Nieuws uit België. (Van onzen correspondent). Het parlementair regiem. Een commissie, door het parlement zelf ingesteld, om het reglement te verbeteren. De toekomst is niet meer aan de groote vergaderingen, maar aan de kleine verantwoordelijke comité's. Ook socialistische steun. Alhoewel het Belgische parlement met verlof is, werkt het toch, dat wil zeggen: het werkt aan zich zelf, aan zijn eigen verbetering. Sedert maanden zijn vele klachten opgegaan over gebrek aan activiteit van het parlement. Het zal niemand verbazen, dat het parlementair regiem in België al evenmin als elders gespaard is gebleven voor spot en critiek, die maar al te dikwijls gegrond bleek te zijn, zonder dat de basis van het regiem, de democratie, er door werd aangetast. Er zijn tekortkomingen en er is een zekere ontaarding in de wijze, waarop thans het parlement werkt. Een paar jaren geleden heeft men in België reeds een eerste poging gedaan om het parlementair regiem te verbeteren, nL door in een wet de onvereenigbaarheid te doen erkennen, welke er bestaat tuasehen de uitoefening van een parlementair mandaat en van zekere financieele mandaten. Dit gebeurde naar aanleiding van verschillende schandalen van financieelen aard, waarin parlementairen en zelfs ministers waren betrokken. De parlementairen leenden hun naam en titel om bepaalde ondernemingen op touw te zetten en werden beheerders, in naam. Hun naam moest als lok'Middel dienen, en vooral hun politiek Mandaat. Hierin heeft een wet voorzien, maar slechts in beperkte mate, zoodat zij practisch nog een doode letter blijft. poeh thans willen de hervormers dieper ingrijpen, nl. de parlementaire machine bp een andere wijze instellen. Het initiatief komt van den Kamervoor-idtter zelf, den heer Poncelet, die, vooraler de Kamer met groot verlof werd geenden, om de regeering de handen vrij te laten voor het financieel herstel, een parlementaire commissie heeft doen vormen om de wijzigingen te onderzoeken, die kunnen worden toegebracht aan het reglement van de Kamer met het oog op de verbetering van het parlementaire Vverk. Deze commissie heeft niet stil ge- , reten en reeds verscheidene vergaderingen gehouden, waarop belangrijke wijzigingen zijn voorgesteld in het reglement yan de Kamer. Het moet gezegd, dat er vrijwel eensgezindheid bestaat wat betreft het beginsel, dat wijzigingen noodzakelijk zijn, of liever dat het parlementaire werk verre van volmaakt is. en dat deze overtuiging ook wordt gedeeld door de socialistische v ftegenwoordigers. Wat meer zegt: het zijn juist de democratische en de socialistische parlementairen, die voor wijzigingen opkomen. Zoo heeft men kunnen zien, dat twee socialistische Kamerleden, de heeren Balthazar, Gentsch afgevaardigde en hoofdredacteur van het socialistische blad „Vooruit" te Gent, en mr. Soudan, advocaat, stafhouder van de Brusselsche balie en burgemeester te Ranse, de eersten zijn geweest om bepaalde hervormingen te vragen. De heer Balthazar is in zijn groep voor den dag gekomen met een voorstel tot rationalisatie van het parlementaire werk en hij heeft o.m. ook voorgesteld, dat het aantal parlementsleden zon worden verminderd van 187 op het vaste aantal 100, naar het Nederlandsche voorbeeld, dat hij overigens heeft geciteerd, er op wijzende, dat België ongeveer dezelfde bevolking heeft als Nederland. Er bestaat echter maar weinig kans, dat de parlementairen zich zoo zullen weten in te binden dat zij zich voor de helft uitschakelen. De hervormingen zullen moeten komen, niet door de vermindering van het aantal parlementsleden, maar door de verbetering van het Kamerreglement, dus van de werkwijze, en misschien voor een klein deel van de wijziging in de verkiezing van de Kamerleden, alhoewel de socialisten en nog vele anderen nooit zullen laten tornen aan het algemeen stemrecht. Mr. Soudan heeft als een groot bezwaar tegen vele parlementairen aangevoerd, dat zij volstrekt niet onafhankelijk zijn. Een paar dagen geleden heeft hij op een bijeenkomst van socialistische journalisten te Brussel een rede gehouden, waarin hij er op heeft gewezen, dat de socialistische militie wel de volkshuizen, maar niet de democratie zal kunnen verdedigen en dat, om zich te kunnen verdedigen, zij beter moet worden georganiseerd. De toekomst meende mr. Soudan