Een oude Bergmühle werd onder gejoel ontruimd Vier Russen doken op uit 'n goud-golvend korenveld {Speciale correspondentie) XI (slot) GEWEER IN DE AANSLAG BURG. Langs de zone-grens in uiterste Noord-Oosten van Beieren, ~^cur Ut het gevaarlijke gebied onder sch*UststeHend” politie-geleide in ogen°uu) hei, kunnen nemen, loopt een zogenaamde „Bergmühle”, -„vb grens een zeer merkwaardig ' heeft. De „Bergmühle” is een restaurant, zo genoemd naar de er tegenover op Oost-Duits gebied gelehoutzaagmolen. Daartussen is slechts ae breedte vaneen smalle landteeg en toch is het een scheiding tussen twee werelden. Deze weg behoort tot de Russische zone en vormt daarvan tevens de grens. Direct grenzende aan deze weg loopt een heuvel steil naar boven. Daar begint de Amerikaanse zone. Op een meter van de weg, schuin tegen de heuvel aan ts enigszins begaanbaar pad . voert naar de ,JSergmuhle, deze uiterste voorpost van de crye democra tie Wij gingen over dit pad. De politieman hield zijn geweer m de aanslag. ■Hoger op de heuvel zochten kinderen en hun ouders bosbessen. Behalve hun gepraat was alles stil. Af en toe liep ik even op de weg. Het was een eigenaardige sensatie achter het onzichtbaar ijzeren gordijn te zijn, zij het dan ook slechts een meter. Na ongeveer een kilometer bereikten we het rechts van de weg gelegen enigszins vervallen restaurant, beheerd dooreen oude Wouw, die ons een glas bier bracht op het terras, dat door vier stenen treden van de Russische zone was gescheiden. De vrouw vertelde van de sensatie bij de ontruiming vaneen oude houtzaagmolen, de Bergmühle, veertien dagen geleden. Het café-terras was Propvol geweest met de jeugd uit Neustadt, die met hatelijke opmerkingen het werk van de Vopo s (Volkspolitie) had begeleid. Over en weer werden felle discussies gehouden, waarbij het niet aan wederzijdse dreigementen had ontbroken. De eigenaar van de houtzaagmoien gjond er handenwringend hij en werd tenslotte ’door de Nèustadtse jeugd op het laatste moment °P het café-terras getrokken en daarmede in veiligheid gebracht. Dezelfde üeugd wist ook nog ten behoeve van de ei.genaar voor een waarde van f 10 000 hit de woning te slepen, toen de Vopo’s even weg waren. Daar heb je ze ! Terwijl de vrouw vertelde, waarbij ze baar mening over die „snotjongens” van Vopo’s, die een paar dagen terug voor de grap alle muiten Van de ontruimde woning hadden stuk gesmeten, niet onder stoelen of banken stak, stiet mijn begeleider mij eensklaps aan. Uiteen schuur naast genoemde woning kwam een hd van de beruchte en gevreesde volkspolitie. Een verweerd ongunstig gezicht onder een platte Zwarte pet. Vuile bestofte laarzen, waarin een zwarte rijbroek was gestoken, die nodig moest worden opgeperst Hij had ons moeten zien, doch deed alsof wij er niet waren. Even later kwam er een tweede met twee kleine magere paardjes aan een teugel. Beiden schouderden hun geweer en sprongen op hun paarden. Ik wilde met hen in gesprek komen en riep vragend of ze trek ineen glas bier hadden. Voor het eerst lieten ze blijken zich van onze aanwezigheid bewust te zijn. „Ik ben anti-alcoholicus”, bromde cynisch lachend eender aangesprokenen. Toen het bier er was en ik het hem aan wilde bieden reden ze zonder een woord te zeggen snel weg. We zagen hen even later aan de andere kant van de tien meter strook door de wei galopperen. „Ze zijn met z’n tweeën, daarom nemen ze het bier niet. De een is bang voor de ander”, verduidelijkte de waardin. We gingen naar de wagen, die we een paar kilometers terug hadden achtergelaten en reden naar Fürth am Berg, een ander dorpje dat grensgebied geworden is. Langs de zone-grens overal de tien meter strook, gerooide bomen, omgeploegde akkers, opgebroken spoorwegrails en een huiveringwekkende eenzaamheid, die sterker dan al het andere tot de