Binnenland. ZUTPHEN, 19 Jan. Met vrij groote zekerheid kunnen wij meedeelen, dat Wouter P., die wegens moord op zijn patroon, den bakker Scholten te Apeldoorn, tot twintig jaar gevangenisstraf is veroordeeld en die steeds, zoowel hier voor de rechtbank als in hooger beroep ontkende de dader van den moord te zijn, thans bij zijne overbrenging naar Leeuwarden bekend heeft den bakker vei'moord te hebben. Door de politie alhier is proces-verbaal opgemaakt tegen B. wegens overtreding der Drankwet (het verkoopen van bier zonder verlof.) Belanghebbenden worden herinnerd aan den cursus in Staatsinrichting, welke vanwege de Vereen, v. Vrouwenkiesrecht gegeven zal worden door mej. A. v. Rhienen, in het Volkshuis, te beginnen a.s. Vrjjdag. Het O. M. bij de rechtbank te Arnhem eischte tegen G. A. W. 8., vroeger schatter bij de Bank van leening aldaar, wegens verduisteringen over tal van jaren, 2 jaar gevangenisstraf. By de Tiendcommissie te Arnhem zijn ongeveer 4000 bezwaarschriften als bedoeld bij art. 35 der Tiendwet ingekomen zoodat tusschen de 3000 en 4000 menschen, ongerekend de tiendheffers, door de Tiendcommissie zullen moeten gehoord worden. Het is mogelijk dat zij daarmede alleen meer dan 3 jaar bezig is. Behalve de verstuurde borderellen, kennisgevingen, ontvangbewijzen enz., wijdt het dagboek een brievenaantal van ongeveer 2650 aan. Niet gemakkelijk ook zal zjjn het uitzoeken van den rechtmatigen aangever, waar op een stuk grond door twee of drie personen tiendrecht is beweerd. Vaneen geregelde schatting en vlugge afdoening zal ook niet veel komen, daar slechts een klein getal van de aangegeven tiendrechten zonder reclames is gebleven. Een inbreker. De Arnhemsche politie heeft naar Apeldoorn overgebracht den 31jarigen varensgezel M. 8., die Zondag ineen villa aan den Arnhemschen weg een ruit inde serre open brak, de vertrekken binnen drong en op bed ging slapen, om vervolgens ’s ochtends met de dekens en eenige kleinigheden te vertrekken. 8., die deze inbraak heeft bekend, wordt verdacht van dergelijke misdrijven te Hummelo en te Keppel. De politie te Arnhem heeft in hun woning aldaar gearresteerd de gebroeders 8., die bekend hebben in den avond van 6 Januari inbraak te hebben gepleegd in het Rotterdamsche kolonieliuis Sonsbeek aldaar. Bijna al de gestolen goederen zijn bjj hen in beslag genomen. Hoenderloo. Commissarissen van het doorgangshuis Hoenderloo hebben o.a. besloten tot het aangaan eener geldleening van flBO,OOO te verdeelen in aandeelen van f 500, rentende 3 pet. Voorts tot uitbreiding van het pensioenfonds, waarvoor bestemd wordt de helft van alle legaten boven f 5000. Het aantal verpleegden der stichting bedraagt thans 187 buiten 86 nieuwe. D e le 1 u i t. der veld-art. H. R. Boeree, secretaris van den Bond voor Lichamelijke Opvoeding-, is in die qualiteit belast met de leiding der proefneming met vooroefening der jeugd en voortgezette lichamelijke ontwikkeling, voorloopig inde provincie Gelderland. Laren, 17 Jan. Mr. ds. Ankerman, lid der Tweede Kamer, heeft hier een rede gehouden over „den val van het liberalisme11. Nadat de voorzitter, baron Vander Borch, de vergadering met gebed geopend had, begon de spreker met te wijzen op de minderheid der liberale partij inde Tweede Kamer, die op een 10-tal leden na nog verkozen was met behulp der sociaal-democraten. De oorzaken van dien val zocht spi'. inde toepassing van het indertijd dooreen minister geuit gezegde, dat de minderheden, die meenden dat ook Gods Woord een plaats toekomt inde politiek, mogen onderdrukt worden. Groen van Prinsterer bestreed dat, doch die stond toen, hoewel veldheer, alleen, doordat de wetenschap in handenwas van mannen als Scholten, Kuenen, Opzoomer enz. en hoogstaande mannen uit antirevolutionnaire kringen stelselmatig geweerd werden van de academie. De beginselen van de hoogeschool drongen overal door. Zei Opzoomer dat men niet langer rekening moest houden met Gods woord en de genade van Jezus Christus, maar met de rede, in de school moest men weren alles wat herinnert aan die ouderwetsche begrippen. Door beschaving en ontwikkeling, niet door bekeering en wedergeboorte zou de zonde uitgeroeid worden. Toch zittende gevangenissen en zenuwlijdersgestiohten vol. Het volk is afgegleden van het pad waarop God het heeft geleid. Men wilde op de neutrale schoolde eenheid boven geloofsverdeeldheid invoeren om broederlijke eendracht te