De oogst is evenals in Hongarije als in Rusland dit jaar zeer slecht uitgevallen. Niet alleen de oeconomisten, maar ook de staatkundigen beginnen met zulk verschijnsel rekening te houden, en velen hunner zijn van meening, dat een mislukte oogst en de daarmede gepaard gaande armoede en nood een krachtige waarborg voor het behoud des vredes zijn. Zij achten het ondenkbaar, dat Rusland in staat is een aanvallenden oorlog te beginnen, als de voorraadschuren leeg zijn, en het vee uit gebrek aan voeder omkomt. Over den mislukten oogst in Zuid-Rusland schrijft de St. Petersburger Zeitung het volgende: «Het is een merkwaardig verschijnsel dat juist die streken van Rusland, welke de korenschuren van het rijk genoemd worden, namelijk de streken der zoogenaamde zwarte aarde, ook het meest door slechte oogsten geteisterd worden. In de noordelijke deelen des lands komt die ramp veel minder voor, en heeft zij ook niet zulke verschrikkelijke gevolgen ais in het zuiden. Op een gunstig jaar volgt gewoonlijk een ongunstig, en de wisselvalligheid van het klimaat is nergens zoo groot, als juist in de zoogenaamde steppendistricten. In die strekken kunnen droogte en dorheid na een rijken oogst zulk eene hoogte bereiken, dat zelfs in de zomermaanden niet het noodzakelijkste veevoeder aanwezig is. Zwart en kaal, als met steenkolengruis bedekt, is de vlakte, en menschen en dieren veroorzaken er zulke stofwolken, dat de zon, die als eene gloeiende schijf aan den hemel staat, er door verduisterd wordt. Werken zulke toestanden reeds Terlammend op de krachten van den mensch, den landbouwer brengen zij letterlijk tot wanhoop. In zulke jaren ziet hij hoe het tot op het gebeente vermagerde vee in eenen omtrek van mijlen ver naar een sprietje gras zoekt en nauwelijks in het leven kan blijven. Elke groene halm wordt door het vee afgegraasd, totdat de steppe een dorre woestijn gelijk is, zoodat de dieren bq honderden van honger moeten omkomen. Bij het gebrek aan voedsel komt dan nog het watergebrek, zoodat het niet te verwonderen is dat die streken een brandpunt der veepest zijn. Zulk een jaar kan een welvarend man tot een bedelaar maken, en het ergste van alles is, dat zulke jaren lang niet zeldzaam zijn. De ondervinding toch heeft geleerd, dat van de elf jaren gemiddeld slechts twee een overvloedigen oogst opleveren, terwijl 6 jaren een volkomen mislukten en de overige drie een middelmatigen oogst plegen te geven, zoodat de voordeelen van een overvloedigen oogst nauwelijks tegen de nadeelen der slechte jaren opwegen. Een mislukte oogst in de zuidelijke steppen draagt een karakter, waarvan men in het westen van Europa of in het noorden van Rusland zich in bet geheel geen begrip vormt. »Uit de berichten der zuidelijke gouvernementen blijkt, dat het hooi en de rogge geheel mislukt zijn. Voor Cbarkow en de aangrenzende provinciën met haren grooten veestapel is het gebrek aan hooi veel gevaarlijker dan dat van graan, omdat voeder voor het vee veel moeilijker is te verkrijgen dan koren voor de menschen. Komt er dus niet een omslag in het weer, en maken regenbuien niet goed wat de hitte bedorven heeft, dan wordt de veestape! in Zuid Rusland met groote verliezen bedreigd. Door de abnormale hitte en droogte in Mei heeft zelfs in het noorden van Rusland de landbouw geleden, zoodat ook in die streken de oogst slecht zal uitvallen. Is reeds voor Oostenrijk-Hongarije een jaar van misgewas eene groote ramp, nog zooveel te meer is het dit voor Rusland, ómdat, zooals uit het boven medegedeelde blijkt, voor een