Advertentie Ingezonden mededeelingen betreffende particuliere en handelsondernemingen. s 4:5F Kinkhoesll. 51. • – E3ertauvidkeict op de bord van LI•4 kleine bekanctell- eg hcab ‘362.6/" rneh Alr(Ker's Abcti_jsi roop. (Adv:in Blokschrift) --- Land, Tuinbouw en Veeteelt Het nieuwe ontwerp Pachtwet. Onze landbouwmedewerker schrijft ons: , Minister Kan heeft bij het scheiden van de markt nog ingediend een wetsontwerp regelende de pacht. Hoe lang al niet wordt door vrijwel alle politieke partijen in de landbouwparagraaf van hun program vooropgesteld: verbetering van pachttoestanden, regeling van het pachtvraagstuk? In alle toonaarden, al naar de heftigheid waarmede een partij gewend is haar politieke wenschen naar voren te brengen, is op een wettelijke regeling van het pachtvraagstuk aangedrongen. Zoo als leek op politiek gebied, zou men denken, dat als werkelijk z66 van alle kanten de behoefte hieraan gevoeld wordt, het heelemaal niet moeilijk moet zijn een wet, hierop betrekking hebbende, door de Kamers aangenomen te krijgen. Tot nu toe is echter nog geen der aan de regeering zijnde partijen zeóver gekomen, dat een poging hiertoe gewaagd werd. En 't is wel heel jammer dat de afgetreden minister van binnenlandsehe zaken en landbouw nu de verdediging van zijn geesteskind aan zijn opvolger moet overlaten, tenminste als deze er weer niet anders overdenkt en het ontwerp niet overneemt. Wij schreven hierboven over dit wetsontwerp als een geesteskind van minister Kan. Geheel juist is het niet. Al wijkt het op enkele, en zelfs op belangrijke punten hiervan af, de grondslag moet gezocht worden in het rapport der „Staatscommissie voor het pachtvraagstuk", welke commissie ingesteld werd in 1914 en die, naar wij meenen in 1922 haar rapport uitbracht. In het wetsontwerp vinden we veel van wat deze commissie-Diepenhorst, zooals ze naar haren voorzitter werd genoemd, destijds heeft voorgesteld. Wij willen het wetsontwerp in deze rubriek bespreken en de voor de landbouwers-pachters belangrijkste bepalingen uit naar voren brengen. Vooraf echter enkele opmerkingen. Men moge over wettelijke bepalingen welke de verhouding tusschen partijen met verschillende belangen willen regelen verschillend denken, één feit staat wel vast: bestaan er, tengevolge van het ontbreken van dergelijke wettelijke bepalingen, minder goede pachttoestanden, dan treft dit niet alleen de betrokken pachters en verpachters, doch dan lijdt onze geheele bodemproductie hieronder en het is niet langer een zwak, die alleen de' betrokken partijen aangaat, doch het geheele Nederlandsch volk heeft belang bij een zoodanige wettelijke regeling, welke deze misstanden uit den weg ruimt. Men vergete ook dit niet: Door het toenemen van het aantal gegadigde pachters, bij een vrijwel gelijk -blij- , vende bodemoppervlakte, wordt de vraag naar grond steeds grooter, de pachten dientengevolge steeds hooger, en hierdoor treedt meer en meer een streng zakelijke verhouding tusschen pachter en pachtheer op den voorgrond, ook in die gevallen, waar vroeger een meer patriarchale verhouding bestond. Men moge dit betreuren, het verschijnsel als zóódanig is hiermede niet uit den weg te ruimen. Het is noodig, dat deze meer zakelijke verhouding tusschen partijen haar wettelijke basis krijgt, die tot nu toe vrijwel geheel ontbrak. Een poging hiertoe wil het bovenbedoelde wetsontwerp geven. Wij schreven dat een wettelijke grondslag van de pacht vrijwel geheel ontbrak. Bij afzonderlijke wet werd ze niet