De Nationale Hulde. bat is Zaterdagmiddag een buiteneirieen treffende huldiging van onze z‘orlingin geworden! Alle omstandigheden hebben het wel-Slagen begunstigd. Allereerst het schoone najaarsweer. Maar ook de voortrefffelijke Orclemaatregelen, waardoor alles een vlot Verloop had. Doch bovenal: de geest der Vele duizenden deelnemers. Die waren van heinde en ver naar Amsterdam gekomen. Gaarne hadden zij het er voor over, de reis te maken, voor velen van lange uren, om dan nog weer urenlang in den omtrek van het Stadion af te wachten tot het hun beurt was om onze Koningin hun hulde te brengen. Treffende momenten heeft die menigte beleefd. Daar was het oogenblik waarop de Koninklijke stoet naar de hofloge reed: iedereen gedroeg zich naar het verzoek om zich van gejuich te onthouden, opdat de paarden niet zouden schrikken. Die stilte was geen gevolg van slaafsche gehoorzaamheid: het was zelfbedwang, te merkwaardiger omdat die zoo algemeen in acht werd genomen. Doch toen laaide dan ook de geestdrift op, zich baanbrekende door een minutenlange ovatie, waarbij met de duizenden vlaggen werd gezwaaid, tot eindelijk in het Wilhelmus de spanning zich uiten kwam. Ook ging er ontroering door de duizenden toen Koningin Emma, hoe slecht ter been ook, haar plaats kwam innemen: opnieuw vertolkten de luide bijvalskreten, welke een ruime plaats deze Vorstin zich in de harten der Nederlanders heeft verworven, hoe' echt men van haar houdt. Voor haar ook moet het een onbeschrijfelijke voldoening zijn geweest, dat zij tot het einde toe getuige mocht zijn van deze grootsche huldiging, aan haar dochter gebracht. Want alles geschiedde in grooten stijl, met dien ernst welke ons, Nederlanders, kenmerkt. leder was zich van zijn taak bewust, om, al was het dan ook als nog zoo'n klein onderdeel, in het geheel volkomen te passen. Dat gold zoowel van de duizenden kijkers als van die groepen, die door het Stadion trokken; hoe lang zij ook gewacht hadden, stipt, en ordelijk, met fermen stap marcheerden zij allen langs de tribune, allen nieuwe geestdrift binnendragende. Het was, naar de vele beschrijvingen te oordeelen, ook wel wondermooi. Ontroerend klonk de geoefende zang uit duizend kelen: de „Kroningsmarsch" riep herinneringen aan 35 jaren her terug. Het ontzaglijke défilé, waaraan geen einde scheen te komen en dat van ruim 3 uur tot Over half negen duurde, hield de menigte steeds bevangen. Want het vertolkte den geest van saarnhoorigheid, die allen vereenigt, door liefde en aanhankelijkheid aan Vorstenhuis en Vaderland. Om daarvan getuigenis af te leggen was men gekomen. En onvermoeid bleven de aandacht en belangstelling waarmee onze Koningin dit alles uren aaneen aanzag, met kennelijke vreugde en voldoening. Trouwens, er was zooveel variatie in die vele groepen, dat zelfs de meest verwende kijker er bij in spanning bleef. Zoo keek men met belangstelling naar het vendelzwaaien, naar de talrijke groepen in nationale kleederdracht, zoo bewonderde men de sierlijke dansen van 400 meisjes, en zoo genoot men ook Van de talrijke muziekcorpsen, die onder luid-schetterende kopermuziek de lucht vulden met den klank onzer volksliederen. En bijwijlen liet de menigte zich willig meesleepen om die luide in te zetten, mee te zingen, vol van een blijde geestdrift die maar niet tanen kon. Een tref fenden aanblik mget het goud van de dalende zon op die compacte menschenmassa hebben opgeleverd. Want het is later geworden dan men had uitgerkend. Trouwens, daar waren nog vele groepen op het nippertje gekomen, die verzuimd hadden zich tijdig op te geven: om hen niet teleur te stellen liet men ze maar meeloopen evenals de andere 45,000, al werd het dan ook wat laat. Doch boven alles uit stak toch de weergalooze indruk, welke de rede van onze Koningin maakte. Die werd almee onder ademlooze stilte aangehoord. En dat was zij waard. Want deze toespraak draagt weer het bijzondere kenmerk, dat onze Koningin weet te geven aan al wat zij, direct tot ons volk sprekende, pleegt te zeggen. Die rede was niet alleen voortreffelijk van stijl en boeiend van inhoud, maar ook wist H. M. door den bijzonderen nadruk op elk woord dat daarom vroeg het geheel zoo uitnemend tot zijn recht te doen komen. De Koningin sprak langzaam, met haar klankrijke stem, door de geluidversterkers allerwege duidelijk hoorbaar en door de radio uitgedragen naar tienduizenden gezinnen, die rustig thuis zittend dit alles aanhoorden, aangevuld door de inlichtende mededeelingen van den radio-verslaggever. En wo was het voor die tienduizenden luisteraars alom in den lande of zij zelf er bij waren. Diep was de indruk, welke de rede van onze Koningin in 't Stadion maakte. Een , kort °ogenblik van stilte volgde toen zij had uitgesproken. Maar toen daverde dan ook het gejuich luid en onstuimig op, gevolgd door den zang van het Wilhelmus. Allen gevoelden op dat moment de saamhoorigheid, die allen bindt door de nationale gedachte, in zoo eenvoudige en toch boeiende woorden door onze Koningin