Van dag tot dag Europese Economische Associatie 111 De heer Rey, voorzitter van de door de Europese gemeenschappen gestichte speciale commissie voor vrijhandelsaangelegenheden heeft in een toespraak dinsdagavond gezegd, dat de studie over deze aangelegenheid spoedig dient te worden afgesloten. Hij heeft daarbij gewezen op de verschillen welke de landen van het Europa van de zes nog verhinderen om tot een eensluidend standpunt te komen. Men kent de kwestie. Zes landen in Europa hebben de E.E.G. en de Euratom gesticht. De verwachting dat , als meest begerenswaardige partner —, Engeland zou toetreden is ijdel gebleken. In tegenstelling daarmee heeft Engeland pogingen aangewend en daartoe voor het eerst concessies moeten doen aan Denemarken —, om met zes andere landen te komen tot een vrijhandelszone. Op 31 oktober a.s. moet de verdragstekst gereed zijn. Zo staan nu min of meer tegenover elkaar het Europa van de zes en dat van de zeven. De studie van de commissie van de heer Rey poogt nu een standpunt te vinden van waaruit tussen dat Europa van de zes en dat van de zeven een gesprek zou kunnen ontstaan. De daaruit voortvloeiende overeenkomst is verdragstechnisch mogelijk, omdat in het verdrag der Europese gemeenschappen voorzien is in de mogelijkheid van associatie. Griekenland bijv. poogt thans tot associatie te komen met het Europa van de zes. Wanneer het dus gaat om contact met de zeven, dan moet men spreken vaneen multilaterale associatie. Deze nu zal min of meer het aanzien krijgen vaneen vrijhandelszone. Op dit moment hangt de lucht nog vol van meningen. Op de eerste plaats zijn er de politieke beschouwingen. Voorts de economische, die aanleiding geven tot tal van opvattingen details betreffende, waardoor het beeld van het verleden en heden, zomin als dat van de toekomst erg duidelijk is. Wellicht is het daarom het beste de zaken in grote lijnen te schetsen zijn er de politieke beschouwingen, kleine zaken naar eigen believen geplaatst kunnen worden. Toen dan de Europese gemeenschappen waren gesticht poogde Engeland via zijn minister Maudling in Parijs te komen tot een vrijhandelszone. Engeland was zowel opgeschrikt als onrustig geworden, omdat het continent meer verbondenheid had getoond dan Londen had verwacht. Engeland heeft tegenover de Europese eenwording nooit een goed standpunt kunnen innemen. Het heeft daarentegen herhaaldelijk getracht het te ontkrachten. De besprekingen van Maudling liepen vast, omdat Engeland geen enkele concessie wilde doen, daarin min of meer gevolgd door Frankrijk. Achteraf gezien was toen de tijd in het geheel niet rijp voor een dergelijke overeenkomst. Met name waren dus noch Frankrijk en de andere landen van het Europa van de zes, noch Engeland op dat punt aangekomen van waaruit gesproken kon worden. Na de mislukking derhalve begon Engeland te werken aan de vrijhandelszone, voornamelijk dus met de Scandinavische landen. In het begin had het er alle schijn van, dat het hier ging om een tegenwicht, een tegenspel, waardoor snel de mening op het continent werd geopperd dat er een splitsing in Europa op handen was. Hier en daar gewaagde men reeds vaneen handelsoorlog tussen de zes en de zeven. Deze meningen zijn nog niet uitgeziekt, maar zij zien naar onze smaak voorbij aan enkele essentiële punten, welke de toekomst een ander aanzien zullen geven dan voor het merendeel wordt verondersteld. Daarvoor moet men iets verder graven dan het niveau van contingenteringsregelingen en tariefsbesprekingen tot en met de min of meer illusoire verwachtingen eens tot een gemeenschappelijke budgetaire politiek te komen. Aan de grondstroom van de huidige gebeurtenissen hopen wij morgen een beschouwing te wijden. --- Advertentie (Adv.) Van Nelle bestellen ! --- PRINSES BEATRIX naar het Hudson-dal LAND WAAR NEDERLANDERS GESCHIEDENIS MAAKTEN Afstamming van pioniersvolk nog steeds bron van diepe trots (Vaneen medewerker in New York) NEW YORK. Indien Prinses Beatrix op haar komende reis door stad en staat New York de gelegenheid zal worden geboden tussen de officiële plechtigheden en het voorstellen van functionarissen door, de mensen, die zij zal ontmoeten en de streek waar zij wonen ineen historisch perspectief te zien, dan kan deze tocht een unieke belevenis worden voor een jonge vrouw, die is voorbestemd om straks zelf geschiedenis te helpen schrijven. Er zijn twee „Nederlanden” in Amerika. Het