geregeld. Wij moeten de daarop betrekking hebbende bepalingen zoeken in ons Burgerlijk Wetboek, nl. in de artikelen 1624 tot 1636. En wat hierin eigenlijk nog geregeld wordt is zóódanig geredigeerd, dat het resultaat ervan praktisch nihil is. Een voorbeeld moge dit hier verduidelijken. In de artikels 1628 tot 1632 wordt een goed bedoelde poging gedaan om het risico, dat de pachter loopt, indien door onvermijdelijke toevallen de oogst van een huurjaar ten minste voor de helft verloren is gegaan, eenigzins te beperken, door hem dan het recht te geven op een mindering der huurpenningen. Zoo heel erg royaal is de wetgever hier niet geweest, want, wanneer de huur voor verscheidene jaren is aangegaan, dan wordt een zóódanig recht alleen dan aan den pachter toegekend, indien „de huurder door een overvloedige oogst der vorige jaren niet is schadeloos gesteld". Ook geschiedt de begrooting der vermindering niet eerder dan bij het einde van de huur, wanneer, zooals artikel 1628 het uitdrukt, „het genot van alle jaren tegen elkander in vergelijking wordt gebracht". Heel veel kans geven we een huurder in zoo'n geval bij een eventueel rechtsgeding niet. Is de huur slechts voor één jaar aangegaan, dan heeft de huurder terstond nadat de mislukking is gebleken, recht op een evenredige huurvermindering. Is het dus bij een meer jarige pachtovereenkomst al zeer moeilijk voor den pachter om een onwillige pachtheer van zijn goede recht te overtuigen, in de praktijk zijn bedoelde bepalingen geheel een doode letter gebleken. Immers artikel 1631 bepaalt uitdrukkelijk dat de huurder schriftelijk van bovenbedoeld recht afstand kan doen en artikel 1632 wijst daartoe den weg aan. Het gevolg hiervan i, 'dat er vrijwel alle pachtcontracten, de pachter van bedoeld voorrecht afstand moet doen. Bij verschillende pachtheei en beteekent dit afstand doen van een „recht" door den pachter nog niet dat ingeval van noodlottige tegenspoeden nu ook werkelijk de huur tot den laatsten cent wordt binnengehaald. Neen, we mogen gerust zeggen, de meeste pachtheeren zijn zich voldoende de verantwoordelijkheid ten opzichte van hunne pachters bewust. Doch niet alle verhuurders van landerijen zijn mild en de risico's, die de huurders op zich nemen, door afstand te doen van hun recht, kunnen zwaar op hen drukken. Maar de huurders zijn er toch immers geheel vrij in om, als dan niet er in toe te stemmen om in het contract te bepalen, dat de voorrechten hen door de wet geschonken, worden teniet gedaan? Schijnbaar wel. Doch in werkelijkheid niet, daar het getal gegadigden voor een te verhuren plaats gewoonlijk z66 groot is, dat de pachter, die de plaats wil bekomen, wel gedwongen is hierin toe te stemmen. Het tegenwoordige wetsontwerp wil dus meer positief de verhouding tusschen pachter en verpachter regelen en in hoeverre het hier in geslaagd is willen we in ons volgende artikel bespreken. De runderhorzel. De heer 't Hoen, van de Runderhorzelbestrijdingscommissic, schrijft ons: Vele veehouders zijn van meening, dat men zich voor het melkvee niet zoo druk behoeft te maken, want dit heeft van de bekende plaag weinig te lijden. Inderdaad worden bij de oudeie dieren opvallend minder horzellarven aangetroffen, zoodat in dit stadium van ontwikkeling van de parasiet volwassen dieren er ongetwijfeld veel minder last van hebben. Maar het is dan ook niet 11t kleine aantal horzellarven, dat bij deze categorie runderen de .schade veroorzaakt, doch wel de volkomen ontwikkelde horzelvlieg, die