Zelfbediening.... ECKERNFOERDE. Op een akker in Hemmelmark bij Eckernfoerde bij de Oostzee is dezer dagen een merkwaardig geval van zelfbediening voorgekomen. Een boer die op zijn aardappelveld aan het werk was bemerkte dat enige planten waren verdwenen. Op de lege plek trof hij echter 2,65 mark aan. Daar dit voldoende compensatie voor de weggehaalde aardappelen was, nam de boer tevreden het geld. Men vermoedt dat kamperende toeristen zich op deze manier de wandeling naar de nogal vérverwijderde dichtstbijzijnde winkel hebben willen besparen. --- Advertentie GROOT NIEUWS VOOR DE JEUGD j zo juist gearriveerd Sporti 4 een echte ILFORD camera voor Verrassend scherp subitar objectief, negatief formaat 4x4 voor 12 haarscherpe 9x9 prints. Twee diafragma instellingen (voorgoed en slecht licht). Kristalheldere doorzicht zoeker, gesynchroniseerde flitsaansluiting en natuurlijk in elke camera ILFORD*s werelds beste film --- Politie wacht op inlichtingen van Scotland Yard VEEL RAADSELS ROND GESTOLEN SCHILDERIJENSCHAT Niemand heeft doeken gezien (Van onze speciale verslaggever) AMSTERDAM. „Ik kan u wel zeggen, dat het voor mij een hoogst mysterieuze zaak Is,” verklaarde ons woensdagavond hoofdinspecteur H. Postma van het bureau Pleter Aertszstraat In Amsterdam. Zeventien uur was de heer Postma op dat ogenblik onafgebroken In touw om licht te brengen inde inbraak Inde nabij gelegen Sloestraat, waarbij vier kostbare schilderijen waren gestolen met een verzekerde waarde van 50.600 pond sterling (plm. 500.000 gulden) ten nadele van de 29-jarige Britse makelaar in onroerende goederen Robert VVilliam Arthur Cook. Deze slanke Brit met een aristocratische trek in het gezicht verklaarde ons zelf, toch wel wat nerveus even tevoren toen hij bij het verlaten van het bureau Pieter Aertzstraat in zijn voor de deur staande groene Jaguar stapte: „Ik geloof dat een geraffineerde internationale bende de hand in deze diefstal heeft, die mij gevolgd heeft. Noch in Engeland noch hier heb ik er een geheim van gemaakt dat ik kostbare kunstwerken l>ij me had. Het moet een internationale bende zijn. De dieven hebben een enorme ravage gemaakt in mijn tijdelijk huis, zelfs matrassen hebben ze opengesneden, de schilderijen van mister IJsselstijn van de wand getrokken, boeken over de grond geslingerd, maar ik geloof dat dit alles slechts is gedaan om de politie te misleiden. De dieven hebben de Indruk willen vestigen, dat er amateurs aan het werk zouden zijn geweest. Of ik niet wat te nonchalant met de kostbare stukken ben omgesprongen, naar mijn mening niet, het is inde kunsthandel net als Inde diamanthandel, men gaat met grote bedragen om zonder er bijzondere zorg voor te hebben. VERZEKERINGSZWENDEL? Of hij als makelaar in onroerende goederen huizen en dergelijke wel meer kunstzaken verhandelde? Dit zou mijn eerste grote transactie gewórden zijn. Eigenlijk was dit een vakantiereis voor me, twee maanden zou ik onder weg zijn. Tegen de gebruikelijke commissie zou ik voor de heer L. te Londen, een bekend en schatrijk kunstverzamelaar, de vier schilderijen in Amsterdam proberen te verkopen. Vla? Bouloghe sur Mer ben ik zaterdag j.l. naar Nederland gekomen, heb een nacht in het Apollohotel gelogeerd en toen zondag mijn intrek genomen inde luxe flat van de heer IJsselstijn inde Sloestraat. Voor deze woensdag had ik afspraken met twee Amsterdamse handelaren. Een dame een restauratrice van schilderijen te Londen en bijzonder deskundig heeft deze contacten voor mij gelegd omdat ik in Nederland op dit punt niet bekend was. Zondag j.l. is deze dame weer naar Londen teruggekeerd. Ze was al enkele dagen voor mij naar Amsterdam gegaan. Haar naam, nee, die wil ik beslist niet inde krant hebben, nee, de naam van mijn opdrachtgever, de heer L„ ook niet”. ONAANGENAAM Wanneer men zo met de heer Cook zit te praten lijkt het allemaal maar een bijzonder onaangename geschiedenis voor hem. Hoofdinspecteur Postma en zijn collega Couzy, benevens commissaris H. J. Moll, hoofd van decentrale recherche te Amsterdam vinden het echter maar een vreemde affaire, de heer Postma heeft voorlopig het paspoort van de heer Cook