vertolkt. Die woorden, vol vertrouwen op de toekomst, die aansporing om dezen zorgvollen tijd te boven te komen en zich aan te passen aan gewijzigde wereldomstandigheden, die dank aan de jongeren van wie het denkbeeld voor dezen schoonen dag is uitgegaan, die verwijzing naar onze fiere driekleur, zinnebeeld van ons dierbaar vaderland -- ze bezielden de aanwezigen omdat zij allen meevoelden dat dit Koninklijke woord kwam uit het hart en sprak tot het hart van alle ware vaderlanders. Het is waarlijk een schoone dag geworden, die bemoediging en sterkte heeft geschonken en.die allen, die er van nabij 'of van verre getuigen van waren, heeft opgewekt Om vol moed den komenden tijd tegen te gaan, omdat deze dag de eenheid van ons volk in zoo breede kringen opnieuw bevestigd heeft. --- Haagsche Correspondentie. Er is een gezonde opleving van de nationale gedachte waar te nemen. Ons land was op dit punt wat slap, wat erg nuchter. Daarttoor trad het nationale element, dat allen vereenigt ondanks ver-Schil van godsdienst en politiek inzicht, te veel op den achtergrond. Daarin is nu door den nood der tijden een verblijdende verandering te bespeuren. Men versta ons wel. Er is nationalisme èn nationalisme. Er is een nationalisme, dat een gezond en onmisbaar internationalisme verwerpt en evenals pacifisme als landverraad beschouwt. Dit nationalisme, gelijk het thans in Duitschland heeft gezegevierd, is een nationale beschonkenheid (zij het ook door allerlei nationale factoren te verklaren), is een gevaar voor een goede verhouding tusschen de volkeren en dit nationalisme verwerpen wij voor ons land als on- ja antinationaal. Wie naam, terminologie, uniformen en rassenwaan van een dergelijke vreemde beweging importeert en propageert, moge zich ultranationalist wanen, hij brengt nieuwe splitsing in ons volk en verdeelt in stee van vereent. Neen, wij denken aan een ander nationalisme, dat niemand aanstoot geeft en ons gevoel versterkt, dat wij, naar xvilke kerk wij gaan en voor wèlke partij wij het meest mogen gevoelen, allen tezaam één volk uitmaken, dat een eigen historie heeft en zich veilig voelt onder de regeering van ons oude Vorstenhuis. I)agrorn is het zoo goed geweest. dat ons volk Zr,tercing 11. in de hoofdstad op oncinbhelinnige en treffende wijze r‘:etoond heeft hoezeer het, zelfs, neen I.rlisschien juist, in sombere dagen, behoefte had zijn Vorstin te huldigen ter gelegenheid van haar regeeringsjubileum. Dat was een uiting van gezond nationalisme, waarvoor in hun binnenste ook de anti-nationale elementen, die in de laatste jaren den kop begonnen op te steken, respect zullen hebben. En wie het woord van Koningin Wilhelmina gehoord hebben, zullen het niet licht vergeten. het woord van een Vorstin, wie ook het leed gedurende haar langjarig bewind niet bespaard is gebleven, maar die in de trouwe vervulling van haar plichten steun heeft gevonden en daarvoor belooning heeft ontvangen in de liefde van haar volk. De rede Van de Koningin gaf blijk van inzicht in de ontwikkeling van de omstandigheden zonder de geringste neiging om in ons land methoden te introduceeren die on-Nederlandsch zijn. Een enkele pass' age uit deze door echtheid treffende toespraak mogen wij hier laten volgen: „De Nationale gedachte bindt ons hier allen tezamen. „Wij willen ons zelf zijn en blijven. Wij willen voortbouwen op de grondslagen, door onze Vaderen gelegd, Ons bewust van onze roeping tegenover ons zelf en in het groote gezin der Volkeren." Dit noemen wij een Koninklijk woord en het verdient overweging bij velen, die in dezen onevenwiehtigen tijd van de vertrouwde paden afdwalen. Wie beluistert niet in het Koninklijk woord een iira arschuwing tegen wat niet met onzen volksaard in overeenstemming is? De Koningin sluit allerminst het oog voor de gewilzide waar zij spreekt over het doen voortleven van het schoonste uit onze historie, wordt niet vergeten! er bij te voegen, dat dit zal geschieden in „zich steeds vernieuwenden en verjorigenden vorm". Geen kortzichtige conservatisme dus, dat de evolutie niet wil zien en meemaken, maar daarbij willen wij ons zelf zij n en blijven. En niet een ruw afbreken en omverwerpen, zonder te denken aan wat daaruit alles moet worden, maar voor tbouw en op de oude grondslagen en• daarbij niet alleen denkend aan onze roeping tegenover ons zelf, doch ook ~in het groote gezin der Volkeren". Hoe heerlijk doet zulk een woordenkeus aan in een tijd, waarin een onbeheerscht nationalisme, een onbegrensde staatsalmacht, gepaard gaande met mindere waardeering van andere volken en andere rassen de hoogste wijsheid van sterke mannen wordt geacht! Het groote gezin der Volkeren en in die volkeren de nationale gedachte, die zich verzet tegen klassen- en rassenstrijd. En,i bovenal, wie denkt er niet bij voortbouwen' op de grondslagen door onze Vaderen gelegd, aan de gewetensvrijheid, aan de geestelijke vrijheid, die in deze dagen var roode en \ zwarte fronten, ook al in ge-; ! vaar komt. De geestelijke