EERBEEK. 29 j Juni. Toen gistermiddag kwart na eenen de 20 auto’s met 55 Eerbeeksche ouden van dagen zich in beweging zette was het ideaal zomerweer. Een groot aantal belangstellenden deed hen uitgeleide. Het ging via Beekbergen, Uchelen, Het Loo, door Vaasserr en Epe, Elburg, Nunspeet naar Harderwijk. In „Zeezicht” werd de thee gebruikt en een wandeling langs het strand gemaakt waarbij het werken vaneen baggermachine zeer de aandacht trok, evenals de boot van de „Veluwe-vaart”, welke een dagelijkschen dienst tusschen Amsterdam en Harderwijk onderhoudt: met groote belangstelling werd de boot bezichtigd waartoe de kapitein gaarne gelegenheid bood. Daar waren oudjes bij die nog nooit op zoo’n boot voor 1000 passagiers hadden vertoefd. Om 5 uur werd de terugtocht aanvaard; via Leuvenum, Staverden, Hoog-Soeren, werd getuft naar den Prinses Juliana-toren bij Apeldoorn. Bij kasteel Staverden had men oponthoud: om dien tol te kunnen passeeren werd van iederen automobilist een tolgeld gevraagd van 40 cent. Daar had men geen lust in en dus werd vóór den tol . gedraaid en langs een anderen weg gereden. Door ’t prachtige kroondomein via ’t Aardhuis bereikte men de Juliana-toren, alwaar ’t gezelschap op aangenome wijze werd bezig gehouden. Daar werd wat gegeten van de meegenomen mondvoorraad, belvedère, vijver, dwaaltuin enz. bekeken. Om 8 uur ging de tocht weer verder. In Apeldoorn kon men niet over de hoofdwegen rijden omdat die wegen door de huldiging van den burgemeester waren afgesloten. Daarom werd langs hét kanaal teruggereden. Even voor half tien was men in Eerbeek terug, waar de muziekvereeniging „Eendracht” zich had opgesteld; met de muziek voorop werd een „eererondje” gemaakt. De voorzitter der commissie de heer J. W. van Zadelhoff bracht aan ai Ie automobilisten hartelijk dank voor hun medewerking. Toen werden allen per auto naar huis gebracht. --- Advertentie Door de zon verbrande huid verzacht en geneest men met PUÉOL é Doos 30. Tube 80 ct. Bij Apoth. 6 Drogisten I Adv. --- DOETINCHEM. Raadsvergadering. 29 Juni. Inde gisteren gehouden vergadering vap den Raad der gemeente Doetinchem waren alle leden.tegenwoordig. Besloten werd met de directie der Geldersche Tramwegmaatschappij in onderhandeling te treden over verwijdering van de tramrails uit de Hofstraat. Op een verzoek van A. G. Wassink om wijziging van het uitbreidingsplan der gemeente werd afwijzend beschikt. Op een verzoek van ’t bestuur der Ned. Herv. Zendingsgemeente om vergoeding van schade tot een bedrag van f 180 voor aan haar panden aangerichte schade door aanleg der rioleering werd met 7—6 stemmen en 2 onthoudingen afwijzend beschikt. Eveneens werd afwijzend beschikt op een adres om maatregelen tegen het venten met haring door personen buiten de gemeente. De pacht der gronden op de Plakhorst werd met twee jaar verlengd tegen een pachtreductie van 10 pet. Besloten werd de huur van het woonhuis van S. van Essen te verlagen tot f 8 per week. Zeer langdurig werd gedebatteerd overeen adres van ouders van schoolgaande kinderen om wijziging inde schoolwijken. Dit adres werd gecombineerd met een interpellatie van den heer Kam over dezelfde aangelegenheid. De heer Kam stelde de volgende vragen: 1. Zijn B. en W. van oordeel dat bij de overplaatsing van leerlingen aan onze openbare scholen voldoende rekening is gehouden met het jongste raadsbesluit dienaangaande? 