Bevolking. BRUMMEN, van 17-23 Februari. Ver tr okke n: T. Wessels, K 307 naar Hilligersberg: H. J. Uenk, F 341 naar Steenderen; W. Uenk, G 38 naar Horssen; J. H. A. Reukers, A 89 naar Rotterdam; M. J. Huiskamp, K 62 naar Utrecht; A. Nachtegaal, A 461 naar Gelsenkirchen. --- Onze Politieverordening, Lang heeft het geduurd, maar nu is ze er toch, onze nieuwe „Algemeene Politieverordening". Zeker, die hebben we al vele jaren maar de nu tot stand gekomen herziening is van zoo ingrijpenden aard dat we gerust van een „nieuwe" mogen spreken. Immers aan de burgerij worden allerlei verplichtingen opgelegd waarvan voorheen geen sprake was; andere bepalingen hebben een andere omschrijving gekregen en op verschillende overtredingen zijn hooger geldboeten gesteld dan voorheen. Natuurlijk gaat het niet aan hier de gansche verordening af te drukken. Maar wel kan het voor de ingezetenen van groot nut zijn om kennis te nemen van de lange reeks nieuwe of herziene artikelen, waarvan wij hier een bloemlezing gaan geven. Want 1 Maart treedt, de ge-Wijzigde verordening in werking. Zoo is allereerst nieuw art. 3, voorkomende in de „algemeene bepalingen": „Hij die handelt in Strijd met of niet nakomt de voorwaarden, verbonden aan een vergunning, hem overeenkomstig deze verordening verleend, wordt geacht geen vergunning te hebben gekregen. Onder handelen Wordt in dit artikel verstaan zoowel doen als laten doen, hebben en nalaten". Onder de bepalingen over de straatpolitie verdient vermelding het verbod om „voorwerpen, waarin zich vuilnis bevindt, op den openbaren weg te plaatsen of te hebben, tenzij ze met een passend deksel zijn gesloten". Voortaan mag dus geen asch en huisafval op straat worden gezet in open emmers of kistjes. Art. 32 schrijft voor: Het is verboden, op den Openbaren weg: a. te vechten, be schreeuwen, te tieren of op eenige andere wijze in het openbaar de orde te verstoren of aanleiding te geven dat in het openbaar de orde verstoord wordt; b. met alarmpistolen, alarmrevolvers, knalpistolen of pijl en boog te schieten; c. met steenen, ballen of andere voorwerpen te werpen of deze voort te slaan of te schoppen. En dan art. 38: 1. Het is verboden: a. op een anders eigendom (hieronder begrepen het eigendom der gemeente) eenig voorwerp aan te plakken of op eenige andere wijze aan te brengen, tenzij niet schriftelijke vergunning van den eigenaar of gebruiker; b. letters, woorden of teekeningen op een anders eigendom (hieronder begrepen het eigendom der gemeente) te stellen, tenzij niet schriftelijke vergunning van den eigenaar of gebruiker. 2. Het in het eerste lid bepaalde is eveneens van toepassing ten aanzien van den openbaren Weg. 3. Het is verboden, tussehen des namiddags 1.0 Uur en des voormiddags 6 uur zich op den openbaren weg te bevinden met eenig aanplakbiljet, eenig plakmiddel, eenig plakgereedschap, teer, krijt, kalk of eenige andere kleurstof of verfstof. 4. Het in het vorige lid vervatte verbod is iget van toepassing, wanneer kan warden aanae_toond, dat deze voorwerpen of stoffen niet Nu gebezigd noch bestemd, „voor handelingek2 kvelk'é 'ingevolge het in liet eersté Ird verkalk. 1141Se-boden. n aanzit!~ 'tteillifiti~~ doelde vergunningen vindt art. 4 overeenkomstige toepassing, Art. 41 bepaalt: Het is verboden door middel van een muziekinstrument of van een toestel, bestemd tot het hoorbaar maken van muziek of van de menschelijke stem hetzij in de buitenlucht, hetzij in een afgesloten ruimte voor de omgeving hinderlijk geluid te maken. Daarmee is een rem aangelegd tegen somrniger liefhebberij om buren en voorbijgangens vrijwel den ganschen dag te hinderen door het luide gekrijsch van de radio of een of ander muziekinstrument. Ook de in de laatste jaren ontstane liefhebberij voor spreekkoren wordt gebreideld, met andere als ongeoorloofd