Jo Vincent gaf afscheidsconcert HAARLEM. – Inde Haarlemse concertzaal heeft Jo Vincent Woensdagavond het laatste van haar afscheidsconcerten gegeven. Haar is door het Noordhollands Philharmonisch orkest en de burgerij van Haarlem en omstreken een grootse hulde bereid. Na het concert betrad de voorzitter van het erecomité voor deze galaavond, de commissari der koningin inde provincie Noord-Holland, dr J. E. baron de Vos van Steenwijk, het Podium om ineen hartelijke toespraak mede namens alle muziekliefhebbers, afscheid te nemen van Jo Vincent. Hij overhandigde haar tenslotte de hoge onderscheiding, die de koningin aan Jo Vincent heeft verleend, nl de gouden eremedaille voor kunst en Wetenschap, verbonden aan de huisorde van Oranie. Jo Vincent dankte geroerd voor de hulde. Zij vertelde dat zij np eindelijk een fiets zal gaan kopen om er in Weer en wind op te rijden, zonder bang te zijn dat zij haar stem zal schaden iets wat haar al die jaren onthouden was. --- Prijs van schoeisel slechts weinig lager NIJMEGEN Naar het ANP van de ziide van Nijmeegse schoenfabrikanten verneemt, zal de opheffing van de omzetbelasting op schoeisel per 1 Januari a.s. niet veel invloed hebben op de prijs van schoenen. De gewone schoenen, vervaardigd van rundleer, zullen wellicht 3 tot 4 pet in prijs dalen. De prijzen van het betere en luxueuze schoeisel zullen onveranderd blijven, doordat het kalfsleer en andere fijne leersoorten duurder zijn geworden. Bovendien zijnde loonsverhogingen en de verzwaring van de sociale- en pensioenlasten, aldus de Nijmeegse fabrikanten, van dien aard, dat de voordelen van de opheffing der omzetbelasting daardoor vrijwel worden genivelleerd. --- Vijf maand later aan brandwonden overleden AMSTERDAM. – Dezer dagen is in het Binnengasthuis te Amsterdam de 23-jarige mevrouw J. Mulder-Grijsaart uit Amsterdam overleden aan de brandwonden, die zij op 29 Juli j.l. had opgelopen tijdens kamperen in het plaatsje Diekirch in Luxemburg. De kleding van de vrouw was in brand geraakt, toen de vlam vaneen spiritusvergasser oversloeg inde in de inhoud van de emaille kruik, waarmee haar echtgenoot de vergasser vulde, terwijl hij dacht, dat het toestel niet meer brandde. Het slachtoffer was met ernstige brandwonden opgenomen ineen ziekenhuis te Luxemburg, waar zij zeven weken werd verpleegd. Daarna is zij per vliegmachie naar Amsterdam vervoerd, _ waar zij is overleden aan ,uitgebreide derde gaaads verbranding , naar het oordeel vaneen medicus. --- Vier kinderen uit één gezin jubileerden ALMELO Woensdag jubileerden vier kinderen uit één gezin, bij de wolspinnerij, weverij en ververij J. ten Bos n.v. te Almelo. Het waren de 64-jarige scheerster mej. A. G. Peper, haar tweelingzuster mej. B. J. Peper, de 62-jarige stukkenkeurder S. B. Peper en tenslotte de 60-jarige wever B. S. Peper. De eerste drie waren vijftig jaar onafgebroken bij genoemde firma in dienst en de laatste veertig jaar. --- Un ie Chr. Onderwijzers klaagt over regering Niet voldoende medewerking van departementen UTRECHT. – Dinsdag heeft de Unie vari Chr. Onderwijzers en Onderwijzeressen in Nederland in Utrecht haar b?e algemene vergadering gehouden. De voorzitter, de heer T. Bos van Utrecht wees er op, dat Nederland Sijn taak t.o.v. het kind niet meer aan kan. Er is niet voldoende plaats de kinderen op te voeden en er *Ün niet genoeg opvoeders. De voorzitter sprak van onmenselijk grote klas-Sen. De onderwijzers worden rijp voor Zenuwinrichtingen. Lieve opa’s en °Poe’s staan nu voor de klassen en het van de gehuwde onderwijzers, die in het huishouden behoort, J opgeborgen. Het openbaar