verbeelding sprak. Even na Fürth een eenzame landweg, aan beide kanten begrensd door hoog opstaande akkergewassen. In het midden van deze wég opnieuw een slagboom. Op 25 meter afstand stopten wede wagen en lieten hem staan met de neus naar het ijzeren gordijn gericht. Dit zou ons op een paar angstige minuten komen te staan. We begaven ons naar de versperring, waar mijn begeleider mij het verloop van de grens wees. Alleswas rustig, niets wees op de aanwezigheid van mensen. Het was ongeveer half negen; de hemel begon reeds langzaam te verkleuren. i. In deze rustige zomeravond kreeg ik plotseling een onheilspellend gevoel, toen vanuit het korenveld, bezijden van de weg eensklaps vier gestalten op ons toekwamen. Argeloos bleven we staan, totdat onze begeleider plotseling siste: „Het zijn Bussen. Vlug weg, maar in Godsnaam niet provocenrend”, We liepen terug, uiterlijk rustig, maar innerlijk voelde ik mij weinig op mijn gemak. Ik had zoveel gehoord van over de grens gesleurde personen. Een buitenlands journalist, die men van spionnage en wat dies meer zij zon kunnen betichten, zou zeker een welkome buit zijn. Wij waren pas halverwege de wagen, toen waren de Russen al aan de slagboom. Dag, daaag •••••• Ik keek nog even om en zag een der Russen met zijn hand zwaaien. „Warum zurück?”, riep hij ons toe. Met zijn verrekijker bekeek hij de wagen, die met zijn buitenlands nummerbord een corpus delicti was, zoals zij zich maar konden wensen. Tot onze schrik was de auto nog niet gedraaid. Terwijl mijn begeleider haastig aanwijzingen gaf, hoe ik op deze smalle landweg kon draaien, manipuleerde ik met de wagen, steeds een kogel verwachtend. Het ging goed en met razende snelheid verdwenen we, nagestaard door de Russen, die ten afscheid heel vriendschappelijk de hand opstaken. Mijn begeleider, anders niet voor een kleintje vervaard, was bleek geworden. „Het was gevaarlijk wat wij deden. De Russen zijn onberekenbaar. Zo staan ze vriendelijk te praten, doch eensklaps grijpen ze je vast. Daarom mogen wij politiemensen ook niet dichter 200 meter bij de slagboom komen . „Wat zou er gebeurd zijn, wanneer de Russen ons hadden gedwongen mee te gaan”, vroeg ik. „Tja”, zei hij, „u had voorlopig uw heimat niet meer teruggezien en ik, nou ja, wij behoren tot de vijanden van de volksdemocratie en wat dat betekent kunt u zich wel voorstellen . Bh een glas wijn hebben we later in Neustadt onze angst weggespoeld en nog wat nagepraat over de grote risico’s die de grenspolitie loopt en waarvoor ze maar matig betaald wordt. „Om hier dienst te doen is een hoop idealisme nodig”, zei de man, die mij begeleid had. „Men beseft in het Westen niet wat deze streep dwars door Duitsland betekent”. Mijn antwoord was slechts een stevige handdruk. Ik geloof het wel begrepen te hebben....— Onder toezicht van de beruchte Volkspolitie wordt de Bergmühle ontruimd. --- Advertentie (Advertentie) Vraag uw winkelier niet gewoon om bananen, maar verlang uitdrukkelijk FYFFES, de beste. Herkenbaar aan helblauwe etiket op ledere kam. --- Er worden meer klompen gemaakt dan ooit tevoren Bij de opening Van de 25ste klompenbeurs in St Gedenrode (N.-Br.) heeft de voorzitter van de vakgroep voor de klompenindustrie, de heer Koers uit Apeldoorn, een overzicht gegeven van de huidige toestand in deze industrie. De heer Koers is van mening, dat de ingetreden stabilisatie in het bedrijf een gunstig teken is in verband met de voorgaande veeljarige periode van achteruitgang. Er worden thans in Nederland meer klompen vervaardigd dan ooit tevoren. De Belgische concurrentie, aldus de heer Koers, heeft haar kracht nagenoeg verloren. De voormalige import van twee a drie millioen paren Belgische klompen is teruggelopen tot ongeveer 200 000 paar per jaar. Spreker was van mening, dat de Nederlandse klompenmaker