Oplossing vorige puzzel --- Het domme jongetje Daar was er eens een jongetje dat alles weten wou. Een ongeduldig jongetje dat weten moest en zou hóe Sinterklaas het dak op klom. O, jongetje, wat dom, wat dom. Hij nam de grote keldertrap, weet je zo’n hele hoge. Toen deed hij iets dat jongetje wat jongetjes niet mogen. Hij nam de trap en klom en klom O, jongetje, wat dom, wat dom. Hij klom tot aan schoorsteen toe, ging zitten op het dak. De boze wind riep oei en boeh, de regen zei: tik tak. Hij was kletsnat en woei haast om. O, jongetje, wat dom, wat dom. Nu ligt dat jongetje met griep, hij heeft een zware kou, dat ongeduldig jongetje dat alles weten wou. Hij draait zich in zijn bedje om en denkt: wat was ik vreeslijk dom. --- JEUGD PUZZLE --- In lange rijen wachten de Franse In lange rijen wachten de Franse automobilisten bij de tankstations om een paar liters benzine te kopen. De benzinepositie in Frankrijk is dermate precair, dat de premier zich reeds via radio en televisie tot autorijdend Frankrijk heeft gewend, met het verzoek de uiterste bezuiniging te betrachten. Er staan al vele stations „dr00g”.... --- VROUWENPRAAT Briefje bij boodschappen Ja, kijk eens mevrouw Dinges: dat vind ik nu toch niet aardig van u. Ik noem u maar Dinges, omdat ik u niet bij name ken, begrijpt u? en eerlijk gezegd ben ik naar uw „van” ook helemaal niet nieuwsgierig. U hebt er, trouwens, als ik het goed heb, verscheidene en ik zou mij dus lelijk inde vingers kunnen snijden met er hier maar één te noemen. Terwijl ik die vingers daarbij elke dag zo broodnodig heb. Goed, u moet zich dat Dinges dan maar laten aanleunen, dat is voor u ook wel zo voordelig, want nu weet niemand dat ik u op het oog heb. En al stoort u zich dan ook lekker aan geen sterveling, als u iets inde zin hebt: met naam en toenaam inde krant staan is óók niet alles, behalve met een gele trui of een zwemmedaille en dergelijke. Maar voor zoiets komt u nu niet zozeer in aanmerking, want daartoe is nog wel wat zelfdiscipline nodig, en van dat artikel bent u nu niet zo best voorzien. Wèl van andere, daar weet ik van mee te praten. En over dat laatste wilde ik het nu juist eens met u hebben. Door de bank, mevrouw Dinges, ben ik werkelijk geen veeleisend mens. Gaat u maar na: vindt u één pakje thee inde week nu zó onbescheiden? Het kon toch erger, dacht me en sinds de bevrijding sla ik er altijd twéé tegelijk in, eens inde veertien dagen. Het is goedkoper dan alcohol, zelfs twee pakjes sigaretten per week komen nog duurder uit, en u weet niet half hoe heerlijk een bezig mens opfleurt vaneen authentieke sterke verse kop thee dus zodoende. En laat ik nu verleden zaterdag, tot mijn argeloze, verbazing, die twee bescheiden onsjes niet eens kunnen krijgen voor mijn goeie geld. Ik wou er niet aan; néé, dat was nu toch te gek. Zo’n kruidenier moet toch voorraad hebben, zeg nu zelf: thee is tenslotte geen dagartikel zoals bloemen of gebakjes. Maar néé hoor: één onsje kon ik dan nog krijgen, vooruit, omdat ik het was. Maar twee konden er niet af, want hij was schoon door alles heen. Wie hem daar dan afgeholpen had? U, mevrouw Dinges, hij zei het zelf en de man is een solide, huisvader, die ik al jaren ken, dus waarom zou ik hem niet geloven? Hij had zich nog aardig schrap gezet ook, zei hij, en u niet meer gegeven dan mij, maar u was telkens teruggekomen met een ander gezicht en een andere boodschappentas, en daar kan hij op het laatst geen oog op houden. Nee, nee, daar kon ik inkomen, ’n nijvere middenstander heeft al papieren genoeg aan zijn hoofd, hij kan kwalijk op eigen gelegenheid een soort klantenpersoonsbewijs gaan invoeren. Maar ik wou toch wel graag van hem weten waf die mevrouw Dinges in vredesnaam bezielde om zo uitbundig aan het theedrinken te slaan? In vredesnaam?, snauwde de vermoeide man. In oorlogsnaam bedoelt u. Zij is bang dat er óórlog komt, in verband met Hongarije, en nu slaat zij in