tijdens haar zwermen een geweldige onrust teweegbrengt onder de rustig grazende dieren. Dagen achtereen kan de rust verdwenen zijn in de wei, waaronder zonder twijfel de melkgift vermindert. En het is vooral de verminderde melkproductie, die den grooten schadepost vormt in het, melkbedrijf. Wanneer dit voor één of een paar dagen was, zou het nog niet zoo erg zijn, doch wij weten, dat er gedurende Juni, Juli en Augustus geregeld horzels uit de poppen ontstaan en het zwermen en verontrusten van het vee, met tusschenpoozen, gedurende al dien tijd kan plaats vinden. Hoe minder horzels er dus in die maanden geboren worden, hoe minder ook het „birzen" van de runderen in de weide zal waargenomen worden. Het is derhalve niet voldoende, uitsluitend aandacht te schenken aan het jonge vee. Alle runderen moeten in April, Mei en Juni behandeld worden, opdat zooveel mogelijk larven onschadelijk worden gemaakt, vóórdat zij in de gelegenheid zijn zich te verpoppen. Gezien het feit, dat door één horzel meer dan 100 eitjes worden gelegd op verschillende runderen, is het dus van het grootste belang, dat alle runderen, jong en oud, tijdig afdoende bevrijd worden van meergenoemde larven. Voor alle veehouders is daarom het parool: organiseert u, streeft u naar elk jaar den geheelen runderstapel te behandelen, dan zal weldra de schadepost geleidelijk verminderen en tenslotte tot een minimum worden teruggebracht. Invoer van vee in Italië. Naar de „Vee- en 'Qreesehhandel" verneemt, is de invoer van vee in Italië weder toegestaan op de oude voorwaarden; de importeurs moeten dus consent hebben. In ieder geval mag het vee, voor Italië niet op de markt gekocht worden. Het blad vernam voorts, dat de hooioogst in Italië goed is en er wel vee geplaatst kan worden. Ook in Spanje komt neiging om Hollandsch vee in te voeren. De nazomer zal dus misschien wat leven in den veehandel brengen. Aanstellin,g landbouw-consulent. TWELLO, 11 Juli. Ten gemeentehuize werd, op initiatief van den burgemeester der gemeente Voorst, mr. A. C. Baron van der Feltz, en van den heer A. N. Zwiers, hoofd der lagere landbouwschool te Twello, een bijeenkomst gehouden van de besturen, raden van toezicht en. kassiers der boerenleenbanken in de gemeente. In deze bijeenkomst is gesproken over de mogelijkheid om te geraken tot de aanstelling van een landbouwconsulent voor deze gemeente. De kosten hiervan zouden gezamenlijk gedragen worden. De burgemeester en de heer Zwiers leidden de besprekingen in. Het bleek bij, de hierop volgende bespreking, dat de vergadering algemeen doordrongen was van de groote beteekenis, die deskundige voorlichting ter plaatse, wat betreft grondonderzoek, oordeelkundige bemesting, gebruik van het meest aan te bevelen zaaizaden en pootmateriaal, verbetering van de afwatering, doelmatige bewerking van den bodem, bestrijding van onkruiden en van plantenziekten en nog zooveel meer, hebben kan. – Het slot van de besprekingen was, dat men overeenkwam om te trachten de gelden, die voor een en ander noodig zijn, bijeen te brengen, teneinde door de aanstelling van een landbouwconsulent de landbouwers in deze gemeente steun te verleenen in het opvoeren van de rentabiliteit van hunne bedrijven. --- Kunsten en Wetenschappen Sven Hedin. Vincent Bendiz, een to Chicago wonend Zweedsch-Amerikaan, heeft Sven Hedin een bedrag van een half millioen kronen doen toekomen. Met dit geld zou Hedin twee volledig ingerichte Lama tempels moeten koopen, waarvan een aan Stockholm en een aan