VOOR DE HUISVROUW. Vervelend gedoe is dat soms met die zwarte schoensmeer, die zoo gamv- hard wordt, hè, en droog! Die doosjes sluiten zóó precies als je ze eens hebt open gehad, kun je ze haast met meer dicht krijgen en wanneer ze maar een halven dag hebben opengestaan dan maakt de lucht het smeer al keihard en onbruikbaar. Maar er is óen middeltje om ze te verzachten: giet er een klein beetje terpentijn /Op en roer het papje met een stokje óm; direct kunt u uw schoenen weer onderhanden nemen. Wees echter voorzichtig! Neem niet meer dan een druppel of drie terpentijn, want anders geeft het smeer . blauw af op uw schoenen! ' , Den ander euvel van schoensmeer is,: dat b r u i n e sm e er z w ar t eyle ktoe n maakt op het leer; . dat . komt: dooi’ do was, die in ,de schoensmeer zit. Deze neemt de modder en het vuil der,. Schoenen in zich op, n.l. die modder, welke i n het léer is getrokken en er dus niet kan worden, af geborsteld. Wanneer u nu een volgend maal uw ■ schoenen poetst .en er • niéuwe smeer óp; wrijft, dan wrijft u,er meteen cjat oude vuil in en daardoor ontstaan de zwarte vlekken. Neemals dat gebeurd is,— een beetje petroleum op een lapje en wrijf hier het leer. goed, mee in; let vooral op de vouwen en plooitjes in uw schoen. Door de petroleum.-lost liet vuil op en wordt het uit het "leer getrokken. Zet uw schoenen daarna : gedurende een uur ergens op dón tocht en poets, ze opnieuw; de oorspronkelijke mooie bruine kleur zal weer te voorschijn komen! . 0 v e.l'/ d' r u w-h out krijgt u het beste schoon met koude thee; wrijf er daarna net zoo , lang. over met een droog, zacht lapje flanel tot het mooi glanst. Bewerk het hout bij kleine stijKjes achter,, elkaar. ..tï'fe vern Bs te ,voorw e r p ë rr reinig;t u. raet zéëpjvater; spoel ze na met eèri oplossing van één deel azijn op twee deelen water en droog ze oogenblikkelijk, daarna met een goed uitgewrongen zeemleeren lap. Donker ge verfde dingen gaan er weer als nieuw uitzien, wanneer u ze insmeert met gelijke deelen lijnolie en azijn en daarna politoert met een zachten doek. lets dat wit geverfd is moet u behandelen met een flanellen lap, waarop een beetje fijn gemalen kalk is gestreken en wat warm water. Is er een: vernis overheen, dan is gewoon zeepsop ïen voldoende reinigingsmiddel. . Soms zitten; er kleine, bruine vlekjes aan hét strijkgoed, veroorzaakt door •s chro e i e ».. Wanneer het werkelijk maar e,v e m is geschroeid, dan kunt u de vlekken best wegkrijgen. Pel een ui, snij heni in kleine stukjes en stamp hem fijn om er het sap uitte halen; voeg er twee ons soda,’ een kwart liter azijn en twee onsrvoldersaarde aan toe. Doe dit mengsel ineen pan en laat het 10 minuten koken. Zeef het dooreen lapje neteldoek én giet het vocht, in, een flesch. Strijk een klein beetje' vah het vocht ’over de geschroeide plfek en laat het er in drogen.; Herhaal; dit net zoö' lang tol ile vlèk is verdwenen eii was'ch daarna het góéd nogièeris- op gewone wijze; na.: Veel ntenschen zetten nog graag hun m po: po rc el ein ineen kast tegen dén wand op. Eigenlijk is dat zeer gevaarlijk, want hoe licht glibbert: zoogt bord uit ! Ku bestaan, er echter practisahe steunpilarên .tegen 'dergelijke ongelukken; neem een klein stukje gomelastiek, snij er-in het midden een flinke gleuf in, juist zoo breed, dat het bord of schaaltje er precies