De nieuwe „Tsjistka". • De verwachtingen, welke de Sovjetregeering aan het, zenden van Litwinof naar Londen heeft vastgeknoopt, schijnen in vervulling te gaan. De Russische volkscommissaris heeft het contact met den Britschen premier hersteld, de besprekingen hebben succes gehad en de Engelsche ingenieurs zijn vrijgelaten, waarna ook de handelsbelemmeringen Van weerszijden zijn opgeheven. Litwinof heeft ook een belangrijke bespreking gevoerd met Titulescu, welke tot bevrediging van beide partijen is verloopen en hoop geeft, dat het met behulp der Kleine Entente kan komen tot een Russisch-Rurneensche overeenstemming over Bessarabië. Litwinof's zinspelingen in zijn eerste rede op de economische wereldconferentie over de bereidwilligheid van de Sovjetregeering om behalve de loopende leveringen opdrachten te geven voor verscheidene milliarden dollars aan de landen, die „op dezelfde crediet- en handelsvoorwaarden, die anders bij dergelijke ernstige onderhandelingen gewoonte zijn" hierop -wilden. ingaan, en het Russische aanbod om 25 tot 60 procent van de tegenwoordige wereldproductie aan aluminium, nikkel, lood, enz. af te nemen, hebben blijkbaar een zeer gunstige echo gevonden in de Ver. Staten. De beweging voor de erkenning van de Sovjets is daar aanmerkelijk gegroeid. De leiders van de Russische buitenlandsche politiek hebben blijkbaar van deze perspectieven nieuwen moed ontleend, ook tegenover de Hitler-regeering, wier anticommunistische werkzaamheid men tot dusver in IVloskou met merkwaardig fatalisme heeft aanschouwd. De gezant in heeft bevel gekregen Berlijn, Tsjintsjoek, om tegen de in het memorandum van Hugenberg in Londen vervatte toespelingen op het Russische „kolonie" land te protesteen en de „Prawda" heeft er nog energieker aan toegevoegd, dat uit een van het Russische gebied verdediging ook annexatie van vreemd gebied kon wapens in de hand zou drukken In I voortvloeien, wanneer men den Sovj de de WilhelmstrasSe is het Protest wezen, maar tegenover de R algevolking zal men niet nalatenl2Bische be- I succes van Litwinor n om het Londen en zijn stap in Berlijn voor te stellen als voorbeelden van de kracht van het sovjetregime, Het 'bolsje sme heeft thans meer dan, kt7..acht " fte aan dergelijk e bewijzen van in de buitenlandsche politiek. Het Meet hiermee d ondergangsverschijnselen In Rusland zelf overstemmen. Het duidelijkste sym IS wel hetl3Zwijgen van dezen ondergang, over het begin van de „tweede Pjatiletka„ Dit vormt een opvallende tegenstelling met de luide reclame, Welke het Moskousche regime jarenlang heeft vijfjarenplan. gedreven voor het eerste Dezer dagen is wel weer , eerNokrniernwe • , „gigant' aan de,,rggrenk schen EUropeesch en Aziatisch•Rusland in tlett~ gesteld, de tractorenfabriek van Tslellabinak, die met nog grootere prestaties dan de reeds bestaande tractoren_ , fabrieken in Stalingrad en Charkow zal verschijnen en jaarlijks 40,000 zware tractoren zal vormen. Maar de „Iswestija" is voorzichtig genoeg om voor het tweede halfjaar van 1933 van het nieuwe werk slechts 2000 tractoren te verlangen en het officieuse blad komt tot de juist in zijn pompeuze for-Muleering beteekenisvolle bekentenis, dat „de stijl van de tweede pjaliletka daarin moet warden gezocht, dat het pathos van den opbouw gelijken tred moet houden met het pathos van het bruikbaar maken." Men geeft zich dus in Rusland zelf rekenschap ervan, dat het geforceerde opbouw-tempo de productieve , werkzaamheid der „Giganten" lang niet , garandeert. Inderdaad, men heeft in de laatste maanden lang kunnen zoeken in de Russische kranten naar mooie cijfers van de productie der groote werken in Magnitogorsk, Kusnezk enz„ die ook maar enigermate