ingenomen, hoewel de hoofdinspecteur er wel van overtuigd is, dat, wanneer hier sprake zou zijn vaneen poging tot oplichting vaneen Britse verzekeringsmaatschappij, dit een zaak is voor Scotland Yard. Voor 189 pond premie bijna 1900 gulden heeft de heer Cook de schilderijen voor de periode van 16 augustus tot 27 september all risk verzekerd bij Fine Art and General Insurance Comp. te Londen voor de werkelijke waarde van 50 600 pond sterling (plus minus 500 000 gulden). De aanvankelijke gedachte, dat de schilderijen niet verzekerd zouden zijn geweest in het particuliere Amsterdamse huis, is onjuist gebleken. Ook was er een behoorlijk uitvoercertificaat voor verworven. De eigenaar de heer L„ had daartoe drie foto’s van elk van de kunstwerken moeten overleggen aan de Engelse commissie van nationaal kunstbezit, zo heeft de heer Cook verklaarde tegen hoofdinspecteur Postma. Deze commissie heeft de exportvergunning verleend voor de schilderijen, die de heer Cook tegenover de Nederlandse politie kon tonen. Foto’s van de werken had hij echter niet bij zich. MERKWAARDIG Raadsels zijn er genoeg in deze zaak. Behalve de schilderijen, zijn ook nog een tape recorder en een schrijfmachine van de heer Cook gestolen, maar van de kostbare woninginrichting of ’t fraaie tafelzilver van de IJsselstijns, dat eveneens voor het grijpen lag, ontbreekt geen enkel stuk. Hebben de dieven dus alleen maarde heer Cook willen benadelen? Merkwaardig is ongetwijfeld ook de manier waarop deze Brit aan de luxueuze flat van de heer IJsselstijn is gekomen . Eind juli zo heeft hij verklaard, heeft hij in Londen kennis gemaakt met twee Britse collega's makelaars in onroerende goederen namelijk de 27- jarige Peter Scaramankar en de 23- jarige M. Syks, De eerste een Londenaar, de tweede, zoon vaneen bekende BBC-producer woonachtig in Shutehouse (provincie Wildshire). Per 12 augustus zouden deze vrienden naar Amsterdam vertrekken. De heer Cook heeft hun gevraagd voor hem uitte kijken naar een Woning inde hoofdstad,waar hij twee maanden zou kunnen wonen, en die voldoende representatief was om bij de kunsthandel vertrouwen te kunnen wekken voor zijn schilderijentransactie. Middels een advertentie zijnde beide vrienden in die opdracht geslaagd. De heer IJsselstijn had op de betreffende advertentie gereflecteerd, maar nooit beter geweten, dat een wat oudere Londense kunsthandelaar de gegadigde was. Nu, na de inbraak heeft hij tot zijn niet geringe verbazing moeten ontdekken dat een 29-jarige de onderhuurder van zijn woning was geworden. PASSEN IN GENOMEN De recherche heeft ook van beide Britse vrienden van de heer Cook woensdag de paspoorten ingenomen. Ze zouden dëzé dag naar Duitsland doorgerëisd zijn. Dé heer Postma wil ook hen echter voor het onderzoek disponibel te houden. Dit onderzoek heeft tot nu toe niet veel positiefs opgeleverd. Er is een vingerafdruk gevonden op het raamkozijn,, maar die kon nog niet geïdentificeerd worden. Daarnaast wacht de Amsterdamse recherche op informaties van Scotland Yard. Via Interpol zijn inlichtingen gevraagd over zowel de heer Cook en zijn beide vrienden als over de opgegeven eigenaar van de schilderijen de heer L. Voorts wenst men van de heer L. te vernemen welke schilderijen de heer Cook meekreeg uit zijn familiebezit, teneinde de,verklaringen van de makelaar hierover te kunnen verifiëren. Volgens zijn eigen zeggen is de heer Cook een zoon van de president van de Londense effectenbeurs. Hij is gehuwd met een Amerikaanse, met wie hij op dit ogenblik in scheiding ligt. In januari van dit jaar keerde hij uit Amerika naar Engeland terug. Zijn tijdelijk adres vond hij bij vrienden in hun woning Ecclestonesquare nr 11 te Londen. Dinsdagavond heeft de heer Cook in een Amsterdams restaurant gedineerd, daar zijn Britse vrienden nog Ontmoet, maar tussen 10.30 en 11.30 alleen een bar bezocht. Tegen twaalven ’s nachts was hij in zijn tijdelijke woning inde Sloestraat teruggekeerd om te ontdekken dat hij bestolen was. Telefonisch waarschuwde hij om 12.05 uur de politie via vijf maal acht. NIET GEMERKT De bewoonster van de tweede etage, mejuffrouw Bosmans, die om half