bevorderen en men heeft, gelijk Groen van Prinsterer voorspelde, tweedracht gekregen, doordat men iets kunstmatigs wilde tot stand brengen. Het groote deel van het volk wenscht dat de kinderen onderwijs krjjgen in datgene wat ook door de ouders heilig wordt gehouden. Men meende het gezag hoog te houden door God van den troon te stooten en Gr. van Pr. zei reeds dat men dan de bijl legde aan den wortel van het gezag. Spr. vraagt wie nu het best hebben ingezien hoe het gaan zou, de liberalen of de groote mannen der rechterzijde ? De antirevol. zijn besliste tegenstanders van den geest die een groot deel van den onderwijzersstand bezielt. De nationale school wordt daardoor een nationaal gevaar. De meeste Nederlanders zijn niet gediend van hetgeen de voorzitter van den Bond van Nederl. Onderwijzers voorstaat. Ook de volkskerk heeft het liberalisme ten dienste gestaan, het modernisme heeft getracht te ondermijnen het fondament van de apostelen en profeten waarvan Jezus Christus de hoeksteen is. Het liberalisme is verder gesteund door de Pers. Deze was vroeger niet zoo bang als nu voor de antithese. Toen werden de menschen die ook op staatkundig gebied willen rekenen met Gods woord genoemd „het niet denkend deel (ter natie“. Toen onder dezen bekwame mannen opstonden werd het anders. De liberale Pers is nog overheerschend daalde christelijke11 partij zooveel geld noodi ’had Voor de school met den bijbel. Bij de parlementaire discussie bleek dat het bij de linkerzijde het partijbelang is waar het om gaat. De meerderheid moet daarentegen practisch werkzaam zijn. Als spreker het goed inziet is het de toeleg der linkerzijde om door veel te sprekenden tijd zoek te brengen en zoo een wig te drijven in ’t werk der rechterzijde. Dat moest niet de roe- ping eener party zjjn. Men helpe dat verhoeden en schare zich rondom Gods troon en smeeke om zegen voor ons vorstenhuis en ons volk. Een matig applaus volgde op deze rede. Daar weinig ambitie voor debat bleek te bestaan, merkte de voorzitter op dat dus allen het met spreker eens schenen te zijn, waarop de landbouwer J. Bannink een woord van protest uitte waarin hij het „niet netjes41 noemde zijn medemenschen zoo te veroordeelen; hij vraagt waarom spreker niet liever verteld heeft hoe hij over algemeen kiesrecht denkt, dat de liberalen toch wel op ’t programma hebben. De inleider antwoordde dat lij niets persoonlijks gezegd heeft en dat de wensch naar algemeen kiesrecht bjj ’t volk verre van algemeen is, want die zich aanmelden om kiezer te worden moeten dikwjjls door de partijleiders met de grootste moeite daartoe gebracht worden. Ook bij deze wet reeds kunnen alle flinke menschen wel het kiesrecht krygen, zegt spreker. Men heeft er ook geen recht op door geboorte, maar het wordt gegeven door de overheid. De liberalen beloofden wel algemeen kiesrecht en staatspensionneering maar meenden het niet. Ze steunden mr. Tydeman e.a. die er tegen waren, hadden dus geen plan die belofte uitte voeren maar gebruikten ze alleen om de kiezers zand inde oogen te strooien en de gehate rechterzijde te bestrjjden; dit was geen nobele strijd. Prof. Treub e a. deden daaraan niet mede. De heer Bannink betreurt het dat er geen flink debater is, dan zou men ’t spreker wel eens anders vertellen, waarop mr. Anker man aanraadt het den heer Roodhuijzen of andere liberale lieeren te vragen die tegen flinke vergoeding en een kaartje le klasse wel zullen willen komen debatteeren. De lieer Bannink zegt dat hij wel voor iemand zal zorgen om de kwestie eens beter uit den weg te maken omdat hij er zóó lang- niet mee tevreden is. Er wordt daarom overlegd dat men daartoe overeen 3 weken weer samen zal komen. De voorzitter dankt den spreker en hoopt dat de rede op den geest in Laren van gunstigen invloed zal z\jn waarop door den heer Ankerman de bijeenkomst met dankzegging gesloten wordt. Aalten, 18 Jan. Het treurig voorval met het knaapje, dat gevaarlijk door een koe werd gestooten aan het onderlijf, zooals wij meldden, heeft plaats gehad bij den landbouwer Breukelaar op Kappers inde Heurne. Het knaapje is hedennacht overleden. --- Alg. Berichten. Officieels berichten. Bij Kon. besluit is benoemd tot griffier bjj het kantongerecht te Boxmeer, mr. F. F. J. B. van de Ven, advocaat te Boxtel, werkzaam als beëedigd klerk ter griffie van de rechtbank te ’s-Hertogenbosch; is benoemd tot kantonr. te Alphen nir. J. de Bergh, thans