overeenkwamen met de lauweren, welke vroeger aan deze industrieën werden gegeven. Afgezien daarvan Is toch hot oprichten van nieuwe fabrieken aanzienlijk verminderd. Ook wie van meening zou zijn tweede Pjatiletka meer de uitbreidingdatde zou het landbouwgelden van -kolehdosenbedre teijf dan de vermeerdering industrieele instellingen vindt nergensekenen, dat de stilte, welke nu ligt Over schaft" van Sovjet-Rusland e ',Planwirtbijzondere successen op het gebied van de agrarische politiek verbergt. Integendeel, een onlangs Uitgege n proclamatie van het communistische partijcomité „over den arbeid der politieke afdeelingen bij de motor-tractorstations geeft toe, dat weer eens het heele communistische partij-apparaat in het land moet werden veranderd, omdat de „dorpscellen maar slecht verbonden zijn met de kolchozen en zich weinig bezighouden met hun productieve werkzaamheid", uit de territorialen Moeten nu 4roducentencellen" gevormd worden. Dat lijkt niet erg op groote overwinningen en men vermoedt nu, waarom Stalin aarzelt het XVII congres van de communistische partij bijeen te roepen, dat volgens de Sovjet-grondwet een jaar geleden reeds had moeten bijeenkomen. In plaats hiervan is in Rusland een groote Partij-zuivering aan den gang, na de acties in de jaren 1921 en 1929 de derde groote Tsjistka, die de intusschen tot ruim twee millioen leden aangegroeide Russische communistische partij, waarbij nog drie millioen jonge communisten komen, weer eens moet zuiveren. Een commissie onder leiding van Rudsubat, leidt den zuiveringsarbeid, welke vele weken en maanden zal eischen. Tusschen de achteruitgangssymPtomen tijdens het arbeidersproces, de gebrekkige leiding van de industrie-reuzen, vooral echter de verbroederingspogingen tusschen de kolchozenboeren en de subalterne communistische autoriteiten tot schade van den staat tusschen al deze aanwijzingen van een dalende openbare moraal en de nieuwe Tsjestka bestaat natuurlijk een duidelijk verband. Het Kremlin bliksemt weer samenzweringstendenzen over het geheele land, Voor de Oekrajine schijnt voor het Kremlin een broeinest te zijn van pas ontwaakten passieven en actieven tegenstand. Het dreigt om de onwilligen, de koelakken en de anti-revolutionnairen, die zouden hebben getracht om in de communistische organisaties en de partij zelf hebben genesteld onbarmhartig eruit te werken. Niet minder dan 15 pct. der partijleden zullen, zoo rekent men in Rusland, daarbij het loodje leggen. Misschien is dat cijfer nog te optimistisch, misschien vreest Stalin in het geheim, dat de partij voor een nog grooter percentage „onbetrouwbaar" zal blijken te zijn. In elk geval heeft hij gedecreteerd, dat het idee en de categorie van de „sympathiseerenden, die het bolsjewisme in de laatste jaren niet meer werden erkend, weer toegelaten moeten worden. Het staat voor het communisme toch beter, wanneer zij die tot dusver nog aanhanger waren niet onmiddellijk overboord geworpen warden, maar teruggebracht worden bij de „partij-candidaten" of de „sympathiseerenden." De onzekerheid van den dictator tegenover zijn eigen partij komt hierdoor wel sterk op den voorgrond. Maar ondanks deze verlegenheidsmaatregelen moeten de regeering en de, door haar ingestelde comlnissie aan de andere zijde concessies doen, die niets meer verbergen kunnen. Men wil een „Tsjistka” instellen, maar de betrouwbare lieden, in wier handen men de zuiveringsactie kan leggen, zijn zeer moeilijk te vinden. Alleen in het gouvernement Moskou, dat door het partij-apparaat nog eenigermate bewaakt en gecontroleerd wordt, is het gelukt om voldoende zuiveraars aan te stellen. Hoe verder van de hoofdstad af echter, des te meer bedenkingen veroorzaken de