Binnenland. ZUIPHEM, 23 December. Op Maandag Eersten Kerstdag zal de dienst ten Po3tkantore worden uitgevoerd als op Zondagen, behoudens dat er één pakketpostbestelling zal ■worden uitgevoerd om 8.30’s m. Op den Tweeden Kerstdag zal bet kantoor zijn geopend van B—9 ’s m. en van 11.30 tot 3 u. ’s m. Van 11.30 tot 3 u. tevens vóór de behandeling van postwissels en qnitantiën en de verzending van aan ge teekende stukken en postpakketten. Van 8 tot 9 en van 11.30 tot 12 is het kantoor geopend voor den dienst der Rijkspostspaarbank. De bureel en der Rijksverzekenngsbank en Invaliditeitswet zuilen gesloten blijven. Er zal één brief- en een pakketpostbestelling plaats vinden om circa 8,30 v.nj. De minister van landbouw heelt bepaald dat de gewone rijksna jaarskeuringen van tot dekking bestemde hengsten in 1917 gehouden zullen worden voor Gelderland op 17 Febr. fe Eist en 8 Maart te Tiel. De heer A. M. Overling, kassier te Doetinchem, die door de Duitschera was aangehouden, is na 24 uur weer op vrije voeten, gesteld, onder aanbieding van verontschuldigingen voor zijn aanhouding, welke op een misverstand berustte. Kippendieven. Bij een militaire oeiening-, dezer dagen op de heide bij Harskamp gehouden, trapte een soldaat op een zak met kippen, ineen kuiltje verborgen. De dieren trokken door hun gekakel na tuurlijk de aandacht. In overleg met de autoriteiten legden een luitenant met eeu vijttal minderen zich inde nabijheid in hinderlaag. Ze bleven den ganschen langen nacht wachten, tot dun volgenden morgen een tweetal militairen zich per rijwiel inde richting Apeldoorn begaven en en passant de zak met den kostbaren inhoud dachten op te pikken. Doch zij zeil werden ingepikt en van verlot gaan kwam natuurlijk niets. Horhaaldeiijk waren den iaatsten tjjd inde omgeving kippen vermist. Vrijgesproken. De rechtbank te Amsterdam deed gister uitspraak inde zaak van den heer F. W. H. E. te V orden, die door den kantonrechter te Hilversum was veroordeeld wegens het rijden in Bussum op een motorrijwiel met nog een tweeden persoon op het voertuig, tot f 2 subs. 2 dagen hechtenis. Het O. M. had bevestiging van het gewezen vonnis t De Rechtbank sprak beklaagde vrij van hej, hem ten laste gelegde. LocSïssstj 22 Dec. Vanochtend is een !B;arige jongedame, nit Almeio alkomstig en sedert eenige dagen in het R K. St. Gertrudegestieht opgenomen door een net gekleed heer ontvoerd. Toen de r.k. kerk vanochtend uitging, wachtte hij haar met een-motorfiets en opzijn wenk ging zij uit de rij der koorleerlingen en sprong bij hem op het achterzadel. Een burger wist haar echter te grijpen, zoodat zij van den motor gleed. Zij wist eshter los te komen en baar plaats weer in te nemen. Tot overmaat van ramp slipte de motor echter tweemaal cn stopte ten slotte. Te voet poogden zij toen te ontvluchten, met achterlating van den motor, wat hen gelukte. De politie, die oumiddellijk een onderzoek instelde, heett de vluchtelinge echter gevat. Lichtenvoorde, 21 Dec. In liet café Van Ooyen had heden de algemeene jaarvergadering plaats der Coöp. Win- „Ons Voordeel". Het ledental is met 3 vermeerderd en bedraagt 143. De omzet bedroeg f 38105; hierVan was door de leden gehaald voor f 35,460, door niet-leden voor f 2645. Het dividend loopt overeen som van f 20518 tot een bedrag van t 2645 zijnde 8 %• Op de winkelgoederen is een bedrag van f 788 aigeschreyen. Uitgelost werd 1 obligatie groot f 200. Na stemming en herstemming werd tot