Nederlandsche Kultuurkamer Het verordeningenblad der Nederlandsche Kultüurkamer bevat een verordening van dwi president, waarbij aan uitgevers van nieuwsbladen en tijdschriften de verplichting wordt opgelegd, een oplageboek aan te leggen en regelmatig bij te houden. Deze boeken zullen periodiek ter controle moeten worden ingezonden. j Aangezien tot nu toe de oplagecijfers geheim waren, tastten adverteerders veelal in het duister ten aanzien van de werkingssfeer huner reclame. De voorspiegelingen, welke advertentie-acquisiteurs den adverteerders deden, waren niet zelden ver bezijden de waarheid. Aan dezen misstand heeft de Nederlandsche Kultuurkamer thans een einde gemaakt. --- Verhooging van den bieraccijns Bij besluit van den secretaris-generaal van financiën is bepaald, dat de bieraccijns met ingang van 6 Juli a.s. wordt verhoogd van f 3 tot f 4.20 per hectoliter-graad. --- De Rijkscommissaris bezoekt Ierseke Donderdagmiddag heeft Rijkscommissaris, Rijksminister Seyss-Inquart een bezoek gebracht aan de Oester- en mosselcultuur in lerseke. De Rijkscommissaris was vergezeld van den eomm. der prov. Zeeland, dr. Munzer, den waarin, comm. van Zeeland, mr. v.d. jkvr. M. L. v. Suchtelen v. P. Dieleman en den burgemeester van lerseke, den heer Gunning. De heeren hebben aan boord van het mosselvaartuig lerseke 28 van de bekende mosselkweekers, de gebroeders Padmos, de oesterperceelen van de lersekesche bank ha de Oosterschelde bezichtigd en zijn tegen halfacht weer aan land gestapt. --- De verovering van Sebastopol een militaire en maritieme prestatie van den eersten rang Schitterende staaltjes van samenwerking, van soldatesken moed en dapperheid De glorierijke gevechtsprestaties der Duitsche, Roemeens#! e en Italiaansche strijdkrachten voor 'Sebastopol, dwingen, na netgeen wij gisteren reeds schreven, tot een nadere beschouwing. Met alle middelen der natuur en techniek had Sebastopol zich n.l. kunnen ontwikkelen tot een zee- en landvesting van den eersten rang, tot de sterkste vesting der Sovjet-Unie. De oude fortificaties van den Krim-oorlog of de versterkingen uit den Tsaristischen tijd staan in geen verhouding tot de thans overwonnen fortenontoegankelijke kustgebieden en talrijke bergruggen zijn uitgewerkt tot een verdedigingssysteem met diepe geledingen, diepe kloven, steile hellingenen ondoordringbaar bosch en kreupelhout waren gebruikt voor den aanleg van reusachtige mijnvelden. Het in het weermachtsbericht van 29' Juni genoemde aantal van 112.644 mijnen is een geringe aanduiding voor het feitelijk aanwezig aantal mijnen dat vele malen grooter was dan dit getal. De versterkingen en forten waren volgens de mc ernste opvattingen gebouwd, onder den grond verbonden, versterkt met inde rotsen uitgehouwen afzonderlijke kazematten, granaatwerpersstellingerf en voor de defensie ingerichte holen. De forten inden Noordelijken sector, Stalin, Gorki, Molotof, Tsjeka, Gpqe, Siberië, Wolga, Lënin, Noordelijk fort, het waren de modernste vestingweiken. Bijzonder uitgebreid was verder het versterkte terrein aan het Zuidelijk front, in het bijzonder de Sapoen-hoogten en detankgrachten. Talrijke artillerieforten, talrijke batterijen van alle kalibers en het optreden van de bolsjewistische vloot der Zwarte Zee versterkten de verdediging, zoodat deze vesting door de bolsjewisten voor onneembaar gehouden kon worden. De verovering en bestorming van dit vesting,- systeem met een doorsnee van 20 km diepte betpekent derhalve een prestatie, die' op waardige wijze een plaats vindt naast de beste