DAVIS CUP TERUG NAAR AUSTRALIË FOREST HILLS. Australië heeft voor een jaar de Davis Cup weer in het bezit. In het dubbelspel versloegen de Australiërs Hoad en Hartwig met 12-14, 6-4, 6-3, 3-6, 7-5 Trabert en Seixas (V.S.) waardoor een 3-0 voorsprong werd verkregen. Vorig jaar hadden de Amerikanen de Cup op Australië veroverd. Niet meer dan een formaliteit was het spelen van de laatste twee enkelspelen. Beslissend waren de resultaten van deze partijen niet meer, want Australië had reeds beslag op de Cup gelegd. Ook het derde enkelspel ging voor Amerika verloren. Lewis Hoad, in uitstekende conditie, maakte korte metten met Vic Seixas. In vier sets 7-9, 6-1, 6-4, 6-4 won hij de partij, waarmee hij de stand op 4-0 voor Australië bracht. De ex-wimbledonkampioen Jack Kramer, die promotor van het reizende tenniscircus is, verklaarde na afloop van dit duel, dat hij Hoadgraag in zijn groep wilde nemen. De captain van de Amerikaanse ploeg liet in het laatste enkelspel Hamilton Richardson in plaats van Trabert spelen. Richardson verloor in 4 sets (6-4, 3-6, 6-1, 6-4) zijn partij' tegen Ken Rosewall. De einduitslag was hiermee gekomen op 5-0 voor Australië. --- DE VERRASSING VAN FRASCATI Ockers wereldkampioen profs op de weg Nederlanders gaven allen op FRASCATI. De Belg Stan Ockers heeft op schitterende wijze het wereldkampioenschap voor beroepsrenners op de weg gewonnen na een uitputtende race waarin de grote favorieten de een na de ander de strijd staakten. De titelhouder Louison Bobet gaf er twee ronden voor het einde de brui aan. Hij werd onverbiddelijk geschaduwd door Coppi die inde laatste ronde voor goed zou afstappen en had geen schijn van kans meer omdat de groep waartoe hij behoorde toen al een kwartier achterstand had op de kopgroep. De Nederlanders verdwenen alle zeven van het toneel. Terwijl Coppi en Bobet volhardden in hun steriele tactiek hadden anderen wel degelijk voor hun kansen gereden. De Zwitser Bovay en de Nederlander Daan de Groot waren al in het begin van de strijd uitgelopen, en alhoewel ze gezelschap kregen van de Italiaan Fornara, ook een van de favorieten, reageerden de grote cracks niet. s Groot, Bovay en tenslotte Fornara werden inde zevende ronde achterhaald dooreen groepje met de Fransman Rolland aan het hoofd. Ook Roks was hierbij, maar hij zakte later af, evenals De Groot. Toen er nog 90 kilometer van de 297 gereden moest worden bestond de kopgroep uit 13 man Fornara, Bovay, Nencini (It.), De Rycke (Belg.), Rolland, Poblet (Spanje), Coletto (It.), Anquetil (Fr.), Trobat (Fr.), Geminiani (Fr.), Clerici (Zw.), Schmitz (Lux.) en Janssens (Belg.). Successievelijk vielen er nog een paar af, bij wie Poblet en Bovay. Maar intussen hadden Ockers (Belg.), Monti (It.) en Molineris (Fr.), de achtervolging ingezet. Ockers kon zich bij het ingaan van de voorlaatste ronde bij de leiders voegen. Men gaf Nencini en De Rijcke de beste kansen inde eindsprint, maar Ockers liet het daar niet op aankomen. Hij demarreerde enkele kilometers voor de finish en werd niet meer achterhaald. De Luxemburger Schmitz bezette met ruim een minuut achterstand de tweede plaats. De Nederlandse deelnemers: Hinsen, Van Breenen, Haan, Adri Voorting, Roks, Nolten en De Groot bereikten geen van allen de finish. Hinsen verdween al inde tweede ronde van het strijdtoneel. Van Je 65 gestarte renners, bereikten er slechts 20 de eindstreep. Wel een bewijs hoe afmattend de course is ge-W66St. De uitslag luidt: 1. Ockers (B.) 293 km in 8 uur 43 min. 29.2 sec., gemiddelde snelheid 33.595 km/u.; 2. Schmitz (Lux.) 8.44.39.3 ; 3. Germain de Rycke (B.) 8.44.45 ; 4. Nencini (It.) z.t.; 5. Janssens (B.) 8.45.09; 6. Anquetil (Fr.) z.t.; Fornara (It.), 8.45.24; 8 Geminiani (Fr.) 8.46.14; 9. Rolland (Fr.) 8.51.03; 10. Monti (It.), 8.56.21. --- Nederlandse amateurs weerden zich uitstekend De strijd der amateurs is Zaterdag ineen drievoudige Italiaanse zege geëindigd. Santi Racunni werd wereldkampioen door inde