onderwijs ?eeft onlangs weer in Utrecht gedemonstreerd voor ouders en onderwjj- De heer Bos betreurde het, dat "let het gehele onderwijs aaneengesloten is opgetreden om misnoegen uiting te brengen. De regering is maar optimistisch gebleven en het ogenblik is er zeker niet volgende medewerking van de verschilphde departementen. Helaas staan v> overheidskringen en in vele lagen bevolking onderwijs en cultuur "'et op de eerste plaats. , De nood der gepensionneerden in ?et algemeen noemde de voorzitter zo j}°°g gestegen, dat de regering daarniet meer voorbij kan gaan. De üd-gepensionneerden bij het onderwijs verkeren wel ineen zeer bijzondere pSitie. Nederland heeft jegens hen 6h ereschuld in te lossen. „ Pe nota-Rutten is gelukkig niet op-S6borgen. De heer Bos besprak voorts Ke vraagstukken van ULO en VGLO. ” aangeheven leuze „Ulo los van LO zou wel eens tot grote schade kunnen leiden. De VGLO behoort het overgangsinstituut te zijn voor elke 12- jarige voor verder onderwijs. Intussen voert het VGLO een heftige strijd voor het bestaan. Enige moesten er al verdwijnen. Een speciaal woord van welkom riep de voorzitter toe aan de gasten, onder wie de Kamerleden Roosjen, De Ruiter, Van Sleen en Stufkens en aan de secretaris van de Raad voor Kerk* en School van de Hervormde Kerk, ds Henkel. --- FEUILLETON DE MOEILIJKE WEG •foor BARBARA STANTON 52) „Niet speciaal," luidde het antwoord, dat hem blijkbaar verraste. En zonder hem kans te geven, zich te herstellen, ging ze voort: „O, zeker, je grootmoeder heeft me wat verteld over je ongelukkige jeugd en de tragische dood van je ouders (met opzet maakte ze geen enkele toespeling op het drama, waarbij hij zijn aanstaande had verloren). Het was allemaal erg, dat weet ik wel, maar je zult daarom toch niet je hele verdere leven laten bederven, nietwaar? Per slot van rekening beleven ook anderen tragedies, zonder dat ” Hier bleef ze steken, omdat ze het juiste woord niet kon vinden. „Zonder wat?” vroeg Peter op zulk een boze toon, dat nu Jill uit het veld was geslagen. Intussen was het thans te laat, om terug te krabbelen en daarom zei ze dapper: „Ik bedoel, dat andere mensen nog erger dingen hebben beleefd.” „Zo, zo! Je bent zeker een van die „dierbare” juffertjes, die altijd goedkope troost bij de hand hebben! Ik zie je al aan een arme kerel met gebroken benen vertellen, hoe blij hij mag zijn, dat zijn nek nog heel is!” Deze uitval maakte Jill woedend, omdat haar goede bedoelingen zo werden uitgelegd. Ze had medelijden met Peter welk normaal meisje zou dit niet hebben gehad? maar was tevens overtuigd, dat hij flink moest worden aangepakt om te beletten, i hij in zijn voortdurend zelfbeklag ten onder ging. Naar alle schijn had haar methode, als tè flink, echter gefaald. „Het spijt me, dat je me tactloos en ongevoelig vindt,” sprak ze koel. „Natuurlijk is het mijn zaak niet, maar tenslotte had jij me gevraagd, of ik je beklaagde.” „En toen heb jij me duidelijk laten merken, dat je me verachtte.” „Dat is niet waar,” protesteerde Jill met vuur. „Ik zei alleen ” „Dat ik nog zoveel heb om dankbaar voor te zijn,” viel hij haar inde rede. „Ga voort ik zie, dat je ernaar snakt al die zegeningen op te sommen.” „Goed dan, dat zal ik. Tenminste sommige ervan. Een mooie betrekking, een prettig tehuis, goede gezondheid, een grootmoeder, die je verwent, financiële welstand...” ze bleef opnieuw steken, zich afvragend, of ze nu niet onuitstaanbaar eigenwijs werd. Wat was ze dom geweest, dat ze zich door Peter had laten op jagen! „Heb je de voornaamste zegeningen van alles niet vergeten?” vroeg hij, daarbij zo boos