vrijheid, hoe is zij ons lief boven alles. Erger dan materieele zorgen is de benauwende droom, dat een of andere aan de macht gekomen heer zal uitmaken, hoe wij zullen moeten denken en gelooven, terwijl al het andere verboden en strafbaar wordt zoodra het naar buiten treedt. Hoe zou een vrij Nederlander in zulk een geestelijk kerkhof kunnen ademen? • Juist om de geestelijke vrijheid te beschermen is het noodig, vrijheids-excessen af te snijden. Men kan dit betreuren' als nieuwe gewoonten opkomen, welke een gevaar zijn voor het groote goed van ons aller vrijheid, dan aarzelen wij niet. Dit geldt ook voor den politieken strijd, voor den kamp tusschen de staatkundige strevingen in ons land. Die strijd is in ons land vrij en die vrijheid kan gegeven worden, omdat men zich een strijd om ideeën als een geestelijke strijd heeft gedacht, welke alleen met geestelijke wapenen, argumenten aan de réde ontleend: zou worden gestreden. Dit is nu anders geworden. Sommige groepen zijn de straat, den publieken weg, gaan misbruiken voor hun propaganda. Erger, zij doen dit op een wijze die anderen ergert en moet ergeren. Socialist en communist zijn begonnen met hun roode vlaggen en met hun spreekkoren, die vaak voor andersdenkenden en andersgeloovenden grievend en beleedigend waren. En op de roodefronttroepen zijn gevolgd de geuniformde fascistengroepen, die evenzeer stelselmatig de straat, die voor allen is, misbruiken door een quasi-militair machtsvertoon, dat, in 't openbaar, moet prikkelen tot contra-vertoon. De geestelijke strijd ontaardt op deze wijze in een strijd tusschen geuniformde partijgenooten met alle bedenkelijke gevolgen van dien voor de betrokkenen, voor het openbaar gezag en voor het goedgezinde publiek, dat zich terecht afvraagt of daartegen niets te doen is. Dat het gevaar voor de publieke orde en veiligheid, voortkomend uit de politieke soldaatjesspelerij, groot de ervaring heeft het ons maar al te zeer geleerd. Het is niet anders dan een begin van den afschuwelijken oorlog tusschen de burgers van één volk, gelijk die zich in Duitschland heeft afgespeeld. Wij juichen daarom zonder voorbehoud het wetsontwerp toe, dat minister Van Schaik heeft ingediend tot uitvaardiging van wat men in de wandeling een uniformverbod noemt. Dikwijls is er onzerzijds op aangedrongen en het verheugt ons, dat de nieuwe minister van Justitie zoo spoedig met een aanvulling van ons Strafwetboek is gekomen. Men kan natuurlijk debatteeren over de beste wijze, waarop dit euvel te bestrijden is. Naar onze meening heeft de minister een zeer bruikbare methode gekozen, al is eenige ' uitbreiding o.i. gewenscht om ook het aanstoot gevende uithangen van politieke vlaggen (hetzij roode, hetzij fascistische, al dan niet voorzien van een hakenkruis) voor het geheele land te verbieden. Met groot genoegen hebben wij gezien, dat de Tweede Kamer in een zeer snel tempo deze zaak heeft voorbereid, zoodat reeds morgen de openbare behandeling kan aanvangen. Terecht spreekt de Regeering ;Jan een dagelijksch gevaar voor de orde en rust en van een militaire machtsontwikkeling door politieke groepen naast het wettig gezag, een verderliggend doch ook ernstiger gevaar, dat op den duur het geheele Staatsbestel zou kunnen bedreigen. Hier is een politieke uitwas gegroeid, welke in een rechtsstaat onduldbaar moet heeten. Binnenkort zal dit uitwas afgesneden zijn en kan de staatkundige strijd Weer zonder soldatesk gedoe gestreden worden. De fascistische en nationaal-socialistische leiders hebben reeds de fiolen van hun toom uitgegoten over het regeeringsvoorstel en men voorspelt reeds, dat het niet ontbreken zal aan pogingen om de nieuwe verbodsbepaling te ontduiken. Het komt ons voor, dat den heeren, die zoo den mond vol plegen te nemen over het gezag, dat versterkt moet worden, een andere houding beter had gepast en dat zij zich met dit verzet leelijk in de kaart laten kijken. Wij hoorden reeds, dat het wetsontwerp in beoirsel bestreden zal worden door den lic^r WLsterman, het enige Kamerlid, dat zich als afgevaardigde van fascisten kan beschouwen. Intusschen staat aanneming van het wetsontwerp gelukkig vast en zal ons land binnenkort verlost zijn van een giftige plant van vreemden bodem, die in ons land niet thuis hoort. „wij willen onszelf zijn en blijven". --- Stadsnieuws. pROVINCIALE LANDDAG. „Deze landdag zal met gulden letteren in het boek der historie van de Vrijzinnig Hervormden in Gelderland kunnen worden opgeteekend", sprak gistermiddag ds. F ab er, na afloop van het open luchtspel, dat tevens het slot vormde van den provincialen landdag van Vrijzinnig Hervormden, te Zutphen gehouden. Het was inderdaad een uitgezochte dag met een onbewolkten hemel. Dit schoone weer had blijkbaar vele vrijzinnig hervormden naar Zutphen doen gaan, althans de GroOte Kerk was zeer goed bezet toen omstreeks half elf ds. Riphaagen den kansel betrad. Hij sprak naar aanleiding van den tekst 2 Kor. 4 vers 13. Zijn betoog was er op gericht de aanwezigen te doen verstaan dat gelooven en spreken over dat geloof 'onafscheidenlijk waren. Men zegt vaak te zwijgen omdat godsdienst te heilig is voor een gesprek; het is een geheim tusschen God en de ziel, waarmee anderen niets te maken hebben. 