Zonnige acht kilometer De achttien-jarige Amsterdammer De Rijk werd winnaar Weinig uitvallers in moeilijke wedstrijd De zon heeft gistermiddag danig meegeholpen om de 8 KM zwemwedstrijd inde IJsel tot een succes te maken. Maar daarnaast waren het de goede organisatie en het grote enthousiasme van deelnemers en officials, die er voor zorgden dat het weer een echte ouderwetse Zutphense acht kilometer werd, uitgezwommen in sportieve gezelligheid, maar met de hardnekkige wil om het eindpunt te behalen. Keurig op tijd viel het startschot en met een massaal geplons begonnen de dames en veteranen de taaie strijd tegen water en vermoeidheid, enkele minuten later gevolgd door de mannelijke mededingers. Even wat lawaai van opspattend water, en dan kwam jnkele meters verder een hoofd te voorschijn, klein boven dat brede water, maar groot in wilskracht. Het was een prachtig schouwspel, die honderden pensenhoofden boven het oppervlak van de zonovergoten IJsel. Boten en kano’s laveerden er bedrijvig tussendoor en begeleidden hen trouw, acht kilometers lang, tot waar de finish lokte. Weing uitvallers. Ook op de zandige oevers werd een grote belangstelling gedemonstreerd. Daar zaten de beste stuurlui aan de wal, en menige schertsende opmerking flitste van de kant naar de boten en naar de zwemmers. De boot, die was meegegaan naar Half Vasten was volgepropt met vrolijke supporters, die het beste, of in ieder geval het meest comfortabele deel hadden uitverkoren. Alhoewel het niet meevalt, acht kilometers aan één stuk aanmoedigingen en raadgevingen over het water te laten schallen. Er zijn veel mensen, die zwemmen kunnen; er zijn zelfs veel mensen, die een dergelijke afstand zouden kunnen zwemmen. Maar slechts weinigen hebben de moed en de wilskracht om na een flinke, systematische training deze prestatie te gaan leveren. Het is eigenlijk verbazingwekkend, dat er maar zo weinig uitvallers waren. Slechts zes personen moesten de strijd staken. Dat is een op veertig, want het aantal deelnemers bedroeg dit jaar het nooit gekende cijfer van 240. Er was zelfs zo veel belangstelling inde zwemwereld, dat men op een gegeven moment de inschrijving moest stopzetten. Want DJK heeft graag veel gasten, maarde vereniging laat de organisatie niet inde war lopen om een nog groter getal te krijgen. Een standpunt, waarvoor men niet anders dan grote lof kan hebben. De dames. Dadelijk na de start maakte zich bij de dames een goede bekende van vorig jaar los. Het was Annie Veldhuyzen, van de Robben uit Hilversum, die het vorig jaar op het nipperje wist te winnen van Irma Schumacher. Met forme slagen wist ze een voorsprong te nemen en ze behield die tot het einde toe. Geen ander die nog aan de eeste plaatste pas kwam. De cijfers wijzen dat voldoende uit: ze kwam bijna drie minuten eerder aan het eindpunt dan de tweede van de dames, mej. H. Lugthart van ZCG uit Groningen. Om de eerste plaats ontstond alzo bij de vrouwelijke deelnemers weinig spanning. Maar bij de volgende plaatsen ging het anders. Met inspanning van alle krachten werkten de mededeelneemsters zich naar het eindpunt, waar dikwijl® vinnig om een seconde werd gestreden. Spanning bij de heren. Bij de heren was de spanning nog groter, vooral om de eerste plaats. De kampioen van het vorige jaar, de Amsterdammer Schopman, was stellig van plan ook dit jaar weer de beker naar de hoofdstad te halen. Rustig maar snel zwemend haalde hij zijn beide stadgenoten Scheffer en De Rijk in, en geruime tijd bleef hij aan de kop liggen. Maar Schopman had pech. Hij kreeg kramp en viel tenslotte terug naar de derde plaats. De strijd ging nu verder tussen Scheffer en De Rijk. Dit tweetal gaf elkander maar weinig krimp. Onder luide aanmoedigingen werkten zij zich door het water. Het werd even een spannende strijd; maar ook Scheffer kreeg kramp, en de 