niet voldoende zakenman is. Hij doet zijn producten tegen een veel te lage prijs dikwijls beneden f 2 per paar van de hand. Na de oorlog telde de industrie ongeveer 1800 klompenmakers. Deze ambachtslieden werken thans met machines, doch slechts de helft van de capaciteit van het machinepark wordt thans benut. Spr. adviseerde de klompenmakers tot vermindering der productie over te gaan om een verantwoorde prijs te kunnen handhaven. De prijs achtte spr. de voornaamste zorg. Hij drong er bij de klompenmakers op aan een juiste kostprijsberekening toe te passen. De heer Koers was er van overtuigd, dat de strijd tegen leer en rubber geenszins gestreden is. De klomp maakt nog een goede kans tegen de schoen en de laars, hoewel een gezonde industrie noodzakelijk met zich zal brengen, dat verschillende klompenmakers het ambacht er bij neer zullen moeten leggen. --- Boekhouder vrijgesproken Van verduistering ten nadele van vroegere B.S. DORDRECHT. – De arrondissementsrechtbank te Dordrecht heeft uitspraak gedaan inde zaak tegen de boekhouder S. de V. uit Dordrecht. Deze stond veertien dagen geleden terecht omdat hij verdacht werd een bedrag van pl.m. f 3000 te hebben verduisterd ten nadele van de vroegere B.S. . ..... De V. zou dit bedrag m zijn functie van leider der sociale sectie in het district Dordrecht van de BS te eigen bate hebben gebruikt. De rechtbank achtte het wettig en overtuigend bewijs echter niet geleverd en sprak hem vrij. --- Drukke vaart in het Amsterdam-Rijnkanaal TIEL. – Het Amsterdam-Rijnkanaal heeft de eerste maanden na de opening reeds bewezen ineen grote behoefte te voorzien. Zo werden door de Prins Bernhardsluis te Tiel inde laatste 10 dagen van Mei, dus de dagen direct na de opening, 782 schepen geschut. In Juni passeerden 2580 schepen deze sluis, in Juli 3357 met een totaal tonnage van 1.095.805 ton. In deze maand passeerden dus gemiddeld meer dan 100 schepen per dag de Tielse sluis en daarmee het kanaal. --- Een verregend vuurwerk Een ongekend groot aantal enthousiaste mensen had zich Donderdagavond opgemaakt om het bloemenvuurwerk in Scheveningen te gaan zien. Talloze optimisten hadden echter geen rekening gehouden met “e luimen van ons klimaat, zodat korte tijd voordat het vuurwerk begon, menig zomertoiletje doorweekt werd dooreen sproeibui. Naar voorlopige schatting van de HTM, zijn alleen al voor het vuurwerk ruim 100 000 mensen naar en van Scheveningen vervoerd, ongeacht de duizenden die per fiets en per auto naar het strand kwamen om het beroemde vuurspektakel bij te wonen. Voordat het vuurwerk echter begon, stonden duizenden al weer inde stromende regen om een trammetje naar huis te pakken. De meerderheid is echter gebleven en mag men degenen, die de buien trotseerden, geloven, dan heeft de Mij Zeebad nog nooit zo’n mooi vuurwerk gepresenteerd, als het vuurwerk ter ere van het Haagse bloernenfeest. --- Intrekking van een intrekking Betreffende woningwet ’s-GRAVENHAGE. In 1934 is in het staatsblad gekomen een wet tot wijziging van de woningwet. In April 1940 is bij de Tweede Kamer ingediend een wetsontwerp tot intrekking van de artikelen VIII a en b en XX van deze wijzigingswet. Thans heeft de minister van wederopbouw en volkshuisvesting aan de Tweede Kamer mededeling gedaan van de intrekking van het wetsontwerp uit 1940, zodat de drie artikelen gehandhaafd blijven. Bij deze artikelen is aan de woningwet o.m. toegevoegd de bepaling dat de inspecteur, belast met het toezicht op de handhaving van de wettelijke bepalingen betreffende de huisvesting, bij gedeputeerde staten bezwaren kan inbrengen tegen bepaalde besluiten van gemeenteraden. --- De beide Amerikaanse hefschroefvliegtuig en „Whirl-O-Way” en „Hop-O-Long” DebeideAmerikaansehefschroefvliegtuigen„Whirl-O-Way”en„Hop-O-Long” van het type H 19 SikorsJcy, zijn