Midden-Westen om de stad Grand Rapids, waar ds. Albert van. Raalte zich in het begin van de negentiende eeuw vestigde met een groep geestverwanten die door economische nood en een scherp religieus conflict gedwongen, Nederland hadden verlaten en inde Nieuwe Wereld hun fortuin zochten en veelal een bestaan uit de grond wisten te stampen is het betrekkelijk nieuwe Nederland, dat Koningin en Prins Bernhard in 1952 bezochten. Ouder Prinses Beatrix beperkt zich tot een ouder Nederland – het authentieke pioniersland langs de Hudson, waar pelsjagers en boeren, die inde zeventiende eeuw het vaderland hadden verlaten, na drie maanden over de Oceaan te hebben gezwalkt (waarbij de zorg voor de veestapel aan boord «meestal die voor de emigranten overtrof) een nieuwe traditie begonnen. De tragedie van veel pionierswerk is, dat het juist op het punt waarop het succes grijpbaar wordt, een bron van jaloezie gaat vormen. De Nederlandse kolonisten, die Nieuw Amsterdam vestigden, Manhattan voor 24 dollar van de Roodhuiden kochten en daar de bestaansstrijd, die zij in het vaderland hadden opgegeven, voortzetten, hun eigen tradities overplantten als de gebruiken van het nieuwe land, hun bouwstijl en levenswijs de ankerpunten maakten voor een gemeenschap, die zich in 3,5 eeuw heeft ontwikkeld tot een machtig bevolkingscentrum, hadden de plek fortuinlijk gekozen. Het relaas waarmee de huurling van de Oost-Indische Compagne, Henry Hudson, in Amsterdamwas teruggekeerd, moet de kooplieden geïnspireerd hebben. Het volk, dat Nieuw Amsterdam hielp oprichten, behoorde zeker niet tot de elite. De Gouverneurs waren niet altijd de landsdienaars, die in onze latere geschiedenis naar voren zijn getreden. Maar zij hadden het niet eenvoudig, als zetbazen vaneen compagnie, die van grote afstand de beslissingen nam zonder de plaatselijke situatie te kennen en uitsluitend winst als alles-overheersende beweegreden in aanmerking nam, welk advies de Gouverneur ook had gegeven. De Nederlandse soevereiniteit duurde maar 55 jaar, van 1609 tot 1664 toen 9 m %. de Engelsen hun schepen de haven van Nieuw Amsterdam binnenstuurden en in één dag en met wat musketvuur de capitulatie van Gouverneur Stuyvesant bedongen. Strijd om macht Het was louter een strijd om de macht en het bezit van het handelscentrum; geen strijd tussen volkeren. Nederlanders bleven wonen waar zij waren, zoals ze ook eerst in en om Nieuw Amsterdam Engelsen als buren hadden gekend. Inde stad New York vindt men die Nederlandse invloed voornamelijk terug in monumenten, in bronzen plaquettes aan de muren vaneen oud kerkhof, in het oranje-blanje-bleu, dat de officiële vlag van de stad is gebleven een wonder gezien de vloedgolven van immigranten der laatste drie eeuwen. Maar onuitwisbaar is de Nederlandse invloed van die prille pioniersdagen in het dal van de Hudson gebleven, waar overigens niet meer dan twee stadjes van enig formaat gedurende de 50 jaar van Nederlands bewind tot stand waren gekomen, Wiltwyck (nu Kingston) en het huidige Albany, waaromheen zich in later jaren satellietstadjes vormden waarvan de nog steeds Nederlandse namen zich vrijwel door de eeuwen heen hebben gehandhaafd. Zo vindt men vlak bij Kingston het oude Rosendaal, nu Rosedale geheten. Kaatsbaan is nog de hedendaagse naam vaneen andere gemeente vlak bij Kingston, en het huidige Saugerties was oorspronkelijk bekend' als De Zagertjes. Een heuvel vlak boven Kingston heet nu nog Berg Kuykout (voor Amerikanen komt de uitspraak van uy het dichtst bij die van onze ij). De stenen huizen met de lage benedenverdieping (belastingen werden geheven gebaseerd op de hoogte van de zitkamer!) herinneren zonder meer aan de klassieke Nederlandse stijl. Waar men in het Hudson-dal ook komt, zal men een telefoonboek kunnen opslaan en tussen de Van Aken’s en de Van Zandt’s vrijwel de helft van de bevolking vinden. De letter V vereist vrijwel evenveel pagina’s als de andere 25 letters van het alfabet tezamen! In dit district spreken de vissers nog van een fuyck in plaats van het gangbare Amerikaanse net; ineen inham van de Hudson vindt men een winkel-van-sinkel, die het opschrift draagt Willie’s Winkle! De grondslag voor deze Nederlandse traditie in Amerika werd gelegd in moeizame landwinning in bittere gevechten met Indiaanse stam.men in een harde strijd om het bestaan. Rauwer De Nederlanders hadden de reputatie een rauwer volk