18-jarige Amsterdammer J. F. de Rijk kon de kop behouden. Hij had bij de finish een voorsprong van bijna een minuut op Scheffer. Zodat de beker toch naar Amsterdam ging. Onze stadgenoten. Tussen deze westerlingen weerden de Zutphenaren zich danig. Bij de dames was mej. J. A. van Berkel van Neptunus de eerst aankomende stadgenote. Weliswaar lag zy dertien minuten achter de winnares, maar ze werd op de hielen gevolgd door mevr. Gvermars—Kroet van DJK, die een minuut later aantikte. De Zutphense heren gaven elkaar geen krimp. Hier waren het Chr. Gerritsen en J. D. Niemöller, die ineen formidabele eindspurt naar de finish gingen. Chr. Gerritsen van Neptunus werd de eerste Zutphenaar. Elf tellen later kwam Niemöller van DJK. Moeilijke wedstrijd. Uit het geringe aantal uitvallers mag men niet concluderen dat de deelnemers de wedstrijd cadeau hebben gekregen. Integendeel, het was moeilijk zwemmen Zondag, want het water is laag. Veel hulp van de stroom had men zode:.:-de niet. Heel wat deelnemers belandden te ver naar de kant, waar het water op het ogenblik niet diep genoeg is. De * begeleiders hadden druk werk, allen op „het goede pad” te houden. De gewijzigde finish vormde een grote verbetering. De organisatie was weer af, zoals men dat gewend is. Leden van Roode Kruis en EHBO-mensen waren aanwezig, om zonodig de helpende hand te bieden. Natuurlijk kwam lang niet iedereen fit uit het water. Menigeen was, zoals wij Zutphenaren dat plegen te noemen „aan de latten”. Maar allen werden met spoed opgekalefaterd. Over het algemeen hebben de Amsterdammers wel een zeer goed figuur geslagen. Zij wisten de eerste zeven nummers te bezetten. De grote verrassing van de dag was wel, dat een achttienjarige zo veel bekende cracks achter zich liet. Aan de finish werden de eerst-aankomenden door de burgemeester, jhr. mr. C. C. de Jonge, met bloemen en een hartelijke felicitatie begroet. Polygoon en Vara waren aanwezig, om elders in het land bekendheid te geven aan de gang van zaken. Zo eindigde ook deze zeventiende acht kilometer. Wellicht liepen de deelnemers wat minder fit, dan toen zij achter Symphonia naar de start marcheerden. Maar tevreden was ieder. En men weet niet, waarvoor men de grootste eerbied moet hebben: voor de lichaamskracht, die deze prestatie wist te leveren, of voor de geestkracht, die deze lichaamskracht leidde. Beide waren nodig om deze groep van meer dan tweehonderd mensen naar het succesrijke eindpunt te voeren. De uitslagen. Heren: 1 J. F. van Rijk, DJK, A’dam 1.22.35; 2 J. C. Scheffer, DJK, A’dam 1.23.28; 3 J. Schopman, Het IJ, A’dam 1.23.41; 4 G. D. Dlkstraal, Het IJ, A’dam 1.25.01; 5 J. H. Hessing, DJK, A’dam 1.25.12; 6 J. Janssen, Het IJ, A’dam 1.26.34; 7 J. de Groot, Het IJ, A’dam 1.26.52; 8 M. W. te Seldam, HZ en PC, Den Haag 1.28.33. Dames: 1 A. Veldhuizen, Robben, Hilversum 1.24.43; 2H. Lugthart, ZCG, Groningen 1.27.31; 3 G. de Hooge, RDZ, Rotterdam 1.27.47; 4 F. de Vos, Weusthag, Hengelo 1.28.32; 5 L. Put, Robben, Hilversum 1.30.02; 6 E. Visser, LDZ, Leeuwarden 1.30.14; 7 E. Oct, Robben, Hilversum 1.32.10; 8 Th. v. Kollum, Robben, Hilversum 1.32.55. Dames veteranen: 1 C. J. M. Karing, VZC, Vlaardingen 1.39.08. Heren veteranen: 1 E. J. Vernhout, Zwolle 1.30.25. Dames Geld.-Ov.: 1 F. de Vos, Weusthag, Hengelo 1.28.32; 2 F. Speek, HZC, Hengelo 1.33; 3 M. H. G. Oude Reymer, Weusthag, Hengelo 1.34.29. Heren Geld.