eindsprint zijn landgenoot Lino Grassite kloppen. De derde renner die door de finish ging was ook een Italiaan, nl. Dino Bruni. Hij had een dikke minuut achterstand op de winnaar. Buim twee minuten na Racunni ging de Nederlander Van Steenselen als vierde over de eindstreep. Deze jonge renner uit Mjjnsherenland had een prachtige course gereden. In de laatste kilometers liep hjj nog enkele tientallen meters weg vaneen groepje van 8 renners, dat de achtervolging van de Italianen aan kop had ingezet. In dit groepje bevonden zich ook onze landgenoot Van Wetten, die op de 10e plaats eindigde, 36 seconden achter Van Steenselen. Vlak achter Van Wetten meldde Stolker zich als derde Nederlander. Voor hem was de 14e plaats in het klassement. Met dit al m-chten de Nederlanders niet ontevreden zijn. Verhoef, Rol en Van den Brekel staakten de strijd. Zij konden de hitte en het tempo niet weerstaan. De Italianen, die het circuit van Frascatie door en door kenden, wisten, dat de warmte en het zware parcours de strijd tot een ware afvalrace zouden maken. Op d-'ze wetenschap baseerden zij hun tactiek. Reeds kort na de start ging de sterke Grassi aan het jachten. De Deen Andresen ging met hem mee en op een gegeven moment hadden de twee een voorsprong van bijna 3 minuten. Na 7 ronden was het rennersveld door langdurige, afmattende jachten sterk gedund en volkomen uiteen gerukt. Slechts een 15-tal renners maakte toen nog kans op de zege. Onder deze bevonden zich ook Van Wetten, Van Steenselen en Stolker, die prima reden. . Vijftien kilometer voor het einde wisten de Italianen Ranucci en Bruni hun landgenoot Grassi en de Deen Andresen in te halen. Tegen de samenwerking van de Azuri was Andresen niet lang opgewassen en hij moest al spoedig lossen. Ook Bruni wist het spel van voortdurende demarrages niet lang te spelen en zo gingen Ranucci en Grassi de laatste kilometers alleen aan kop. Eerstgenoemde was de beste sprinter en veroverde de wereldtitel. Incident Kort voor de start was een incident ontstaan, doordat twee ploegen aantraden om de lerse kleuren te verdedigen. Een ervan behoorde tot een bond, die niet door de UCI is erkend. Na een gevecht tussen de leren onderling kwam de politie in actie en dwong de niet-erkende groep het veld te ruimen. Dit ging overigens niet zonder moeite. De uitslag was: 1. Santl Ranucci (It.) 188,442 km in 5 uur 36 min. 9 sec., gemiddelde 33.635 km per uur; 2. Grassi (It.) z.t.; 3. Bruni (It.) 5.37.51; 4. Van Steenselen (Ned.) 5.38.13; 5. Elliot (lerl.) 5.38.49; 6. Christian (Oostenr.) z.t.; 7. Fallarini (It.) z.t.; 8. Lothar (Saarl.) z.t.; 9. Booty (Eng.) z.t.; 10. Van Wetten (Ned.) z.t.; 11. Pavard (Fr.) z.t.; 12. Andresen (Den.) 5.39.04; 13. Brittain (Eng.) z.t.; 14. Stolker (Ned.) z.t.; 15. Petrovic (Zuid-Sl.) z.t. Stan Ockers ...verrassende zege... --- Zweden klopt Finland met 3-0 STOCKHOLM. Te Helsingborg is Zondag een voetbalwedstrijd gespeeld tussen Zweden en Finland. De gastheren wonnen met 3-0, nadat de rust met 1-0 was ingegaan. Inde eerste helft werd matig voetbal vertoond. Vermoedelijk is de grote hitte hiervan de oorzaak geweest. Na de hervatting kregen de toeschouwers goed spel te zien. De Zweedse doelpuntenmakers waren Sandell (2x) en Lindskog. --- Voetbaluitslagen Hoofdklasse A Amsterdam—Stormvogels 0-1; SC VVV •03—DOS 3-2; NAC—Limburgia 2-0; Sparta—Roda Sport 2-1; Vitesse—Fortuna ’54 0-3; EBOH—Eindhoven 0-1; Rigtersbleek—Excelsior 0-0; HVCADO 3-2; NOAD—Ajax 1-2. Hoofdklasse B De Volewijckers—SVV 2-6; BW Emma 3-1; Schev. Holland Sport—Willem II 3-6; MVV—Alkmaar 5-1; PSV—Sportclub Enschede 1-5; Sittardia—De Graafschap 2-2; Rapid JC—Feyenoord 4-1; GVAV—DFC 3-2; Elinkwijk—EDO 3-1. --- ALLE KANOTITELS NAAR ZAANDAM AMSTERDAM. Op het Noordhollands Kanaal te Amsterdam zijn Zondagmiddag onder vrij grote belangstelling de Nederlandse kortebaankanokampioenschappen voor dames en heren inde K-l, K-2/en K-4 gehouden. De meeste spanning leverde de finale inde K-l