FEUILLETON. De verloren Injectienaald Van ALICE CAMPBELL. Geautoriseerde vertaling uit het Engelsch door J. E. DE B. K. 66) „Dat geloof ik zeker, mijnheer, er moeten proeven genomen worden. Ik zou u aanraden om, indien u belang stelt in dat jonge meisje", hij kuchte tactvol, wat Roger heel goed opmerkte, „dat u haar voor een paar weken laat verplegen in een kalm sanatorium. Bij Grasse is er een. Dr. Sartorius of ik kunnen dat voor U in orde maken." „Dank u dokter, we zullen er over denken." Hij zag den kleinen man vertrekken en was vast van plan om, wat er ook gebeurde, Esther nooit in een sanatorium te laten opnemen. Sartorius had ook al over die kleine inrichting bij Grasse gesproken. Dit alles was voldoende om hem er tegen te maken. Hij was nu met Bsther alleen; hij had zijn tante even te voren overgehaald om naar bed te gaan en te trachten wat te slapen. zij had eerst tegen geprutteld, maar hij had haar naar de deur gebracht. „Als je het wenscht zal ik het doen, maar je bent zelf ver van wel en het zal een heele toer Zijn." „Onzin, deze gebeurtenis heeft Mij mezelf doen vergeten, Als u er op staat om de wacht te vercleelen zal ik u morgen vroeg roepen." Zij knikte half tevreden en zag hem bezorgd aan. ~Roger, waar denk je toch dat .het arme kind de twee vorige dagen geweest is?" „Als we dat wisten, Dido, dan hadden we de sleutel tot dit ellendige mysterie." Hij zonk neer op een stoel bij het bed en trachtte met ijver te overleggen wat hij doen moest, maar dat was heel moeilijk, daar hij zoo weinig vasten grond had. Hij kwam niet verder en geestelijk en lichamelijk voelde hij zich hevig afgemat. Bij het schemerachtige licht zag hij de figuren op het behangsel heen en weer zweven en niets kon hij goed onderscheiden. Telkens weer vestigde hij zijn blikken op Esther, wier bleek, teer gezichtje angstig was en zelfs in den slaap nu en . dan zenuwachtig trok. Haar toestand gaf hem groote ongerusheid, misschien werd ze wel zwaar ziek en zou 't maanden duren eer haar geest zich genoeg hersi,elde om alles te verellen en aan het licht te brengen en misschien zou ze alle herinnering verloren hebben. Zacht ging de deur open en Chalmers bracht hem een kop koffie. ~De dokter is op zijn kamer, anders ZOU ik hier niet zijn mijnheer; ik ben den heelen tijd in den gang en op de trappen geweest." "En lady Clifford?" ~Z0 heeft geen poging gedaan om uit haar kamer te komen. Ik hoorde haar lang aan de telefoon, ze schijnt ,geen aansluiting te hebben gekregen." „Heeft ze kans gezien om met den dokter te spreken?" „Neen mijnheer, dat zou ik gemerkt hebben, maar Mine heeft een paar maal bij uw kamer gedrenteld en deed dan net alsof ze uit het raam keek. Ik vertrouw die vrouw niet.” „Geloof je, dat ze in mijn kamer wou gaan?" „Ik ben er zeker van mijnheer." Over dit alles nadenkend; dronk Roger zijn koffie. „Er is nog iets wat ik gemerkt heb mijnheer, van vele deuren missen de sleutels en vroeg op den avond staken ze nog in de sloten. Er was geen reden om ze weg te nemen." „Dus je denkt, dat Aline ze heeft genomen om mijn deur open te maken?" „Zoo is het mijnheer. Maar ik had haar kunnen vertellen, dat er .geén twee gelijke sleutels in huis zijn. Om tien uur kwam ze me heel vriendelijk eens uithooren of het waar was, dat zuster Rowe dronken was binnengekomen, maar ze kreeg niets los. Ik begreep waar ze heen wilde." Uren verliepen. In de schemerachtig verlichte kamer zat Roger het heele verloop van zijn vaders ziekte na te gaan. Hij kon niets bedenken, dat eenigszins verdacht leek. Alles was gewoon gegaan. Maar neen, dat telegram, dat niet verzonden was. Misschien had ze een heel urgente reden gehad om hem maar weg te houden. Misschien was ze bang geweest hem in huis te hebben. Fij was de eenige, die bekend was met de verhoudi---;• tusschen haar en Holliday, hij alleen'. 