-Ov.: 1 H. Brussen, AZC, Arnhem 1.28.36; 2 J. A. Groeneveer, de Aa, Almelo 1.30.36; 3 K. Winkel, BZZ, Zwolle 1.31.36. Heren Zutphen: 1 Chr. Gerritsen, Nept. 1.34.18; 2 J. Niemöller, DJK 1.34.18; 3 H. Loos, DJK 1.35.42. Dames Zutphen: 1 J. A. van Berkel, Nept. 1.37.07; 2 mevr. J. Overmars—Kroet, DJK 1.38.24; 3 J. Pontfoort, Nept. 1.46.43. --- Aan Zuip hens zelfkant Paria’s sjokken langs de wegen Straks is het weer avond Langs straten en wegen sjokken de duizenden paria’s zonder naam, die alleen maar bekend zijn als „lange Jan” en „linke Jopie”. Onder de arm dragen ze het tasje met de negotie: een paar ansichtkaarten, wat veters, een bosje potloden, een doosje motballen. Anderen hebben een andere „benijdenswaardiger” broodwinning: een houten been, een lamme arm of iets dergelijks. Als ratten komen ze ’s morgens uit hun holen te voorschijn: een logement, een hooiberg, of onder een brug: En als ratten worden ze gemeden. „Moeder, er wordt gebeld!” „Laat maar staan”, of „Geef maar een dubbeltje, dan zijn we er af.” En verder gaat de tocht, langs Uw deur, langs mijn deur, meestal door de arbeiderswijken, want daar wordt het meest gegeven. Er is tegen de middag altijd wel iemand, die een paar boterhammen kan missen. En dan komt de avond. Een ander logement, ineen andere plaats. Of hetzelfde, als de streek nog niet voldoende is afgewerkt. Wat doe je in je vrije tijd? Als je jong bent een borrel en de liefde; als je ouder wordt alleen nog maar een borrel; en als je nog ouder wordt, dan ga je ’s avonds stil voor je uitzitten kijken, een beetje inde schaduw, buiten de lichtkring van de lamp. Niet praten. Er valt niets te zeggen. Morgen zal het weer eender zijn. Misschien ineen ander logement, met andere spreuken aan de muur, maar toch weer eender. En ook niet denken. Vooral niet denken. Denkende mensen worden rusteloos. Die kunnen een avond niet door komen. Alleen maar zitten, stil zitten, met je handen op je knieën. En dan je zestig centen betalen en naar bed. Lekker warm, die deken over je oor. Hoor die wind eens tussen de daken bulderen. Dat noemen ze zomer! En dan slapen. Misschien even wakker worden als de poiltie komt controleren. Die anderen maar laten snurken en hardop dromen. Wat staat die radio hard, beneden. Die juffrouw van Moskou heeft zo’n scherpe stem. Na een goede dag. Een enkele keer, na een goede dag, een borrel. Dat doet een mens goed, na een dag slenteren langs de straat. Je voelt je warm worden van binnen. Nog maar één. Kijk, daar heb je mottige Janus ook. Ga d’r zitten jong. Borreltje? Ja, graag. Lekker, de laatste dagen niet veel gehad. Wij mensen mogen toch ook wel iets hebben? Warm is het hier. Schenk nog maar eens in. Je wordt zo heerlik doezelig in je kop. Net of je op de wolken drijft. Heel ver weg klinkt die stem van Janus. Een klein lichtje fonkelt onder in het glas. Voorzichtig, er valt iets over heen. ’t Is net of je dikke vingers krijgt van die jenever. Wat zeg je? Ja, ’t eerste béd maar, direct naast het trapgat. Hé, hé, goede dag gehad vandaag. Jammer dat ’t al weer op is. Morgen gaat het leven weer verder. Men vraagt zich af, of hier geen verandering in kan worden gebracht. Maar men zou evengoed kunnen proberen, de IJsel af te dammen. In het Volkshuis kan men ook goedkoop overnachten. Je betaalt er maar f 1.30. Maar geen logementsklant zal daar komen, al zou hij nog zo veel geld toe krijgen. Hij mist er de sfeer, die hem van jongsaf heeft omgeven. Het is er te schoon. In het Volkshuis kun je van de vloer eten. De gasten van het logement zouden er zich voelen als ratten ineen balzaal. Veronderstel eens, iedere avond tussen schone lakens. Om van te bibberen. In zo’n frisse schone kamer, waar ieder alleen slaapt, voelen deze mensen zich als ineen ijskast. Een goedkoop pension? Altijd nog te duur. En weer geen sfeer. Als je er al zou worden toegelaten zonder je eerst te wassen. Toch komen ook daar vogels van allerlei pluimage. Er kwamen eens een paar circusartisten, die legendarisch veel brood en melk bij het ontbijt vroegen. Achteraf bleek, dat ze hun dieren voedden met brood en melk van de pensionhouder. Een ander ging heen met de hoed van de gastheer op z’n hoofd. Toen hij was opgespoord, bleek de man zich bovendien een paar koeien, schapen, motoren en andere zaKen te