candidaten, die over hun partijgenooten zullen oordeelen en bv. in de Oekrajine zijn er van de 2000 benoodigde onderzoekers maar 18 geschikt bevonden. Zooals reeds zoo dikwijls valt het ook nu weer moeilijk om over de bedoelingen der Sovjet-unie geen satire te schrijven. Op de een of andere wijze zal de zuivering natuurlijk tot stand komen, maar men kan zich wel voorstellen hoezeer de verlegenheid van de regeering aan den maatregel elke verschrikking ontnomen heeft, hoe weinig de „provincie" zich zal bekommeren om het resultaat en hoe onbelangrijk de versterking is, welke het bolsjewisme-regime door de „Tsjistka" zal verkrijgen. Integendeel, Stalins aanzien kan in de oogen der bevolking door de ontdekking van de misstanden in de Partij niet vergroot warden, maar het zal eerder verder verschrompelen en zoo begrijpt men beter, waarom Litwinof zoo groote moeite heeft gedaan om op het veld van de buitenlandsche politiek successen te oogsten: zij zijn voor het oogenblik het eenige middel om de innerlijke ontbinding, de apathie, het sceptisisme, de tegenstand van de bevolking te beperken en af te leiden. ongewenschte toestand. Hij had reeds eerder met het provinciaal bedrijf over deze quaestie gesproken. Hij zou nog eens een poging aanwenden. De heer De Moll vond het wenschelijk de heg bij het gemeentehuis weg te nemen in het belang voor het verkeer. De voorzitter zei dat het onlangs plaats gehad hebbende ongeval niet aan het slechte uitzicht te wijten was. Elke bocht met op den hoek een huis of heg is gevaarlijk voor het verkeer. Men moet daar dubbel uitkijken. I Hierna sluiting. --- Raad van Steenderen. STEENDEREN, voorzitter 6 Juli. Hedenmiddag vergaderde de Raad dezer gemeente onder sehaP van den burgemeester. De Raad was voltallig. Ingekomen waren de volgende stukken: Een schrijven van den Minister van Onderwijs, K. en W., dat door hein in afwijking van de gezonden opgave het aantal kinderen op de O.L. School te Bronkhorst voor 16 December 1932 op 29 en niet op 36 is vastgesteld. Een afschrift van het Kon. Besluit waarbij de verordening op het vergunnings- en verlofrecht is goedgekeurd. Jaarverslag van de Commissie van Toezicht op het Lager Onderwijs in deze gemeente over 1932. Jaarverslag van het Agentschap der Werkloosheidsverzekering en Arbeidsbemiddeling in deze gemeente over 1932. Rekening en verantwoording van de N.V. Tramweg Mij Zutphen—Emmerik over 1932. Door deze gemeente moet worden bijgedragen f 708. Een besluit van Ged. Staten houdende goedkeuring van het raadsbesluit tot aankoop en aanvaarding van een strook grond voor verbetering van de Baaksche Pi•oekstraat, Al deze stukken werden voor kennisgeving aangenomen. Verzoeken van H. P. Kemperman en W. T. Berendsen om een bijdrage in het vervoer hunner kinderen naar de r.k. school in het dorp. De adressanten hebben voor dat vervoer ieder twee rijwielen aangeschaft. In verband met hun maatschappelijken welstand werd voorgesteld voor het onderhoud enz. der rijwielen toe te kennen aan den eersten adressant f 10 en den 2en adressant f 12.50 per rijwiel. De heer Breukink stelde de vraag of een dergelijke uitgave wettelijk nog veroorloofd zou zijn in verband met de voorgestelde reorganisatie op onderwijsgebied. Nadat de voorzitter had meegedeeld, dat de nieuwe wettelijke voorschriften toch nog geen betrekking zouden hebben op deze aanvrage, ging de Raad er mee accoord de verzoeken voor dit jaar in te willigen. Een verzoek van L. Buurma alhier om hem met 1 October a.s. te ontslaan van de huur van de door hem bewoonde gemeentewoning op de Pas. Voorgesteld werd het verzoek toe te staan. De Raad kon zich daarmee vereenigen. Vervolgens kwam aan de orde een voorstel tot het