De Arbeidswet te Tilburg. Ondanks het ruim 17 jaar van kracht zjjn van de Arbeidswet wordt te Tilburg op sommige wollenstoffenfabrieken, en wel voornamelijk in de spinzalen, ten aanzien van de daar werkzame jongens beneden 16 jaar de bepaling overtreden, waarbij het einde van den arbeidsdag op 7 uur n.m., de arbeidsduur op 11 uur per etmaal wordt gesteld. Eindelijk was het der Arbeidsinspectie gelukt om ook bij de firma Janssens van Buuren te Tilburg deze overtreding te constateeren. Betrekkelijk het hierop gevolgde rechtsgeding lezen wij in Het HoogAmbacht van heden het volgende: Dinsdag stond te Tilburg terecht C. J. van Bladel, spinnersbaas bij de firma Janssens-van Buuren, wollenstoffenfabrikanten te Tilburg, beklaagd, dat hij in de maand November 1907 een 15jarigen jongen gedurende 16 dagen tot 's avonds 8 uur had doen doorwerken. Toen de arbeidsinspecteurs inspectie hielden, had de jongen eerst opgegeven 16 jaar te zijn, doch hij was later door de mand gevallen. De ambtenaren hadden tegen den jongen voor het geven van verkeerde inlichtingen echter geen proces-verbaal opgemaakt. Eerst werd als getuige gehoord een der firmanten, Johannes Laurentius Janssens, oud 55 jaar, die verklaarde dat er bij zijne firma een streng verbod bestaat, om jongens beneden 16 jaar na 7 uur in de fabriek te doen werken, terwijl hjj overtuigd is, dat dit verbod wordt nageleefd. Hij kan het echter onmogelijk nagaan, want om eene fabriek als de zyne na te gaan daarvoor zou hy wel een uur noodig hebben. Voorts deelt hij mee, dat de jongens betaald worden naar de hoeveelheid garen, welke wordt afgeleverd, en dat zij uitbetaald krijgen zoolang als de fabriek draait. Het kan dus best waar zijn, dat in het loonboekje, waarvan de ambtenaar van het openbaar ministerie hem een afschrift voorhoudt, vermeld staat dat een jongen 72 uur per week heeft gearbeid. Hij gaat dat niet na, heeft nooit zoo'n boekje gezien; waarop de ambtenaar opmerkt, dat getuigepatroon dan zijne fabriek wel eens wat beter mag nagaan. De spinnersbaas erkende, dat hij den jongen gevraagd had, te willen overwerken en niet gecommandeerd; hjj dacht dat het met een paar dagen zou afloopen, doch het was 3 weken geworden. De ambtenaar O. M. Mr. Amshoff begint zijn requisitoir met op te merken, dat hij het betreurt, dat de Arbeidswet geene bepaling bezat op grond waarvan de patroon aansprakelijk blijft tot hij zijn onschuld voldoende heeft bewezen. Thans weten zij nooit iets van de overtredingen, ja, zij verbieden zelfs ten strengste dat zij de wet overtreden, zooals ook deze patroon, van wien we hier dat afschrift hebben van het loonboekje van een 14 jarigen jongen, die in éen jaar 20 weken van 72 uur en Ó weken van 67—71 uur heeft gemaakt! Den patroon wordt gevraagd: wie de boete zal moeten betalen ? „Ik heb met de zaak niets te maken" is het op vrij hoogen toon gegeven antwoord. Ik heb iemand aangesteld om daarop te letten; doet hij zijn plicht niet, dan gaat hij de poort uit. Hierop antwoordt de Ambtenaar, dat de patroon dan maar met zijn geweten moet uitmaken of hjj een armen spinnersbaas die f 8 per week en ongeveer f 4 overgeld maakt in de gevangenis wil laten geraken, en hij eischt tegen den baas, die „den arbeid deed verrichten" 16 geldboeten van 25 gulden of 16 X 10 dagen hechtenis. --- Over Volksgezondheid en nog iets. V. Iu een krant over kindervoeding ie gaan schrijven, och het onderwerp leent er zich uit den aard der zaak minder goed toe. Met te zeggen : voedt uwe kinderen op de manier, die de natuur voorschrijft , is alles gezegd. Het hier volgende zal dan ook zeer onvolledig zijn. De verzorging en voeding van den zuigeling is een van de belangrijkste onderdeden der gezondheidsleer. Verbazen kau men er zich over, dat de sterfte onder de zuigelingen ongewoon verontrustende cijfers vertoont. Esn statistiek door Wolff voor Erfuri opge maakt leert, dat gemiddeld 24 4 pCt. van alle kinderen in het eerste levens jaar sterven en wel van buiten echt geboren kinderen 35 pCt., vau arbeidskinderen 30 pCt., van kinderen uit den middenstand 17,3 