2. Waarom hebben B. en W. het advies van de grootst mogelijke meerderheid der onderwijscommissie niet gevolgd, in welk advies werd aangedrongen op het richten vaneen officieel verzoek aan de regeering tot aanstelling vaneen vijfde leerkracht aan de school te IJzevoorde? 3. Zijn B. en W. bereid met de ouders der overgeplaatste kinderen nader overleg te plegen ter verkrijging eener oplossing, waarbij de kinderen -uit één gezin niet naar verschillende scholen zullen worden gezonden? Weth. Weus ten beantwoordde de eerste vraag bevestigend; hij deelde in antwoord op de tweede vraag mede dat de kans op een vijfde leerkracht uitgesloten was, terwijl de derde vraag niet noodig werd geacht, daar B. en W. zelf de noodzakelijke splitsing zeer betreuren. Het langdurig debat eindigde met een toezegging van den wethouder dat alsnog zooveel mogelijk getracht zal worden te voorkomen, dat kinderen uit hetzelfde gezin naar verschillende scholen moeten gaan. De heer Weus ten oefende bij de besprekingen ernstige critiek op het optreden van den voorzitter van Volksonderwijs, die kwade trouw bij spr. had verondersteld. Besloten werd tot verkoop van grond aan Van Vliet, groot 420 vierkante meter tegen f 2.50 per vierk. meter. Afwijzend werd beschikt op een verzoek van ijsverkoopers om dit bedrijf aan buitenlanders niet toe te staan. De Raad vereenigde zich in principe met een door den heer Kam ontworpen schoolgeldregeling, waarbij in elk opzicht rekening is gehouden met de draagkracht en de grootte van het gezin. Krachtens deze regeling worden alle schoolgelden berekend op den grondslag van het belastbaar inkomen volgens de rijksinkomstenbelasting. Als basis voor de berekening der schoolgelden wordt genomen die voor het gewoon lager onderwijs voor het normale gezin <3 kinderen). De schoolgelden voor alle andere soorten onderwijs worden hieruit geleid door toepassing van vaste vermenigvuldigingscijfers, die zullen bedragen: voor het uitgebreid 1.0. 2; voor het vervolgonderwijs %; voor het handelsavondonderwijs 1%; voor het gymnasiaal onderwijs 3. Het kohier voor de hondenbelasting werd vastgesteld. De voorzitter deelde op een vraag van den heer Van Tuyl mede, dat bij de gewijzigde heffing de opbrengst f 1200 hooger is. Een ruiling van grond met Haverkamp werd goedgekeurd. Na goedkeuring van diverse begrootingswijzigingen werd de vergadering gesloten. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen betreffende particuliere en handelsondernemingen. HORIG S BOUILLONBLOKJES thans 6 voor lOct. --- Uit den Omtrek. HENGELO (G.). Raadsvergadering. 28 Juni. De Raad dezer gemeente kwam Donderdagmiddag in vergadering bijeen onder presidium van den burgemeester, jhr. Reynst. Onder ingekomen stukken bevond zich een machtiging van Ged. Staten om de gegarandeerde rente over 1933 aan de Tramweg Maatschappij de Graafschap uitte betalen. Voorts was. ingekomen een adres van de Broederschap van gemeente-ontvangers in Nederland, om het gemeentelijk beheer zoo mogelijk te centraliseeren. De voorzitter was van oordeel, dat hier niets te centraliseeren valt, zoodat we, wat deze gemeente betreft, het adres wel voor kennisgeving kunnen aannemen. Aldus besloten. Evenals vorig jaar is weer een adres ter tafel van den Nederlandschen Bond van Koffiehuishouders, restaurateurs en slijters waarin