wat ze krijgen kan. Stapelgek is ze... * * * Ja, de man moet wel erg moe geweest zijn en héél prikkelbaar, want wie zegt nu zoiets van ’n klant, nietwaar? Het was maar goed dat u het niet hoorde maar een tikje gelijk had hij wel. Nee, kijk, u moet mij goed gegrijpen: u bent niet gek omdat u thee inslaat, dat wil ik niet gezegd hebben. Maar u bent eh niet helemaal snik omdat u veel te wéinig inslaat. Daar kijkt u van op, hè? Dacht ik wel. Maar moet u eens luisteren in meen het goed met de mensen, en ik wil u best een adviesje aan de hand doen. Kost u niets, hoor; service van de zaak, en u kunt er altijd uw voordeel,mee .doen. Ik sla..zelf ni.e.te ,in, dat tussen haakjes, maar dat moet ik natuurlijk helemaal zelf weten:' Ik blijf gewoon met al mijn natjes en droogjes één pak of potje voor, en als het op is? Wel, dan is het delen gedaan, heb ik van mijn grootmoeder geleerd. Want ik redeneer zó (maar ik geef mijn mening direct voor een betere): er komt géén oorlog, of er komt er wel een. * * * TÏT omt er géén oorlog, dan zit ik maar met mijn dure voorraad die ik toch niet vakkundig bewaren kan, en die dus alle kans heeft te gaan schimmelen of muf worden voor ik er doorheen gegeten of gedronken ben. Komt er wèl oorlog nu mevrouw, ik kan het mis hebben, maar dan zal ik al blij zijn dat ik er met mijn gezin het naakte leven afbreng. Want in veertig ging het raar, maar als nu de poppen gaan dansen zult u nog wat anders beleven... Daarnaast heb ik ook nog wel een stuk of wat morele bezwaren tegen die puilende boodschappentas, maar daar zal ik u maar niet mee lastig vallen. Boter is al een prijzig artikel, wat zal ik die nu nóg aan de galg gaan smeren ook? Want u bent immers van het soort dat maar voor één ding alle aandacht heeft, en dat is voor het welvaren van Mevrouw Dinges; de rest kan voor uw part... Nu ja, dit is per slot een nette krant. Mooi: u graait dus waf u graaien kunt, meneer Dinges betaalt wel, want die is óf uit hetzelfde hout gesneden óf hij heeft het tegenpruttelen allang opgegeven. Maar heeft u nu heus wel aan alles gedacht? Want die thee en koffie is nog maar een begin. Als u iets doet moet u het goed doen, dat bent u toch wel met me eens. Kijk, daarom moet u vooral op uw qui vive wezen, en elke avond de krant uitspellen, daar kunt u nog heel wat uit opsteken. Zodra u nu weer iets over die kolonel Nasser leest (een knappe man om te zien, zeker, maar laat u niet inde boot nemen, vooral niet in het Suezkanaal!) en het lijkt ook maar een beetje op dwarsdrijverij: direct de olieman aanhouden. Alle oliemannen desnoods, en maar blikken vol inslaan. Laat meneer Dinges eventueel maar een flinke tank bezorgen, hij warmt zich er tenslotte ook bij, o zo. * * * \T an olie gesproken: hebt u wel bij* tijds aan slaolie gedacht, want die maken ze van pinda’s en die groeien hier óók niet naast de deur... Juist: en dan wol, die mag u ook wel in gedachten houden, met al die vraag naar uniformen. ■ Al ’n stuk of tien dekens ingeslagen en een paar balen breiwol? En léér dat is waar ook, dat kon ook wel eens schaars worden: tien paar schoenen in voorraad is niet slecht bekeken. En weet u nog hoe krap wij inde vorige oorlog zaten met huishoudgerei en glas- en aardewerk, en textiel, en specerijen, en peulvruchten, en papier, en wasmiddelen, en brandstof, en... O, mevrouw Dinges, als ik u was liet ik er een huis bij bouwen want dat hebt u best nodig, geloof me. En mocht u bij geval ergens een plekje vloer over hebben: leg daar dan een Hongaarse moeder neer, met haar baby desnoods op uw oudste beddegoed natuurlijk dan slaat u twee vliegen ineen klap, en u zult haar zien kijken! SASKIA --- Schoonheidsrecepten van beroemde vrouwen Madame de Montespan Frangoise Aténais de Montespan was jarenlang de uitgesproken favorite van Lodewijk XIV. Zij schonk hem acht kinderen, welke alle werden gewettigd. Zij was een stralende schoonheid met wondermooi lichtblond