hebben toegeëigend. Gratis, maar ongezellig. Tenslotte blijft nog de mogelijkheid van gratis overnachten op het politiebureau. Maar deze vrije vogels houden dat niet uit. Men begint daar met je naam te vragen, en na te gaan of je iets op je kerfstok hebt en of je in het politieblad staat gesignaleerd. Vervolgens wordt je gefouilleerd, waarbij geen zak wordt vergeten. En dan ga je de cel in, ook al ben je vrijwillig gekomen. „Welterusten” zegt de agent, en dan worden met schurend geluid twee grendels dichtgeschoven. Je zit daar in zo’n kale cel: een houten brits, een stoel, een schap je aan de wand en een verwarmingsradiator. De enige versiering is die van je voorgangers, die hun naam inde muur hebben gekrast, soms met de toevoeging „onsguldug gesete,” Prompt hebben ze daarvoor een bon gekregen wegens vernieling. Daar kruip je dan op de matras; maar die scherpe lysollucht en de stilte houden je wakker. Vooral die stilte, die hoor je als het ware steeds. En straks, om zes Uur, dan maken ze je wakker. Wanneer je maats in het logement zich nog eens omdraaien, dan sta je hier al op de keien. Niemand, die zo vroeg iets laat verdienen. Met uitzondering van hooibergen, portieken en bruggen zijn daarmee de mogelijkheden van goedkoop nachtverblijf uitgeput. Het Volkshuis is na het politiebureau het goedkoopst. Maar het lijkt daar op een hotel. Geen zwerver zal het in zijn hoofd krijgen om er aan te kloppen om logies. Volkshuis, pension, het zijn zaken die niet tot hun wereld behoren. Ze gaan er evenmin heen als wij naar een Tibetaans Lama-klooster. En in het politiebureau komen ze alleen maar als ze daartoe worden gedwongen. Hoe nu? Het staat wel vast, dat men deze lieden er niet toe krijgt, elders een menswaardiger onderdak te zoeken. Er is daarom een streven gaande, om inde logementen zelf verbeteringen aan te brengen. In April j.l. heeft ’t Zutphense gemeentebestuur een verordening vastgesteld, waarin deze materie wordt geregeld, en nog inde loop van dit jaar zullen deze bepalingen moeten worden nageleefd. Vanzelfsprekend na een overgangstijd, want deze minimum-eisen verschillen in veel opzichten nog zo van de tegenwoordige werkelijkheid, dat verbetering van vandaag op morgen niet mogelijk zou zün. Zo zal het voortaan verboden zijn een logement te houden zonder – vergunning van B. en W. en aan een dergelijke vergunning kunnen voorwaarden worden verbonden. De persoon, die het logement beheert moet bij de politie bekend zijn, en als de beheerder afwezig is, moet een ander zijn plaats innemen. De vergunning kan worden geweigerd, als een logement niet aan de eisen voldoet. In bepaalde gevallen moet de vergunning zelfs worden geweigerd, bijvoorbeeld na de veroordeling van de beheerder of een van diens gezinsleden wegens bepaalde feiten, of indien er een gegrond vermoeden bestaat, dat men met de bepalingen de hand zal lichten. Men hoopt zodoende een behoorlijke contróle te krijgen. Maar ook aan de inrichting zal het een en ander moeten worden veranderd. De slaapvertrekken moeten door B. en W. zijn goedgekeurd, en er moet een mogelijkheid zijn van gesepareerd slapen. Op de gemeenschappelijke slaapvertrekken moet zijn aangegeven, of zij voor vrouwen dan wel voor mannen zijn bestemd, en de gewone slaapvertrekken dienen apart toegankelijk te zijn. De deuren moeten afgesloten kunnen worden, en er moet voldoende frisse lucht binnen kunnen komen. Bedsteden en bedden boven elkander mogen niet meer worden gebruikt. Zelfs de minimumafmetingen van de slaapplaatsen zijn vastgesteld: zo behoren ze 1.90 M. lang te zijn en 75 cm breed voor één, 1.20 voor twee personen. Tussen rijen van bedden moet een ruimte zijn van minstens een méter. Er moeten gescheiden wasgelegenheden en behoorlijke privaten zijn. Er dient electrisch licht te zijn, met schakelaars, voor de gasten goed