3orzag haar. Met een gevoel van walging dacht hij aan haar pogingen rfln een bondgen'...ot van hem te maken. lild; ze dat gedaan om hem te blinddoeken? Dat ZOU afschuwelijk berekenend zijn geweest. Hij doorleefde weer het °ogenblik toen ze hein zoo liefkozend had omhelsd, haar geparfumeerde wang vleiend tegen zijn borst. Een gesmoorde gil uit het bed deed hem opspringen. Esther zat op eens overeind, de °ogen vol afgrijzen, een magere hand klemmend tegen haar mond. – „Esther, lieveling, wat is er?" Ze bleef in doodsangst staren naar de deur. „Stil", fluisterde ze, „luister." Roger luisterde maar hoorde niets. Het was doodstil in huis. Zacht nam hij haar hand, die – beefde als een espenblad en hield ze in de zijne. „Kindje, er is niets om bang voor te zijn. Wat dacht je dat je hoorde?" Met vreemde, schorre stem zeide ze: „Het was de dokter, hij was daar buiten In de gang; ik weet het." „Nonsens, als het iemr.nd is dan is het Chalmers." „Luister dan." Roger luisterde, en beiden luisterden, hun adem inhoudend. TOen hoorden ze zacht een voetstap kraken, alsof iemand die daar gestaan had zich voorzichtig verwijderde. Roger wilde opstaan, maar ze hield hem tegen. „Neen, neen, laat me niet alleen." „Zeker niet, als je dat niet hebben wilt, maar je bent hier geheel veilig; je behoeft ' nu niet bang meer te zijn." Ze leunde tegen hem aan en fluisterde schor: „Ik ben niet veilig zoolang ik met hem in hetzelfde huis ben. Hij is bang voor mij, hij wil me beletten te spreken, hij zal alles doen om me te laten zwijgen, hij wacht zijn kans ai." Ze begon hevig te beven, dikke zweetdroppels parelden langs haar voorhoofd, haar oogen schitterden wild. Men kon nu gemakkelijk gelooven, dat zij een aanval van vervolgingswaanzin had en dat haar ziek brein de geheele historie gefabriceerd had. Zich den raad van dr. Bousquet herinnerend, trachtte hij haar te kahneeren en zeide: „Esther, je weet wel, dat al die morfine die je gehad hebt nog nawerkt", en toen, bevreesd iets verkeerds gezegd te hebben, zweeg hij. „Morfine", herhaalde zij, „ja, dat zal het geweest zijn en dan heb ik twee en een halve dag niet gegeten, dat maakt het nog erger." „Twee en een halve dag!" Ontsteld zag hij haar aan, brandend van verlangen haar te ondervragen, maar hij durfde niet. „Dr. Bousquet heeft gezegd, dat je wat eten moest als je wakker werd. Wat zal ik voor je opwarmen?" Ze knikte en lag stil toe te kijken teen hij de bouillon warmde op het spirituscomf oor. Daarna schoof hij een tweede kussen onder haar hoofd en voerde haar lepelsgewijze de bouillon, uit vrees dat ze misselijk zou worden. Toen het op was sloot ze de oogen en had haar gezichtje wat meer tint. Het bleef doodstil en toen hij dacht dat ze weer sliep zeide ze zacht: „Dat was heerlijk en ik had er benoef te aan. Je wordt zoo zwak als je zoo lang zonder voedsel bent." Nu kon hij het niet langer uithouden en voorzichtig vroeg hij: „Lieveling, waarom beu je zoo lang zonder voedsel geweest, wat bedoel je?" Ze keek hein vragend aan. Toen, met , de hand langs haar voorhoofd strijkend, zeide ze: „Ja, natuurlijk, dat weet je niet. Hoe zou je het kunnen weten?" Hij hoopte dat ze zou voortgaan, maar op haar elleboog steunend, zeide ze zacht: ,Vertel me eens, wat heb je met hem gedaan?" „Met den dokter bedoel je? Niets. Hij is in zijn kamer en slaapt denk ik. Het is zoo drie uur." Haar adem ging gejaagd. Haar pupillen zetten zich uit. „Bedoel je, dat hij niet gearresteerd is na wat ik je vertelde? Dan was hij daar bij de deur, ik wist het wel." Hij vatte geruststellend haar handen. „Neen, je moet niet bang zijn. Begrijp je niet, dat men iemand niet zonder