griff. bjj het kantong. te Oss; is den opzichter bjj ’s rijks kustver lichting te Scheveningen W. Pieterse, op zijn verzoek, wegens meer dan 55 jarigen ouderdom, met 1 April, eervol ontslag uit zjjn betrekking verleend; Is bevorderd tot luit. ter zee le kl. de luit. ter zee 2e kl. O. van Slooten. Bjj beschikking van den minister van binnenlandsche zaken, zjjn met ingang van 1 Februari, benoemd tot amanuensis bjj het centraal laboratorium ten behoeve van het staatstoezicht op de volksgezondheid, J. J. van Wieringen, sergeantmajoor bij het militair hospitaal te ’s-Gravenhage, en P. N. van Eek, amanuensis aan het pharmaceutisch laboratorium der Rijksuniversiteit te Utrecht. Bjj beschikking* t*an den minister van oorlog is aan den opzichter bjj de constructie-werkplaatsen J. O. Viertelhausen en aan den bediende bjj de directie der artillerie-inrichtingen C. F. Haemers, met het oog op hun leeftijd, met ingang van 1 Februari, een eervol ontslag uit hun betrekking verleend. Onderwjjzers-examen. De minister van binnenlandsche zaken brengt voorloopig ter kennis van belanghebbenden: I°. dat in 1910 éénmaal gelegenheid zal worden gegeven tot het afleggen van het examen ter verkrijging van de akte van bekwaamheid bedoeld in art. 77, onder a, der web tot regeling van het lager onderwjjs, en dat dit examen zal aanvangen op 1 April. 20. dat in 1910 éénmaal gelegenheid zal worden gegeven tot het afleggen van het examen ter verkrijging van de akte van bekwaamheid, bedoeld in artikel 87 der voorgeschreven wet voor huis- en schoolonderwijs in het vak, vermeld onder ƒ in artikel 2 der wet (vrije- en orde-oefeningen der gymnastiek) en dat dit examen zal aan vangen op een nader te bepalen dag in October. Brusselschc tentoonstelling. De minister van landbouw, nijverheid en handel heeft het hoofdbestuur van de „Maatschappij van Nijverheid11 in overweging gegeven, het batig saldo van de internationale tentoonstelling van ambachtswerktuigen, in 1907 te Amsterdam gehouden, zijnde een bedrag van f 5000, te willen besteden tot het verleenen van steun aan de departementen der Maatschappij, ten einde kleinnjjveraars, belioorende tot een in het betrokken departement veel beoefend vak, in staat te stellen dein 1910 te Brussel te honden tentoonsteling te bezoeken. Kazerne Koloniale Reserve. Aan de rede, door den minister vatt Koloniën gisteren gehouden bij de eerste steenlegging voor dein aanbouw zjjnde kazerne der Koloniale te Njjmegen, ontleenen wij het volgende :* „Evenals alle nieuwe instellingen moest ook de Koloniale Reserve haar eerste moeilijke ontwikkelingsperiode doormaken, en ook voor haar moest de practisclie ervaring den weg tot verbetering aangeven. Die verbetering is, dank zjj der toewijding van allen, die hetzij door hun ambtelijke betrekking, hetzij door hun commando de belangen van het corps hadden te behartigen, dan nu ook geleidelijk tot stand gekomen. Ik breng hier slechts in herinnering de opheffing van het koloniaal werfdepöt te Harderwjjk en de met 1 October jl. ingevoerde nieuwe „regeling41, waarbij de organisatie en het administratief beheer van het korps geheel werden herzien. Op al die hervormingen kan eerst de kroon worden gezet wanneer aan de Koloniale Reserve in hare nieuwe g*edaante ook een passend verbljjf zal zijn geschonken. Een zoodanig passend verblijf zal hier verrijzen. Het gebouw, of liever het samenstel van gebouwen, dat te dezer plaatse zal worden gesticht, zal, al is noodelooze praal daarbij ook vermeden, aan alle billijke eisclien voldoen. Er is naar gestreefd om het koude en ongezellige wat een kazerne zoo vaak eigen is, zoo veel mogelijk te vermijden en om het geheel een gezellig, huiseljjk karakter te geven. Afzonderlijke slaapen conversatiezalen zijn ontworpen, terwijl bovendien nog in andere paviljoens eetzalen en een gezellige cantine zullen worden ingericht. Met de eischen der hygiëne is in alles behoorljjk rekening gehouden. Het hospitaal zal zóó worden ingericht, dat aan alle redelijke eischen, die aan eene zoodanige inrichting mogen worden gesteld, is voldaan. Bovendien zal ineen afzonderlijke werkplaats gelegenheid worden geboden om eenige practisclie vakkennis op te doen wat voor den soldaat van groot belang is zoo voor den dienst in Indië als bij lateren terugkeer inde burgermaatschappij. In één woord, het geheel zal eene inrichting worden, zooals het Indische leger er eene verdient te bezitten.