commissaris gekozen de heer B. Meekes. Het bestuur opende nu de bespreking overeen plan, gevormd door eenige inwoners van Bredevoort, om daar een filiaal op to richten, teneinde de ingezetenen inde gelegenheid te stellen iid te worden van „Ons Voordeel". Daartegen rezen nogal bedenkingen, vooral hieruit voortvloeiende, dat het bestuur de zaak nog niet voldoende in studie genomen had en du3 niet genoeg inlichtingen kon verschaffen. Hierna werd de .vergadering gesloten. BeesSe, 21 Dec. Inden nacht van Donderdag op Vrijdag word door de kommiezen inde buurtschap Broeken GOO pond vleesch en spek in beslag genomen, dat naar alle waarschijnlijkheid gesmokkeld zou worden. De smokkelaars wisten te ontkomen. Dinxpeflo, 22 Dec. Op dezelfde plaats waar do vorige week de smokkelaar H. S. uit Gaanderen werd dood geschoten hebben jde kommiezen weer 5 smokkelaars uit die buurt aangéhouden, welke-260 pond vet, zeep en spek over do grens wilden brengen. Aalten, 22 Dec. Vandaag werden alie Duitschers, die niet voorzien waren vaneen Ilollandschen pas en een bezoek over de grens wilden brengen, onver biddelijk afgewezen. Door dezen maatregel zal het smokkelen zeker sterk ainemen. Op de gehouden plnimveetentoonstt Hing te- Utrecht behaalde de heer D. J. Papiermole te Dale met zijne inzendingen zwart wyandotte3 3 eerste prijzen en cén eereprijs. Raad van Zelhem. Zeltiem, 22 Dec. Inde hedenmorgen gehouden raadsvergadering onder voorzitterschap van den burgemeester, den heer J. J. de Kempenaer, warén afwezig de keeren Evers en Weeniuk. Eenige ingekomen stukken werden voor kennisgeving aangenomen. Op het adres van G. J. Mulder te Ambt Doetinchem om twee duikers te doen leggen resp. inden weg van den Baakschen kamp naar Heisterboom. en inden weg nabij Peters wordt afwijzend beschikt. Aan adressant za! worden bericht, dat, mocht de Raad zulks noodig achten, dit alsnog zal worden gedaan. In behandeling komt een adres van den Ned. Bond van Gemeenteambtenaren om verhooging van salaris van gemeente ambtenaren. Besloten wordt het salaris van den len ambtenaar, dun heer H. Baunink, te verhoogeu met f 72. Het salaris van den 2en ambtenaar wordt bepaald op f 360; dat vau den gemeenteopzichter, den heer Dalhuisen, wordt gebracht van f 200 op f 250. Aan de orde komt een adres vaneen 5 tal gemeentewegwerkers, verzoekende hun loon to brengen op 18 cent per uur. De Voorzitter zegt, dat B. en W. dit .verzoek niet hebben behandeld, omdat het niet van a 1 ie gemeentawegwerkers kómt. Zulke verzoeken dienen' uniiórm te worden behandeld. De heer L. E e n i n kuit Halle acht dit meer een kwestie van vorm. Hij vraagt zich at: ia die verhooging noodig of niet Spreker is er beslist voor, om dio menschen het loon uitte keeren,» dat hun reeht»atig toekomt, vooral in dezen abnormaal duren tijd. Op dit adres wordt afwijzend beschikt, om reden dit niet van de gezamenlijke gemeentewegwerkers afkomstig is. De lantaarnopsteker verzoekt om verhooging van loon. Besloten wordt diens loon te brengen van f 78 op f 90. Een verhooging van de salarissen van do gemeenteveldwachters zal bij de behandeling van de begrooting worden overwogen. Op een verzoek van het onderwijzend personeel om ealarisverhooging, wordt zonder stemming besloten geen salaris verhooging te geven, maar een duurtetoeslag te verleenen voor de gehuwden van f 100 en voor de ongehuwden van f 50 per jaar. Aan G. J. Bloemendal te Velswyk, belast met het schoon- en aanmaken van de