is aan de kleine verantwoordelijke comité's. De groote vergaderingen hebben afgedaan. Er moeten comité's zijn, die handelen onder toezicht van het volk. Hij meent, dat het gemiddeld intellect van geen enkel sociaal milieu zoo hoog staat als dat van het parlement, doch men is er niet voldoende onafhankelijk, te veel parlementairen leven uitsluitend van hun mandaat, velen spreken slechts in de Kamer met de bedoeling, dat hun rede door hun kiezers zal worden gelezen en zij kunnen dan onmogelijk de meening van een ander aanvaarden. Men wil anderen niet overtuigen, maar alleen overbluffen. En daarom wil mr. Soudan het zwaartepunt van de parlementaire werking verplaatst zien van de openbare vergaderingen naar de commissievergaderingen zonder het aantal parlementairen te verminderen. Bij de indiening van een wetsontwerp zou de Kamer eerst beslissen of een dergelijke wet in beginsel noodzakelijk is. Dan zou het naar een commissie worden verzenden, waar eventueel ook de amendementen zouden worden ingediend. Eens afgehandeld zou de vorm door de legislatieve commissie worden onderzocht en dan eerst zou de nieuwe wet in openbare bespreking werden gebracht, waar dan een strenge groepstucht de bespreking in strenge banen leiden zou. Wan- ' neer eenmaal de toepassing van het democratisch beginsel is verkregen, di. het recht voor ieder, niet om te spreken en te redetwisten, maar om zijn vertegenwoordiger aan te duiden, dan moet uitgebreide volmacht worden verleend en verantwoordelijkheid opgelegd aan de besturende commissies. Alleen een beter georganiseerde democratie zal een oplossing kunnen brengen in de crisis van het regiem, die op zoovele plaatsen tot dictatoriale oplossingen heeft geleid. Men zal moeten d^t },ier van Initiatief en gezond inzicht wordt blijk !gegeven. De parlementaire commissie heeft liet principe van verplaatsing van het waarlijk voorbereidende werk der wetgeving naar de commissies aanvaard. Men ziet in, dat er iets gedaan moet worden om het regiem meer prestige te geven, en dit iets zal worden gedaan. Dat ook van socialistische zijde steun komt, is verheugend. Het toont aan, dat de partijleiding nog andere bekommernissen heeft dan het verwekken van straatrumoer. De vraag is maar alleen, of de wijzigingen in de werkwijze van het parlementaire werk voldoende zullen ' blijken am het parlementaire schip opnieuw vlot te brengen, wat iedere voorstander van democratische vrijheid hartgrondig hoopt. --- Wekelijksch Overzicht. De eeonomische conferentie. Geen medewerking op monetair gebied door de Ver, Staten. De conferentie en de crisis-successen van Litwinor. Het einde der partijen in Duitschland. De economische conferentie. Gisterochtend zou het bureau der economische conferentie een beslissing nemen over het voorstel vaneen der sub-commissies om de conferentie te verdagen. Maar tijdens de vergadering meldden zich zooveel sprekers aan, dat men aan een ochtendzitting nog niet genoeg had en terwijl wij dit schrijven, staat het nog niet vast wat er zal gebeuren, ja zeker bestaat nog de mogelijkheid, dat de conferentie bijeen blijft, al heeft dat weinig nut nu inde afgeloopen dagen is gebleken, dat men ook met de grootste moeite zelfs niet de kleinste samenwerking kan verkrijgen. De Amerikaansche regeering wenscht geenerlei concessies te doen, ook al is haar tegenwoordige houding in flagranten strijd met de opvattingen, welke Roosevelt eenige maanden geleden nog huldigde. Juist van Amerika verwachtte men bij deze conferentie zeer veel en thans blijkt, dat Roosevelt van geen tegemoetkomende houding wilde weten. Wel waren de besprekingen, welke dit voorjaar werden gehouden, geheim, maar toch meende men erop te mogen rekenen, dat Amerika belangrijke beslissingen zou nemen ten aanzien van de schulden, de tarieven en de valuta. De eerste teleurstelling was wel de weigering van Amerika om onderhandelingen aan te knoopen in verband met den op 15 Juni vervallenden schuldentermijn. Dit is een slecht voorteeken geweest voor de conferentie. Daarna weigerde Roosevelt een accoord met Engeland inzake de verhouding van pond en dollar en zoodoende stonden ook de tariefovereenkomsten op losse schroeven. Want weliswaar heeft Amerika zich accoord verklaard met de overeenkomst om gedurende de conferentie zijn