“ Prins Hendrik verklaarde, gaarne gevolg te geven aan het verzoek om den eersten steen te leggen, omdat hij het zeer op prijs stelt hierdoor een bewijs te kunnen geven van zijne belangstelling in het dappere Nederlandsch-Indigche Leger; „eene belangstelling, die naar ik vertrouw, inden lande algemeen wordt gedeeld, en waarop dat leger terecht aanspraak mag maken. Ik bedoel hier slechts te herinneren aan de krijgsverrichtingen in Djambi, Celebes, Bali en in tal van andere gewesten van den Archipel, en aan de krachtsinspanning welke nog altijd door ons militair optreden in Atjeh van het Nederlandsch-Indische leger wordt gevorderd. Dit herdenkende, past niet alleen een woord van hulde aan da dapperen, die daar ginds op zoo loffelijke wijze hun plicht doen, maar wordt onwillekeurig behoefte gevoeld om op nog andere wijze uiting te kunnen geven aan de gevoelens van waardeering; en ik acht het gelukkig, dat door de oprichting vaneen geheel aan de eischen van den tijd voldoende kazerne en hospitaal, aan degenen, die wegens langdurigen dienst terugkeeren, een passend tehuis kan worden geboden, terwijl aan de zieken en gewonden eene zorgvuldige verpleging kan worden verleend, teneinde hun herstel te bevorderen.14 De Koning van Zweden heeft pastoor M. Braun te Amsterdam benoemd tot ridder le klasse inde Wasa»rde. Deze is de eerste katholieke priester, wien deze onderscheiding is verleend, zegt de Maasb. T e ’s-Hertogenbosch is W. M., arbeider te Groesbeek, gevankelijk binnengebracht, die verdacht wordt Zondagnacht te Ottersum een mishandeling met doodelijk gevolg te hebben gepleegd. De algemeene vergadering van de „Maatschappij van Nijverheid" wordt gehouden op Vrijdag 8 en Zaterdag 9 Juli te Nijmegen. De 19-jarige kantoorbediende C. 8., die ten nadeele vaneen firma aan het Rokin te Amsterdameffecten, dividendbewijzen en coupoii3 gestolen heeft tot een gezamenlijk bedrag van f 3000, is ineen wapenwinkel te Amsterdam aangehouden. By zijn verhoor bleek, dat hij aanvankelijk naar België was gevlucht. Eenige der verduisterde papieren zijn in zyn bezit gevonden. De rechtbank te Alkmaar heeft in hooger beroep 11. J. E., te Oegstgeest, overeenkomstig het vonnis van den kantonrechter te Medemblik, tot 2 maanden hechtenis veroordeeld wegens het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunde. In eenjachtveldteKapelle (Zuid-Beveland) is de vorige week een aantal uit Duitschland ingevoerde hazen losgelaten, ter veredeling van het hazenras. Bij schouwing van het Zondagmorgen op den openbaren weg bij Gennep gevonden vrouwenlijk is geen doodsoorzaak kunnen worden vastgesteld. De vrouw was Zaterdagavond zeer dronden, zoodat een verstikking in sterken drank niet onwaarschijnlijk is. De man, met wien de vrouw leefde, is intusschen gearresteerd. Volgens het Volk bestaat het voornemen, van rijkswege voorschriften met het oog op de veiligheid van de bouwvakarbeiders te ontwerpen. Daarin zullen waarschijnlijk ook voorschriften vervat worden, betrekking hebbende op meerdere veiligheid voor de glazenwasschers. De werklieden van de meubelfabriek der firma Grasson en Co., in do Gietergtraat te Amsterdam, hebben allen bet werk gestaakt. Er was een man ontslagen en wel naar door de firma aan het N. v.d. D. wordt medegedeeld, omdat hjj moedwillig werk verknoeid had. Er werd door de gezamenlijke arbeiders, twee-en-twintig in getal, den patroons verzocht den ontslagene weer in dienst te nemen. Zulks werd geweigerd, waarop de werkstaking uitbrak. De firma heeft de stakers ontslagen. Op initiatief van den heer Ign. de Laure, lid van den Raad te Boxmeer werd gisteren te Boxmeer eene vergadering gehouden van vergunninghouders uit Boxmeer en omstreken. De vergadering, die bezocht was door een 60 vergunninghouders uiteen tiental plaatsen en geleid werd door den voorzitter en den secretaris van den Gelderschen Bond van vergunninghouders, besloot tot de oprichting vaneen Noord-Bralmntsehen Bond van Vergunninghouders. 