kijkend, dat Jill dacht, als ik nog meer zeg, slaat hij me in ’t gezicht „Ik bedoel” ging hij voort „het voorrecht om te worden vermaand en beknord door door ” Nu was hij degene, die niet uit zijn woorden .tkon komen. „Door de betaalde gezelschapsjuffrouw van je grootmoeder, bedoel je?” hielp Jill, met een blos van verontwaardiging op haar wangen. „Het spijt me, dat ik mijn positie even heb vergeten, maar ’t zal niet weer gebeuren, dat beloof ik.” „Je weet heel best, dat ik dit niet bedoelde,” begon Peter, doch Jill stelde voor, dat ze van onderwerp zouden veranderen. Ze had hem, dit voelde ze, in het nauw gedreven, maar het schonk haar weinig voldoening. De komst van het binnenmeisje met het dessert was voor beiden een opluchting. „Heeft mevrouw Angell alles wat je haar bracht opgegeten?” vroeg Jill. „Ja, juffrouw, tot de laatste kruimel. Mevrouw schijnt veel beter te zijn en vroeg, of u haar goedennacht wilt komen zeggen als u naar uw studeerkamer gaat, meneer Peter.” „Natuurlijk,” zei Peter zo kortaf, dat het meisje verbaasd opkeek. En toen ze de kamer weer had verlaten, wendde hij zich uitdagend +ot Jill met de woorden: „Ik vind, dat we dokter Franklynne maar moesten vragen even naar oma te komen zien.” „Och, dat is iets wat alleen jij en zij moeten beslissen,” antwoordde Jill koeltjes. „Wil je zeggen, dat je ’t er niet mee eens bent?” „Ik wil alleen maar zeggen, dat Ik evenmin als je grootmoeder kan inzien, wat de dokter nü nog zou kunnen doen. Misschien zou hij haar kunnen voorschrijven, om min of meer permanent het bed te houden, maar je weet, hoe ze daar ’t land aan heeft, zelfs al zou het haar leven een paar jaar kunnen verlengen. Ik weet zeker, dat ze liever nog een jaar of vijf gewoon verder zou leven dan tien of zelfs vijftien jaar als een aan bed gebonden invalide.” „Ja, ik geloof wel, dat je daarin gelijk hebt”, gaf Peter wat knorrig toe. „Ze is altijd zo actief geweest, maar ze mag niet de kans krijgen om weer zo’n risico als vandaag te lopen.” „Ik zal mijn best doen, het te beletten,” hernam Jill, die meende een bedekt verwijt te horen, stijfjes. „O, denk niet, dat ik jou ook maar in ’t minst de schuld geef,” sprak Peter op dezelfde toon. „Ik weet, hoe koppig oma kan zijn en geloof, dat je haar op de juiste manier aanpakt.” Toen Jill geen aanstalten maakte, om de zo duidelijk naar haar uitgestoken olijftak in ontvangst te nemen, schoof hij zijn stoel achteruit en verzocht haar, ’t hem niet kwalijk te nemen, dat hij de koffie bij zijn grootmoeder ging gebruiken. Op de drempel bleef hij nog even staan om eraan toe te voegen: „Ik zal haar noch vanavond noch later ook maar laten vermoeden, dat ik iets van haar hartzwakte afweet.” (wordt vervolgd) --- Wij luisteren naar: VRIJDAG Hilversum I 402 m: VARA: 8.00 nws. 8.18 groeten van zeevarenden en gram. 9.15 v.d. kind. 9.35 koorzang. VPRO: 10.00 korte studiodienst. VARA: 10.20 voordr. en muz. 10.40 viool en piano. 11.00 radio philharm. ork., groot koor en sol. AVRO: 12.00 gevar. muz. 1230 toekomstvoorspellingen. 12.45 gram. 13.00 nws. 13.15 sport en prognose. 13.30 lichte muz. 14.00 groeten van emigranten. 14.30 gram. 15.00 dansmuz. VARA: 16.00 gevar. muz. 16.40 fragm. uit treurspel Gijsbrecht van Aemstel. 17.40 v.d. jeugd. 18.00 nws. 18.15 dansmuz. 18.45 het schip gaat verder, Nieuwjaarstoespr. 19.00 pianorecital. VPRO: 19.30 hoorsp., toespr. en zang en piano. 20.00 nws. 20.05 Nieuwjaarsrede. 20 30 de nieuwe agenda, klankb. 'VARA: 21.00 de bruiloft van vroeger de bruiloft van nu, hoorsp. met muz. 22.08 buitenl. weekoverz. 