kachels aldaar wordt een loonsverhooging toegekend tot f 42.50. Het bestuur der Vakteekensehool verzocht om verhooging van subsidie met t 25 en dat te brengen op f 275. Daarop wordt gunstig beschikt. Gp een verzoek van de vroedvrouw om salarisverhooging, wordt besloten dit salaris met t 50 te yerhoogen. Een verzoek van het bestuur van het Ziekenfonds om subsidie wordt niet ingewilligd, wèl het verzoek om de oude operibare school Voor de vergaderingen te gebruiken. Het presentiegeld voor da raadsleden wordt gebracht op f 200. Het maximumheffing-sbedrag van den 11. O. zal worden gebracht op f 20000, dit met het oog op het verharden van de wegen. Voorgesteld wordt door B. en W. een levensmiddelen verordening vast te stellen ; aan het hootd van het bedrijf zal een administrateur worden jgeplaatst, die een borgtocht zal hebben te stellen van 't 1000. Deze zal worden benoemd uit het aanwezige personeel Dit wordt goedgekeurd. De schoolgeldkohieren 3e en 4e kwartaal 1916 worden goedgekeurd. In behandeling komt het voorstel tot het aanschaffen vaneen nieuwe brand spuit. B. en W. stellen voor een nieuwe nortonbuis te slaan bij het huis van mej. de weduwe Ermering en een proef te nemen met een motor-brandspuit. Maar hoè die te krijgen, om daarmee een proet te doen ? Op een vraag van den heer B. Remmelink of een motor-brandspuit verplaatsbaar is, antwoordt de Voor zi 11 er, dat ze te krijgen zijn op twee en op vier wielen. In Haaksbergen voldoet de motorapuit uitmuntend. Besloten wordt de nortonbuis te slaan, daarna to probeeren met een gewone spuit, en als dat niet gaat, aan het gemeentebestuur van Haaksbergen te vragen met haar motorspnit. alhier een proet té mogen nemen. De kosten van een motorbrandspuit met bijbehooren kunnen worden geschat op t 2300. Door den Raad wordt alsnog in principe besloten eventueel een motor brandspuit aan te koopen. Een eventueele verbreeding van den weg Halle—Zelhem met 50 c.M., zooalg de heer Abrahams dit wenscht, zou de gemeente kosten t 10,800; dat is te kostbaar, waarom de breedte van 3 M. gehandhaafd blijft. Tot ambtenaar van den burgerlijken stand in plaats van den on bezoldigden titularis, den heer B. J. Bennink, wordt benoemd de heer. J. Rijpstra, gemeente met algemeene stemmen, die onder dankzegging voor het vertrouwen zijne benoeming aanneemt. Besloten wordt zorg te dragen, dat vóór 1 Januari a.s. de wateratvoer in den Nijman in orde komt. Daartoe zal een duiker worden gelegd, een en ander op verzoek van den heer L. Een i n k uit Halle. Eveneens op dieps verzoek zal de uitgegraven grond, die reeds langer dan zes jaar in Halle langs den weg ligt, door de zorgen van de gemeente worden weggeruimd. De heer B li emme 1 i n k stelt voor de keien uit den Palmberg te bestemmen voor de verharding bj de botertabriek en met Voor het laatstgenoemde doel bestemde steenea den Palmberg te bestraten. Daarop zal nog nader worden terug gekomen. De veYgadering gaat in comité ter behandeling reclames H. O. Na 'heropening niets meer aan de orde zijnde, volgt sluiting. Raad van Eibergen. £ibeegen, 22 Dec. Inde beden gehouden vergadering van den Raad waren alle leden tegenwoordig. Naar aanleiding van bezwaren van Ged. Staten tegen de verordening op de winkelsluiting werd deze ingetrokken en opnieuw gewjzïgd vastgesteld. Tot onderwijzeres aan de Ie school te Beltrum werd met algemeene stemmen benoemd mej, A. M. Harmsen te Harenkarspel. Hierna werden de stembureaus samengesteld