VOOR DE JEUGD. KINDERBLAD VAN DE ZUTPENSCHE COURANT LAFFE JAAP No. 16. 20 April 1929 door C. E. DE LILLE HOGERWAARD. ledereen wist dadelijk, wanneer er van „Laffe Jaap" gesproken werd, dat men daarmee Jaap Soeters en geen anderen Jaap bedoelde. Jaap zelf wist dit ook maar al te goed en hij moest toegeven, dat wie hem zoo noemde, gelijk had: hij was laf. Waarmee hij dien akeligen bijnaam verdiend had, zou hij niet hebben kunnen zeggen, evenmin wanneer ze 'hem voor het eerst zoo genoemd hadden. 't Was ook al zoo vreeselijk lang geleden! Jaap was dus allesbehalve een held en al nam hij zich 's morgens ook voor, nu eens niet ,laf te zijn en niét hard weg te- loopen, 'als de jongens hem plaagden, wanneer het eenmaal zoo ver was, nam hij toch de beenen. Toch wilde Jaap niets liever, dan de gelegenheid hebben, te toonen, dat hij niet laf was. Soms droomde hij van 't één of andere heldenfeit, waarin hij den heldenrol vervulde. Heerlijk was dat! Maar helaas! de ontgoocheling volgde maar al te spoedig en wel zoodra hij wakker werd en het tot hem doordrong, dat hij nog altijd geen aanspraak kon maken op den naam van „held". Kwam het misschien, doordat hij niet grootvoor zijn leeftijd was en de anderen hem daardoor gemakkelijk „aan" konden? Neen, dat was het toch niet, want Bart Rienstra uit zijn klas was nog een stukje kleiner dan hij en die liet zich de kaas niet van 't brood eten. Die was voor geen kleintje vervaard en Jaap zag het soms met jaloersche blikken aan, hoe hij de anderen op een afstand wist te houden. „Klein maar dapper" zei niet lang geleden een jongen uit een hoogere klas van hem en die woorden waren stellig van toepassing op Bart Rienstra. Als ze dat maar eens één keertje tegen hem zeiden! Maar 't zou wel tot de onvervulde wenschen blijven behooren! Toch gebeurde, er op zekeren dag iets, dat een heden ommekeer in het leven van Jaap zou brengen en hem voorgoed van zijn akeligen bijnaam verloste. Het was een heerlijke voorjaarsdag, juist een vrije Woensdagmiddag. Zijn zusje Annie, die dol op bloemen was, plukte in de wei vlak achter hun huis madeliefjes en boterbloemen om er boeketjes van te maken en kransjes te winden. Die wei was vanuit hun tuin door een hek te bereiken en Jaap had aan Moeder beloofd, dat hij vanuit het koepeltje, waar hij bezig was zijn huiswerk te maken en zijn lessen te leeren, een oogje op Annie zou houden. Ze zou wel in geen zeven slooten tegelijk los.ipen want er was in de buurt geen enkele sloot te bekennen, maar Moeder had toch graag, dat er eenig toezicht op haar uitgeoefend werd. Jaap; die veel Van de kleine Annie hield, keek van: zijn boeken telkens eens even op naar zijn zusje, dat ijverig bloemen plukte in de wei en geen tijd had om naar hem te kijken. „Ze is zelf net een madeliefje in haar witte jurkje en mêt baar gouden hartje", dacht Jaap plotseling en hij kon dit beeld niet meer loslaten. Hij kreeg hoe plukkend zusje. klaar gelukkig 1,; zou hij lehu kiljkzei giej rnnslieeehst schik in enllezevijianaandh—al bloemen zijn eh huiswerk s w Jarakr daarna se een spelletje met haar doen. Dat vond het kleine ding altijd een feest. IJverig leerde Jaap nu zijn Fraasche grammaire anders een koopje op zoo'n middag; hoor! Maar als de „gram" in zijn bol zat, zou hij er een dikke punt achter zetten. Vanavoiad kon hij Zich dan wel aan de geschiedenis wijden, als 't zonnetje niet meer scheen.. Alles op zijn tijd! En terwijl Jaap zich verdi-epte in de moeilijkheden der Fransché:onregelmatige werkwoorden, naderde er plotseling een gevaar, waarop hij noch iemand anders verdacht was: ei kwam een hollende stier aan! Nu waren er in het weiland, waar Annie bloemen plukte, nooit koeien of ander. vee. Dit sprak eigenlijk vanzelf, want anders zou Annie er niet, alleen bloemen Mogen plukken. Later pas h.oorde'Vader, dat de stier, die op eens het .