onttrekken aan den publieken dienst van een gedeelte van de Baaksche Broekstraat, voor zoover deze met de aangrenzende eigenaren is uitgeruild. De Raad besloot conform. De Raad hechtte zijn goedkeuring aan de voorgestelde wijziging der gemeenterekening 1931 en der begrooting 1933. Bij de voorgestelde wijziging was o.m. een post van f 272.71 voor het Chr. Lyceum te Zutphen wegens het bezoeken van een leerling uit Steenderen aan die onderwijsinrichting. Verscheidene raadsleden vonden dit bedrag verbazend hoog, doch de voorzittervdeerepldl verplicht echmt mee a datdezde e dmraegeenttee wettelijk big; v eleenen. De andere pusten gaven geen aanleiding tot discussie. Aangeboden werd de rekening 1932. De heeren Derksen, Mannessen en Veenhuis werden, benoemd in de commissie tot het nazien dezer rekening. Wegenverharding. Aan de orde was een voorstel van B. en W. om een aanvang te maken met de verharding van de wegen in de Bakermark, voor zoover deze op Cie kadastrale breedte zijn gebracht, en deze verharding niet uit te voeren met basaltslag maar met goede paardenklinkers en daarvoor aan te gaan een geldleening, groot f 20,000 voor aanschaffing van steenen. De voor zitter deelde mee dat de kosten van bazaltslag met 20 pct. waren opgeloopen sedert de besprekingen van de vorige maal, terwijl daarentegen de klinkerprijzen met 20 pet. waren gedaald. Bovendien bevorderde men met klinkerbestrating de nationale steenindustrie. De kosten zouden op f 1 per m 2 komen. De heer Derksen vroeg of de kosten van onderhoud bij een klinkerbestrating niet hooger zouden zijn. Db voorzitter gaf dat toe. De heer De Moll dacht dat verharding van al die m.y-jen. nog niet noodzakelijk was. De heer Vleemingh zou de breedte op 3 in. willen zien bepaald. De heer Veenhuis wilde met de hoofdwegen beginnen. De vo or zitt er zei dat men wenschte te beginnen met die wegen, waarvan de aarden baan reeds in orde is. Indertijd is men uitgegaan van het standpunt de wegen voor lokaal verkeer in orde te brengen. Laat men daar aan vast houden. De heer Veenhuis vroeg of de steenen gekeurd werden? De voorzitter antwoordde dat de steenen op monster zouden warden gekeurd. De heer Veenhuis herinnerde aan de bestrating van den weg van Steenderen naar Baak, die van allesbehalve duurzame kwaliteit steen was. De heer Vleemingh vroeg of het de bedoeling was de aanwonenden te laten bijdragen. De voorzitter antwoordde dat de bijdrage pas vastgesteld kon warden als het geheele plan was uitgevoerd. De heer Breukink zei, dat ieder zou profiteeren van de verbetering. De heer D e M 01l vroeg of de voorwaarde niet gesteld kon warden dat geen onderhout meer mag gepoot warden. • Weth. Remmel i421.1c was het volkomen met den heer De Mon eens dat in dezen geest een regeling getroffen werd voor men aan de uitvoering van de plannen begon. De voor zitter dacht dat in een aanvulling van een verordening te kunnen regelen. Verscheidene leden wezen op het voordeel, grond aan een verharden weg te hebben. De voorzitter ontraadde het verharden uit te stellen en afhankelijk te stellen van het verbod van pootrecht van onderhout. Weth. Remmelink achtte aanhouding gewenscht, hetgeen de vo or zitt er ontraadde. In elk geval kan zonder eenig bezwaar met den Toldijk begonnen worden, hetgeen ongeveer 2000 m. bedraagt. De heer Breukink verlangde een nadere omschrijving van het begrip hoofdwegen. Uit de verdere discussies bleek dat de voorzitter wilde beginnen met die wegen, waaraan geen pootrecht was. Vele leden vonden dat niet gewenscht. Dan komt er dit jaar van de verharding nog niets, meende de voorzitter. Men is al een paar jaar geleden over deze quaestie begonnen. Als de Raad weer wil uitstellen zal spr. er geen