groot deel des lands armoede en gebrek daarvau de onvermijdelijke gevolgen zijn. --- Binnenlandsche berichten. Voor de vacante betrekking van Hoofd der o. 1. school in het dorp te Brummen hebben zich 34 sollicitanten aangemeld. De oorzaak, dat dit geval niet zoo bijzonder groot is, is voorzeker, dat als vereischte is, de akte voor de Eransche taal. Te Delft is in bijna 74-jarigen onderdom overleden de heer J. P. W. Van Cattenburch, gepensioneerd kolonel der artillerie, ridder der orde van den Nederlandschen Leeuw en officier van de Eikenkroon. In Limburg komen enkele appelboomen voor die voor den tweeden keer in bloei staan en levens vruchten dragen. Een bewoner van Nieuwer-Amstel, verlekkerd op een bijzonder vette kip uit zijn hok, besloot haar te slachten, Bij het openen van het beest bleek evenwel, dat de dikte geen gevolg was van vleezige houtjes, maar ontstond door de aanwezigheid van 13 volslagen eieren in het lichaam. De ziekte onder de aardappelen en die onder de varkeus neemt op vele plaatsen sterk toe. Een flinke boer, tevens burgemeester van zijn dorp, verkocht op zekeren dag zijn wol aan een koopman uit de stad. Nadat de zaak op de plaats haar beslag had gekregen, ging de boer naar binnen om de papieren in orde te maken. Terugkomende miste hij een kaas, die op een plank achter de deur gestaan had, terwijl het tevens zijn aandacht trok dat een der zakken, waarin de verkochte wol zat, dikker was geworden dan vroeger. Hij was volstrekt niet verlegen. «Koopman,* zei hij, »ik ben vergeten, hoeveel die zak precies woog, laat ons hem nog eens op de schaal «etten," De koopman kon daar natuurlijk niets tegen hebben en de zak werd overgewogen. Het bleek toen natuurlijk dat het gewicht iets was toegenomen. Er werd een nieuwe rekening geschreven en de koopman durfde niets zeggen, maar keek zuinig. De boerin miste de kaas ook spoedig en riep dat zij bestolen was, „Wees maar kalm Margje, zei haar man, „ik heb die kaas verkocht tegen één gulden twintig het pond!" Flakkeesche boer: Zoo, en je wil mit m'n dochter trouwen ? Wat voor reden hei je voor die keus F Vrijer: Jae, zie je baes, ik vind 't noodzaekelijk, dat mien toekomstige vrouw kennis van de boerderieë bezit, en je dochter is, om zoo's te zeggen, onder het vee opgegroeid. De ex-Koningin Isabella van Spanje, vergezeld van den Spaanschen Gezant, maakte Zaterdagmiddag een rijtoer en bezocht het Huis ten Bosch. Sir Horace Rumbold, gezant van GrootBrittannië te 's-Gravenhage, heeft zich Vrijdagavond naar Londen begeven. Zaterdag is het eerste loggerschip van de Nederlaadsche haringvloot te Maassluis voor de tweede maal aangekomen, ditmaal met een vangst van 19 last. Naar men uit Rome schrijft, heeft Z. H. Paus Leo XIII den hoogeerwaarden pater Willem Wulfingh van de Congregatie des Allerh. Verlossers tot Vicarius Apostolicus van Suriname benoemd en hem de bisschoppelijke waardigheid toegekend. Mgr. Wuifing werd den 30 Mei 1839 te 's-Hertogenbosch geboren en was sedert verleden jaar pro vicarius van de bovengenoemde kolonie. De tijding van dit pauselijk besluit zal alom in ons vaderland met vreugde vernomen worden. Bureau Veritus. Volgens opgave van Bureau Veritas zijn in de maand Juni 1889 verongelukt 59 zeilschepen, als : van Duitschland, 3 Frankrijk 6, Amerika 13, Italië 2, Engeland 18, Noorwegen 9, Chilli 8. Portugal 1, Denemarken 1, Rusland 2, Spanje, 1. Door stranding verongelukten 29 zeilschepen, door aanvaring 6 door brand 3, gezonken zijn er 4, verlaten 4, afgekeurd 1 en vermist 8. In dezelfde maand