reden gevangen kan nemen?' Ze zag hem doorborend aan. „Maar ik vertelde het je. Hij is een moordenaar, hij vermoordde je vader en hij z u jou ook vermoord hebben als ik het niet ontdekt had en juist op tijd hier was gekomen. Wat zijn de menschen toch dom en ik dacht dat ik het zoo duidelijk verteld had. Waarom heb je hein niet gearresteerd en haar ook niet? Ik begrijp het niet. Waarom niet?" Die vraag op den man af eischte een antwoord. Verlegen draaide hij 't hoofd af. "0", barstte ze opeens uit, de waarheid begrijpende. „Nu weet ik het, je dacht dat ik wartaal sprak. Dat deed de dokter je gelooven, hij weet er zich altijd uit te redden. Maar hij heeft nooit gedroomd dat ik zou kunnen ontsnappen:" „Esther, wat bedoel je?" (Wordt vervolgd). --- BINNENLAND. Huize Van de Kasteele. ZUTPHEN, 29 Januari. In de eerste dagen van April zal „Huize I van de Kasteele", het tehuis van „Pro Senectute" op het 's Gravenhof, in gebruik worden genomen. Tot directrice is benoemd mevrouw Legel, uit Amsterdam; tot assistente mejuffrouw Tierie, uit Loenen aan de Vecht. Het verdere personeel zal bestaan uit een huisknecht en vier dienstboden. --- De vee- en biggenmarkt in 1930. Wij ontvangen het volgende jaaroverzicht van de vee- en biggenmarkt te Zutphen over het jaar 1930: De aanvoer was in: 1928. 1929. 1930. Kalf- en melkvee 886 712 751 Guste koeien en pinken 2,635 2,528 1,481 Vette koeien 6,631 6,379 6,246 Stieren en ossen 588 638 915 Kalveren (vette, gras- en nuchtere) 4,035 4,293 3,583 Schapen en geiten 1 374 296 1781 15,131 14,846 13,154 Biggen 13,896 11,720 12,763 . 29,027 26,566 25,917 Voor vette koeien, stieren, ossen en kalf- en melkvee bleef de aanvoer vrijwel gelijk met vorige jaren. Voor guste koeien, pinken en kalveren was deze beduidend minder. De oorzaak is vermoedelijk de groote gras- en hooi-00st en een algemeen tekort aan rundvee. De schapen-aanvoer was minder. De handel in de verschillende soorten was van traag tot redelijk met over het geheel dalende prijzen. De biggerunarkt handhaafde zich ruim, ondanks het terugloopen der prijzen tot ongeveer de helft. De handel hierin was tanielijkp zutphensae Middenstands-Vereeniging. De „Buitensocieteit" leverde gisteravond een gezelligen aanblik O. ben met palmen versierd podium en met bloemen versierde tafeltjes in de zaal, gaven aan het interieur van het gebouw iets feestelijks. Dat feestelijke werd nog verhoogd door de vroolijke muziek van het Odeonstrijkje, dat zich voor den aanvang en tijdens de pauze van de feestelijke propaganda-vergadering der „Zutphensche Middenstandsvereeniging" hoeren liet. Ook aan belangstellenden ontbrak het niet. Omstreeks half negen sprak de voorzitter, mr. R. P. J. Derkse in a, het openingswoord, waarin hij aan de goed geslaagde winkelweek der jeugdige verceniging herinnerde. Die winkelweek had tusschen de deelnemers, leden en nietleden, een band gevormd, die dreigde losser te worden. Het bestuur had daarom gemeend een avond als deze te moe- : ten organiseeren, om dien band te versterken. Organisatie was in dezen tijd noodzakelijk, ook voor den middenstand. Samenwerking moest men trachten te , bereiken. Het onderwerp „Middenstandsstrijd", hetwelk straks door den heer Van der Leeuw zou winden behandeld, 1 was daarom gekozen, omdat de middenstandsvrede dreigde verstoord te worden. De voorzitter hoopte, dat allen ervan doordrongen zouden worden hoe gewenscht het was zich aan te sluiten als lid der Middenstandsvereeniging, afdeeling van den Kon. Ned. Middenstandsbond. De heer F. L. van der Le eu w, den ijver en het werk van de jeugdige afdeeling Zutphen prijzend, begon met de noodzakelijkheid van organiseeren in het licht te stellen. Hij wees daarbij op de moeilijke tijden, die de