School- en Kerknieuws. Aansluiting 1. o. bij m. o. WINTERSWIJK, 16 Juli. Van verschillende zijden is er bij B. en W. op aangedrongen, maatregelen te nemen voor een betere aansluiting van het lager onderwijs bij de H. B. S. „Wel is waar”, zoo schrijven B. én W., „heet de zesde klasse dér lagere school aan te sluiten aan het M. OV, maar het schijnt dat er iets hapert. De zaak kan van verschillende kanten worden bekeken en ieder komt met zijn redeneering tot het resultaat, dat hij wenscht. De directeur der R. H. B. S. vertelde óns, dat aan de opleiding op de lagere scholen ontbreekt voldoende kennis van de Hollandsche grammatica, rekenkunde en kennis van de Fransche taal. Een andere riehting met de Hollandsche grammatica is noodig voor het studeeren in vreemde talen; rekenkunde voor inleiding tot de wiskundige Vakken en Fransch:, omdat men iii 5 jarën op de H. B. S. niet het eindresultaat kan bereiken. De schoolopziener, dè heer van Dishoeek, was het mén den heer Landman eens, behalve wat kennis van Fransch betrof. Béiden kwamen zij tot de conclusie, dat de lagere school niet biedt en door haar als eenheidsschóöl niet Kan biédert datgene wat er als voorbereiding voor voortgezet onderwijs noodig is. De beste oplossing zou zijn een afzonderlijke School als opleidingsschool mét zes leerjaren in te richten. (Hierbij wordt opgemerkt, dat voor zoover men dan van de leerlingen kennis van Fransch eischt, deze kennis in afzonderlijke cursussen zou moeten worden geleerd). Een andere goede oplossing werd geacht te zijn te Verkrijgen met inrichting van eén zesdé en een zevende leerjaar aaH de bepaalde school, waarin voor de H. B. S. bestemde kinderen werden Verzameld én afgericht op voortgezette studie. In deze klasse zou dan tevens kunnen blijken of do kinderen voldoende aanleg hadden voor het volgen van het onderwijs op de H.B.S. In bedoeld 7de leerjaar zou Fransch mogen Worden onderwezen. Déze klassen of de bedoelde school Zouden ook als voorbereiding vöór de tJ.L.O. School moeten dienen. Eén bézwaar tégen Kef 7e leerjaar zou zijn, dat de vlugge leerlingen, dié met 6 jaar lager onderwijs dé studie op de H.B.S. met succes zouden kunnen volgen, feitelijk gedwongen zoüdfen zijn, toch tot het eind Van het 7de jaar de voorbereiding te volgen. Tégen bet argumént, dat kinderen van büitën de gemeente, dié hier dé H.B.S. bézóekèn, toch oök niet meer dan de gewone lagere school als voorbereiding Zouden hébben, werd opgemèrkt, dat tot nu toe dié kinderen wel degelijk een bfèederë voorbereiding hadden genoten én dat ttlen daarmee ook elders wél ZOU doorgaan. De hóéfden der o. 1. sch. uit het dorp en het hoofd van dö op. 17. L. O. school zijn door B. en W. gfezamelijk gehoord. Laatstgenoemde achtte Ook vóör zijn scheel eén andere voorbereiding zeer gewenscht en meende dat hetzelfde voor de H.B.S. kan worden gevraagd. Yan de overige hoofden vond één het niet zoo erg om het Frahseh weder op de lagere school in te voeren en eén méér Speciale opleiding vobr de H.B.S. te geven. Door de andere hoofden werd er op gewezen, dat kort geleden de leerplans uniform Waren gemaakt en dat daarmee rekening was gehouden met de. .voorbereidende opleiding voor voortgezette studie. Het ligt voor de hand, dat dit leerplan nog te kort heeft gewerkt om aanwijsbare resultaten te kunnen opleveren. Het zou daarom, zeer voorbarig zijn reeds thans te beweren, dat het tegenwoordige onderwijs onvoldoende is. Zij verwachten beslist gunstige resultaten, indien het leerplan geheel heeft doorgewerkt, Van dé Hollandsche grammatica en rekenkunde werd zooveel gegeven, dat dé léerlingen ongetwijfeld daarin goed voorbereid waren voor de