wapenfeiten van dezen oorlog. De voornaamste last van den strijd werd gedragen door infanterie en pioniers, die in onvermoeibare aanvallen tegenover den krachtigsten vijandelijken tegenstand, tegenover verbitterde talrijke tegenaanvallen onder .voortdurend vuur van artillerie en granaatwerpers brok na brok uit dezen vestingkrans brak. Huis- na huis moest afzonderlijk worden ingenomen. In het bijzonder moet men waardeering hebben voor het optreden en de. successen der verbonden Roemeensche troepeh, die bij de moeilijke acties in het Zuidelijk deel van het front, inde gevechten om de Sapoen-hoogten en bij de tankgrachten een soldatesken moed en schitterende dapperheid aan den tdag hebben gelegd. Op 29 Juni sprak het Duitsche weermachtsbericht van 2590 kazematten, een cijfer, dat échter bij lange na niet voldoende is voor de werkelijke aanwezige fortificaties. Bij de gevechten heeft een schitterende samenwerking tusschen alle deelen der weermacht beslissend bijgedragen tot het succes. Artillerie en stormgeschut zijn trouwe helpers gebleken van de infanterie. Het luchtwapen heeft het de infanterie vergemakkelijkt door zijn bomaanvallen tot het stormen over te gaan. Reeds voor het optreden van • het leger werden bunkerstellingen, artilleriestellingen en troepenconcentraties door gevechtseskaders aangevallen. Een onophoudelijk voorbereidende krachtige activiteit van den ochtend tot den avond toonde het luchtwapen als een dapperen en onvermoeidbaren wegbereider voor de gevechten op den grond,_ vooral bij de vernietiging van zware kanonnen. In schitterende wapenbroederschap met Italiaansche en Roemeensche eenheden heeft tenslotte de marine een bijdrage geleverd tot de overwinning, welke, gezien de bijzondere omstandigheden rondom Sebastopol, verdient in het licht te worden gesteld. Tegenover de ondersteuning van den verdediger door de Zwarte Zee-vloot, stelde de Duitsche, Italiaansche en Roemeensche marine fiksche acties van motortorpedobooten, die de scheepvaart vaneen naar Sebastopol bewaakten en het ravitailleeringsverkeer van en naar Sebastopol tegenhielden om de eigen ravitailleering te beveiligen. Het gaat daarbij niet om plaatselijke acties maar om uitgebreide operaties, die geleid hebben tot de uitschakeling van de bolsjewistische zeestrijdkrachten en de afsluiting Van Sebastopol van den toevoer over zee ten doel hadden. De wapenbroederschap der verbondenen heeft inde samenwerking der drie vloten een prachtige bevestiging ter zee gevonden. De gevechten in het aan water arme terrein rondom Sebastopol speelden zich soms; af bij een temperatuur, die reeds in dë vroege ochtenduren steeg tot 30 graden. Een historische beschouwing Toen de aanval op Sebastopol op 6 Juni 1942 voor ’t eerst in het weermachtsbericht vermeld werd, trad deze vesting opnieuw in het licht der algemeene beschouwingen, na reeds tijdens den Krimoorlog (1854/55) door het verloop vaneen langdurige en gedenkwaardige belegering bekendheid te hebben gekregen. Toen heeft een Fransch-Engelsch leger, dat bij Eupatoria geland ,was, 349 dagen noodig gehad om de vesting tot overgave te dwingen. Sebastopol, dat toen door aanvankelijk meerendeels nog niet gereed gekomen veldvestingwerken beschermd was, werd na de veldslagen van Balaklawa en Inkerman ingesloten. Ondanks voortdurende beschieting, wonnen de belegeraars slechts langzaam terrein, omdat de moeilijkheden van den bodemden verdediger elke slechts denkbare verlichting brachten. Pas nadat de versterkingen door voortdurende beschieting vernield waren, gelukte het den