DINGEN VAN DEN DAG. Financieel beleid. Ook mr. Merchant, de vrijz. dem. leider, blijkt te behooren tot hen, die do betasting verlaging toejuichen. Hij schreef toch in het tijdschrift „Opbouw” : , ,Er zijn er, die den financieelen toestand zoo gunstig achten, dat men thans geen belastingen moet gaan verlagen, doch de sociale politiek en de welvaartspolitiek weder kan ter hand nemen, alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Anderen daarentegen met name de vrijzinnig democraten erkennen dat de algemeene belastingdruk te zwaar is; dat men dien moet verlichten; dat men, thans te werk gaande alsof er geen financieele zorgen drukten, na een vierjarige periode nog vaster aan den grond zou zitten; dat er ruimte van beweging moet komen; dat de organisatie van den Staatsdienst in menig opzicht ondoelmatig is, te duur en overladen; dat er veel valt te bezuinigen door vereenvoudiging; dat inen moet terugkomen van het vormen van geweldige belegde reserves voor de verzekering. Het moge niet juist zijn te beweren, dat verlaging van de Rijks-directèbelasting rechtstreeks de bespaarde belastingpenningon zal omzetten in bedrijfskapitaal. dat werkgelegenheid zal geven, ongetwijfeld heeft verlaging van belasting economische beteekenis in dezen zin, dat zij den ondernemingslust zal prikkelen en daardoor de welvaart bevorderen. ’ . Wij noemden het verschil principieel- een onoverkomelijk bezwaar tegen het gezamenlijk steunen- van een democratisch regeringsbeleid is het niet. Dit beleid is zonder financieele bewegingsvrijheid met mogelij ;, en ruimte van beweging is te verknagen door maatregelen, dm geen democraat zal afwijzen. _ Het verschil kom neer op een verschil in tempo . Nu lijkt deze uiting geruststellender dan ze in werkelijkheid is-Want wel accentueert mr. Marchan hier het verschil van opvatting tus sehen hem en de soc. dem- ten °P' zichte van de doelmatigheid en wenschelijkheid van belasting-verlaging, doch hij wil dat verschil niet beschouwd zien als een beletsel om toch niet hen samen te werken. Immers beiden begeeren „financieele bewegingsvrijheid”. Wat daaronder verstaan wordt, hebben wij ruimschoots ervaren inde jaren kort. na den oorlog. Toen onze financieele bronnen zoo ongedacht ruim vloeiden was er inderdaad vrijheid van bewe-Singgevolg was dat de toenmalige minister van financiën, mr. De Vides, die den schijn voor werkelijkheid aanzafb voor allerlei aanvragen . om staatsgeld de schatkist opende. En de otatervGeneraal misten evenzeer de s eike ruggegraat om zich daartegen e vei'z zut. Graaf de Lloseta is tweemaal ‘hier geweest om mij te bezoeken, heel minzaam zette hij zich dan met ons aan den eenvoudigen disch en dan liet hij Creavv lachen tot de tranen hem over de wan gen liepen. Ik kan maar niet begrijpen hoe het mogelijk is, dat de graaf en goeden echtgenoot, de kapitein (K.m > mijn geldzaken zoo konden regelen dat ik van Merton’s zooveel terugkreeg tl wijl de anderen geen halven cent. hebben Ik vroeg den graaf, of hij mii dit wilde verklaren, hetgeen hij dan lL de noodige uitvoerigheid deed. begreep het niet recht- nooit h h ? goed hoofd voor ciUers gehad ïk * 6611 derste-i, dat mr. Lloseta W* Veronvoor ’t regelen van geldzaken Szim heeït delijksche uitbetalmgenkomenl maan' stipt op tijd, en de CsteTeerlT™* twee pond meer. ik kan met ? en er is een goed mensch. Sa ■ -1 Je toegenegen oom, Kapitein William John Bontuor. (Wordt vervolgd). ---