voor dein het volgend jaar te houden verkiezingen. Aan den gemeente sntvanger werd ceno som van f 25 per jaar toegezegd als tegemoetkoming in bet honden van zijn kantoor te zijnen huize ingaande 1 Jan. 1917. De gevraagde overneming van liet onderhoud en het plsntrecht op een gedeelte van den Heelweg van de gezusters Hassink werd goedgekeurd. Hierna werd een bespreking gebonden over . het al of niet wensclielijke om een bepaling in het leven te roepen waarbij van het beplanten van v/egen waarlangs geen sloot bestaat, wordt aigezien doch een besluit werd niet genomen. Ingekomen is een adres van H. J. Ordelman e aj| verzoekende van gemeentewege eenige artikelen als raapolie, gruttemeel, klompen, brandstoffen, sajet of garen tégen verminderden prijs verkrijgbaar te stellen. Op het adres werd afwijzend beschikt, daarbij werd overwogen: „dat de goederen door den Minister ingevolge de Distributiewet aangewezen en ter beschikking gesteld voor zoover van behoeite daaraan gebleken is in voldoende hoeveelheden inde gemeente aanwezig en verkrijgbaar zijn; „dat ten laste van de gemeente wordt gebracht een tiende van het nadeelig. verschil tusschen de inkoopsprijzen en de verkoopsprijzen; „dat dit voorschrift de uitgaven der gemeente aanzienlijk doet stijgen welke stijging piet uit de gewone inkomsten kan worden bestreden; „£at, indien nog andere dan de bedoelde goederen van gemeentewege tegen verminderden prijs worden beschikbaar gesteld, de kosten daarvan geheel ten laste der gemeente zouden komen. „dat een dergelijke beschikbaarstelling ten goede zou moeten komen aan alle gezinnen inde gemeente wier inkomen beneden een zekere grens blijft en niet uitsluitend zou mogen gelden voor de arbeiders en daarmede gelijkstaauden, en „dat, nog afgezien van de vraag of het mogelijk is bedoelde beschikbaarstelling naar billijkheid te doeu geschieden, hierdoor de uitgaven de finantieele draagkracht der gemeente zouden te bovengaan." Nog wordt goedgevonden den to benoemen gemeente-opzichter het toezicht op te dragen op de instandhouding en het onderhoud van gemeente eigendommen en werken zoomede op de uitvoering van de bouwverordening en daarvoor de toegezegde jaarwedde met f 200, te vermeerderen. Een bezwaarschrift tegen den aanslag in Hondenbelasting werd, als te laat ingekomen voor kennisgeving aangenomen. '~~ Hierna werd de vergadering door den voorzitter gesloten. --- Dingen van den dag. Kerstmis. Weer staan J®e„Bweer rij JaUereent S-JÏÏSS- gedachte in ons, dat we iroos zoo droevig ver van liet no£' z°° v ..V i i. ö n , , , . 3al verwijderd staan, dat ons voor !.u?m 19 eeuwen verkondigd werd. Want alom nog kooren wede zware stem Van het kanon; onverpoosd strijden over schier gansch Europa, ja over het grootste deel van onze wereld millioenen mannen met hun vijanden met m6lj' scken die hen, individueel beschouwd, nooit een haar gekrenkt hebben, die ze van nabij niet eens kennen, maar van wio ze aiieea weten, d&t zyj liet geC3lint hebben op den man die tegenover hen staat, die op zijn beurt niets onbeproefd laat om den ander het levenslicht uitte blazen. , ' – , ~ Ig dat een toestand, den beschaaide waardig V la bet niet in-droevig, dat dit pijnlijke drama «n al bijna 21/2 jaar ononderbroken bhjlt voortduren, zijn slachtoffers makeitde bij honderdduizenden en milliarden aan moeitevol bespaarde, waardevollo dingen voor eeuwig vernietigende ? Wie louter rnót deze gedachten, welke zich telkens aan