*eiland ,kwam inhollen, uit een wei een heel eind verder, was losgebroken. Wit van schrik zag Jaap het gevaar. dat zijn nisje bedreigde.- Uit. alle macht riep hij:. „Annie! Annie!" maar zijn zusje, dat,riu plotseling ook het woedende dier zag, was als' verlamd van schrik en kon niet opstaan en wegloopen, -'t Was,. ,of het kleine, anders zoo levendige ding op eens aan den grond vastgenageld was! Zij gilde het uit van angst en riep luid om hulp, maar was niet in staat naar huis te loepen. Jaap, „laffe Jaap", zooals de jongens .van school hem minachtend noemden, Zag het onheil met rassehe schreden naderen. Aap gevaar voor, eigen leven dacht hij op dit °ogenblik niet, geheel vervuld als hij was van het yreeselijke,'.dat zijn zusje bedreigde. Hij holde door het. Openstaande hek -den tuin uit en het ewam gnedeen h minuutorenar e weiland in, regelrecht afgaand op de plaats; waar dier Het ote nzehi toceletighek,en Jo\ ,dg-aoeananpfd. k. onpijenh tiled el ahaelt, je. heteilne \zl jejohne ad aae mnr eebnedijeeenrn dwl weg te nog juist gelukken, het over haar tez meisjeotor e skvnkl aceklma‘l:y6s,6l Vlug gij ndneanzmw kahor hij hgv aea hna last dit toeliet naar huis. De stier, die door deze beweging eenigsziná uit zijn koers gebracht was, rende het tweetal voorbij. Het dier scheen echter spoedig te beseffen, dat hij zijn doel gemist had en veranderde van richting. Hetslaagde er niet in Jaap met zijn zusje op de horens te nemen, maar Jaap kreec, toch nog een gevoeligen por in den rug, juist op het oogenblik, dat hij zijn zusje vóór zich uit den tuin induwde, haar haastig volgde en het hek dichtwierp Meer wist hij zich niet te herinneren, want op hetzelfde oogenblik viel hij bewusteloos op den grond. Vader was echter op het geschreeuw afgekomen en overzag onmiddellijk den geheelen toestand. Hij kwam juist het huis uitrennen, teen hij zag, dat Jaap het hek achter zich dichtgooide. Eén oogenblik was het, alsof de woedende stier het geheele hek op zijn horens wilde nemen. Maar plotseling scheen hij zich te bezinnen en rende hij den anderen kant uit. Annie kwam Vader huilende tegemoet loopen, maar Jaap bleef bewusteloos op den grond liggen. Vader droeg hem naar zijn kamer, waar de jongen spoedig in bed lag. Toen de dokter kwam, bleek het, dat Jaap toch nog niet één der horens van het woedende dier in aanraking wao geweest. Hij had een gevoelig plekje onder het linker schouderblad en moest verscheiden dagen in bed blijven. Maar dat was niet erg! Toen Jaap weer tot bewustzijn kwam, drong het langzaam maar heerlijk zeker tot hem door, dat hij 'nu toch niet langer „laffe Jaap" genoemd zou worden. Juist kwam Moeder zijn kamer binnen. Moeder glimlachte tegen hem en noemde hem haar „dapperen jongen". Dat klonk Jaap als muziek in de ooren. Ook Vader zei, dat hij trotsck. op zijn zoon was en kleine Annie had vanaf dit oogenblik een onuitsprekelijke vereering voor haar moedigen, grooten broer, die haar het leven gered had. Toen Jaap VOOF het eerst weer naar school ging, stonden de jongens hem al op te wachten. ,Hoera! Lang leve Jaap, de held!" riep Bart Rienstra en alle anderen herhaalden als bij afpraak in koor: ,Lang leve jaap, de held!" Z66 prettig had Jaap het zich in zijn heerlijkste droomen toch niet voorgesteld. En dat dit alles nu werkelijkheid was en altijd blijven zou! Want dat wist Jaap wel: hij zou nu nooit meer in zijn oude fout vervallen!. Die eens een held is geweest, blijft altijd een held. Jaap zou dit nooit uit het oog verliezen. 