'ons zwijgen is echter vaak een gevolg van innerlijke leegte en onmacht. Spreken is een van de dingen waardoor de geloovige buiten zichzelf treedt; waardoor hij in contact komt met zijn omgeving. Door zijn woord en getuigenis kan hij een verband brengen tusschen God en de wereld. Bij dat spreken zijn botsingen en lijden onvermijdelijk, maar de geloovige die ondanks de dreiging getuigen wil, doet dat uit de krat van het vertrouwen op God, die de zijnen nooit vergeet. Ds. K. A. Beversluis had als tekst gekozen: Jacobus I vers 21. Zijn rede was een opwekking tot handelen, tot de daad, waartoe alleen een krachtig geloof den mensch kon voeren. Een natuurlijke gemakzucht houdt den Christen van de daad terug. Onze kracht is te klein, we oogsten ondankbaarheid in deze wereld, waar onze goede bedoelingen worden miskend. We botsten, zoo zei spr., met ons geloof op een ondoordringbaren muur. Maar geloof is levensbezieling, het zal ons niet niet rust laten. Wie God's roeping verstaat, voelt in zich den drang tot de daad. Het zangkoor „Maarten Luther" uit Winterswijk en het Vrijzinnig kerkkoor uit Zutphen luisterden de godsdienstoefening met enkele liederen op. Nadat de deelnemers aan den landdag een koffiemaaltijd hadden gebruikt trok men naar het terrein „De drie berken" te Gorssel, waar een groep leekenspelers van het Protestantsch jeugdtooneel uit Utrecht een opvoering gaf van het openluchtspel „Genesius" van Henri Ghéon. Op het bij uitstek geschikte plekje heidegrond, omringd door dennengroen, was een eenvoudig tooneel opgeslagen, afgezet met zwart doek, dat boven als eenige versiering een Griekschen rand had. Tegen dezen achtergrond kwamen de costuums van Romeinsche tooneelspelers en -speelsters en van de vorstelijke personages goed tot hun recht. Toch was het minder een kijk- dan wel een hoorspel. Het kwam niet zoozeer op de handeling, als wel op het spreken aan. De inhoud laat de toeschouwers hooren hoe Genesius, een beroemd tooneelspeler, door den keizer van Rome en het volk verafgood, zich tot Christen bekeert. Tegen zijn zin, maar als het ware gedwongen door den keizer, speelt hij een stuk, waarin hem de rol van Adriaan, een oudbevelhebber van de keizerlijke troepen, die zijn heidensch geloof had afgezworen en deswege wed gemarteld en gedood, wordt toebedeeld. Genesius bestudeert de beginselen van de secte, waarbij hij zich laat voorlichten door een oud vriend, Felix, die het Christelijk geloof belijdt. Hoe dieper hij zich de rol van Adriaan inleeft, hoe dieper hij de waarheid van het Christelijk geloof beseft en ervaart. Het spel wordt werkelijkheid en tenslotte rukt Genesius het masker van Adriaan af en aan den verbolgen keizer en het hem Uitjouwende volk verklaart hij nog slechts te kunnen gehoorzamen aan Christus. De Utrechtsche leekenspelers hebben van dit boeiende drama een uitnemende vertooning gegeven. Duidelijk en met veel zeggingskracht vertolkte de heer C. Schilp de hoofdrol. Aan Poppea (mevr. A. Schilp —Jansen) had hij een kranige tegenspeelster. Zij wist in de scènes, waarin zij Genesius haar liefde bekent, door haar spel te ontroeren. Ook de keizer Diocletiaan werd goed uitgebeeld door C. Leeflang. Om deze drie hoofdpersonen groepeerden zich de kleinere rollen op waardige wijze. V;ortreffelijk werd het rolletje van Pclychonel, op het programma onvermeld gelaten, gespeeld. Het publiek volgde met gespannen aandacht den inhoud van het stuk, dat op velen diepen indruk maakte. Ds. Fa b e r, die voor den aanvang van het spel de aanwezigen welkom had geheeten, sprak na afloop woorden van dank ten eerste aan het afdeelingsbestuur, dat onder presidium van ds.' Beversluis den dag zoo goed had voorbereid; aan den eigenaar van het terrein, den heer Maaldrink en tenslotte aan de Utrechtsche leekenspelers, die den aanwezigen z,ooveel geestelijk genot hadden geschonken. Deze landdag had een soort van verbroedering gebracht, die moed gaf voor den levensstrijd. MET EEN FIETS ER VAN DOOR. Zaterdagavond deed B. bij de politie aangifte dat zijn fiets, welke hij voor een huis aan den Weg naar Voorst onbeheerd had laten staan, verdwenen was. Toevallig hadden twee mannen gezien dat twee verdacht uitziende personen de fiets hadden meegenomen en daarop samen in de richting Voorst waren weggereden. De twee ooggetuigen hebben hen per fiets nagezet; al spoedig lieten de dieven den fiets op den weg achter en renden de weiden in. De politie heeft de wegen afgezet en des nachts om half twee gelukte het haar de twee mannen, M. en V. uit Apeldoorn, aan te houden; op hun vlucht waren zij nog door een diepe sloot gewaad. Het rijwiel is aan den eigenaar teruggegeven en de twee dieven zijn ter beschikking van de justitie gesteld. In den nacht van Zaterdag op Zondag om halfdrie werd