Dingen van den Dag. Misbruik van een Grondwettelijk recht. , , ' Dat is het inderdaad wat de heeren Van der Sluis en andere soc.-dem. Kamerleden pogen te maken van art. 117 der Grondwet: „de Staten-Generaal hebben het recht voorstellen van wet aan den Koning te doen", waartoe de voordracht volgens art. 113 „uitsluitend aan de Tweede Kamer" behoort. Immers deze leden hebben het oirbaar geacht, reeds zeer kort na de verwerping der Pachtwetten door de Eerste Kamer, een initiatief-voorstel bij de Tweede Kamer in te dienen dat volkomen gelijk en gelijkvormig is aan het afgestemde ontwerp. Geen wonder dat tegen een dergelijke inethode van wetgeving in de afdeelingen der Tweede Kamer ernstige bezwaren zijn ingebracht. Er werd terecht aan herinnerd dat dit recht van initiatief aan de Staten-Generaal is gegeven opdat zij zekere wettelijke maatregelen aanhangig kunnen maken indien naar hun meening de regeering in dat opzicht in gebreke is gebleven. Want de Regeering he e f t een ontwerp ingediend. Dat is weliswaar door de aangenomen amendementen zoo verscherpt en verhanseld, dat onze Senaat er niet aan wilde, maar de Regeering heeft althans gepoogd een nieuwe Pachtwet te maken. Ook tegenover de Eerste Kamer werd de gevolgde handelwijze onjuist geacht: men qualificeerde de indiening in de afdeeiingen als een „staatsrechtelijk ongewenschte daad." Deze laatste opvatting lijkt ons onbetwistbaar. immers het getuigt niet alleen van een gebrek aan deferentie voor de Kamer aan de overzijde van het Binnenhof, maar ook van een gebrek aan eerbied voor publiekrechtelijke beslissingen. De heeren Van der Sluis c.s. willen de Eerste Kamer als 't ware dwingen om thans, wat zij kort te voren verwierp, nu maar te slikken. En wat hierbij het ergst is: blijkens de uitlatingen der verdedigers van het ontwerp in de afdeelingen maken zij zich nog schuldig aan een ongeoorloofde politieke speculatie Immers zij verwachten dat deze ontwerpen niet meer zullen worden behandeld in de Eerste Kamer zooals zij thans is samengesteld. In Juli treedt n.l. een aantal Eerste Kamerleden af. De hoop der vrienden van de Pachtwetten is nu, dat de Provinciale Staten dan eenige r.-kath. Kamerleden, die den „euvelen moed" hebben betoond om hun stem tegen de Pachtwetten uit te brengen, wel mores zullen leeren door hen niet te herkiezen. Van zekere zijde wordt daarop ondershands pressie geoefend. liet hoofdbestuur van den bond van r.-k. kiesvereenigingen is daarin al betrokken. Al is het resultaat daarvan niet bekend geworden, men mag er op rekenen dat althans gepoogd zal worden op deze wijze de vrijheid en zelfstandigheid der volksvertegenwoordigers aan te randen, wanneer hun stern aan bepaalde volksgroepen onwelgevallg is. * Bij meer dan een gelegenheid hebben wij al doen uitkomen hoe verkeerd het is ons zonder bepaalde dringende noodzaak, binnen zoo korten tijd op beslissingen van wetgevende organen terug te komen. Dit toch wordt nu van de Eerste Kamer geëischt wanneer de Tweede het ontwerp-Van der Sluis ongewijzigd aanvaardt. En dat lijkt ons werkelijk een misbruik van een Grondwettelijk recht. Het recht van initiatief is een belang- , rijke bevoegdheid van onze Volksvertegenwoordiging. Onder vroegere republi. keinsche constitutiën was het aan het wetgevend lichaam onthouden. Onze ' Grondwetten kennen dit recht aan de Staten-Cieneraal toe sedert 1814. Slechts 1 bij uitzondering is van dit recht gebruik gemaakt; trouwens, veelal konden de voorstellen in de Tweede Kamer zelf geen meerderheid vinden, terwijl, ook dan wanneer zij daar slaagden, de Eerste Kamer door haar veto de poging kwam verijdelen. Bovendien, vooral van die Kamer is de vereischte medewerking moeilijk te verkrijgen omdat het voorstel meestal onder