62 – --- RAADSELHOEKJE. Oplossingen der raadsels uit 't vorige nummer. Voer grooteren. 1... Jan haalt den bal op; ik had het hem gisteren al gevraagd. (Lopik)• Heeft Mama U riltsclaalders laten WiSSelen? (Maurik). De thee stond veel te lang te trekken. (Rees). Wat is deze zaag oud; Anton heeft beter timmer-. gereedschap. (Gouda). – Heeft ou de kerk laten zien, Tante? (Koudekerk). B R • /\,l •jA • • I • • •R.O m E M E R ' ›, • R 'G 3 Ooievaar. Ei, ooi, 1:A-a, oever, ivoor, are. 4. Bernard Eclips Ranja Ne u s Aal R a D Voor kleineren. 1. Muil, luim, ui. 2. Hert, Bert. 3. Lip, pil. 4 Het haantje van den toren. --- Brieven uit de hoofdstad. Zingende films. LoolafOon en Irenafoon. Een veremiiging tot bevordering van de Stilte? ,-- Een spaak in Mengelberg's rad der fortuin. Wordt 'hij gast dirigent ook bij ons?. Dat spreken zilver en. Zwijgen goud is', zullen de bioscoop-ondernemers 'ondervinden, zoodra de z.g. „sprekende filin" haar intocht heeft gedaan. Nu wij in Amsterdam een • demonstratie van. de „Loelafoon" hebben genoten, zijn wij daarvan meer dan ooit overtuigd. Weliswaar heeft de Loelafoonfilm geen woord gesproken, maar zij heeft toch genoeg geluid gemankt om ons .van monologen en dialogen af te :schrikken. Het procédé is eenvoudig. Bij de opnamen draait, tegelijk 'met de camera, een gramofoon-ontvanger, zoodat beeld en geluid gelijktijdig vastgelegd worden. Bij de reproductie in de zaal werken filmtoestel en graraofoon --- of Loelafoon, zoals het nieuwe procédé wordt genoemd --- te zamen op één motor, zoodat hande•lbmg en gebaar nauwkeurig met de muziek samenvallen. Het gramofoon-e-luid wordt dan, door één of meer luidsprekers, versterkt in de zaal gebazuind, en tegelijk ziet men hei fotografische beeld van den oorsprong van dit geluid, hetgeen inderdaad wel eigenaardig aandoet. Een dikke heer, keurig in rok, verschijnt voor ons op het witte doek, maakt een buiging, plaatst zich voor dé xylophoon en laat •de hamertjes ratelen. ledere klank, ieder glissando, wordt nauwkeurig weergegeven en als later een pianist aan den vleugel plaats. neemt, bewondert men eenzelfde'nauwkeurigheid. Met een beetje goeden wil kan men zich' vdorstellen, dat het geluid werkelijk uit het ' fotografische beeld van den vleugel komt. . • Doch iets anders wordt het, wanneer' men een fragment van een speelfilm te zien krijgt. Wij zagen een forschen visscher, in oliejas en met den zuidwester op het hoofd, in melancholiek gepeins voor zijn hut zitten. Langzaam staat hij op, treedt naar voren, en hij begint een lied te zingen, dat zijn neerslachtige stemming verklankt. Ook dit lied is zeer nauwkeurig opgenomen, want het geluid correspondeert precies met de duidelijk waarneembare bewegingen van den mond. Doch men krijgt geen °ogenblik de illusie, dat deze man werkelijk staat te zingen, omdat alle sfeer ontbreekt. De stem is die van een geroutineerd musicus, niet die van een onbehouwen zeeman. Ook heeft Men vóór hij zijn lied aanhief, niets