haar, azuurblauwe ogen en zeer fraaie witte tanden. Bovendien moet zij betoverend en zeer zeker van haar optreden zijn ge- weest. Toen zij stierf inde leeftijd van 66 jaar was zij, naar verteld wordt, ~zo mooi als de dageraad”. Zij had in haar dienst een oude weduwe, Madame Sacron, aan wie zij niet alleen de opvoeding van haar kinderen toevertrouwde, maar ook de bereiding van haar schoonheidsmiddelen. Deze Madame Scarron dan maakte voor haar meesteres de volgende regels voor tand verzorging: Wrijf de tanden dagelijks met een vers salieblad. Dat maakt ze wit en helder en houdt ze gezond. De allerbuitenste schil vaneen sinaasappel, volkomen gedroogd en daarna tot poeder vermalen, is eveneens, volgens de oude dienares althans, een uitstekend en gezond verzorgingsmiddel voor het gebit. --- Advertentie (Advertentie) In één nacht Uw handen gaaf en zacht • :r;' ”y- , j Sun balm --- Land- en tuinbouw De stoppelknollen dit jaar De stoppelknollen hebben dit jaar over het algemeen weinig knol en veel loof. De vraag doet zich nu voor, of deze veranderde verhouding loof-knol ook consequenties met zich meebrengt voor de voeding. Volgens de analyses van knol en loof is het loof naar verhouding het eiwitrijkst. Inde knollen vinden we een percentage verteerbaar eiwitachtige stoffen van 0,8, in het loof van 1,8, dus meer dan tweemaal zoveel. Wanneer we nu lus evenveel knollen voeren als normaal, dus ongeveer 50 kg per dier per dag, betekent dit, dat we aanzienlijk meer eiwit voeren. Het gevolg hiervan moet dus zijn, dat we ook meer moeten melken. Dit laatste is echter niet het geval. We kunnen nu hiervoor twee oorzaken zoeken. Inde eerste plaats is voor veel melk wel veel eiwit nodig, maar eiwit ineen goed uitgebalanceerd rantsoen. Dus in een rantsoen met de juiste verhouding tussen eiwit en zetmeelwaarde. Deze verhouding is nu door de abnormale ontwikkeling van de stoppelknollen enigszins zoek geraakt, wanneer we ons ook dit jaar houden aan het gebruikelijke rantsoen voor de knollentijd. We zulle® – dit--ja-ar (neer zetmeel moeten geven. Dit kunnen we bereiken door naast Hët~fa'ntsoeff Van "50 kg knollen nog 6 kg aardappelen bij te voeren, of 1 V-z kg graanmeel. Het spreekt vanzelf, dat wede paar kg hooi en het stro hierbij niet mogen vergeten. Een rantsoen van bovenstaande samenstelling is goed voor een koe die een liter of tien melk produceert. Nu worden inde praktijk vaak meer knollen gevoerd dan 50 kg per dier per dag. En omdat de maag vaneen koe zelfs nog enigszins beperkt is, betekent dit dus dat er minder stro en minder aardappelen kunnen worden opgenomen. Daardoor raakt dan de eiwit-zetmeelverhouding scheef met als gevolg eiwitverlies. Dit verloren gaande eiwit komt inde mest terecht en kan tevens een ongunstige invloed hebben op het geraamte. Een tweede mogelijkheid is, dat het eiwit in het loof te hoog wordt aangeslagen. Iri de praktijk doet men nl. algemeen de ervaring op dat men meer melkt van stoppelknollen met goed ontwikkelde knollen dan van die waarbij de knollen maar klein zijn. Daarom ziet een boer graag goede grote knollen. Het is dus best mogelijk dat de melkkoe zich in het stoppelknollengeval niet aan de theorie houdt. Dit komt trouwens wel eens meer voor. En dan is het natuurlijk een gewoon verschijnsel dat de melkgift niet stijgt, ondanks het meerdere loof. Een ander opmerkelijk verschijnsel dit jaar is, dat de koeien ondanks het knollen voeren vrij vast op de mest blijven. ledereen weet, dat het anders in deze tijd uitkijken is, wanneer men over de mestgang loopt. Nu wordt deze dunne ontlasting toegeschreven aan het oxaalzuur. Ook kunnen hierop invloed hebben de vuiligheden die vaak aan de knollen en het loof kleven. Oxaalzuur komt in hoofdzaak voor in ’t blad. Bij voeren van veel blad zou men, dus. een zeer dunne ontlastjng. moeten verwachten. Ook in dit 'Opzicht gedragen de. knollen, zich dus dit jaar tégen dé regels, ’.wë' hoeven' hiér