verongelukten 10 stoomschepen, als : van Engeland 6, Noorwegen 1, Amerika 2, Portugal 1. Door stranding verongelukten 6 stoomschepen, door aanvaring 2 en door brand 2. Maandag is de mondelinge gedachtenwisseling tusschen de regeering en de commissie ter voorbereiding der schoolwetsherziening aangevangen. Naar men meldt, zouden, wegens de moeielijkheden, welke zich bij de leiding der lijn Berlijn — Vlissiugen sneltreinen via Venloo op de lijn Venloo - Duisburg voordoen, genoemde treinen, te beginnen met den aanstaanden winterdienst weder, evenals vroeger, via Bokstel—Wezel geleid worden. Een landbouwer onder de gemeente NieuwBeierland, wien in vorige jaren herhaaldelijk de jonge ooievaars vau zijne schuur werden gestolen, laat ze thans, zoolang zij niet vliegen kunnen, des avonds uit het nest halen, om ze des morgens er weder in te brengen Maandag middag zij» in de Lange Schijfstraat te Tilburg twee groote woningen van zekeren Mols, bewoond door hem en door kleermaker Voetstaps door eene onbekende oorzaak geheel uitgebrand. Van den inboedel kon alles gered worden. Een en ander «■as verzekerd. Door den Minister van Oorlog is bepaald, dat van 1 Augustus af door de leveranciers van fourages aan de troepenpaarden van het leger nieuw hooi mag worden geleverd, mits dat het goed uitgezweet zij en aan de keuringscommissie voldoet. De Heer W. A. Scholten, te Groningen, heeft zich tot den Minister van Justitie gewend, met verzoek om ook jongens van 14 tot 16 jaar des nachts in de papierfabriek te Sappemeer in het werk te mogen houden. Dit adres is door den Minister om advies gezonden aan Gedeputeerde Staten van Groningen. Deze vroegen het advies van de Kamer van Koophandel te Hoogezand. Dat college heeft besloten te antwoorden, Vrijdag nacht is ingebroken nabf) de Limburgsche grenzen in de R. K. kerk te llotheu (België). Verschillende kerksieraden werden ontyreemd en offerblokken geledigd. De dieven schijnen van daar naar ons land gevlucht te zijn en hebben, op hunnen weg, nog eene groote hoeveelheid waschgoed van eene bleek ontvreemd. Hiervan worden verdacht eenige Duitschers, die met een wagen rondreizen. De politie stelde een onderzoek in. dat het wenschelijk zou ziju, dat aan alle fabrikanten, die des nachts werken, gelijke vergunning wordt verleend. Men schrijft uit Pyrmont, dat Zaterdag de kerkelijke bevestiging der Prinses Elisa - beth op de gebruikelijke wijze heeft plaats gehad in de kleine Oesdorferkerk, de Uevelingskerk van de overleden moeder der Prinses, Vorstin Helene, welk eenvoudig bedehuis feestelijk met groen en bloemen was versierd. Ter gelegenheid van de eenvoudige, maar treffende plechtigheid waren verscheidene bloedverwanten der jonge Prinses overgekomen : Koningin Enina der Nederlanden,de Hertogin vau Albany, de Erfprinses van Bentheim, de Erfprins Frederik van Waldeck, Onze Koningin, die ook in haar geboorteland nog steeds zeer bemind is, werd door de talrijke menigte in de straten met geestdrift toegejuicht, toen zij, naast haren vader gezeten, naar de kerk reed en vandaar terugkeerde. H. M. de Koningin vertrok Zaterdag nacht ongeveer half een per expresse trein van Arolsen en kwam kwartier over zessen op Het Loo aan. Aan het station te Zutpheu, des morgens ongeveer 6 uur, werd aan H. M. door eenige jonge dames een bouquet aangeboden. Des namiddags deed H. M. weder hare gewone rijtoer door het dorp. Naar men meldt, is bij de Regeering in bewerking een wetsontwerp tot regeling van de eindeexamens der Hoogere Burgerscholeu. Volgens dit ontwerp worden die