gevraagd wordt cm de personeele belasting voorzoover die honderd of meer opcenten bevat, speciaal voor die branche, te • verlichten, daar die bedrijven het toch al zwaar te verantwoorden hebben. De voorzitter zeide, dat, waar hier slechts 60 opcenten worden geheven, de grieven, in het adres vervat, niet aanwezig zijn. In behandeling kwam een circuaire van den minister van binnenlandsche zaken om ingaande 1 Juli de pensioenbijdrage voor de lagere gemeenteambtenaren op 10 pet. te stellen, waardoor uniformiteit wordt verkregen over de geheele linie. Het ligt niet inde bedoeling van den minister om het grondsalaris aan te tasten. Mocht dus door dit hoogere pensioenverhaal het salaris op een peil komen, dat ligt beneden dat van het Rijkspersoneel van gelijken rang, dan kan de Raad het bruto salaris gelijkelijk verhoogen, opdat het verschil gecompleteerd wordt. In verband met deze circulaire was ingekomen een verzoek van den Alg. r.katholieken Ambtenarenbond, om bij eventueele inwilliging van de wijziging der pensioensbijdragen het salaris met het verschilsbedrag te verhoogen. De voorzitter zeide juist te hebben gelezen, dat de gemeenteraad van Hummelo en Keppel in dien zin had gesloten. De heer Jansen vond het onbillijk, om de loonen eerst te verhoogen. Z.i. verdienen de gemeenteambtenaren momenteel veel meer dan andere ambtenaren die in particulieren dienst zijn en gelijksoortig werk verrichten. Ook de heer Seesing was van oordeel, dat de ambtenaren de laatste dertig jaren ineen veel betere positie verkeeren dan zij,' die niet in overheidsdienst zijn. De heer Takkenkamp wilde de volle 10 pet. pensioenstorting in mindering brengen zonder de salarissen te verhoogen. Thans past de gemeente nog steeds 3 pet. van de pensioenbijdrage bij, spr. vond dit niet meer noodig. Ook de heer Ruesing vond die gunst overdreven. De heer Seesing wildé voor enkele ambtenaren een uitzondering maken, omdat zij z.i. niet voldoende verdienen om hierop nog een hoogere pensioenkorting te verhalen. Ook de overige leden deelden deze meening, zoodat werd besloten om alvorens de 10 pet. pensioenbijdrage vast te stellen, de salarissen van den heer Potman met f 50, van de nachtwachts met f 25 en van den doodgraver ook met f 25 te verhoogen. Ingekomen was een verzoek van den heer A. van Gelder, paardenkoopman te Hengelo (O.) om een vaste standplaats op de markt. In dit verband vroeg de voorzitter hoe de Raad denkt over vaste standplaatsen. Verschillende paardenhandelaren hebben dit reeds herhaaldelijk gevraagd. De voorzitter vond hier niets tegen, vooral omdat het hier een verzoek geldt vaneen bonafiden handelaar die geregeld al jarenlang hier ter markt komt. Zonder hoofdelijke stemming droeg de Raad B. en W. op om een regeling in dezen zin te ontwerpen. De heer A. Klaver verzocht in verband met zijn a.s. 65e levensjaar eervol ontslag als leeraar aan de avondteekenschool. Met algemeene stemmen werd het gevraagde ontslag eervol verleend en aan B. en W. opgedragen t.z.t. naar een anderen leerkracht uitte zien. De heer G. J. Bannink vroeg per adres om hem weer huurverlenging te verleenen voor den tijd van 6 of 12 jaar vaneen weide op het Ronde Venne. Hij betaalde tot nu toe f 45 per ha. (de weide is 65 are groot). B. en W. stelden voor tegen dezelfde condities de huur te ■ continueeren voor den tijd van zes jaren. Zonder