heuvel Malakof te veroveren, die de stad en de haven van Sebastopol beheerscht. Voor de hevigheid dezer beschieting is het kenmerkend, dat uit de 800 kanonnen der belegeraars in totaal 1,350,000 schoten zijn gelost. De verliezen der belegeraars bedroegen 80,000 man, die van de Russen, die zich onder bevel' vangraaf Todtleben taai verdedigden, 120,000 man. De aanvallen der verbonden Franschen en Engelsehen waren van het Zuidoosten uit op de vesting gericht. Na het verlies van den heuvel Malakof was de stad niet meer te houden. De Russen trokken zich toen over de baai van Sewernaja terug op den Noordelijken oever van de baai en streden daar verder op een terrein, dat ditmaal door de Duitsche troepen inde eerste faze van den aanval, op Sebastopol is ingenomen. Nog thans getuigen de Engelsch-Fransche en Russische kerkhoven van de geweldige bloedige offers, die toen inden strijd om Sebastopol aan beide zijden gebracht zijn. --- Uit het Engelsche Lagerhuis Motie van wantrouwen verworpen 'Het Britsche Lagerhuis heeft de motie van wantrouwen tegen Churchill verworpen met 475 tegen 25 stemmen. * * • De Labourafgevaardigde Bevan heeft bij de debatten o.m. gezegd: Churchill wint’ weliswaar het eene debat na het andere, maar verliest ook den eenen slag na den andere. De regeering heeft dezen oorlog van het begin af verkeerd opgevat, maar niemand heeft hem verkeerder begrepen, dan Churchill zef. Niemand was indertijd zoo geestdriftig over de Maginotlinie als Churchill. Deze primaire onjuiste conceptie van den oorlog is er schuld aan dat de regeering een verkeerde strategie heeft en deze verkeerde strategie heeft ook verkeerde wapens doen ontstaan. Het bewijs daarvoor is het gebrek aan duikbommenwerpers . en transportvliegtuigen. De afgevaardigde eischte een zuivering onder de van klassebeWustzijn vervulde Britsche legerleiders. Voorts verklaarde hij, dat een tweede front in Europa in den loop van dit jaar noodzakelijk is. Hij zeide woordelijk: „Grpt den vijand aan op een afstand van 21 ml en niet op een .afstand van 14.000 mijl. Churchill was geschokt Churchill verklaarde, dat hij bij zijn aankomst inde Ver. Staten, toen hij op 21 Juni de kamer van den president werd binnengeleid een schok had gekregen, toen hem het bericht van den van van Tobroek werd gebracht. Toen hij naar de Ver. Staten was vertrokken, waren de Britsche' hulpbronnen in Afrika veel grooter dan die van den vijand en eveneens dein aantocht zijnde versterkingen. In het bijzonder zeide Churchill: Wij hadden 100.000 man inden strijd, de tegenstander 90.000; wij hadden een numerieke supérioriteit aan tanks van wellicht 7 tegen 5. en een superioriteit, der artillerie van bijna 8 tot 5. Onze artillerie hdd de nieuwste types ter beschikking. Tijdens den slag hadden de Britsche legers "in Noord-Afrika zich kunnen verheugen over de supérioriteit inde, lucht. Daarom had hij het recht goed vertrouwen te hebben inden uitslag vaneen door de Briten ondernomen offensief, dat begin Juni zou zijn ondernomen, wanneer de vijand niet het eerst had toegeslagen. Het smartelijkst bij den strijd in Noord-Afrika, zoo verklaarde Churchill, is voor hem het feit, dat de Britten inde openingrstadia verslagen werden onder omstandigheden, die heel wel een succes deden verwachten. Hij beschouwt echter den strijd in geen enkel opzicht als beslist. Ten aanzien van zjjn reis naar Amerika verklaarde Churchill, dat de besprekingen bijna uitsluitend gegaan waren over de bewegingen van troepen, schepen, geschut en vliegtuigen en over de maatregelen, die genomen