te zijn geweest dan de Engelse kolonisten. De Engelsen leefden soberder, dronken eerder thee dan bier, en stelden de strengste straffen op dronkenschap. Zelfs onder onze beste Gouverneur, Pieter Stuyvesant, gen waar in Nieuw Amsterdamkroegen waar het oog maar keek en liet de discipline van de bevolking in menig opzicht zeer veel te wensen over. Naarmate het nieuwe land zich ontwikkelde en welstand ontstónd trokken de meer vooraanstaande Nederlandse families de stad uit en vestigden zich langs de Hudson. Voor die fortuinlijkenwas het leven niet meer louter een strijd om het bestaan. Men kon zich veroorloven uit Nederland Delfts aardewerk te laten komen, plaatselijke kabinetmakers aan het werk te zetten, schilders opdracht te geven de heer en vrouw des huizes (doch vaker nog: bijbelstukjes) op canvas „na te schilderen”. Een zilveren theepot was in die jaren het symbool van welstand, min of meer zoals een auto of motorjacht dat vandaag zijn. Er ontwikkelden zich grote zakenlieden onder onze voorouders, die zich waardige tegenvoeters betoonden voor de kooplieden van de Keizers- en Prinsengracht. Even buiten New York had een dezer nieuwe-patriciërs een haven aan de Hudson laten aanleggen. Recente opgravingen hebben het bestaan van graanpakhuizen aan het daglicht gebracht en woningen die van grote welstand getuigden. Deze Nederlanders in het nog maar ten dele ontgonnen Amerika waren in eerste instantie op elkaar aangewezen. Hun mentaliteit was daarbij anders dan die van de Britten. En al groeiden in het levensproces inde Nieuwe Wereld, de generaties naar elkaar toe van waar hun voorouders ook waren gekomen het land van herkomst bleef een aanknopingspunt. )De trots op hetgeen men had bereikt, de voldoening vrijwel uit het niet een bestaan te hebben geschapen groeiden tot een overlevering, die van generatie op generatie werd doorverteld. Wellicht, dat de prestaties van grootvaders bij elke generatie een tikje aan perspectief wonnen. Maar het stramien voor een trots op de Nederlandse afkomst, een trots die goede Nederlanders soms ten onrechte als wat overdreven voorkomt, was afgebakend. Degelijkheid Misschien dat andere factoren deze tendens nog verder hebben versterkt. Amerika’s equivalent van onze Hildebrand, de negentiende-eeuwse romanschrijver Washington Irving, heeft zich in zijn werken nadrukkelijk op dit Nederlandse leven langs de Hudson geconcentreerd. Onze voorouders zijn daarin door hem getekend als modelkolonisten, prototypen van brave burgers eerbiedwaardige, de-wet-gehoorzamende, degelijke lieden. Zijn werk was zo populair, dat hij ertoe heeft bijgedragen het begrip „Nederlander” tot op zekere hoogte een aura te geven van deugdzaamheid en degelijkheid. Die eigenschappen hebben menig van onze voorouders inderdaad gekenmerkt maar eerst nadat de stoere pioniers de blokhutten hadden gebouwd, het land hadden opengelegd en ontgonnen, en hun nek hadden gewaagd om in het nieuwe land voet aan de grond te krijgen. Dit is wat Nederlanders in Canada, in Australië of Brazilië vandaag zij het onder aanzienlijk gunstiger omstandigheden – opnieuw doen. De reis door het Hudson-dal kan Prinses Beatrix een indruk geven van hoe Nederlandse emigranten, die in onze dagen het moederland verlaten, in het buitenland een basis kunnen vormen voor een blijvende band met het landje aan de zee, die met het komen en gaan der generaties eerder aan kracht en perspectief wint dan verliest. In deze kaart geven wij een overzicht van de Hudson-vallei, waar Prinses Beatrix na haar aankomst te New York verschillende bezoeken zal afleggen. --- Advertentie (Adv.) BEZOEKT op 13 september de watersportdemonstraties op de IJsel tussen spoorbrug en overzetveer te Deventer 0 Grootse vlootschouw 0 Nederlands heste waterskièrs in actie 0 Snelheid en schoonheid op het water Aanvang 11.30 uur Einde 13.30 uur ENTREE VRIJ Organisatoren: ZEIL- en MOTORBOOTVER. „DEVENTER" in samenwerking met het DEVENTER DAGBLAD Geluidsinstallatie : KREBBERS' RADIO --- Officiële koelhuisboter komt straks niet in de handel Produktschap voor zuivel discussieerde over agrarisch marktonderzoek (Van onze Haagse redactie De consument zal in het komende winterseizoen niet kunnen zien of hij verse dan wel koelhuisboter in handen krijgt gedrukt. Het produktschap voor zuivel besloot namelijk in zijn vergadering van woensdag, dat boter ouder dan acht weken inde aanstaande winter