twaalf was thuisgekomen had niets bijzonders opgemerkt aan het pand, hoewel ze de omgeving scherp had opgenomen. Men ziet wanneer ooit dan is de hoofdstedelijke politie in deze affaire voor vreemdsoortige puzzels geplaatst. Merkwaardigste punt in deze hele affaire is, dat niemand ooit de schilderijen heft gezien, die de heer Cooks volgens vier verklaring in Amsterdam wilde verkopen. Of de heer L. ze zelf wel kent door de inlichtingen van Scotland Yard aan het licht moeten komen. Ook ten aanzien van de schilderijen zijnde informaties niet bijzonder duidelijk. Rubens heeft van het onderwerp „Het oordeel van Paris” voor zover bekend drie schilderijen gemaakt. Het grootste daarvan, een doek van 1.45 bij 1.40 meter hangt inde National Art Gallery in Londen, een ander bevindt zich in het Prado te Madrid en het derde in Dresden. De afmetingen van dit laatste namelijk 49 bij 63 centimeter komen het meest overeen met die van het als vermist opgegeven werk, dat volgens de heer Cook een waarde van f 400.000 zou vertegenwoordigen. Als maten hiervoor heeft hij opgegeven 20 en 27 inches, dat is 52 bij 68 centimeter. Voorts worden volgens zijn opgave vermist een niet ingelijste aquarel van Renoir: „Vrijend paartje op parkbank” van 51 bü 68 centimeter (waarde 80.000 gulden), een oningelijst olieverfschilderij van 41 bij 33 centimeter van Terborgh „Portret vaneen oude vrouw” (waarde 20.000 gulden) en een 72 bij 48 centimeter metend olieverfportret in zwarte lijst van een vrouw van Verspronck (waarde 6000 gulden). UITGESLOT Uit Londen hebben wij vernomen, dat de drie lieden die bij de grote schilderijendiefstal in Amsterdam als vrienden van elkaar te voorschijn zijn gekomen, de heren Cook, Scaramankar en Syks, drie bekende playboys zijn uit het Londense Westend. De laatste schijnt goed bekend te zijn met de Fransman, die kortelings werd gearresteerd in verband met een opzienbarende diefstal van 25.000 pond sterling in Monte Carlo. De volle naam van de eigenaar van de schilderijen is zoals wij tevens vernemen, de heer Leapman, een Londenaar over wie weinig bekend is. Vermoedelijk bevindt deze zich thans ook in Amsterdam. De heer Cook zou hem telefonisch van de diefstal op de hoogte hebben gesteld. Hoewel de hoofstedelijke recherche vanzelfsprekend al van het begin af rekening heeft gehouden met de mogelijkheid dat de hele affaire een valse aangifte is, is zij, gezien de antecenenten van de bestolene en zijn vrienden, óp dit ogenblik dubbel attent op de mogelijkheid, dat hier een poging wordt ondernomen tot oplichting van de Londense verzekeringsmaatschappij, Een draad, die met name thans wordt onderzocht, is, of de schilderijen niet ineen kelder te Londen of Amsterdam zijn opgeborgen, om op een later tijdstip, wanneer de verzekeringspenningen uitbetaald zouden zijn weer të voorschijn gehaald te worden. Inde nacht van dinsdag op woensdag hebben inbrekers ineen woning aan de Sloestraat 10 in Amsterdam vier schilderijen van bekende meesters met een totale waarde van zes ton buit gemaakt. De .schilderijen, waarvan de eigenaar in Londen tvoont, wérden hier beheerd door de 29-jarige Engelse makelaar R. W. A. Cook, die ze in Nederland probeerde te verkopen. Toen hij dinsdagnacht laat terugkeerde inde flat, die hij voor twee maanden had gehuurd vaneen Nederlandse familie welke met vakantie is, ontdekte hij de diefstal. Inde woning heerste een enorme chaos. Foto: de woning (met gesloten luiken) waaruit de schilderijen verdwenen. Op de voorgrond de Engelse wagen van de makelaar. --- JONGE ANTILLIANEN VOOR STUDIE NAAR NEDERLAND SCHIPHOL. Met een extra vliegtuig van de KLM uit CuraZao zijn woensdagmiddag 80 Antilliaanse jongelui op Schiphol aangekomen, die allen enige jaren in Nederland zullen gaan wonen teneinde hun studie hier voort te zetten. Evenals in voorgaande jaren is een groot gedeelte van de Antillianen hiertoe in staat gesteld door studiebeurzen, die hen door de verschillende regeringsinstanties zijn toegekend. Zo hebben de landsregering en het eilandbestuur van Aruba beurzen toegekend, maar betaalde ook de Nederlandse regering de reis en het verblijf vaneen aantal