gehoord' 'van het ruischen van den wind, van liet dreunen van de branding, van het blaffen' der dorpshonden-, in kort, van alle geluiden die toch bij dat' visschershutje hoorbaar moeten zijn, als de bewoner zwijgt. En juist door dat zingen wordt de stilte van de omgeving en ook van zijn zwijgen spookachtig, krijgt' het geheel iets onwerkelijks, iets uiterst kunstmatigs,: dat bij -de realistische film niet past' en dat stoort. De z.g. sprekende film zal dit gemis aan Sfeer nog sterker voelbaar maken. Afgezien van de bezwaren, die aan het taal-vergchil verbonden zijn. Een scène •in een New-Yorksche straat, of zeker een in een middeneeuwsche straat, is -atelier-werk. De doodschheid van de :sfeer< is in het zichtbare beeld door :lichteffecten opgeheven, maar het mrt-breken van elk natuurlijk geluid zal :storen, als de zichtbare personen hoorbaar gaan spreken. De hoofdfilm, die -bij de demonstratie getoond werd, was dan ook-geen sprekende film, maar een geluiddilm, in dien. zin, dat de bege, leidende orkestmuziek op gramofoonplaten en door luidsprekers weergegeven werd welke orkestmuziek natuurlijk op sommige plaatsen als er geklopt of gefloten wordt, als er klokken worden geluid of schoten knallen Met het visueele correspondeeren moet. Voor kleine theaters zal dit procédé dus heel bruikbaar zijn. Zij krijgen bij do gehuurde film de muziek der oorspronkelijke orkestrale begeleiding, die toch altijd voller en indrukwekken,der, klinkt-dan de schrale klanken van -een enkele piano.: Als de gefilmde artisten maar geen geluid gaven! Pola; Negri heeft nog altijd een aantrekkelijk snoetje, maar haar Erigelsch is misschien niet onberispelijk en haar 'stem wellicht niet muzikaal. En wie ,zal iets kunnen verstaan van haar Mexicaanschen tegenspeler ? Amerikagnsche films zouden alleen op Engelsch-sprekende landen aangewezen zijn, Duitsche films op Duitschland enz. En zonder geluids-reproductie zou de sprekende film natuurlijk niet bruikbaar zijn, want zoodra het woord zijn rechten neemt, verliest de pantomime aan kracht. , Intusschen hadden een duizend genoodigden de merkwaardige demonstratie bijgewoond, die voor het Amsterdam van voetlicht en podium een belangwekkende gebeurtenis was. Behalve door de Loelafoon laat ook de Irenafoon zich binnen de wallen van Amsterdam vernemen. Het laatstgenoemde apparaat is een vinding van den heer Loman Jr. Het is een muziekinstrument, dat op een afstand van ,kilometers waarneembaar is en waarbij• diis de 'radio-verschrikkingen, .waarover wij indertijd geschreven hebben, in het niet Verzinken. Het toestel functioneert met een aantal sirenes, die als orgelpijpen werken en door motoren worden bediend. Door het over elkaar laten draaien van verschillende schijven wordt het klank-verschil verkregen. Het is uiteraard geen instrument, dat voor de concertzaal geschikt zou zijn, maar dat op een toren geplaatst, het oude carillon zou kunnen vervangen en aan groote volksmenigten bijv. bij volksfeesten muzikaal divertissement zou kunnen schenken. Tenminste als het verder geperfeetionneerd wordt. Vergissen wij ons niet, dan bestaat er te Londen een vereeniging van de Stilte. Het wordt hoog tijd, dat hier te Amsterdam een zuster-vereeniging wordt gesticht. Want wel heeft de politie bij de automobilisten aangedrongen op minder gebruik of misbruik van de claxon en is Publieke Werken ijverig bezig aan de uitbreiding van de „gerusehlooze bestrating", maar