hoofdelijke stemming werd accoord gegaan met een bepaling in zake luchtbeschermingsdienst in oorlogstijd. Van de marktvereeniging las de voorzitter een verzoek voor om plannen te ontwerpen voor verharding van den weg door Varssel en zoo mogelijk gebruik te maken van het 60 millioenfonds. De voorzitter zeide, dat reeds met den hoofdingenieur is gecorrespondeerd, om zoo mogelijk voor dezen beoogden harden weg ook een portie van dit fonds te ontvangen. De hoofdingenieur antwoordde dat z.i. wel billijke gronden aanwezig zijn om het verzoek in te willigen, doch daarnaast dient geméld, dat al meer dan 800 millioen is aangevraagd uit dit 60 millioen groote fonds. Dus, zegt de voorzitter, zal „de soep wel dun worden”. In verband met de verdere richting van den weg door Varssel hebben B. en W. gesproken .met den landbouwer Hebbink over het z.g. kortste plan. Hebbink: beloofde nu ongeveer 3 weken geleden nog diezelfde week antwoord te zullen zenden. Tot op dit oogenblik is hij echter nog in gebreke gebleven, zoodat dit plan daardoor geheel van de baan is. Een prettiger ervaring hebben B. en W. naar aanleiding vaneen onderhoud met den representant der familie Pasman van den Slangenburg, die direct steun toezegde inden vorm van gratis grondafstand en zoo noodig ook nog wel overeen geldelijke tegemoetkoming wilde denken. Waar volgens B. en W. tenslotte de weg door het eigendom der familie Pasman de meest verkieselijke bleek, hebben B. en W. gevraagd de aanbieding schriftelijk vast te leggen. Reeds per omgaande post ontving de voorzitter een schrijven waarin 340 m. grond in eigendom aan de gemeente werd afgestaan zonder eenige vergoeding. De voorzitter zeide blij te zijn hier met iemand te doen te hebben, die toont een breede kijk te hebben op streekverbetering. De Raad ging zonder hoofdelijke stemming accoord met dezen aangewezen weg. Hiermee is de richting dus vastgesteld, zoodat de weg zal loopen recht door Varssel tot aan de spoorbaan en vervolgens uitkomt tusschen Kapersbrug en Coops. Bij de rondvraag informeerde de heer Jansen, hoe of het gaat met den weg bij Michels. De voorzitter antwoordde, dit bij de volgende begrooting weer aan de orde te zullen stellen, hoewel da animo bij de belanghebbenden tot onder nul is gedaald. De heer Takkenkamp klaagde over enkele lichtpunten, die door boomtakken worden beschaduwd. De heer Ha r ms e n zeide gelezen te hebben, dat de aanbesteding van den weg over Regelinkkamp onder de begrooting is gebleven. Hij vroeg of dit verschil kan worden aangewend voor verbetering van den weg naar de r.k. begraafplaats, die hoog noodig geteerd moet worden. De voorzitter zegde onderzoek toe. Nadat nog eenige wijzigingen zijn aangebracht inde begrooting 1933 en 1934, werd de vergadering gesloten. --- VARSSEVELD. 28 Juni. Op het landgoed Tandem te Westendorp is begunstigd door mooi zomerweer de zangersdag gehouden, uitgaande van den Ring Gelderland Achterhoek van Chr. zangvereenigingen in Nederland, en georganiseerd op aanvrage door de Chr. zangver. ter plaatse „Jubilate” en „Looft den Heer”. De regelingscommissie, gevormd uit de beide plaatselijke zangvereenigingen met het Ringbestuur hadden de voorbereiding en alleswas dan ook goed verzórgd eh het geheel heeft een gewenscht verloop gehad. Ook over de betoonde belangstelling valt niet te klagen: behalve de 18 deelnemende koren