moeite meer voor doen. Weth. Remmelink dacht dat wel Op medewerking van de aanwonenden gerekend kon worden. Zonder het verbod van pootrecht wilde spr. niet tot uitvoering overgaan. De voorzitter wees er op dat het publiek-belang niet kon wijken voor den een of ander die niet wilde meewerken. Hij drong nog eens ernstig op uitvoering aan. De heer Massink zou vast een begin willen maken en inmiddels met de belanghebbenden een regeling treffen.. Daartegen had de voorzit t er geen bezwaar. Hij zou onderzoeken in hoeverre het mogelijk was bij een verordening vast te stellen dat het onderhout moest worden opgeruimd. De Raad besloot tenslotte een begin te make-a met de bestrating van de Schiphorsterstraat. De Raad vereenigcle zich met het voorstel tot het aangaan van een geldleening tot een maximum van f 20,000. Bij de rondvraag vestigde de heer Ve e nhuis op het leeg staan van de veldwachterswoning te Baak de aandacht, die daardoor verwaasloost. Spr. vond het jammer en een schadepost voor de gemeente. Kan de wonig niet verhuurd warden? De voorzitter zal er met den gemeente-opzichter over spreken. Regelmatig wordt het huis gelucht, naar spr. meende te weten. De heer Veenhuis vroeg wanneer de gemeente-ontvanger aangesteld zou worden? Dat wacht op het vaststellen van de zekerheid, antwoordde de Voorzitter. De heer Veenh ui s vroeg nog verbetering van een stukje straat in Baak. Daar is reeds over gesproken in de vergadering van B. en W. Er zal in worden voorzien. De Veer Vleemingh wees op het gevaar van stroomcontact bij brand. Hij vond het wenschelijk dat iemand belast werd met het afzetten van de stroom. De voo zitter vond dit zelf ook een --- Algemeen e Berichten toepassing der ziektewet. Destijds is reeds de principieele uitspraak van den Centralen raad van beroep naar voren gebracht op grond waarvan van „verzekering” volgens de Ziektewet alleen sprake is, wanneer niet alleen een dienstbetrekking bestaat, maar ook gearbeid wordt. Op dagen, waarop geen arbeid wordt verricht, is van verzekering geen sprake, onverschillig ol over die dagen de dienstbetrekking voortduurt, althans niet is opgezegd. Dagen van werkloosheid, van „regenverlet" en „wtgevroren" zijn. onderbreken dus volgens het oordeel van den Centralen raad vsn beroep de verzekering. Alleen „normale onderbrekingen” van den arbeid (zon- en feestdagen bijv.) onderbreken de verzekering niet. In aansluiting daaraan heeft de Centrale Raad van beroep onlangs weer verschillende belangrijke principieele uitspraken gegeven ten aanzien van de vraag, waaronder „normale onderbreking” van den arbeid (en dus niet van de verzekering) moet worden verstaan. Het eerste geval, dat zich tegenwoordig veel voordoet is het volgens den rooster (dus volgens een vast plan) nu eens niet dan weer wel werken: om den anderen dag werken, elke week drie dagen of vier dagen, om de andere week werken, enz. Dat iemand, die ziek werd op een dag, waarop hij gewerkt had en dan tevens arbeidsongeschikt werd, recht had op ziekengeld, werd door niemand betwist. De strijdvraag had betrekking op de rechten op ziekengeld van degeen, die op een dag. waarop volgens rooster niet werd gewerkt, arbeidsongeschikt wegens ziekte werd. Thans heeft de Centrale raad van beroep zich aldus uitgesproken, dat het scheidsgerecht (ineen bepaald geval) ten onrechte had aangenomen, dat wanneer ineen onderneming wegens gebrek aan werk slechts om de andere week arbeid wordt verricht, zulks een normale onderbreking van den arbeid zou zijn. Daarmede is komen vast te staan, dat degeen, die ziek wordt op een dag of ineen week waarop (resp. waarin) volgens rooster niet wordt gewerkt, geen recht op ziekengeld heeft. Hetzelfde standpunt nam de