pCt. en van kinderen uit hoogeren kring 8,9 pCt. Dit toont met groote duidelijkheid en zekerheid, hoe eene der hoofdoorzaken van de groote sterfte onder de zuigelingen moet gezocht worden in de maatschappelijke verhoudingen, want hoe grooter de nood, des te slechter de voeding, des te rijker oogst voor den dood onder de zuigelingen. Van deze waarheid doordrongen, moest men reeds laag tot de erkenning gekomen zqn der dringende noodzakelijkheid, dat staat en gemeente veel meer moesten doen tegen dit euvel der groote kindersterfte. In Duitschland heeft men zich van zekere zijde in hooge mate verdienstelijk gemaakt door in lal van groote gemeenten inrichtingen tot stand te brengen, waar de moeders inlichtingen kunnen krijgen ten aanzien van de verzorging en voeding der kinderen. Een tijdje geleden is er weer een sterftestatistiek verschenen. De katholieken staan te hoek als hebbende het hoogste sterftecijfer voor kinderen. Ala oorzaak van die groote sterfte is aangegeven da gastro interitis dat is ontsteking van maag en darmkanaal bij kinderen. Vele kinderen sterven dus ten gevolge van eene ziekte der spijsverteringsorganen, die zooala licht te begrijpen is, moet ontstaan uit slechte, verkeerde of ondoelmatige voeding. Er heerscht dan ook inderdaad nog groote onwetendheid en zorgeloosheid omtrent het verplegen en voeden dar kinderen. Men kan veel beter jonge varkens opkweeken dan een menschenkind. 't Ongelukkigste is, dat onschuldige kinderen die bij eene doelmatige voeding en verpleging wis en zeker het leven behouden hadden voor. deze onkunde, nalatigheden en te kortkomirgen moeten boeten en wel met het leven. Wanneer een moeder het geluk heeft een kind in de wieg te hebben, (*) met rechtmatigen trots ziet zij er op neer, zoolang het kind groeit als een {*)Tusschen twee haakjes gezegd, ie de wieg van net tegenwoordig standpunt der kinderverpleging beschouwd, geheel te verwerpen het z.g. wiegen moet volgens deskundigen aeer nadeelig zijn voor de kinderen, ja, er wordt zelfs beweerd, dat de toenemende opgewektheid der kinderen een gevolg is van het goede gebruik om zs niet meer in slaap te wiegen. koo', maakt men zich niet druk ermee, maar op een gegeven dag begint moeder te zien, dat het kind minder wel is. Moeder wordt ongerust, de raad vau buur- en kletswijven wordt ingeroepen, die eenparig tot de conclusie komen, dat het kindja 't zuur of dat het pijn in 't buikje heeft. Na veel babbelen en kletsen komt men eindelijk zoover, dat moeder den raad krijgt om brandewijn of zoogenaamden dubbelen anijs te halen en hGt zieke kindje daarvan nu en dan een lepeltje te geven. Moeders, uit naam uwer kinderen, gooit degenen, die u zulken raad geven, vierkant de deur uit, want gij zult de kwaal van uw kind met geen alcohol beter, maar wel slechter maken. Door nauwkeurig op de voeding van het kind te letten zult gij de kwaal in vele gevallen kunnen voorkomen. Mocht het kindje echter onwel worden, raadpleegt toch intijds, dat wil zeggen dadelijk, een geneesheer, vooral in het begin kan dit van groot belang zijn, dan zal de geneesheer wenken kunen geven door welker nauwkeurige opvolging gij uw kind mogelijk nog kant behouden, maar gewoonlijk wordt dit het laatst gedaan, of in het geheel niet. Da ellendige meening, dat de dokter toch niets van kinderen weet, zit er nog zóó diep in. Er kunnen moeders zijn, die om redenen van armoede, niet den raad van den geueesheer kunnen inwinnen en dit is te betreuren Meermalen heb ik gehoord, dat iemand, die belangstellend naar het lot van een jongen wereldburger vroeg, ten antwoord kreeg: „hé weet gij dat niet 't kindje is dood, 't is ne schoonen engel in den hemel of God gaf, God nam." Met zulke gezegden worden de tekortkomingen en grove nalatigheden in slaap gesust. Zeker is het waar, dat God geeft en neemt, maar om dat hier te durven zeggen, is in vele gevallen misdadig. Wat God hier geeft, geeft Hij niet om het aanstonds weer tot zich te nemen, maar wat Hij in dit geval aan de menschen geeft, geeft Hij opdat het nuttig gebruikt zou worden, dat de menschen de