niet over in te zitten. We kunnen alleen deze verschijnselen als opmerkelijk beschouwen. En verder kunnen we er bij het voeren rekening mee houden, ook bij de ingekuilde knollen, dat we er wat zuiniger mee omspringen. De voederpositie is dit jaar op vele bedrijven niet erg rooskleurig. Daarom is het meer dan ooit gewenst zuinig met het voer te zijn. En het zuinigst zijn we er mee, wanneer we zorgen voor goede verhoudingen inde rantsoenen. Dan komt elk onderdeel het beste tot zijn recht en gaat er het minst verloren. P. A. v. Z. --- Damrubriek HET WERELDKAMPIOENSCHAP Door het niet meespelen van de aanvankelijk ingeschreven Russische dammers verloor de wedstrijd om het wereldkampioenschap wel veel van zijn belangrijkheid, maarde direct genomen maatregelen om het aantal deelnemers te handhaven, waardoor de Fransman Gournier o.a. uit de vergetelheid naar voren kwam, zorgden niettemin voor een aantrekkelijk tournooi. Nu blijkt wel, dat de werkelijke titelstrijd een Nederlandse aangelegenheid is, zij het dan ook dat de invaller Gournier dit poogt te logenstraffen. Hij heeft hierbij het voordeel dat de sterke Nederlandse kopgroep elkaar kostbare punten afsnoept, zodat er een mogelijkheid blijft, dat Gournier er met de „kluif” tussenuit trekt Men behoeft niet aan persoonsverheerlijking te doen, om de heer Keiler met belangstelling te blijven volgen. Er is geen deelnemer met zo’n staat van dienst als deze; een dozijn malen kampioen van Nederland, enkele malen speelde hij matches met als inzet de titel van wereldkampioen, matches, die hij eervol verloor. Intussen vorderen de jaren en als hij wereldkampioen mocht worden, zou het nog juist op tijd zijn. Want het is een ongeschreven wet dat de jeugd de oudere meesters vroeg of laat terzjjde schuift. Het zou voor Keiler een prachtige kroon op zijn werk zijn, al was het slechts als een hulde voor de grote diensten die hü de propaganda voor het damspel en de organisatie van de Kon. Ned. Dambond bewezen heeft. En Rozenburg dan?, vraagt u. Practisch staan de kansen van deze gelijk met die van Keiler (op het ogenblik dat wij dit schrijven). We geloven ook, dat als iemand een voorsprong op Keiler zal krijgen, dit Roózenburg zal zijn. Ook Keiler zal zich meer zorgen maken over zijn landgenoot dan over Gournier. Deslauriers, eender Canadezen, die bij een vorige gelegenheid in Nederland naam maakten, lijkt zo op de helft van de wedstrijd geen serieuze kanshebber meer. Met Huisman heeft hij de twijfelachtige eer, als remisekoning te worden uitgekreten. En dit toch ondanks een gedurfde opzet der partijen. Men ziet maar eens de hier volgende partij. Wit: Huisman. Zwart: Deslauriers. 1. 32-28, 18-23; 2. 33-29. 23 x 32 ; 3. 37x28, 19-24; 4. 39-33, 14-19; 5. 41-37, 10- 6. 44-39, 13-18; 7. 38-32, 8-13; 8. 50-44, 18-23 ; 9. 29x18, 12x23; 10. 34- 23 x 34; 11. 40 x 29, 20-25; 12. 29 x 20, 15 x 24; 13. 42-38, 5-10; 14. 47-42, 7-12; 15. 44-40, 12-18; 16. 39-34, 10-15; 17. 43-39, 2-7; 18. 28-22, 17 x 28; 19. 32X12. 7x18; 20. 48-43, 1-7 ; 21. 46-41, 7-12; 22. 37-32, 14-20; 23. 41-37, 4-10; 24. 33-28, 10-14; 25. 31-27, 3-8; 26. 36-31, 1127. 49-44, 17-21; 28. 31-26, 18-23; 29. 26x17, 12x21; 30. 34-30, 25 x 34; 31. 40x19, 13x33; 32. 38x29, 24x33; 33. 39 x 28, 21-26 ; 34. 44-40, 19-24 ; 35. 40-34, 20-25; 36. 27-22, 14-20; 37. 34-29, 24x33; 38. 28x39, 8-12; 39. 32-27, 9-13; 40. 42-38, 12-17; 41. 22x11, 6x17; 42. 39-33, 13-18; 43.33-28, 16-21; 44. 27x16, 18-22: 45. 38-32, 22x33; 46. 32-27, 17-21; 47. 27-22, 25-30 ; 48. 16 x 27, 30-34; 49. 35- 34 x 25 ; 50. 22-18, 25-30 ; 51. 18-13, 30-34 ; 52. 13-9, 26-31; 53. 37x26, 33-39; 54. 43-38, 39-44 ; 55. 9-3, 20-25 ; 56. 27-22, 44-50; 57. 3-17, 34-40 ; 58. 45 x 34, 50-45; 59. 34-30, 25x34; 60. 