dit alles baat niet veel als straks Loelafoon en vooral Irenafoon hun intrede doen. Behoeft het verwondering te wekken, dat een zoo muzikaal man als onze groote dirigent Willem Mengelberg in deze omstandigheden de vlucht neemt naar een beter oord en tegen September zijn ontslag heeft genomen als leider van het Concertgebouw_ orkest? Weliswaar is hij nooit afkeerig geweest van de groote trom, maar toch lijkt zijn desertie verklaarbaar. Edoch, de reden van zijn heengaan moet elders worden gezocht. Hij, die altijd pal heeft gestaan in de moeilijkste conflicten, neemt. thans naar verluidt de vlucht voor den fiscus. 'Het schijnt, dat de spaken, welke genoemde fiscus in Mengelbergs rad der fortuin wil steken, niet harnionieerell mei de opvattingen van den dirigent, die :nu eenmaal zonder harmonie niet leven kan. Willem Mengelberg wil niet dubbel betalen, en in Amerika en in Nederland, van zijn in de nieuwe wereld moeizaam verworven gage, hij zal zich elders vestigen om op deze wijze aan 's fiscus grijpklauwen te ontkomen. Men' behoeft van dit bericht niet al te zeer te schrikken. Het zou natuurlijk voor het muziekleven van Amsterdam een groote slag zijn als het een figuur als Willem Mengelberg is definitief zou moeten veriezen' maar . de soep wordt nooit zoo heet gegeten als zij wordt opgediend. Willem Mengelberg is sinds lang niet meer voor Amsterdam wat hij eenmaal was. Vroeger stond hij van September tot Mei achter den lessenaar en trouw zag men hem iederen Zondagmiddag eh iederen Donderdagavond naar het podium gaan om zijn schare aan te voeren. Die tijd ligt echter ver, heel ver achter ons. Eerst is het aantal concerten verminderd, toen heeft hij een deel der concerten door de, tweede-dirigent laten overnemen. De laatste jaren verdeelt hij zijn tijd tusschen New-York en Amsterdam en verschijnt hij in het Concertgebouw slechts om een twaalftal concerten te dirigeeren. Veelal wordt die serie dan nog onderbroken door ongesteldheid, want als onze dirigent tot- ons terugkeert heeft hij een vermoeiende .campagne in de nieuwe wereld achter den rug en moet hij zich sparen om als gast-dirigent in andere , Europeesche steden zijn naam en den naam van Nederland hoog te houden. Zoodat hij in werkelijkheid en met de werkelijkheid moet men rekening houden niet anders is dan een Ne! derlandsch gast-dirigent. Wanneer het I dus werkelijk waar mocht blijken, dat I hij elders in Europa zijn hoofdverblijf gaat vestigen, ergens, waar de fiscus I hein niet bereiken kan, zou dit, in de I praktijk, niet zoo heel veel verschil I maken. Wij zouden hem vermoedelijk niet méér maar ook niet minder zien dan thans. Als hij besluit geen „vaste" I verbintenis als dirigent hier te lande meer aan te gaan, wil dit niet zeggen, , dat hij onwillig is om losse verbintenissen te sluiten'en voor de Concertgebouw-bezoekers zal het resultaat hetzelfde zijn. Ja, misschien zal men er .bij winnen. Overigens zal men nog moeten afwachten of zijn vele •en invloedrijke vrienden er niet in slagen om hem op zijn besluit te laten terugkomen, of zij niet een weg vinden om Mengelberg, tenminste in naam, voor ons land en de hoofdstad te behouden. EMERGO. --- BINNENLAND. ZUTPHEN, 20 April. DOESBURG, 19 April. De reservekapitein J. H. Bergen zal van 13-18 Mei onder de wapenen komen te. Assen tot het volgen van een cursus voor oudere kapiteins, die in aanmerking komen voor den majoorsrang. • AALTEN, 18 April. De heer