waren velen naar het schoone landgoed getogen om getuigen te zijn van den zang in het prachtige geboomte. Aangevangen werd met eenige muzieknummers gegeven door de plaatselijke' muziekkoren Excelsior en Varssevelds Harmonie. De dag werd door den voorzitter van het Ringbestuur, den heer A. Plomp geopend na den zang van .Ps. 89 vers I en gebed. De voorzitter bracht dank aan den beheerder van het landgoed voor zijn medewerking, alsmede de muziekvereenigingen en alle anderen, die op eenigerlei wijze hun medewerking hebben verleend. Nadat enkele zangkoren zich hadden laten hooren werd het woord gegeven aan den heer J. M. Pieterson Moens, bondsvoorzitter. Het Chr. lied zei spr. is van zooveel beteekenis en niet in het minst voor onzen tijd. Boven de gebrokenheid van leven verheft zich het lied. De harp onzes harten is het schoonste instrument dat God ons gegeven heeft. Het komt er maar op aan of we die harp zuiver genoeg weten te stemmen. Hierna kregen de aanwezige koren gelegenheid om hun nummers te zingen. Dat waren: Looft den Heere, Varsseveld, Soli Deo Gloria, Haarlo, Halleluja, Angerlo, Con Amore, Halle, De Lofstem, Wichmond, Zingt den Heere, Halle-Heide, Excelsior, Toldijk, Doetinchems Gem. Koor, Doetinchem, Looft den Heere, Silvolde, Het Heidebloempje, Zelhem, Excelsior, Aalten, Chr. Mannenkoor, Heurne-Dinxperlo, Looft den Heere, Heurne-Dinxperlo, Looft den Heere, Neede; Amicitia, Dinxperlo; Dameskoor, Dinxperlo; 0.N.0., Eibergen; Jubilate, Varsseveld. Volop is er genoten van den mooien zang, waarna deze samenkomst met dank werd gesloten om ’s avonds in het feestgebouw weer aanwezig te zijn om getuige te zijn van de uitvoering door de plaatselijke zangvereenigingen. Het gebouw was overvol. Beide koren hadden welgekozen zangnummers voor deze uitvoering op hun program, aangevuld met voordracht en samenspraak, zoodat de aanwezigen hier ook hebben kunnen genieten. --- VOOR DE JEUGD KINDERBLAD VAN DE ZUTPHENSCHE COURANT HET GEHEIM, No 26 30 Juni 1934 105 Met z’n drieën zaten ze in Jenny’s tuin: Jen, Non en Fransje. Met ernstige gezichten keken ze elkaar aan. Dat was me een mooie geschiedenis: overmorgen was de moeder van Jenny jarig en nu hadden de kinderen geen geld om een cadeau te koopen! Zakgeld kregen ze nog niet; Jenny was pas zeven jaar en Fransje vijf en Non, ja Nonny was ook zeven jaar, maar dat was een vriendinnetje, dat in het huis vlak naast het hunne woonde. De moeder van Jenny en Fransje vond haar kinderen nog te klein om al zakgeld te hebben en als ze zoo nu en dan eens wat geld van oma of een aardige tante kregen, deed moeder dat in hun spaarpot, dien ze voor hen bewaarde, tot ze wat grooter waren. En daar zaten ze nu, te denken en te denken,, hoe ze toch iets voor moeder konden koopen. Vader vragen ging ook al niet, die was kapitein op een groot schip en bleef nog wel drie weken weg, zoodat ook die niet helpen kon. Plotseling sprong Jen op. „Ik weet wat, ik weet wat! Nou, Frans, moet je luisteren zeg, vindt je dat geen goed plannetje ?” En opgewonden vervolgde ze: „Weet je, dat we doen? We staan morgenochtend héél vroeg op en dan gaan we bloemen plukken. Ik weet een fijn plekje een eindje verder, de laan uit, bij dat weiland, daar heb ik gisteren nog zoo veel bloemen gezien en dan maken we een heeleboel boeketjes en die v.erkoopen we dan aan de deur!” „Aan de deur, hoe