Chicago zal worden aangeboden. Hedin is thans weer geheel hersteld. Hij zal weldra van New-York, over Cherbourg naar Berlijn reizen om verder naar Stockholm terug te keeren. Over Moskou zal hij zich dan opnieuw naar Azië begeven. • Een museum bestolen. Uit, het Antwerpsch Museum van Sehoone Kunsten werd door een onbekende een schilderij van David 'Penters (de jongere), ontvreemd. Het is een klein houten paneel van 15 bij 20 centimeter, getiteld „De zanger", waarop een in het bruin gekieede boer met een muziekstuk in de hand, staat te zingen op de tonen van een vedel, waarvan de bespeler op het voorplan zit. Rechts staat een boer, over een halve, deur geleund, te luisteren. Het schilderij heeft een waarde van 50,000 franks. Rembrandtzegels. De administratie der posterijen heeft aan de Vereeniging „Rembrandt" tot behoud en vermeerdering van kunstschatten in Nederland haro medewerking toegezegd voor de uitgifte van een serie bijzondere frankeerzegels, dragende de beeltenis van Rembrantd. Ook bestaat de mogelijkheid, dat een der zegels een symbolische voorstelling zal dragen. De zegels zullen verschijnen in de waarden van 5, "1% en 12% cent en verkocht worden met een toeslag van 5 cent per stuk, waarvan de netto-opbrengst ten bate van genoemde vereeniging zal kamen. De zegels zullen voor frankeering geldig zijn tot 30 April 1930. Een observatorium in Z.-Afrika. De Haxvahd University-sterrenwacht te Mazelspoort (Bloemfontein) nadert haar voltooiing. Men is begonnen den nieuwen 60 duirns telescoop, waarvan de spiegel langen tijd in het bezit is geweest van de Harvard-universtielt, te montéeren. Deze kijker zal de grootste worden op het Zuidelijk halfrond, daar hij de kijkers te Melbourne en te Santiago te Chili in omvang zal overtreffen. --- Breef van Derk Brookland Voorst, de tweede wèke van Juli. De leste dagen heur ik in huus niks anders dan stiekem weer an 't zelfde deuntjen zingen van: „Scheveningen met 't heerlik strand; waar het zonnetje brandt".... Noe mo'j weten, da'k bie 't stasjon bie ons 'n anplakbillejet zag hangen, waarop sten te lezen dat d'r 'n pleiziertrein zol loopen noa Den Haag, en deer ik altied veul ambietsie hebbe veur koopjes, docht ik, da's zóó spot goedkoop, ik goa is met dee pleiziertrein met. Twee van de jongste jonges van mien dee moch'n mee, en de vrouwe dee mos In huus blieven, want dee mos met de drukte van dee heujerieje 'n oogjen in 't zeil hol'n, umda'k d'r in de heujtied altied 'n stuk of wat lesse arrebeijers bie hebbe, en dan met al dat mansvolk bie huus, da's wel wat te gevoarlik, veural as d'r 'n groote dochter in huus is, en 'n flinke boernmeid, zoo as d'r eene heb loepen, van zoo ongeveer honderd en tachtig pond, en arme! arme as 'n poar olifa,ntspooten, en 'n kleur as melk en blood, woarmee ik ma zeggen wil, dat ze bie ons goed in 't voer Zitten, en dat 't altied 'n heele antrekkelikheid is zo'n flinke brokke van 'n deern veur al de heujers. Nee, mien vrouW dee mos in huus blieven, dat mos ze, want anders kwam d'r niks van terechte. Ik hebbe anders niks gien plezier 'e had in dee pleziertrein. Ik was nauweliks in 'e stapt, of ik neurn zeggen: „Zoo Brookland, ok op reis'' Ik keek in 't ronde, en doar zag ik warentig Tinus zitten, dee vrogger bie ons achter 't darp woonen, en noe al 'n joar of wat In Baak zat, of in 't nette gezeg, „Baak". ,Tinus", zeg 'le, ,dat treft dat wie noe samen kent reizen, want dan hebbe ! wie onder mekare nog wat an-sproa,k, en ! dat bekot de reis oardig." Wie