klasse bij de heren op, waarin Koch, titelhouder Klingers en Bobeldijk boord aan boord om centimeters winst streden. Het verschil op de eindstreep was nauwelijks zichtbaar. Koch behaalde de titel met 0.3 sec voorsprong op Klingers, die op zijn beurt weer Bobeldijk 0.3 sec achter zich Het. Alle titels gingen naar Zaandam. Kampioen werden: K-l heren Koch Zaandam, 2.01.5. K-l dames: mevr. G. Klingers—Bosschieter, Zaandam, 2.22.0. K-2 heren: Koch en Kwast, Zaandam, 1.50.0. K-2 dames: mevr. C. Los-Paassen en mevr. G. Klingers-Bosschieter, Zaandam, 2.08.0. K-4 heren: Geuzen, Zaandam 1.43.0. Op de foto ziet w van links naar rechts mevr. Klinger-Bosschister, kampioene KI en G. Kwast en C. Koch, kampioenen K2. C. Koch werd ook nog kampioen inde Kl-klasse. --- PETER TOWNSEND WON TE OSLO OSLO. Kol. Peter Towsend (wiens naam herhaaldelijk genoemd is in combinatie met die van Prinses Margaret van Engeland) de Britse luchtvaart attaché te Brussel, heeft te Oslo met „Farial” op zeer gemakkelijke wijze een ren voor amateurs gewonnen over 2000 meter. Tweede werd de favoriet „Royal Star”, gereden door de Noor Aage Paus. De belangrijkste race van de dag, over 2400 meter, om de coupe van Oslo leverde, na felle strijd een overwinning op voor de Britse Jockey Lester Piggot met het paard „Stratos”. Deze race bezorgde de eigenaar van „Stratos”, de Noorse reder J. Lorentzen, een bedrag van 60.000 Noorse kronen (ruim 30.000 gulden). --- EUROPESE ROEIKAMPIOENSCHAPPEN Rob van Mesdag veroverde een fraaie derde plaats Russen veroveren drie titels GENT. „Het was de race van mijn leven”, jubelde de Hilversumse skiffeur Rob van Mesdag, nadat hij Zondag als derde was geëindigd in de finale van het skiffnummer op de slotdag van de Europese roeikampioenschappen te Gent. De 25-jarige Van Mesdag was met dit resultaat overgelukkig, evenals zpn coach dr Hingst. En dat was niet verwonderlijk, want Van Mesdag had deze plaats bereikt ineen „kwaliteits-finale”, waarin de beste skiffeurs ter wereld bijeen waren: de Poolse schoolmeester Teodor Kocerka, winnaar van de Diamond-Sculls te Henley en tweede in de Europese kampioenschappen van vorig jaar, de Rus Tjukalov, die in 1954 te Amsterdam inde winnende Russische vier met stuurman had geroeid en tenslotte de reeds vele malen Amerikaanse kampioen Kelly, zoon vaneen in internationale roeikringen beroemde vader John B. Kelly sr. Kocerka, die inde afgelopen dagen een ongenaakbare vorm had getoond, werd vrijwel onbedreigd winnaar. Van Mesdag aarzelde niet om met de gerenommeerde Tjukalov een duel aan te gaan om de tweede plaats. Hij verloor dit duel, maar met bijzonder veel eer. De Nederlander, die in 1951 te Macon (Frankrijk) ook inde finale roeide en toen vierde werd, kon dit keer het starttempo van de anderen niet bijhouden. Na 250 meter lag hij nog in vierde positie, maar hij herstelde zich en vocht zich verbeten eerst voorbij Kelly (van wie de Amerikanen zeggen, dat hij wat „yellow” (week) is) en vervolgens langszij van Tjukalov. Herhaaldelijk verloor hij enige afstand ten opzichte van de Rus, doordat deze de één lengte voor hem roeiende Kocerka met felle aanvallen poogde te belagen. Van Mesdag volgde echter steeds uitstekend en na 1000 meter, die Kocerka in 3 min. 28 sec. aflegde, bevond onze landgenoot zich nog steeds in gezelschap van de Rus. Kelly lag toen op een lengte. Het slot van deze race bracht intense spanning voor het kleine maar geestdriftige Nederlandse legioen. Tjukalov deed zijn laatste uiterst energieke aanval op Kocerka en even leek het of hij Van Mesdag met groot verschil achter zich zou laten. Maarde Nederlander volgde ook nu weer. Hij gaf zijn laatste restje energie en slaagde er in als derde te eindigen, zonder dat er „licht” was tussen zijn boot en die van de Rus. Deze laatste' had een achterstand van ongeveer twee lengten op Kocerka. Kelly finishte als laatste, ruim een lengte na de Nederlandse sculler, die een tijd maakte, welke onder zijn