de brandweer gewaarschuwd dat er een zware binnenbrand was in perceel Laarstraat 102, bewoond door H. aan het Rot. Direct werd uitgerukt met de tractor, dadelijk gevolgd door de groote motorspuit. Bij aankomst bleek het nog al mee te vallen en ofschoon voor alle zekerheid een groote brandslang werd uitgelegd, kon inmiddels door de binnengedrongen brandwachts met een binnenbrandslang op de waterleiding de brand worden gebluscht. De achter den winkel gelegen kamer, waar de brand is ontstaan, is zoo goed als uitgebrand, de achterkamer kreeg eenige brand- en waterschade terwijl het overige van het perceel geen noemenswaardige schade opliep .De oorzaak van den brand is onbekend. De schade wordt door verzekering gedekt. Reeds hedenavond zal in de Odeon-bioscoop een geluidsfilmopname worden vertoond van de nationale huldebetooging in het Stadion. In den ouderdom van '73 jaar is, na een langdurige ongesteldheid, overleden de heer R. M. van den Berg van Saparoea, oud-burgemeester van Vreeswijk. Zijn laatste levensjaren had hij in Zutphen doorgebracht. Op 28 September wordt de Geldersch-Overijselsche Predikantenvergadering te Zutphen gehouden. Over „De huidige situatie der Protestantsche Kerk" zal spreken mr. N. Stufkens, van de Bilt en over „Kerk en Samenleving" ds. G. van Duyl, van Hilversum. In de plaats van den wachtmeester der Kon. Mar. K. Algra, die van de brigade Zutphen is overgeplaatst naar Zwolle, is bij de brigade Zutphen met ingang van 12 dezer geplaatst de wachtmeester Van Soest, van de brigade Zwolle. In het huis van bewaring is ingesloten B. K., 32 jaar, grondwerker te Aalten, als verdacht van dief. stal van 50 kippen, gepleegd aldaar. De politie heeft wegens dronkenschap aangehouden den grondwerker G. Hij bleek in het Politieblad gesignaleerd te staan tot betaling van f 3 boete subs. 3 dagen hechtenis. Daar hij niet betalen kon, is de man ter beschikking gesteld van den ambtenaar 0. M. bij het kantongerecht. Procesverbaal is opgemaakt tegen den grondwerker De K. uit Markelo, omdat hij in dronkenschap fietsreed in de Laarstraat. Hij is ter ontnuchtering meegenomen naar het bureau. De minste vaardiepte op den IJsel bedroeg heden tusschen Westervoort en Doesburg 1.75 m.; Doesburg en Zutphen 1.80 m; Zutphen en Deventer 2.05 m en Deventer en Katerveer 1.85 rn. --- Advertentie Zijn er heer en, die niet willen weten van de geschiedenis, de geschiedenis zal niet willen weten van die heer en. Jacob Grimni. --- Uit den Omtrek. VIERAKKER. 9 Sept. Ds. H. C. Valeton te Wichmond heeft toezegging van beroep ontvangen naar Kruiningen (Zeeland). BAAK. 10 Sept. Zaterdagmiddag kwam uit de richting Zutphen in groote vaart een Aaltensche auto, bij het gevaarlijke kruispunt bij het café Stapelbroek, toen de fietsrijder A. uit Vorden van Steenderen per fiets kwam. Op dit kruispunt botste hij tegen de auto, met het gevolg, dat hij een eind werd weggeslingerd; met gewond hoofd en armen werd hij opgenomen en door den dokter uit Steencleren en de zuster verbonden. Van de auto waren de lampen stuk en de voorruit gebroken. De politie maakte proces verbaal op. ALMEN. 11 Sept. Op den centralen Fokveedag te Eist behaalden de landbouwers Jimmink, Rauwenhorst en Wiegman met hun inzending schapen eenige mooie successen. Inde afd. ram-lammeren een le en 3e prijs en een zilv. medaille, eigenaar: F. Wiegrnan. Op een tweetal overjarige ooien een len prijs en een medaille, eigenaar: M. Jimmink. Ram 107 S, toebehoorende aan vorenstaande eigenaren, verwierf in zijn rubriek een 3e pr. Inde rubriek met afstammelingen kwam dit vaderdier bovenaan niet een dele pr. Voor bloedverversching is door genoemde landbouwers aangekocht dele klas ram no. 100 S., aldaar bekroond met le pr. inde rubriek oudere rammen. HENGELO (G.). 10 Sept. Vrij onverwacht want gisteravond hop hij na zijn kortstondige ongesteldheid voor het eerst weer even buiten is van morgen een bij ieder bekend ingezetene, de heer J. A. Jolij, overleden. Hij bereikte den leeftijd van 69 jaar. Jolij was van zijn vak kleermaker, doch hieraan wijdde hij zich slechts dan, wanneer hij niet door ander werk in beslag werd genomen. Vroeger, toen Hengelo nog geen andere verbinding met de buitenwereld had dan een ganin- ele cirinibus, wao hij mcestal de postillon. En al bleef het rijtuig soms onderweg steken, hij zorgde steeds dat de postzak op tijd aan den trein was. Daarin' werd hij trouwens wel eenigszins bijgestaan door den koster van de kerk, met wien hij en zijn patroon een contract scheen te hebten, om den torenklok een flink eind voor te laten loopen. Aan het publieke leven nam Joly steeds ijverig deel, vooral waar het betrof voorbereidingen te treffen bij nationale of volksfeesten. Ook was hij een ijverig bestuurslid van de vereeniging voor ziekenhuisverpleging. Toen het vervoerwezen zich in andere banen ging ontwikkelen, waren het zijn zoons, die bijgestaan door en op aansporing van hem, zich als de eersten hier op het motor- en autovak gingen toeleggen, zoodat thans de garage „Jolij" als auto-verhuur en reparatie-inrichting in wenden kring een gunstige reputatie geniet. Joly was een prettig en eenvoudig mensch inden omgang, die tegenover niemand een blad voor den mond nam en des niettegenstaande toch geen vijanden kende. BRUMMEN. 