ons opdringen, het Kerstfeest tegemoet gaat, voelt zich bezwaard, met een oprecht gemoed in te stemmen met het eeuwige verlangen naar „vrede op aarde, in uo menschen etn welbehagen'1. Want beidel ijken hem, zóó beschouwd, onbereikbare idealen, e., toegepast op dezen tijd, onwaar. * * * T°c|l ™°g_eü' we aan die neiging van moedeloosheid en wanhoop niet toegeven. Zeker, het ia onweersprekelijk dat dit Kerstfeest, bet derde nu al in dezen oorlog, ontelbare gezinnen bijeen zal vinden in diepen róuw, in onzegbare smart over. reeds geleden verliezen, in angstige spanning over wat allicht nog komen -kan, over nieuwe gevaren en grooter verliezen nog dan die zij reeds hebben beleefd en ondergaan. Daar zal bij wie weet hoevelen alle lust ontbreken om ditmaal een loflied te zingen, omdat het alles overheerschende verdriet den geest voor altijd heelt versomberd en de vreugde in het leven voorgoed heeft vernietigd. Hoevelen worden daar wel niet gemist inden weleer zoo vroolijken kring op den eersten Kerstavond 1 Hoe Vê{®hook gaan gebukt ouder het leed vau materieel verlies, onder de» «lr.tk van zware lasten, welke de atschuwelijke oorlog in elk opzicht legt op elkeen, in alle landen, óók waar de vrede nog bewaard kon blijven. Maar toch moeten ook zij, z ij vooral, thans het hooid omhoog houden en met vertrouwen en blijde hoop op de toekomst blijven staren, nu, juist nu. * * * Want hebben niet juist deze laatste dagen aan elk, die nog ontvankelijk is voor blijde hoop op een betere toekomst, uitzicht geopend op de verwezenlijking va» hot door millioenen gekoesterd verlangen naar het einde van dezen krijg V Ja, vaag ia nog het uitzicht. Houvast missen we. Geen enkele vaste belofte hebben we nog hebbers van alle landen hullen zich in een waas van onbegrijpelijkheid.,Alien doeu ot ze het einde nog niet begeeren. Zij steunen daarbij op', vaak kunstmatig volgehouden, verzet tegen den vrede, om toch vooraf tegenover den vijand niet zwak to schijnen. „Volhouden" en „doorvechten ts hun devies, tot de ander machteloos neerligt en hem de vrede, woord voor woord, al naar ’t den overwinnaar belieft, zoo smadelijk tnogaljk kan worden voorgeschreven, zonder tot verzet in staat te zijn, zelfs zonder aanspraak op onderhandeling op den voet van gelijkwaardigheid. Nu kennen we dat spel. Diplomaten van alle tijden hebben het gespeeld. En de volkeren hebben aanschouwd, zonder het dadelijk te doorzien. Toch blijitook voor de eenroudigsten inden lande niet verborgen, hoe onwezenlijk zulk een houding is en hoe ónmogelijk het blijkt daarin lang te volharden. Het gaat hiermee als jinet twee zwagers, dis overeen door heiden begeerd bezit aan ’t kijven zijn gegaan, blijven, hoe goed ze het weleer ook met elkaar konden vinden. Tot schade van hun gemoedsrust en tot droefenis van hun omgeving blijven ze maar mokken, elk plan om ’t geschil op te lossen hardnekkig verwerpende. Tot daar plotseling, als een goede fee, een ouder familielid verschijnt, die hen door verstandig overleg en welwillende bemiddeling weer tot elkaar brengt en het geschil uit den weg ruimt. Men moet eens zien hoe spoedig dan vaak zulke twistenden hun weleer geuite en gö hoerde verwijten vergeten en weer ais vrienden samenleven. Zou dat beeld ditmaal van toepassing mogen zijn op den tijd dien wij doorleven” wat zou er dan een heerlijke tijd aanhreken, wat een opluchting zou . ’t wezen, allereerst voor de strijdende partijen zelve, maar ook voer allen die