bestempelde handelingen. Zie maar 'art. 43: Het is verboden, op of aan den openbaren weg: a. muziekuitvoeringen, zanguitvoeringen of vertooningen te geven of muziek te maken (trommelen en het ten gehoore brengen van spreekkoren daaronder begrepen); b. toespraken te houden; c. een misvormd of verminkt lichaamsdeel of een aangebracht kunstlichaamsdeel te kijk te stellen; d. diensten aan te bieden of op te treden als bewaker van motorrijtuigen e. een standplaats in te nemen met het doel om waren ten verkoop of ter bezichtiging uit te stallen of eenig beroep uit te oefenen. Hondeneigenaars mogen het volgende Wel attent lezen, en daarnaar handelen: Art. 46: 1. Houders van honden en zij, die honden onder hun opzicht hebben, zijn verplicht hun honden, indien deze door B. en W. gevaarlijk worden geacht, op dezer vordering op den openbaren weg niet anders dan vastgehouden te laten loepen en (of) te voorzien en op of aan den openbaren weg en op voor het publiek toegankelijke plaatsen steeds voorzien te houden van een muilkorf volgens door B. en W. goedgekeurd model. 2. Honden, die in strijd met het gebod, vervat in het eerste lid, niet vastgehouden en(of) zonder muilkorf loopen, kunnen door de ambtenaren van politie worden opgevangen of, zoo opvangen niet wel mogelijk is, worden afgemaakt. Art 47: 1. Houders van honden en zij, die honden onder hun opzicht hebben, zijn verplicht te zorgen, dat hun honden tusschen middernacht en zonsopgang niet zonder geleide op den openbaren weg loopen. 2. De honden, die tussdhen de in het eerste lid bepaalde tijdstippen onbeheerd op den weg worden• aangetroffen, kunnen door de ambtenaren van politie worden opgevangen of, zoo opvangen niet wel mogelijk is, warden afgemaakt. Art. 48: De ingevolge de bepalingen der artikelen 46 en 47 opgevangen honden blijven gedurende twee maal 24 uren na de opvanging ter beschikking van den eigenaar of houder en kunnen, indien zij binnen dien tijd niet zijn opgevraagd, op bevel van den commissaris van politie worden afgemaakt. Onveranderd is gebleven het voorschrift: Art. 49: Houders van honden en zij, die honden onder hun opzicht hebben, zijn verplicht te zorgen dat die honden niet door aanhoudend blaffen of janken de nachtrust storen. Betreffende het verkeer op den openbaren weg zijn ook eenige nieuwe bepalingen uitgevaardigd, o.a. deze: Art. 53: Het is aan voetgangers verboden, op den openbaren weg te gaan of zich daarop te bevinden op zoodanige wijze, dat de vrijheid of de veiligheid van het verkeer wordt belemmerd of in gevaar gebracht. letwat raadselachtig lijkt ons de bepaling van art. 60: Het is aan bestuurders van motorrijtuigen op twee wielen en van rijwielen, niet ingericht zijnde voor het vervoer van meer dan één persoon, verboden op het door hen bestuurde meer dan één persoon mede te voeren. In het hoofdstuk „Van de openbare wateren" treffen wij, o.m, deze bepalingen aan: • Art. 88: 1. Het is verboden, buiten bad- en zweminrichtingen in het openbaar te zwemmen of te baden, het nemen van lucht- of zonnebaden daaronder begrepen. 2. Het verbod, vervat in het eerste lid, is niet van toepassing op het zwemmen of baden in den IJsel bezuiden de Zuider- en benoorden de Gasfabriekhaven. In de voorschriften over het voorkomen van brand, de beveiliging tegen brandgevaar en het blusschen van brand wordt nu o.m. ongeacht wat vroeger al strafbaar was verboden „in gebouwen in aanbouw of verbouw: licht te branden hetwelk niet zoodanig beschermd is dat geen brandende of gloeiende deden uit de bescherming kunnen ontwijken". Verder is het verboden „motorrijtuigen te plaatsen of te hebben in eenig lokaal of besloten ruimte, waarin licht brandbare stoffen (hooi, stroo, heide, vlas, hennep, papier, lompen, turf, hout, eek, schaafkrullen en breeuwwerk) opgeslagen zijn". Een nieuwe bepaling ter voorkoming van brand ltlc2t: , Art. 110: 1. Het is verboden, in eenig lokaal vt9r'-'llll~thitA‘'lttlkntel, • inkericht of bestemd tot bergplaats of herstelinrichting van motorrijtuigen, vuur te ontsteken of te hebben alsmede zich daarin met een brandende pijp, sigaar of sigaret te bevinden. 