10 Sept. De tentoonstelling enz. van „Floralia" heeft zich ineen drukke belangstelling kunnen verheugen. Zaterdagmiddag werd begonnen met een optocht, vooraf gegaan door de muziekvereeniging „La Fraternité". Inmiddels hadden in „Concordia" de wedstrijden plaats in het maken van bouquetten enz., zoodat tegen half drie de zaal op een bloementuin leek. Terwijl „La Fraternité" ineen tuin concerteerde bezochten velen de tentoonstelling. Zondagmiddag was de belangstelling niet minder. „Amicitia" concerteerde van 3-6 uur inden tuin. Hier volgen enkele uitslagen: Fuchsia, leden: 1. v.d. Spreng, 2. H. Zweers, 3. F. v.d. Loo. Afd. jongens 3 planten: 1. H. Bennink, 2. J. Teunissen, 3. W. Boesveld; jongens 2 planten: 1. G. : Lamkuil, 2. G. Wissink, 3. J. de Wit. Jongens 1 plant geranium: 1. J. Nusselder, 2. B. Lebbink, 3. C. Slofstra. Heliotroop: 1. W. Dollekamp, 2. R. Jurriëns, 3. A. Brugman. Leeuwenbek: 1. J. v.d. Voort, 2. M. Knaap, 3. H. Nieuwland. Afd. meisjes: 3 planten: 1. J. Boesveld, 2. T. Lebbink, 3. A. Schoon. Twee planten: 1. J. Wiegman, 2. A. Korenblik, 3. A. Martens. Eén plant: geranium: 1 T. Sandig, 2. J. de Winkel, 3. M. Vruggink; extra vermelding (2 á 3 jaar) Heliotroop: 1. J. Wijgman, 2. Jo Kiert, 3. D. Hennink. Leeuwenbek: 1. W. v.d. Rest, 2. A. Palm, 3. G. Hamer. Ma. Hall: meisjes 3 planten: 1. R. v. Celen. 2. E. Beker, 3. M. Harmsen. Twee plrrnen : 1. R. Medderkolk, 2. M. v. Galen. C eranium: 1. D. Bouwmeester. Heliotroop: 1. R. Zeutenhorst. Leeuwenbek: M. Verbeek. Afd. jongens Hall: 3 planten: 1. H. Kloppers, 2. J. Modderkolk, 3. A. Bouwmeester. Twee planten: 1. P. v. Galen, 2. W Kloppers. Geranium: 1. H. Modderkolk. Leeuwenbek: 1. J. Bensink. Heliotroop: 1. E. Verbeek. Veldboeketten (beneden 12 jaar): 1. Jetje Snoek, 2. K. de Wit. Idem boven 12 jaar: I. Zw. Slofstra, 2. B. Reussink, 3. G. Breukink. Vaaskoeketten (ben. 12 jaar): 1. K. Wilbrink, 2. J. Ditmar. 3. J. v. Kuft. Idem boven 12 jaar: 1. Zw. Slofstra, 2. B. de Winkel, 3. J. Breukink. Schalen: 1. L. Crommelin, 2. G. Wilbrink. 3 en 4 freule v. Limburg Stirum. Vazen: 1. Freule v. Coehoom van Sminia, 2. freule van Limburg Stirum, 3. mej. Lebbink. Manden: 1 inej. Kroes, 2. mevr. W. Grotenhuis. 3. mevr W. Lentink. Fantasiestukken: 1. (met lof) H. Knaap, 2. mevr. Grotenhuis. Trekkarren: 1. Bijsterbosch—Zoetbrood. 2. G. Elshof, 3. W. Troost. Poppentrekkar: 1. W. Kieff. Autotje: 2. D. Nljhóf. Driewieler: 3. H. Njjland. Hoepels: 1. C. v.d. Baan, 2. G. Palm. Vliegers: 1. W. Boesveld, 2. M. Straalman. Rijwielen 1. (met zeer veel lof): M. Knaap, 1. (met lof) M. v. Dijk. 1. H. Wahl, 1. T. Nijhof, 1. M. Knaap, 1. G. Hekkers. Rijwielen (vakwerk): 1. J Wahl, 1. L. Stieding, 2. R. Timmer. Groep meisjes: 2. G. Plesser—Harmsen. 3. Dollekamp—Boesveld. Groep jongens: 1. groep school 11. —Zondagmiddag werd onder veel belangstelling de Broeksche kennis gehouden. 110 kinderen namen deel aan de verschillende spelen en allen ontvingen een prijsje. Het broodjeshappen bleek hierbij ook een vermaak voor de grooten. Het geheel liep vlot van stapel. Hier volgen eenige uitslagen: vogelschieten (romp): J. Bouwmeester (koningin W. Bouwmeester), r.-vleugel: T. Bleumink, 1.-vieugel: L. H. Bouwmeester, staart: J. Zwienenberg. kop: B. Gerrits; ei: G, v, d. Staat. Schijfschieten: 1. W. Bierhof, 2, M. Plant Jr., 3. W. Reugenbrink. NEEDE. 9 Sept. De heer E. Markerink alhier heeft heden ontslag genomen als lid van den gemeenteraad. Als zijn opvolger komt thans in aanmerking de heer G. J. Wormgoov te Noordijk, no. 2 der Vrijz. Dem. lijst. AALTEN. II Sept. Bij een onzer landbouwers in Lintelo werden in het begin der vorige week een 50 a 60 kippen vermist. De politie alhier mocht het gelukken 51 dezer dieren in Dinxperlo levend terug te vinden. In verband met dezen diefstal werden gearresteerd S.j en K, te Aalten, R. te Suderwich en E. te Dinxperlo. Dit viertal zal morgen naai- Zutphen overgebracht worden. RUURLO. 9 Sept. Voor het diploma van den Alg. Ned. Politiebond zijn geslaagd J. M. Drost, te Ruurlo, en M. W. van Dam, te Doetinchem. APELDOORN. 8 Sept. B. en W. stellen den Raad voor, met ingang van 1 October a.s. het openbare vervolgonderwijs op te heffen, aangezien het nut van dit onderwijs niet evenredig is aan de daaraan verbonden kosten. Het vergt jaarlijks ongeveer f 3800 van de gemeente en haar tegenwoordige financieele omstandigheden laten een dergelijke tegemoetkoming aan de betrekkelijk weinig belanghebbenden niet weer toe. ARNHEM. 