studenten. Ongeveer een kwart gedeelte der jongelui maakt de reis op kosten van de ouders. De jongens en meisjes zullen verspreid worden over vele steden in Nederland. Sommigen gaan naar de technische hogeschool in Delft, naar de Economische Hogeschool in Rotterdam of naar de universiteit van Nijmegen. Anderen komen hier een opleiding volgen voor leraar lichamelijke opvoeding, diëtiste, administratief ambtenaar, statisticus, of onderwijzer. Ook zijn er meisjes bij, die voor maatschappelijk werkster komen leren of voor lerares aan de huishoudschool. De tijd dat zij in ons land zullen blijven, varieert van 3 tot 6 jaar en is uiteraard afhankelijk van de studierichting. In totaal zullen dit jaar 130 Antilliaanse jongens en meisjes in Nederland komen studeren. De overige 50 jongelui zullen dinsdag a.s. op Schiphol aankomen. --- Veehouder na ongeval overleden UITHOORN. De 67-jarige veehouder A. F. van Nierop uit de buurtschap de Banken (gemeente Uithoorn) is woensdagmiddag op zijn bedrijf bekneld geraakt ineen grastransporteur. Hij is kort na het ongeluk aan zijn verwondingen overleden. --- Serie inbraken in Rotterdam door arrestaties opgehelderd ROTTERDAM. De Rotterdamse recherche heeft zeven stadgenoten, onder wie een 24-jarige jongedame aangehouden, die zich aan inbraken en diefstallen dan wel aan heling zouden hebben schuldig gemaakt. De zaak kwam aan het rollen, toen de 20-jarige J. H. I. W. en de 21-jarige koopman R. D. werden gearresteerd. Deze werden ervan verdacht een fototoestel en een belichtingsmeter te hebben geheeld, die uiteen auto waren gestolen. De knapen werden grondig aan de tand gevoeld en toen bekenden zij regelmatig gestolen goederen te hebben gekocht van de 19-jarige bijrijder T. J. S. en de 21-jarige koopman J. H. A. W. een broer van de eerstgenoemde. Dit tweetal werd toen inde kraag gepakt. Daarna volgde de aanhouding van de 41-jarige caféhouder H. D, W., die eveneens gestolen spullen zou hebben geheeld. Voordat J. H. A. W. connectie met T. J. S. had, had hij enige inbraken gepleegd met de 22- jarige vertegenwoordiger H. J. S. en met zijn zuster de 24-jarige J. E. V. W. Wanneer J. H. A. W. met zijn zuster op stap ging, nam zij achterop de brommer plaats en als broerlief dan ergens binnen een kijkje ging nemen, fungeerde zus als „uitkijk”. Als gereedschap deden dienst autocrics e.d. die eerst uit geparkeerde wagens werden ontvreemd. Er is o.m. ingebroken in café’s, een bouwkeet, een textiel- J zaak, een groentewinkel, een showroom, een elektriciteitszaak en drie kantoorgebouwen, waarbij zij het niet alleen op geld hadden gemunt. Zo verdwenen parfumerieën, een microscoop een camera, een belichtingsmeter, sigaretten, kledingstukken, radiolampen, radiotoestellen, fruit, lekkernijen, stropdassen en een stofzuiger. Inde kantoren waar zij niets van hun gading aantroffen, werd een geweldige ravage aangericht. Bij eender inbraken, waarbij zus betrokken is geweest, werden twee koffers buitgemaakt. Een was echter leeg, maar dat bleek geen bezwaar te zijn, want J. H. A. W. stopte onderweg ergens, brak in ineen showroom en vulde de lege koffer met vier radiotoestellen. Een deel van de gestolen goederen kon worden achterhaald. Het zevental is reeds voor de officier van justitie geleid. --- Ter Zake Protest uit Zuid-Afrika (I) TE JOHANNESBURG in Zuid Afrika is opgericht de Nederlands-Vlaamse Publiciteitsvereniging onder voorzitterschap van de heer D. P. Goosen; secretaris is de heer F. W. C. A. Bourquin, postbus 8701, aldaar. Deze vereniging is een uitvloeisel vaneen massabijeenkomst van Nederlanders en Nederlandssprekende Belgen, die bijeengeroepen was om „ten sterkste te protesteren tegen de onware berichtgeving over Zuid-Afrika inde buitenlandse pers en om de ware toestand aan het Nederlandse volk bekend te maken”. Zij is nu begonnen met de verwezenlijking van dat doel door het zenden vaneen open brief aan de hoofdredacteuren der Nederlandse dagbladen, die te lang is om in zijn geheel te worden afgedrukt, maar waaraan wij hier toch wel enige aandacht willen besteden. De brief begint met te herinneren aan de grote sympathie van de Nederlanders