ongunstige omstandigheden tot haar komt, merkt prof. Buys in „De Grondwet" op. Onder de Grondwet van 1814 is slechts één wet op voorstel van de Stater-Generaal tot stand gekomen, twee onder die van 1815, een onder die van 1840 en een zevental onder die van 1848. Bekend zijn o.m. de initiatief-voorstgllen tot afschaffing van den acciji .3 Op schapen- en varkensvlees, Van Houtens wet op den kinderarbeid, het voorstel-Schepel inzake het vestingstelsel, de wet-Reekers op de visscherij in de Zuiderzee, de ontwerpen-Borgesius tot belastingherziening, het onteigeningsvoorstel-Van Routen. Inderdaad zijn vele daarvan niet tot wet verheven, maar vaak hebben zulke initiatiefvoorstellen later geleid tot Regeeringsvoorstellen, welke, zij het dan op andere wijze, aan d in breeden kring gekoesterde verlangens. togennet kwamen. Nog onlangs is het ontwerp-Ebels, waarbij aan de in betalingsmoeilijkheden verkeerende pachters een groote tegemoetkoming werd verleend, door de Tweede Kamer zonder hoofdelijke stemming aangenomen, terwijl de verwachting is dat ook de Eerste daartegen geen overwegende bezwaren hebben zal. * * * In zijn „Praktijk onzer Grondwet" rept mr. J. Heemskerk As. van het gevaar van misbruik van het recht van initiatief: „volksbelievende voorstellen b.v. tot afschaffing van belastingen, kunnen worden gedaan met het eenige doel om de bestaande Regeering in moeilijkheden of bij de kiezers in minachting te brengen, hetzij de voorstellers weten, dat de verlangde populaire maatregel niet door de Regeering kan worden ondersteund, hetzij het hun bekend is dat een voorstel bij de Regeering in behandeling is maar nog niet gereed kan zijn." Hier geldt het nu niet de R e geer ing in moeilijkheden te brengen, maar wel de Eerste Kamer in het zonnetje te zetten. Het lijkt er veel op of de dagen terugkeeren, toen het aanzien en het gezag der Eerste Kamer, welke vooral onder het regime-Kuyper werd gemaakt tot een strikt politiek gekleurd lichaam men denke aan den tijd na de verwerping der Hooger Onderwijswet door de Eerste Kamer, welke haar met de straf van ontbinding trof zóó gedaald waren, dat van verschillende zijden op haar afschaffing werd aangedrongen. Het college heeft zich sedert door een reeks van zelfstandige beOissingen, welke tegen de Tweede Kamer ingingen, haar roeping en haar taak bewnst getoond. Maar blijkbaar is dat de heeren Van der Sluis c.s. niet naar den zin: De Senaat moet maar bukken voor de ,Tweede Kamer, haar votum van een paar maanden geleden weer inslikken. • Dit nu mag van een college, dat zoo duidelijk bewezen heeft zichzelf te respecteeren, niet verwacht warden. Zelfs wanneer de hoop wordt vervuld van hen, die den terugkeer van enkele r.k. tegenstanders van de Pachtwet pogen te beletten, dan nog is er alle kans dat de Eerste Kamer karakter zal toonen en dat zelfs een aantal voorstanders van de Pachtwet hun medewerking zal weigeren aan een dergelijk ringelooren van het college. Maar zelfs de Tweede Kamer kan o.i. kwalijk tot zulk een bedenkelijke wijze van wetgeven haar steun verleenen. Het blijkt al uit het voorloopig verslag dat ook daar veel tegenstand bestaat tegen de voorgelegde methode. Ook ter wille van de onderlinge verhouding tusschen beide Kamers en voor het behoud van het aanzien van den Senaat is het te hopen, dat de Tweede Kamer dit ontwerp van de hand wijst. Want nam zij het ontwerp-Van der Sluis aan, dan zou de Tweede Kamer zich schuldig maken aan een maatregel, welke louter gericht zou wezen op het verwezenlijken van „volksbelievende voorstellen", aan een politiek van de slechtste soort, waarbij ongeoorloofde speculaties in het geding zouden worden gebracht. --- Stadsnieuws. LUXOR-BIOSCOOP. ',Shanghai Express" is de titel vaneen der meest