haalden nog is weer olcle herinnerings op van vrogger dagen, en ik vroege hoo of 't met de eerappels bie 'm sten. „Bes", zeg 'e ~héél merakels bes!" Ik zeg: „Nee jong, bie mien noe nit zoo umme d'r op te pochen, en veural dee eerappels woaxnoa oe woonplaase noa Is 'e neumd, dee doon 't slech. De „boakscherooien dee deugt nit." Hee ween al 'n betjen kriewelig, en toe zeg 'k zoo gekscheerendervrieze: „Alles wat nut Baak kump, doar deugt niks van." Mar toen was 't heelegoar mis met 'm, want he wol niks gien 'moed van Boek 'e zeg hebben, hee gooien zien proeme tebak van de eene kante van de mond noa de andere kante, en toen zei 'e: „Derk", zeg 'e, „as ie noe nooit niks anders weet dan hatelikheidjes, dan zelle wie ons gesprek mar afbreken, en wie gcen elks ons eigen weg." Zco'n meneer dee bie ons in zat, dee zeg: „As twee boeren ruzie hebben, dan is d'r altied èène dee lacht, en èène die huult." „Nee", zeg Tinus, „dat hei nit goed heerschap; as twèè boeren ruzie hop, dan binnen d'r twèè boeren dee lachen ziek, en èène, en da's 'n derdehi dee zich d'r met bemeujen geet, dee huult, en dat bin ie." Meteen gaf 'e den „darden" 'n mep met zien hand, dat 'zo de hoed van de kop vloag. Hoo 't af is 'e loopen dat weet ik nit, want ik zegge 'n deure, woarmee ie in andere 11(51,iskens kon kommen, en doar bin Ik deur 'e 'Gapen en ik hebbe Tinus nit weer 'e zeen dan toen wie soavoncis in Den Haag weer op 't perron Ston'n, en doar had 'e mien nit in de gaten, want hee sten daar met 'n kondukteur te proateh, en dee vetellen hee wat of 'e dee dag zoo al had 'e zeen. Ik mot zeggen, dat 'n Haag 'n bár nette stad is. Veul en veul netter as Ammestedam. Nee, dat mo'k zeggen, 't Is 'n nette stad, dat zeg 'k. Noe hep ze mien vrogger wel is wies willen maken dat ze in el Haag allemaal° holten keezen op toaf el hadden, en holten hammen, zoo bie wieze van opschepperieje zak ma zeggen, max da's beslis nit woar, want ik hebbe d'r gien eene 'e zeen. In zo'n deftege stroate doar sten 'n raam op, en d'r sten èteileje op toafel, en ik doehte, noe wil 'k 't dan toch ok van dicht bie zeen, en ik leepe d'r zachies op toe, en stak de kop deur 't raam, en duudelik zag ik dat d'r echte keeze ston, en allemoale fijne spullen. Met, da'k weer weg wol goan, veul ik 'n hand in de kraage van mien jas, en heur ik zeggen: „Wat zoek je hier vriend?" 't Was 'n agent van de peliesie, en toen kwam d'r dee meneer dee d'r woonen ok nog bie, want dee had mien ok 'e zeen. Ik zegge: „rnenschen", zeg ik, „zee heb mien bie ons altied wies willen maken dat ze hier in 'n Haag altied holten keezen en hammen op toafel hadden, mar ik heb mien zelfs is willen cover' tuugen en heb 'e zeen, dat 't niks nut anders binnen clan lasterpreetjes". Doe meneer zei tegen dee agent: „Landelijkeeenvoud" en dee agent dee zei: „Op en top 'n provinsiaal." Ik hete ze allerbei-je 'n segaxe op steken, en toen he'k dee meneer motten beloaven dat ik op mien daxp de smet dee op 'n Haag rusten van dee false keezen, mos helpen weg nemmen, wat ik 'm beleefd hebbe. De rippe-toasie van dee stad is d'r wel nit woar is, dan mot de mensche in huus, wat mien ok niks nit verwonder'n, want ik hadde al •is vaker dan ons heuren zeggen, dat, as ze d'r wezen mot, dan binnen ze d'r nit. Ik bin toen eerst mar non Scheveningen 'e goan, mar da's nhen 'n ende heur! Ik geleuve da'k d'r wel biekans anderhalf uer oaver 'e loopen hebbe, woar ik noe toch gien spiet ven hebbe, want 't was de moeite weerd. An de zee was 't zeó druk, da'j