moesten worden om de verliezen op zee tegen te gaan en dein den grond geboorde tonnage te vervangen. Churchill betoogde tegen het slot van zijn rede, dat het de plicht van het Huis is dë regeering te steunen of haar te wijzigen. Als het de regeering niet kan wijzigen, moet het haar steunen, er is geen middenweg. Er is, zeide hij, een beweging gaande om mij te berooven van. de functies, die ik uitoefen bij de algemeene leiding van en het oppertoezicht op de oorlogvoering. Het Huis heeft evenwel het recht niet van mij te verlangen, dat ik verantwoordelijkheid op mij neem, zonder te beschikken over de macht tot doeltreffend optreden. Mile heeft het voorstel ingediend, dat de verantwoordelijkheid voor de verdediging den premier wordt ontnomèn, opdat een militaire figuur de algemeene oorlogvoering overneemt. Dit stelsel, aldus Churchill, kan gemakkelijk uitkropen op een dictatuur of daarin worden omgezet. Ik kan aan zulk een systeem piet meedoen. --- De Japanners bezetten Woetsjen Na de inneming van Woepoelangkoe in het Westen der provincie Soeiyoean hebben de Japansëhe troepen Woetsjen, het hoofdkwartier van de vijandelijke 101 e divisie, bezet. --- De gemeentelijke tand- Degemeentelijketandverzorging te Den Haag behandelt per jaar pl.m. 35.000 kinderen. Een „slachtoffer” onder het mes. (Polychoon-Meyer.) --- De val van Tobroek. DevalvanTobroek. De haven is vrij, de Duitsche R-booten kunnen binnenvaren. (Weltbild-Pol; goon P. K. Piëtzsch). --- Joden mogen woningen van niet-joden niet betreden Naar aanleiding van verschillende vragen wordt er van bevoegde Duitsche zijde ter voorkoming van misverstand, uitdrukkelijk op gewezen, dat paragraaf 2 van de tweede beschikking voor joden van den commissaris-generaal voor de openbare veiligheid zoo moet worden opgevat, dat het aan joden volstrekt verboden, is woningen van niet-joden te betreden. Uitgezonderd zijnde inde betreffende beschikking nader aangeduide bijzondere gevallen. --- De toegang tot Europa is versperd Dr. Göbbels-over de onbehaaglijke positie, waarin Churchill verkeert In het jongste nummer van „Das Reich” publiceert dr. Göbbels onder den titel „De toegang tot Europa versperd” een artikel, waarin uitvoerig het van geallieerde zijde zoo levendig besproken onderwerp van een z.g. tweede front in Europa Wordt behandeld. Dr. Göbbels gaat uit van het standpunt, dat volken over het algemeen veel kunnen verdragen en dat het meestal geruimen tijd duurt, tot noodlottige gevallen en ongunstige omstandigheden gevoelige consequenties voor de toekomst met zich medebrengen. Engeland’s leiding heeft echter in deze zeer ernstige crisis inde Britsche geschiedenis niet alleen gefaald, zij heeft, hetgeen, veel erger is, haar fouten en verzuimen* niet willen inzien en erkennen en dientengevolge hieruit ook geen consequenties getrokken. Een handige ' propaganda slaagt er voor een tijdje in, óm nederlagen en terugtochten in overwinningen te veranderen, doch op den duur zal de ontnuchtering, die hierop volgt, des te erger zijn. Churchill en Roosevelt zijn tot iedere ongerijmdheid en dwaasheid in staat en zullen, hoe moeilijker hun toestand wordt, ook des te eerder bereid zijnde grootste dwaasheid te bqgaan, wanneer zij ook maar een schijn van succes belooft. Derhalve is thans niemand in staat te zeggen of, wanneer, hoe en waar zij het voornemen hebben een zgn. tweéde front te vormen. Dr. Göbbels verklaart dan: de oorlogvoering van den Führer heeft van het begin af rekening gehouden met de verst verwijderde mogelijkheden in verband met de getroffen