middenstand meemaakte nu voortdurend nieuwe warenhuizen en filiaalbedrijven de concurrentie voor den particulieren zakenman verzwaarden. Door organisatie kon men zich krachtig maken voor den strijd om het bestaan. Die strijd werd in de eerste plaats gevoerd op cultureel terrein. Als men een vergelijking maakte met de plaats van den middenstand van nu en voor dertig jaren, dan zag men een geweldige tegenstelling. Hield men vroe – ger weinig rekening met dezen stand, hoe geheel anders was dat thans, nu de middenstand wordt gekend en erkend; nu hij vertegenwoordigd is door flinke mannen in belangrijke bestuursfuncties in stad en land. In een artikel van den heer Elout in het „Hbl." van eernge jaren geleden, dat onder het hoofd „De nieuwe heeren" verscheen, werd, zeer vleiend gezegd, dat de middenstand groot° kans had leiding te moeten geven bij de maatschappelijke verhoudingen. Maar alleen clán zou deze belangrijke rol in de toekomst goed kunnen worden vervuld, als de middenstand den wil toonde om die macht te bezitten. Bij velen was die wil nog zoek. Men bleef buiten de organisatie, ofschoon men kon consta teeren van welk een nut zij was. Van 1902 tot heden organiseerde men jaarlijks congressen, waar belangrijke vtaagstukken door bekwame mannen werden uiteengezet. Als men naging, wie tot de sprekers op deze congressen behoorden en welke resultaten het werk van den bond had, dan kon men wel degelijk den middenstand beschouwen als een cultureele beweging. Daarom ook Is het zoo noodig, dat de middenstand zorgt voor verstandelijke en vakkundige ontwikkeling van zijn leden. Men moest zich bewust worden een stand te zijn. Dr. De Visser heeft op een der congressen den middenstand „de ruggegraat der natie" genoemd. De burgemeester van Bussum verklaarde eens, dat het middenstandsbelang meer was dan het belang van een bepaalde groep; het was' een belang van het algemeen. Inderdaad heeft de middenstand het oog op dat algemeen belang gericht. Sprekende over de tekortkomingen van de middenstanders, wees spr. op het gebrek aan belangstelling dat soms getoond werd. Men kwam dikwijls alleen bij de organisatie aankloppen als men In moeilijkheden verkeerde. Zoo moest het niet zijn. De hand aan de ploeg geslagen en de jongeren bezield, opdat zij zich vol energie aan de middenstandsbeweging zouden geven. Overal in de wereld breken zich nieuwe verschijnselen baan. Het moest den middenstand daarom niet voldoende zijn mee te gaan met de sleur van de ouderen. Nauwkeurig moest men er voor zorgen, op de hoogte te blijven van alles, wat de productie en de consumptie betrof. Ook in de overheidsbesturen moest de middenstander zijn stem kunnen laten hooren. Spr. wees in dit verband op de toename van verschillende sociale maatregelen, zooals de Arbeidswet, het Werktijdenbesluit voor winkels en kantoren, op verhoogde belastingen en tarieven. Hij herinnerde aan het woord van dengene, die gezegd had, dat onjuist opgelegde belastingen cle ' kapitaalsvorming belemmeren en de algemeene welvaart tegenhielden. Ook de taak van de vrouw in- en haar beteekenis voor de middenstandsbeweging werd door spr. in het licht gesteld. Dat ook de strijd voor den middenstand op sociaal- en politiek terrein van groot belang Was, trachtte spr. aan te toonen door te wijzen op de wettelijke maatregelen, die in den loop der jaren werden getroffen; op de sociale tendens, die overal wordt waargenomen. Tegen hen, die het betaancle maat- ' schappelijk stelsel wilden vervangen door een ander, b.v. het Marxistische, moest strijd worden gevoerd. Op economisch terrein wachtten den middenstand belangrijke vraagstukken, zooals coöperatief inkoopen, collectieve reclame, gezamenlijke besteldienst. De individualiteit mocht men niet