na een vlucht over de Atlantische Oceaan op hot vliegveld Wiesbaden-Ebenheim aangekomen. De succesrijke piloten bij aankomst op het vliegveld van Wiesbaden. --- Advertentie (Advertentie) Sinas Uit zuiver fruit --- Oost Nederland en het Nederlands De Nederlandse taal, een kind van de zeventiende eeuw en dus ruim 300 jaren oud, heeft in dit betrekkelijk korte leven heel ons land veroverd. Drie eeuwen protestantse prediking en dagelijkse bijbellezing hebben haar wegen overal gebaand. Honderd jaar lager onderwijs volgens een overal geldende wet heeft al het nog onaangeraakte terrein opëngelegd. En 25 jaar radio verenigingscontact en modern verkeer van velerlei aard heeft ook de deuren der eenzaamste huizen voor het Nederlands geopend. Het gebruik ervan in pers en periodiek, op vergaderingen en uitvoeringen is zo algemeen, dat we geen tegenspraak verwachten, als we beweren, dat alle Nederlanders van nu d'e verstaan en min of meer spreken ook. We vermoeden dan ook dat een heel wat feller reactie zich zou uiten dan de verstgaande Friese eisen hebben veroorzaakt, als zich in Groningen herhaalde, wat daar m 1600 is gebeurd. Ter synodale vergadering van de jonge Hervormde kerk in dat gewest was nl. een mededeling binnengekomen uit Holland, dat daar enige predikanten waren aangewezen om Marnix’ bijbelvertaling te voltooien. De Groninger dominees en de Staten van Stad en Ommelanden beantwoordden het verzoek om adhaesie en medewerking met de opmerking, dat zij de benoemde predikers m Delft niet kenden, doch dat zij geen bezwaren tegen hen hadden als men ze in Holland capabel achtte voor hun taalc- De zaak ging hun ook niet aan, want zij, de Groningers hadden veel meer belang bij een goede vertaling van de Heidelbergse Catechismus en de Westerse psalmboeken van Dathenus in hun eigen Oosterse taal. Dat Westers werd bij hen immers niet gebruikt en ze zagen ook geen kans het met stichting te gebruiken Tn hun kerken. We vermoeden, dat de „Hollandse klanken voor de toenmalige Groningers dus ietwat belachelijk hebben geklonken, zo belachelijk, dat ze inde kerk eenvoudig onmogelijk waren. En in Drente? • In 1616 kreeg de dominee van Emmen, pas enige weken vanuit Tecklenburg geïmmigreerd, fer classicale vergadering na zijn proefpreek een ernstige vermaning, „dat he sick to der niderlandtschen spracke gewehnen solte”. De scriba, al vijf jaar predikant in Anlo, was, blijkens zijn schoon-Nederlandse notulen, niet bepaald een „Nederlander”. En geen wonder: hij was oud-schoolmeester van Borkulo, toen nog minder dan nu „Nederlands”. Zijn vader was dominee in Gieten; broers bedienden de gemeenten van Vorden, Roderwolde en Schoonebeek, zeker ook niet in zuiver Nederlandse kanseltaai! En hoe zullen al die Lingeners, Bentheimers, Noordduitsers, Rijnlanders en Groningers op de Drentse preekstoelen hebben gesproken? Verwondert het iemand, dat de Dillenburger Cuperus van Gasselte en Boëthius, de Noordduitser uit Koevorden, in 1619 benoemd om namens Drente op te treden tot „overziener” van de bijbelvertaling van Dordt en natuurlijk uitgelezen om hun taalkennis voor die. eer hebben bedankt, omdat de Nederlandse taal niet bekend was in hun gewest? En Overijsel? Het volk zal in kennis van de kerketaal wei weinig vóór hebben gehad op de Drenten en Groningers: we denken ten bewijze daarvan aan de genoemde Borkuloërs in Drente! Maar de adellijke en stedelijke aristcratieën, een vrij uitgebreide groep der bevolking en leidsters daarvan, hadden al eeuwenlang een vrij nauw contact gehad met standgenoten in Gelre en Utrecht en zich daarop stellig, ook in taal, georiënteerd. En het Utrechts verschilde niet zo sterk van wat zich in Holland tot Nederlands ontwikkelde, dat die vernieuwing de oude verbindingen schaadde. Zo kon dan ook de Overijselse synode van Kampen in 