Bosbaan-record lag, nl. 7 min. 13,6 sec. Kocerka noteerde de zeer scherpe tijd van 7.08.3. De Nederlandse twee zonder stuurman, Blom en Gets van het Spaarne had zich niet inde finale geplaatst. Het duo werd Zaterdag inde halve finale kansloos geklopt door Italië, België en Zwitserland. Van Mesdag werd Zaterdag inde eerste halve finale tweede achter Tukalov inde tijd van 7.26.6. Zondag, inde finale, roeide Van Mesdag dus heel wat sneller. Russen sterk De Russen hebben ook op deze kampioenschappen weer getoond tot ’s werelds beste roeiers te behoren. Vooral de acht van Krylja Sovetov maakte met zijn vloeiende stijl een diepe indruk op de duizenden toeschouwers. De Russen wonnen drie titels, nl. de acht, doublé scull en de twee zonder stuurman. Indrukwekkend was ook het roeien van de Zweedse acht, die zich van de 4e plaats opwerkte naar de 2e en zelfs de Russen tot een uiterste krachtinspanning op de laatste 200 meter noopte. De uitslagen van de finales waren: Acht zonder stuurman: 1. Rusland 5.59.7; 2. Zweden 6.01.0; 3. Duitsland 6.03.1. Vier zonder stuurman: 1. Roemenië 6.29.2; 2. Denemarken 6.31.4; 3. Finland 6.36.8. Vier met stuurman: 1. Argentinië 6.36.4; 2. Zweden 6.40.0: 3. Finland 6.46.3. Twee met stuurman: 1. Zwitserland 7.30.0; 2. Finland 7.32.2; 3. Frankrijk 7.36.5. Doublé sculls: 1. Rusland 6.43.1; 2. Tsjecho-Slowakije 6.45.8; 3. Zuid-Slavië 6.47.9. Twee zonder stuurman: 1. Rusland 6.59.1; 2. België 7.00.1; 3. Argentinië 7.06.0. Skif 1. Polen (Kocerka) 7.08.3; 2. Rusland (Tjukalov) 7.12.4; 3. Nederland (Van Mesdag) 7.13.6. De Coupe Glandaz, bestemd voor het land dat de meeste overwinningen behaalde, ging naar Rusland dat drie titels verwierf. De Coupe Carla Montu voor het Tand dat de meeste punten behaalde bij de kampioenschappen, viel eveneens voor een jaar aan Rusland ten deel. De Poolse athleet Chromik heeft te Warschau een poging gedaan het wereldrecord over de 2000 meter te verbeteren. De Pool slaagde niet, maar liet toch de goede tijd van 5 min. 10.6 sec. afdrukken, waarmede hij het Poolse record verbeterde. --- ROBBENMEISJES BREKEN NEDERL. RECORDS ALGIERS. Op de internationale zwemwedstrijden te Algiers, waaraan deelgenomen is dooreen Robbenploeg bestaande uit Mary Kok, Atie Voorbij, Lenie de Nijs en Rita Kroon heeft deze ploeg de 4 maal 100 meter wisselslag estafette gezwommen in 5 min. en 0,8 sec. Hiermede bleef zij Sk7 sec. boven het bestaande wereldrecord van 5.00,1, dat op 17 Juli van dit jaar in Parijs door Nederland werd gemaakt. Deze tijd betekende echter wel een Nederlands record, dat met 5.06 sedert 26 Maart van dit jaar in handenwas van de RDZ. Mary Kok noteerde op de 200 meter vrije slag 2 min. 23,8 sec. Zij bleef hiermee 2,1 sec. boven het wereldrecord van Ragnhild Hveger (2.21.7), maa'r Mary hééft hiermede wel het ruim 17* jaar oude Nederlandse record van de RDZ-zwemster Rie van Veen met 0,8 sec. verbeterd. Mary’s aanval op het wereldrecord 440 yards vrije slag mislukte. Zij bleef 0,9 sec. boven het wereldrecord van de Amerikaanse Ann Curtiss, die 5.07,9 heeft gezwommen. --- Europees kampioenschap Olympiajollen Nederlander De Jong leidt LINZ. Op de Traunsee bij Gmunden is een begin gemaakt met de wedstrijden om het Europees kampioenschap Olympiajollen. Na twee wedstrijden heeft onze landgenoot De Jong de leiding met 1884 punten. De Oostenrijker dr Wolfgang werd winnaar van de eerste wedstrijd met de Turk Erzim Demir op de tweede plaats. Onze landgenoot De Jong passeerde toen als zesde de finish. Bij de start van de tweede wedstrijd kwamen De Jong en dr Wolfgang niet snel weg. Doch dit mocht de Nederlander niet verhinderen om de wedstrijd te winnen en na de eerste dag in het algemeen klassement de leiding te nemen. --- Fanny stootte nieuw Nederlands record, maar... Ring voldeed niet aan de eisen RHENEN. Dooreen organisatorische fout is Fanny Blankers-Koen geen Nederlandse recordhoudster voor het kogelstoten geworden. Tijdens nationale athletiekwedstrijden