indrukwekkende filmwerken, y elke inden laatsten tijd verschenen zijn. De soberheid van den titel karakteriseert de film, want nergens vindt men een overdreven beeld, gebaar, beweging of geluid. Alles is overwogen en juist door deze strengheid is de film zoo treffend. Het geheele verhaal speelt zich af in of nabij den trein van Peking naar Shanghai en telkens weer is het de trein, die de grootste rol speelt in het verhaal en die het geheele gebeuren motiveert. Hieraan is dan ook zeer veel zorg besteed, eerst bij het vertrek, dan het in beweging zetten, een oponthoud, dat den onregelmatige treinenloop in China verklaart, de pasren controle en overval der roovers en ten slotte weer het komen en gaan op het station in Shanghai. Alle beelden grijpen logisch in elkaar en met die beelden weer de geluiden. Het gegeven van de film is betrekkelijk eenvoudig. Ie Peking stappen o.m. inden trein allerlei personen, een Pransch exofficier, een typische oude dame met haar hondje, een Engelsch militair dokter, een zendeling, een Chinees en verder een vrouw, die den weinig vleienden naam van Shanghai-Lilly heeft verworven, met haar Chineesch gezellin. Hun aard en karakter ontwikkelt zich aan de hand van de gebeurtenis-en van de reis. Het snel van ~ele personen treft inde film, inde eerste plaats dat van Mariene Dietrich, die hier door gebaar, stem en woorden een zeer mooie creatie geeft. Naast haar staat Anna May Wong, die werkelijk speelt. Maar ook het spel van de anderen, de visie van den regisseur, de beelden, welke zeer verzorgd zijn, vormen een machtig geheel, dat een diepen indruk achterlaat. ODEON-BIOSCOOP. Voor tweeërlei slag film-enthousiasten brengt het programma dezer week mogelijk voldoening, nl. inde eerste plaats voor hen die van „thrillers" houden en ten tweede voor degenen, die behooren tot de aanhangers van Greta Garbo, de filmactrice wier persoonlijke bekoring op het witte doek steeds voldoende blijkt om velen naar een bioscoop te trekken. Na een kort filmpje zonder veel waarde, waarin kracht gepaard aan moed voor een gelukkig einde zorgen en het Polygoonnieuws, dat weer een half dozijn gebeurtenissen in Holland van den iaatsten tijd laat herbeleven op het witte doek, wordt het eerste deel vol sensatie vaneen serie, film „De koning van den Oongo" gegeven. In eerste instantie bezorgt deze geschiedenis in het oerwoud van Oentraal-Afrika spelend, den liefhebbers dezer soort rolprenten in overgroote mate kippenvel; ze zullen wel met spanning den volgenden Vrijdag verbeiden om hun hartstocht naar ontelbare „thrills" verder te bevredigen. Tot slot bestaat er dan nog de gelegenheid om onder bekoring te komen van het spel der Zweedsche actrice Greta Gustaffson, beter bekeud onder haar fibn-Greta Garbo, die in ..Romance” haar veelzijdig talent gebruikt om een uitbeelding te geven vaneen vrouw, die als beroemd zangeres in het leven van vele mannen de liefde als een kortstondige droom bracht, doch inde genegenheid voor een jongen predikant tracht te vinden een liefde van langdurigen aard. BOND VAN FOKVEREENIGINGEN VOOR HET ZWARTBONT F.H. VEESLAG IN GELDERLAND. In het Volkshuis hield gistermiddag de Bond van fokvereenigingen voor het zwartbont F.H. veeslag een ledenvergadering onder leiding van den heer H. J. van Haaren uit Eist. De secretaris-penningmeester de heer M. Koorner uit Zutphen bracht het jaarverslag uit. Hieraan ontleenen wij, dat het aantal aangesloten vereenigingen 38 was, nl. Angerlo, Avest, Azewijn, Beltrum 0.8., Beltrum en omstr., Beemte, Beekbergen, Bennekom, Bemmel, Doornspijk, Didam, Dijk-Didam, Eist. Eist F.E.R.A., Harreveld, Halle, Herwen en Aerdt, de