Centrale raad in ten aanzien vaneen geval, waarin een arbeider elke week vrijwillig, op eigen verzoek één dag niet werkte: dat was een sehildersknecht. die er een winkeltje op na hield, waarin hij alleen op één dag van de week als er ter plaatse markt werd gehouden zelf werkzaam was. Toen de man zoo ongelukkig was juist op een dergelijken Dinsdag arbeidsongeschikt wegens ziekte te worden, kreeg hij ook tot in hoogste instantie geen ziekengeld, aangezien de Centrale raad van oordeelwas, dat dit geen normale onderbreking van den arbeid kan worden geacht. Reeds eerder had de Centrale raad van beroep in hoogste ressort uitgemaakt, dat de verzekering niet voortduurt tijdens de perioden, waarover een verzekerde arbeidsongeschikt wegens ziekte of ongeval is en uitkeering op grond van de Ziektewet oi vaneen van de ongevallenwetten ontvangt. Ook in die gevallen heeft men dus niet te doen met normale onderbrekingen van den arbeid. Ten slotte nog een principieele uitspraak overeen verwante quaestie: hoe staat het met de rechten op ziekengeld, wanneer iemand midden op den dag werkloos wordt en pas des avonds zieken arbeidsongeschikt? Ineen dergelijk geval heeft de Centrale Raad van beroep als zijn oordeel te kennen gegeven, dat de duur van de verzekering volgens dagen en niet volgens uren moet worden geteld. De Raad maakte daar nog de veelzeggende opmerking bij, dat de Ziektewet toch al vele moeilijkheden gaf en het niet aanging, die moeilijkheden, waar het toch al zoo vaak bezwaarlijk was het juiste tijdstip aan te geven, waarop de ongeschiktheid volgens ziekte intrad, nog te vergrooten, voor zoover de wet daartoe niet dwong. Oit deze woordenkeus bleek weer eens duidelijk het feit, dat de waardeering van den Centralen raad van beroep voor de fortnuleering van de Ziektewet nu niet bepaald buitengewoon groot is. (Bij een andere gelegenheid heeft dé Centrale raad al eens letterlijk overwogen: „Bij het redigeeren van de bepalingen van de Ziektewet is niet een zoodange zorgvuldigheid In acht genomen, welke zoude rechtvaardigen bij het uitleggen van die bepalingen strenge taalkundige eischen te stellen...,!”) Ten slotte zij nog vermeld, dat de Centrale Raad van beroep ten aanzien van den duur van de verzekering volgens de Ziektewet van werkloozen, die bij wijze van werkverschaffing te werk gesteld zijn, andere, minder strenge normen heeft gesteld. Overwogen werd, ineen geval, waarin de werklooze te werk gestelde op Zondag arbeidsongeschikt door ziekte werd, dat de band met de werkverschaffing uitermate los was en dus een dienstbetrekking niet geacht kan worden te bestaan op dagen waarop niet gewerkt wordt (het begrip normale onderbreking geldt dus niet voor personen werkzaam in werkverschaffing). Ook een werklooze, die ziek en arbeidsongeschikt werd op den morgen van den dag, waarop hü aan fret werk zou gaan, kreeg tot in hsogste instantie geen ziekengeld. omda#' de Centrale raad de betrokken bepaling slechts van toepassing achtte op hem die bij wijze van werkverschaffing werkelijk te werk is gesteld en den hem opgedragen arbeid verricht en niet op hem. voor wien slechts gelegenheid is geopend om te werk te worden gesteld. Door al deze uitspraken is de grens van de verzekering volgens de ziektewet de laatste maanden door den Centralen Raad van beroep weer hee] wat nauwkeuriger omschreven, dan die grens te voren was. PRINSES JULIANA. Prinses Juliana heeft. Woensdag den geheelen dag in Cambrtdge vertoefd, zoodat ze gelegenheid had deze fraaie universiteitsstad te bezichtigen. DE AARDBEVING IN ZIID-SUMATRA. Aneta seint uit Ranau: Uit. het onderzoek volgt, dat het epicentrum van de zwaarste beving gelegen was op 104 graden 9 minuten Oost, 5 