2. De eigenaar of beheerder van een lokaal of ruimte als in het eerste lid bedoeld is verplicht te zorgen, dat in het lokaal of de ruimte het in het eerste lid vervatte rookverbod door de woorden „Verboden te rooken" op duidelijk zichtbare wijze is aangegeven. Ter bevordering van de brandveiligheid is o.m. bepaald: Art. 113: Het is verboden in localiteiten, waarin voorstellingen of andere vermakelijkheden waartoe het publiek, zij het ook met eenige beperking, kosteloos of tegen betaling toegang heeft, alsmede in localiteiten, waarin Vergaderingen of andere bijeenkomsten worden gehouden: a. wanneer door dengene, die over de localiteit de beschikking heeft, op duidelijke wijze is kenbaar gemaakt, dat aldaar niet gerookt mag worden, zich met een brandende pijp, sigaar of sigaret te bevinden. Nieuw is ook het verbod van art. 114: De eigenaar, houder of exploitant van een voor het publiek toegankelijke localiteit als in het voorgaande artikel bedoeld is van het °ogenblik, waarop die localiteit voor de bezoekers is opengesteld, totdat deze door hen is verlaten, verplicht te zorgen, dat: a. alle naar binnen openslaande deuren, die tot uitgang voor het publiek strekken, open en in dien toestand met een slot vastgezet zijn: b. alle naar buiten openslaande deuren, die tot uitgang voor het publiek strekken, zoo-danig zijn ingericht, dat zij bij aandrang of druk van binnen naar buiten openslaan; c. alle deuren, gangen en trappen van elke belemmering vrij zijn; d. bij eiken uitgang als noodverlichting een kaarslantaarn of een andere noodverlichting ten genoege van de brandweer aanwezig is; e. bij duisternis de onder d bedoelde noodverlichting ontstoken is; f. geen grooter aantal bezoekers wordt toegelaten dan het aantal, voor die localiteit door den Burgemeester als maximum toelaatbaar vastgesteld of, boven dit aantal, door de politie toegelaten; g. voor de bediening van de brandhluschmiddelen de noodige, door den commandant der brandweer aan te wijzen en te instrueeren manschappen aanwezig zijn. Aan deze manschappen mag als belooning niet minder worden uitgekeerd dan het door gemelden commandant aan de hand van de voor de brandweer geldende loonregeling opgegeven bedrag. Ter voorkoming van radio-storingen is nu voorgeschreven: Art. 129: 1. Het is verboden, tus.schen des voormiddags elf uur en des namiddags elf uur door het in werking hebben van electrische installaties hoogfrequentapparaten en electrisch gedreven of verwarmde toestellen, apparaten en machines, onder welke benaming ook, storend te werken op de radiotelefoonontvangst. 2. Dit verbod is niet van toepassing op inrichtingen voor welker oprichting een vergunning ingevolge de Hinderwet vereischt is. Art. 130: Burgemeester en Wethouders kunnen van het bepaalde bij het eerste lid van het vorige artikel ontheffing verleenen voor installaties, toestellen apparaten of machines, die: a. vóór de inwerkingtreding dier bepaling zijn aangelegd of aangeschaft en niet of niet dan met groote kosten zoodanig kunnen worden ingericht, dat zij geen storingen meer verwekken; b. na de inwerkingtreding dier bepaling warden aangelegd of aangeschaft en niet zoodanig .kunnen worden ingericht, dat zij geen storingen verwekken. Om het gevaar voor de begunstiging van misdrijven te voorkomen is nu bepaald: Art. 131: Hij die het bedrijf van goud- of zilversmid, kashouder, horlogemaker, rijwielhandelaar, uitdrager, opkooper of tagrijn opricht, overneemt of uitoefent, is verplicht daarvan binnen drie dagen schriftelijk