examens voortaan door de leeraren der school, ten overstaan van gecommitteerden, afgenomen en tot een minimum van tijd beperkt. Voorts worden van het examen-programma geschrapt de navolgende vakken : staathuishoudkunde, staatsinrichting, cosmographie, boekhouden en teekenen. Het ontwerp kan spoedig bij de Kamer worden ingewacht. Na een langdurig lijden is Zondagavond te 's-Gravenhage op 65 jarigen leeftijd overleden Mr. 1. Modderman, referendaris bij bet Departement van Justitie. Na een tijdlang als kantourechter te Nijkerk deel te hebben uitgemaakt van de rechterlijke macht, werd de Heer Modderman in 1856 tot referendaris benoemd en vervulde hij gedurende 33 jaren zijn betrekking vau chef der derde afdeeling (politie, jacht en visscherij, enz) met bijzondere onderscheiding. Hij was ridder van de orde in den Nederl. Leeuw. De heeren Sluis & Groot te Enkhuizen hebben een meloen geoogst, die 9'/, kilo blijkens opgave zijn er thans I Scheveiiingen S'267 vreemdelingen, plus .6 dienstboden. Naar wij vernemen, is bij het departement van justitie voorbereid de vaststelling, ingevolge art, 17 van het wetboek van strafrecht, van den algemeenen maatregel van bestuur ter uitvoering van de artt,. 15 en 16 van dat weiboek betreflende de voorwaardelijke invrijheidstelling van gevangenen Door de Maatschappij tot Exploitatie vau Staatsspoorwegen is besloten, voortaan het vervoer van rundvee niet meer in open, maar in gesloten wagens te doen plaats hebben, evenals dat met paarden het geval is. Tegen den veldwachter P. te Roosteren, is proces-verbaal opgemaakt wegens openbare dronkenschap. Het saldo van 's Rijks schatkist op den 27en dezer bedroeg : bij de Nederiandsche Bank f 16,927,031.55 1 /, en bij de Betaalmeesters /1.873.626.56. Te zamen /•18.800.65811 1 ,',. Een wielrijder trok Maandagmiddag langs 't Kanaal te Scheveningen een kinderwagen voort, met een touw aan zijn tandem verbonden. Zoo kan men het nuttige met bet aangename vereenigen ! De generaal-majoor van het leger inNederlandsch-lndië A. S. J. Van Kesteren, :s, ingaande op den 18en September eerstkomende, op zijn verzoek, eervol uit Zijner Majesteits militairen dienst ontslagen, met behoud van aanspraak op pensioen en onder dankbetuiging voor de goede en langdurige diensteu door hem aan den lande bewezen. --- FEUILLETON. De zwaarbeproefde (Na lijden verblijden.) «Nu mij dunkt dat gij u nog altijd van alle lastige beperkingen heb weten los te maken," riep Mendoza, met een spotachtigen lach." «Maar in mijne nieuwe positie moet ik verschillende vormen in achtnemen en ik heb er een hekel aan, zoo te moeten spelen." »Wees maar niet bang, mijne schoone Lorelei. Welke rol gij ook ooit zult spelen, de gelegenheid daartoe zal o nooit ontbreken, en gij zijt een veel gevaarlijker sirene, dan de nymf van den Rijn, gij lokt uwe slachtoffers in veel dieper wateren den zij." Nita stond op en maakte voor haar broeder eene buiging. «Door zulke lippen geprezen te worden is de ware roem" zong zij met een prachtige sopraaustem. Daarop zeide zij plotseling op Jklageuden toon : „Ik word hier dom en links in deze eentoonige omgeving, waarin gij mij geroepen hebt, Als het niet spoedig verandert ga ik nog in weerwil van mijn lafhartigen angst, een wanbopigea stap doen. Men heeft u bij vroegere gelegenheden ook niet betrapt, en gij zult het nu ook wel zoo voorzichtig doen, dat niemand achterdocht koestert." 