voor de strijd van de Boeren tegen de Britten en vervolgt dan: Wij vragen ons aj: is het waar, dat het volk, dat door de eeuwen heen aan de zijde stond van het stamverwante volk in Zuid-Afrika thans hetzelfde volk inde steek heeft gelaten of zich heeft laten verblinden door valse en kwaadwillige berichten, die een vijandige pers met zekere bedoelingen over Zuid-Afrika de wereld inzendt f Is het waar, dat het Nederlandse volk met zijn bekende nuchtere kijk op de dingen niet doorziet, dat hier krachten aan het werk zijn, die heel wat anders beogen dan de doorvoering van de rechten van de mens of welke motieven dan ookt Laat ons de zaak, waar het om gaat, eens nuchter bekijken. Afrika is in beweging-; het zwarte continent is ontwaakt uit zijn eeuwen-oude slaap. De grootmachten betwisten elkaar de ziel (en daarmee de toekomstige economische belangen!) van dit enorme werelddeel. Hiervoor is allereerst nodig, dat de sympathie van zijn bewoners gewonnen wordt. Zuid-Afrika maakt deel uit van dat continent, en daar het zwaïte volksdeel het blanke ruim drie maal oveitreft moeten met koele berekening die paar miljoen blanken maar af geschreven worden. Afgezien nog van het feit, dat het een „ongunstig psychologisch effect” zou hebben op de als paddestoelen uit de grond verrijzende zwarte staten van Afrika, indien men Zuid-Afrika als blanke staat zou erkennen en als zodanig in stand zal helpen houden. • • • HIER WORDT EEN zware beschuldiging uitgesproken: de beschuldiging, dat de grote mogendheden besloten zouden zijn, althans goed zouden vinden, dat miljoenen blanke bewoners van Zuid-Afrika worden vermoord. En zij zouden met dat gruwelijke plan instemmen om daarmee de gunst van het zwarte volksdeel te verwerven. Alleen een brein, dat door een bijzonder troebele sfeer wordt gevoed, kan zulk een gedachte voortbrengen. Geen zinnig mens zal er geloof aan hechten. Misschien worden wijdoor de juistheid van ’s heren Goosens bewering nu ook ingedeeld bij de „vijandige pers, die met zekere bedoelingen valse en kwaadwillige berichten over Zuid-Afrika de wereld inzendt om het Nederlandse volk te verblinden”. Het zij zo. Wij zijn er al lang aan gewénd geraakt, dat het officiële Zuid-Afrika elk onwelgevallig bericht vals en kwaadwillig noemt. De open brief vervolgt: Het is bepaald onwaar, dat in Zuid-Afrika een volk zijn vrijheid is ontnomen, respectievelijk, wordt ontzegd. In tegenstelling met wat in andere landen, als bijv. in Noord-Amerika is gebeurd, waar gehele volken zijn uitgeroeid, waar althans sporen van de oorspronkelijke bevolking nog slechts de geïnteresseerde toerist als bezienswaardigheid in reservaten getoond wordt, heeft zulks in Zuid-Afrika nimmer plaats gehad. Ten tijde van de inbezitneming van dit land stroomden tegelijkertijd negervolken het land binnen van over de Zambesi. Het is stellig niet waar, dat het land rechtens aan de Bantoes zou toebehoren, zoals wel eens beweerd wordt. Dat er in Zuid-Afrika geen persvrijheid zou bestaan is een vierkante leugen! De kranten kunnen praktisch schrijven wat ze willen en dikwijls verwondert men zich er over, hoe de pers (met name Engelse!) zelfs gedurende de afgekondigde noodtoestand voortgaat in het bestrijden van het regeringsbeleid. * * * HET MOET ONS van het hart, dat wij onder persvrijheid iets anders verstaan dan de heer Goosen, die zich verwondert over het feit, dat er nog kranten zijn. die het regeringsbeleid bestrijden. Waar werkelijke persvrijheid heerst is het bestaan vaneen oppositiepers zó vanzelfsprekend, dat men er zich niet over verwondert. Het feit, dat nog niet zo lang geleden buitenlandse journalisten uit het land zijn verwijderd, is volkomen in tegenspraak met de beweerde persvrijheid. Blijkbaar is de kritische blik van de internationale pers in het land onwelkom. Dat is altijd een slecht teken. Over wat de heer Goosen ons verder nog wenst voor te schotelen het een en ander is een volgend artikel. GERHARD WERKMAN --- ACHTER HET NIEUWS Films in China De ontevredenheid van het communistisch regime over zijn kunstenaars, hetgeen onlangs op het congres van schrijvers zo duidelijk tot uiting kwam, treedt