in past, en rasp, dan met uw mes, langs de onderzijde van het ~stukje”, zoödat liet ruw on korrelig wordt. U kunt, er hét bord dan in steunen, al staat het ook op de mooist gepolitoerde tafel,— er is géen; kans op uitglijden of vallen. Wel moet u het gomelastiek verven inde tint van het hout, waaraan het weerstand moet bieden; dan ziet niemand er iets van. De houtworm is na de mot wel de grootste vijand der huisvrouw. Vooral ook om de moeilijkheid om hem te bestrijden. Er bestaan allerlei verdélgingsmiddelèn voor, doch het blijkt dat een' mengsel; gelijke deelen vair terpentijn en parafine reeds; af doende helpt mits .... men er een flinke dosis van toedient. Want dan /wordt de worm in al de stadia van zijn ontwikkeling gedood. U moet er niet zuinig mee zijn en goed opletten, dat de vloeistof ter dege in alle voegen en naden van het hout dringt; want daartusschen liggen de wormgaatjes, die dikwijls vol eieren zitten. Eën voordeel van deze1 wormbestrij-, dmg;is nog, -dat de terpentijn het hout óf zijn kleur niet anntasf. Men moei wel geduld hebben, wanneer men dezó behandeling, toepast; het 'is een peuter-' werkje maar wat doet dat er toe A Als het resultaat maar gunstig blijkt, en dat, is bewezen! 1 moet met alleen het aangevreten hout b estr ijk e n want dc vloeistof, verdampt snel en nieuwe wormóïi zouden inde oude .gaten krimpen. Daaiom is het beter om die gaatjes ook dicht te stoppen met was; door" die afsluiting en ~bezegeling” blijft de vloeistof langer vair kracht !en‘ \olvoen haar taak van 'vernietiging des te béter en grondiger.. . • ■ * ;* -X- Heeft • mijimeer uw echtgenoot èeti vct t e n kra a g óp ' zijn jas ? Wrijf nem (de kraag) dan in met een rainveïi aardappel, die geschild en geraspt is. Giet een kwart liter koud water over de geraspte portie en laat het ■ zoï staan tot de aardappelpap bezonken is. Neem dan een stukje schoon flanel doop dat in het nu heldere water' éif wrijf hier flink mee over den kraag. De vette vlekken, verdwijnen on’mïddellijk op die manier. Om extra mooie ,g 1 a n s-s tijf s e 1 te krijgen, moet u haar aanmaken met melk in plaats van,niet water. Giet er daarna' kokend water ,óp zooals altijd. ANNEMARIE. --- BINNENLAND. ZUTPHEN, 11 Februari. REFLECTORVERDRIETELIJKHEDEN. Over ’t algemeen gaat het nogal goed en gemoedelijk met onze nieuwe Motoren Rijwielwet; veel last hebben we er niet van. Het weinige dat de niet direct belanghebbende ervan ziet, is wei inde eerste plaats dat wielrijders, ais ze een hoek omgaan, meestal braaf bellen eh hun arm uitsteken; verder dat veel auto's, bussen en vrachtauto’s voorzien zijn van ’n oranje of rood-wit-blauwe plaat met cijfers en: kruisen (de betreffende beschikking schrijft imperatief voor. dat het linkervak oranje moet zijn en dus niet rood mag zijn, maar een' kniesoor die daarop let) en dan tenslotte, dat tegenwoordig op alle achterspatborden van fietsen in allerlei stam den roode geslepen stukjes glas zitten, hangen'of bungelen, waarmede de berijders dier fietsen hopen en vertrouwen voldaan té hebben aan den tweeden •oisch. in het eerste lid, van artikel 59 van hef nieuwe rijwielreglement gë'steld, in zijn geheel luidende: „Een . rijwiel, waarmede tusschen een half uur na zonsondergang en een half uur voor zonsopgang over – een weg of een rijwielpad .wordt gereden,, moet ■ voorzien: zijn van ./tenminste één~lautaarn, die voorwaarts een helder wit licht uitstraalt, en, aan dé achterzijde ■ vaneen lantaarn of verticaal geplaatsten reflector, die achterwaarts' een rood licht uitstraalt ’ onderscheidenlijk bij beschenen worden daarop vallende lichtstralen duidelijk1 zichtbaar rood terugkaatst. Van die lantaarns mogen de ózfjglazen* niet een gekleurd, 'licht ' uitstralen." * * Dat roodc reflectortje achter; kop.de fiets heeft al hqel wat >verdrietejükheden. ‘aan wielrijders en nutteloozen en nopcleloozen last aan dienaren der'wet veroorzaakt. Meestal vertrouwt de burger, zoo ér een ingrijpende wetswijziging op, til is, iwel op b.v. de drukkers die/hem z’n ïor-| mulleren, de fabrikanten die hem z’n dan vereischte. zaken zullen leveren. Zoo zag' mem tegen liet komen'der nieuwe Motor-' en Rij wiel wet overal gekleurde geslepen glaasjes te koop aangeboden, die reflectoren geheeten, werden, en.dië.rijwielherstellers tegen een zacht of /een hoog prijsje achter op de fiets bevestigen. Men dacht dan „eraf” te zijn maar dat was niet zoo. .Vooreerst'’voldeed het – rneerencleel dezer imitatie-robyhen niet aan'den redelijken en wettelijken eisch, dat zij vertikaal moesten zitten; de politie hier ter stede is tegen de overtreders van dit voorschrift dan oök eenige dagen vriendeiyk-waarschuwend opgetredén. Veel geholpen heeft! dat klaarblijkelijk niet, want men kan; de reflectoren dagelijks nóg bij véle . tientallen , schuin en zéér schuin op de achterspatborden zien zitten. Behalve de, stand die niet deugt, is er iets dat veel erger is; men heeft verleden week den brigadier der Rijks veld wacht ’ voor den kantonrechter hier ter stede künnèn hooren verklaren, hóe, naar zijn meening, 99 %’der- thans in / gebruik zijnde reflectoren in ’t geheel niet deugt. Dat is erger, veel erger, en de kantonrechter heeft de slachtoffers, die door de waakzame pogen van marechaussee en rij ksveld wacht geverbaliseerd wérden, dan ook met een gulden boete gestraft. Men zou omtrent de juistheid van dezen strafmaatregel twijfel kunnen uitspreken. Inde eerste plaats op formeelen grond; immers: het aangehaalde reglementsartikel. spreekt slechts van „duidelijk zichtbaar rood terugkaatsen der daarop vallende lichtstralen", zonder, hetzij in meters, hetzij in algemeenen zin, aan te geven op welken afstand deze terugkaatsing moet geschieden of moet aanvahgen waarneembaar: te zijn. De veenigszibs natuurkundig geschoolde ‘zou hier reeds vele voetangels en klem-! men kunnen ■ leggen, terwijl in jt alge-’ meen gezegd kan worden: elk rood stukje’ glas zal, ais; men er maar dicht genoeg bij komt, lichtstralen duidelijk zichtbaar rood terugkaatsen. Er is meer. Stelt men zich op het ruimere standpunt, dat deze maatregel bedoeld is voor de veiligheid van 't verkeer, dan nog rijst de vraag: hoe stérk moet het beschijnende – licht zijn en op welken afstand moet de reflector dan „duidelijk zichtbaar” rood reflecteëren? De heer Jan Spaander, directeur van een Optische slijperij /te Amersfoort, heeft bij de behandeling van reflectéu’-zdken voor den kantonrechter daar . ter stede een zakelijk rapport uitgebracht,, .waaruit; le bleek dat de' beoordeeling van de al of ; niet deugdelijkheid van reflectoren geenszins zoo’n eenvoudige zaak is, als men wel denkt, en'2e dat, naar zijn meening, geen enkele reflector /ondei; alle, omstandigheden ;en op' alle afstanden kan voldoen, aan den algemeenen eisch, door het Motor- en,Rijwièlreglement gesteld. Dé kantonrechter te Amersfoort heeft dan ook enkele verdachten vrijgesproken, terwijl kortelings twee fietsers met ondeugdelijke reflectors, waarbij de ~proefbelichting” op ongeveer ,25 M. plaats vond, tot 50 ct. boete werden veroordeeld teneinde in hoogere instantie een beslissing uitte lokken. Ook andere kantonrechters, inden omtrek van Zutphen, spreken vele verdachten vrij, terwijl b.v., naar ons ter oore kwam, de Deventer kantonrechter schuldig verklaart zonder oplegging van straf. Dat de vaste lijn in dezen eenigermate zoek is, lijkt wel aannemelijk. Om het zacht te zeggen. Maai gesteld eens dat een reflector nu, naar den zin van den optischen deskundige Spaander, in orde is. Wat dan nog? Wordt het verkeer er dan veiliger door? Daar zijn er, die meenen van niet. Zoo schrijft b.v. „Een automobilist” aan ; de „Leeuwarder Courant” 0.m.: „Reflectoren aan fietsen, wagens en karren enz. hebben voor de verkeersveiligheid geen beteekenis. Goede verlichting langs den weg is van groot belang voor de verkeersveiligheid. Een goede verlichting hangt meestal van goed in orde zijnde autolampen af. In orde zijnde autolampen geven minstens 100 meter- helder voorüitstralend licht, zoodat alles op dien afstand gé,- makkelijk kan worden waargenomen ~ en! voegt hij er iétwat ironisch aan toe zelfs het bedoelde kleine stukje rood glas. Er zijn nog veel automobilisten, die voor in tegengestelde richting rijdende auto’s, fietsers, wagens en karren de lampen moeten dooven; de kleine lampen geven geen .vooruitstralend licht, waardoor dan ook niets wordt waargenomen, allerminst het klein roode steentje ot’ glas; op dat moment is de verkeersveiligheid er niet meer.” Wij gelooven, met dezen automobilist, niet. ; in; de verkeèrsveiligheid-bevor'dërende eigenschappen van .de roode reflectort jes. Maar dat doet minder tér zake: het voorschrift is er nu eenmaal en dient dus, gehandhaafd te worden, zoolang het er is. Waar wij evenwel recht op hebben, dat is: de mogelijkheid tot het verkrijgen van zekerheid. Het moet zoo worden dat een fietser met stelligheid kan , zeggen: mijn reflector is van zoodanigen aard, kwaliteit, samenstelling of hoe men dat noemen wil, dat ik geen kans op een bekeuring loop. Nu slaat iederen wielrijder de schrik om het hart, wanneer liij ;óp een, donkeren weg plotseling twee félle carbidlampen achter zich ontwaart, die hem eenigë tientallen meters met , hun stralenbundels bekwfspelen zouden het dienaren des Gezags zijn, die zijn robijntje keuren?— Zou z'n reflector door ’t examen komen? Tot het vriéndelijke: „stapt u eens af” klinkt enz’nnaam in ’t boekje komt misschien nadat een kwartier vroeger een andere „opsporingsambtenaar” met een andere privé-opvatting hem heeft laten gaan! * * * Eenheid en zekerheid moet er dus komen, niet willekeur. Dit zou misschien kunnen door bij Hinisterieele. beschikking te bepalen welke merken van reflectoren „geacht” worden aan de eischen te voldoen, op dezelfde wijze b.v. als in art. 35 van de huidige Motor- en Rijwielbeschikking de merken der rubberbanden worden opgesomd, die als cushionbanden worden aangernerkt. Een andere mogelijkheid is misschien het laten waarmerken der reflectoren, b.v. door de politie, maar of