F. Breekveldt, werkzaam ten kantore van den Rijksentvanger te Winterswijk, is benoemd tot tijdelijk rijksklerk. Gisteravond gaf de tooneelvereen. „Nieuw Leven" een openbare uitveering in het café Hakstege. Opgevoerd werd het tooneelspel „Wantrouwen" waarmede de vereeniging een verdiend succes had. De rollen zaten .er goed in en getuigden van ernstige studie. Het strijkje te Loo zorgde voor aangename muziek in de pauzes én begeleidde ook bij het bal. LAREN, 18 April. Gisteren had de jaarvergadering der Boerenleenbank plaats. ''Voorzitter was de heer D. R. Mulder. De heer H. 'J. ReUrslag sprak eenige zeer waardeerende woorden ter nagedachtenis van het overleden lid van den Raad van Toezicht, den heer . D. J. Dijkman. Bij do behandeling der rekening en • balans bleek, dat de inkomsten en uitgaven bedroegen f 1,148,038. Er is een winstoverschot van f 3258. Deze wordt in 't reservefonds gestort behalve f 100 die bestemd wordt voor de vereeniging tot uitiending van kinderen naar een herstellingsoord en f 25 tot bestrijding van de oprichtingskosten van het ziekenhuisfonds. Besloten werd f 1000 te belegen in de in oprichting. zijnde exportslachterij. Tot bestuurslid werd met algemeene stemmen herkozen de heer D. R. Mulder, tot lid van den Raad van Toezicht de heer H. Kapelle. De oud- – ste leden van den Raad van Toezicht werden tot plaatsvervangers van 't bestuur benoemd. . Medegedeeld werd, dat het bestuur meent de rentevoet Van spaargeld op Y 4 % te moeten handhaven en van voorschotten 41/2 % te vragen. Voor geld, een jaar vast wordt 4.35 % rente gegeven. De vergadering was niet druk bezocht. EERBEEK, 18 April. Naar vette varkens was in deze week veel vraag, doch veel voorhanden zijn er niet. De prijzen zijn nog gestegen. Voor exemplaren van 1160 tot 200 pond, ruw gewicht, werd 43 á 44 cent per pond bedongen en voor zwaardere 45 cent per pond. Biggen werden duur verhandeld; ze golden van f 18-25 ner exemplaar. Rundveehandel. Van de Veluwe deelt men ons mede, dat het rundvee in deze week behoorlijken aftrek vond. Drachtige en pas gekalfde koeien werden verhandeld tegen f 240-350 per exemplaar; dito vaarzen tegen « f 18-250. Vette runderen golden, naar schatting, f 0.48-0.55 per pond, aan bouten. De vraag naar gust vee voor de vetweide nam toe. Naar schatting werd het verkocht tegen f 0.40-0.43 per pond. Vaarskalveren voor den aanfok golden f 16-25 per exemplaar en stierkalveren f 10-16. --- Lands Tuinbouw en Veeteelt 1 DEMONSTRATIE IN HET INKUILEN iOP DE BOERDERIJ. (Ingezonden). , , In eenige plaatselijke landbouwvereeni' gingen o.a. -in • Drempt, Dinxperlo en Eibergen begint belangstelling • te komen , voor het inkuilen van gras en andere producten. . – Inkuilen wordt 'tegenwoordig niet meer beschouwd als een noodmaatregel om van >een- bedorven 'gewas nog zooveel mogelijk te , redden, maar is gewerden een doelbewuste methode om eerste kwaliteit • veevoeder te 'verkrijgen. zét is vooral van ,• waarde waxineer Men door . verzwaarde '. sakstofbemesting . reeds veer den gebruikelijken hooitijd :moet maaien. Wie dergelijk gras op deskundige wijze inkuilt,. krijgt een uitstekend •kuilvoer, dat voor 1 goed hooi niet onder doet en ook gaarne door varkens wordt gegeten. Op dezelfde wijze kan men een snede nagras winnen, terwijl natuurlijk ' ook bietènloof, knolgroen, bevroren aardappelen enz. in aanmerking komen. De kunst om goed in te kuilen moet worden aangeleerd evenals goed