H.B.S. Enkelen waren zelfs van meerling, dat in die vakken meer werd geleerd, dan voor de volksschool gewenscht en doelmatig was. Indien men zich dan op de H.B.S. eenigszins aanpaste, ook wat Fransch betreft, zou zonder speciale opleiding de aansluiting voldoende zijn. Onderwijs in het Fransch op dé lagere school werd zeer afgekeurd. Dit Vak is op advies van bijna alle schoolautoritéiten, dus menschen van ervaring, afgeschaft. Volgens bedoelde hoofden was voor de meesten het groote struikelblok de omstandigheid, dat de kinderen, die op de lagere school aan één Onderwijzer gewend waren, plotseling werden geplaatst tegenover vakonderwijzers, die de leerstof op êen andere wijze vèrweTken. De moeilijkheid wórdt met geen voorbereidingsklasse op sehool verholpen;” In het bovenstaande hebben B. en W. getracht het pro- en contra zakèlijk weer te geven. B. en W. stellen ten slotte voor, voorloopig een proef te nemen met cursussen op Woensdag- en Zaterdagmiddag of -avonden, waaraan gratis deel kunnen nemen alle kinderen uit het zesde en zevende leerja,ar der lagere scholen, die bestemd zijn voor voortgezet onderwijs en waarin onderricht zal worden gegeven inde Hollandsche grammatica, rekenkunde en Fransch. De onderwijzers aan déze cursussen door B. en W. te laten aanwijzen op een bélooning fan 'f 2.50 per uur. Ned. Israël. Kerk. BORCULO, 16 Juli. Heden 'arriveerde onverwacht de heer dr. D. M. Sluijs, seeretaris der Permanente Commissie tot de algemeene zaken van het Nederl. Israël. Kerkgenootschap voor inspectie der gebouwen. Het schoollokaal voldoet niet aan de eischen, welke men yedeljjkgrwjjß . daaraan kan stellen. Een aantal S.D.A.P.-ers hebben bij de Vlaardingsche hoofden van openbare scholen een vezoék ingediend om inde scholen niet meer dé nationale liederen te doen zingen, welke er thans voor de feesten ter gelegenheid van de regeeringsjubileum worden ingestudeerd. Het adres bevat c.a. 160 bandteekeningen. Voor het eindexamen der middelbare technische school te Dordrecht slaagden voor electrotechnicus de boeren J. J.Knsink, te Doetinchem en H. B. v.d. Bosch té Apeldoorn --- DE VALUTA-MISERE, De valuta-misère wordt nog met den dag erger. De mark heeft in haar razende vaart bergafwaarts of juister gezegd: in haar val inden duisteren afgrond 1 het Engelsche pond, de Fransche en vooral de Belgische franc en zelfs de Deensche kroon meegesleept. En het einde van het depreciatie-proces is niet te zien. Hierboven reproduceeren wij een duidelijke schematische voorstelling dooreen bevoegd econoom geteekend. ’t Is een kaartje van Europa, De nummers duiden de namen der landen aan, n.1.: 1. Duitscbland; 2. Nederland; 3. Engeland; 4. Frankrijk; 5. België; 6. Oostenrijk; 7. Hongarije; 8. Zwitserland; 9. Groot-Servië (Jogo-Slayië); 10. Italië; 11. Noorwegen; 12. Zweden; 13. Finland; 14. Sovjet-Rusland en win-gewesten; 15. Polen; 16. Tsjecho-Slowakije; 17. Estland; 18. Letland; 19. Lithauen; 20. Rumenië; 21. Bulgarije; 22. Griekenland; 23, Turkije; 24. Spanje; 25. Portugal;. 26, Denemarken; 27. Albanië, De kleur stelt voor den graad van valuta-misère (d.i. depreciatie ten opzichte van den dollar, die, zooals men weet, het Engelsche pond,:»ls „geld-meter” verdrongen heeft), aöß* verband met het feit, dat de dollar echter ook niet meerde koopkracht van den goeden ouden tijd van VWór Augustus 1914 heeft, is het biet juist, het begrip „depreciatie” met „waarde-vermindering” te Vér Warren: . ode waarde-vermindering is 2 & 3 maal zoo groot. * * * De zwarte landen verkeeren inden betrekkelijk gelukkigen toestand, dat hun valuta tennaastebij op peil is. ’t Zijnde goud-valuta-landen, waar men door de papier-valuta-landen vrijwel doodgeconcurreerd wordt. De werkloosheid is er groot. Faillissementen en surgéances zijn er aan de orde van den dag. De belastingdruk is er zwaar. Ter beurze staan er de meeste fondsen onder pari. En hoewel het schijnt, alsof er af en toe een vleugje van verademing komt, soms zijn specialiteiten op het gebied der economie het er over eens, dat de kelk der ho-og-valuta-misère nog lang niet geledigd is. De schuine, elkaar snij.