1596 zonder bezwaar ingaan op het verzoek om samen met' Gelre, Zutphen en Utrecht een commissie te benoemen voor „de correction des Nederlantsche bijbels”. Maar in Groningen was in 1600 datzelfde Nederlands nog onbruikbaar, in 1619 noemde men het in Drente onbekend. De acta der kerkelijke vergaderingen kunnen dit bewijzen en tegelijk de grote invloed van de kerk op de expansie van het Nederlands als schrijftaal aantonen. We geven enige citaten, eerst uit de Groningse acta: 1600: „Ahngaende de twede punct van die bibel, so die her van S. Adelgonde ahngefangen uth het ebreisch aver tho setten, und sekere personen in Hollandt dartho gedesignirt om het underlathen werek te vuilenbrengen, so ijs geresolvirt, dat die benömede predigeren thot Delfft uns unbekant sin, und so sie van henlüiden dar sufficiant tho gheachtet worden, kan het synodus wol liden. Ock geresolvirt, dat die E.E. hern Staten deser provincie benevens die broderen des synodi wol solden wunschen, dat die Heidelbergische Catechismus und westersche psalmboken up die ostersche sprake aversettet wehren, ahngesien die westersche sprake hier nit gebrüicklich, ock met gehne stichtinge ijnn die unseren kereken alhir kan gebrüicket werden”. 1610: „Up het 20 gravamen des synodi ijn den Dam belangende die wedderdopersche secte ijs beschloten, dat men noch bij S. Gn. und die E.E. h. Staten sall anholden, ock hen thogemöthe foren, dat den Wedderdoperen moge geweret worden nit enige öpentliche effte heimliche harer secten exercitie te gebruicken, angesien noch wij noch avericheit unse ampt vör Godt anders sullen recht konen bedienenn unnd reckenschüp darvan geven”. 1620: „Ad artic. 6 sess. 4 vann die voergaederinge der Wederdoeperenn int Oldampt te verhinderenn, sülckes iss einne algemeine claige dess gantzenn ministerii, waerbij dann oick seer gedoleert ënde geremonstreert wordt, dat bij dese gelegentheit van tiden die Arminianismus daeronder schuilen en in diesenn landen insluipen mochte, dat daeromme wol in acht genoemen wordenn ende doer den deput.atis synodi angeholdenn, dat daerinne geremedieret moige worden”. Uit de Drentse acta: 1600: „Binnen Rosswinckell iss einer Berent Siipssman, die sich in die scholdienst iss dringen ende ock die kinderen tegenst die christelicke religie iss instituiren, staet daromme sulcken niet tho liden ende by S.G. an tho holden umb tegenstant, dat darvan ant classem ein mandaet mededelen zall”. 1610: „Werden ock dabi alle junge predicanten flitich ihrer plicht unterrichtet, dat sie sick in allen stichtliken dingen, deren sie noch mochten unerfharen sin, gehorsam wollen erfinden laten, idtsi in opleggung van examiniert tho werden oder averst in proponeren, damit alles tho beforderung der kerken Gottes geschehen muge”. 1620: „Uppet affschaffen van die droeffbieren unde uijtingen van die doden hefft den synodus van de E. h. drost ende Gedeputeerde reverentelick versocht, datt haer E. sulcken olden heidnischen missbrueck wollen up den aersten lantdage ridderschup unde eigenerffden vorstellen unde den besten voet helpen beraemen umb deselve unchristelike dodenbieren aff te schaffen.. ~..” Opmerkelijk steekt Overijsel bij dit af in taal; alles is hier „Hollands”: 1600: „De predicanten tot Deventer sullen den bedroefden toestant der gemeijnte inde Cunder (= Kuinre) den collégio remonstreren ende versoeken, dat op d’ecclesiastique goederen aldaer alsulcke ordre gestelt ende d’administratie derselver sodanigen in handen mochte gedaen werden, dat een bequaem predicant met den eersten aldaer beroepen ende met behoorlicke alimentatie versorget werde”. 