17-6, 45-40. Remise. * * * Probleem van J. Scheijen te Kerkrade. Wit speelt en wint. Oplossing kunnen gezonden worden aan de redactie of aan ons persoonlijk adres, M. v. Oostrom, Gronoviusstraat 49, Deventer, Oplossing probleem Tévan: Wit: 31-27, 42-38, 33-28 34-30, 48x19 en wint. Goede oplossingen ontvangen van de heren A. J. Lambers te Deventer; H. Saris te Diepenveen; B. H. W. v.d. Beek te Wijhe. --- een cryptogram.... wel een cryptogram Ja, dames en heren van ons puzzelgenootschap, zó was het deze keer. De helft was wild enthousiast over ons voorstel en de rest betuigde zijn afgrijzen jegens een eventueel cryptogram. Enfin, u kunt het inde gedichten, die wij geplaatst hebben, lezen. Eén oude mijnheer ging zelfs op ons gevoel werken en jammerde: „Juffrouw, dat kunt u een oude man, die niets anders dan een puzzelpleziertje heeft, toch niet aandoen!” We zaten er wel een beetje mee te kijken, maar we hebbeh besloten, dat er eerdaags wél een cryptogram komt. We zullen nog een poosje wachten, want u moet uw krachten nog sparen voor de Sinterklaaswedstrijd. Kijk allemaal op 1 december goed naar de puzzelpagina want dan gaat het gebeuren: Onze grote dichtwedstrijd. We verwachten dan een lawine van inzendingen, want hoewel we er nu al massa’s krijgen, puzzelt toch héél Deventer en omgeving nog niet mee. Dus voor dat cryptogram behoeft u voorlopig nog niet bang te zijn. Hier volgen twee gedichtjes, die de meningen hieromtrent weergeven. En het antwoord dat u vroeg: „Is de puzzel zwaar genoeg?” Schrap mij voor het cryptogram, En ook voor een anagram. ’t Kruiswoordpuzzel is de vorm Die ik stel als hoogste norm. HISSINK. • * * Cryptogram of kruiswoordraadsel Zeer geachte Puzzelman, Zijn voor mij sport en ontspanning, Daar geniet ik telkens van. Om ze dan nog in te zenden, Dat vergeet ik telkens weer. En dan zie ik dat een ander Weer gaat strijken met de eer. Toch wil ik het eens proberen, Misschien dat het de taart wel wordt. Als het toch een niet mocht wezen Dan is het voor mij nog sport. En nu wil u natuurlijk wel erg graag weten, wie de prijzen deze week gewonnen hebben. (Voor zover u het nog niet gelezen heeft, want de meeste mensen kijken altijd eerst of hun naam ook bij de gelukkigen staat.) De taart gaat deze week naar mevr. G. MüLLERIPENBURG, SLOETSTRAAT 31, ZUTPHEN. Sigaretten zijn gewonnen door J. V. PLAS, RUURLOSEWEG 7, VORDEN en de cakes krijgen mevr. A. J. BALK-v. d. KOLK, GRAAF OTTOSINGEL 135, ZUTPHEN, mevr. G. SMEERDIJK-v. d. KOLK, RIJKSSTRAATWEG in VOORST en mevr. BaCKERS-v. LEUSDEN, STARINGSTRAAT 9, ZUTPHEN. Allemaal gefeliciteerd met uw puzzelsucces! De nieuwe puzzel kunt u t.m, a.s. woensdag insturen aan het Zutphens Dagblad, afdeling Puzzel, Houtmarkt 66 in Zutphen. Veel succes maar weer en we nemen afscheid van u met een paar gedichtjes „voortgesproten uit ’s puzzelaars brein”. (Wij worden er zelf ook al lyrisch van!) De puzzels geplaatst in het zaterdagnummer van het Z.D. Brengen voor mij geen moeilijkheden mee! U vindt dit wellicht een weinig raar? Maar ik zit nooit met de handen in het haar ! ! Nu zult u wel denken: Wat lef heeft die vent! Of: Heeft hij voor puzzelen soms groot talent? In beide gevallen is het antwoord: „Neen!” De werkelijkheid? Ik ben door m’n haren heen ! ! P. BROEKHOVEN. * » * Reeds dikwijls zag ik in ’t zaterdagblad, Een Z.D.-puzzel verschijnen. Toch had ik nog nimmer de moed gehad, Mij te wagen aan die cijfers en lijnen. Maar ja, eens moet ’t toch de eerste maal zijn, En daarom, maar zoeken en speuren, Ben je dan begonnen, dan vind je het fijn, Dan zal het ook prima gebeuren. Nu is het zover, het produkt is gereed, Naar ik hoop zonder haken en ogen. Al kostte een enkele vraag mij ook zweet, 'k Hoop toch, op een goede uitslag te bogen. D. J. SCHOENMAKER Horizontaal: 2 andere naam voor zondag, 9 telg, 10 klaaglied, 11 godin der dageraad, 13 maand, 14 verhindering, 15 over, 17 twee- klank, 19 afk. voor Voorbereidend Hogere School, 21 bijwoord, 22 hut, 25 ras, 27 verbinding tussen schip en kade, 28 afvoer, 30 kleur, 32 in het jaar des Heeren, 33 soort brandstof, 35 deel v.d. bijbel, 36 onderricht, 37 voegwoord, 38 grote watervlakte, 40 belemmering, 42 zeemacht, 44 eiergerecht, 46 klein tandrad. Verticaal: 1 smalle opening, 2 sterke drank, 3 bolgewas, 4 smalle straat, 5 gistmiddel, 6 reeds, 7 scheepstouw, 8 helmschuif, 12 internationale sportspelen, 13 koude wind in Z.