onder dit gekijf en gevecht lijden. Inderdaad, wij blijven ,ten deze vol goeden moed. Ons vertrouwen inden terugkeer van het gezond verstand blijft ongeschokt. Eeuwig kan deze strijd toch niet duren. En vergissen wij ons niet, dan zijn er inderdaad teekenen welke er op wijzen, dat het einde yah het drama nabij is, wellicht, dichter dan zelts wij, optimisten, durven hopen. Én al zou ,dan de vredesboodschap van alle eeuwen,-, sedert den aanvang onzer jaartelling, wel niet ten volle in vervulling gaan, toch zouden we in het sluiten van den vréde, zelfs reeds in hot aanknoopen van vredes-onderhandeliiy gen, het begin mogen aanschouwen-van een betere toekomst welke over Europa, over heel de beschaafde menschheid lichten ging. Want vergeefs kan een zoo ‘geweldige strijd nooit geweest zijn. Hij moet ook zijn goede resultaten hebben. Wij doelen thans niet op de militaire of economische -gevolgen, evenmin op de geweldige veranderingen welke aanstaande .schijnen inde samenleving der menschen. Maar deze gedachte zal de oorlog orrg>etwjjfeitl in alle landen hebben aangekweekt en versterkt, dat het. onver, eenigbaar is met den aard vatf elk christelijk mensch, dat hij het woord „Vrede op aarde” op de lippen neemt en tegelijk zit te zinnen op steeds nieuwe middelen om zijn medemensch te vernietigen om wie weet welk onbeduidend geschil. Wij weten wel dat deze oorlog" niet de laatste wezen zal. De aard der menschen is nu eenmaal strijdlustig en op den duur kan hij met een ceuwigdu renden vrede geen vrede hebben. Toch moet en zal de afgrijselijke ellende welke thans over de wereld is gebracht een krachtige aansporing wezen, om voor het vervolg te waken, dat een dreigende oorlog zoolang en zooveel mogelijk zal worden afgewend door gezamenlijk overleg en welwillende bespreking, dat in ’t uiterste geval beslechting langs den we? van arbitrage zal worden verkozen, opdat de vrede zoolang het kan zat blijven gehandhaafd, $ * 1 Wij zijn nu nog zoover niet. De krijg duurt nog voort. Maar toch meenen we vaneen helderder uitzicht te mogen spreken. Mocht het zoo wezen 1 Mocht spoedig, heel spoedig het verlossende woord kunnen worden gesproken waarnaar in alle landen met zoo vurig vèrlangen wordt uitgezien het woord dat ons althans voor een reeks van jaren brengen zal den vrede op aarde l --- FEUILLETON. De Zeevalk. Roman uit het laatst jsr . *bo eeuw naar '1 Ecgeisch van Haiaël SabatiQi' TWEEDE DEEL, G 8 „Ik zie het,” zei "zij. „Ik zie he t. Ik heb ait lot over u gebracht. Toen gij Lionel op die boodschap uitzondt, hebt ge vrijwillig uw leven opgeofferd, om mij te bevrijden. Gij hadt geen recht, dat le doen, zênder mij eerst te raadplegen. Gij hadt geen recht, te veronderstellen dat ik hij zoo_ iels medeplichtig zou wil- len zijn. ik wil het offer niet aannemen Ik wil niet, Sir Ghvier.” „Ge hebt, Goddank, geen keus!” antwcordde hij haar. „Maar-gij dwaalt in llw Sev°lgtrekkingen. ik alleen heb dit noodlot over – ,ghracht. Het is de natunrij-eyr mijn ainnelooze SS & op een anderen toon, 1 oen SinS ‘UJ legen, zachte stom voort 6*n zeer ver‘ sdiien te veel gevraagd, dat ® llet..mis; het leed vergeeft, dat ik over'’,? ,11 ’l a‘ heb?” Gebracht „Ik geloof,” antwoordde zij hem bet aan mij is, u vergiffenis te vrnjCn „ „Aan mij?” „Voor mijn ontrouw, die de oorzaak van alle» is geweest. Voor mijn bereidwilligheid om vijf jaar geleden kwaad van ute gelooven, voor het ongelezen verbranden van uw brief met het bewijs' van