'Stil ! fluisterde Mendoza, „daar komt Dor». Zij kent reeds genoeg Spaansch om ons te kunnen verstaan. Gij moet wat voorziehtig wezen, Nita.» „Waarom waart gij ook zoo dwaas, haar dat te leeren ?" «Zij had het er reeeds ver in gebracht *oor ik haar huwde. Ik kon het onderricht in het Spaansch dat ik als middel gebruikte om mij in hare gunst te dringen niet plotseling afbreken, toen ik mijn doel bereikt had. Gij weet evengoed als ik, dat wij haar tot vriend moeten behouden, tot — tot wij van het spioneeren van den ouden heer bevrijd zijn." Dora was bleek en hare oogen waren nog altijd rood van het weenen, toen zij zich aan tafel zette maar uiterlijk had zij hare kalmte herkregeD. Toen zij last gaf, haar vader thee in de bibliotheek te brengen, zeide Mendoza : „Tk hoop niet dat uw papa ernstig ziek is. Hij zag er zeer slecht uit, toen hij tehuis kwam." «Hij is zeer vermoeid door de lange wandeling en te overspannen, om aan tafel te komen » gaf Dora ontwijkend ten antwoord. „Uw papa ziet er in den laatsten tijd zeer zwak uit," merkte Nita op, »en hoewei ik mijn best heb gedaan, om hem te vroolijken en soms om hem aan het lachen te maken, mislukten al mijne pogingen. Hij is zoo goed, maar zit veel te veel te tobben, terwijl hij volkomen rust noodig had.,, Bij het uitspreken dezer laatste woorden keek zij haar broeder beteekeuis vol aan. Mendoza fronsde de wenkbravwen, beet op zijne lippeu en stond van tafel op. Hij ging naar het venster, schoof de gordijuen op zijde eu keek naar de wolken, die de maan voor het oog verborgen. Een bliksemstraal trof juist op dat oogenblik een der berkebooinen van de rots, die van de plaats waar hij stond, zichtbaar was; tegelijkertijd deed een hevige donderslag het huis dreunen en viel de regen in stroomen neer, Mendoza schrikte, maar werd spoedig weder kalm en zeide tot Dora, die verschrikt van haar stoel was opgesprongen : »Ons lievelingsplekje is verwoest. De groote boom bij de rustbank, waarop wij zoo dikwijls gezeten hebben, is in tweeën gespleten door een bliksemstraal." «Dat spijt mij,» zeide Dora doodsbleek. »De plek was mij heilig. Ik had liever gewild dat die straal een anderen boom getroffen had.» »Gij moest liever uw goed gestrente danken dat de hooge boom het huis beschutte eu den bliksem afleidde, die anders misschien een van ons gedood had,» zeide Nita. »Er staan bliksemafleiders genoeg op het huis, zoodat ons leven niet in gevaar verkeerde, maar het verlies van die plek, waaraan Carlos en ik zooveel duurzame herinneringen, zooveel prettige uren te danken hebben betreur ik zeer," antwoordde Dora. „Ik hoop maar, dat 't geen kwaad voortee ken is," zeide Nita spottend. «Het zou ook al te treurig zijn, als die romantische liefde die u en Carlos verbindt, als deze booui verwoest werd.» Dora zag hare schoonzuster strak en niet zonder trots aan, hoewel hare stem een weinig beefde, toen zij antwoordde: „In ben volstrekt niet bang, dat Carlos eu ik elkander ooit minder vurig zullen beminnen dan nu Donna Juanita, maar het schijnt, dat gij er genoegen in schept om dingen te zeggen, die mij kwetsen. Men zoude bijna meenen, dat gij naijverig op de liefde van mijn echtgenoot voor mij zijt." Nita's bewegelijk gelaat kou elke uitdaging aannemen, die zij het geven wilde; berouwvol en min of meer gekrenkt zeide zij : »mijn lief kind, gij hebt mij gehee! verkeerd begrepen. „Lichtzinnig als ik ben, heb ik u misschien gekwetst, maar het is een gebrek van mij, dat ik de zaken nooit ernstig opneem.» »Gij kunt het toch ook niet gelooven dat ik het geluk van Carlos, dat bovenal in het bezit van zulk eene trouwe echtgenoote bestaat, zou benijden. Ik beu zooveel jaren ouder dan