oe de oogen uut kiekt. Ik heb anders neet zcoveul noa de zee 'e keken, want doar waren 'n heele hoop menschen in, en 'n heele boel dames. En a'k noe zoo'n daim veurbie kwam, dan keek ik mar de kante van 't land uut, want dat vonk wat bretoal um ze zoo an te kieken vanwege de kleedinge dee ze um 't lief hadden hangen. Mar 't meg wel, dat mog 't, want gien mensche of gien agent dee d'r wat van zei al toevallig dee kante uut keken. Zelf bin'k ok nog in 't water 'e wes, mar dat is 'n heele drukte. Ik hadde mien parrepluu niet 'e nommen, en ik doste dee ma zoo nit te baten liggen in 't zand, en mien kousen en schoenen ok nit, zoo da'k mien jas en schoenen en de boavenbokse an de parre-Pluu heb 'e bonnen, en dee hiel 'ik op de scholden 't Mot wel 'n heele pristoasie wèzen 'e wes van mien, want ze roepen oaveral: ,Kijk die daar! Kijk die daar!" Ik dochte joa men.schen, ik zal oeluti baten zeen dat 'n boer ok nit bange is , veur 't water. De beide jonges van mien dee waren zoo meu, dat ze in 't zand gingen liggen, en in aloan raakten, Doar bin ik oril mien gemak bie goan zitten, en doar zag ik in ens 'n bekend vrouvemensche, zoo ak dochte. Ik hadde in Zutfend op de mark al zoo vake heerings 'e koch van zoon vischwief met zoo'n gekke mutse op, en dec zei mien 's 'n keer toen ze doar ston te roepen van „Hollandsche nieuwer', dat ze uut Schevening kwam. Ik reep eur dan ok toe, en vroog: „Zoo, zoo, vandag,e weer in Scheveningen? Wanneer kom ie weer in Zutfend? A'j hier dichte bie wont, kul mien wel 'n stuk of wat heerings too langen." Ik geleuve vaste dat 't 'n anderen is 'e wes, want zee zei niks weerumme. Alle zakken hek vol 'e stopt met schelpen, want dee kon ie doar zoo veur 't oprapen mee nemmen. Dee sloa wie In huus kepot veur de kippen. 't Speet mien da wie gien zak mee hadden 'e nommen, want dat spul dat mag ie doar mar zoo oprapen, en hier mon 't betalen. Toene Wie weer noa 'n Haag terugge gingen, binne wie met de ellek-triese tram 'e geen, want veur 'n dubbeltjen de man nog weer zo'n ende terugge te loopen was mien wel wat erg, en a'j uut bint veur pleizier, dan mag ie toch ok wel 's 'n dubbeitjen an de latte gooien um 's in zo'n tram te zitten. Ik heb in zo'n kefee de jonge's neer 'e zet, bie 'n glas limmenoade, en de kelner 'n dubbeltjen 'e geven um. d'r 'n half uur op te passen, want ik wol abbeseluut nog effen met 'n paar dipple-moaten sprèken en ik was net goed en wel on weg, toen zag ik meneer Mesjant uut 'n tram .springen. Nee hoef ie op stroate niks gier, komppelementjes te moaken met dat soort menschen, en met dee meneer Mesjant Ok nit, want dec kan net zoo goed proaten op zien Haags as op zien Voorsters, want dec hef joaren In Deventer 'e woond, zoo dat 'e net kan proaten asse wie. Ik trof 't merakels, want hee was net dec dag te veuren bie de Koneginne 'e wes. „Kiek 's hier Brookland", zoo zei 'e, „de meer int-erne zaken die ik oe vetelle, cia's natuurlik veurloopig nog nit geschikt um verder te vetelle; en da kan 'k dan ik nit doan, want da's schending van vetrouwen. Max 't inter-fieuw da'k met en heb 'e hol'n, dat is gedeeltelik vent- peblisietijd geschikt. Eerst hef 'e mien gevraagd noa mien meeninge oaver Floris de Vos, dee volgens de kranten lid zei wër'n van de Vriezinnig Dimnio-kraten. Nouw, zoo zei ik, lost dee man noe nit too in de petieje, want dan had 'e dat motten clean, ~veur" en nit „noa" drie Juli, dan was dat rat-si-oeneeler van 'ra 'e wes, umdat ik 't nit eerlik vinne, um eerst de menschen te baten