te Rhenen stootte zij Zaterdag de kogel 12.52 meter ver, hetgeen een nieuw Nederlands record zou hebben betekend, indien de organisatoren haar niet per abuis deze prestatie inde niet-officiele ring had laten verrichten. Bij deze wedstrijden waren n.l. twee ringen en juist het nummer kogelstoten voor dames werd inde niet-officiële ring afgewerkt. Het Nederlands record staat sedert 3 Augustus 1941 met 12.375 meter op naam van Jo van Schouwen-Cramer. De afstand van Fanny Blankers-Koen was dus 14% centimeter meer. Toen zij hoorde, dat het record niet kon worden erkend, heeft zij geprobeerd om inde officiële ring haar prestatie te herhalen. Dit mislukte. In Amsterdam heeft een bondshonkbalnegental Zaterdag met 4-3 gewonnen van de Warcom Flyers, een team samengesteld uit Amerikaanse piloten. --- DE ZWARE STRIJD IS BEGONNEN Koning Voetbal deed zijn intrede Grote overwinningen van Willem II, S.C. Enschede en MVV Koning Voetbal is teruggekeerd. Zesendertig betaalde elftallen zijn gisteren als herauten de komst van Zijne Majesteit in vol ornaat komen aankondigen: over twee weken is het zover, dan draait de competitie op volle toeren. De strijd welke de hoofdklassers gisteren begonnen zijn, wordt een strijd van „to be or not to be”, een strijd op leven en dood, de strijd om een plaats inde eredivisie. Exces in Rotterdam Hoe kostbaar elk puntje voor de clubs is, bleek op de eerste Zondag direct al. Over de gehele linie werd tamelijk fel en fors spel geleverd en bij een wedstrijd leidde de verbetenheid van de spelers (en publiek) zelfs tot een exces. Dat was bij Sparta-Roda Sport, waar de Deventer scheidsrechter Beltman onder de hoede van de politie het veld moest verlaten. Een strafschop, welke hij kort voor het einde tegen Roda Sport gaf, was hiertoe de aanleiding. Aanvankelijk weigerden de Roda Sportspelers verder te spelen (staking dus), maar het bestuur van de Limburgse club wist zijn mannetjes te bewegen toch de wedstrijd uitte spelen. De strafschop werd benut (Sparta won met 2-1) en toen het einde daar was, meende eender Roda Sportspelers de heer Beltman te moeten lastig vallen. Het publiek ging zich er mee bemoeien en een rel was een feit. De politie beschermde de scheidsrechter en herstelde op Spangen de orde en rust. Wij stellen dit incident zo vroeg in het seizoen even op de voorgrond om er op te wijzen, welke gevaren de nieuwe competitie bedreigen. Spelers en clubbestuurderen dienen die gevaren te weren. Van Roessel topscorer Gelukkig komen er ook gunstiger geluiden van de velden. Uitstekend voetbal werd vertoond inde ontmoeting Scheveningen—Holland Sport tegen Willem 11. De landskampioen won met 6-3, hetgeen op productiviteit van zijn voorhoede en op de zwakte van de Haagse achterhoede duidt. Jan van Roessel werd op deze eerste dag topscorer met 4 doelpunten. De midvoor van Sch. Holland Sport, Jan van Geen, scoorde tweemaal. Goed voetbal speelde ook Rapid J.C., dat met 4-1 van Feyenoord won en Enschede, dat met zijn sterrenploeg (Lenstra, v.d. Wel, Odenthal) een verrassende 5-1 zege op P.S.V. behaalde. P.S.V. was overigens de enige kampioen uit het vorige seizoen, die geen winst boekte, want behalve Willem II wonnen ook NAC en Eindhoven, resp. van Limburgia met 2-0 en van E.8.0.H. met 1-0. Buiten de grote overwinningen van Willem II en Enschede, waren de overwinningen van Stormvogels op Amsterdam (0-1), van HVC op ADO (3-2) en de klinkende 5-1 van MVV op Alkmaar opvallende gebeurtenissen. Dat Fortuna ’54 zonder Bram Appel (kaakverzwering) tot een 3-0 zege op Vitesse kwam duidt erop, dat de club van Joosten van plan is een woordje mee te spreken. Overigens is het natuurlijk nog veel te vroeg om enig peil te trekken op de verrichtingen van de clubs. --- FRAAI RESULTAAT VAN ONZE HOCKEY-ELF NEDERLANDSE PLOEG BEDWONG INDIA (I-I) AMSTELVEEN. Het Nederlandse hockey-elftal heeft zich Zaterdag te Amstelveen kunnen handhaven tegen de ploeg van India, welke momenteel door Europa