Melken. De beste leermeester is een practische landbouwer, die over jaren ervaring beschikt. Deze vindt men o.a. onder de Priesche boeren, die ons ook goed melken hebben geleerd. In navolging van Overijsel, waar dit in 1928 reeds met succes is georganiseerd, zouden wij willen voorstellen, indien daarvoor voldoende belangstelling bestaat, een of twee Friesche landbouwers te laten overkomen naar Gelderland om practisch les te geven in het inkuilen. Dit moet georganiseerd gebeuren en dus uitgaan van plaatselijke landbouwvereenigingen. Blijkt er voldoende belangstelling te bestaan, dan vertrouwen wij dat ook de provinciale organisaties zich financieel niet onbetuigd zullen laten. De kosten bedragen naar schatting ƒ 8 f 9 per dag vermeerderd met de reisen verblijfkosten. De organisatie zou door ons kunnen geschieden, zoodat wij den voorkuiler dirigeeren naar verschillende aideelingen. De af deeling heeft dan te zorgen, dat minstens IA H.A. vroeg gras beschikbaar Is om in te kuilen en moet zorgen voor de noodige bekendmaking. Het is duidelijk, dat de landbouwer, wiens gras wordt ingekuild, bereid moet zijn onvoorwaardelijk de voorschriften van den voorkuiler op te volgen. Indien hiervoor belangstelling is, wachten wij dus gaarne spoedig bericht in van plaatselijke landbouwvereenigingen, die een dergelijke demonstratie willen] organiseeren en een nader te bepalen be- I drag willen bijdragen in de kostiin. Onzerzijds zal dan worden getracht samenwerking tot stand te brengen en overleg met de provinciale organisaties te plegen. Veel tijd is er niet meer te verliezen. De Rijkslandbouwconsulent, 0. J. CLEVERINGA. Zutphen. Bestrijding van schurftziekte bij appel en peer. De Plantenziektenkundige Dienst te Wageningen zendt ons de volgende mede- , deeling, In de étalages van fruitwinkels vallen ons de mooie, gave sierlijk verpakte Amerikaansche appels op. Het fruit van eigen' bodem steekt daarbij in den regel ongunstig af. Toch kan ons eigen fruit even mooi zijn als er maar voldoende zorg aan de bestrijding van ziekten werd besteed. In Amerika spuit of stuift de kweeker acht, negen, soms tien keer. In ons land behoeft het slechts drie keer te gebeuren; In vele gevallen geschiedt het, indien al gespoten wordt, slechts ééns, niet eens twee malen. Men ziet op tegen de moeite, tegen de kosten, maar rationeele bestrijding is loonend, ze verhoogt de rentabiliteit van het bedrijf. Hoeveel van onze goudreinetten brengt 50, 69 of 70 ct. per K.G. op? Fruitkweeker: bespuit uw vruchtboomen, bespuit ze met de goede middelen en op riet juiste tijdstip! De eerste bespuiting tegen de schurftziekte moet plaats hebben als de kleur der bloemblaadjes in de nog gesloten bloemknoppen juist zichtbaar wordt. Dit jaar zal dit tegen eind April, begin Mei het geval zijn. Gebruik 1% eto Bordeauxsche pap of 6 % Californische pap (1 deel pap op 15 I deelen water). Het eerste middel verdient de voorkeur (zie de vlugschriften 6 en 7 van den Plantenziektenkundigen Dienst).l De tweede bespuiting moet eenige weken later uitgevoerd worden, als de vruchtjes gezet zijn. Peren bespuit men dan met 1 % Bord. pap. Appels verdragen dit niet, daarom moet men de appels dan met 2% % Californische pap (1 deel pap op 40 deelen water) behandelen. Voor het gemak behandelt men ook peren met dit middel, dit moet alleen bij bedekte lucht, en dan liefst met 2 % geschieden, anders bestaat er kans op bladverbranding. De tweede bespuiting