niet verpakt behoeft te worden in wikkels met de opdruk ~koelhuisboter.” Verwacht wordt, dat het VIB (het voedselvoorziening importbureau) straks praktisch geen boter zal hebben aan te bieden. Bij de particuliere handel is nog wel enige voorraad opgeslagen, maar het is ondoenlijk hiervoor het aanbregen van de koelhuisopdruk verplicht te stellen, vooral ook omdat een deel van deze boter al in kleinverpakking is gesteld. Dat de voorraad gering is blijkt uit de cijfers. Inde week eindigend op 29 augustus was er 4422 ton boter opgeslagen tegen 16.751 ton in dezelfde week van het vorig jaar. Aangenomen wordt, dat van de huidige voorraad binnenkort een deel naar Frankrijk zal worden verkocht. Agrarisch marktonderzoek Het produktschap voor zuivel zal niet deelnemen aan een op te richten instituut voor agrarisch marktonderzoek, dat gevormd zal worden door het Nederlands Economisch Instituut te Rotterdam en de Nederlandse Stichting voor Statistiek te ’s-Gravenhage en waartoe de directeur-generaal van de voedselvoorziening vorig jaar augustus het initiatief had genomen. Op verzoek van genoemde directeur-generaal hadden beide stichtingen een oriënterend onderzoek ingesteld aangaande enkele aspecten van het agrarisch marktonderzoek. Destijds had het produktschap al geweigerd met een bedrag van 500 gulden bij te dragen in de kosten van dit oriënterend onderzoek. Inmiddels hebben beide stichtingen een rapport uitgebracht, waarvan een resumé bij het produktschap was ingekomen. Het rapport stelde onder meer voor over te gaan tot de instelling vaneen belangengemeenschap. Deze zou moeten worden gegoten in de vorm vaneen overeenkomst tussen de deelnemers enerzijds en de genoemde stichtingen anderzijds voor de duur van drie jaar tot „levering” van advies, coördinatie, toezicht en bemiddeling op het stuk van agrarisch marktonderzoek tegen betaling van 40.000 gulden per jaar. De heer Blink noemde het rapport teleurstellend omdat het alleen maar een organisatie-schema bevat. Het rapport is vooral een sollicitatiebrief van twee instituten, die zich aandienen met de mededeling, dat zij het verder wel zullen doen. Er zijn allerlei instituten, die dit werk kunnen doen. Ook had de heer Blink bezwaar tegen de 40.000 gulden die gedurende drie jaar worden gevraagd. Ook dr. van de Wiel hekelde de monopolistische opzet van het rapport. Hij had het idee, dat de beide instituten inde produktschappen een melkkoetje zien, waarvan men wil profiteren. De heer Ritzema stelde vast, dat er wel behoefte bestaat aan agrarisch marktonderzoek. Nu wij dit rapport afwijzen, komt de vraag naar voren: wat nu? Dit bestuurslid zou gaarne zien, dat het bestuur van het produktschap zijn invloed zou aanwenden om de zaak gezond te maken. De voorzitter, ir. B. van Dam betoogde bij de eerste bespreking reeds als bezwaar te hebben genoemd het ontbreken vaneen onafhankelijk secretariaat. In het algemeen wil men wel coördinatie bij het agrarisch marktonderzoek. Daar wel bleek, dat men iets op dit terrein wil bereiken, besloot de vergadering, op voorstel van de heer C. Z. de Vries (ANAB), dat het dagelijks bestuur zich nog eens zal beraden over de vraag op welke wijze men toch zal moeten komen tot agrarisch marktonderzoek. --- Advertentie (Adv.) Van Nelle bestellen ! --- FILMS BIJ HERVORMDE KERKBOUWACTIE AMSTERDAM. In verband met de hervormde kerkbouwactie hoopt de Oecumenische Stichting Filmcentrum nog deze maand een tweetal films uit te brengen. De eerste is een Nederlandse documentaire van Ted Logeman, die een beeld geeft van de betekenis van de kerk voor het gemeenschapsleven in onze tijd. Deze korte film zal worden opgenomen inde derde kerkelijke filmkroniek van filmcentrum. Deze filmkroniek wordt aan alle programma’s van filmcentrum toegevoegd en zal dus in korte tijd en in een groot aantal plaatsen vertoond kunnen worden. De tweede film is door filmcentrum uit Denemarken ingevoerd. Het is een speelfilm van plm. 40 minuten lengte over de kerkbouwbeweging in Kopenhagen, waarin vooral wordt ingegaan op de problematiek van de groeiende grote stad met haar dreigend tekort aan kerken in voorsteden en buitenwijken. De film is gebaseerd op een scenario van de bekende Deense predikant en auteur Gerhard Rasmussen. Zij zal in Nederland worden vertoond onder de titel „De kerk voor de wereld van rßorgen”. --- STIERENKEURING VAN HET FRS TE LEEUWARDEN LEEUWARDEN. Te Leeuwarden is de tweede keuring ter gelegenheid van het 80-jarig bestaan van het Fries Rundvee Stamboek gehouden, de stierenkeuring. Er kwamen drie kampioenen en drie reserve-kampioenen uit de bus, aangezien er afzonderlijke kampioenschappen voor de eenjarige, de tweejarige en de oudere stieren waren. Kampioen bij de oudere dieren werd Jelsumer Gerard Wouter van mevrouw R. Wassenaar-Boelstra te Jelsum; de reserve-titel ging naar „Frisoeverdjes Adema 3” van de K.1.