toert en tot nu toe nog geen enkel winstpunt had behoeven af te staan. Het had een voorsprong van 1-0 na de eerste helft, een stand welke tot ongeveer tien minuten voor het einde behouden bleef. Op dezelfde wijze als onze landgenoten het gedaan hadden, uiteen strafcorner, scoorde India toen het tegenpunt, zodat het einde kwam met gelijke stand (1-1). De ruim 6000 toeschouwers die het Wagenerstadion te Amstelveen vulden, hebben genoten van uitstekend hockey waarbij de Oranjemannen hun beroemde tegenstanders goed partij gaven. De gelijke stand gaf dan ook het juiste beeld van de krachtsverhoudingen. Want de spelers van India waren niet te vergelijken met hun voorgangers, de kunstenaars van het Olympische elftal die door brillant spelde meesters van het veld waren.. Deze ploeg was technisch uitstekend, beter en knapper vaak dan de Nederlanders, maar zij miste de finishing touch voor de goed opgezette aanvallen. Zeker driekwart van de wedstrijd werd op de Nederlandse helft van het veld gespeeld en met een minder hechte verdediging en misschien ook met een egaler veld, was de uitslag wellicht anders geworden. Oranje in conditie Daartegenover staat evenwel dat onze jongens getoond hebben dat zij nu reeds in prima conditie zijn en dat hun techniek sedert de succesvolle wedstrijden inde eerste helft van dit jaar, weer verbeterd is, kortom dat onze nationale ploeg zich nog steeds in stijgende lijn bevindt. Coach Rein de Waal, trainer Rex Norris, die zijn pupillen nu tegenover zijn ‘landgenoten zag, en Chris Berger (conditie-trainer) konden ruimschoots tevreden zijn met de resultaten van het werk in deze warme zomermaanden door hen gedaan. Zij zijn er van overtuigd dat het nóg beter zal worden, daar de jongens momenteel uiteraard nog niet in topvorm zijn. De elftalcommissie bleek een gelukkige greep gedaan te hebben met de vervanging van Vorstman op de rechtsbackplaats door Keulen van „Amersfoort". Keulen debuteerde goed. Hij was een rustige verdediger, die vertrouwen wekte en zijn partner, Drijver, de gelegenheid gaf zich vrij te bewegen. Een kans, die Drijver maar al te graag accepteerde. Zwervend over het veld greep hij op zijn bekende wijze in waar dat mogelijk was. De basis van ons team was weer de middenlinie; Loggere met zijn mannen, Van Dijck en Wagener. Dit drietal hield de voohoede van India in bedwang, een taak die vaak niet meeviel bij de buitgewoon snelle buitenspelers van India. India geen v/onderploeg Aanvoerder Loggere won de toss en koos de zon inde rug. Het was broeiend warm, waardoor vooral van de oranjemannen veel gevergd werd. Met spanning werd de wedstrijd tegemoet gezien, want wat zou India gaan doen en hoe zouden onze jongens zich houden? Na de eerste minuten ging er reeds een zucht van verlichting op, want het bleek dat de Nederlanders als zij dan vaneen wonderteam moesten verliezen, hun huid zo duur mogelijk zouden verkopen, terwijl de tegenstanders niet de indruk maakten een „wonderteam” te zijn.. Na de eerste schermutselingen wist men reeds dat onze landgenoten niet tegen een overmacht gingen vechten, dat zij zelf betrouwbaar waren en dat een verloren wedstrijd met grote cijfers zeker niet noodzakelijk was. Na ongeveer twintig minuten spelen kwam er een korte corner, welke ons de leiding zou geven. Deze corner werd door Hooghiemstra aangegeven die daarna onmiddellijk naar het doel rende. Precies zoals trainer Norris het zo graag ziet, stopte Bouwman de bal en schoot Van Erven Dorens naar de doelmond. De bal, die misschien nog naast gegaan was, werd door de toegeschoten Hooghiemstra even van richting gewijzigd en verdween in het doel van India. Overgelukkig spoedden onze jongens zich naar het middenveld. Inde tweede helft ondervonden de oranjemannen de terugslag van het buitengewoon- Snelle, en in de-/hitte vermoeiende spel. India daarentegen herstelde zich en menigmaal was de gelijkmaker nabij. Het duurde echter toch nog tot tien minuten voor het einde voor