bedoel je dat?” vroeg kleine Frans. „Ga je dan aan onze deur staan? Dan ziet moeder het immers?” , „Och neen, domme jongen!” berispte Jenny hem, „we gaan , langs de huizen en bellen heel gewoon aan!” „Durf jij dat ?” vroeg Non, die niet zooveel ondernemingsgeest als haar vriendinnetje had. „Ik wél! Ik zeg gewoon: wilt U niet een mooi boeketje koopen ?” „Ja maar”, zei de practische Non, „ze kennen ons hier m de buurt allemaal en de menschen weten, wel, dat wij geen echte bloemenverkoopers zijn en dan krijg je vast geen cent!” „Welles!” . zei Jen; „ik zeg gewoon: Ja ziet U, m n moeder is morgen jarig en we willen graag een cadeautje voor haar koopen. Nou en dan zul je wel zien, dan koopen alle menschen vast wat!” Ja, nu waren Nonny en Kransje toch ook wel overtuigd: en vol van het plannetje spraken ze af, den volgenden morgen om zeven uur present te zijn. Na Fransje nog eens op z’n hart gedrukt te hebben, er niets, van uan moeder te vertellen, gingen de kinderen naar huis. Den . volgenden morgen om zeven uur waren ze alle drie present en meteen ging het op een holletje naar het weilandje, dat Jenny wist. Inderdaad groeiden er verschillende soorten bloempjes: boterbloemen, madeliefjes, paarse en witte klaver, doovenètel en dan nog van die aardige sprietjes en halmpjes, neen, ’t werden alles bij elkaar zulke keurige boeketjes, dat Jenny een poosje later trotsch verzekerde, dat ze er best een dubbeltje per stuk voor konden vragen. „Een dubbeltje, ben je dat is veel te veel, neen hoor, dat geven ze vast niet, vijf cent is genoeg!” zei Non. „Je moet denken, het zijn maar eigen geplukte bloemetjes ....!” „Maar even goed mooi, hoor!” verdedigde Jen nu al haar koopwaar en haar blonden krullebol heelemaal schuin, rangschikte ze de frissche bloemetjes. Eindelijk hadden ze genoeg. Alle boeketjes werden voorzichtig in het mandje, dat Jen meegenomen had, gelegd en even later ging het op een holletje weer terug. „Zeg Jen, wanneer verkoopen we ze?” vroeg Non eensklaps. ~ t Is nu al over half acht en om üegen uur moeten we op school siiu!” Maarde bijdehande Jen bad ook daar al aan gedacht. „Wel, we beginnen nu direct!” zei ze. „Als je die bloemen tot twaalf uur zoo liggen laat, zijn ze immers allemaal verlept en dan kun je ze niet verkoopen .... Nee hoor, we beginnen metéén! Hier; we beginnen bij ’t eerste huis, bij mevrouw Kareis!” Toch aarzelde Jenny even, alvorens ze op de bel drukte.; „En£ hé ?” fluisterde Non, terwijl Fransje zich achter de beide meisjes verschool. Daar ging de deur al open en stak het dienstmeisje haar hoofd om de deur. „Wat is er ?” vroeg ze verbaasd, toen ze de kinderen herkende. Kordaat nam Jen het woord. „Is mevrouw al op ?” „Ja, waarom ?” „Roep haar dan even”, verzocht Jen, die vond, dat je altijd recht op je doel moest afgaan. Het meisje verdween en kwam even later terug met mevrouw Kareis. „Wel kinderen, wat komen jullie zoo vroeg doen ?” Vroeg ze vriendelijk, maar toch erg verbaasd. Jenny hield haar een van de boeketjes voor. „Zou U zoo’n boeketje van ons willen koopen, Mevrouw; ze kosten maar vijf cent!” Nu keek mevrouw toch werkelijk héél verwonderd. „Koopen ? Maar Jen, hoe kom je er bij, vindt je moeder dat goed, dat je bloemen te koop aanbiedt ?” Nu 'begon Jen te lachen. Hé, wat dom van mevrouw Kareis, dat ze niet eens begreep, dat moeder er juist heelemaal niets van