(lende ~d lagen a a 1”-V e 1 4 e n (waartoe b.v. Noorwegen behoort) duiden de landen aan, waar een matige depreciatie is te constateeren. Zijnde valuta der zwarte landen te New-York ten hoogste 10 % gedaald (de Nederlandsche gulden b.v. slechts 2 %), die van de landen der tweede categorie staan 10 tot 15 % beneden de vredes-paritéit. In deze landen heeft de werkloosheid niet die gewéldige afmetingen aangenomen als Tij de landen der eerste categorie. Maar aan den anderen kant is de duurte er nog érger dan in 1918, Waaronder vooral de middenstand géfihkt gaat. ff e s c h u i n é, Va n Z. W. naar N.O. ■ Kopende strepen duiden de' landen der derde categorie aan (waartoe België en Frankrijk behooren) : de depreciatie bedraagt hiér eventjes 80 & 75 %. In België is deze reeds tot bijna 75 % gestegen, en als de internationale toestand zich niet heel snel wijzigt, zal België óver eenige maanden reeds tot do vierde categorie moeten worden gerékend. Frankrijk verkeert in wat betere positie, maar heeft toch een depreciatie van ongeveer 70 % reeds bereikt. Inde landen der derde categorie gaan alle standen onder de duurte gebukt. De loonen zijn hier betrekkelijk laag. Immers, de valuta staat er niet „gunstig” genoeg, om een abnormaal groote export-industrie, die een groot deel van de wenschen der arbeiders kan bevredigen, in het leven te roepen. De lijnen van Zuid naar Noord geven de landen der vierde categorie aan, waar de depreciatie van het geld 75 a 99 % is. Hiertoe behooren enkele „nieuwe” landen, die hard strijden, Om hun financiën te regelen, en die dan ook hun valuta iets zien klimmen. De niet zelden drastische financieele maatregelen hebben van de bevolking groote opofferingen géëischt. Tot de vierde categorie behoóren evenwel ook de „val-landen”, waar men, niét gelöovende aan de mogelijkheid, z’n valuta te reddert, rustig de bankbiljetten-persen laat draaien. De vlottende schuld neemt dagelijks toe. Aan consolidatie denkt men niet. Men voteert groote bedragen, zonder één moment in overweging te nemen om meer belastingen te eischen. Het leven voor den kleinen rentenier, deü vrijen geestelijken arbeider en den niet-neringdoenden middenstander wordt Wél óndragéTijk, doch men troost zich röet de gedachte, dat er .andere Categorieën zijn, die de kunst verstaan ~fcieh bij de valnta öegfcti te passen”', zoöals dat heet, en die affaires maken, waarop menig zakenman uiteen edel-valuta-1 and naijverig zou zijn. Inde landen dooreen horizontale stippell ij n aangeduid (zöoals Duitschland), die der vijfde categorie, Waar de depreciatie meer dan 99 % bedraagt, heerscht geldvermorsing voor duizenden, hon. gër voor milliöeneö. --- PERSKRONIEK. Het einde der rechlscho samenwerking? De „Standaard”, het orgaan dér anti-revolutionnairen, bespreekt de véf' bezingen der Ged, St,. en schrijft 0.a.: „Bij de verkiezingen voor de Gedeputeerden inde onderscheidene provinciën zijn hier én daar dingen geschied, die misschien als incidenten zijn te beschouwen en dan van voorbijgaande beteekeni9 zijn, maar waarvan het óók mogelijk is, dat er dieper beteekehis aan moet worden toegekend. We doelen öp dé beëindigde saamwerking van de drie groepen der rechterzijde. die te constateeren viel in Noord-Holland en in Friesland. Vari die heide provinciën kan men zeggen, dat dé rechterzijde er feitelijk heeft opgehouden te bestaan. Er zijn daar voortaan alleen maar R.