kennis te geven aan den commissaris van politie. Art. 132: ledere goud- of zilversmid, kashouder horlogemaker, rij wielhandelaar, uitdrager, opkooper of tagrijn is verplicht: a. wanneer hij door hein gekochte goederen binnen acht dagen weder verkoopt, den naam, het beroep en de woonplaats van den kooper in zijn register in te schrijven; b. op den eersten werkdag van iedere maand zijn register op het bureau van den commissaris van politie ter inzage aan te bieden: --- Voor kleine tuinen. NIEUWE ROTSPLANTJES. Hoe verder in het voorjaa hoe meer de liefhebber weer pkeizier ni zijn tuin krijgt, en tevens hoe critisciitr Rij iiein g-ht_békijken. Door de strenge vorst van dezen winter zullen er vele van zijn troetelkinderen het opgegeven hebben, en zal er dus menig plantje vervangen dienen te worden, dat er in het najaar nog prachtig bij stond.*) En zoo snuffelt thans menige liefhebber vol interesse in de prijscouranten om zijn collectie plantenmateriaal aan te vullen. Hoewel het sortiment enorm groot is, verschijnen er ieder jaar nieuwigheden en verbeteringen, die er zoo aanlokkelijk in beschreven worden, dat we er gaarne de proef eens mee nemen. Waar we eenige Aubriëtia's hebben staan, maken we er een aardig groepje van, door er de karmijnroode variëteit cieltoidea Vindictive met extra groote bloemen aan toe te voegen. En van groepjes gesproken, denken we meteen aan het kleurige effect van verschillende laagblijvende Phlonen, die we zoo prachtig kunnen combineeren, b.v. de nieuwe Amerikaansche variëteit, Phloa adsurgens met levendige zalrnrose bloemen, tegen de lila-mauve bloempjes van de Phloa Douglasii en de zuiver witte Douglasii Snow Queen. Wie er last van heeft, dat zijn Cerastium op het muurtje alle andere rotsplantjes verdringt, en die de groote toeven witte bloemen toch noode zou missen, probeere het eens met de Cerastium Aomentosum Columnaea, een compacte groeier, waarvan zoowel blad als bloem wit gekleurd zijn. Liefhebbers van de ouderwetsche Fuchsia's kunnen thans ook een dwergsoort toepassen, de Fuchsia pumila, rood en blauw gekleurd, van welken bloei we langen tijd achtereen kunnen genieten. En op een zonnig plekje prObeeren we natuurlijk, wat van die nieuwe fleurige Zonneroosjes, Helianthemum hybr. Ben Dearg, karmijnrood met donkerder hart, Ben Heckla, bijzonder groot van bloem, terracottakleurig met roestbruin hart, Fire Plaine, oranje scharlaken of Mill Mould, oranje karmijn, allen zonder onderscheid echte zonnekinderen, die zich in de zomermaanden weeldig met bloemen tooien. Voor het najaar kiezen we wat van die nieuwe laagblijvende Asters, omdat er in dien tijd zoo'n behoefte is aan kleur en fleur in rotstuin of muurtje. Prachtig is de zuiver rose Marjorie, de witte Niobe, en de 'Blue Bird met lavendelblauwe bloemen. Hiermee deden we een bescheiden greep in de collectie nieuwtjes, waarbij ongetwijfeld voor elck wat wils zal blijken te zijn. A. C. MULLER—IDZERDA. *) Inderdaad: de felle vorst heeft heel wat plantenleven vernietigd. Men ziet het aan de bruine, dorre liguster-hagen, de kaal geworden klimop, en zoo menig andere plant. De kans dat dit alles tot nieuw leven gewekt zal worden is, naar een deskundige ons verzekerde, gering, al zal men een enkele maal niet teleurgesteld zijn wanneer een doodgewaande plant toch nog gaat ontspruiten. Redactie Z. Ct. --- Ons wekelijksch Modefilmpje. Een zelf geknoopt kussen. Op een stuk grof canvas wordt het voorbeeld geteekend. Gewoonlijk gebruikt men zwaar tapijtgaren, bezit men echter eenige restanten van wolgaren, dan kan men die ook goed gebruiken, als men het garen dubbel neemt. Het garen wordt in 4-5 am. lange stukjes geknipt. Men kan een gewone, grove haaknaald gebruiken, maar er zijn ook bijzondere haaknaalden in den handel, welke dezelfde constructie heeft als de fijne