bereikbaar. Het moet er schoon zijn, er mag niet op de slaapzalen worden gerookt, enz. Dit alles is slechts een greep uit de verordening, waarin deze materie is geregeld. Zowel de gast als de logementhouder, die deze verordening overtreedt, is strafbaar. De maximumstraf is niet mals: twee maanden of f 300 boete. Men kan slechts hopen, dat hierdoor een verbetering gebracht zal worden in het leven van hen, die aan de zelfkant van onze stad verblijven. Een verbetering, die aanleiding moge zijn tot het besef, dat ook deze mensen onze medeburgers zijn. --- ZUTPHEN Te Zeist benoemd. De heer C. Verhage, onderwijzer aan de school voor buitengewoon onderwijs alhier, is benoemd tot hoofd vaneen dergelijke school te Zeist. Liever inde regen. De politie hield een landloper aan, die in het politieblad stond gesignaleerd. Vadertje Staat had nog f 25 boete van de man te goed, subs. tien dagen brommen. „Laat mij maar tien dagen zitten”, zei de man. „Het regent toch, en geld heb ik niet”. Aldus belandde de man op het politiebureau, waar de nodige formaliteiten werden vervuld. Maar toen men hem naar de cel zou brengen bedacht hij zich. „Ik loop toch maar liever inde regen”, zei hij. En prompt kwam een briefje van f 25 uit zijn zak te voorschijn. Het politierapport vermeldt voorts de namen van enkele hengelaars, die visjes trachtten te verschalken zonder in het bezit te zijn vaneen vergunning. --- Waterstand te Zutphen. 1.71 m. plus NAP —2 cm. --- Ondergedoken. Een Zutphenaar bekende bij de politie, een bedrag van f 200.— te hebben v/eggenomen uit de tas van z’n moeder. Hij had het geld aan zjjn vrouw gegeven, zei hij. Doch de vrouw verklaarde het geld niet' te hebben gezien; en ook de schoonvader, die bij haar woont, zegt van het geld niets te weten. „Maar we zullen hem wel krijgen als hij thuis komt”, zei de vrouw. En de schoonvader zette daar aanhalingstekens onder. Nu durft die Zutphenaar niet meer naar huis, want het welkom van z’n eega kon wel eens warm zijn. Zodat hij maar zo lang ergens zit te schuilen, tot de bui is overgetrokken. --- DOESBURG Middenstandsdiploma. Voor het Middenstandsdiploma Algemene Handelskennis slaagden Jos. Essing, J. Mulder, W. Raats, C. Vester, J. Visser en J. Welling. --- NIEUWSUITDE OMGEVING VORDEN Aardige attentie van DEV. Door de toneelvereniging DEV werd bij de geboorte vaneen zoon aan het echtpaar Wonnink een krentebrood van formidabele afmeting aangeboden, terwijl de heer Wuestenenk bij zijn terugkeer uit het ziekenhuis een taart geoffreerd werd. Allen zijn lid van de toneeiver. DEV. De voorz. de Jieer Joh. Harmsen sprak bij de aanbieding een toepasselijk woord. Concert van Concordia uit Hengelo (G.) Begunstigd door uitstekend weer heeft de muzielcver. Concordia uit Hengelo (G). onder leiding van de heer Helmink uit Doetinchem een concert gegeven in de muziektent. Er was vrij veel belangstelling voor dit concert, dat over ’t geheel genomen goed werd uitgevoerd. Ratti-veteranen tegen Kerkkoor. De Ratti-veteranen hebben tegen een elftal, samengesteld uit leden vair het R.K. Kerkkoor, een geanimeerd partijtje voetbal gespeeld. Met rustwas de stand 2—l in ’t voordeel van de Ratti-oudjes. Het kerkkoor liet de moed niet zakken en door enkele doelpunten wist het een voorsprong te verkrijgen. De eindstand werd 5—3 in ’t voordeel van het Kerkkoor. Jubileum „Ons Belang.” Op 12 en 13 Aug. zal het 35-jarig bestaan van de coöp. Landbouwvereniging „Ons Belang” in Linde feestelijk herdacht worden. De eerste avond zal verzorgd worden door de Ghesellen v.d. Spele, terwijl op de tweede avond een bal met attracties gegeven zal worden. --- STEEN DEREN STEENDEREN. Geslaagd. Onze plaatsgenoot, de heer G. Loman slaagde te. Groningen voor het vak diploma als Gezel A in het heren kleermaken. Voogdijkinderen met vacantie. Circa 25 voogdijkinderen afkomstig uit