-Kathöhéken, Antirevolutionnairen en Ghristelijk-Historischen. Althans zoo schijnt het ons bij den eersten oogopslag toe, Ook hebben Wij, als het moet, er geen bezwaar tegen dien toestand te aanvaarden. Uitgelokt hebben wij het niet. lil Noord-Holland waren het de R.-K. én iil Friesland de G. Ê., die de breuke sloegen. In dé eerste provincie deden dë Roomsehen met de Socialisten saam om eeïi A. R. té werén, in Friesland weigerden de C. H. er toe mee te werken, dat dé Roomsehen eén zetel kregen, Natüürlljk blijft hét tot deze twee op den duur niet beperkt. Wanneer eenmaal de eerste scheur zich vertoont, is de afbrokkeling slechts een quacstie .ïffi luA De intrede der evenredige vertegenwoordiging in ons politieke leven is aan de veranderde politieke toestanden niet vreemd. De evenredigheid was de dood voor de Coalitie en de erfgename dier coalitie was eén stumperige bleekneus. Aanvankelijk werkten de oude tradities uit den cöalitietijd nog door, maar tóén die begonnen te verzwakken ook al door hef verdwijnen der oudere leden ging bet snel bergaf, Noord-Hottand en Friesland in 1923 zijn het roerkteeken aan den wand. Het heeft niet veel nut om na te gaan bij Wie van de drie partijen de höüfdschuld ligt. Er zal Wel nirStoand zonder schuld zijn, al fneéhen we,, dat de grootste Schuld zekér niet bij ons ligt" Na een uiteenzetting van het gebeurde in Noord-Holland én Friesland vervolgt het blad: „l)n>e dingen hu blijven geeft uitzondering. T)e evenredige vertegenwoordiging, die blijken zal de grootste politieke fout dezer eeuw te zijn, moet onvermijdelijk op den duur er toe leiden, dat dé – politieke horizon verengd wordt tot het kringetje van de eigen groep. N.‘Hólland éfi Friesland gingen voor. Dft rest volgt onvermijdelijk. Vandaar, dat we sprpkéri van het schrift aan den wand, Wij meener, dat deze gang van zaken moét worden betreurd. Later zal men dat algemeen toegeven, al ziet men het nu nog niet. Toch is het, als het op uiteengaan aan moet, niet onverschillig hoe het gebeurt. Daar kan inde periode, die aan de scheiding Voorafgaat, veel bedorven worden • B-, /3°f 3d.; J. 8., Doornspijk, ƒ *of2 d. h.; H. J. E., Aalten, ƒ sof 5 d.; G. A. J. te M., f 10 of 2 W. tuchtschool. Overtreding art. 44J Strafr. H. T. K., Ruurlo, geen straf opgelegd, Overlr. Motor- en Rijm. regl. Aalten; G. L., G. J. W. W., G. J. U., D. J. S,, J. L., C. J. u., J. w, en B. J, E., ƒ 3 öf 3d. h. ; Ë. 8., ƒ 0.50 of 1 d. h.; J. 8., geen straf opgelegd ; Winterswijk: B. A. t. 8., B. P,, ƒ G.50 óf 1 d. ; A. 8., ƒ 3 of 3d. h. 5 G. S., ƒ s of d. h. ; Lichtenvoorde: J- B. G., ƒ3of 3d. h.; G. J KI. G., F. K. F. E., ƒ 5 of 5 d. ; H. A. S., ƒ 3 of 3d. Neede: S. E,, / 0.50 of 1 d. ; A. v.d. Z., / 3 of 1 w. tuchtschool; Borculo: L, V.d. K., / 3 of 3d. h. ; Eibergcn: D. P., J. S., J. B. S., f 0.50 of 1 d. b,; A. te P. / 3of 3d.; Gtoenlo: E. P. W., E. 0., ƒ 5 of 5 d. h,; Ruurlo: B. A. P., ƒ 0.50 of 1 cl. h. ; R. A., f 3 of 1 w. tuchtschool; J. P. B. te Gift id. ; G. L. T., Hengelo (G.), geen straf opgelegd. --- BUITENLAND. DE POLITIEKE TOESTAND. Hedenmorgen ontvingen wij een telegram uit Laüsaune, dat goed nieuws bracht. Het deelt n.l. mede: „De besprekingen tusschen de geallieerde en Turksche delegaties zijn (geëindigd. Op alle geschilpunten betreffende de concessies is thans overeenstemming bereikt, evenals over dc kwesties der ontruiming van Kontamiuopel en het terugtrekken der geallieerde óór* logsschepen,” Eindelijk