-vereniging Garijp. Bij de 2-jarige dieren werd kampioen „Kleine Diekes Bonne 2” van M. de Boer te WestergeesJ en G. Kloppenburg te Oudwoude, terwijl het reserve-kampioenschap werd behaald door „Tittenser Sijtske Adema” van de K.I. vereniging Siegerwoude. Inde rubriek eenjarige stieren werd de titel behaald door „Harkezijl Gerard” van P. Ypey te Harkezijl en het reserve-kampioenschap door Jelsumer Gerard Wouter 6 van de P.Y. van der Werff te Oudebildzijl, en Th. Y. Oostenburg te Lievenvrouwenparochie. Dit zestal liep vooraan bij het défilé der bekroonde dieren, dat deze tweede keuringsdag afsloot. --- Protestantse kosters niet tevreden over salarissen ZIJ VRAGEN SOCIALE VOORZIENINGEN (Vaneen onzer verslaggevers) ’s-GRAVENHAGE. De protestantse kosters zijn ontevreden. Zy voelen zich inde hoek gedrukt. „Wij behoren tot de vergeten groepen,” zo zeggen zij, „en wij komen ongeveer 50 jaar achteraan wat de sociale voorzieningen betreft. Hun klachten hebben by de vereniging van kerkvoogdy'en der Ned. herv. kerk en bij het landelijk verband van de commissies van beheer inde geref. kerken geen gehoor gevonden. Of liever gezegd, het gesprek met genoemde instanties over hoger loon en betere sociale voorzieningen is in het slop geraakt. Ten einde raad heeft de Prot.-Christ. Verenigingg van Kosters in Nederland, waarbij kosters van vrijwel alle protestantse kerkgenootschappen zyn aangesloten, zich nu met een schrijven gericht tot de Generale Synode der Ned. herv. kerk en de synode van de geref. kerk. Inde kostersvereniging is men van mening dat er door de kerkvoogdijen al te lichtvaardig over hun werkzaamheden wordt geoordeeld. „Zij weten niet wat er allemaal te doen is”, menen zij. De kerkvoogdijen gaan meer van het standpunt uit dat de koster veel moet doen voor weinig geld uit liefde voor de kerk, aldus onze zegsman. CONCEPT-KEGELIN G Dat kosters met een „salaris” van f 40 per week naar huis worden gestuurd is geen unicum, zo vernamen wj nog. Onze zegsman gaf toe, dat het moeilijk is een c.a.o. voor kosters te ontwerpen, daar er een nauwkeurig onderscheid gemaakt dient te worden tussen kosters in volledige dienst en kosters met een nevenfunctie. De kostersvereniging stelt zich op het standpunt dat de koster in het algemeen gezien moet worden als een geschoolde arbeider en dat hij dienovereenkomstig gehonoreerd dient te worden. Dat wil zeggen volgens de richtlijnen, welke door de Stichting van de Arbeid met betrekking tot geschool. de arbeiders zijn voorgesteld. Naar wij inde concept-regeling rechtspositie voor kosters voorts lezen, kan de normale kostersweek op 60 uren worden gesteld. Overeenkomstig het voorgaande vragen de kosters in volledige dienst, in gemeenteklasse I een maandsalaris van f 350, in II f 340 en zo telkens met f 10 per gemeenteklasse verminderd, zodat de koster in groep Veen maandsalaris van f 310 behoort te verdienen. Hierbij is in aanmerking genomen dat de koster in het genot is gesteld van vrij wonen, vuur en licht. De kosters in volledige dienst vragen voorts 14 dagen vakantie per jaar, w.o. 2 zondagen. Ook wordt pensionering op. 65-jarige leeftijd gevraagd. De koster verplicht zich tot het normale werk als het verzorgen der diensten, het verzorgen van collectegelden, het innen van kwitanties. Maar ook het schoonhouden en het verzorgen van verwarming van de kerk. Niet als normaal werk worden aangemerkt de zg. grote schoonmaak van kerken en gebouwen, het ontvangen en rondleiden van vreemdelingen, indien daarvoor kennis der moderne talen vereist is en het voeren van de financiële administratie. --- Funeste gevolgen van de droogte GRAMSBERGEN. Dat de grote droogte funeste gevolgen heeft in Nrdoost-Overijsel, blijkt wel uit het feit, dat nu reeds sommige landbouwers zich genoodzaakt hebben gezien hun vee op stal te zetten of vroegtijdig te verkopen, aangezien inde weiden geen voedsel meer voor de dieren is te vinden. Ook bij het rooien der