dat voldoende zekerheid geeft? Hoorden we dezer dagen niet een opsporingsambtenaar met stelligheid verklaren, dat de drie-pits reflectortjes die de Zutphensche gemeente-politie op haar rijwielen heeft, óók al niet voldoende zijn? Het kan best waar wezen: de deskundige Spaander verklaart immers, dat geen enkele reflector deugt, d.w.z. heelemaal deugt? Hoe dit ook zij: aan de tegenwoordige onzekerheid omtrent de al of niet deugdelijkheid van den reflector achter op de fiets dient op eenigerlei wijze een einde te komen. Opbrengst G. O. S. M. Januari 1928 ƒ 10552,71, Januari 1927 f 10683,69; dag K.M. 1928 ƒ 10,47, id 1927 f 10,60. BREEDEVOORT, 10 Febr. Naar we vernemen heeft zuster E. van Dijk, wegens huwelijk, ontslag gevraagd als enquêtrice der Aaltensche vereeniging tot bestrijding der tuberculose. --- HET RIJMSPEL. —' 2i – Er bestaan verschillende rijmspelletjes en het volgende is daar één van. Iedere speler heeft een stukje papier en een potlood vóór zich liggen. Hij moet nu twee woorden, die °P elkaar rijmen, opschrijven. Dan worden de papiertjes door den leider van het, spel verzameld. .Daarna deelt hij opnieuw . papiexëh uit ën moet ieder een rijmpje maken met behulp van de rijmwoorden, die door den leider van het .spel voorgelezen worden. .Na b‘.v. 5 minuten —1 men móet vooruit den tijd afspreken — worden de volgende rijmwoorden voorgelezen en zitten allen weer ijverig een nieuw gedichtje to maken. Zoo gaat het voort, totdat alle rijmwoorden gebruikt zijn,, de leider de papieren ■inzamelt en de verschillende pennevruchten vóore?s.: , s dan dikwijls aardig te hoorén, hoe versc ïi ojk men van dezelfde rijmwoorden gebruik neeft gemaakt. --- kunstje. DE WONDERDRAAD. Neem twee even lange draden van dezelfde kleur, rol een dezer draden m elkaar en verberg hem tusscnen den duim en den wijsvinger van je linkerhand. Daarna vertoon je den anderen draad aan het gezelschap en houd hem in de volle lengte met befde handen vast. Je vraagt nu iemand uit het gezelschap, of hij den draad wil doorknippen, vouwt de beide stukken samen, laat ze nogmaals doorknippen en ten .slotte in de vlam der kaars tot asch verteren. Deze asch verzamel je zorgvuldig in een papiertje, dat je nu goed dicht vouwt. Zonder dat iemand het ziet, doe je dan den heelen draad, die nog altijd in .ie hand verborgen was, in het papiertje. Daarna geef J net aan één uit het gezelschap om het te openen, is in 10 idlt tloet’ dan hoogst verbaasd, wmnt hij draad in va^e, veronderstelling, dat de verbrande ' Om n he-elen «• veranderd. . uit hef gTzeRcW Wek}en’ vei'z<>ek 3© iemand S zelschap om een stukje papier. --- VOOR DE JEUGD. KINDERBLAD VAN DE ZUTPHENSCHE COURANT No. 6. 11 Februari 1928, 22 – DAPPERE DICK. Naar het Engelsch van H. R. JARVIS; Vrij-bewerkt door C. E. de Lille Hogerwaard , 4) De oude vrouw lachte, toen, de hond onmiddellijk; mooi ging zitten en bedelde. Dick ging voort: ; „Ik bede! niet, al moet ik al loopende aan den kost zien ie komen, maar Pat had het al geleerd, vóór wij er; samen op. uit trokken”. -En’ aangèmoedigd door het vriéndelijk gezicht van de oude vrouw, kwispelde Pat met zijn staartstompje en volgde haar naar de gezellige keuken, waar hij op een vrooljjk-gekleurd kleedje vóór de kachel zijn vermoeide, pooten uitstrekte. Evenals ,de vrouw keek hij met: één oog naar den jongen buiten, die druk