Zutphen, brengen momenteel een veertiendaags bezoek aan Bronkhorst om hun vacantie daar door te brengen. De oude school dient als vacantiehuis. Met spelletjes en wandelingen worden de dagen doorgebracht. Trottoirbanden inde Dorpsstraat. De Dorpsstraat ondergaat een verfraaiing. Van gemeentewege legt men er trottoirbanden. Bij enkele panden wordt de grond tussen pui en band met tegels geplaveid. Wilde eendenstand is klein. Reikhalzend hadden de jagers uitgezien naar de van Maandag j.l. toen de eendenjacht werd geopend. Inde Emmer en Vree knalden weer de geweerschoten. Dit jaar is echter de eendenstand klein in verband met het lage water. Voor de jagers is dit een tegenvaller, want er werd weinig geschoten inde afgelopen week. Jeugddag. Op Zondag 11 September wordt in Qnze gemeente een jeugddag gehouden. De jeugdraden van gemeenten in onze omgeving werken hieraan mede. Door ds. H. A. Visser van Amsterdam zal ’s morgens en jeugddienst worden geleid, terwijl ’s middags zal spreken ds. Van Voorst Vader, van Eefde. Benoemd. Ingaande 1 October 1949 is benoemd als onderwijzer aan de R.K. school te Bergse Hoek, inde omgeving van Rotterdam, de onderwijzer van de R.K. school te Baak, onze plaatsgenoot de heer W. M. Maas. Opmetingen door Monumentenzorg. In opdracht van monumentenzorg werden deze week opmetingen gedaan van de Ned. Herv. Kerk. De platte grond van de dorpskerk, de pilaren welke buiten aan de kerk zijn aangebouwd en de zuilen inde kerk werden in kaart gebracht. Bij deze opmetingen bleek dat de ramen niet midden tussen de pilaren waren gebouwd. Inde trap van de toren werd een muurdikte waargenomen van 1.60 M. De andere muren bedroegen een breedte van circa 60 cM. De binnenmuren van de zijvleugels bestonden uit bak- en tufsteen. Stenen van 45 cM. lengte werden aangetroffen. Aan de kerk, welke bestaat uiteen schip van drie beuken, waaraan voor een koor van vijf ramen zich aansluit, is de toren aan de Westzijde geheel buiten aangebouwd. Het oudste gedeelte is dat tussen de toren en de vijfde steunbeer. Dit gedeelte bestaat uit tufsteen, die tot inde 12e eeuw veel werd gebruikt. De vorm van de ramen met hun lage spitsboog wijst op het begintijdperk der Gothiek uit de 12e eeuw. In 1217 komen uit oorkonden reeds gegevens voor die betrekking hebben op de kerk. Zij was gew’ijd aan St. Remigius. Zoals als bij oude kerken gebruikelijk, staat ze met de toren naar het Westen. Het oudste gedeelte wordt geschat te zijn gebouwd in 1150, terwijl het koor en de toren dateren uit 1440. --- FEUILLETON Dokters assistente. door Adelaide Humphries 53) „Waarom denkt u, dat de dokter niet komt?” snauwde juffrouw Willows. Ze wist, dat dat niet de toon was, waarop juffrouw Hilary een patiënte te woord zou hebben gestaan, of die nu jong of oud was, Smith of Smythe heette. Maar juffrouw Willows was zelf gaan twijfelen. En waar was Janice en wat had het te betekenen, dat Betty-Jane haar trein gemist had juist op deze morgen. Nu toch al iedereen te laat was? Mevr. Downey, een oude patiëntie, had al lang in één van de ontvangkamers moeten zijn om behandeld te worden voor haar spijsvertering; het arme mens had het zonder ontbijt moeten stellen om die behandeling te kunnen ondergaan. En juffrouw Susie Fox, die vroeger honderd acht en zeventig pond had gewogen en nu al was afgevallen tot honderd twee en zestig had al ineen ander kamertje moeten zijn om een bloedpraeparaat in ontvangst te nemen. Mijnheer Hodicoper had in ’t heiligdom van dokter Holbrook moeten zijn om zich door de dokter en twee van zijn collega’s te laten onderzoeken. Deze collega’s hadden al drie maal opgebeld om er zich van te vergewissen " dat dokter Holbrook aanwezig was voor ze zelf hun spreekkamer verlieten. Mevrouw Smythe richtte zich hooghartig op en snauwde terug: „Wel!” Ze haalde diep adem. „Wel! Ik heb via