weten mocht! „’t Is juist voor moeder, mevrouw!” en toen volgde het verhaal, dat moeder jarig was enz. enz. Lachend luisterde mevrouw Kareis. „Nu, weet je wat, jullie hebt zulke keurige boeketjes gemaakt, geef er dan maar twee alsjeblieft, hier heb je een dubbeltje. Is dat goed ?” „O heerlijk, mevrouw, dank U wel, hoor!” riepen nu ook Non en Fransje. „Fijn, dat U er twee gekocht heeft!” Nadat ze mevrouw Kareis alle drie hartelijk de hand geschud hadden, gingen ze verder, naar het volgende huis. En heuseh, nog vóór de klok half negen had ge-Blagen, was Jenny’s mandje heelemaal uitverkocht en rammelden de centen en dubbeltjes in Fransje’s broekzak. „Goed je hand er op houden, hoor!” had Jen hem gezegd en met beide handen stevig op z’n broekzakken stapte de kleine man naast de meisjes. Heerlijk, wat waren ze rijk: zooveel geld; hij zou wel oppassen, dat hij geen centje verloor! Toen het laatste boeketje verkocht was, zochten ze een stil plekje en nu werden Fransje’s zakken omgekeerd. Wat een geld kwam daar uit! „Eerst tellen!” juichte Jen; „hier Non, help even! Wacht, een dubbeltje en nog een en vier halve stuivers en allemaal centen! . . . . Even was het stil, toen lachte ze: „Fijn Non, Frans, vijf en zestig cent, hoe vindt je dat? Veel hè ? O, wat zullen we er voor koopen, wat een boel geld, hè?” Gelukkig keek Non eens op de torenklok en bemerkte ze tot haar schrik, dat het al over half negen was en ze nog naar huis moesten om hun sch ol|asch te halen. En dan meteen naar schoei, anders kwamen zë nog te laat! Jenny zou heï geld mee naar huis nemen; ze zou het wel zoolang in haar kastje verstoppen, dan zouden ze om twaalf uur wel verder beraadslagen, wat te koopen. Erg goed werd er door de beide vriendinnetjes dien ochtend niet opgelet, maar gelukkig kwam er geen schoolblijven van! En toen werd er overlegd, wat ze voor het geld zouden koopen.; Frans stelde voor, een groote taart te geven, maar dat vond Jen niet leuk. „Hè nee, daar eten we zelf het meeste van; iets voor moeder alleen!” Even dacht ze na. „Ik weet wat!” juichte ze. „Weet je wat, Frans? We geven moeder een kamergietertje om de bloempotjes inde vensterbank te besproeien! Moeder zei gisteren nog, dat ze altijd zoo morste, als ze de planten water gaf!” Nou, dat vond Fransje ook een pracht-cadeau en Non vond het heel geschikt. En zoo gebeurde het, dat Jenny en Fransje’s moeder op haar verjaardag een prachtig kamergietertje van ze kreeg, waar ze heel erg blij mee was. „Maar kinderen, wat prachtig, nee maar, ik ben er echt verrast door; zooiets wilde ik al lang hebben, maar hoe kwamen jullie aan geld ?” lachte ze blij.: Jenny en Fransje lachten glunder tegen elkaar. „Ja moesje, dat is een geheim, hoor; we hebben het echt zelf verdiend!” En moeder begreep maar niet, waarom al de buren haar dien dag zoo vriendelijk toeknikten en zelfs feliciteerden! Wat mal dat al die menschen wisten, dat ze jarig was vandaag! En toen ze er later met de kinderen over praatte, lachten die alle drie hartelijk en riepen: „Ja, dat is nu ons geheim!” RO FRANKFORT—WERKENDAM. (Nadruk verboden). --- RAADSELHOEKJE. Oplossingen der raadsels uit ’t vorige nummer. Voor grooteren. L Zijnde jongens daar al? Laat hen een oogenblik wachten. (Athene). '°ch Piet, heb éénmaal den moed de; waarheid te T sPreken ! (Thebe). e wist niet, in wiens salon ik inmiddels ver- ••