-Frankrijk, 16 vrouw met artistiek beroep, 18 kussenhoes, 20 Germ. dondergod, 23 onderwijs, 24 stronk, 25 vruchtennat, 26 zijrivier v.d. Wolga, 29 modelbeeld, 31 wjjnglas, 33 naaigerei, 34 Griekse wijn, 39 Eng. titel, 41 schel, 43 windrichting, 45 wederkerig voorn.woord. --- Oplossing vorige puzzel Horizontaal: 1 kim, 3 plengen, 9 or, 11 iiver, 12 trouw, 15 Teuge, 17 oor, 18 alk, 20 lier, 21 e.g., 22 wees, 24 sul, 25 koraal, 27 la, 28 eend, 29 pat, 31 leed, 32 nood, 34 net, 36 adel, 37 V.S., 39 ruiter, 42 end, 44 koon, 45 we, 46 Newa, 48 no, 49 kei, 50 deern, 52 manen, 54 riem, 56 Si, 57 legatie, 58 koe. Verticaal: 1 katoen, 2 Moor, 4 lij, 5 evt., 6 Neel, 7 gruis, 8 Neerland, 10 Ru, 13 rog, 14 woerd, 16 geul, 19 Kea, 22 wonder, 23 sap, 25 keen, 26 landen, 28 Ee, 30 toer, 31 lavendel, 33 0.L., 35 tuk, 36 atoom, 38 snee, 40 ion, 41 heinde, 43 dwerg, 45 wee, 47 aria, 49 knik, 51 net, 53 a.s., 55 m.i. --- Advertentie (Advertentie) ...als steeds de Uwe* j ƒ *U behoort tot de mensen van smaak en verstand omdat U Kienzle kiest voor klokken, reiswekkers en wekkers. Kienzle: Om de artistieke modellen en vooral om de kwaliteit van het uurwerkt BIJ ALLE GOEDE VAKZAKENI --- – De laatste 200 man Britse troepen, De laatste 200 man Britse troepen, die zich nog sedert het einde van de tweede wereldoorlog in Japan bevonden zijn donderdag van hun basis in Kure vertrokken om vrijdag scheep te gaan naar hun respectieve landen van herkomst: Engeland, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. – Vrijdagochtend heeft inde Lewis Merthyr-steenkolenmijn, te Trehafod, in Zuid Wales, een ontploffing plaats gevonden, waarbij vermoedelijk tw’ee mannen om het leven zijn gekomen. Er zijn twaalf gewonden. --- VOOR ONZE LEZERS ONDER DE TWAALF Een vlugge Piet DOOR < MIES BOUHUYS j Het was weer net als altijd: te laat aan tafel, te langzaam eten, o zo lang er over doen om zijn speelgoed op te ruimen en nog veel langzamer met uitkleden. „Weer een uur te laat in bed”, zei moeder. Piet hoorde aan haar stem hóe erg ze dat vond. „Morgen kun je niet eens wakker blijven”, zei ze en toen Piet niets terug zei en z’n moeder het licht uitknipte, zuchtte ze: „Ik wou maar één ding: dat Sinterklaas mij een ander jongetje bracht in jouw plaats, dat niet zo langzaam was als jij.” „Zou u me écht ruilen?” vroeg Piet, toch wel een beetje geschrokken. „Ik weet het niet”, zei z’n moeder, „maar ga nu maar slapen”. Het duurde wel een poosje voor hij echt sliep, want hij lag nog na te denken over wat zijn moeder had gezegd. Maar hij sliep toch in, want toen er tegen het raam getikt werd, schrok hij ten. Wie klopte daar op zijn raam? „We komen nooit klaar”, zuchtte hij. Het moest al nacht zijn. „Piet, Piet”, klonk een zachte stem buiten, „kom eens hier.” Het kon niet anders, het móest wel voor hem zijn. Piet kwam, toch wel een beetje bang, zijn bed uit. Toen hij het gordijn opzij schoof, liet hij het meteen weer vallen, want vlak voor zich zag hü een groot wit paardenhoofd. „Schrik niet”, riep het paard, „ik ben het, de schimmel van Sint. Kom nou Piet, mijn baas heeft je nodig.” „Mij ?” vroeg Piet verbaasd, „heeft Sinterklaas mij nodig?” Hij vergat zijn hele schrik. „Kom nou, toch”, riep het paard ongeduldig, „doe het raam open en klim op mijn rug. Onderweg vertel ik je wel wat er aan de hand is.” Voor Piet wist wat hij deed, zat hij al op de rug van de schimmel. Die vertelde: „Onze jongste Pieterbaas heeft kou gevat. Hij ligt in bed en mag er niet uit. En we kunnen hem niet missen, weet je. Nu heeft Sint in zijn boek gezocht naar een jongetje dat ook Piet heet en net zo vlug is als onze eigen Piet. Die