40 leden traden toe. Gewoonten bij begrafenissen. Men meldt aan de N. li. Ct.: Een eigenaardige gewoonte, die tot vóór weinige jaren in verschillende deelen van Zeeland, maar ook dkar alleen, inheemsch mocht heeten, maar nu nog' slechts sporadisch wordt aangetroffen, is deze, om bjj sterfgevallen ter rechterzijde van de voordeur een of meer bossen stroo neer te leggen tot na afloop der begrafenis. Aan het aantal bossen was het te zien, of de overledene een volwassene dan wel een kind was; voor een heel jong kind werd slechts ée.n klein bosje gelegd. De vraag ligt voor de hand, waaraan deze gewoonte is toe te schrijven. Het antwoord brengt ons op legendarisch terrein: Procopius, van Caesarea, geschiedschrijver en geheimschrijver van den Byzantijnschen veldheer Belisarius, en levende inde zesde eeuw onzer jaartelling, spreekt vaneen volk van visschers en landbouwers, wonende op de zeekust tegenover Engeland, dat de zielen der afgestorvenen daarheen overbracht, en dan, door hoogere macht gesterkt, den tocht, die anders een etmaal duurde, ineen uur volbracht. Deze legende, waarin zonder twijfel Zeeland en Holland, worden aangeduid, bevat als kern eene waarheid, nl. deze, dat inde grijze oudheid de lijken in deze gewesten niet werden begraven, maar verbrand. In overeenstemming hiermee is dc omstandigheid, dat men nergens in deze provincie begraafplaatsen der oudste bewoners heeft aangetroflfen. Naar de verschillende geloofsbeschouwingen werden de lijken begraven, in zee geworpen of verbrand. Het verbranden geschiedde op brandstapels, en dan werd de asch in urnen bewaard en met de wapenen en andere eigendommen des overledenen onder aardheuvels ‘verborgen. Bij het in zee werpen vaneen lyk werd dit in eene boot gelegd en deze aan de vlammen prijsgegeven, zoodat het overschot door de zee werd verzwolgen. Bij de invoering van het Christendom werden deze gebruiken afgeschaft, en werden de lijken begraven. Dat het volk evenwel slechts noode de voorvaderlijke plechtigheden en gebruiken afschafte, blijkt o. a. uit de lijkmaaltijden, die niets anders dan bras- en zwelgpartijen waren, en uit het lijkenstroe voor dc sterfhuizen, dat na de begrafenis in brand werd gestoken. Dit laatste werd door de overheid toegestaan, maarde begrafenismaaltijden werden streng te keer gegaan. Waarom dit stroo werd néergelegd en in brand gestoken ? Ook dit laatste, het in brand steken van het stroo, had oorspronkelijk eene symbolische beteekenis. Onze eerste voorouders geloofden niet aan een gelijk lot voor alle gestorvenen.'Om tot het licht te komen, moest de geest door vuur en vlam van het stof worden vrijgemaakt, en dat stof vervolgens door de duisternis der golven worden bedekt. Noch op, noch onder de aarde mocht er een overblijfsel zijn. Ongelukken. Gistei'moi'gén is de 22-jarige koopman Versluis, van Goxxdi'iaan, bij bet laden van goederen op de Lekboot, te water gei'aakt en verdronken. Een ware dierenvriend. Ineen zeker sti-aatje, ergens achteraf in Utrecht, zoo meldt liet U.D., woont een familie die ’t niet al te breed heeft. Er is een zoontje, dreumes vanelfjaai', dat op een goeien dag thuis dorst te te komen met een hondje, vondelingetje uit de buurt. Vader en moeder wilden er eerst niet van liooren, maar na lang bidden en smeeken van ’t jongske, wei’d ’t hondje in huis geduld. De jongen over-gelukkig. Komt de vorige week een aanslagbiljet voor de hondenbelasting thuis. Moet + f 4 betaald worden voor den kleinen huisgenoot. Vader en moeder wilden er niets van hooren, hadden ook trouwens geen geld voor f 4 extra belasting. Er hielp niets aan, Fanny werd het langer vei’bljjf in huis opgezegd. Kleine Jan radeloos. Hoe kwam hij aan vier guldens ? Fanny missen ? Nooit. Jan wist raad. Nam papier en pen en schreef: „Aan Hare Generaliteit de Koningin ! Jan had wel eens iets gehoord van Hare Majesteit, wist ’t zich niet precies te herinneren en dichtte in zijn jeugdige onwetendheid „Hare Generaliteit'4, die allervriendelijkst werd verzocht om Jan z’n hondenbelasting kwijt te schelden. Jan wachtte sedei't met kloppend hart op antwoord. Er kwam antwooi'd. Het geval kwam ter kennis van de Uti'echtsehe Dierenbeschei’ming. En die heeft aan Jan f 4 gegeven. Voor z’n hondenbelasting. Jan inde -wolken. Fanny en hij worden niet gescheiden. Vader en moeder hebben voor een jaar de gastvrijheid verlengd. Jan is „Hare Generaliteit1' ziels dankbaar. Muntsnoeiers. Zondag kwam bij een sigarenwinkelier inde Leidschestraat te Amsterdam een vreemdeling, die den winkelier verzocht 5 Engelsche ponden voor hem te wisselen. Aan ’t verzoek werd voldaan, doch toen de sigarenwinkelier Maandagmorgen liet geld aan het kantoor van Anspach en Donk op den N. Z. Voorburgwal ging inwisselen, vernam hij, dat de ponden samen acht gulden minder waard waren dan hij er voor gegeven had. Vermoedelijk bad men, zoo deelde men den