22.23 lichte muz. VPRO: vandaag, caus. 22.45 avondwijding. VARA: 23.00 nws. 23.15 gram. Hilversum II 298 m: NCRV: 8.00 nws. en weerber. 8.15 orgelconc. 8.30 morgenwijding. 9.15 massale koorzang. KRO 930 nws. 9.45 gram. 9.55 hoogmis. 1130 gram. 12.00 Angelus. 12.03 groeten zeevarenden en gram. 12.30 Nieuwj.wens. 12.35 chansons. 1255 zonnewijzer. 13.00 nws. en Katholiek nws. 13.10 lichte muz. 13.35 groeten van emigranten. 14.00 radio philharmonisch ork. 15.05 watersnood, klankb. 15.35 metropole ork. en soliste. 16.00 v.d. zieken. 1630 blokfluitensemble. 17.00 v.d. jeugd. 18.00 marathon der lichte muz. (19.00-19.10 nws.) 20.25 de gewone man. 20.30 toespraken. 21.00 II barbiere di Siviglia, opera. 22.45 vernieuwing, caus. 23.00 nws. 23.15 gram. --- T.V. programma VRIJDAG VARA: 20.15-21.45 Televisie Nieuwjaarsreceptie. ZATERDAG Hilversum I 402 m: VARA: 7.00 nws. 7.13 gram. 8.00 nws. 8.18 gram. 8.55 v.d. vrouw. 9.00 gymn. 9.10 gram. (om 9.35 waterst.) VPRO: 10.00 tijdelijk uitgeschakeld, caus. 10.05 morgenwijding. VARA: 1Ö.20 v.d. arbeiders inde continubedrijven. 11.35 pianorecital. 12.00 gram. 1230 land- en tulnb.meded. 12.33 metropole ork. 13.00 nws. 13.15 VARAvarla. 13.20 accord. ork. en solist. 13.45 sportpraatje. 14.00 lichte muz. 14.25 uitz. in dialect. 14.50 volksdansen. 15.15 van de wieg tot het graf, caus. 15.30 gram. 16.00 radio philharm. ork. 17.00 weekjournaal. 1730 Jam Session. 18.00 nws. en comm. 18.20 dansmuz. 18.40 regeringsuitz. Atlantisch allerlei, een en ander over de 14 landen van het Atlantisch Pact. 19.00 artistieke staalkaart. VPRO: 19.30 passepartout, caus. 19.40 de Heidense wereld, waarin het Christendom ontstond, caus. 19.55 deze week, caus. VARA: 20.00 nws. 20.05 gevar. progr. 22.00 Socialistische commentaar. 22.15 Franse muz. 22.40 onder de pannen, hoorsp. 23.00 nws. 23.15 gram. Hilversum H 298 m: KRO: 7.00 nws. 7.10 gram. 7.15 gymn. 730 gewijde muz. 7.45 morgengebed en lit. kal. 8.00 nws. en weerber. 8.15 gram. 9.00 v.d. huisvr. 935 gram. 10.00 v.d. kleuters. 10.15 gram. 11.00 v.d. zieken. 11.45 kamerkoor. 12.00 Angelus. 12.03 gram. 12.30 land- en tuinb.meded. 12.33 instr. septet en solist. 12.55 zonnewijzer. 13.00 nws. en Katholiek nws. 13.20 amusementsork. en solist. 14.00 boekbespr. 14.10 gram. 14.40 harmonie-ork. 15.00 kron. v. letteren en kunsten. 15.40 mannenkoor. 16.00 metropole ork. 16.30 de schoonheid van het Gregoriaans. 17.00 v.d. jeugd. 17.55 sportuitsl. 18.00 lichte muz. 18.15 journ. weeköverz. 18.25 lichte muz. 18.45 buitenl. correspondenties. 19.00 nws. 19.10 gram. 19.20 pari. overz. 1930 gram. 20.25 de gewone man 20.30 lichtbaken, caus. 20.50 gram. 21.00 gevar. progr. 21.50 act. 22.00 wedstr. in sterke verhalen. 22.30 wij luiden de Zondag in, avondgebed en lit. kal. 23.00 nws. 23.15 nws. in Esperanto. 23.22 radio philharm. ork. en sol. 2330 gram. --- Paul Huf voor de tiende maal Thomasvaer AMSTERDAM. Op Nieuwjaarsavond 1954 zal het voor de tiende maal zijn dat Paul Huf als het symbool van de Amsterdamse burgerij, d lovende en lakende Thomasvaer, de rijmwens zal uitspreken. Het is eerst thans dat Paul Huf voor de 10e keer als Pieternels echtgenoot optreedt omdat deze acteur gedurende de bezettingstijd niet in he openbaar op het toneel kon verschijnen. Hij had geweigerd tot de z.g. cultuurkamer toe te treden. Mimi Boesnach is ditmaal Pietemel. Daardoor is een einde gekomen aan het 7-jarige Thomasvaer-Pieternei-huweP'k van Paul Huf met Marie Hamel. Marie Hamel maakt thans geen deel uit van het gezelschap dat thans de hoofdstedelijke Stadsschouwburg bespeelt. De Zuidslavische vice-president Milowan Djilas zal in Februari Noorwegen en Zweden bezoeken