is de vlugste van allemaal, weet-je. Hü rent maar heen en weer met pakjes en dozen. Hij klimt dak op, dak af. Dat moet jij nu doen.” „Ik?”, vroeg Piet en hij kon zelf voelen dat hij wit werd om zijn neus. „Het is een reuze eer”, zei het paard, „Sint had geen tijd om lang te zoeken ën hij wou absoluut een jongetje dat Piet heette.” „Maar hoe kan Sint dat nou doen”, riep Piet. „ik ben helemaal niet vlug.” „Wat zeg je me daar?” zei de schimmel, „dat kun je ons niet aandoen. Er is geen tijd meer om een ander jongetje op te halen. O, doe het alsjeblieft. Sint is wanhopig. Je moét.” „Maar ik kan niet vlug zijn”, zuchtte Piet, terwijl de schimmel maar voortholde. „Onzin”, zei het paard, „iedereen die het wil, kan vlug zijn.” Verder zei hij niets meer. Ze waren er. Het grote huis waar Sint zijn intrek had genomen, leek wel een fabriek. Pieter'bazen liepen af en aan. Overal lagen stapels pakjes en stonden kisten vol cadeaus die allemaal moesten worden bezorgd. Tussen die stapels in zat Sinterklaas aan zijn schrijfmachine te schrijven. Zijn ogen stonden ernstig: „eW komen nooit klaar”, zuchtte hij. Maar toen zag hij de schimmel die met Piet op zijn rug naar binnen kwam gedraafd. Hij sprong overeind en kwam met uitgestoken handen op Piet af. „Dag kleine vlugge vriend”, zei hij, „wil je me echt helpen?” Zijn ogen straalden en Piet durfde niet te zeggen dat het een vergissing moest zijn. Je kon toch geen nee zeggen tegen Sinterklaas? „Wil je meteen beginnen?”, vroeg Sint en hij haalde van zijn schrijfbureau een lange lijst namen. „De pakjes liggen daar”, wees hij. Het was de grootste stapel die er bij was. „Je weet hoe het moet”, zei de schimmel, die nog altijd naast hem stond. „Dak op, pakjes inde schoorsteen en meteen weer weg. Volgende dak. Als je zak leeg is, haal je hier een nieuwe. En denk erom! Het móet vannacht klaar.” Piet zei niets meer. Hij holde met de lijst naar de stapel pakjes en zocht ze bij elkaar. „Vlug zijn, vlug zijn”, zei hij aldoor in zichzelf en dat viel niet mee, want hij was nog nooit vlug geweest. Niet thuis, niet op school, niet op straat, zelfs niet bij het spelen. Maar het gekke was dat het lukte, ook al had hij het nog nooit geprobeerd. Het was eigenlijk heel leuk om eens vlug te zijn, ontdekte hij. De andere Pieten keken met open mond toen ze zagen hoe dat jongetje zijn zak ineen wip had volgepakt, naar buiten rende, tegen een dak opklauterde en er twee minuten later al weer afgleed. Het leek wel of hij vleugels had, zo vlug ging hij van huis tot huis. En iedere keer als hij weer een nieuwe zak kwam halen, keek Sint van zijn papieren op en lachte blij tegen zijn nieuwe knechtje. „O, als Sint het eens Wist”, dacht hij met een kleur, „hoe iedereen altijd op mij wachten moet tot ze er kwaad van worden. Waarom heb ik toch nooit eerder geprobeerd om vlug te zijn?” Hij kon het haast niet voor zich houden en toen hij eindelijk, tegen de morgen al, klaar was met zijn werk, ging hij naar de schrijftafel van Sinterklaas, die ook net zijn pen neerlegde. Nog vóór Piet iets zeggen kon, lachte Sint, „ik weet wel wat je me komt vertellen”, zei hij, „natuurlijk wist ik dat jij het langzaamste jongetje bent dat er bestaat. Ik wou je de kans geven om te laten zien dat je ook anders kan. En, hoe beviel het je om vlug te zijn?” „Het was heerlijk Sint”, zei Piet, „en ik ben er niet eens moe van. Al zou ik willen, ik zou niet langzaam meer kunnen zijn.” „Dat was ook de bedoeling”, lachte Sint, „beloof je me dat?” Piet gaf er een stevige hand op en toen ze afscheid namen zei Sint: „Ik denk wel dat ik er vanavond nog even zelf uit ga. Weet je waarheen? Naar het vlugste jongetje van de stad. Die heeft wel iets verdiend, vind je ook niet?” Piet durfde zijn oren niet te geloven, maar het was zo. Alles wat hü graag hebben wilde lag die avond voor hem op tafel. En weet je wat zijn moeder zei toen hij naar bed ging? „Zonder dat ik het weet”, zei