de gasten met een strafcorner succes hadden. De corner zelf werd door onze verdediging gehouden, maar er volgde een naschot door de linksbinnen Susai, waaruit de bal onhoudbaar voor Mulder in het net vloog. Met een fikse trap voorkomt hier keeper Mulder van Nederland een zeker schijnend doelpunt van India. --- Oost- en West-Duitsland verenigd op O.S. 1956 STUTTGART. Voor de eerste maal na de oorlog zullen in 1956 wederom athleten uit geheel Duitsland aan de Olympische Spelen deelnemen. Tijdens te Hinterzarten (Zwarte Woud) gehouden besprekingen zijn vertegenwoordigers van de Olympische Comité’s van West- en Oost-Duitsland overeengekomen, dat zowel naar de Winterspelen te Cortina als naar de Zomerspelen te Melbourne een gecombineerde Duitse ploeg uitgezonden zal worden, welke zal worden samengesteld op basis van de prestaties. De presidenten van de Olympische Comité’s blijven evenwel verantwoordelijk voor de athleten uit hun rayon. Overeengekomen werd dat ingeval van individuele overwinningen het volkslied gespeeld zal worden van het gebiedsdeel van de overwinnaar. Welk lied zal worden gekozen bij een ploegoverwinning zal later worden beslist. Alle athleten zullen dezelfde kleding dragen, en de vlag is ook voor allen dezelfde, nl. zwart-rood-goud. --- Sportieve waarnemingen JANUS VAN DER ZANDE GEEN GELEGENHEID OM NATUURLIJKE GAVE TE ONTPLOOIEN Probleem van werk en tijd verdiend in Nederland terdege bezinning Janus van der Zande, Nederlands hoop op de marathon, verscheen niet aan de start van de 5e Enschedese marathon. Hij had geen tijd... En dit moeten we dan constateren een jaartje voor de Olympische Spelen in Melbourne. Als Nederland in 1956 één representatieve athleet zou kunnen uitzenden, dan is dat Janus van der Zande. De met natuurlijke aanleg voor de lange afstandloop begaafde 30-jarige bakker uit het Noord-Brabantse Halsteren, die zijn naam internationaal vestigde door tweemaal „Dwars door Berlijn” te winnen en door in 1954 in enkele sterk bezette marathonlopen in het buitenland bij de eerste vijf te behoren, zal evenwel vermoedelijk niet naar Melbourne gaan. Het is thans gebleken, dat hij voor een coursein het eigen vaderland nog niet eens de tijd kan vinden om aan de start te verschijnen. Janus is bakker en het bedrijfje van zijn vader draait eigenlijk geheel om hem. Hij staat achter de deegbank en de oven en hij bezorgt het brood bij de klanten in en om Halsteren. Janus heeft een knecht gehad, maar enkele weken geleden is deze plotseling zijn ontslag komen aanbieden. Zo kon Janus, toen de Enschedese marathon gelopen werd niet uit Halsteren, van zijn bedrijf weg. Een prachtige gelegenheid om zijn krachten op internationaal niveau te meten en een prachtige voorbereiding voor de Olympische Spelen 1956 gingen verloren * * * Toch was het niet alleen het feit, dat hij geen plaatsvervanger inde bakkerij had, dat Janus van der Zande weerhield om naar Enschede te komen. Dit feit gaf uiteindelijk de doorslag, maar zoals Janus eerlijk zegt, hij had reeds lang overwogen om voor Enschede af te schrijven. Hij voelt zich nl. lang niet genoeg voorbereid voor zo’n zware loop als de marathon. Zijn werkzaamheden in cle bakkerij en als bezorger geven hem veel te weinig tijd om te trainen. Hij moet van ’s morgens heel vroeg tot ’s avonds vaak heel laat werken om zijn boterham te verdienen en een goed verantwoorde training moet er maar al te vaak bij inschieten. Dit probleem is niet van eergisteren. Het dringt reeds lang en waarschijnlijk zal het blijven dringen. Dit betekent dan, dat we Janus van der Zande rustig kunnen afschrijven voor Melbourne. De marathon op de Olympische Spelen eist een langdurige, regelmatige voorbereiding. Over heel de wereld zijnde athleten hiermede al lang bezig. Janus van der Zande nog niet. Wel heeft de gerennommeerde Mahieu namens de KNAU Janus in training genomen, maar ook Mahieu kan de bakens in Janus’ particuliere leven niet verzetten; diens werk kost te