uitschakelen, maar waar men leefde in een tijd, dat collectivisme troef was, moest men zich. bewust zijn dat eendrachtige samenwerking geboden was. Tenslotte hoopte spr., dat in Zutphen de middenstanders schouder aan schouder zouden gaan staan ter versterking van den middenstand, maar ook in het belang van het algemeen. Na de pauze trad Albert Vogel, de bekende voordracht-kunstenaar, op. Zijn aandeel in het programma van dezen avond was niet het minst belangrijke en zeker het dankbaarste. Zijn repertoire had hij met zorg gekozen. Eerst declameerde hij de gedichten „Scheepspreat" van Huygens en „De Bruid" en „Het Landjuweel" van Jan Prins, om vervolgens „Havelaar's toespraak tot de hoofden van Lebak" van Multatuli voor te dragen. De climax werd bereikt in „Belsasar", een tooncelstuk in 1 bedrijf door prof. G. Gonggrijp, waarmee de kunstenaar zijn gehoor bijzonder wist te boeien. Zijn machtig stemgeluid, in staat tot het scheppen van sfeer ,en tot het Creëeren van de ' verschillende personen, die in deze dramatische een-aeter optreden, hadden de groote bewondering van de aanwezigen. Met „Het Wonderkind", een humoristisch verhaal van Thomas Mann, besloot de heer Vogel. Het laatste woord was aan het Odeonstrijkje, dat de wachtende schare, die zich na afloop aan de garderobe verdrong, opvroolijkte. --- Verpachting van bouw- en weiland. In het Volkshuis werd gisteravond een drukbezochte vergadering gehouden ter bespreking van de a.s. verpachting van bouw- en weiland van de gemeente. De vergadering was belegd door den „Bond van landpachters" en den „Bond van • melkveehouders". • Voorzitter was de heer L. Linde nb erg. Deze •merkte in zijn openingswoord op, dat met het oog op de slechte tijden er tegen lager prijs moet worden ingehuurd dan tot dusver, want met deze pachtprijzen is er. geen broed te verdienen. Wanneer we eensgezind zijn, aldus spr, dan kunnen we veel bereiken. De heer J. Ter wei hield daarna een • inleiding: Hij merkte eerst op, dat, dank zij de bemoeiingen van den „Bond van landpachters" voortaan de gemeente zal zorgen voor het schoonhouden der tochtslooten. Vervolgens merkte hij op, dat na 1914 van normale toestanden in het landbouwbedrijf niet meer' kan Worden gesproken en vooral daar wordt de economische crisis thans zeer sterk gevoeld. Een eerste vereischte is, dat de uitgaven verminderen. Spr. had aan de hand van uitspraken van deskundigen een berekening gemaakt ten aanzien van de he '!ren, die kunnen worden gemaakt in verband met de opbrengst der productie. Hij deed dit eerst vo& de veeteelt omdat daarin, blijkens uitspraken van ridder Van Rappard en dr. Colijn, de zwaarste crisis nog zal volgen. Voor zes jaar was de straatprijs van de melk- 15 cent per L. en thans is zij slechts 13 cent. De melkopbrengst per koe is •p. seizoen met ƒ32 verminderd-en de buur per H.A.. zou dan niet ƒ 48 per jaar moeten dalen. Dit is niet noodig, daar Gok het indexcijfer aanzienlijk is verlaagd. Wanneer het land. echter voor drie jaar werd verhuurd, dan was een pachtverlaging met. 25 % misschien voldoende, maar bij een verpachting voor zes jaar is een verlaging met 30 <;,i, zeker aan den lagen kant. De opbrengsten van het bouwland spreken voor zich zelf. Velen weten niet, wat ze het a.s. voorjaar zullen pooten of zaaien. De slechte bedrijfsuitkomsten worden niet alleen veroorzaakt door de hooge pachtprijzen, maar dit is wel de eenige factor waaraan iets te veranderen is. Spr. drong er dus op aan om bij de a.s. verpachtingen niet meer te betalen dan mogelijk is. Hierna werden de condities van de verpachting nog eens nagegaan. • De heer Olt hof wilde; •in tegenstelling met de tegenwoordige methode, ook de. weilanden bij opbod- doen verpachten. Thans wordt dikwijls- uit angst te vroeg gemijnd. – Andere aanwezigen waren echter tegen dit voorstel: Zij merkten op, dat de pacht bij opbod •veel -meer wordt opgedreven. Ook om onderlingen naijver te vermijden gaf men de voorkeur aan afslag. Bij zitten en opstaan werd toen het voorstel verworpen. .