haaknaalden, waarmee men de ladders in zijden kousen opneemt. Op de detailteekening ziet men, hoe de draden in het canvas worden geknoopt. Het kussen is --- Financieele Mededeelingen. DIVIDENDEN. Voor de Friesch-Groningsche Hypotheekbank zal het dividend op f 44 per aandeel van f 100 Q (20 pct, gestort) en op f 11 per aandeel van £250 (20 pct. gestort) warden vastgesteld. Voor de Nederlandsche Hypotheekbank op f 24 per aandeel met 20 pct. storting, op f 12 per aandeel met 10 pct. storting en op f 40.15 per oprichtersbewijs. --- FEUILLETON. Laline Lester's roman. Uit het Engelsch door W. A. C. 7) Fergusson was bekend met de gewichtigheid van de zending en zijn gesloten karakter zou zeker en terecht elk verliefd intermezzo hebben afgekeurd! David was boos op zich zelf, Omdat hij een standje verdiende en erg boos 013 die betooverende, kleine verleidster! Na het bericht te hebben gelezen, stond hij Vrij plotseling op. „Ik moet weg, om dit te behandelen ik zal Jack optrommelen en hem naar u toe zenden. Tot ziens!" en hij ging de groote kajuit in. Laline had wel kunnen huilen. Ze had een hekel aan Fergusson aan marconigrammen --- en zelfs aan Jack! die op dit °ogenblik vol diep berouw verscheen. „Kleine lieveling waarom heb je me niet gezegd, dat je zoo vroeg boven kwam met dit zWare weer 9" Tranen van teleurstelling, die nog overvloediger werden door lichamelijk onwel zijn, kreeg Laline in haar 00gen...- Da,vid was weg en wat moest ze beginnen als het noodlot haar weer de baas werd.... 0! die zee I Niets kon Jacks teederheid en zorgzaamheid overtreffen hij liet haar niet aan haar lot OVer! Een moeder had niet zachter en meer_ bezorgd kunnen zijn en van uit een schuilhoek van zijn gemoed keerde wat David had gezegd omtrent desillusie, in zijn geheugen terug. Meer dan ooit wist hij, dat hij Laline lief had met alles wat in hem was, met geest, met lichaam en ziel. Hij bracht haar naar haar hut en hielp de hofmeesteres haar op bed te leggen. Toen ging hij bij haar zitten, met haar hand in de Zijne, totdat ze in slaap was gevallen. Tegen de lunch ging de wind liggen en men had een mooien, laatsten avond in 't vooruitzicht. David en Jack aten samen, aangezien geen der dames tegenwoordig was. En in zijn hart dacht ieder der beide mannen aan hetzelfde hoe hij den tijd, die hun nog overbleef, met een zeker verwend meisje met goudblond haar zou doorbrengen! Jack had het gewone plannetje gemaakt. Ze moest aan dek komen theedrinken, dan zouden ze wat wandelen en dan in hun stoelen gaan ztten en naar het, ondergaan der zon kijken. David had de kwestie bedaard met zich zelf overlegd; hij was van plan zich één heel uur genoegen te gunnen. Niet. meer dan een uur -- en dan zou hij de zaak als afgedaan beschouwen. Hij was niet van plan weekhartig te zijn een uur kon geen kwaad. Hij maakte geen volledig plan, want hij wist, dat hij haar op het oogenblik, dat hij zelf wenschte, kon krijgen. Toen nam het gesprek een wending. „Je zoudt een volmaakt echtgenoot zijn, Jack. Waarom ben je toch niet getrouwd?" vroeg David. „Ik hoop 't eens te zullen doen ik heb mijn volle toewijding reeds aan iemand geschonken 1" „Je bent een en al toewijding ik niet -- ze verdienen 't niet." „Neen, ouwe jongen jij speelt voor hol-bewoner ze zullen vair jou veel meer houden dan ze ooit van mij zullen doen!" David lachte en kneep. -zijn sterke handen . . dicht, „Ik geloof, dat ik een bruut ben daar kan ik niets aan doen." Laline was besloten om er voor de thee keurig uit te zien in haar laatste costuum voor de zeereis, ditmaal een van nevelachtige, grijsblauwe, tamelijk donkere kleur. Ze voelde zich weer geheel wel Gelestine was ook weer in orde en kon haar kappen. Haar tante was voornemens te rusten. Daarom kon ze zich, na een heerlijk warm bad, rustig aankleeden en dan Jack