winkelier aan het wisselkantoor mede, met behulp van salpeter-zuur eenig goud van de ponden verwijderd. De winkelier deed aangifte bij de politie en waarschuwde uit „saamhooriglieidsgevoel0 zijn collega’s inde buurt. En met succes! Want Maandagavond kwam dezelfde vreemdeling ■— naar later bleek weer met een Engelscb goudstuk bij een anderen sigarenwinkelier in dezelfde straat. Deze liet onmiddellijk de politie waarschuwen, die den vreemdeling meenam naar het politiebureau Leidscheplein, waar hij zich gisteren nog bevond. Bjj onderzoek bleek de vreemdeling een Italiaan te zijn en te logeeren in een bekend liötel te Amsterdam. Hij was er ingeschreven als „secretaris0 van een Braziliaan, die zich „dr. Evans, explorateur0 noemde en die in hetzelfde hotel verblijf hield. Hield, want hij is sedert Maandagavond niet teruggekeerd . . . „Dr. Evans0 en zjjn „secretaire0 logeerden er sedert enkele dagen. Tevoren waren ze ineen ander hótel te Amsterdam geweest en voordien ineen hótel te Rotterdam. De politie stelde op hun kamer in het hótel een onderzoek in. Zij vond er nog eenige Engelsche goudstukken, voorts chemicaliën, waarschijnlijk dienende om goud aan de geldstukken te onttrekken en brieven, waaruit bleek dat „di’.Evans44 teloren o.a. in Parijs vertoefd had. Gedurende hun verblyf in het hótel lieten beiden het zich aan niets ontbreken en deden zij zich dooreen gids van ’t Koggescbip de bezienswaardigheden van Amsterdam toonen. Gebleken is nog, dat de beide vreemdelingen bij de Twentsehe bank Engelsch goudgeld hebben opgenomen. Bij zijn verhoor op het bureau Leidschepiein ontkende de vreemdeling beslist geweten te hebben, dat het door hem uitgegeven geld in waarde verminderd was. Afschaffing kermissen. Burg’, en Weth. van Enschede zullen den Raad voorstellen doen tot afschaffing van de twee daar nog bestaande kermissen op Donderdag na Paschen en den eersten Donderdag in September. De afschaffing der laatste meenen B. en W. is aan te bevelen met het oog op de viering van Koninginnedag en andere nationale feestdagen, waardoor liefde tot het vorstenhuis wordt aangekweekt en ’t nationaliteitsgevoel opgewekt. In verband hiermede wordt door het college tevens voorgesteld de Paaschweide op de terreinen in het Volkspark uitte breiden door daaraan toe te voegen den Zaterdagnamiddag voor Pasehen, hetgeen ten voordeele zal zijn voor ’t Volkspark. De gemeente derft docr dezen maatregel marktgeld, doch de Commissie van Beheer over het Volkspark heeft toegezegd de kosten van 6 in dat park van gemeenteweg’e te geven volksconcerten over te nemen, in dien de meerdere baten dit zullen toelaten. Man en vader. Man, vrouw en zeven kindei'en. De man drinkt en mishandelt dan, volgens de buren, vrouw en kroost. Toen ’t op een dag te erg werd, haalden de buren een politieagent. De vrouw had toen juist uit zeltvei'dediging haar man met een pook een bloedende wonde in ’t gezicht toegebracht. De agent verbond den man met een snelverband, de vrouw hielp hem en ontving in dank daarvoor een paar klappen van haar echtvi'iend. Van deze „bedreiging van de veiligheid44 der vi’ouw, maakte de agent procesverbaal op. De man lachte er om; als ik boete krijg, moet mijn vrouw bet toch betalen, voegde hij den agent toe. Maarde hechtenisstraf van 6 dagen, die de ambtenaar van het openbaar ministei'ie bij het kantongerecht te Amsterdam eisehte en waannee de kantonï'echter zich zeide te zullen vereenigen zal de man toch zelf moeten ondergaan ! Kieviten. In 1908 en 1909 werd dooreen 30- tal ingezetenen van Reeuwijk een adres gericht aan den minister van landbouw, met het verzoek om vergunning tot het vangen, dooden en vervoeren van kieviten op de eilandjes inde Sluipwijksche plassen te Reeuwijk. Thans hebben adressanten bericht ontvangen van den minister, dat, gezien de desbetreffende ingekomen rapporten, geen termen aanwezig zijn om aan luin verzoek te voldoen. Staking in het bouwvak. Het conflict inde bouwvakken te Amsterdam beeft ten gevolge, dat tal van stakende Amsterdamsche werklieden naar elders trekken om werk te zoeken. In Den Haag kwam Maandag een geheel gezelschap werkzoekende Amsterdamsche werklieden. Voor de daar wonende werklieden, die liet in deze dagen van slapte van werk toch al bar genoeg hebben, geen prettig vooruitzicht. De Haarlemsche relletjes. De Haarlemsche loteling, die inde dagen van de relletjes inde Groote Houtstraat, op 19 Aug. jl. een heer bad bemoeilijkt en hem zoodanig tegen de knie bad geschopt, dat hij tot 2 Oct. in het Diakonessenhuis in verpleging bleef, is overeenkomstig het requisitoir van den advocaat-generaal tot 2 maanden gevangenisstraf veroordeeld. De Haarlemsche rechtbank bad bekl. tot 5 maanden gevangenis veroordeeld. Dochter: „Pa, Karei heeft me gisteren om mijn hand gevraagd en ik heb hem naar u verwezen.0 Pa: „Ik weet weinig van dat jongmenscli, ik weet niet . . .