Heume, Hollanderbroek, Klarenbeek, Kekerdom, Lichtenvoorde. Lenth, Loenen—Eerbeek, Loo, Nijkerk, Oldebroek, Rijkerswoerd, Sinderen, Scherpenzeel, Silvolde, Slangenburg, Velthuizen, Westendorp, Westervoort, IJsclhunte, Zieuwent en Zevenaar. Bovendien was aangesloten boerderij „De Harskamp" te Harskamp. De aangesloten vereenigingen telden in totaal 580 leden-veehouders. Op de voor- en najaarsstierenkeuring bedroeg het aantal aangeboden stieren van het F.H. veeslag ongeveer 38 % van het totaal aantal op de keuringen aangevoerde stieren. In het afgeloopen jaar werden 5 districts-fokveedagen gehouden. Het aangeboden vee op de fokveedagen was van dien aard, dat steeds vooruitgang wat betreft het exterieur valt op te merken. Het verslag vestigde tenslotte de aandacht op de wenschelijkbeid van registratie. Een volledige registratie gepaard aan algemeene melkcontróle zal die dieren naar voren brengen, welke voor de veehouders als eerste klasse gebruiksvee kunnen worden beschouwd. Als fokveedagen werden voorloopig voor 1932 vaslgesteld: Terborg 20 September, Eist 22 September, Zevenaar 29 Sept. De rekening en verantwoording werden na door de commissie te zijn onderzocht goedgekeurd. De uitgaven bedroegen f 270. Het batig saldo bedraagt f 293. Ingekomen was een mededeeling van de commissie tot verbetering van het rundvee in Gelderland, dat een jaarlijksch subsidie van f 250 wordt verleend. De contributie werd evenals het vorig jaar vastgesteld op f 10. In antwoord op een desbetreffende vraag deelde ir. De Jong mee, dat de subsidie van f 250 bestemd is voor een centralen fokveedag door den bond te organiseeren. , . Hierna werd de vergadering gesloten. goodwill-day. ZooaJs in vele andere plaatsen van ons land en het buitenland, zal ook te Zutphen op 18 Mei (Goodwill-Day) een vredes-bijeenkomst worden gehouden. Verschillende Zutpheusche jeugdverenigingen werken daaraan mee. Behalve 3 spiekers van verschillende richting, die elk een korte rede zullen houden, zal de avond worden gevuld met een spreekkoor, zang, enz. Door de Vereen, van Leeraren inde Handelswetenschappen is besloten haar examens in boekhouden en talon (Practijkexamens) voortaan ook in Zutphen te houden. De leiding daarvan is opgedragen aan den heer S Dijkman, leeraar M.O. Handelswetensrhppoen. alhier. Het eerste examen zal hier reeds in Juni plaa' hebben. --- De Fransche President overleden. De president der Fransehe republiek, Paul Doumer, is in den afgeloopen nacht om 4.40 uur overleden aan de gevolgen van de ernstige verwondingen, die hij bekwam door den op hem gepleegden aanslag. * * Zijn levensloop. Het slachtoffer van den moordaanslag werd het vorig jaar op '74-jarigen leeftijd tot president gekozen. Op 22 Maart 1857 heeft hij te Aurillac in Cantal het levenslicht aanschouwd. Doumer begon zijn loopbaan als leeraar en publicist, doch wierp zich spoedig op de politiek, waarin hij de toenmaals uiterste linker richting vertegenwoordigde. In 1888 kwam hij in de Kamer. Daar leidde hij van toen af de campagne tegen de „kapitalistische bourgeoisie" voor een rechtvaardige vercleeling van de belastingen, vooral voor de instelling van een inkomstenbelasting. In 1895 vormde Leon Bourgeois een kabinet, waarin Doumer de portefeuille van financiën kreeg. Spoedig viel het kabinet ' en Doumer werd de post aangeboden van gouverneur-generaal van Indo-China. Deze betrekking heeft hij ook aanvaard tot groote verwondering van zijn aanhangers. De oordeelen over de vijf jaar van zijn gouverneurschap luiden zeer verschillend. Allen zijn het echter eens over zijn buitengewone werkkracht. Er was daar voor een energiek man als hij trouwens een zware, maar schoone taak weggelegd. Zijn groote geestkracht en werklust kwamen hier pas goed tot hun recht, niettegenstaande het heete klimaat. Hij eischte veel van zijn ambtenaren, maar zeker