• . Bij het artikel, bepalende het borg staan door twee andere pachters, wenschten velen dit artikel te zien geschrapt. De heer T.e r we 1 vroeg, wat men wilde doen indien B. en W. dit Weigeren. -Voor zes . jaar is men eerst uit de zaal. gebleven, maar had men dit volgehouden, dan was het land uit de hand verpacht. Van gemeentewege is aangeraden om niet over te gaan tot de praktijken van De:venter. De gemeente zal niet verlegen zitten Met de weiden, maar de boeren des te meer, Wanneer de weiden niet verhuurd worden. . De v oor zitter stelde voor eerst een bespreking te voeren met B. en W. We kunnen eerst het resultaat afwachten. Wanneer wij bij een weigering eensgezind .blijven, dan kan een buitenstaander het nog voor ons in de war sturen, door de voorwaarden te aecepteeren. De heeren Olthof en Kip werden benoemd om de quaestie met- B. en W. te bespreken. • , Verder werd gesproken over de onmogelijkheid voor den pachter van schadevergoeding bij hoog water enz. De nieuwe pachtwet zal hierin voorzien, zei 'de v oorz it ter. De afgevaardigden zullen Dok dit met E. en W. bespreken en trachten de betreffende clausule uit de pachtvoorwaarden te doen lichten. Uitvoerig werd daarna gediscussieerd over het jachtrecht. De heer Ter w e 1 merkte op, dat in de laatste jaren een fokkerij van fazanten en ander wild in deze streken wordt gehouden, waarvoor de pachter het voer levert. Wel voorziet de Jachtwet daarin, maar z.i. onvoldoende. Spr. wilde met B. en W. deze zaak overleggen. Hij stelde voor dat eventueel aangerichte schade, na te zijn vastgesteld, door den jachtheer via de gemeente aan den verpachter zal worden betaald. Enkele leden vonden het beter om het : jachtrecht niet af te staan. De heer Ter wel betwijfelde of de gemeente dan het land zal verpachten. Het jachtrecht brengt de gemeente jaarlijks 1 1 2000 op . De quaestie werd aangehouden tot een volgende vergadering. ! De voorzitter stelde thans voor om de weiden voor 3 jaar in te huren, terwijl de gemeente zich voor 6 jaar moest binden. De heer S oh ol te n wilde den termijn van 3 jaar ook voor den verpachter doen gelden.. De heer Ter wel merkte op, dat de huren voor 3 jaar hooger zouden zijn dan voor 6 jaar, aangezien de pachters dan niet zooveel risico op zich nemen. De heer Vis ser achtte het inhuren voor 6 jaar echter gevaarlijk. Na een hartstochtelijke discussie werd besloten om aan te vragen, de weiden voor 3 jaar in te kunnen huren. Het meerendeel -der vergadering kon Zich vereenigen met de nieuwe gemeentelijke bepaling over het uitzaaien van kunstmest. Verder werd besloten om aan te vragen, dat bij de a.s. verpachtingen voor de Hoven, evenals thans op het Helbergen geschiedt, een weide te reserveeren voor de kleine veehouders. Daarna sloot de voorzitter de vergadering met een opwekking om lid te worden van den Bond van landpachters. De rechtbank alhier heeft de' gevangenhouding van den 21-jarigen kan- • toorbediende J. H. W. S., uit Apeldoorn,. met 30 dagen verlengd. Verdachte heeft In den nacht van 7 op 8 Januari j.l. aan een of meer personen inlichtingen verschaft, welke geleid hebben tot de inbraak in de fabriek der n. v. „Textiel-Maatschappij Apeldoorn". Van. de opbrengst van het ontvreemde heeft verdachte eveneens zijn aandeel ontvangen. Heden werd ten kanto.re der n. v. -Rocniar het . feit herdacht, dat J. H. Geerlings, chef der afdeeling koffiebranderij, vóór 25 jaar bij de firma Van Roekel & Martens :in dienst