eveneens aan de dag ineen dezer dagen gepubliceerd verslag van de eerste landelijke vergadering, die door de cineasten van joumaalfilms en documentaires werd gehouden. Evenals dat het geval was met de schrijvers werd de cineasten dooreen aantal partijfunctionarissen de les gelezen over de kwaliteiten van hun films , waarvan het merendeel uitsluitend ten doel heeft het communisme te verheerlijken. Met de grote produktie van de joumaalfilms en documentaires in het laatste jaar 2.236, waarvan er 766 naar het buitenland gingen staat het er, zo werd de filmers aan het verstand gebracht, helemaal niet zo goed voor. Ook met de letterkunde is het niet zo gesteld als de partij wel wenst, Het schijnt dat de partij aan een eigenaardig euvel lijdt. De nieuwe schrijvers, die vooral gevormd zijn om de partijoeginselen tot gemeengoed te maken, volgen de bevelen van Peiping weliswaar op, maar produceren slechts een banaal stukje litteratuur. De beroepsschrijvers wier litteraire produkten aanmerkelijk beter zijn blijven echter dikwijls in gebreke zich te houden aan de richtlijnen van de partij, welke de produktie beoogt van letterkundige werken, die kunnen bijdragen tot de „uitbanning van bourgeois-invloeden op politiek en ideologisch terrein”. Ten aanzien van de films was de officiële kritiek nog duidelijker. De opgenomen joumaalfilms en documentaires, zo wordt gezegd, verdienen eigenlijk die naam niet. Het zijn stroef geënsceneerde verhaaltjes, die duidelijk gebrek aan techniek en inhoud vei'- tonen. Om kort te gaan, men vindt niet dat de films vertellen wat de partij graag wil. De vice-minister van cultuur Hsia-Yen zei onder meer: „Het roepen van leuzen en de beelden van samenzang, die al zo dikwijls op het doek vertoond zijn, wijkt enigszins af van wat wij om ons heen zien gebeuren. Het is zo prachtig georganiseerd, dat het de echtheid mist”. Zijn grootste grief was wel, dat degenen die zo’n film te zien krijgen, er de beroepsacteurs gemakkelijk uithalen. Deze mensen acteren te goed en komen bovendien te vaak in andere documentaires voor, zodat men hun gezicht maar al te goed kent. De minister klaagde ook over wat hij noemde de aanmatigende houding van de filmopnemers. Deze zijn vaak zo autoritair in hun optreden en de hoeren reageren daar zo onderdanig op, dat de „opgevoerde” scènes stijf en onnatuurlijk zijn. De waarnemend directeur van het bureau voor filmaangelegenheden, Tochen Huang-Mei, was nog scherper in zijn kritiek. Hij zei dat het hem toescheen dat de filmers het paard achter de wagen spanden. Hij stelde hun de vraag hoe de film „het volksbelang kan dienen wanneer de tekst uitsluitend op grond van persoonlijke ideeën en inspiratie wordt opengesteld”. In het bijzonder keurde hij de praktijk af, dat regisseurs en cameramensen „thuis of op de weg naar hun arbeidsterrein een draaiboek opstellen, dit aan de plaatselijke partij-secretaris overhandigen en deze opdragen de ingezetenen voor de opnamen ter beschikking te stellen”. Zulke draaiboeken waren volgens Tolchen pure fantasie en hij keurde het gebruik ervan dan ook af, bij het richting geven aan het leven van de bevolking, bij het scheppen van wedijver bij arbeidsprestaties en bij het afschilderen van een goede toekomst. Hij kwam tot de slotsom dat het volk dienstbaar gemaakt werd aan de film in plaats van andersom. Ook de fotografische techniek vond bij hem geen genade. De toeschouwers, zo zeide hij, worden geprikkeld door de grote hoeveelheid opnamen die de kern van de zaak niet treffen. De begeleidende tekst werd over het algemeen te wijdlopig gevonden en te vaak opgebouwd uit afgezaagde uitdrukkingen, die de toeschouwers slechts vermoeien. Ook worden dikwijls zulke verheven beschrijvingen gebruikt dat zé boven het bevattingsvermogen van de gewone mangaan. Tenslotte klaagde de minister Hsia-Yen er over dat de begeleidende muziek vaak monotoon is en soms zo luid, dat het onmogelijk is de gesproken tekst te kunnen volgen. --- PERSCONFERENTIE VAN EISENHOWER Voorzichtige antwoorden WASHINGTON. President Eisenhower heeft woensdag op zijn wekelijkse persconferentie verklaard dat hij persoonlijk deel zal