evenveel van zichzelf. Zeer veel heeft Doumer in Indo-China gepresteerd op het gebied van bezuiniging en spoorwegaanleg., Toen Doumer na 5 jaar in Parijs terugkeerde, ging hij weer in de politiek. Door de ervaringen, op zijn hoogen post opgedaan, was hij heel wat gematigder geworden. Met de rechterzijde stond hij spoedig op goeden voet en met haar steun veroverde hij in 1905 het voorzitterschap van de Kamer. Het volgend jaar stelde hij zich voor de eerste maal candidaat voor het presidentschap van de republiek. Ook nu was hij verzekerd van den steun der rechterzijde, maar in den Senaat bleven de rechtsche partijen senator Fallières trouw, zoodat deze met 449 tegen 371 overwon. • Hij voelde zich nu verplicht om ook het voorzitterschap van de Kamer op te , geven. In 1910 leed hij ook nog een nederlaag bij de Kamerverkiezingen. Twee , jaar later deed hij echter als afgevaardigde van Corsica zijn intrede in den Senaat. Hij voegde zich bij de republikeinsche unie en werd spoedig de ziel van de commissie van financiën. In den oorlog is Downer niet bijzonder cp den voorgrond getreden. Samen met generaal Galliéni, met wien hij in Indo-China had Samengewerkt, organiseerde hij de verdediging van Parijs. Hij vervulde een zending in Rusland en was in 1917 eenige maanden minister zonder portefeuille in het kabinet-Painlevé. Na den oorlog duurde het tot 1921 voordat hij in het kabinet-Briand 1 (Januari 1931—Januari 1922) werd opgenomen. Als zoodanig nam hij deel aan de Parijsche conferentie der geallieerden, .Idat de Duitsche oorlogsvergoeding vaststelde, Met Briand verdween ook Doumer uit de regeering. Hij bleef echter voorzitter van de financieele commissie van den Senaat. In 1925 werd Doumer weer minister van financiën in het Centrum-ministerie van Briand, dat als voornaamste taak had Frankrijk uit de financieele moeilijkheden te redden. Geruimen tijd heeft hij I gestreden, vooral tegen het kartel, maar ' hij kon er niet in slagen om de daling van den frankenkoers af te sluiten. In 1926 was hij dus gedwongen om zijn portefeuille aan Péret over te dragen. Het kabinet-Poincaré kwam spoedig aan het bewind, dat het mes diep inde wonde zou zetten. Ook nu bleef Doumer nog voorzitter Ivan de financieele Senaatscommissie, totdat hij in 1927 tot voorzitter van den Senaat werd gekozen met 238 van de 273 stemmen. In naam behoorde hij nog steeds tot de radicale partij, maar feitelijk behoorde hij tot de rechterzijde. Als candidaat van de rechterzijde is hij het vorig jaar ook candidaat gesteld voor het presidentschap en bij zijn overwinning bereikte hij het doel, dat hij zich reeds jaren lang had gesteld en dat in 1906 nog te ver van hun verwijderd was. Drie zijner zonen zijn inden oorlog aan het front gestorVen; thans heeft de grijsaard zelf op den hoogsten post des lands het leven gelaten. * * De aanslag. Omtrent den aanslag wordt nog nader gemeld, dat de president door twee schoten was getroffen, een inden rechter oksel en een in het hoofd. De presid—at viel zonder een woord te z,ggen achterover inde armen van degenen, die hem vergezelden. Enkele omstanders overmanden niet zonder moeite den dader, waarbij een van hen rog da reen schot inden arm werd getrrif7en. Tcrivij. 