tarieven niet te verhoogen, maar door het gestadig dalen van den dollar komt deze overeenkomst volkomen op losse schroeven te staan. Vandaar dat de landen met den goud-standaard zich nauwer aaneensloten en trachtten om tenminste eenig houvast te krijgen. Het was buitengewoon moeilijk om een verklaring op te stellen, waarmee Engeland en Amerika zich zouden kunnen vereenigen. De bedoeling was de belofte te krijgen, dat deze landen inde naaste toekomst ook tot stabilisatie van de valuta zouden overgaan. Van Engeland had men de toezegging betrekkelijk spoedig. Breede kringen in dat land hebben al genoeg van den val van het pond, maar men wil niet tot stabilisatie overgaan, zoolang men niet weet wat Amerika zal doen met den dollar. Met de Amerikanen was het moeilijker onderhandelen. De delegatie was al eens gedesavoueerd door Roosevelt bij de ontworpen Engelsch-Amerikaansche overeenkomst en zij kregen toen prof. Moley als toeziende voogd. De Amerikanen namen dan ook niet aan de besprekingen deel, maar lieten zich door Engeland op de hoogte houden. Na zeven of acht ontwerpen, die alle werden afgewezen, kwamen Engeland en de goudlanden ten slotte met een concept, dat de goedkeuring van de Amerikaansche gedelegeerden kon wegdragen en dat met een aanbeveling van prof. Moley Vrijdags naar Roosevelt werd geseind. Deze was aan boord vaneen kruiser op den Atlantischen Oceaan en was aanvankelijk „onvindbaar". Dit was een slecht voorteeken en inderdaad kwam Zaterdagavond laat een weigerend antwoord. Het ontwerp-verdrag zei inde eerste plaats dat de stabilisatie zoo spoedig mogelijk moest worden bereikt. In par. 2 werd geëischt, dat de gouden, standaard als internationale waardemaateaf 1-Prsteld zo worden, waartj het aan de afzonderlij ke regeeringen wordt overgelaten, het tijdstip vast te stellen. Voorts dienden alle landen, die thans nog den gouden standaard hebben, dezen onder alle omstandigheden te handhaven. De laatste paragraaf had betrekking op de valuta-speculatie. Daarin werd gezegd: „De regeeringen der landen, die niet meer op den goudstandaard zijn, zonder rekening te houden met hun eigen toekomstige gouddekking, herhalen hun uiteindelijke bedoeling, om terug te keeren tot een internationalen standaard gebaseerd op goud. „Elk land, dat niet den goudstandaard heeft, neemt op zich zulke maatregelen te nemen, die het meest effectief worden geacht, om de speculatie inden wisselkoers te beperken, terwijl de andere regeeringen, die de verklaring geteekend hebben, zich bereid verklaren in deze politiek samen te werken." Zooals men ziet was dit ontwerp nog tamelijk algemeen, maar Roosevelt wenschte het niet goed te keuren. Ineen openbare mededeeling heeft de Amerikaansche Senator Huil de beslissing van Roosevelt nader toegelicht. In zijn boodschap zei Roosevelt 0.a., dat hij het een ramp zou achten, wanneer de conferentie in plaats vaneen waarachtige en duurzame financieele stabiliteit te bewerken op zijwegen zou worden geleid door voorstellen van zuiver kunstmatigen en tijelelijken aard, die slechts den wisselkoers en het geld van enkele naties betreffen. De wereld zal niet lang in slaap gesust worden door den schoonen schijn van het bereiken vaneen tijdelijke en waarschijnlijk kunstmatige stabiliteit in den wisselkoers van niet meer dan enkele groote landen. Het binnenlandsch herstel van het economisch bestel vaneen natie is een veel grootere factor voor haar welzijn, dan de prijs van zijn geld en de wisselkoersen ten opzichte van dat van andere landen. „Sta mij toe, zoo vrij te zijn te zeggen, dat de Ver. Staten een soort dollar zoeken, die als wij een geslacht verder zijn, dezelfde koopkracht en betaalkracht zal hebben als de waarde van den dollar, die wij eerstdaags hopen te bereiken. Dit doel zal meer tot het welzijn van de andere naties bijdragen dan een vaste wisselkoers voor een of twee maanden in ponden sterling of francs. Ons algemeene doel is een duurzame stabilisatie van de betaalmiddelen van alle naties." Deze mededeeling van Amerika heeft natuurlijk groote teleurstelling veroorzaakt. Het eerste gevolg was dat de staten met den gouden standaard 's middags bijeen kwamen en verklaarden den gouden standaard te zullen blijven handhaven en speculatie zooveel mogelijk tegen te gaan, teneinde