consumptieaardappelen blijkt dat de opbrengst tegenvalt. Het merendeel is „doorwassen”, waardoor vele kleine, maar weinig dikke aardappelen aan de sta.m zitten. Ook de knollenoogst, waarop de hoop der veehouders was, gevestigd voor de winter, dreigt op de meeste gronden door de droogte te zullen mislukken. --- Verkeersdeskundige: Onveiligheid is te beperken „POTENTIËLE BROKKENMAKERS" REGISTREREN EN HEROPVOEDEN Mensen die achter het stuur een metamorfose ondergaan (Van onze verkeersredacteur) ’s-GRAVENHAGE. Het grootste aantal ongevallen op de weg wordt veroorzaakt door potentiële brokkenmakers. Er moet van deze potentiële brokkenmakers een registratie worden aangelegd. Zij moeten „heropgevoed” worden als weggebruikers en tegelijkertijd weten, dat bij herhaling onherroepelijk een definitieve verwijdering van de weg dreigt. Hun „zonden” moeten op een zodanige wijze bij voorbeeld op strookjes op hun rijbewijs worden aangetekend, dat dit rijbewijs na een aantal overtredingen in waarde daalt. Voorts zal de berustende houding van ons volk ten aanzien van de verkeersonveiligheid zich moeten wijzigen in het geval vaneen passend antwoord op die verkeersonveiligheid. AANTEKENING OP RIJBEWIJS Deze stellingen werden geponeerd door de heer J. de Vries, voormalig hoofd van de afdeling Vervoer te Water van het directoraat-generaal van het Verkeer, tijdens een woensdag in Den Haag gehouden lunchbijeenkomst van het Nederlands Verkeersinstituut. De heer de Vries had zijn voordracht de titel gegeven;, „Het is mogelijk de verkeersonveiligheid op de weg in Nederland op verantwoorde wijze drastisch te beperkep”. In zijn inleiding kwamen twee punten duidelijk naar voren. Ten eerste de houding van het Nederlandse volk tegenover de „verkeersramp”, waarbij hij, in navolging van dr. Kolkman, een vergelijking maakt met de stormramp van 1953, dat hij de „potentiële brokkenmaker” als de grootste veroorzaker van verkeersongevallen ziet. Volgens deskundigen is gebleken, dat de brokkenmaker een geringere rol speelt, dan aanvankelijk gedacht werd. Dit is echter niet het geval met de potientiële brokkenmaker. Hieronder wil de heer de Vries verstaan de onordelijke groep weggebruikers, d.w.z. de mensen, die gepreoccupeerd achter het stuur zitten, die onbekwaam, onervaren zijn, die karakterfouten hebben, onvoldoende verantwoordelijkheidsgevoel tonen en geregeld, om welke reden dan ook, verkeersovertredingen plegen. Het zijn vaak mensen, die in het gewone leven volkomen maatschappelijk zijn doch achter he't stuur een metamorfose ondergaan. Van deze groep weggebruikers zou de heer de Vries een register willen aanleggen. Hij sloot zich. aan bij professor Langemeyer, die herhaaldelijk de vraag heeft gesteld, of de huidige strafwetgeving wel de juiste sancties geeft op verkeersovertredingen. De heer de Vries meent, dat andere maatregelen op hun plaats zijn, met name heropvoeding, verbetering van het karakter en in laatste instantie verwijdering van de weg. In het begin van zijn voordracht stelde de heer de Vries, dat van de kinderen, die nu geboren worden elk tiende kind gedoemd is verkeersslachtoffer te worden bij een gelijkblijvend ongevallencijfer, verkeersdichtheid en bevolkingsgetal. De heer De Vries gaat hierbij uit vaneen vermenigvuldiging van de ongevallenkans met de gemiddelde levensverwachting (70 jaar). Inde na zijn inleiding gevoerde discussie bleek wel, dat deze berekening statistisch en mathematisch onhoudbaar is en dat de kans op een verkeersongeval aanzienlijk lager ligt. Uitgaande echter van het gegeven 1 op 10 meende hij alle ouders te moeten aansporen, grotere belangstelling te hebben voor het probleem van de verkeersonveiligheid en de bereidheid te tonen alle middelen op te brengen, welke nodig zijn voor de bestrijding van de „verkeersramp”. Het komt ons voor, dat ook zonder dit zwaar gechargeerde beeld op alle ouders de plicht rust, zich te bezinnen op de verkeersonveiligheid en de bestrijding daarvan. Met tendentieuze getallen alleen bereikt men dit niet. --- Advertentie (Adv.) Van Nelle bestellen ! --- Mallemolen VIER JAAR LANG heeft in Sydney een 29- jarige man geregeerd die er een gewoonte van maakte om slaapkamers binnen te sluipen en kleding en beddegoed van slapende vrouwen met zijn mes open te snijden. Achttien van zulke gevallen zijn hem voorlopig ten laste gelegd, meer zullen er nog aan warden toegevoegd. Talloze