graden 2 minuten Zuid. Als gevolg daarvan heeft waarschijnlijk verzakking van den bodem van het Ranaumeer ongeveer 10 c.m. plaats gehad, hetgeen zichtbaar is aan de daling van den waterspiegel, bij Banding-Ageeng. Bij Kota Batoe inde delta Waiwakoe zijn 10 bouws sawahs weggezakt, onder den waterspiegel. De eerste berichten uit Loemboek melden dat een patrouille onder sergeant Peeman, vergezeld van dr. Soegiono aldaar een hooge vloedgolf waarnam. De bevolking verliet de laaggelegen doesoens en kampeerde op de hooggelegen sawahs. Aneta-Holland meldt: Het departement van koloniën heeft het volgende telegram ontvangen van den gouvemeur-generaal van Nederlandsch-Indië van 6 dezer : Resident Palembang seint gisteren: ~Een Indisch arts en door B. P. M. ter beschikking gestelde chirurg keerden uit Liwasche terug, wijl ter plaatse thans voldoende medische hulp uit Java. Totale door aardbeving in geteisterd gebied mijn gewest aangerichte schade geraamd driehonderdvijftig duizend gulden. Aan bekomen wonden overleden in hospitaal nog drie personen. Dus aantal dooden Ranau 109, Heb voor wederopbouw bevolkingshuizen beroep gedaan op Smeroefonds.” CRISISUITVOERWET. De minister van economische zaken heeft bepaald, dat met ingang van 1 Juli 1933 certificaten zullen worden afgegeven voor den uitvoer van aardappelen naar Duitschiand, tot eene zoodanige hoeveelheid als waarvan de invoer in dat land tegen een beperkt invoerrecht is toegestaan. Als com missie voor den uitvoer van aardappelen naar Duitschiand is aangewezen de commissie ingesteld bij ministerieele beschikking van 1 December 1932; mr. L. Niemöller, te 's Gravenhage Is belast met de afgifte der certificaten. Het bedrag bij de afgifte der certificaten, te heffen ter bestrijding van kosten aan het uitgeven der certificaten verbonden, is bepaald op 5 ct. per 100 kg. EMIGRATIE NAAR NIEUW-GUINEA. Vanwege het ministerie van koloniën wordt met den meesten ernst gewaarschuwd tegen de in den laatsten tijd ondernomen pogingen om emigratie van Nederlanders naar Nieuw-Guinea te bevorderen. Met nadruk wordt er de aandacht op gevestigd, dat de bevoegde autoriteiten hier te lande en in Nederlandsch-Indië van een zoodanige emigratie slechts mislukking verwachten, gepaard aan gevaren voor geld en gezondheid der emigranten. Aangezien bovendien de beoogde kolonisatiepogingen dreigen te-leiden tot vergrooting van het aantal Europeesche werkloozen in Indië, is het zeer twijfelachtig, of de aspirant-kolonisten, die aldaar feitelijk zonder middel van bestaan aankomen, daar te lande zullen worden toegelaten. Kolonisa•tie van Nederlanders naar Nietrtv-Guinea wordt derhalve ten sterkste ontraden. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen betreffende particuliere en handelsondernemingen. Bros wordt populair! Geen wonder! „Bros" is rrimers de gangmaker voor de heerlijke Verkade s Beschuit; de beschuit, die drie voortreffelijke eigenschappen in zich vereenigt: brosheid, voedzaamheid en licht-verteerbaarheid. vERKADE gis BESCHUIT --- Gemengd Nieuws. Brandstichting. Woensdagnacht is te Noorderhoogebrug, nabij Groningen, de behuizing,' bewoond door een meubelmaker Wijma, en eigendom van den heer J. Hendriks te Groningen, totaal uitgebrand. De bewoners konden zich ternauwernood redden. Niets kon warden gered. De Groningsche recherche stelde omtrent de oorzaak van den brand een streng onderzoek in en heeft thans den bewoner van het bewuste perceel en diens knecht als verdacht van brandstichting gearresteerd. Opleving? Bij de N.V. Philips Gloeilampenfabrieken te Eindhoven worden, naar de „N.R.Ct." meedeelt, in de laatste dagen wederom arbeiders aangenomen, in totaal ongeveer 400 â 500. Ongelukken. Toen