en nog te treffen maatregelen. Het voorbeeld hiervoor is Duitschland’s dekking van de flank in het Westen tijdens den veldtocht in Poien en de veilige bescherming naar alle kanten tijdens de latere veldtochten in het Noorden, Westen, Zuidoosten of Oosten. Dat is thans vanzelfsprekend in het Westen het geval en wel ineen dusdanigen omvang, dat men bijna zou wenschen, dat de Engelschen eens een poging zouden doen om dit te ondervinden. Het is derhalve meer dan naief, wanneer men in Londen gelooft, dat men de Duitsche oorlogvoering door het gepraat vaneen tweede front zenuwachtig zou kunnen maken. De minister verklaart dan: Er staat in het Westen geen Duitsche soldaat meer en geen Duitsche soldaat minder. Het is den Engelschen dikwijls genoeg zeer duidelijk medegedeeld, dat de toegang naar Europa stevig versperd is. Zij zouden bij een poging om ergens in Europa aan land te gaan, een debacle beleven, in het licht waarvan hun catastiophe van Duinkerken volkomen zou verbleeken, want dezen keer hebben wij in tegenstelling met vroeger de betere troeven in handen. De Engelschen zijn er niet, doch zij moeten eerst nog komen. Hun staat op het Europeesche continent geen enkel hulpvolk meer ter beschikking, dat zij vooruit kunnen sturen of voor het dekken vaneen terugtocht kunnen achterlaten. Zij’ zijn geheel alleen aangewezen op hun eigen militaire leiding en op dë dapperheid van hun troepen en te oordeelen naar de door hun tot dusverre afgelegde proeven van bekwaamheid op andere ' oorlogsfronten, zal men daarvan alleen niet aï te veel mogen verwachten. Ook de hoop, het bezette achterland tot een opstand te kunnen aanzetten, is ijaief. Een dergelijke poging zou vermoeaelijk slechts een paar uur duren. Dit ziet men ook in Noorwegen, in Nederland, in België en ook in Frankrijk zeer duidelijk in. Dr. Göbbels vraagt verder, wat Engeland zich eigenlijk voorstelt van de vorming vaneen tweede front, dat toch in werkelijkheid niet het tweede, doch het vijfde of zesde zou zijn, waarbij hij wijst op het voorbeeld van Noord-Afrika, waar de Engelschen zulke groote successen hebben behaald, waardoor zij nauwelijks tot een herhaling worden aangespoord. Afgezien van het toenemende gebrek-, de voor iedere invasie noodzakelijke scheepsruimte, zou een invasie alleen dan, zij het dan. ook een bescheiden succes kunnen hebben, wanneer zij op verrassende Wijze zou worden uitgevoerd. De. Engelschen hebben echter uitdrukkelijk de aandacht gevestigd op hun desbetreffende voornemens en zelfs af en toe commando’s gestuurd opdat de Duitschers toch vooral maar niet zouden vergeten, dat zij in het Westen moeten oppassen. In ieder geval zijnde Duitsche voorzorgsmaatregelen in het Westen zoodanig, dat Duitschland door niets verrast kan worden. Churchill zit blijkbaar met de kwestie van het z.g.n. tweede front in zijn maag. Tot dusver heeft hij den door hem ontketenden oorlog met hulpvolken gevoerd. Thans echter is hiervan niet veel overgebleven. Ook de Amerikanen schijnen geen lust te toonen om voor zuiver Britsche belangen hun hoofd inde waagschaal te werpen. Doch in het Engelsche moederland staat nog een hoeveelheid van intacte divisies, die zich tot dusver alleen met oorlogsspelletj es hebben bezig gehouden. Men kan rustig aannemen, dat dergelijke formaties door het niets doen en afwachten er niet beter op worden. De tijd werkt alleen voor hem, die den tijd weet te gebruiken. Een strategie, die zich uitput ineen defensief, zgl langzamerhand het initiatief en de activiteit vaneen volk verlammen en wie in het