nemen aan de debatten in bepaalde bijeenkomsten van de algemene vergadering der Verenigde Naties, „Indien mijn aanwezigheid noodzakelijk is voor het onderstrepen van het belang van zekere aan de . orde zijnde punten.” Eisenhower beantwoordde twintig vragen. Hiervan hadden er zestien betrekking op Amerikaanse binnenlandse vraagstukken of de campagnes voor de komende presidentsverkiezingen, terwijl vier ook op de een of andere wijze met de Amerikaanse buitenlandpolitiek waren verweven. De volgende punten waren de voornaamste van ’s presidenten persconferentie : 1. VERENIGDE NATIES: De hiervoor vermelde bijwoning door de president van bepaalde vergaderingen van de komende zitting van de Algemene Vergadering, „indien dat noodzakelijk mocht zijn.” In andere gevallen zal de minister van buitenlandse zaken het stadpunt der V.S. uiteen zetten. 2. CUBA: De president bevestigde dat de Monroe-leer nog steeds van kracht is en dat hieraan door de verdragen van Rio de Janeiro en Caracas slechts uitbreiding is gegeven. „Er is echter met betrekking tot de Amerikaans-Cubaanse betrekkingen nog niets onherroepelijks geschied. Er moet, ook in het belang van het Cubaanse volk zelf, een oplossing voor de huidige moeilijkheden worden gevonden”, aldus Eisenhower. 3. NIXON: Eisenhower verklaarde met nadruk dat hijzelf degene was geweest die gedurende zijn twee ambtsperioden alle belangrijke beslissingen had genomen. „Nixon heeft immer op brede, moedige en nuttige wijze aan de voorbereiding ervan deel genomen”, aldus Eisenhower. 4. DE VERKIEZINGSCAMPAGNES: De president noemde als de belangrijkste punten van de thans in volle gang zijnde campagnes voor de komende presidentsverkiezingen de buitenlandse politiek, het landbouwbeleid, en financiële en belastingvraagstukken. Hij betreurde het, dat de buitenlandse politiek niet buiten de verkiezingscampagnes kon worden gehouden. 5. HET KATHOLICISME: De president onderstreepte dat de Amerikaanse grondwet in godsdienstvrijheid voorziet en dat daarom het geloof vaneen bepaalde presidentiële kandidaat geen factor inde verkiezingsstrijd mag vormen. Hij voegde hieraan toe: „Ik moet toegeven dat een vraagstuk als dat van het geloof bepaalde tegenstellingen in het leven kan roepen, doch ik voor mij wens hier niet aan mee te doen." 6. DE LANDBOUW: Eisenhower legde de nadruk op de noodzaak ener wijziging van de Amerikaanse landbouwwetten, „opdat deze kunnen worden aangepast aan de moderne omstandigheden”. HU achtte dit vooral nodig in verband met de toenemende buitenlandse behoefte aan ÉLmerikaanse landbouwprodukten. OmHtieraan tegemoet te kunnen komen moest z.i. echter de binnenlandse positie van de Amerikaanse boer worden verbeterd. 7. DE POLITIEK: Eisenhower verklaarde opnieuw dat hij slechts in uitzonderingsgevallen zou deelnemen aan bepaalde politieke manifestaties in het kader der verkiezingscampagnes. Dit was eensdeels het gevolg van de verantwoordelijkheden van zijn ambt, terwijl hij zich aan de andere kant reeds verplicht had tot deelneming aan nietpolitieke gebeurtenissen. President Eisenhower herhaalde op zijn persconferentie zijn reeds eerder geuite mening, dat de Russische autoriteiten de Amerikaanse ~U-2”-vlieger Francis Powers te zwaar hebben gestraft. Hem was gevraagd uiteen te zetten waarom hij dit zo Vond, waarbij de vragensteller had verwezen naar het vonnis van dertig jaar gevangenisstraf, dat een Amerikaanse rechtbank had geveld over de Sovjetrussische kolonel Abel, die wegens spionage inde V.S. had terecht gestaan, Eisenhower antwoordde hierop dat beide gevallen niet konden worden vergeleken. „Er bestaat geen precedent voor hetgeen Powers ten laste werd gelegd”, verklaarde hij. In antwoord op verschillende vragen over het feit, dat Powers verklaard had schuldig te zijn aan het hem ten laste gelegde, verklaarde Eisenhower dat hij er nimmer ook maar over gedacht had Powers te verloochenen. De president bracht in herinnering dat hij persoonlijk de verantwoordelijkheid voor de aan Powers gegeven opdracht op zich had genomen. --- Advertentie (Adv.) céydfHoai.... dop in deuj, uit! Natu-raLax d«; regelmaat van de klok Itn uitkomst