elkander te helpen. Spoedig daarop kwamen evenwel de geruchten om de conferentie maarte verdagen en aanvankelijk waren vele landen het daarmee eens. Later hebben vooral de Dominions de Engelsche regeering van standpunt doen veranderen en ook Amerika is tegen verdaging, omdat het niet de verantwoordelijkheid vaneen mislukken der conferentie op zich wil laden. Mr. Trip, president der Nederlandsche Bank, en dus eender voornaamste gedelegeerden der Nederlandsche delegatie, hecht evenwel geen waarde meer aan het voortzetten van de besprekingen. Naar zijn meening is er geen basis meer, waarop kan worden onderhandeld en voortzetting der conferentie zou meer kwaad dan goed doen, omdat het de zenuwachtigheid zou vergrooten. De aarleiding tot de gewijzigde houding van de Ve:•eenigC3 Staben waren naa:. zijn -4et..ing overwegingen van binnenlandschen aard. Men heeft liet Amerikaansehe publiek weer een lichtpunt wilen geven. Hetzelfde lichtpunt had men kunnen verkrijgen, als men de politiek had gevolgd, om de schuldenlasten geleidelijk te verminderen. Dan was het vertrouwen hersteld en versterkt, zooals het vertrouwen reeds weer aan het terugkeeren was. President Roosevelt was echter niet opgewassen tegen de strooming in het congres, een strooming, die zich richt op een stijging van de goederenprijzen. Amerika deinst voor geen enkele daad terug, om deze prijsstijging te krijgen. Dat is het gevaarlijke inden tegenwoordigen toestand. Het antwoord van Roosevelt op de verklaring der goudlanden was zuiver voor intern gebruik bedoeld, ter versterking van zijn autoriteit. Hierin moet men naar zijn meenlng, ook een Leeken van de slapheid van onzen tijd zien. lets dergelijks heeft men in Engeland gehad. Zoodra een verlaging der productiekosten langs een normalen weg niet mogelijk is, gaat men knoeien met andere middelen. Vaneen krachtige politiek van de goudlanden zou een invloed ten gunste van de stabilisatie uitgaan. De Amerikaansehe politiek zal zeker op een teleurstelling uitloopen en de tijd zal komen, dat men ook in Amerika realiseert, dat men moet stabiliseeren, tenzij er een algemeene chaos mocht, ontstaan, De toelichting van Roosevelt op zijn weigerend antwoord, welke Dinsdag is ontvangen, laat echter geen twijfel omtrent zijn bedoelingen. Hierin zegt hij 0.a.: „De nieuwe waardeering van den dolla.r in verhouding tot de Amerikaansehe goederen is een doelstelling, waarvan de regeering en het volk van Amerika niet kunnen worden : 'geleid. De waarde van den dollar met betrekking tot de buitenlandsche valuta's kan voor ons niet van onmiddellijk belang zijn. De koerswaarde van den dollar zal er in laatste instantie van afhangen, in hoeverre de andere volkeren succes hebben bij het doen stijgen der prijzen voor hunne eigen goederen in verhouoing tot hunne valuta's en kan niet worden vastgelegd. voor in dezen zekerheid bestaat". Hij staa top het standpunt, dat een terugkeer tot den gouden standaard het uiteindelijke doel van Amerika zou kunnen zijn, wanneer hiervoor de noodige voorwaarden veilig gesteld zijn. Amerika moet zich echter volkomen vrijheid voorbehouden met betrekking tot de keus van het tijdstip en de pariteit. De urgentste taak is de prijzen weer op een niveau te brengen, waarop de industrie en voor alles de landbouw met winst kan werken. De tweede taak is de eenmaal bereikte prijsaanpassing in stand te houden. Een verder probleem, dat door de conferentie zou kunnen worden besproken, is welke rol goud en zilver moeten spelen, wanneer de aanpassing veilig gesteld is. Ten slotte wordt verklaard: Wij kunnen nauwelijks aannemen, dat ons, volgens onsen plicht ingenomen standpunt inde minder belangrijke quaestie der tijdelijke .stabilisatie het verder voeren van de onderhandelingen op eenigerlei wijze zou kunnen beïnvloeden. Na ontvangst van deze mededeeling, was men in conferentiekringen van meening, dat verdaging der conferentie thans onvermijdelijk is. Het besluit hierover zal heden worden genomen inde plenaire zitting, maar, zooais wij inden aanvang reeds zeiden, was men het gisteren nog lang niet. eens. Russische successen In Londen. De Russische gedelegeerde ter economische wereldconferentie had door de bijzondere positie, waarin zijn land ten aanzien van de economische en financieele problemen