als gast van de Noorse en Zweedse arbeiderspartij. --- DUW-loonregeling vervallen , .’s-GRAVENHAGE. De minister Van Sociale Zaken en Volksgezondheid heeft bepaald, dat op de dóór de rijksdienst voor de uitvoering van werken (DUW) gesubsidieerde werken met ingang van 4 Januari 1954 uitsluitend loonregelingen van het vrije bedrijf zullen worden toegepast. Voor alle werkzaamheden, waarvoor tot nu toe een DUW-loonregeling heeft gegolden zal daarom de CAO voor cultuur-technische werken, dan wel de CAO voor de water-, spoor- en wegenbouw (WSW) worden ingevoerd. --- Steuntrekker met f 8000 ARNHEM. – De Arnhemse rechtbank heeft uitspraak gedaan ineen m.ak tegen de 72-jrige grondwerker A. T. uit Malden, die ondanks het feit dat hij 8000 gulden op de spaarbank had staan, drie jaar lang steun van de noodwet-Drees hd getrokken. De man werd veroordeeld tot twee weken gevangenisstraf voorwaardelijk en een boete van 200 gulden. --- Jaarvergadering onderwijzersvereniging gesloten AMSTERDAM. – Na een zitting, waarbij artikelsgewijze werd gestemd over nieuwe statuten, heeft de voorzitter de heer Jac. Loatsma Woensdagmiddag hét driedaags congres van de Nederlandse Onderwijzersvereniging in Krasnapolsky te Amsterdam met een dankwoord gesloten. Het ontwerp gewijzigde statuenwerd met verwerping der meeste amendementen door de vergadering aangenomen. De herziening van de huishoudelijke reglementen moest wegens tijdsgbrek worden uitgesteld tot de volgende jaarvergadering. --- VEEL HEIL EN ZEGEN OP EEN KAARTJE Het is wellicht jammer voor de uitgevers van de ontelbare mooie en lelijke, ingetogen of bontgekleurde, sobere of van snorkende teksten voorziene Nieuwjaarskaarten, maar ik koop deze dingen niet. Ik troost me met de gedachte, dat die handelaren door mijn minieme behoefte aan hun producten niet armer zullen worden. Er zijn honderdduizenden mensen, die streng aan de oude gewoonte vasthouden en bij wie deze lieden een dankbaar afzetgebied vinden. Jaren geleden reeds was er vraag naar Nieuwjaarskaarten en over honderd jaar ral dat nog wel het geval zijn. Inderdaad jaren geleden verstuurde men al Nieuwjaarsgroeten. Hoeveel jaar terug begon men daar eigenlijk wel mee? Het antwoord op deze vraag ligt inde grijze oudheid. Vele eeuwen voor onze jaartelling schonken de Perzen en de Egyptenaren elkaar op hun Nieuwjaarsdag al waardevolle scarabeeën, dat zijn inde vorm van heilige kevers gesneden stenen. Die scarabeeën brachten geluk, zoals ook tegenwoordig nog de Onze Lieve Heersbeestjes, die we met een zachte vertedering op onze kleren laten lopen, als ze daarop gevlogen zijn. Janus met twee gezichten De Romeinen gaven elkaar geschenken, waarop of waarin een Nieuwjaarswens was gegrift. Men maakte toen dus nog geen gebruik van de kaarten, die pas later in zwang kwamen. Het oudste Romeinse nieuwjaarsgeschenk, dat men kent. was een lamp, waarop een Nieuwjaarswens was aapgebracht en waarop de kop van Janus, de god met de twee gezichten, het goede en het kwade voorstellende, stond afgebeeld. De uitwisseling van geschenken op de eerste dag van het jaar nam bij de oude Romeinen zeer uitgebreide vormen aan. Zo beval keizer Tiberim, dat voor elk geschenk, dat aan zijn paleis werd bezorgd er vier moesten worden teruggegeven. Lange jaren heeft hij dit kunnen volhouden, doch tenslotte moest zijn schatbewaarder hem er toch opmerkzaam op maken, dat deze vrijgevigheid een diep gat inde schatkist begon te slaan. Daarna is een einde aan de gewoonte gemaakt. De kaartjes, die mijn vader vroeger verstuurde, waren oprecht bedoelde wensen voor een gelukkig en gezegend nieuw jaar. De