uw onschuld, dat er bij was.” Hij glimlachte heel vriéndelijk tegen haar. „Ik geloof, dat ge gezegd hebt, dat uw instinct u leidde. Zelfs, hoewel ik de daad piet gedaan had, waarvan ik beschuldigd werd, wist uw instinct toch, slecht was; en uw instinct had *•: lJ ,Y7ant ilc Den slecht —ik moet het loof nietfdaWk eÏT Ma“ ën bende waarheid èrbeSpot;, Zij sirekle haar handen naarT”’ * „Als als ik zeg, dat ik Ü kennen, dat het alles leugens waren?” „Dan zou ik begrijpen, dat dit liefdadigheid is, die uw medelijdend hart bewijst aan iemand, die als ik, aan het eind van zijn leven slaat. Uw instinct belroos u niet.” „O ja, o ja 1” Maar hij was niet ran zijn overtuiging af te brengen. IliJ schudde het hoofd, zijn gelaat stond somber. „lemand die met slecht was, zou u niet gedaan heben, wat ik deed, hoe groot de beleedi-mg ook was. Ik zie het nu duidelijk zooals de menschen in hun laatste oogenblikken verborgen dingen zien.” ; ,^f,arorn zjit ge zoo op den dood gesteld ? riep zij op. wanhopigen' toon. „Dat ben ik niet,” antwoordde hij op zijn meer. gewone manier. „De dood is gesteld op mij. Maar ik kan hem tenminste zonder vrees of spijt tegen gaan. Ik zie hem onder de oogen, zooals wij allen het onvermijdelijke moeten doen als gave uit de handen van het noodot- En ik ben gesterkt verblijd bijna ~-7d«°r iiw lieve vergevensgezind heid.” v V stond plotseling op en kwam naar hem toe. Zij greep zijn arm, en vlak bij nem staande, keek ze hem in het gelaat. / ~V\ ij moeten elkander vergeven, jij en ik, Oiivier,” zei zij. „En daar'vergeving alles uitwischt laat.... laat alles, wat de iaalste vijf jareil tusschen ons gestaan heeft, nu uitgewiseht zijn.” Hij hield zijn adem in, toen hij in haar bleek, ernstig gezicht zag. „Is het onmogeijk voor ons vijf jaren terug te gaan? Is ’t ónmogelijk voor ons terug te gaan tot waar wij in die vervlo-' gen dagen in Godolphin Court stonden?” Het licht dat plotseling in zijn gelaat geflikkerd had, verdween langzaam en rijn gezicht werd vaal en vertrokken. Zijn oogen stonden dof door leed en j wanhoop. „Wie .gedwaald heeft, moet zijn dwaling dragen, en dat moeten ook de geslachten, die na hem komen. Te-. ruggaan, is niet mogelijk. De poorten van het velleden zijn voor ons dicht gegrendeld.” „Laten wij ze dan zoo. Laat ons ’t verleden den rug toekeeren, gij en ik, en laat ons opnieuw samen beginnen, en 'oo aan elkander goed maken, wat.onze dwaasheid ons in die jaren heeft doen verliezen.” \ Hij legde zijn handen op haar schouders, en hield haar zoo op armslengte van ziclpaf, haar met teederheid aanziend. „Lieve vrouw!” mompelde hij en zuchtte diep. „God! Hoe gelukkig hadden wij kunnen zijn zonder dat onge-Juk....” Hij hield op eens op. Zijn handen vielen van haar schouders, langs zijn zijde, hij keerde zich half af, kortaf nu in toon en manieren. „Ik word sentimenteel. Uw zacht medelijden heeft mij zoo week gemaakt, dat ik bijna van liefde ging spreken en wat heb ik daarmede te doen? Liefde behoort hij het leven; liefde is leven, terwijl ik Moriturus te salutat!” *) „O neen, neenl” Zij klemde zich opnieuw met bevende handen aan hem vast, haar oogen stonden wild. „Het is te laat,” antwoordde hij haar. „Er is geen brug over den nfgrond, dien ik zelf gegraven heb. Ik moet zeo opgewekt als God wil er in nederdalen.” „Dan,” riep zij in hevige opwinding, „wil ik met u ondergaan. We zuilen tenminste eindelijk samen zijn.” „Dat,is al te krankzinnig!” wierp hij