een vriendin vaneen vriendin van mevrouw Stoval gehoord, <*at men hier niet altyd even hoffelijk wordt te woord gestaan. Ik had beter gedaan hier niet te komen. Maar ik hoorde ook dat dokter Holbrook de beste op zijn gebied is.” „Dat is hij ook.” Juffrouw Willows snauwde niet meer, maar vriendelijk klonken haar woorden evenmin. „Dokter Holbrook zal heus wel komen. Maar als u niet wilt wachten of liever naar een ander gaat, dan heeft u daartoe het volste recht.” Dus waren die geruchten toch naar Frankrijk overgewaaid. En, naar juffrouw Willows vermoedde, niet alleen het verhaal hoe mevrouw Stoval de spreekkamer was uitgewerkt, maar ook andere, die de laatste tijd waren rondgegaan. Dat zou de verklaring zijn van de spoedige en onverwachte terugkeer van mevrouw Holbrook. „Wel!” zei mevr. Smythe (Smith) opnieuw, echter niet meer zo hooghartig. Dokter Holbrook moet wel prima zijn, anders zou hij het zich niet kunnen veroorloven er zulke onhebbelijke assistenten op na te houden. Deze vrouw was beslist niet „de bewuste”. Geruchten betreffende een zekere jongedame, die als assistente bij dokter Holbrook werkzaam was, hadden de oren van mevrouw Smythe (Smith) bereikt. Ze besloot te wachten, alleen om te zien of er nog een ander meisje was op wie de geruchten meer van toepassing zouden zijn. En ook, omdat ze niet wilde, dat van haar, zoals vah mevrouw Stoval werd rondgefluisterd, dat ze als patiënte was geweigerd. „Ik zal nog even wachten”, deelde ze juffrouw Willows mee en schreed terug naar haar plaats en haar tijdschrift. Ze was blij dat ze aldus had besloten, want juist op dat ogenblik ging de deur open en kwam er een jonge vrouw binnen. „Het spijt me erg, dat ik te laat ben”, zei Betty-Jane zacht tot juffrouw Willows, terwijl ze haastig door de wachtkamer liep. „Dat zou ik denken!” Juffrouw Willows wierp haar een ontstemde blik toe. Ze maakte een zijwaartse beweging met haar hoofd inde richting van de arme geduldige mevrouw Downey. „Ik weet het wel”, mompelde Betty-Jane, terwijl ze haar mantel ophing; maar haar stem klonk niet zeer boetvaardig. Het leek er meer op, dat het haar geen zier kon schelen, al had mevrouw Downey voor eeuwig op haar behandeling moeten wachten. Juffrouw Willows wierp Betty-Jane nog een blik toe. „Humm”, dacht ze, „wat scheelt haar? Roodgezwollen ogen en een trillende stem. Ruzie met haar vriend, natuurlijk. De mensen moesten hun privé-aangelegenheden buiten hun werk weten te houden”, vond juffrouw Willows. Mevrouw Smythe (Smith) had intussen bij het binnentreden van Betty-Jane besloten dat „zij” dat ongetwijfeld moest zijn. Ze was heel jong en knap, met een pruil-mondje. Helemaal niet het type waar een man als dokter Hol: brook verliefd op zou kunnen worden. Vooral niet, daar hij een vrouw had die, volgens de inlichtingen van mevrouw Smythe, mooi en rijk en heel gedistingeerd moest zijn. Je wist ook nooit wat een man in zijn hoofd haalde. Eén van de consulterende artsen telefoneerde opnieuw. Juffrouw Willows zei hem, dat de dokter nog steeds niet aanwezig r was, maar dat ze hem terug zou bellen zodra hij er was. Kon hij niet langer wachten? Ja, dat was erg jammer. Ze wist dat het dokter Holbrook zeer zou spijten en er was zeker een gegronde reden voor zijn wegblijven. Juffrouw Willows zou dan graag een afspraak voor een andere dag noteren. Ze nam het toestel weer op en gaf hetzelfde bericht door aan de tweede consulterende arts. Vervolgens liet ze meneer Hodicoper aan haar schrijftafel komen. fSVordfeVKcvolgd^ --- LAREN Middenstandsdiploma. Voor het te Deventer gehouden examen voor het middenstandsdiploma slaagden de heren G. J. v.d. Bos en Joh. Korterink beiden te L-arense Broek en Gerhard v.d. Bos,-Markeloseweg. Ongeval. De echtgenote van de landbouwer H.. J. L. te Larense Broek, verrichtte inde keuken schoonmaakbezigheden, en stond