geschenken -an onze verre voorvaderen hadden een andere betekenis. De gevers zochten niet inde eerste plaats het geluk en de voorspoed van vrienden en verwanten, doch zij waren beducht voor eigen heil. Door vrijwillige offers meenden zij het noodlot gunstig voor zich te stemmen. Zij begonnen het jaar met een goede daad, waarmede zij de góden wilden tonen, dat zij brave lieden waren en hun bescherming verdienden. Geluksschip Voor zover men heeft kunnen nagaan, stamt de eerste papieren Nieuwjaarswens uit 1466. Uit dat jaar is namelijk een houtsnede bewaard gebleven van een onbekende kunstenaar, die zijn prent vaneen onderschrift in oud Duits voorzag, waarin hij melding maakt van een geluksschip, dat uit Alexandrië gevaren komt en voor het nieuwe jaar veel goederen meebrengt. Na de vijftiende eeuw is de schriftelijke Nieuwjaarswens steeds meer in zwang gekomen, doch de Nieuwjaarskaart is eigenlijk pas algemeen ingevoerd door de dmi:- kers van kalenders. Het titelblad van de kalenders, die zij uitgaven, voorzagen zij vaneen spreuk en een wens, die zij bovendien afzonderlijk verspreidden en die dan als Nieuwjaarskaart gebruikt kon worden. Langzamerhand begonnen die kaarten los van de kalenders te ontstaan, nadat reeds wijzigingen inde afbeeldingen en inde spreuken waren aangebracht. Het vervaardigen van nieuwjaarskaarten werd later een winstgevende bezigheid, vooral voor de gelegenheidsdichters, die in steeds „schoner” verzen het heil bezongen, dat zij aan de ontvangers van de kaarten toewensten. Zo’n anderhalve eeuw geleden wist men er wel weg mee. De gedichten konden niet lang en ingewikkeld genoeg zijn. Hoe uitvoeriger en hoe bonter de kaart, des te welgemeender was de wens zo geloofde men. Aan papier alleen had men niet meer genoeg. Men ging aan het werk met veertjes, met paarlemoer, met spiegelglas, met zijde en met andere materialen, om daaruit bizarre kunststukjes te wrochten. De wensen met mechaniekjes en de uitschuifkaarten deden hun intrede. Artisfieke afbeeldingen Er bestaan tegenwoordig nog wel heel bijzondere exemplaren, doch van dat buitenissige is men toch teruggekomen. Tegenwoordig kan men zeer fraaie kaarten kopen, vervaardigd door kunstenaars in hun vak. Bovendien zijnde gedrukte persoonlijke nieuwjaarswensen in gebruik gekomen, die dikwijls lijken op exlibris en de artistieke hand van de maker verraden, of op een humoristische wijze het veel heil en zegen overbrengen. De koele, witte kaartjes met alleen de naam van de afzender en een m.h.g. of een G.N. erop en gestoken in smalle envelopjes hebben zich inmiddels gehandhaafd. Hoe de gelukwens dan ook mag worden overgebracht, door middel vaneen kakelbonte prentbriefkaart, een artistieke, individuele kaart, het zelfgemaakte tekeningetje van het schoolkind aa; zijn grootouders, het eenvoudige witte kaartje, of de handdruk op een van de eerste dagen van Januari, het is een prettige traditie, dat men bij de jaarwisseling belangstelling toont in het persoonlijke leven van zijn medemens en daarbij de hoop uitspreekt, dat het nieuwe jaar een gelukkig en een gezegend jaar voor hem zal zijn. T. D. Een moderne Nieuwjaarswens. De KLM kleedde haar wens inde vorm vaneen passagebiljet in. --- MARKTBERICHTEN EIERMARKT APELDOORN Op de Woensdag gehouden eiermarkt werden aangeveerd 260 000 stuks eieren. De prijzen waren: kleine eieren f 11,50- f 12,50 per 100 stuks. eieren I 12,50-f 15,25 per 100 stu~s. --- Economisch overzicht van 1953 Economisch beeld van ons land bevredigend Mr Milius gaf zijn visie ’s-GRAVENHAGE. Mr J. Milius, die vandaag zijn functie als directeur van de jaarbeurs zal