pater Wagner van het missiehuis te Steyl zich op een rijwiel in de richting Belveld wilde begeven, werd hij, waarschijnlijk doordat hij een zijweg in Wilde slaan zonder daarvoor een teeken te geven, van achteren aangereden door een auto uit Venlo. Hij werd tegen den grond geslingerd en met een zware schedelfractuur opgenomen. Enkele °ogenblikken later overleed hij, meldt het Handelsblad. Luitenant veroordeeld. Aneta, seint uit B ando en g: De Krijgsraad te Tjimahi veroordeelde een eersten luitenant der infanterie uit Djocjakarta wegens verduistering van circa f 8000 tot een jaar en drie maanden gevangenisstraf, met vervallenverklaring van den militairen stand, onder toevoeging van den eisch tot onmiddellijke inhechtenisname. * * Hij leunde over het tuinhek en keek naar zijn buurman. „Zeg eens buurman", zei hij, „Heb jij de hark van Jansen?" De buurman knikte. „In orde", zei de eerste. „Wanneer jij mij die zoo nu en dan eens wilt leenen, dan kun jij zijn tuinwals krijgen, wanneer jij die eens noodig hebt". --- School- en Kerknieuws, DEVENTER, 6 Juli. U.L.O. Geslaagd voor diploma B: R. H. Braskamp, Epse. Voor diploma A: B. H. Tiecken, H. van Zeben, beiden te Lochem. --- Mijmeringen. Epictetus. Epictetus, een mismaakte slaaf met een schoone en diepe ziel, leert ons dat we wel moeten onderscheiden tusschen al datgene hetwelk niet, en dat wat wel aan onze macht onderworpen is. Onze denkbeelden en gevoelens, onze driften ons verlangen, onze afkeer en droefenis, dit alles is, zoo leert hij, ons eigen werk. Maar ons lichaam, onze lijfgoederen, onze stoffelijke bezittingen, onze roep in de wereld, ons beroep en zoo voorts dat is niet ons eigen werk. Dat komt van te Het behoort, zoo zegt Epictetus ergensui n. tot de rol die wij op het wereldtooneel van den Opperregisseur te spelen kregen. En als goede spelers in het levensstuk hebben wij die rol niet alleen te aanvaarden, maar haar ook zoo goed te spelen als in ons vermogen ligt. b Uit deze onderscheiding tusschen zaken die wel, en die niet in onze macht staan, trekt deze stoïcijnsche wijsgeer heel zijn verdere levensfilosofie. Wat in onze macht staat (onze bewustzijnsinhouden, zouden we ze tegenwoordig noemen) is uit zijn aard v, en niets kan het tegenwerken of hinderen. Maar zaken welke niet ons eigendom zijn, doch die buiten onze macht liggen, noemt Epidetus zwak en ssen en ongemakken. Zoodat dus sainfesreh' onderworpen aan duizenderlei nvatting van heel zijn wijsheid reeds te vinden is in de eerste paragraaf van zijn „Handboekje": Bedenk wel, dat ge in moeilijkheid en onrust geraakt, in botsing met God en menschen, zoo ge wat naar zijn aard gebonden is, als vrij beschouwt, zoo, ge, wat van anderen is, als van uzelven beschouwt. * * of alles, wat onze filosoof vrij noemt, wel zoo vrij is, laten we voorlopig in het midden. Maar er is een element in zijn wijsgeerige opvattingen, dat mij ook voor dezen en voor alle tijden van groote waarde lijkt: de geest wordt hier op den voorgrond gesteld, de stof komt pas later. Want het is zonder twijfel waar; de macht van den medemensch en van de uiterlijke dingen dezer wereld, eindigt vóór de poorten uwer ziel. Men kon in oude tijden de martelaren pijnigen, hun lióhainen, dooden 'en verbranden, maar. nademaal zij in hun ziel overtuigd waren, bleven zij getrouw tot in den dood. Zoo is het met alles. Men kan u huis en hof ontnemen, men kan u onvriende lijk, slecht, laaghartig bejegenen . . . . men kan niet aan uwe zielerust raken, zoo gij zelven welbewust een bordje aan de poort geslagen hebt: Orde en rustverstoorders worden hier niet toegelaten! Mits: gij dan ook zelf de rust niet stoort. Deze les kunnen wij van Epictetus aanvaarden. SENECA Jr. ---