aan het werk was en den houtvoorraad netjes inde schuur onderbracht: aan weerskanten de groote blokken en de kleintjes in het midden. Ijverig werkte Dick door : er waren-heel wat blokken inde schuur te bergen. „Als ik een „dappere Dick” wil,zijn en drie stuiver verdienen kan, moet ik al ben ik ook nog zoo moe flink werken”, hield hij zichzelf voor, terwijl hij met het hout sjouwde. Plotseling drong een vroolijk gerinkel van theekopjes en een heerlijke geur van geroosterd brood tot hem door. In het volgend oogenblik bracht de oude vrouw hem een bezem om den afval bij elkaar te vegen. „Flink zoo, m’n jongen. Dat heb je vlug: en netjes gedaan! Als je je handen gewasschen hebt, mag jo binnenkomen en krijg je thee, Vóór je weer verder; gaat. Je hondje zou ik wel graag willen houden. Het is een aardig, verstandig dier. Maar ik bén bang' dat je niet van hem zult willen scheiden”. ’ „O nee, juffrouw!” haastte, Dick zich te zeggen. „Maar een kopje thee wil ik dolgraag. Ik heb zoo'n : vreeselijken dorst”.;1 Eeh paar minuten later zat Dick nu aan de ronde tafel en vertelde hij juffrouw Grey wat van zijn geschiedenis, terwijl Pat een schoteltje melk leeg dronk en een blik van verstandhouding naar zijn jeugdm baasje wierp, alsof uij zeggen wilde: ,/t Is hier heerlijk ga alsjeblieft niet verder vandaag”. „Arme jongen”, zei juffrouw Grey en zij veegde haar bril af. „Het is een heel eind naar Ironborough en dat, terwijl de winter vóór do deur staat' Ik begrijp eigenlijk niet goed, hoe je er kometi moet. vannacht kun je hier op de canapé blijden slapen. Je hondje kan dan op een kleedje op den grond liggen”. „O, alstublieft!” riep Dick verheugd uit. „Dan hoeven we vandaag gelukkig niet verder te gaan onr een onderdak te zoeken”. Dick sliep dien nacht heerlijk op de canapé der vriéndelijke, oude vrouw, met Pat vlak vóór hem. Maar hij werd den volgenden morgen toch vroeg genoeg wakker om de kachel agn te maken en een ketel mét water op te zetten, vóór juffrouw Grey beneden kwam. En terwijl zij in zijn eerlijk gezicht keek en opmerkte, hoe handig hij was, voelde zij aronfpr, lust Pat en zijn . baasje bij zich te houden. ° Na het ontbijt gingen de beide reizigers rokt,,,, weer op stap, Dick met zakken, die door de oude ,PrOV'amJ gevu]d waren en waarin haar dubbeltje en haar . stuiver vroolijk rinkelden V ' Paddy’s beide rijksdaalders. Dien dag wal hij echter met inde gelegenneid meer te verdienen en V nacht sliepen zij ineen hooiberg bij een alleen, boerderij. Gelukkig was gedÏLTd iet nu heerlijk, zacht weer, zoodat geen.. der beide reizigers onaangename gevolgen ondervond van hën slapen onder den blooten hemel. ■ Eén of twee dagen later toen Dick voortzwoegde, inde hoop de naburige stad vóór“het vallen van den avond te beveikor, ï TOOI h©t Het groote, bruine paard trok en rukte aan – teugeJs en zag er erg wild uit, terwijl de vL 3Q allerlei wanhopige pogingen aanwendde “Ti razende dier te kalmeeren en de vrouwen bin het voertuig luid begonnen te schreeuwen “ CD m "Onder ook maar één gedachte eigen leven, sprong Dick pkitsehng T* weg en greep de teugels, terwijl een boer die ?P- , eU de andere richting kwam, eveneens te b’, i J“lst Ulfc Het dier stond nu, trillend op zL hïï SChoot' „Het komt door den riem'” rien rv u.en’ Stl‘‘ maar, de buikriem is stuk. Het ééne eir!? ”Kilik zijn zij en maakte