neerleggen, heeft gisteravond ineen radiovraaggesprek zijn visie gegeven op de huidige économische situatie. Het economisch beeld van ons land, aldus mr Milius, laat zien inde eerste plaats een verhoogde productiviteit, vrijwel over de gehele linie, een afnemende en op dit ogenblik zelfs een zeer geringe werkloosheid en een gunstige ontwikkeling van onze betalingsbalans, terwijl de export in elk opzicht als bevredigend mag worden aangemerkt. Er is nu een element bijgekomen dat 'vellicht enige wijziging zou kunnen brengen. De loonsverhoging zou wellicht eendruk op de industrie als gevolg kunnen hebben en van invloed kunnen zijn op onze export-mogelijkheden voor de toekomst. Intussen zijn deze consequenties op dit ogenblik nog niet te overzien en spr. geloofde dat wij deze gevolgen niet moeten overdrijven. Want we moeten niet Vergeten dat de vraag naar industrieproducten door deze verhoging van de lonen en de daarmee gepaard gaande grotere koopkracht, ook hoger is geworden. Aan de andere zijde zal dit weer import meebrengen. Maar laten w: daarbij niet vergeten dat de ruilvoet inmddels verbeterd is. Een groot voordeel vond mr Milius, dat de liberalisatiegedachte inde wereld bij voortduring veld wint, zodat een groter deel van de wereld bereikbaar wo”dt voor de Nederlandse exportproducten. Mede door onze stabiele monetaire verhoudingen en de opheffing van het dollartekort, waarvan tot onze grote vreugde sprake kan zijn, aldus spr., kunnen wij vaststellen dat de situatie ook voor onze export in het algemeen gesproken be vredigend is geweest en naar wij hopen ook bevredigend zal blijven, indien althans het Nederlandse bedrijfsleven de nodige activiteit zal weten te ontplooien. --- 9 en 12 pct loonsverhoging bij distillateursbedrijven Rotterdam. in aansluiting op in bericht omtrent de loonsverhoging derae distillateursbedrijven wordt namidAameld, dat deze verhoging gebialp i Uen procent boven de nortnidri„i3°nronde zsd bedragen. Het gesonoLi • berust hierop, dat het pereenct: ..in groepen is in gedeeld. De aruwnjgt ongeveer negen procent en eren ongeveer 12 procent. --- RIKKI % 22. Nadat het gezelschap aan tafel had plaats genomen, keek Rikki de inspecteur eens vragend aan en daarna bleven haar blikken weer rusten op het lieve gezichtje van Vera Lee. De inspecteur, die Rikki’s blikken opgemerkt had, schraapte zijn keel: „Ja Rikki,” zei hij, „je zult wel denken, hoe kom ik in zulk beroemd gezelschap verzeild, maar dat heeft zijn reden, zie je ” Vera Lee keek de inspecteur met verschrikte ogen aan. „Maak je niet bezorgd Vera”. stelde de inspecteur haar gerust. „Rikki is al sinds zeven jaar mijn trouwe assistente. En Frank, haar man kun je ook volledig vertrouwen.” Vera Lee gaf geen antwoord, maar frommelde zenuwachtig met haar servet, toen Barendse in korte trekken vertelde, waarom zij zich bij hun gezelschap had gevoed. „Een onbekende stuurt haar elke morgen een dreigbrief,” zei de inspecteur. „Dreigt met publicaties van allerlei nonsens, die haar carrière zouden kunnen breken. Die vent moet aan de revue meewerken, hebben we al uitgekiend en nou is de zaak: Hoe komen we, aan de weet, wie het is en hoe pakken we ’m.” Frank, die medelijden had met Vera Lee’s bleke gezichtje boog zich naar haar over en zei geruststellend: „Een paar dagen werk houdt U zich maar kalm hoor dat kunstje wordt zo vaak door handige jongens geprobeerd.” „Zei ik óók al,” merkte de inspecteur op. „Om spijkers met koppen te slaan. Rikki, Ik had zó gedacht als jtj nu eens meedeed, hè? Dat zal voor die... eh Vera ook een geruststelling zijn.” --- Welk beroep is dat? 5. ---