gij, want ik ben vier en twintig jaar oud, en heb genoeg van de onbestendigheid der dingen gezien, om te weten, hoe vergankelijk alles is. Niets is blijvend, zelfs niet eene liefde, zooals gij voor Carlos koestert.» „Gij kwetst mij opnieuw, Nita. Gij begint met mij een kind te noemen, en eindigt met te profeteeren, dat alles, wat in het leven waarde voor mij heeft zal verdwijnen. Ik ben geen kind meer. De laatste maanden hebben eene nadenkende, minnende trouwe vrouw van mij gemaakt en ik verlang door ieder, die met mij in aanraking komt, ais zoodanig beschouwt te maken. „Ik zal trachten mijne tong in toom te houden, lieve Dora, want uwe tragische houding doet mij schrikken. Gij ziet op het oogenblik uit als eene jeugdige Sybilla, die de donderslagen op mijn onschuldig hoofd doet neêrkomen." Dora's toorn was ontwapend. — „Ik heb geen talent om de heldin van een treurspel te zijn," zeide zij glimlachend, »en ik denk er volstrekt niet aan, om de rol te spelen, die gij mij toeschrijft; maar ik verzoek u vriendelijk, om mij niet meer op zulk eene ruwe wijze uit mijne droomen van liefde eu geluk te wekken. Het is mij duur te staan gekomen, want papa treurt zich dood, omdat— Zij hield op en Mendoza die den woordenwist tusschen zij:ie vrouw en Nita met genoegen had aangehoord, kwam snel nader, sloot haar in zijne armen en zeide op zacbten en harteÜjkcn toon »Is iets voorgevallen, Dora, waardoor gij zoo opgewonden zijt, anders zoudt gij Nita's gepraat uiet zoo kwalijk nemen. Ik hoop dat uwe kinderliefde de angst voor uw papa overdrijft. De oorzaak van zijn verdriet begrijp ik zeer goed, maar, zoo God wil, zal het mij spoedig gelukken, hem te bewijzen — dat zijne dochter zulk eene slechte keuze nog niet gedaan heft.» o O, Carlos !» zeide zij met eene door tranen verstikte stem, „hij zal het niet meer beleven, dat hij zich kau overtuigen hoe goed en edel gij zijt. Hij zegt zelf, dat zijne dagen geteld zijn — en, o, mijn geliefde, spoedig heb ik niemand in de wijde wereld meer dan gij !« Mendoza wilde wel opspringen van vreugde, toen hij deze woorden hoorde. Zijn gehate schoonvader zou sterven, sterven zouder zijn toedoen, en door Dora's liefde was hij zeker van de vrije beschikking over diens groot inkomen — dat was een verrukkelijk, bedwelmend vooruitzicht. Brandou zoude zijn vermogen waarschijulijk zoo aan Dora vermaken, dat hij het kapitaal niet in handen zoude kunnen krijgen dat was het beste, waut hij kou het niet goedkeuren, zooals hij vroeger met zijne, langs slechte wegen verkregen schatten had gehandeld ; bij zoude nu altijd in 't zekere bezit van een prachtig inkomen blijven en dat was voordeeliger dan een onbeperkt eigendomsrecht. Het schemerde Mendoza voor de oogen. Hoe slecht hij ook was kwam zijn betere natuur ook nu en dau boven, toen hij het argelooze kind, dat zulk een onbegrensd vertrouwen in hem stelde, aan zijn hart drukte, lrgde hij de belofte af zoogoed voor Dora te wezen, als zijne zelfzuchtige natuur, zijne aan vermaken en in verstrooiing behoefte hebbende inborst hem zoude toelaten. Een spotachtige, trotsche blik uit Nita's donkere oogen maakte hem bijna woedend. „Kom, Dora," zeide zij haastig, «ik zal u naar uwe kamer brengen. Gij beeft vau aandoening, en er behoeft slechts weinig bij te komen, om u geheel ziek te maken. Nita zal het in 't vervolg wel nalaten u metspeldeprikken te pijnigen, zooals zij dit in den laatsten tijd schijnt te doen.» Hij wierp zijne zuster een dreigenden blik toe, die deze met eene buiging beantwoordde. ( Wordt vervolgd). ---