11 Sept. Blijkens de gemeentebegrooting van 1934 willen B, en W. niet komen met voorstellen tot belastlngverhooging. Op de dienst 1932 is een tekort van f 160,000; vergeleken met 1933 bedraagt thans het beginsaldo der begrooting f 187,000 minder; de belastingen zijn f 137.000 lager geraamd en voor Maatschappelijk Hulpbetoon is over 1933 al luim 2 ton meer uitgegeven dan geraamd. B. en W. stellen voor het restant de reserve ad f 112,000 te bezigen, benevens een uitkeering uit de Spaarbank ad f 120,000. Verschilenlde plannen worden aangekondigd: aanbesteding schoolsclioonmaak, afschaffing voorbereidend onderwijs en salarisverlaging. STEENDEREN. 9 Sept. De kinder- en volksvermakelijkheden tijdens de kermis te Bronkhorst horst zijn als gewoonlijk inde beste orde verloopen Inden voormiddag van den eersten dag trok de .Kleine Schutterij” uit om met de handboog elkaar te bekampen. Prijzen vielen achtereenvolgens ten deel aan: 1. H. Wiemer; 2. G. Gordinau de Gouberville; 3. G. van Viegen. Nauwelijks was de middag voorbij, of de „Groote Schutterij" kwam in actie. Voorafgegaan door muziek van „D.S.S.” en aan het hoofd van den stoet de traditioneele bfjlemans en voordansers trok het naar het Veer om naar den vogel te schieten. De gelukkige winnaar werd Hendrik Ovink, die tot koving werd geproclameerd en tot koningin verkoos mej. Boogman. Koning en koningin werden met de aloude embleemen omhangen en als herinnering een klok en een gouden broche aangeboden. De prijs voor den kop viel ten deel aan M. Aussen en die der beide vleugels aan Joh. Mennlnk en J. Harmsen. Na afloop der schutterij ging het wederom in optocht naai- het dorp, waar een paar versierde palen werden omgehakt en de schutters doorkoningen koningin werden getracteerd. Hiermede was deze plechtigheid afgeloopen. Inden voormiddag van den tweeden dag hadden de wielerwedstrijden plaats. Van de afdeeling lieeren verwierven prijzen; 1. A. Meucstege; 2. Jo Mennink; 3. W. Hulshof. Van de dames waren de gelukkigen: 1. Marie Breukink;' 2. Marie Wentink; 3. Nolda Wentink. Inden namiddag van dezen tweeden kennisdag werden de kindervermakelljkheden gehouden. De jongens moesten, naar gelang van leeftijd en grootte boegsprietloopen. zakloopen en blokjesrapen; de meisjes stoelendans, achterwaarts loepen en flesch met water vullen (om het vlugst) en vlaggetjes planten. Elk kind verwierf een prijs en werd daarbij nog op koekjes getracteerd. Daarna kwam de beurt weer aan de ouderen. Een dertigtal v rouwen en meisjes had zich verkleed: die moesten in haar soms alleraardigste costuumpjes een stoelendans uitvoeren. Prijzen viel ten doel aan; 1. Marie Wentink; 2. Lina \ .mint; 3. Riek Boogman. Ook de mannen en grooterc jongens wilden niet onderdoen en deden, verkleed, een voetbalwedstrijd. Ook dit nummer viel zeer inden smaak. Er werd gelijk gespeeld, zoodac de uitgeloofde prijs (een kistje sigaren) gelijkelijk onder de spelers kon worden verdeeld. Hiermede waren de verschillende spelen afgeloopen. Er waren vrij wat kramerijen aanwezig. Ook de caroussel ontbrak niet, waarin de jeugd een paar malen gedurende een uurtje gratis mocht draaien. De beide dansgelegenheden kregen het tegen den avond druk. Er heerschte belde dagen een prettige stemming, die, voorzoover wij weten, door geen enkele wanklank wei'd verstoord. VORDEN. Floralia. 10 Sept. Zaterdagnamiddag werd in het Nutsgebouw alhier een keuring gehouden van bloemen van dein het voorjaar uitgereikte plantjes aan kinderen en volwassenen. Tevens werd door 29 meisjes en jongens deelgenomen aan het bloemen schikken waarvoor zij zelf een vaasje hadden meegebracht. Het bestuur van „Floralia'’ zorgde voor de benoodigde bloemen. De jury bestaande uit de heeren W. van Kesteren en P. de Rijk, kenden de volgende prijzen toe. Floralia-plantjes, volwassenen: le pr. mej. Groot—Roessink, 2e pr. mej. Gerritsen. 3e pr mej. Haverkamp iHackfort). Kinderen: le pr. Genie Tragter, 2e pr. Heiman Haverkamp, 3e p. Jettie Wesselink. Bloemschikken voor kinderen niet ouder dan 16 jaren: le afd.: le pr. Riekje Poesse. 2e Annie Gerritsen, 3e Liesje Rouwen. 2e afd.: le pr. Mientje Eggink, 2e pr. Mina Gerritsen; 3e Jan Haverkamp. 9 Sept. Gis.::en werd door de leerlingen der openbare school te Linde het Konlnginneteesl gevierd. Des voonnkidags had dit plaats op het speelterrein bij de school en des namiddags bij café Eikelkamp waar een draaimolen wrs opgesteld waarin zij gratis konden draaien. Verschillende spelletjes hadden plaats onder leiding van het onderwijzend personeel en de commissieleden. De kinderen werden ruimschoots onthaald en ontvingen elk een aardig cadeautje. Zaterdag was het feest voor de ouderen. Om half twee n.m. opende de voorzitter de heer Oosterhof het feest: hij herdacht daarbij den dag dat onze Koningin 35 jaren lang ons land heeft rcgeerd. Op zijn verzoek zette de muzieltverccniging „Concordia" het Wilhelmus in. Met de verschillende wedstrijden, waarvoor veel deelname bestond, werd daarna begonnen. Prijzen kregen: Vogelschieten: le G. Kettelarij (romp), 2e J. M. Hartman (kop), 3e J. W. R., Tiessink (r. vleugel). 4e H. Sigger (1. vleugel i. 5e J. A. Eijkelkamp (staart). Ringrijden te paard: le J. Kettelarij, 2e H H. Kettelarij. 