4.e politiebeambten zich meester maakten van den aanvaller, die daarby door het publek zeer mishandeld werd, nam een van de aanwezige journalisten den president in zijn armen en droeg hem, geholpen door anderen, naaiden overkant van den Faubourg St. Honorë, waar zich inde onniidütllijke nabijheid het hospitaal Beaujon bevindt. Hier werd de heer Doumer onmiddellijk uitgeldeed en onderzocht. Daarbij bleek de noodzakelijkheid wegens het geleden bloedverlies terstond een bloedtransfusie toe te passen, waartoe een van de inwonende geneesheercn zich onimddelüjk beschikbaar stelde. Deze operatie had een gunstig verloop. Later werd nog eens een transfusie toe – gepast en de geneesheercn oordeelden den toestand gunstig, vooral toen zij erin slaagden om den slagader onder den rechter oksel af te binden. Men oordeelde den toestand nog niet hopeloos. Ook Tardieu verklaarde dat de toestand minder ernstig was, dan men aanvanke-Ikij geloofde. Doumer had zijn bezoekers herkend en met zijn vrouw kunnen spreken. Aan den hem behandelenden geneesheer vroeg hij 0.a.: „Zijn het Franschen die het gedaan hebben?” en „Hoe is het eigenlijk gebeurd?” De dokter vertelde hem, dat bij een auto-ongeluk had gehad. Toen Doumer voor de tweede maal het bewustzijn verloor, besloten de geneesheeren operatief in te grijpen. Ten gevolge van de verzwakking, kon deze operatie niet onder narcose geschieden. Eenmaal kwam Doumer nog weer bij. maar tegen half drie verloor hij opnieuw het bewustzijn en om 4.40 uur blies hij den laatsten adem uit. Voor hen, die den avond in het ziekenhuis hadden doorgebraclu, was de dood geen verrassing en sedert 10 uur wist men, dat nog slechts een wonder den 75- jarigen grijsaard zou kunnen redden. Voor het ziekenhuis stond gedurende den heelen nacht een zwijgende menigte op berichten te wachten. De medeaeeling, dat de president was overleden, werd onder diepe stilte ontvangen. De menigte ontblootte het hoofd en verspreide zich geleidelijk. Om kwart over vyf werd het lijk van den president naar het Elysée overgebracht. Omtrent den persoon van den dader is bekend geworden, dat hij een Russisch emigrant, is, Paul Gorgoelov, die sinds eenige jaren in Frankrijk woonde, maar eenigen tijd geleden werd hij uitgewezen. By het verhoor van den dader kregen de autoriteiten den indruk met een gedesequilibreercte te doen te hebben. Hij had in Praag den dokterstitel verworven, maar toen hij de geneeskunde ia Frankrijk uitoefende werd hij uitgewezen. Hij begaf zich naar Monte Cario, waar hij een fascistische organisatie stichtte, welke ongeveer 40 leden telde. In verband met onderlinge oneenig'heid werd de vereenlging echter ontbonden. Gorgoelov kwam toen naar Parijs met de bedoeling den president te dooden als manifestatie om te protesteeren tegen het feit, dat Frankrijk en de heele westelijke wereld niet krachtiger tegen de Sovjets optraden en hen daardoor hielpen. Hij kende den heer Doumer niet en had niets tegen hem. Overigens waren zijn verklaringen zeer onsamenhangend. Zijn bedoeling om den president te dooden kwam tot uitdrukking in het feit, dat op de papieren die hij bij zich had inde kolom: beroep, was ingevuld: „Moordenaar van den Franschen president”. De man verklaart van niemand geld te hebben ontvangen. Nu de president is overleden, moeten de Fransche Kamer en Senaat krachtens de Grondwet onmiddellijk worden bijeengeroepen om een nieuwen president te kiezen. Tot dien tijd wordt het presidium uitgeoefend door den ministerraad. t P. DOUMER --- Advertentie Kenmerk van een goed karakter is: niet boos warden als men u beknort; niet knorrig worden als nzo't u boos maakt. --- Agenda van Gemeenteraden LOCHEM, 12 Mei, nam. 14 uur. 1. Notulen; 2. Benoemkrig voorzitter en leden commissie van toezicht agentscipp arbeidsbemiddeling; 3. Verordening op het agentschap voor de arbeidsbemiddeling; 4. Aanbieding rekening Provisorie 1931; 5. Wijziging gemeentebegrooting 1931; 6. Verordeningen heffing vergunningsrecht, enz.; 7. Voorstel wijziging gemeenschappelijke regeling met Laren toelating leerlingen op Ulo; 8. Verzoek vaststellen aantal verloven; 9. Reglement van orde raadsvergaderingen; 10. Bezoldigingsverordening gemeente-veldwachters; 11. Ingekomen stukken en medecleelingen; 12. Reclames belastingen. ---