1610: „Die swaericheyt om die Swartesluijs met het classe van Steenwijck te vereenigen ende van het classe van Campen af te scheyden sall tot die naeste synode opgeschoven worden”. Het grote verschil tussen Overijsel enerzijds, Groningen en Drente anderzijds, is opvallend en verklaart de bezwaren, die in beide laatstgenoemde gewesten tegen het Nederlands bestonden. De kanselarij van hun stadhouder, Willem Lode Wijk, heeft aanvankelijk weinig gedaan om het er te importeren. Uit de door ons gebruikte bronnen valt dat te bewijzen, evenals de trage groei der regering inde richting van het Nederlands. We achten ons ontslagen van de taak daarvan citaten tot bewijs bij te brengen. Wat ons aanleiding gaf tot deze speurtocht? De studie van de Bentheimer Rakers, die voor enige jaren heeft trachten te betogen, dat de hervormde kerk Drente (en Overijsel) heeft verhollandst, terwijl in Groningen die verandering in taal is uitgebleven. Wij achten zijn betoog lang niet onaantastbaar en hebben, menen we, aangetoond, dat de eerste „lichtingen” der hervormde predikanten zelfs inde kerk niet het Nederlands hebben gebracht. Des temeer onaanvaardbaar achten we Rakers’ opvatting, dat het dialect van Drente (c.q. Groningen), door hen zou zijn beïnvloed inde 17de eeuw. De verwesterlijking van de Overijselse „taal” en misschien ook van het dialect is blijkbaar van veel ouder datum dan de hervorming. Wij hopen onze bezwaren tegen Rakers’ visie binnenkort uitvoeriger te funderen. 1 Bijgaand artikel over Oost- | I Nederland en het Nederlands, | 1 geschreven door dr. J. Naarding i | te Assen, werd gepubliceerd in f | „Driemaandelijkse bladen”, tijd- | | schrift voor tarn en volksleven | = in het Oosten van Nederland, | | een uitgave van de Erven J. J. | | Tijl te Zwolle. --- Pruimen daalden sterk in prijs Veel bonen en tomaten op veilingen DEN HAAG. – Het centraal bureau van de tuinbouwveilingen in Nederland deelt over het verloop van de groenten- en fruitmarkt over de periode van 1 tot 8 Augustus het volgende mede: Het „buiten-fruit” komt boe langer hoe meer in het middelpunt der belangstelling te staan. Vooral appelen, peren en pruimen worden reeds in grote hoeveelheden op de veilingen aangevoerd. De aanvoer van pruimen, welke hoofdzakelijk inde maand Augustus worden geoogst, is inde afgelopen week sterk toegenomen, met als gevolg een sterke prijsdaling. Op Woensdag werd er voor de verschillende pruimensoorten tussen de 5 en 20 cent per kg voor de huishoud 1 kwaliteit besteed. De reine claude verte liep tot 35 ct. per kg. De appelsoorten (perzik rode zomerappel, de yellow transparent en de zigeunerin) werden tegen 18-35 ct. per kg. afgenomen. Bp de peren zijn het de precoce de trevoux, de Noord Hollandse suikerpeer en de oomskinderen of kruideniersperen. Deze rassen brachten gemiddeld 15-34 ct. per kg voor de huishoud 1 kwaliteit op. Inde groente-sector zijn het de verschillende bonensoorten welke, thans naast de tomaten, het veilingbeeld beheersen. De prijzen voor princessebonen schommelden tussen de 37 en 55 ct. per kg, met uitvoer naar Duitsland, België en Zwitserland. Snijbonen noteerden 35-60 ct. per kg en de spekbonen en pronkbonen resp. 34-60 en 20-37 ct. per kg. De tomatenprijzen voor Engeland en voor andere landen zijn weer geheel gelijk. De a-tomaten brachten 46-56 ct., b 44-54 en c 43-54 ct. per kg op. Al de bladgroenten waren deze week goedkoop te noemen. Sla noteerde 2-8 ct. per krop, andijvie 5-12 ct., spinazie 7-20 ct. en postelein 10-23 ct. per kg. De komkommers waren eveneens laag in prijs. De platglas- en kaskomkommers noteerden van 8-16 ct. per stuk voor de a, b en c-sorteringen. Voor de kroten werd 3-6 ct. per kg betaald, uien 8-12 ct., prei 12-21 et. per kg en soepgroenten 2-4 ct. per bos. Van de peensoorten noteerden de bospeen 8-20 ct., de waspeen 10-22 ct. en de breekpeen 18-23 ct. per kg. --- CYPRUS CENTRUM MIDDEN-OOSTEN? LONDEN. – In Londense diplomatie, ke kringen is vernomen, dat Groot Brittannië binnenkort een nota tot de staten, die