verkeert, tijd te over om zich bezig te houden met andere vraagstukken en daarvan heeft hij ook geprofiteerd. Hij heeft van de gelegenheid dat zoovele staatslieden bijeen waren, gebruik gemaakt om diplomatieke successen te behalen, welke zijn aanwezigheid ter conferentie volkomen rechtvaardigen. Inde eerste plaatswas er nog steeds het Russisch-Engelsche conflict naar aanleiding van het vonnis in het Vickersproces. Toen de Engelsche ingenieurs waren veroordeeld, heeft Engeland den invoer van Russische goederen verboden en Rusland nam eenzeifden maatregel. Hierdoor waren dus de Engelsch-Russisehe handelsbetrekkingen weer eens verbroken. Gedurende de conferentie te Londen heeft Litwlnof herhaaldelijk met de Engelsche gedelegeerden geconfereerd en het slot is geweest, dat aan Thornton en Mac Donald, die in April j.l. tot resp. 3 en 2 jaar gevangenisstraf werden veroordeeld, gratie is verleend in dien zin, dat de beide mannen onmiddellijk de Sovjet-Unie moesten verlaten. Hieraan hebben zij gaarne voldaan en Woensdag zijn zij weer in het vaderland teruggekeerd. Tegelijkertijd heeft dc Sovjet-volkscommissaris voor den buitenlandschen handel het contra-embargo op den Engelschen invoer opgeheven. Een supplement van de London Gazette" heeft een proclamatie van den koning en den ministerraad gepubliceerd, waardoor het op 19 April geproclameerde embargo op bepaalde Russische goederen is ingetrokken. Thans is de gelegenheid geschapen om de indertijd afgebroken onderhandelingen te hervatten vaneen nieuw handelsverdrag ter vervanging van het in April geëindigde. Er zijn reeds stappen ondernomen om de handelsbetrekkingen te herstellen. Tezelfder tijd ongeveer maakte Litwinof bekend. dat, er een conventie was geteekend tusschen Rusland. Estland. Letland. Rumenië, Polen, Afghanistan en Turkije, waarin deze staten de definitie van „aanvaller”, zooais deze ineen der Geneefsche commissies tijdens de ontwapeningsonderhandelingen werd vastgelegd, hebben goedgekeurd en bekrachtigd. O.a, wordt verklaard, dat geen enkele overweging van polftieken, militairen, economischen aard of van welken anderen aard ook zal dienen als verontschuldiging of als rechtvaardiging vaneen aanval, zooais hi de overeenkomst is omschreven. Bovendien is een overeenkomst geteekend tusschen Rusland en Rumenlë betreffende Bessarabië. welke voorziet in groote lijnen, dat beide landen deze quaestie tot nader order zullen laten rusten. Niet alleen dat Rusland er zoodoende in geslaagd is om wat meer dan tot dusverre mee te tellen bij internationale besprekingen, bovendien hoopt en verwacht het, dat de getroffen overeenkomst met deze landen zal veranderen ineen nonagressie-pact, Ook de Vereenigde Staten beginnen een andere houding ten aanzien van Sovjet-Rusland aan te nemer. La aankondiging van Litwinof bij den aanvang der conferentie, dat Rusland bereid is groote hoeveelheden grondstoffen te koopen, maar dan natuurlijk van landen, die met de Sovjet-Unie normale betrekkingen onderhouden, heeft veel Amerikanen wakker gemaakt Men is er thans van meening, dat Sovjet-Rusland nog voor het einde van dit jaar door de Vereenigde Staten op een of andere Wijze zal worden erkend. De eerste stap zal waarschijnlijk een modus brengen, ten einde een behandeling der verschillende quaesties, zooals die der schulden, communistische propaganda en handelsbetrekkingen mogeiyk te maken. Zoodra een bevredigende oplossing dezer vraagstukken zal zijn tot stand gekomen, zal de permanente erkenning volgen. Het verluidt, dat deze zienswijze nog niet het standpunt van president Roosevelt is, doch dat een dergelijk voorstel hem is gedaan uit den kring van zijn medewerkers. De nadruk wordt er op gelegd. dat alle vooraanstaande leden van het kabinet voor de erkenning van Sovjet-Rusland zijn. De garantie van leerlingen zou parallel moeten loopen met de erkenning, aangezien Rusland niet de beschikking heeft over baargeld voor zijn import. In Washington zou echter reeds overwogen worden om over te gaan tot het toestaan van Russische leeningen tot een bedrag van 200 millioen dollar. Deze successen zullen er bovendien aanzienlijk toe bijdragen, dat de positie der Sovjetregeering in het binnenland wordt versterkt. Het is tevens een doekje voor het bloeden, dat Rusland voor Engeland bakzeil heeft moeten halen. Duitschland. Het is nu bijna uit met het bestaan der afzonderlijke partijen in Duitschland. De Duitsche Volkspartij is inde nat.