3e D. Kettelarij. Ringrijden per fiets: le Chr. Kettelarij, 2e E. te Velthuis, 3e B. Bloemendaal: Schijfschieten: le H. Kuoef, 2e M. Eggink, 3e A. J. te Velthuis. Ringrijden in dogcart: le Bertlia Woerts, 2e Hentje Remmelink, 3e Dina Bouwmeester. Stoelendans: le Gerda te Velthuis, 2e Antje Besselink, 3e Dina te Velthuis. Op het feestterrein heerschte een gezellige drukte: draai- en zweefmolen, eenige kramerijen enz. waren daar aanwezig en achter café Eijkelkamp stond een danstent die over bezoek niet had te klagen. De muziekvereeniging „Concordia” verleende den geheelen dag hare medewerking. Alles verliep ordelijk. WINTERSWIJK. Tentoonstelling „Floralia”. 10 Sept, Evenals andere jaren had ook nu Zaterdag ‘enr Zondag de tehtoonstelling vail planten en bloemen plaats van de afdeeling Floralia van het Nut. De, zaal van „de Harmonie” leende zich voor dit doel uitstekend en de keurig gerangschikte planten en bloemen kwamen bijzonder goed tot hun recht. Naast de gekweekte planten van de uitgereikte potjes waren ook vele inzendingen ter opluistering Ingezonden. Uitslag der bekroningen: Bloemstukken: le pr. Herm ten Hagen; 2e. Betje Arfman; 3e. Joh. Grooters. Boeketten sehoolwerktuinen: le prijs M. Bosman; 2e. Henny Schouten; 3e. Jan Kobus. Boeketten veldbloemen: le pr. Tekla Overweg; 2e. Sina Renskers. Floralia stekjes sehoolwerktuinen: le pr. Coba Schout; 2e. Bennie Krabben; 3e Jan Wassink. Floralia stekken kinderen beneden 16 jaar: le pr. A. Heijerman; 2e. H. Heijerman; 3e. S. Kruisselbrink. Floralia planten volwassenen: le prijs mej. Brandenberg; 2e. mej. Gijsbers; 3e. D. van Nijkerken. Prijzen ter opluistering: Roos in pot; Annie te Kolste; Kaktus en Aronskelk: mevr. Schouten; Capsicum: Kath. Gijsbers. 9 Sept. ’t Was hedenmorgen om 8 uur een geweldige drukte op de Markt. Vele bussen van de Geldersche Tram en tientallen particuliere auto’s stonden opgesteld om de c.a. 200 excursisten van de Nederlandsche Heide Maatschappij te brengen naar Bèk en dèle, een bezit van de familie Tenkink. Het groote gezelschap genoot van dit stuk nagenoeg ongerept natuurschoon, in welks nabijheid ter eere van het 40-jarig bestaan der afd. Winterswijk twee boschbouwproefvelden waren aangelegd. Daarna werd via Breedevoort, Aalten, Varsseveld, Westendorp naar het 725 h.a. groote landgoed de Slaugenborg gereden, dat ieders bewondering opwekte. Bij de uitspanning „De Wiemellnk” werden ververschingen aangeboden. Vandaar ging het onder den prachtig aangelegden harden weg langs het Wolfertsveen naar hotel Avenarius, waar het noenmaal werd gebruikt. Daarna werd te voet het prachtige landgoed Ruurlo, eigendom van de familie Van heeckeren bezocht. Omtsreeks 4 uur was de excursie ten einde. De deelnemers, die van 8 en 9 September de aangenaamste herinneringen zullen behouden, verlieten daarna per spoor, bus of auto, Ruurlo. 10 Sept. Gisteren is een veenbrand, die op Duitsch gebied is aangevangen, de grens gepaesseerd en in het Wooldsclie veen doorgegaan. Het vuur zit diep in den grond en is daardoor moeilijk te stutten. Dezen nacht zijn 12 personen op wacht gesteld, om de vlammen, die zich nu hier dan daar vertoonen, in het c.a. 25 h.a. groote, aan diverse eigenaren behoorende brandgebied, te blusschen. Het plan bestaat morgen met c.a. 200 personen aan het werk te trekken om door het graven vaneen geul aan het vuur het voedsel te ontnemen. Hedenmiddag c.a. 5 uur begon in Meddo een heidebrand, die waarschijnlijk veroorzaakt is dooreen paar zwervers, die onvoorzichtig zijn geweest bij het koken van hun potje. De heide, behoorende bij de boerderijen Gelderesch en Geesstnk, was volop aan het branden. Met vereende krachten was het om 10 uur gelukt het vuur uit te krijgen door slaan. Voorzichtigheidshalve werden nog twee personen voor wacht achtergelaten. 9 Sept. Gisteren hield ir. Verheij, werkzaam bij de Twente-kanalen, voor de vereeniging van oud-leerlingen der Ambachtsschool V.O.L.A, in de Harmonie een voordracht over de werken van het Twente-kanaal. De belangstelling daarvoor was zeer groot; deze lezing was eigenlijk een voorbereiding om de excursie die Zaterdag 16 September zal plaats hebben naar het kanaal en waar de heer De Graaf, die ook werkzaam is aan dit groote werk, de leden van V.O.L.A. zal rondleiden en hun een en ander verklaren. De heer Verheij wees er op, dat het kanaal een tweeledig doel heeft: om de industrie-centra van Twente van vaarwater te voorzien en in de tweede plaats om het land van het overtollige water te ontlasten. Het kanaal wordt bijzonder ruim. M- • dacht in 't eerst het geschikt te mal. voor schepen van 600 ton, doch dit is voor den tegenwoordigen tijd te gering en zoo heeft men het kanaal nu geprojecteerd voor schepen van 1350 ton. Hierbij wordt echter gerekend, dat het kanaal later nog verbreed kan worden zoodat er dan schepen van 2000 ton kunnen varen. Voor zeeschepen is het kanaal niet geschikt. Aan de hand van talrijke lantaarnplaatjes gaf de heer Verheij eenige uitleggingen, waarbij de bruggenbouw in den breede werd besproken. ---