veel tijd en inspanning. * • * Is hierin nu geen verandering te brengen? Deze vraag stelden wij de heer Moerman, een van de oudgedienden inde KNAU-leiding. Heel, heel graag zou ook de KNAU Van der Zande helpen. Als zij kon zou zij voor een plaatsvervanger inde bakkerij zorgen en als zij kon zou zij Janus desnoods aan een geheel andere baan, zodat hij meer vrije tijd voor de athletiek heeft, helpen. Want ook de KNAU is er van overtuigd Jim Peters, de bekende Engelse marathonloper heeft het ook gezegd – dat er in Janus van der Zande een Olympisch kampioen schuilt. Maarde KNAU kan niets doen. Wij zijn in Nederland nu eenmaal (nog?) niet zover, dat we net als in andere landen athletiek-amateurs in het dagelijks leven kunnen helpen zonder dat de amateurstatus aangetast wordt. Ons leger kent geen soldaten en officieren, die in dat leger opgenomen zijn omdat zij als athleet de nationale eer hoog houden en in dienst overeen schat van vrije tijd de beschikking kunnen krijgen om zich aan de athletiek te wijden. En ons ambtenarenkorps kent ook geen mensen, wier enige verdienste voor de staat is, dat zij hard kunnen lopen of hoog kunnen springen. Wij kennen zelfs (nog?) niet een legale vorm van „aan baantjes helpen”. Indien de KNAU zich hier met Janus van der Zande aan zou wagen, dan zou dit een enorme ommezwaai, een totale koersverandering betekenen. Voor vele ethisch kloppende harten zou dit niet te verdragen zijn: we zouden revolutie inde athletiekwereld krijgen. En verder laat men vooral niet vergeten, dat het helemaal niet zo gemakkelijk is om iemand, die eenzijdig in handenarbeid ontwikkeld is aan een baan te helpen. De directies c.q. bestuurderen van de semi-prof voetbalclubs, die graag spelers wilden aantrekken, hebben dit inde maanden, dat transfers mogelijk waren, maar al te goed ondervonden. * * * Janus van der Zande is niet de enige Nederlandse athleet, voor wie al deze vandaag aan de dag geldende moeilijkheden gelden. Er zijn er meer: bv. sprinter Van Hardeveld en verspringer Visser. Deze twee nationale topathleten kunnen ook al over veel te weinig tijd beschikken om tot ’s werelds topklasse door te dringen. Zij zijn ook natuurlijk begaafd, maarde tijd ontbreekt om deze begaafdheid tot het uiterste te kunnen benutten. Van Hardeveld bv. is, alhoewel hij slechts op de 100 meter en 200 meter uitkomt, in feite een geboren 400-meter loper. Maar dit nummer eist heel wat meer inspanning en training dan de kortere sprintnummers, waarbij het grotendeels op natuurlijke snelheid (Bondscoach Grotewal zei ons: sprinten zit in je benen, leren doe je het nooit) aankomt. Voor deze training ontbreekt het Van Hardeveld, die de kost moet verdienen met gymnastieklessen op school en aan verenigingen, aan tijd....- * * * En kijken wij eens naar de opkomende jeugd, dan schieten ons de woorden vaneen expert op het gebied van lichamelijke opvoeding en sport te binnen. Drs K. Rijsdorp zei: „Vergeet bij het trekken van vergelijkingen tussen Nederland en buitenland nooit, dat de Nederlandse jongen en het Nederlandse meisje een veel drukker bezet leerplan hebben dan de jeugd inde meeste andere landen. Zij hebben veel minder gelegenheid om aan sport te doen. Conclusie: Nederland zal aan de top van de internationale athletiek inde toekomst slechts mee kunnen spreken door enkele van nature zeer begaafde athleten. Maar dan dient ons land er voor te zorgen, dat die natuurlijk begaafden ook inde gelegenheid zijn om zich uitte leven in hun tak van sport, anders vergaat het hen net zo als Janus van der Zande. Een probleem, dat niet eenvoudig is, maar dat o.i. daarom des temeer tot bezinning in verantwoordelijke kringen noopt. Zoals het thans gaat loopt Nederland de kans overeen jaar of tien helemaal niet meer te kunnen meepraten in het internationaal sportbestel. En laat men de ogen toch vooral niet sluiten voor de grote waarde van goede zg. sportambassadeurs. JANUS v.d. ZANDE in 1956 geen Olympische pet? ---