ze, „heeft Sinterklaas geloof ik toch dat andere jongetje gebracht.” „Ja”, knikte Piet met een knipoog, want niemand wist natuurlijk van zijn geheim, „ja, dat andere jongetje ben ik. Een vlugge Piet.” Beste clubgenoten! Het paard van Sinterklaas is een heel verstandig dier. Misschien hebben jullie er nooit op gelet, omdat je het te druk had met naar Sinterklaas te kijken, maar het paard kan je zo echt wijs en verstandig aankijken. Het verwonderde me dan ook helemaal niet, dat toen ik hem laatst ergens ineen stal ontmoette, hij tegen me begon te praten. „Beste Didi”, zei hij, „ik lees elke zaterdag de krant en ik vind jullie club zó mooi. Ik zou het erg léuk vinden om ook eens een prijsje te winnen en om je een briefje te sturen. Ik heb nog nooit een echte brief gehad. Zou ik misschien ook lid mogen worden?” Ik had echt met het paard te doen. Het keek me zo hoopvol aan. Toen ik het antwoordde, dat onze club alleen bestemd is voor kinderen, en niet voor paarden, óók niet voor het paard van Sinterklaas, boog het zijn hoofd en ik * » * zag een traan uit zijn ooghoek glijden. Toen kreeg ik zo’n medelijden met dat aardige paard, dat ik zei: „luister eens, paard van Sinterklaas, ik weet wat. Ik zal aan alle kinderen van de club vragen, of ze extra lief voor je zijn, en of ze bij het hooi en de wortels die je krijgt, ook een briefje voor je doen. Dat willen ze vast wel en dan krijg jij een heleboel echte brieven!” Het gezicht van het paard klaarde ineens weer op. „Hè ja,” zei het, „dat vind ik leuk en dan zal ik Sinterklaas vragen, of hij die kinderen een extra suikerbeest inde schoen stopt!” Ik hoop, clubleden, dat jullie, als je je schoen zet, nu eens dubbel aan het paard denkt! De brievenbus is deze week weer voller dan ooit. Miep Nagel, Zutphen. Fijn, dat je het boek mooi vindt. Heb je het al uit? Dag Miep. Huug Smit, Zutphen. Toevallig, dat het verkeersspel net van pas kwam. Lees je zo graag, Huug? Je tekening vind ik erg mooi. Ineke Engelen, Warnsveld. Fijn dat de pen zo mooi schrijft, zeg. En ik ben erg blij met de tekening, die je als dank maakte. Dag Ineke. Bert de Jongh, Warnsveld. Ha die Bert! Heb ik je nog geen antwoord gegeven op je brief van vier weken geleden? Dan’is het me zeker door het hoofd geschoten, want ik was het wel van plan. Beschouw dit dan maar meteen als een antwoord op de brief! Tot schrijfs, Bert. Wim Spiegelenberg, Voorst. Ja, ik weet dat het boek dat je gekregen hebt, erg mooi is. Die Pieterjan maakt nogal wat mee hè? Je tekening van de Willem Barendsz is erg mooi hoor. Ton Kuypers, Zutphen. Je ziet het Ton, je tekening van hét slot vond ik mooi genoeg om inde krant te zetten. Schrijf je nog eens? Dag Ton. Dit is het weer clubleden. Ik hoop dat ik volgende week weer evenveel briefjes krijg als nu. Het adres is nog steeds, Didi, Houtmarkt 66, Zutphen. DIDI Deze mooie tekening vaneen slot maakte TON KUYPERS, TADAMASINGEL 55, UIT ZUTPHEN. Ton is 10 jaar. Kunnen jullie ook zo goed tekenen als hij? Stuur dan een tekening in naar Didi, Houtmarkt 66, Zutphen. Zet er je naam, adres en leeftijd bij, maar denk erom, dat je niet natekent, want dat kan iedereen. Succes! --- Onze puzzel heeft de meesten niet veel moeilijkheden opgeleverd. Ik heb weer drie mooie prijzen onder de goede inzenders en inzendsters verloot. De gelukkigen zijn deze week: 1. WIM VAN ZOEST, Akkerstraat 30, Zutphen (een verkeersspel); 2. HANS SMEENK, Hengeloseweg 21, Vorden (een boek); en 3. PETER HARBACH, Prins Bernhardlaan 301, Zutphen (een ballpoint). Ook deze week kunnen jullie weer prijzen winnen. Je hoeft alleen maar je goede oplossing vóór woensdag in te sturen naar Didi, Houtmarkt 66, Zutphen. Maar zorg er voor dat je je naam, je adres en je leeftijd er steeds duidelijk bijschrijft. Stel je voor, dat je een prijs wint en je adres is nergens te vinden! Dan kan de post je prijs onmogelijk bezorgen. Tot de volgende week, puzzelende clubleden! DIDI. ---