hem verschrikt rf tegen hij op hol”. Daardoor ging „Ja, je hebt gelijk en ik die wat ’m toch schelen kon” zei do ni6t beSl‘eeP. zijn voorhoofd afvëegde. „Zeven iaa^TD’ hij‘ met 'm en hij heeft ’t mij nog nooit o IaDSlaDS lk al Ik dank je hartelijk, beste jongen en'lm,Ultfhaaldik zal jullie ieder twee kwartier J ok’ baaß-: D' \"r-”cr ’l k““‘ ai ht; De boer nam de twee kwartjes grijnzend aan en hield het paard vast, terwijl de voerman den gebroken riem met een touwtje herstelde. Dick zei echter aarzelend: „Ik hoef geen twee kwartjes te hebben, alleen omdat ik probeerde het paard tegen te houden. Dat is te veel. Maar zou ik misschien een eindje met u mee mogen rijden 1 We gaan naar de stad en hebben al zoo veel geloopen”. „Met alle plezier van de wereld!” riep voerman Brown nu goedhartig uit. „Je wilt zeker naar de kermis ? Maar op de kermis heb je geld noodig. Houd de twee kwartjes dus en stap maar in”. De vrachtwagen bevatte op dat oogenblik geen goederen, doch menschen, die met pak en zak naar de kermis gingen. Twee schooljongens zaten op den bok naast den voerman. Dick kreeg een plaatsje binnenin, tusschen een paar welgedane vrouwen met haar omvangrijke bagage, terwijl Pat zich behaaglijk aan zijn voeten uitstrekte. De vrouwen voerden een levendig gesprek en natuurlijk was het op hol geslagen paard hiervan het onderwerp. De voerman was echter nog bleek van den doorgestanen angst en Dick, die zich nu de spanning voorbij was —• doodmoe voelde, was blij te kunnen uitrusten. De wagen hobbelde voort, over de kanaalbfug en langs de met wilgen omzoomde eilanden. Soms voerde de weg door fraaie lanen, waar de boomen zich naar elkander toe bogen en de takken tegen den bovenkant van den wagen striemden. Soms steeg de weg en moest het paard hard trekken, terwijl Dick op zijn gemak zat te droomen van Ironborough. Na eftnigen tijd werd de weg minder eenzaam; de reizigers kwamen nu karren en wagens, ook auto’s tegen, reden een kudde schapen achterop en kwamen eindelijk voorbij huizen van verschillende grootte. Kinderen speelden inde nabijheid der woningen en waren allen vroolijk in het vooruitzicht der kermis. Een eindje vóór de stad moesten zij wachten. Een rij vroolijk gekleurde kermiswagens versperde den weg, want van één dezer was een wiel af geloopen en gedurende eenigen tijd kon niemand er door. Er werd druk gepraat en gelachen en een man met donker haar en zilveren ringen inde ooren en een vaal, versleten fluweelen jasje aan, stond vlak bij den vrachtwagen en gaf allerlei bevelen. Pat was nu klaar wakker en terwijl de voerman, die wel begreep, dat ze er nog niet zoo heel gauw door zouden kunnen, zijn boterhammen met vleesch te voorschijn haalde, die hij met zijn zakmes doorsneed, zat do hond op zijn achterpooten en en bedelde op zijn allerinnemendste manier. ..Hij is al slim als zijn baasje”, zei de voerman lachend, terwijl de zigeunerachtig-uitziende man een gretigen blik wierp naar den wagen. „Kent hij nog meer kunstjes V’ vroeg één der jongens op den bok. Dick boog zich nu voorover, fluisterde iets tegen Pat, die allerlei schrille geluiden uitte, de mooiste muziek, die hij in staat was voort to brengen. Allen lachten. Pat maakte een grappig soort buiging en wilde een pootje geven. „Hoeveel moet je voor nem hebben 1" vroeg do kermisman in het fluweelen jasje. „Ik kijk juist uit