De Herstemming. lii Juin benauwden angst voor het dreigende verlies der meerderheid, wekken de bladen van rechts hun kiezers op, toch vooral te zorgen, dat er nog zooveel van terecht komt als maar kan. We kunnen dien angst begrijpen. De bladen van rechts, die zoo spreken, zien niet zoozeer hun beginsel dan wel bun macht bedreigd. En wie daarvan nu vier jaar lang zoo’n misbruik beeft gemaakt als zij, hoort in deze voorloopige uitspraak van het kiezersvolk de stem der gerechtigheid voor ben een akelig gehoor. Links kan er zeker van wezen, dat elko duimbreed gronds baar bij den komenden strijd door reebts zal worden betwist met den moed der wanhoop. Vooral de zetels waar der coalitie verlies dreigt, zal zij verdedigen met mannenmoed. En zoo ze ’t dan toch verliezen moet dan hoopt zij dat ’t met „eere“ wezen zal. In dien g’eest worden de kiezers van rechts nu dag aan dag door hun bladen a u,gevuurd. En zulke taal pleegt naai uitwerking’ niet te missen. De concentratie weet alzoo, dat winst behalen haar niet gemakkelijk zal worden gemaakt. Zij staat er dan pok alleen dim goed voor, wanneer zij er voor z >rgt, dat de 25sie Juni haar zoo mo-S' lijk nóg beter voorbereid zal vinden dan de dag der stemming. Er is nu door heel de linkerzijde bij do stemming zoo’n mooie voorsprong behaald, dat het innig zonde wezen zou indien onzerzijds de behaalde voordeelen te niet zonden worden gedaan dooreen verslapping inde propaganda en de actie. Dat kan niet en dat zal ook niet. Waan, f'jn r°k me* d® zwaluwstaart doorj S ' ,0® zakdoek, te vinden, die er ÜT l Chttr jaar n;et meer in was. •i \ mfe Je verstand gebruiken: ik zou heel gaarne zien dat mijn leerlinge geen wilde trouwt, die do teere plant, che ik met zooveel moeite heb gekweekt, zou bederven. Maar wees voorzichtig, vergeet Tururu niet, de wreede Tururu (ik wil en passant zeggen, dat Tururu beteekent groote ooren> die als eerste minister en eerste personage van Oeuenaeati na den Vorst, het in zijn hoofd heeft gezet haar als vrouw te hebben en hij zal er niet tegen opzien om u uit den weg te ruimen. Nu je nog loeft, en de prinses de zaken wel zoolang mogelijk zal weten te rekken, moet je al je verstand gebruiken om in den smaak van den koning le vallen en je on ontbeerlijk te maken door de een» of andere hoedanigheid. Ik? Ja, u. Laat eens zien, wat kun ie alzoo? Maar ik wat zal ik je zeggen? Ik ken de vormleer, de algebra, de worteltrekking.... – Wat. Wortelen? Ben je soms tuinman? Nee, ik spreek van de tweede- cn derde-machts wortels. Ah, nu snap ik het, of liever ik snap niet, hoe je dat kan helpen, waarin die fraaiigheden je van dienst kunnen zijn. En wat nog meer? Ik heb do klassieken cursus op de scholen doorloopen; ik heb de De vin» illustribus geleerd, en ik maakte ook Latijnsche verzen, die niet. te slecht waren, maar nu zou ik mijn geheugen niet al te best durven, vertrouwen, het is al zoolang geleden Als ik een Regina Parnassi liad voor de lange en korte..,, enfin hoe heet dat ook weer.... Ik weet niet wat je bedoelt, maar in ieder geval kan ik je wel zeggen, dat de boekhandelaren hier dat er niet pp na houden, antwoordde Labsolu, die als goed Franschman wist te schertsen. Laten wij iets anders bedenken. Als u kon dansen.... Ik ben ah oud, en je zoudt mij kunnen vervangen; wat zeg je daarvan? Ik moet u eerlijk bekennen dat ik de Monderrma nooit heb kunnen leeren, (heel gemakkelijke volksdans). Diable! Het wordt hoe langer hoe bedenkelijker. —, Ah wacht even! Ik heb mijne zecinstrumenten, die op het strand alhier zijn gebleven, een kompas, een sedan!» een passer en een marinekaart, we zouden ze kunnen gaan zoeken en dan.... En dan zouden ze ons tot niets dienen. Wat heeft nu