“ Dochter: „Als hij u komt spreken, dan moet u hem vriendelijk ontvangen heel vaderlijk, hoor! en hem op gang' helpen, totdat hij om mijn hand vraagt en dan moet u heel verbaasd kijken en hem zeggen, dat ik toch zoo’n engel ben en dat er al zooveel millionairs en jonklieeren en huzaren-luitenants om mijn band zijn geweest en geweigerd zijn, en dan moet u zoo schoorvoetend toegeven en hem uw zegen geven.0 Pa : „Zoo, zoo. En als ik dat nou eens niet doe, wat dan ? Dochter: „Dan neem ik hem tóch.0 --- Feuilleton. Een roovergeschiedenis. VAN BREI' HARTE. 2. veer'tSuiS de in/an* van hethol Veer veiduisterd en de beide mannen werden zichtbaar. Hansje keek vol ontst6itGnis toe i hij zou zich de oogen hebben uitgewreven als hifniet bang was geweest eenigerïei beweging to maken. Dat waren immers niet dezelfde mannen 1 Zouden er dan nog anderen in het hol hebben gezeten, die zich al dien tijd in hun duistere spelonk eet lmel°PPf Tlden? Was er misschien ™, 'e ,bend° verborgen? Zou die op hen hT osko,neu Zou hjj zijn m de vlucht zoeken ? bjjTchernLTgi?Bing dUUrde ,liet lanS ? dat het^PdeZelofd«en0fd«en oVertui^de LÖ *«*, nu in andere w mannen waren> ™a.ar hen weer nn^ereil en *oen een van herkende hij denSnaaT^011 plauterde slist Deze seWf P! nBchen Peter be’ slist. lteze schoof den steen met den voet. opzij, waarop de wortel weer zacht jes m de opening zonk en de boom in zijn oorspronkelijke houding bleef lig. gen. Toen gingen de twee mannen snel weg en wel met leege handen; de zakken hadden zjj in liet bol gelaten. Met liet oor tegen den grond, zooals een Indiaan, wachtte de jongen geduldig tot het laatste kraken van dorre takken en het geruisch der varens verdwenen was; toen kroop hij met stijve, krampachtige ledematen uit zijn schuilplaats te voorschijn. Aan vluchten dacht hij niet meer; nieuwsgierigheid en eerzucht joegen het bloed sneller door zijn kinderlijke aderen. Snel klom hjj op het rotsblok, nam den opzij geschoven steen op en schoof dien ondanks diens zwaarte naast den stam. Toen hield hjj even op om van zijn hoog standpunt den omtrek eens op te nemen. Overal rondom was alles eenzaam verlaten. Nu klom hij op den boomstam en probeerde dien van zijn rustpunt uit in beweging te brengen, zooals de ander dat gedaan had. Maar ach 1 Het hart van Hansje mocht nog zoo dapper zijn, zijn moed nog zoo onbegrensd, zijn scherpzinnigheid nog zoo doordringend en zijn eerzucht nog zoo grenzenloos, zijn lichaamsgewicht was toch niet meer dan dat vaneen twaalfjarigen jongen! De boom verroerde zich niet. Maar Hansje had niet voor niets vaak op een wip gespeeld; hij liep bedaard over den stam naar den top en toen het zwaartepunt verplaatst was, zonk de boom langzaam en de wortel ging naar boven, zooals even te voren, den ingang tot het hol vrij makend. Weer wachtte de kleine held een poosje; hjj spiedde scherp naar de opening of er niet iemand te voorschjjn sprong die achter gebleven was. Toen schoot hij den steen op zijn vorige plaats, sprong naar beneden en gleed door de opening. De overgang van het verblindende daglicht naar de diepe duisternis was zoo sterk, dat hij aanvankelijk niets kon onderscheiden. Bij het binnenkomen was liij echter overeen voorwerp gestruikeld, dat bij nader onderzoek een flesch bleek te zijn met een kaars er in en daarnaast lag een doos lucifers, die blijkbaar door de twee mannen was gebruikt. Hij stak de kaars aan en werd nu gewaar, dat het hol slechts eenige meters diep was, blijkbaar liet begin vaneen mijngang, waarvan de voltooiing door den val van den boom was belet. Ineen hoek lagen de achtergelaten kleeren van de twee mannen en voor het oogenblik meende hij ook, dat nu verder niets te ontdekken viel; toen hij echter een van de jassen oplichtte kwamen er een jachtgeweer, een revolver en de beide leeren zakken te voorschijn. Deze laatste waren zoo zwaar, dat de jongen ze nauwelijks kon oplicliten. Zijn gezicht gloeide, zijn handen beefden van opgewondenheid, want