naar een aardigen, jongen terrier om den wagen te bewaken. Ik zie niet op een paar kwartjes”. „Hij is niet te koop”, antwoordde Dick beleefd. „Wat 11 Onzin! ledere hond is voor geld te krijgen. Je zult hem bovendien we] ergens onderweg opgepikt hebben. Wie zegt, dat je er eerlijk aan gekomen bent 1” Dick kreeg een kleur als vuur bij het hooren dezer beleedigende woorden, maar zei niets anders dan: „Hij is niet te koop”. De man keerde zich om en zei iets tegen een meisje ineen oranje blouse en een groenen rok. Zij lachte vroolijk. Maar nu werd de kermiswagen aan den kant van den weg getrokken en was de verkeersbdemmering dus opgeheven. De voerman reed daarop door en stopte even later vóór de herberg „Het Roode Hert”, waar iedereen uitstapte. (Wordt vervolgd). --- RAADSELHOEKJE. oplossingen der raadsels uit 't vorige nummer. Voir grooterèn. 1. Geldermalsen. Deeen t.- ~ . dreg, rem. 1 1 £U» Gelderland, mes,, 2. Wie niet hooren wil, moet voelon 3. geWei | Wilhelmina China Delft schip klein hulst hamer vli e g k o n ij n bra a m *■ Geel, egel. Voor kleineren. t se »“«• 3. Bob van Stevel plaagt zijn broertje ook altijd. (Velp). Luister je goed? Ja, ik hoor natuurlijk alles, wat je vertelt. (Hoorn). Voor het Kerstfeest gaven Lodewijk en Annie, hun Moeder een mooie lamp. Venlo, Wijk en Ede). De laatste soldaat verliet het kamp en allen trokken verder. (Kampen). 4. Zeegras. Om op te lossen: Voor grooteren. ,1. Welke buitenlandsche rivieren kun: je maken van: Groen na Wi e sch e 1 Dun a o Maan zes nar. .2. Mijn geheel wordt met 10 letters geschreven en noemt een dorp in Zuid-Holland. Een 5,3, 1, 10, 7,2 is een stekelige plant. .8, '9, 6,3, .1 is n verkorte jongens en meisjesnaam. 1,2, 7,8, 9 is niet goed. Een 9, 10 is een klein paard. 6,4, 8,9, 10 is het tegenovergestelde van krom. 3. Ik word met 4 letters geschreven on bei) een staaf. Onthoofdt men mij, dan .word ik een wapen, dat'bij een boog gebruikt'wordt. (Onthoofdt men mij ten tweede male, dan word ik een bijvoeglijk naamwoord, dat dun beteekentv 4. Kruisraadsel. > j ; Op de staande zoowel als de liggende krüisjeslijn komt de naam vaneen provincie van Pruissen. ■ x le rij een medeklinker. 4 x 2e rij een lichaamsdeel van je.. , . x . .• 3e rij een adellijk lieer. ... . . x . . ï 4e rij een bewoner vaneen • . . . x . . ï v keizerrijk in Azië. xxxxxx x x x x x 5e rij een bloeiende struik. ..,. x . . u 6© rij ’t gevraagde woord. , . . x . ï a 7e rij iets wat ' een klein r , x . insect weeft. >x < ■■ Be,rij een boom, die langs.’u x; muur of- schutting geleid – wordt. 9e rij een teeken inde muziek. 10e rij een klein Nederlandsch eiland. 11e rij een medeklinker. Voor kleineren. 1. Mijn geheel wordt met 7 letters geschreven en noemt een geldstukje. Een 5,6, 1,2 is een kleedingstuk,; Eén 5,6, 7, 1 is een gedicht; Een 3,4 is een bolgewas. Een 5,3, 4,1, 2 kun je maken van je hand. 2. Als 1,-2, 3 een huisdier en 4,5, 6 een rond Voorwerp is, welk werktuig om meubels'enz. op ie hijschen is dan een 1,2, 3,4, 5, 6? 3. Ik kondig den dag aan, Vertel je den wind, Wie of ik toch zijn zou ? Dat raadt ieder kind. 4. Met t als eindletter ben ik een schadelijk insect, met 1 een onderaardsche graver, met s een klein plantje, dat meestal in het bosch groeit en met peen ander woord voor grap. Alle woorden worden .slechts met 3 letters geschreven.. ---