overeenstemming! Gelukkig, want de conferentie van Eausanne begon al lang te vervelen. Ineen traag en vervelend tempo, dat met bijna regelmatige orde telkens verstoord werd, werden de besprekingen gevoerd. Bij stukjes en beetjes kwam men verder, veel heeft men nog tot later bewaard, om dat buiten een conferentie-sfeer te regelen. Over de laatste geschilpunten is thans overeenstemming bereikt. Het is nog niet bekend of deze overeenstemming onder bepaalde reserves tot stand gekomen is. Het staat echter wel vast, dat het einde der bespreldngen daar is, zoodat spoedig, hoewel ruim een maand later dan verondersteld werd, de onderteekening van het vredesverdrag kan worden verwacht. Of de Turken voor den geallieerden druk gezwicht zijn? Belga seinde immers, dat de laatste nota der geallieerden aan de Turksche delegatie zonder omwegen vroeg of de punten, waaromtrent overeenstemming is bereikt, onherroepelijk blijven en voorts dat onverwijld de nog hangende punten van geschil dienen te worden geregeld. Misschien is daardoor den .Turken de laatste vlieg afgevangen. In het Engelsche Eagerhuis werd door eender leden der oppositie gevraagd, of de hoofdtrekken van het antwoord op de Duitsche nota konden worden gepubliceerd, opdat de regeering, ineen zoo belangrijke zaak, zich zou kunnen richten naar de openbare meening. Hierop antwoordde Baldwin: „Indien de geachte afgevaardigde, zooals ik verwacht, wenscht, dat het antwoord een volledige instemming tusschen de geallieerden zal verwerven, dan moet hij bij nader inzien begrijpen, dat het vooraf publiceeren van de hoofdtrekken van dat antwoord allerminst de beste wijze is om het doel te bereiken.” Aan de resde van Poincaré te Senlis gehouden, wordt in Engeland betrekkelijk weinig aandacht geschonken. Wellicht is men van meening, dat het beter is maar eerst af te wachten, hoe het Engelsche antwoord inde hoofdsteden der geallieerde landen zal worden ontvangen. Dan heeft men meer recht tot oordeel en critiek en daarom vermijdt men thans de wrijving tusschen Frankrijk en Engeland te vergrooten. Overigens ontbreekt het de Fransche en Engelsche bladen niet aan allerlei beschouwingen over de houding, die beide landen in het Ruhrconflict en inde internationale politiek innemen. Zoo trekt de „Temps” een parallel tusschen de gebeurtenissen in 1914 en 1923, in zoover de Engelsche regecring toen den aanwas van Ruslands macht op den Balkan vreesde en daarom buiten den oorlog wou blijven, zoolang die slechts Oostenrijk en Servië betrof, en nu bü draagt tot de ontwrichting van het verdrag van Versailles, oindat het Frankrijk’s overwicht op het vasteland vreest en van Duitschland’s opbeuring Engeland’s economische redding verwacht, zonder te begrijpen aldus inde toekomst Duitschland’s vervaarlijke concurrentie te ontketenen. De „Times’’ schrijft: „Toen Frankrijk zijn voornemen te kennen gaf, om het Ruhrgebied te bezetten, omdat Duitschland de schadevergoedingsbetalingen niet volledig had verricht, begreep Brittannië de gevoelens van Frankrijk, maar onthield het zich van deelneming, omdat het vreesde, dat de expeditie haar eigen doel zou verijdelen. Zes maanden Fransche politiek hebben deze vrees al te zeer bevestigd. Het nemen van panden desorganiseert het economisch leven van Duitschland en voorkomt juist de betaling, die het bestemd waste bevorderen. Andere naties geraken in nood door stijgende prijzen, gesloten markten, dalende wisselkoersen en werkloosheid. Wij zijn overtuigd, dat Poincaré aan de Britsche nota, wanneer zjj bekend wordt gemaakt, het geduldige onderzoek zal wijden dat wij gedurende zes maanden aan het Fransche experiment hebb.’n besteed.” ---