kan tevens dienst doen voor de bestrijding van de wormstekigheid (zie mededeeling 20 van den Plantenziektenkundigen Dienst). De bespuiting moet dan bij appels iets vroeger, n.l. direct na den bloei plaats hebben; peren kunnen ook nog iets later met succes bespoten worden. Aan Bord, pap voegt men per 100 L. pap 100 gr. (1 ons) Parijschgroen of 300 gr. (3 ons) poedervormig loodarsenaat toe, aan Californische pap per 109 L. sproeivloeistof alleen 300 gr. loodarsenaat, in geen geval Parijschgroen. Als een onderbeplanting van kruisbessen aanwezig is, kan men geen Californische pap gebruiken. Al onze kruisbessoorten, behalve de Engelsche witte, zijn gevoelig vOor Californ. pap, zij laten na besproeiing het blad vallen. De deroie bespuiting dient uitgevoerd te worden als de vruchten de grootte van een okkernoot hebben. ' Peren bespuit men dan weer met 1 % Bord. pap of 2 % Californische pap, appels met 2% % Californ. pap. In mededeeling 50 van den Plantenziektenkundigen Dienst is de bestrijd:ng van de schurftziekte uitvoerig beschreven. Verdere inlichtingen werden gaarne verstrekt door den Plantenziektenkundigen Dienst te Wageningen of door de op verschillende plaatsen werkzaam gestelde 1 technisch ambtenaren en controleurs van dien Dienst. VORDEN, 18 April. Op de stierenkeuring zijn niet zooals in ons bericht vermeld stond, 18 stieren goedgekeurd doch 19. De stier van A. ter Maten (op Jebbink) is ook goedgekeurd; deze was niet in het bericht vermeld. --- Om op te lossen: Voor grooteren. I Mijn geheel wordt zoowel in de keuken als de huiskamer gezien en met 7 letters geschreven. 4,1, 7, 4 is een stad in Noorwegen. Een 1,2, 3,4, 7 is een visch. In een 3,4, 5,6, 7 kunnen verscheiden menschen logeeren. Een 1,5, 4,6, 7 is een meubelstuk. 2. Lezer, zeg, mij:. welke stand Brengt gevaar voor stad en land? 3. Kies uit elk der onderstaande zinnen één woord, maar doe het z66, dat de gekozen woorden (in dezelfde volgorde genomen) een bekend spreekwoord vormen. Ik kom je halen als ik naar huis ga. Je mag maar één keer met de tram gaan, Jenny. De boer had vier koeien, twee kalveren, een schaap en een gèit. Dat zullen we over een tijdje wel eens zien. Zij trok de wijde wereld in. Zoodra de brug ei- is, wordt de pont niet meer . gebruikt. Als het lang koud blijft, is 't een schraal voorjaar. In gedachten volgen wij u op uw reis. Er kwamen heel ,wat fietsers voorbij ons huis. Ik weet niet meer, of de broche goud of zilver was. 4. Welke meisjesnaam, die met drie letters geschre, yen wordt, verandert in den naam van een , rivier in Italië, wanneer men de middelste letter verdubbelt? --- Voor kleineren. 1. Welk Nederlandsch • eiland w6rdt.een viervoetig dier, wanneer men de beginletter in een V verandert ? 2. Verborgen dlaatsen in ons land. Liesje koos straks het boek, dat zij gaarne had. • Heb je lang oorpijn gehad, of was 't gauw over? Dezen keer denk ik rustig thuis te blijven. Kwam Tom menschen tegen op zijn eenzame wandeling ? 3. Schrijf onder elkaar: le. een lichaamsdeel. ' 2e. een meisjesnaam. 3e. een ander woord voor geneesheer. 4e. een verbazend groote man. se. het tegenovergestelde van kort. Ge. een zwemvogel. 7e. een klein, vlug, meestal grijs diertje. De beginletters moeten een plaats in Noord-Holland vormen en de woorden worden alle met vier letters geschreven. 4. Met vier pooten is 't een sch . , p Met vier handen is 't een . • p ' Die dit leest, is meisje of kil • • P ---