- socialistische partij opgenomen. Dinsdag volgde de Beiersche Volkspartij. Ook het Centrum is verdwenen, Het bestaan der afzonderlijke partijen was trouwens zoo goed als onmogelijk gemaakt. Elke gelegenheid ontbreekt om een meening kenbaar te maken, welke der regeering niet welgevallig is. Bijna alle bladen zijn immers nataonaalsocialistisch. de anderen staan onder strenge censuur of zijn verboden, De Rijksdag komt niet meer bijeen, dus daar kunnen de partijen zich ook niet meer laten gelden en zoo zien steeds meer partijen in. dat het maar beter is om zelf tot ontbinding over te gaan. De Beiersche Volkspartij heeft aangetoond hoe het een partij vergaat, wanneer het niet snel genoeg gebeurt. Aanvankelijk werd deze partij getolereerd, ja toen in Berlijn de nationaalsocialistische regeering aan het bewind kwam, is haar als sterkste Beiersche party zelfs beloofd, dat men rekening zou houden met de Beiersche belangen. Hieraan is in zoover voldaan, dat een Beiersch generaal, nl. V'on Epp, werd benoemd tot rtjkscommissaris. Voordat de Beieren het' beseften was dit aï getreurd en inde verwarring konden zü geen gevolg geven aan liet dreigement, dat zoo'n voogd omniddellük teruggestuurd zou worden. Spoedig zouden zü bemerken, dat met hun speciale belangen geen rekening zou worden gehouden, ondanks de verzekering van Hitler, dat hij, daar hij zelf een halve Beier was. dit land zou ontzien. De gebeurtenissen te Milnchen, waar een katholiekendag werd ónmogelijk gemaakt door de nazi's, was een tweede ontgoocheling. Daarby kwam toen nog, dat de Beiersche Volkspartij werd beschuldigd relaties te onderhouden met de christen-socialen in Oostenrijk by hun strijd tegen de Oostenrykscbe nazi's. Verscheidene leiders werden zelfs inde gevangenis ondergehracht. Het was dus tijd om te redden wat er nog te redden viel en zoo heeft dan Dinsdag de leider, graaf Qundt-Isny. voormalig Beiersch staatsminister, in overleg met de Beiersche regeering verklaard, dat de Beiersche Volksparty heeft opgehouden te bestaan, De leden zijn ontheven van hun belofte van trouw aan de party en voor elk lid staat derhalve de weg open om „onder onmiddeliyke leiding' van Adolf Hitler aan den opbouw van het nieuwe Duitschland mee te werken”. Binnen enkele dagen zal een definitieve afwikkeling der zaken volgen, waarin) men hoopt, dat de leden van vertegenwoordigende lichamen hun functies zullen kunnen behouden. Voor prelaat Leicht, die. sedert 1913 lid van den Rijksdag was. bestaat deze mogelijkheid niet meer, daar hü als zoodanig reeds had bedankt. Het Centrum, dat reeds eenige weken zag aankomen, dat het zich niet 2ou kunnen handhaven, heeft Woensdag de rij gesloten. Geruimen tüd zijn er onderhandelingen gevoerd tussehen de leiders van deze party en vooraanstaande nationaal-soeialisten om een zoo gunstig mogelijke regeling te treffen. Inderdaad zijn de onderhandelaars erin geslaagd om de Centrummanncn voorloopig een bijzondere positie te garandeeren, want den afgevaardigden in RUksdag, Landdagen en gemeenteraden is met betrekking tot de handhaving hunner mandaten volkomen vryheid van besluit gegeven. De leden van de voormalige Centrumfracties treden dus niet gesloten als hóspitanten inde fracties der N.SDA.P.. maar biyven vooreerst zonder fractie en houden alleen door verbindingsmannen voeling met de fracties der N.S.D.A.P-De aanstelling dezer vertrouwensmannen zal geschieden in ontniddellijk overleg met de bevoegde fractievoorzitters dor n's.D.A.P. in overeenstemming met den rykskanselier Hitler en de bevoegde fractievoorzitters der N.S.D.A.P., wordt als verbindingsman van de voormalige rijksdagfractie van het centrum aangewezen dr. Hackelsbereer bij de rjjksdagfractie der N.S.D.A.P. Wel Is het besluit tot ontbinding van de Centrumparty genomen na overleg met den rykskanselier. maar toch zullen vele Centrum-afgevaardigden er wel aan twijfelen of zij hem thans met mooie woorden gegarandeerde vryheid van beweging wel zullen behouden. Op ruim 80-jarigen leeftijd is dezer dagen overleden de oud-president der Argentynsche republiek Irigoyen. die tot in den laatsten tyd nog was gewikkeld ia