verloop vaneen historische worsteling het juiste oogeriblik voorbij laat gaan, laat onder bepaalde omstandigheden alles voorbijgaan. Deze oorlog duurt alleen daarom zoo lang, omdat de Engelschen op grond van hun macht, hun aanzien en hun rijkdom iets inden strijd kunnen werpen. Was dit niet het geval, dan waren zij allaftig ineengestort. Duitschland moet meer presteeren dan zij, omdat hei begint terwijl zij ophouden. Desondanks kan er geen twijfel aan bestaan, dat Engeland zich ineen dalende richting beweegt, alleen is, het er nog niet over eens over het tempo,- waarmede het zijn verval tegemoet sneli. Af en toe wordt de toestand voor het Britsche publiek plotseling duidelijk, zooals thans bij Noord-Afrika, dan kan de openbare meening, in zekeren zin op welwillende wijze door de regeering geduld, zich weer een paar dagen lang uitleven, waarna zij echter weer spoedig inden toestand van letargie terugkeert. Stond daarachter nog de kracht»van een imperialistisch geloof,1 dat bergen zou kunnen verzetten, dan zou men dit voor een uiting van innerlijke grootheid kunnen houden. Doch het is slechts de tot stompzinnigheid ontaarde onverschilligheid van een natie tegenover haar historisch lot. Tenslotte verklaart dr. Göbbels, dat men niet weet of Churchill een uitweg uit dit dilemma wil zoeken. Duitschland is in ieder geval inden grootst mogelijken omvang voorbereid en beveiligd. De Duitsche oorlogvoering maakt af en toe weliswaar gebruik vaneen improvisatie, doch zij is daarop niet gebaseerd. De Duitsche leiding acht Churchill tot iederen waanzin in staat, doch zij weet echter ook, dat vanzelfsprekend een wanhoopsdaad zijnerzijds van Duitsche zijde beantwoord zal worden met de daad, die het Engelsche volk van de laatste illusies zal berooven. Dr. Göbbels besluit dan met de woorden: Churchill’s tweede front interesseert ons daarom niet meer.'Wij verkeeren nog in twijfel over de vraag of wij moeten wenschen, dat hij een poging hiertoe doet of niet. Van belang is alleen, dat overal, waar een tweede front gevormd zou kunnen worden, Duitsche soldaten staan, die er op gebrand zijn den soldaten van Churchill een hartèlijke ontvangst te bereiden. * * * In onze buitenlandschë beschouwingen van den jongsten tijd hebben wij, bij herhaling, gewezen op de buitengewoon zware moeilijkheden, welke er voor Churchill bestaan om aan Stalins eischen tot het scheppen vaneen tweede front te voldoen, Met den dag begint dit probleem obsessieachtiger vermen aan te nemen, aangezien de Engelschen niets anders doen dan verliezen. Niet. ten onrechte maakt dr. Göbbels dan ook de opmerking, dat Churchill klaarblijkelijk met de kwestie van het z.g. tweede front in z’n maag zit. Er zal echter nog wel meer zijn, dat hem in een allesbehalve rustige gemoedsstemming heeft gebracht. Is ’t n.l. niet een ellendig idee voor een premier, die tevens minister van Defensie is, overeen tweede front te moeten spreken, terwijl het eerste front strikt genomen geen front meer is? Uiteindelijk moet ’t den premier wel somber te moede maken, dat zijn reputatie als groot en sterk man reeds een dusdanigen schök gekregen heeft, dat overal de noodzakelijkheid vaneen plaatsver-anger wordt ingezien. Engelands galerij der groote figuren heeft echter inden loop der tijden geen aanvulling ondergaan, wat ineen wereldoorlog wel het afschuwwekkendste is, dat men zich kan voorstellen, in ’t bijzonder tegenover een vijand, die in alle opzichten bewezen heeft voor zijn taak berekend te zijn. Red. --- Het vijfde Tsjoengkineesche leger Japansche