deel zullen nemen aan da voorgestelde oprichting vaneen vee. dedigingsbevel voor het Midden-Oosten, zal richten, waarin het voorstel zal worden gedaan het hoofdkwartier van de organisatie, die belast zal wov* den met het opstellen van de verdedigingsplannen, op het «land Cyprus te vestigen. De Ver. Staten, Groot Brittannië, Turkije, Zuid Afrika, Australië en Nieuw Zeeland hebben reeds toegezegd hun medewerking te zullen verlenen aan het instellen vaneen opper* bevel voor de verdediging van het Midden-Oosten. Egypte heeft verleden jaar in eerste aanleg geweigerd het plante steunen; of een nieuw beroep op dit land zal worden gedaan tot samenwerking ten deze, is afhankelijk van de Egyptische politieke ontwikkeling. De mogelijkheid bestaat dat de betrokken staten later over het Britse voorstel zullen beraadslagen. --- Franse boeren zullen de regering uitdagen PARIJS. De Franse tarwe verbouwende boeren hebben te kennen gegeven geen vertrouwen inde minister van landbouw meer te hebben. Tijdens een bijeenkomst van de algemene bond van tarweproducenten zijn een aantal aanbevelingen gedaan voor handelingen tot uitdaging van de regering. Zij omvatten het volgende: de boeren zullen slechts 85 procent van al hun belastingen betalen, de boeren zullen liever hun vee met hun tarwe voederen dan de tarwe aan de regering tegen de vastgestelde prijs van 3.600 frs per quintaal van 100 kilo verkopen en rekeningen voor industrieproducten, die inde landbouw nodig zijn zullen wanneer deze te hoog geacht worden, niet betaald worden. --- Indonesische ambassadeurs te Moskou en Peking DJAKARTA. Van welingelichte zijde verneemt Aneta, dat de benoeming van dr. Subandrio, de Indonesische ambassadeur te Londen, tot ambassadeur te Moskou verwacht kan worden. Voorts kan verwacht worden, dat de secretaris-generaal van het ministerie van buitenlandse zaken, dr. Darmasetiawan, benoemd wordt tot ambassadeur te Londen, het hoofd van de afdeling economische betrekkingen van het ministerie van buitenlandse zaken, mr. Zain, ambassadeur te Bonn wordt en Mangunsarkoro, voorzitter van de culturele adviesraad, ambassadeur te Peking zal worden. Voorts zouden ambassades geopend worden in Mexico, Brazilië en Argentinië. --- Kinderverlammingepidemie in Rijnland DUSSELDORP. Naar van bevoegde zijde te Dusseldorp is verklaard woedt een ongekende epidemie van kinderverlamming in Noord-Rijnland-Westfalen. Verwacht wordt, dat zij zich tot midden September zal uitbreiden. Het hevigst getroffen is het gebied rondom Aken en het Ruhrgebied. Sinds het begin van dit jaar zijn er 1.647 gevallen, waarvan 118 met dodelijke afloop, geregistreerd. Alleen reeds inde afgelopen week zijn 386 nieuwe gevallen gemeld; 26 hier van zijn met de dood geëindigd. --- Groter defensiebegroting in Australië CANBERRA. De Australische minister van financiën, Sir Arthur Fadden, heeft zijn begroting ingediend in het Australische Huis van Afgevaardigden. In het komende belastingjaar zal 160 millioen pond sterling voor de verdediging worden besteed vergeleken met 135.6 millioen pond sterling in het afgelopen jaar. De minister kondigde belastingverlichtingen aan. --- Schumacher in de herfst hersteld van ziekte BONN. Dr. Kurt Schumacher, de leider der Duitse sociaal-democraten, heeft aangekondigd, dat hij in September weer het politieke podium zal bestugen. Schumacher zal dan voor de socialistische partijdag in Dortmund spreken en het verstrekkende verkiezingsprogram zijner partij aankondigen. Het program omvat onder meer revisie der Europese verdragen, socialisering van de zware industrie en onteigening van het groot-grondbezit. Schumacher is wegens ziekte sedert December niet meer in staat geweest in het openbaar op te treden, doch hij heeft inde laatste maanden zijn partij weer vanaf zijn ziekbed geleid. ---