staatsgrepen. --- Advertentie Gorssel. Abonnementen en advertentiën voor dit blad worden aangenomen bij den Heer J. A. LOMAN. --- Landbouw. ZIEKTEN EN LEGERING VAN DE GEWASSEN. Typische onkruiden en de toestand van de bouwvoor. IV. (Slot). De Rijkslandbouwconsulent ir. 0. J. Cleveringa te Zutphen schrijft ons: Typische onkruiden. Even merkwaardig is het samengaan van de hierboven opgesomde lastige onkruiden met verdichtingen, terwijl men ze op kruimelige gronden tevergeefs zal zoeken, althans in een mate dat zij hinderlijk worden. Rogge of tarwe met veel windhalm staat onvoorwaardelijk op verdichten grond. De zandboeren die thans tarwe gaan bouwen, ontdekken, in vele gevallen dat in dit gewas veel meer windhalrn optreedt dan in de winterrogge die anders werd, verbouwd. Velen meenen zelfs dat het zaad van de windhalm met de tarwe is meegekomen. Anderen meenen dat de rogge en tarwe verbasteren tot windhalm. Al deze meeningen zijn volkomen onjuist. Het zaad van de windhalm is in dergelijke permelen in overvloed aanwezig. Het komt er slechts op aan bodemkundig zoodanige voorwaarden te maken, dat het gemakkelijk kiemt. Daarvoor is noodig een verdichte laag dicht bij de oppervlakte, waarop het water stuwt. Slechts onder deze omstandigheden komen de zaden van deze onkruiden gemakkelijk tot. ontwikkeling en groeien de planten welig. Het optreden van kweek is eveneens volkomen gebonden aan verdichtingen, omdat de onderaarcische uitloopers der kweek hierover willen groeien. In vele velden vindt men bepaalde plekken waar de kweek sterk woekert. Deze plekken zijn dikwijls scherp begrensd. Graaft men binnen deze plek dan vindt men overal de verdichtingen en onmiddellijk daarbuiten vertoont de grond meer kruimel. De oorzaak dat in wintertarwe meer windhalm optreedt dan in winterrogge, zal moeten worden gezocht in de omstandigheid, dat de rogge in den winter een veel weliger bladgewas vormt, dat beter den grond bedekt en tegen structuurverval beschermt. De bovengrond blijft dan voidoende kruimelig om het kiemen van de windhalm te voorkomen. De omstandigheden die voor den groei van de windhalm en andere hier genoemde onkruiden gunstig zijn zijn voor onze cultuurgewa g.sen juist ongunstig. Vandaar dat een welige groei van dergelijke onkruiden steeds samengaat met een slechten stand der gewassen. Gewoonlijk legeren granen met windhalm spoedig en tenslotte treft men in velden met windhalm de ergste aantastingen van voetziekte aan. Dit alles is volkomen begrijpelijk wanneer men zich door structuuronderzoek van de juistheid van het bovenstaande heeft overtuigd. Wie zich dus van deze lastige onkruiden wil ontdoen, verlate zich niet op kalkstikstof en dergelijke bestrijdingsmiddelen, terwijl de verbetering van de structuur wordt vergeten, maar werpe zich met alle macht op de verbetering van de kruimelstructuur van zijn bouwgrond. Kalkstikstof enz. kunnen worden gebruikt zoolang de plaag nog niet overwonnen is, doch men bedenke steeds daarbij, dat de oorzaak langs geheel anderen weg moet worden weggenomen. Wij hopen, dat vele landbouwers, vooral de jongeren onder hen in bovenstaande medeideelingen aanleiding zullen vinden om in het bijzonder op de hierboven genoemde verschijnselen te letten en het verband, met de structuur van den grond na te gaan. Ondervinden zij hierbij moeilijkheden of meenen zij waarnemingen te doen, die in strijd zijn met onze opvattingen, dan zullen wij voor zoover het ons ambtsgebied betreft en de tijd het toelaat hun gaarne ook ter plaatse nader voorlichting geven en aantoonen, welke fout zij bij het onderzoek hebben gemaakt. Bovendien houden wij ons evenals in vorige jaren ten zeerste aanbevolen voor mededeelingen omtrent interessante gevallen die zich in de praktijk voor doen, vooral wanneer op eenzelfde perceel scherpe tegenstellingen optreden. Deze vormen steeds een prachtig materiaal voor het verdere onderzoek. Varkensvleesch, suikerbieten en haring. Ingediend is een suppletoire begrooting van hoofdstuk X (economische zaken) der rijksbegrooting voor 1932). Ter toelichting van de volgende artikelen wordt gezegd: Art. 144: De mogelijkheid van uitveer van varkensvleesch haagt o.m. nauw sar- en met de kwaliteit van he,- product. Onze op de Engelsche markt gebracht bacon kan tot dusver niet concurreeren