stemmen, en dan petleje kiezen. Want as de menschen wisten waar of 'e bie zol gaan, dan hadden 'n heele boel kiezers Misschien nit op 'm 'e stemt. Ik veur mien mot wèten hoo of 'n mensche denkt, veur dat ik 'in mien vetrouwen geve. As dec man behoefte hef um lid te witn van de eene of andere petieje, da's heel bes, mar dan mot 'e dat oever vier jear mar doen. Hee is noe deur 't volk 'e konzen as „Tolbestormer", en nit as Vriezinnig Dimmo-kroat. Eerliks Is eerliks, en princiepe is princiepe. Wat Masjant daar op 'e zeg hef, da's veurloopig nog geheim, mar misschien schrief ik dat later nog wel, as d'r glen gevoar meer an vaste Zit veur de internasjoenale verwikkelingen van ons land. En noe 't inter-fieuw. Wat de Koneginne hef 'e zeg, dat was heel mooi. Wee t wat d'r ok kump an de regeering, motten veural Indië nit uut 't ooge *liezen. D'r is een heele boel meer 'e zeg, mar dat was alles dieplo-moatentaal. D'r kump gien coal-lietsie. Teminsten, d'r was weinig kans op. Een heele boel hangt d'r nog af wat of Braat nog zal zeggen, want dec mot d'r ok nog hen. Twee keer is dec al te late 'e kommen, want dee hef de olde tied in huus, en dee wil de klokke nit verzetten, zoodat 'e d'r um 2 uur was, en toen was 't al drie uur. Hee zal nut arremoecl zien holozie wel veuruut matten zetten, want anders kump 'e d'r nooit op 't paleis. Bie de dieplo-moaten was 't al bekend dat 'e d'r toch mar too aover wol goan um 't holozie te verzetten, want hee wol de Koneginne toch wel graag van dich bie spreken. Hee of 't Kabenet d'r uut zal zeen straks' t Zal wel 'n Zaken-Kabenet wër'n. Monsinjeur Nclens doe hef 'n heele tied en de praat 'e wes, mar dec hef. nog gien lichtstroale 'e zeen. 't Was 'm alles nog donker zei 'e. Mar as 't dan had 'e nier op 'n knupken te drukken, en oaveral was d'r licht, wat zooveul wol zeggen, as dat d'r alle kanten uut 'n weg te vinden was veur Mar 't leefste van alles zal 'e zeen dat de coal- .... mar nee, laat 'k dat nog veurloopig mar nit zeggen. Ik was zeoei onder 'n indruk van dat inter-fieuw 'e kommen, da'k mien beide jonge's glad hadcle ve-gèten, en ik zatte al in de trein, toen 'k d'r an dochte. Mar 't is bes terechte 'e kommen, al hadden ze ok gien geld bie d'r, want zee hebben zich as vraehgoed ongefrankeerd baten opsturen noa DERK BROOKLAND Sr, N.B. Wat Is dat doar an 't statsjon in Zutfend toch 'n deftige boel. Ik mos deur met de trein noa Zutf end, en Geit Vlekkerd dee zei mien met onze viefdehands oto afhalen. Toen wie met de trein an kwammen, mo,sse wie eerst deur 'n heele lange gang van menschen loopen, dec allemoale op 'n rieje staan. 'n Heel smal ga,ngetjen is d'r, en dan staan de menschen vlak op mekare. D'r dwars deurhen geet ok nit, want dat stoet ok al zoo bretoal umme dat te doan. En 't beroerdste is, dat ze oe allemoale zoo au kieken. Zo'n meneer achter mien doe zei, dat was in Zutfend zoo de gewoonte, en dat neumen ze doar „sPitse-reedeloapen". Ik heb ze allemoale vrindelik goejen dag 'e knikt, want ik kennen d'r gien eene van. De mansluu dec knikten gvireonuweelunue deer d'rstowenenrente, reunggcleatinwararedne d'r heel wat, doe knikten wel, zoo da'k Ina zeggen wil, dat 't pe-slot van rekening nog niks nit naar is um doar zoo deftig, net as 1-moge gasten langs zoo'n gelid te diffe-leern, woar oe zokke deerntie's dan *indenk g'n dag too knikt. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen 1 ctreffende particuliere en handelsondernemingen. 1 . Doorzitten Stukkopen Zonnebrand Pure! ---