strijdkrachtèn zijn op 30 Juni tot een algemeenen aanval overgegaan op de basis van het vijfde Tsjoengkineesche leger inde achtste oorlogszone. Na de bergketens van Ysjan te zijn overgetrokken, ’ zetten de Japansche strijdkrachten den aanval voort inde richting van het vijandelijke hoofdkwartier. --- De geallieerde tonnagemoeilijkheden Volgens een Reuterbericht uit Washington heeft de plaatsvervangende voorzitter der Amerikaansche marinecommissie, schout-bij-nacht Vichery, verklaard, dat het tempo van den geallieerden scheepsbouw nog niet overeenkomt met dat der scheepsverliezen. --- Max Blokzijl sprak te Arnhem De leider van het persgilde, tevens bekend radiospreker Max Blokzijl sprak Woensdagavond voor een totaal uitverkochte concertzaal van Musis Sacrum te * Arnhem over het onderwerp: „Het gesprek van den dag”. Na eenige nummers muziek door de W.A.-kapel onder leiding van Cor Kohier besteeg de heer Blokzijl onder hartelijke toejuichingen het podium. Spr. ving zijn met persoonlijke herinneringen doorspekte rede aan met de mededeeling dat het, zooals bekend, zijn gewoonte is om het Nederlandsche volk te verdeelen in drie groepen, de pro’s, de anti’s en de. heelemaal „niksers”. Er is ook nog een categorie die zegt: „Ik voel er wel voor maar. ...” en als de Engelschen dan den een of anderen zandhoop in Egypte veroverd hebben, voleindigen ze den zin met „. . . . voorloopig voel ik er toch weinig voor”. Met deze categorieën heb ik, aldus spr., gesproken inden vorm van brieven. Er zijn ook nu nóg menschen, die iedere week trouw eèn brief schrijven van 16— 20 tot 60 kantjes toe. Al deze lieden probeer ik eerlijk te overtuigen. Er zijn echter ook anderen. In dit verbind haalde spr. de spreuk „Roddelen schaadt uw volk” aan. Dit onderwerp ligt mij zeer aan het hart, ik heb er dan ook de grappige consequenties uitgetrokken, aldus spr. De heer Blokzijl noemde dan eenige voorbeelden, waaruit bleek hoe hij zelf de dupe is gewordeen van deze on-Nederlandsche gewoonte. Vanzelfsprekend verwekten de werkelijk belachelijke smoesjes, die er omtrent spr. de ronde doen, onder de aanwezigen de grootste hilariteit. Spr. vervolgde: Men vindt het noodig zich zelf en het volk daarmede te vergiftigen. Er is nog een categorie en wel die van de anonyme brief schrijverij. Stormachtig gelach verwekte het voorlezen van eenige proeven. van gedichten en vuilschrijverij. De heer Blokzijl zeide in totaal reeds ongeveer 12,000 van deze brieven in zijn bezit te hebben. Hij wilde overigens niet ingaan op het treurige feit dat zich voordoet, wanneer ouders van helden, die aan het Oostfront gevallen zijn, brieven inde meest smerige bewoordingen krijgen. Het kost ons dan moeite onze overredingspolitiek te blijven volgen, zeide spr. Vervolgens noemde spr. den Leider der N.5.8., Mussert, een man met een zuiver karakter, die zoo hard voor zijn land werkt als er weinigen zullen zijn (applaus). Het was een ontroerend oogenblik toen ik op 20 Juni den eed van trouw aan hem mocht afleggen, zeide de heer Blokzijl. Als de anti-menschen dë nederlaag van de as-mogendheden vóórspellen, dan zeg ik dat de werkelijkheid heel anders is. De as wint dezen oorlog en een nieüw ' Europa zal worden opgebouwd, waarin Nederland zijn plaats zal gaan innemen. Een stormachtig applaus vergezelde deze laatste woorden. Na de pauze behandelde spr. op de hem eigen humoristische wijze een paar van de talrijk binnengekomen vragen, waarna de bijeenkomst besloten werd met het zingen van het 6e couplet van het Wilhelmus en een driewerf Hou-zee op Mussert. ---