kwam. Ter civiele terechtzitting van] de rechtbank van heden werd de heer J. ten Arve, landbouwer te Ruurle, beëedigd als makelaar in roerende en ohroerende goederen. • Blijkens een advertentie – in dit nummer zal de heer H. Talens uit Apeldoorn, gelijk hij in andere plaatsen reeds deed, ook hier op 5 Februari een voordracht houden over de oorzaken van de toenemende onverdraagzaamheid OP ] godsdienstig. en politiek gebied en over de z.i. wenscheitike oplossing van het .sociaal-economisch probleem van onzen tijd. D e ii eer B. Hruin s. onderwijzer aan de Christelijke school Oudswand, is benoemd, tot hoofd der Christelijke school te Roermond. --- Van electrischen stroom voorzien. VIERAKKER,, 28 Jan, Onder zeer groote belangstelling werd heden een groot gedeelte van het net dat de buurtschappen Baronsbergen, • Vierakker, Leesten en een gedeelte van Wichmond van electriciteit voorziet, onder stroom gezet. Verschillende autoriteiten waren aanwezig, o.a. B. en W. van Warnsveld en, vele raadsleden; cie president-corruMssmis der P.G.E.M. baron Creutz en de commissaris mevr. Weersma—van Duin; het lid der Prov. Staten de heer .3. W. Smit; de directeur der P.G.E.M. de heer Lohr; de districtsingenieur ir. Bruins; vele ambtenaren der Mij, en de uitvoerder van het werk. Bij de „Vlieg" werd door den burgemeester een rede uitgesproken, waarin herinnerd werd aan de vele moeilijk- lieden, die zich bij het tot stand komen, ' van het net hadden voorgedaan. De burgemeester hoopte en verwachtte dat deze nieuwe vorm van energie een zegen voor de streek zou zijn. Daarna werd door den burgemeester de handle in den versierden transformator overgehaald. Direct brandde een reusachtige schijnwerper en een net van EIC! K.M. draad stond onder stroom. In St. Lucigeru.s zou men deze electrificatie min of meer feestelijk herdenken. Hier werd allereerst het woord gevoerd door wethouder Boschloo, die den burgemeester als aandenken en als klein bewijs van erkentelijkheid van zijn gemeentenaren een zilveren sigarettenkoker aan. bcod. Vervolgens sprak de heer Lohr, die het besluit der commissarissen, de electrifieetje van liet platte land betreffend, in herinnering bracht. Evenals de heer Boschloo legde ook deze spreker den nadruk op het feit, dat door den burgemeester zoo veel was verricht, om zijn ge heele gemeente te electrificeeren. ' De burgemeester dankte allen voor de, hem gebrachte hulde. Met liefde had hij deze taak verricht, doch zijn ambt en vele medewerkers hadden geholpen zijn ' taak te verlichten. • In de pauze werden thee, wijn en ' sigaren geoffreerd. Van de gunstige stemming, die er daarna heerschte, maakte de heer Pen, het hoofd der ols. te Vierakker, gebruik om een rijmerijtje op het verloop der electrificatie ten beste te ' geven. De heer J. W. Smit, wilde een kort woord spreken als landbouwer. Hij ver. heugde zich er ten zeerste over, dat nu ook de meest afgelegen boerderijen in deze gemeente electriciteit konden betrekken. Hij deed een beroep op de • heeren van de P.G.E.M., en hoopte dar, • men in verband met de crisis in den • landbouei. de boeren zooveel mogelijk ter wille zou zijn. • Baron Creutz, namens den Raad der commissarissen sprekend, merkte op, dat de belangstelling van den raad omgekeerd evenredig was met het aantal aanwezige commissarissen. Door toevallige omstandigheden waren velen verhinderd. Goede eigenschappen van de boeren zooals vroeg naar bed gaan en zuinigheid waren niet bevorderlijk voor een groot electriciteiteverbruik. Toch hoopte hij dat zoowel verbruikers als maatschappij tevreden zouden zijn met het nieuwe net. „Warnsveld is een lichtend voorbeeld. Van Warnsveld begint de victorie" eindigde deze spreker. De heer Lohr wilde graag hulde brengen aan den voorzitter der commissie van belanghebbenden, den heer Boschloo. De commissie had goed werk geleverd. De leider van deze feestelijke bijeenkomst, de heer Boschloo, sprak daarna het slotwoord. Inderdaad een werk van groote beteekenis is hier tot stand gebracht. Op den versierden transformator prijkten de volgende rijmpjes: I. De Burgemeester deed meer dan • [zijn plicht Aan hem danken we het electrische [licht. 