met het beste, wat daar van elders wordt aangevoerd. In het, belang van onze positie op de buitenlandsche markt was het daarom noodzakelijk de kwaliteit van het Nederlandsche product tot een hooger peil op te voeren. De aangewezen weg om zoo spoedig mogelijk daartoe te geraken bestaat hierin, dat overal in den lande beeren met uitstekende eigenschappen ter dekking worden gesteld. Het is in de practijk mogelijk gebleken door een betrekkelijk geringe tegemoetkoming de beerhouders ertoe te bewegen slechts goedgekeurde stamboekbeeren ter dekking te stellen. Voor dit doel wordt een bedrag van f 30,000 noodig geacht. Door dezen maatregel zullen de werkzaamheden van de varkensstamboeken zich sterk uitbreiden. Om een krachtige medewerking van de stamboeken en de selectie-mesterijen mogelijk te maken, moeten deze instellingen gezamenlijk ongeveer f 20,000 meer ontvangen dan het geringe bedrag, dat tot dusver hiervoor beschikbaar was. Art. 145 bis. Ingevolge het plan van uitvoering van de garantieregeling ten ' behoeve van verbouwers van suikerbieten, oogst 1932, werden in November en December 1932 onder het stellen van een bankgarantie aan de suikerfabrieken voorschotten verleend op de uit te keeren garantiegelden. De abnormaal lage suikerprijs gaf de regeering aanleiding het maximum van de in uitzicht gestelde garantie ten bedrage van f 8.25 per 1000 k.g. suikerbieten geheel in voorschot uit te keeren, zij het op een basis van een door deskundigen berekende schatting van de hoeveelheid verwerkte bieten. Op grond hiervan werd over een hoeveelheid van 1,604,000 ton in totaal als voorschot uitbetaald f 13,233,000. Intusschen zal, wanneer de eindberekening der campagne 1932/33 officieel vaststaat, nog een slotuitkeering worden gedaan. De daarvoor benoodigde som zal ongeveer f 250,000 bedragen. Art. 177. Ten laste van dit artikel is op 9 Jan. 1.1. f 545,747.98 uitbetaald aan de Ned. Middenstandsbank als saldo op dien datum van hetgeen door die bank is voorgeschoten ter betaling van de uit de markt genomen haring aan de reeders. Het liet zich aanzien, dat evengenoemd bedrag vóór 1 Juli zou zijn afgelost. Belasting op volle melkpoeder. De Crisis-Zuivel-Centrale brengt ter kennis dat ingaande Zondag 9 Juli a.s. alle hier te lande geproduceerde volle melkpoeder met een vetgehalte van 24 t/m. 29 % vet inde waai’, welke in het binnenland wordt geplaatst, wordt belast met een heffing van 25 ct. per kg. Voor poeder met een hooger vetgehalte dan 29 pet. zal de heffing worden vastgesteld op basis van het werkelijk vetgehalte en de heffing op boter. Ds regeling, ingevolge welke bij export van poeder als vorenbedoeld een heffing van 8J ct. per kg. was verschuldigd, is vervallen en wel met terugwerkende kracht vanaf 15 Juni j,l. I.andbouwverslag' 1931. Het „Verslag over den landbouw in Nederland over 1931” welke publicatie ten zeerste vertraagd werd door werkzaamheden in verband met de crisis in landen tuinbouw, Is thans verschenen. De directie van den Landbouw geeft In dit verslag een overzicht van den toestand van den akkerbouw, van de verschillende onderdeelen der veehouderij, van de zuivelproductie en van de onderscheiden takken van tuinbouw. Voorts bevat de publicatie gegevens omtrent de werkzaamheden op het gebied van ontwatering, ontginning en ruilverkaveling alsmede omtrent de uitkomsten van den boschbouw. De stand van het vereenigingsleven in land- en tuinbouw is in het verslag vastgelegd door vermelding van de voornaamste feiten welke op de belangrijkste organisaties betrekking hebben. Evenals vorige jaren is een afzonderlijk hoofdstuk gewijd aan den economiscben toestand van den landbouw. Dit hoofdstuk bevat inde eerste plaats een overzicht betreffende de bedrijfsuitkomsten inden landbouw in het boekjaar 1930/31, voorts wordt het verloop van de indexcijfers van den landbouw in dit gedeelte behandeld. Bijzondere aandacht is geschonken aan de crisis inde veehouderij. In verhand daarmede wordt de waarde van de veeteelt-productie vergeleken met die van eenige vorige jaren. Afzonderlijk mogen verder nog worden genoemd de resultaten vaneen onderzoek naar het verloop der landprijzen sinds het uitbreken van de crisis. Het tabellarische gedeelte van bet verslag is in hoofdzaak gelijk aan dat van vorige jaren. ---