malen zijn verontwaardigde echtgenoten of vaders de donkere straten van de buitenwijken ingerend, om de man met het mes te achterhalen. Altijd wist de man te ontkomen. Ook toen burgers met jachtgeweren nachtelijke patrouilles organiseerden, die melkboeren, arbeiders, wandelaars en fuifnummers bij trossen tegelijk aanhielden. Het werd zo erg dat het erbij hoorde door de man met het mes aangevallen te zijn, De politie van Sydney heeft honderden alarmpjes gekregen van vrouwen die trots vertelden door de „slasher” aangerand te zijn. Er heerste een toestand van hysterie. Wat de „slasher” deed was groot nieuws voor alle Australische kranten. Na een lange jacht is de man, David Joseph Scanlon, dezer dagen in de kraag gepakt door enkele rechercheurs, die al maandenlang op de loer hadden gestaan en al dikwijls in wanhoop Davids slachtoffers verhoord hadden. Een van hen verklaarde tijdens Scanlons voorgeleiding dat de politie overstroomd is met valse meldingen, afkomstig van vrouwen „met nerveuze neigingenzoals de rechercheur het uitdrukte. Het werd gewoon mode te zeggen dat men aangevallen was --- Advertentie (Adv.) Van Nelle bestellen ! --- TER ZAKE Amsterdam JJI ET IS DAN zover gekomen met de hoofdstad des lands, dat de buurtbewoners van het Oudekerksplein en omgeving er op uit getrokken zijn om op de Dam en daaromtrent te zorgen voor orde, rust en veiligheid, omdat naar de opvatting van deze lieden de Amsterdamse politie in haar taak ten opzichte van de nozems bepaaldelijk te kort schoot. Dat nu lijkt ons geen compliment voor de hoofdcommissaris van politie, tot wiens taak het o.m. behoort ervoor te zorgen, dat eenieder zich in volle gemoedsrust over de straat kan bewegen. Zijn gezag moet er onder geleden hebben, dat zijn korps onvrijwillig de assistentie heeft moeten aanvaarden van juist die groep ingezetenen. De schijn is gewekt en een Rotterdams ochtendblad heeft het openlijk geschreven —, dat de politie te Amsterdam in bepaalde buurten helemaal geen gezag meer heeft. En dat zou nog erger zijn dan het feit, dat een groep opgeschoten jongens bij wijze van tijdverdrijf argeloze voorbijgangers treiteren. Gelijk elke grote stad herbergt ook Amsterdam een aantal groepen, die zich niet willen voegen naar de leefregels vaneen geordende maatschappij. Men mag in dit verband van a-socialen spreken, maar men maakt een vergissing als men allen over één kam scheert. Slechts van weinigen kan men zeggen, dat zij in hun gedrag geen zedelijke normen aanleggen. De meeste groepen doen dat wel degelijk, maar hun normen wijken zowel onderling als ten opzichte van de geordende maatschappij nogal ver uiteen. Het Oudekerksplein is het centrum van twee dier groepen: de groep die de prostitutie als middel van bestaan aanvaardt en de groep die het vergrijp jegens het bezit van anderen oirbaar acht. De nozems, die cfè laatste tijd de Dam onveilig maken, komen uit die beide groepen niet voort. Zij hebben er ook geen contact mee. Integendeel, de Oudekerkspleiners moeten niets hebben van de opgeschoten jongens, die uit pure verveling kattekwaad uithalen en dan van kwaad tot erger vervallen. Zij hebben daar de grootste minachting voor en daar hebben zij dan nu blijk van gegeven. Dat heilige verontwaardiging overeen gebrek aan eerbied voor het Nationaal Monument bij dat optreden mede een rol heeft gespeeld behoeft geen verbazing te wekken. Tot de inbrekersvan-thans behoren ook personen, die tijdens de oorlogsjaren met hart en ziel de illegaliteit waren toegedaan, omdat zij heftiger vaak dan velen uit de geordende maatschappij de Duitse terreurpolitie als een bij uitstek a-sociale groep beschouwden. Een Duits vonnis geldt op het Oudekerksplein zo goed als elders als een adelsbrief, die verplichtingen meebrengt Tot die verplichtingen behoort het hoog houden van de nagedachtenis van de slachtoffers der bezetting. De politie heeft inde ogen van het Oudekerksplein het monument en de burgerij onvoldoende beschermd tegen de verachtelijke nozempjes en daarom heeft de buurt dat zelf gedaan. Men mag de beweegredenen en de krachtdadigheid prijzen zonder de bedenkelijkheid van het verschijnsel uit het oog te verliezen. De bedenkelijke zijde van het geval is de mogelijkheid, dat het plein ook op andere terreinen des levens de taak van de politie ovemeemt en dan tot daden komt, waarvan de beweegredenen en de krachtdadigheid minder op prijs gesteld