigde de wettigheid der genomen regeeringgmaatregelen , waarna de Vergadering , daar er geen bepaald voorstel gedaan was, tot de orde van den dag overging. Omtrent Engeland geen nieuws. De volksstemming blijft, volgens de volksmeetings en adressen, vóór den vrede gezind, de groote meerderheid der Vertegenwoordiging eveneens. Beiden zijn in Engeland de eenig leidende macht , waarnaar zelfs een Beaconsfield zijn wel dubbelzinnige maar , naar men verzekert, toch tot den oorlog overhellende politiek, heeft te richten. „Het Engelsche volk regeert zichzelf.” Laatste berichten. Berlijn, 20 Jan. Koningin Victoria heeft eigenhandig aan keizer Alexander II van Rusland geschreven en hem verzocht , zijne troepen niet verder voorwaarts te laten rukken, om conflicten te voorkomen. De keizer heeft nog niet geantwoord, maar naar het gevoelen van het Engelsche gezantschap te St. Petersburg schijnt het koninklijk schrijven niet gunstig te zijn opgenomen. Hier gelooft men, dat de Russen voortrukken en de Engelschen Konstantinopel bezetten zullen. (Köln. Zeil.) ---