laten komen, om haar naar haar stoel te brengen. En als ze majoor Lamont er niet toe kon krijgen, haar het hof te maken nu dan was ze geen knip voor haar neus waard! HOOFDSTUK V. Nu Laline besloten had majoor Lamont te onderwerpen en deze zich het verschiet had geopend om zich gedurende één uur te arnumeren, wat 't niet onwaarschijnlijk, dat het lot hen zou toelachen. Indien er werkelijk een geheime macht bestaat, die dikwijls vriendelijk is gestemd door aan de verlangens van menschen tegemoet te komen, dan was zij het zeker dezen laatsten namiddag aan boord van de Olympic. Met hun drieën dronken ze in de groote kajuit thee. Laline zond Jack naar beneden om mevrouw Greening vriendelijk te verzoeken dj hen te komen en aan dek in hun stoelen naar het ondergaan der zon te kijken. En nauwelijks had de brave kerel hun zijn rug toegekeerd, of ze keek majoor Lamont met een zachten blik aan en stelde voor eerst een paar minuten naar het sloependek te gaan, om te zien hoe de grcote, oranje schijf er van daar wel uitzag. Ze was volstrekt niet zeker, ,dat hij zou toestemmen en had hij niet reeds zijn plan gemaakt, dan ware hij best in staat geweest om het haar in haar gezicht te zeggen. Haar twijfel verleende een nieuwe charme aan haar stralend gelaat. „Een prachtidee!" antwoordde David echter. „Laten we dat doen." En toen slopen ze weg, de trap op en gingen naar 't verst verwijderde punt van het sloependek, waar ze over .de verschansing leunden en naar 't Westen keken. De zachte wind, die thans geminderd was tot een zuchtje, speelde met de goudblonde krulletjes van Laline's haar en nooit had ze er zoo verrukkelijk uitgezien. David veroorloofde zich vlak bij haar te staan. „O! is 't niet schitterend?" en ze strekte haar handjes uit naar de golven van licht: „Ik ben een zon-aanbidster!" Hij antwoordde niet keek maar naar haar en zijn sterk magnetische blik scheen haar te doorboren. Toen haalde hij zijn horloge voor den cipe en keek er op. Het, was tien minuten voor zes. Hij zei tot zich zelf: „Nu is 't lieve poesje van plan me aan den gang te maken! Welnu, dan moest ze de gevolgen maar dragen; dat kan ze best en gedurende een uur moet ze dat dan maar!" „Waarom kijkt u op uw horloge?" vroeg Laline. „Om te zien hoeveel tijd ik nog heb om naar u te kijken." „Is 't dan zoo noodig, dat u naar me kijkt?" „Natuurlijk is 't dan niet heerlijk naar u te kijken?" „Jawel maar ik heb mijzelf niet gemaakt daarom geldt dat volstrekt niet als een compliment." „U wilt dus alleen maar worden gevleid over dingen, die u zelf laeheerscht." „Juist!" Hij bleef zwijgen.... Dat, ergerde haar ze leidde er uit af, dat hij op dit punt niet zoo heel veel te prijzen had! „Waarom zegt u niet iets?" Hij lachte. „Ik ben een lomperd en kan alleen maar de waarheid zeggen!" „Dus u denkt, dat ik die niet zou kunnen aanhooren?" Ze werd boos. „Waarschijnlijk niet." „Probeer 't maar eens!" „Neen, niet graag." „Ik beveel 't u." „Beveel net zoo veel als u maar wilt." „Dus u gehoorzaamt niet?" „Neen." „Bruut!" „Snoesje...." „Ik ben geen „snoesje" voor u. U bent altijd grof en hatelijk tegen me!" „Waarom hebt u dan 't idee aan de hand gedaan om naar dit dek te gaan?" „Om dezelfde reden, waarom men vóór 't diner een bitter smakend aperitief gebruikt", en ze lachte. 't Zou toch niets geven om zich razend op hem te maken ze wist dat ze toch het onderspit zou delven. „Nu, 't is beter een bitter aperitief te zijn dan een chocolade-icecream." „Bedoelt u Jack?" „Neen Jack is de beste kerel in de heele wereld veel te goed om door moderne bakvisschen te worden mishandeld." „Moet ik daaruit opmaken, dat u er op zinspeelt, dat ik een moderne bakvisch ben, majoor Lamont?" De grijze oogen bliksemden. „Niet precies. U bent ontsnapt aan de ergste uitwassen van de bakvisch-epidemie." (W4r4t vervolgd). ---