tegen, en toch klonk er teederheid in zijn ongeduldige woorden. Hij streelde het goudblonde hoofd, dat tegen zijn schouder lag. „Wat zou mij dat helpen?” vroeg hij haar. „Zoudt ge mijn laatste uren willen verbitteren den dood van ai zijn glorie berooven? Neen, Rosamunde, je kunt me beter helpen door te blijven leven. Keer naar Engeland terug en maak daar de waarheid bekend omtrent hetgeen je gehoord hebt. Het zal uw taak zijn, mijn eer te zuiveren van de vlek, die er op rust, door de waarheid te verkondigen van wat er mij toe dreef een afvallige en een zeeroover te worden.” Plotseling Het hij haar los. „Luister 1 Wat is dat?” Van buiten klonk een plotselinge kreet: „Op! Te wapen! te wapen! Hola! Balak! Balak!” „Het uur is geslagen,” zei hij, keerde zich plotseling om, vloog naar den 'ingang en sloeg het gordijn op zijde, *) Die sterven gaat, groet u. HOOFDSTUK XXII, De Overgave, Door de gang tusschen de sluimerende slaven door klonken snelle voetstappen. Ali, die sedert zonsondergang Larocque op den heuvel had afgelost, sprong .plotseling op het achterdek, steeds roepend: „Kapitein! Kapitein! Heer! Op Opl Of wij zijn gevangen!” Door hel geheele schip klonk het geritsel en gedruiseh van ontwakende mannen. Een stem klonk ergens op het voorschip. Toen werd het zeil van de tent plotseling ter zijde geslagen en Asad zelf verscheen met Marzak naast zich. Van stuurboord kwamen Biskaine en Othmani, en van het tusssehendek Vigitello, Jasper de nieuwste renegaat en een groep opgeschrikte zeeroovers. „Wat is er gaande?” vroeg de Dey, Ali berichtte ademloos het nieuws. „Het galjdën heeft het anker gelicht! Het is bezig uit de baai te zeilen.” ovsad streek over zijn baard en gromde. „Wat kan dat beteekenen? Kan hel bericht gekregen hebben van onze tegenwoordigheid hier?” „Waarom zou het anders in het holst van den nacht het anker lichten?5* zei Biskaine. „Ta, waarom anders?” antwoordde Asad, en toen wendde hij zich tot Olivier, die daar aan den ingang van de hut stond. „Wat zegt gij ervan Sakr-el-Bahr?” vroeg hij hem. Sakr-el-Bahr kwam schouderophalend naar voren. „Wat valt er van te zeggen? Wat is er te doen?” vroeg hij. „Wij kunnen slechts wachten. Irjdien onze tegenwoordigheid hun bekend is, zitten wc* leelijk inde val, cn komt vannacht voor ons allen het einde." Zijn stem klonk zoo koud als ijs, verachtelijk bijna en terwijl zij bij meer dan één onrust verwekte, joeg zij Marzak schrik aan. „Mogen uw beenderen verrotten, ongeluksprofeet!” gilde hij eii hij zou er meer bijgevoegd hebben, als Sakr-el-Bahr hem niet tot zwijgen had gebracht. „Wat geschreven staat, slaat geschreven 1” zei hij met donderende en ver-- wijtendè stem. „Zeker, zeker,” stemde Asad in, ziel»' vastklémmend aan den troost van den fatalist. „Indien wij- rijp zijn voor do hand van dcn'tuinman, zal deze 0113 plukken.” Minder fatalistisch en praclischer wa». de raad van Biskaine. „Hetzou goed zijn te doen- alsof wij werkelijk ontdekt zijn, en te maken, dat wij inde open zoe komen, terwijl er nog tijd is.” „Maar dat zou zeker maken, wat nu nog twijfelachtig is,” viel Marzak bevreesd in. „Het zou het gevaar inden mond loope.n zijn.” „Neen!” riep Asad met luide stem vol vertrouwen. „Allah zij- geloofd, dia ons dezen lcalmcn nacht zendt. Er ia nauwelijks een zuchtje. Wij kunnen met roeien tien mijlen afleggen tegen zij één-* met zeilen.” Een goedkeurend gemompel liep doop de rijen van officieren en manschappen.. Wceü wewlid), ---