bij hardittkfciyo rtrs toppinq. CO taM. f t 3S ideaal vaar kinderen, aa. moeders, werk buitenshuis --- Ouders van Powers terug in Amerika NEW YORK. De ouders van de veroordeelde Amerikaanse piloot Francis Powers zijn donderdagochtend vroeg uit Moskou in New York teruggekeerd. Zij werden op het vliegveld opgewacht dooreen grote menigte journalisten, fotografen en cameralieden, hetgeen Powers sr. de opmerking ontlokte: „Het is erger dan in Moskou”. De heer en mevrouw Powers werden naar een speciale wachtkamer geleid om de journalisten te woord te staan, maarde heer Powers, die hier kennelijk niet op voorbereid was, weigerde hen te ontvangen. Op weg naar de auto waarmee zij werden afgehaald beantwoordde Powers sr slechts een vraag. Toen een journalist hem vroeg of hij geloofde dat het beroep van Barbara Powers op Chroesjtsjov succes zou hebben zei hij: „Ik denk het niet”. De twee Amerikaanse advocaten hopen het beroep van mevrouw Barbara Powers op president Brezjnov donderdag gereed te hebben. Zoals bekend is keert mevrouw Powers jr. eerst zaterdag uit Moskou naar de Verenigde Staten terug. --- Ons puzzelhoekje Oplossing vorige puzzel Hor.: 1 brave, 5 houten vat, 10 sneeuwhut, 11 schaakstuk, 12 ontkenning (Frans), 13 ten afscheid, afk,, 15 waterpeil, 16 Keizer – Koninklijke, 17 zuiver gewicht, 20 gewicht, 23 zangnoot, 25 god van de zon, 26 bevroren water, 27 reeks, 28 stilte, afk., 29 opbergruimte, 30 rivier (Rusl.), 32 muzieknoot, 34 pin, 35 vrouwelük hert, 38 riviertje in Ned., 39 en Sien, 40 regiment infanterie, afk., 41 Volt – Ampère, afk., 43 echtgenote, 45 opwekkende bezigheid, 47 geur 48 vertrek. Vert.: 1 Engelse jenever, 2 zintuigen, 3 lengtemaat, 4 waterplant, 6 egocentrisch persoon, 7 twee (Lat.), 8 wijde broek, 9 bouwlanden bij dorp, 14 was bezig met eten, 18 bijw., 19 rund, 21 niet in dienst, afk., 22 wak, 25 spinneweb, 30 onder andere, afk., 31 aanhef bij herenvergadering, afk., 33 tijdelijk, 34 twee, 36 academische graad, 37 wild zwijn, 38 Turks bevelhebber, 42 vrouwenstem, 44 zangnoot, 46 per adres, afk. --- Censuur in Ghana ACCRA. De volksvertegenwoordiging van Ghana heeft eendoor de minister van voorlichting ingediend wetsontwerp aanvaard, dat voorziet in een voor bepaalde gevallen geldende perscensuur en verhindering van de invoer van „geschriften, waarvan de inhoud strijdig is met het openbare belang.” President Nkroemah krijgt de bevoegdheid te bepalen dat „bepaalde organen, die stelselmatig berichten publiceren, welke erop berekend zijnde openbare orde en rust in gevaar te brengen”, hun kopij eerst aan een censor moeten voorleggen, voordat deze mag worden gepubliceerd. Overtreders van deze bepaling kunnen tot twee jaar gevangenisstraf of een boete van ruim duizend gulden worden veroordeeld. Het zal in het vervolg in Ghana ook verboden zijn dagbladen, boeken of andere geschriften, die niet voor publikatie zijn goedgekeurd, te drukken, te verspreiden of te verkopen .De minister van voorlichting verklaarde als introductie van het wetsontwerp dat er in Ghana „elementen zijn, die het werk van de regering voortdurend kleineren en afkeuren.” --- Met auto tegen trein bestuurder gewond WARFFUM. Woensdagmorgen is op een niet beveiligde overweg aan de Onder den Damsterweg te Warffum, ongeveer driehonderd meter voor het station Warffum, een personenauto tegen een trein gereden. De wagen werd bestuurd door de 23-jarige E. Posthumus uit Stadskanaal. Doordat zijn snelheid tamelijk groot was (dit bleek uit de remsporen) heeft hij niet meer kunnen stoppen toen hij de „blauwe engel”, die op het traject Groningen-Roodeschool rijdt, zag aankomen. De bestuurder is ernstig gewond naar het ziekenhuis in Groningen overgebracht. De trein had zestien minuten vertraging. De auto werd ernstig beschadigd. --- Mr. A. A. van Rhijn lid Raad van State? (Van onze Haagse redactie) DEN HAAG. Mr. dr. A. A. van Rhijn, oud-minister van Landbouw en Visserij en oud-staatssecretaris van Economische Zaken, zal zo neemt men algemeen in Haagse kringen aan worden voorgedragen voor de Raad van State inde vacature Joekes. De heer Van Rhijn is lid van de Partij van de Arbeid. ---