daarbij op een trapje. Door het plotseling uitglijden van het trapje viel ze, waarbij haar beide onderarmen zodanige kneuzingen opliepen, dat de dokter een gipsverband noodzakelijk achtte. Diploma Schildersgezel. De heer Herman v.d. Wal, Markeloseweg, momenteel in garnizoen te Westerbork, heeft te Assen met gunstig gevolg deelgenomen aan het gehouden examen voor het diploma gezel (huisschilder) uitgaande van de V.V.A. (Vereniging Veredèling Ambacht). Fokveedag Oolde. De fokvereniging Oolde organiseert voor haar afdeling op 25 Aug. a.s. een veekeuring. Witkampers boekten een nederlaag. Witkampers I en II hebben Zondag 1.1. deelgenomen aan de seriewedstrijden te Colmschate. Beide elftallen werd een nederlaag toegebracht, de uitslag was als Volgt: Witkampers dat voor de eerste Zondag was vrijgeloot, verloor nu met I—2 van Lettele I. Het 2e elftal dat Zondag, 31 Juli een overwinning had behaald, verloor nu met I—2 van Markelo Vooruit. --- HUMMELO EN KEPPEL Autotocht Ouden van Dagen. Naar wij vernemen is de autotocht, die aan de „Ouden van Dagen” in deze gemeente zal worden aangeboden thans bepaald op Woensdag 24 Aug. a.s. Zoals reeds gemeld gaat ditmaal de tocht naar Apeldoorn en omstreken. Behalve een aantal particuliere auto’s, die voor dit doel welwillend zijn beschikbaar gesteld, zullen nog drie bussen mederijden. Men hoopt om half één des middags vanaf het plein te Hoog-Keppel te vertrekken en het comité verwacht dat een half uur tevoren de verschillende auto’s daar tegenwoordig zullen zijn. Voor hen, die nog verzuimd hebben zich voor deze tocht op te geven en gaarne daaraan wensen deel te nemen, bestaat nog gelegenheid zich bij de secretaris, de heer G. Keizer, te melden. Raadsvergadering. Vergadering van de Gemeenteraad op Dinsdag 9 Aug. 1949, ’s avonds half 8 ten Gemeentehuize te Hoog-Keppel. Agenda: 1. Opening. 2. Vaststelling notulen. 3. Ingekomen stukken en mededelingen. 4. Overeenkomst met pl. vereniging voor vreemdelingenverkeer inzake exploitatie enz. zwembad te Laag-Keppel. 5. Bestemming openbaarheid aan wegbermen. 6. Onderzoek geloofsbrieven nieuw inkomende raadsleden en toelating dier raadsleden. 7. Benoeming waarn. gemeente-ontvanger. 8. Verhoging subsidie aan stichting streekbelangen Oostelijk Gelderland. 9. Keuring huisslachtingen. 10. Verordening wegenbelasting. 11 Vaststelling rekening Hummelo-Enschedese Kunstweg over 1948. 12. Gemeentehuis. 13. Eervol ontslag aan hoofd der school te Hummelo. 14. Verenigingsgebouw te Laag-Keppel. 15. Gemeentebegroting 1949. 16. Benoeming ambtenaren van de Burgerlijke Stand. 17. Bezoldigingsregeling Gem. Ontvangers in Gelderland. 18. Rondvraag. 19. Sluiting. --- Oost-Gelderse zeilers boekten successen De zeilers uit het gebied van de Oude IJsel hebben zich Zondag in Friesland flink geweerd. Theo Bosman te Dieren en Jan Tiecken te Doetinchem namen inde larkenklasse met veel succes deel aan de zeilwedstrijd „Drachten—Veenhoep.” Bosman wist zijn boot „Twirke” na een vrij slechte start heel spoedig inde kopgroep te brengen, waarin zich verder bevonden „Dracula” van F. van Mervennee te Leeuwarden en „Ohaha” van Jan Tiecken te Doetinchem. Tussen „Twirke” en „Dracula”’ speelde zich in het verdere verloop van de wedstrijd een zeer felle en spannende strijd af. Deze beide scheepjes voeren nl. ca. twee uren aaneen vrijwel boord aan boord, doch tenslotte wist „Twirke” te zegevieren. Bosman kwam hierdoor definitief in het bezit .van .de wisselbeker, die driemaal achtereen of vijfmaal in totaal gewonnen moest worden. Bosman won nu voor de derde maal achtereenvolgens. Deze beker is al bijna 20 jaar in omloop, zodat daarop al veel namen van winnaars gegraveerd zijn. Het is wel opmerkelijk dat deze 'tenslotte in Gelderland terecht moest komen. No. 2 „Dracula" van F. van Mervennee; no. 3 „Ohaha” van Jan Tiecken. ---