als jongen die graag spijbelde, had liij wel zóóveel van het mijnwerkersbedrijf opgedaan, dat hij wist, wat dit gewicht beteekende! Goud 1 Gauw maakte hij den zak, die het dichtst bij lag open ja, het was goud, maar niet het goud dat inde huurt inde aderen der mijngangen gevonden werd, maar „gewasschen goud11, goud uit de rivier! Dat was afkomstig van de sluizen der goudwasschers aan de vergelegen riviertjes. De zakken die voor liem lagen, waren de buit van sluisdiefstal, een buit, die in het geheele district niet verkocht, zelfs niet vertoond kon worden, en die hier verborgen Mms tot er zich een gelegenheid voordeed, dien naar Marysville of Sacramento te versturen. Zooveel wist elke jongen uit liet district er wel van en had hij wel opgevangen uit de gesprekken der ouderen, maar in de verbeelding van Hansje verrezen nog heel bizondere gedachten! Dit was immerseen, hol als van de „Veertig roovers uit het sprookjesboek en hjj was de „Ali Baba", die hun geheimen kende 1 Het was niet eens noodig het „Sesam opent u" te zeggen, maar hjj zou zeker die tooverformule gebruikt hebben, wanneer hij het hol aan iemand had kunnen toonen. Maar hij was zich helaas ook bewust, dat hjj zijn geheim voor zich moest houden. Hjj had niemand aan wie lijj het kon toe vertrouwen. Zjjn vader was een kolenbrander, die in zorgvolle omstandigheden verkeerde, weduwnaar met twee kinderen, ons Hansje en zijn ouderen broeder Samuel. Die Sam was een onverbeterljjke deugniet van twee en twintig jaar met een hang naar uitspattingen en slecht gezelschap. Hij had kort geleden het vaderlijk huis verlaten en verscheen nu nog van tijd tot tjjd, dan eens uitgelaten vroolijk, dan weer huilerig maar meestal beschonken. Hij Mras Hansje van vroeg af voorgehouden als waarschuwend voorbeeld en elke strafpredikatie eindigde met de sombere voorspelling, dat hjj zeker eens inde voetstappen van zijn broeder zou treden. Zelfs wanneer Sam daar geweest was, zou hjj hem nooit in het vertrouwen hebben kunnen nemen; en nog veel minder kon lijj op zijn vader aan, die het verhaal zeker zou overbrengen aan den sheriff en de gendarmen en die daardoor de heele familie zou bloot stellen aan de wraak der rooverbende. Wat hem zelf betrof, hjj had met het goud heelemaal niets kunnen beginnen ; als hjj maar een enkel korreltje goud aan volwassenen had laten zien zou dat liem in verdenking hebben gebracht; en daar het harde lot van Hansje was altjjd gewantrouwd te -worden, zóu men hem zeker voor een heler van de roovers hebben a: ngezien. Als spijbelaar was hjj zich bewust geen zedeljjken steun te zullen vinden; ook koesterde hjj de aan kinderen eigen bijgeloovige voor stelling, dat het medeweten tot medeplichtige maakt en dat hjj het geheim bewaren moest alsof hem de duurste eeden bonden! Maar nu kreeg hij een nieuw idee. Hjj legde alles weer zorgvuldig neer zooals hij het gevonden had, blies hei licht uit, kroop uit het hol en maakte de opening dicht op dezelfde manier als de man het gedaan had. Alleen mompelde hjj daarbij bjj zich zelf: Sesam, sluit u 1“ en toen liep hjj weg, zoo haru als *zijn korte beentjes hem dragen konden. Toen hij de gevaarljjke omgeving achter zich had gunde liij zich een kalmer gangetje en na een aang-ename wandeling kwam hjj aan een witgeverlde eikenhouten schutting, die bebouwd land en een zindelijke hoerderjj omsloot. Hier hield hjj stil, kroop achter de heining weg en maakte onder buitengewone gezichtsvertrekkingen een geluid, dat eenigermate herinnerde aan den kreet van den blauwen kouw. Nadat hij dit eenige malen met tusschenpoozen had uitgestoten, zag hjj tot zjjn vreugde een Nanking-zomerhoed boven de schutting verschijnen. Toen die diclit hjj hem stil hield, kwam er een klein roze gezichtje voor den dag, dat aan éónen kant iets meer dan gewoon rond was en een halsje, dat ineen geweldige omslagdoek gewikkeld was. Dat was „Male11 (Amalia) Strjjker, een medeleerlinge, die, zooals Hansje reeds wist, door de hot niet naar school mocht Evenals zoo menige groote held, wilde lij de beroem .e onvoorzichtigheid begaan zjjn geheim en daarmee zijn lot oe te verflouwen aan iemand van liet /.wakkere geslacht, en wat beteekende le mogelijkheid van besmetting in vergelijking met dit voo-nemen? „Heb je al weer gespijbeld?" zei de ionge dame met een vriendschappelijk deelnemend glimlachje, Mraaraan echter maar ééne helft van liet gezicht deelnam. Slot volgt. ---