Urutucte voor plezier of voor verstand van dat speelgoed. Je zoudt daarmee een goed bod doen naar het commando van de vloot a»s er een vloot bestond.' De vijftig kano s van machtigen Stom des Donders hebben geen kompas noodig, daar ze nooit verder komen dan tot de nabuuge eilanden, waarmee we aldoor in staat van oorlog zijn. Enfin, er is niets aan te doen. We zullen naar het strand gaan om je instrumenten te zoeken als je wilt, maar denk niet dat ze je van eenig nut zullen zijn bij deze wilden. ~~ Wie weet, antwoordde ik. Ik zal daarmee de ligging van het eiland bepalen om inde onvolledigheied van de Europeesche kaarten te voorzien,waarop deze Archipel niet voorkomt. Gezegende archipel 1 Ik zei heuseh gezegende; want de indigo' oogen van de prinses hadden mij bepaald betooverd; en wanneer mij toen zou zijn gevraagd pf ik naar mijn land terug zou willen, ik zweer het op mijn eer, dat ik niettegenstaande al de treurige herinneringen van de laatste dagen, het dreigend levensgevaar en.de vrees om nooit te kunnen ontvluchten, toch niet een krachtig neen zou hebben beantwoord. Wat is de liefde toch, als de haard nog niet wit isl Van dien dag af, was ik aldoor inde weer. Ik bracht mijn dagen naast Labsolu door, een goeie man, al maakte hij veel drukte; ik ging dagelijks mijn diepe buigingen voor den machtigen Urntucte maken en Gode moge ’l mij vergeven, maar mijn beenderen kraakten, zoo diep waren de buigingen voor dia leelijke tronie van Tururu, die ze voor goede munt opnam. Het hof' ging bijna alle dagen op jacht inde bergen, of ter vischvangst op hot strand-van het eiland, waar ae vissollen overvloedig waren. Ik vroeg om aan dit laatslo vermaak te mogen deelnemen en dit werd mij toegestaan. Ik vond gelegenheid om me nuttig te maken: de wilden vischten met de lijn en leerden nu van mij het vischen met het net, dat ik van datzelfde zijachtige vlas vervaardigde, waarvan ook de mantel van Morgendauw gemaakt was. Hel net viel buitengewoon inden smaak,, dank zij de groote hoeveelheid .visschen die ze daarmee vingen. Voila qui est bien! riep Labsolu verrukt ga door met deze wilden te beschaven, maak je onmisbaar en de zaak is gezond. O, als ik de ingrediënten van mijn beroemde pommade hier bad gehad, toen het lot mij op deze kannibalen-stranden wierp, dan zou Oeuenaeati nu, een tweede Parijs wezen cn ik was er burgemeester van geworden of nog wat meer. Troost u maar! U is de echtgenoot van de koningin-moeder geweest... Ah, ja, de echtgenoot de la main gauchel De aardige Wolk van den Zonsondergang, was de zonderlingste vrouw van de' wereld, maar.... jaloersch als de hel. Verbeeld je dat ze mij eens op een dag de oogen met een lange speer wou uitsteken, opdat ik de schoonheid van haar hofdames niet zouzien, want het scheen, dat ik daar een paar minuten te lang naar gekeken had. En de dames van haar kant.... , – Och, ik zal niet ontkennen, dat zij haar oogen ook gebruikten, antwoordde Lasolu met zijn gewonen bluf. —De prinses Morgendauw lijkt zeker niet op haar moeder, zei ik. —• Morgendauw is een engel in vrouwenkleren. ... d.w.z. ze zou :t zijn als zij die aan had. Maar daarom moet je haar toch niet te veel vertrouwen, daar alle vrouwen gelijk zijn wanneer ze verliefd zijn, cn de zachtste duif steekt de scherpste nagels uit. Ik herinnerde mij toen de nieuwsgierigheid van Morgendauw zoodra zij mij over de inlandsehe vrouwen had hooren spreken en zonder mij haar met puntige nagels voor te stellen, zooals-Labsolu haar afschilderde, zou ze toch wel wezen zooals al hare zusters van do twee halfronden. Maar wat had ik mij erin te verdiepen of de prinses al dan niet jaioersch was; wat van meer belangwas, hield ze van mij? (Wordt vervolgd.) ---