11. Lang gewacht., doch niet gezwegen Nu is electriciteit verkregen. 111. Daar eendracht kwam hier veel tot [stand Petroleumlamp nu aan den kant. IV. Dat het ons zij gegeven Met de P. G. E. M. in vrede te leven. VOORST, 29 Jan. Donderdag 5 Febr. om 2 uur zal de gemeenteraad vergaderen. DOEIINCHEM, 28 Jan. Naar wij vernemen zullen binnenkort tusschen de gemeentebesturen van Doetinchem en Hummelo en Keppel onderhandeling worden geopend om te komen tot gaslevering door Doetinchem aan de dorpen Hummelo en Keppel. AALTEN, 27 Jan. Met ingang van Maandag 2 Februari wordt hier een detachement marechans.sée van 5 man geplaatst met als detachementscommandant de wachtmeester G. van Buren, thans te Neede. ALMEN, 28 Jan. Almens kerkkoor heeft onder leiding van zijn dirigent gedurende twee avonden in „Ons Huis" een uitvoering gegeven. De liederen werden op verdienstelijke wijze vertolkt. Af en toe wisselde een voordracht het lied af. Bovendien werd nog een vlot gespeeld tooneelstukje voor het voetlicht gebracht. DEVENTER, 29 Januari. Heden wordt het vijfjarig bestaan van huize „Louise", de stichting van „Pro Senectute", feestelijk herdacht. LICHTENVOORDE, 28 Jan. Het bevolkingscijfer der gemeente bedroeg op 1 Jan. j.l. 7399 zielen. In den loop van 1930 vestigden zich 373 personen; de bevolking vermeerderde door geboorte met 237. Vertrokken zijn 405 en er overleden 74 personen, alzoo een vermindering van 131. Het zielenaantal bestond op 31 December j.l. uit 3947 mannelijke en 3452 vrouwelijke personen. Deze behoorden tot de volgende godsdienstige gezindten: 6456 R.K.: 847 Ned. Herv.; 92 Gereformeerden; 2 Evang. Lutherschen; 1 Doopsgezinde en 1 die tot geen godsdienstige gezindte behoort. Er werden 52 huwelijken gesloten. WINTERSWIJK, 28 Jan. Hedenavond werd in café Beskes een liefdadigheidsavond gegeven ten bate van de T. B. C.- vereenig,ing alhier, met medewerking van de tConeelveree-niging „Onderling Genoegen" en het dubbel mannenkwartet van ,Winterswijks Mannenkoor." De aanwezigen, die helaas geen groot getal vormden, hebben wel genoten van hetgeen ten gehoore werd gebracht. Na de pauze werd de verloting gehouden. De heer Postma opende, en da. C. de Maar sprak het slotwoord. De afdeeling van „Toonkunst" hier ter plaatse, die op 20 Oct. j.l. zoo'n succesvolle „Elias"-uitvoering onder leiding van den heer H. Veldkamp, met medewerking van de A.O.V. heeft gegeven, mocht van het hoofdbestuur van „Toonkunst" 'n belangrijke subsidie ontvangen, waaruit de conclusie kan worden getrokken, dat het werk van de afdeeling Winterswijk door het hoofdbestuur hoogelijk wordt gewaardeerd. NEEM, 23 Jan. De muziekvereeniging „Crescendo" alhier gaf gisteravond in café „'t Haantje" onder leiding van haren directeur den heer M. Bij neveldt uit Lochem, haar jaarlijksch concert voor donateurs en genoodigden. Het programma werd vlot afgewerkt. Alle nummers werden prachtig uitgevoerd en verwierven een verdiend applaus. Jammer, dat niet meer donateurs door hun tegenwoordigheid van hun belangstelling voor „Crescendo" blijk gaven. De zaal was slechts matig bezet. Na het concert sprak de eere-voorzitter nog eenige woorden tot de leden, waarvoor de voorzitter bedankte. Hierna volgde een gezellig bal. --- Advertentie Die te lang alleen leeft, verteert ..;:ichzeij tot hij opgeteerd is. ---