zouden kunnen worden. De moeilijkheden op het Thorbeckeplein, die telkens weer opduiken, wijzen reeds in die richting. En de hardnekkige verhalen, volgens welke sommige caféhouders het niet durven wagen aan bepaalde bezoekers de genuttigde drankjes in rekening te brengen wijzen er op, dat het verschijnsel „racketeering” ook in Nederland ingeburgerd is geraakt. Ineen interview heeft hoofdcommissaris H. J. van der Molen de verantwoordelijkheid van zich af geschoven door alles toe te schrijven aan de kranten. Maar nu is hij dan vastbesloten het optreden van de Oudekerkspleiners niet te dulden. Dat is dapper gesproken, maar daarmee is de gezagscrisis te Amsterdam beslist niet mee opgelost. Daar is heel wat meer en heel wat anders voor nodig. --- Zeldzaam uitkeringsgeval MAASTRICHT. Bij de werkzaamheden, verbonden aan de uitvoering van de nieuwe Algemene Weduwenen Wezenwet, heeft de Raad van Arbeid te Maastricht een zeldzaam uitkeringsgeval ontdekt. Een weduwe, wonende in het gebied van deze Raad van Arbeid, heeft, zoals nu is gebleken, aan wezenrente plus kinderbijslag nog een bedrag van 6360 gulden tegoed. Zij zal dit bedrag ook volledig uitbetaald krijgen, indien tenminste blijkt dat zij geen ondersteuning van gemeentewege heeft genoten. In 1955 overleed haar echtgenoot. Er waren toen nog zeven kinderen onder de 16 jaar. Bij de Raad van Arbeid werd destijds geen aangifte gedaan van het overlijden. Het is voornamelijk de kinderbijslag bij de rente die de weduwe een zo onverwacht meevallertje bezorgt. Het geval is uitgekomen doordat de weduwe een aanvraag om weduwenpensioen indiende. Ingaande 1 oktober krijgt zij bovendien nog een pensioen ingevolge de Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW). --- Advertentie (Adv.) Van Nelle bestellen ! --- Eisenhower wel of niet naar India NEW YORK. James Reston, de eerste correspondent van de New York Times te Washington schrijft, dat President Eisenhower ernstig overweegt een bezoek aan India te brengen na zijn reis naar de Sovjet-Unie aan het eind «van het jaar. De president heeft een uitnodiging van de Indische premier Nehroe ontvangen. Er is nog geen beslissing genomen, maar volgens Reston hebben medewerkers van Eisenhower er bij de president op aangedrongen de uitnodiging te aanvaarden en zijn ~vredeszending” voort te zetten door bezoeken aan Japan en de Philippijnen. President Eisenhower heeft op het ogenblik geen plannen om naar India, Japan, of de Philippijnen te gaan, zo heeft de woordvoerder van het Witte Huis woensdag meegedeeld. Hij zei dat de president zelfs niet de mogelijkheid vaneen bezoek aan India bestudeert. --- Ons puzzelhoekje Oplossing vorige puzzel Hor.: 1 vorstenzoon, 5 peilstift, 9 voordeel, 10 vod, 11 den lezer heil, 13 firma, 14 voorzetsel, 15 dit is, 16 aardig (bargoens), 18 ligplaats vaneen schip, 19 kaartspel, 21 deel vaneen gymnasium, 22 stalling van één auto, 23 soort muziekstuk, 26 gevecht, 30 vlaktemaat, 33 hevig, 34 pers. voornaamwoord, 35 van onderen, 36 eerstvolgende, 38 windrichting, 39 Engels bier, 40 gelofte, 42 strook van couponblad, 43 tegenvaller. Vert.: 1 burcht van oude Duitse keizers, 2 voorzetsel, 3 preuts meisje, 4 legerleiding, 5 doodlopend steegje, 6 bloedverwant, 7 nummer, 8 heidekruid, 12 kledingstuk, 15 niet glanzend, 17 muzieknoot, 18 inhoudsmaat, afk., 20 hok, 23 muziekinstrument, 24 uur, 25 pers. voornaamw., 27 Eng. gewicht, afk., 28 voorzetsel, 29 partij, 31 kip, 32 vogel, 35 insekt, 37 dik, 39 reeds, 41 titel, afk. --- Yul Brunner tekent contract met V.N. NICE. De bekende filmster Yul Brunner heeft een contract van drie jaar met de V.N. getekend om over de gehele wereld een onderzoek in te stellen over het vraagstuk van de verplaatste personen. „Het vraagstuk kan worden opgelost. Zij die niet weten hoe, hebben me slechts te schrijven”, zo zei hij. Yul Brunner zal bij de speciale V.N.-commissie een rapport over zijn onderzoek indienen. Hij zal in deze periode niet zijn werk bij de film opgeven. Brunner, die voor zijn werk ten behoeve van de V.N. niet betaald zal worden, heeft in 1957, belangstelling gekregen voor het vluchtelingenvraagstuk, toen hij in Oostenrijk, waar hij de film „The Journey” maakte, veel Hongaarse vluchtelingen ontmoette. Hij is woensdag uit Nice naar Génève gevlogen, waar hij donderdag reeds met zijn werk in het volkerenpaleis begint. --- Advertentie (Adv.) Van Nelle bestellen ! ---