uiterste zorg zouden besteden, om datgene wat Hij gegeven heeft op te kweeken. Dat er zoovele kinderen sterven, is niet Godswil, maar is behalve aan de sociale nooden ook te wijten aan verregaande zorgeloosheid en onverschilligheid der ouders, is het minachten der hoogste natuurlijke gave, welke God in zijne goedheid den menschen scheukt. * * ■; * Aan die vermijdbare groote sterfte onder de kinderen is men gewoon geraakt. De zaafc is niet sensationeel genoeg, 't Is echter een euvel, dat ten onzent niet alleen bestaat. Een Amerikaansch geneesheer Dr. Henry Dwigt.t heeft eenige jaren geleden in het „Forum" onder den titel „de kapitalistische kindermoord" eene schildering gegeven van de schrille sociale misstanden in Amerika, de oorzaken en de middelen om er aan te gemoet te komen, besproken. Hierin heeft een zekere Dr. Chopin aanleiding gevonden te zeggen, dat op den lijksteen van ieder gestorven kind uit de klasse der proletariërs zou moeten gebeiteld worden : „Vermoord door armoede en onwetendheid". Dat de ondoelmatige voeding der pasgeborenen vooral in de onderste lagen der maatschappij wronge vruchten draagt, heeft Dr. Houoch — oen bekend kinderdoctor te Berlijn — geleerd. Diegeuen dib iets naders wenschen te weten (en de Duitsche taal machtig zijn) over bet innig verband, dat er bestaat tusscheu de maatschappelijke positie, de meerdere of mindere welvaart der ouders en de sterfte der kinderen kunnen hieromtrent raadplegen het boek vau Dr. Biedert geneesheer aan een ziekenhuis te Haeenau in den Elzas, getiteld : „ Ueber Kindernahrung" waarin op treffende wijze de ellende geschilderd wordt, die de arbeiderskinderen doorstaan, eene ellende die evenals de sterfte klimt en daalt in evenredigheid van de slechte en betere tijden van verdienste. Om het geduld van den lezer niet langer op proef te stellen, wil ik iets gaan meedeeleri van iemand die in deze zaak recht van spreken heeft n.m. van een Nederlandsch geneesheer Dr. G. Luchtmans die nu juist in geneeskundige kringen niet in geur van heiligheid staat. „Niet het noodlot, niet het klimaat, niet de lucht, niet het water is oorzaak dat een groot aantal kinderen dood ter wereld komt en een ander deel spoedig na de geboorte sterft. De sociale en moreele verhoudingen, die de oorzaken der groote sterfte van de kinderen reeds vanaf de verkeerde levenswijze der toekomstige moeders in zich sluiten, liggen evenzeer in de massale armoede als in de groote rijkdommen, met dit onderscheid, dat eerstgenoemde meestal onvermijdbaar van buiten af, laatstgenoemde meestal vermijdbaar' van binnen uit inwerken, zij ontstaan uit verkeerdheden, valsche levensbeschouwing, snoode dwaasheden, vertroeteling, vooroordeelen, dwaze begrippen, liefdeloosheid en zorgeloosheid en de verschillende uitwassen van lediggang en verveling. Op het platte land en in de fabriekssteden, waar de vrouw uit het volk, maar al te vaak als slavin en dagloonster den zwaarsten arbeid moet verrichten in sloppen en stegen, hutten en krotten, waar nooddruft en ellende den scepter zwaaien, doch evenzeer in de paleizen der rijken waar overdaad, zwelgen, brassen, luiheid, verwijfdheid en zinnelijkheid, om niet andermaal van het inrijgen te spreken, de schadelijke momenten daaretellen dragen vele kinderen reeds bij de geboorte de kiemen van een vroegtijdigen dood in zich. H enri C rooijmans. (Wordt vervolgd.) --- FEUILLETON. De Klokkenist van Antwerpen. 31) IX. Het was den 25 November dat Berchem, aan den *Znid-oostkant van Antwerpen en onder zijne wallen gelegen, eene buitengewone drukte opleverde. De loopgrachten, uit welke de Fransche legermacht, het kasteel, nog door Oostenrijkers bezet, zon aanvallen, waren langs dien kant der stad geopend. De groud in den omtrek was ten allen kante omgewoeld en van plat heuvelig geworden : de genie des oorlogs had er hoogten en diepten, kronkels en lijnen in gemaakt, al naar gelang de verdediging en aanval zulks vereischten. De kanonnen gaapten dreigend op de batterijen. Alle huizen in den omtrek waren door de bewoners verlaten, min of meer zwaar beschadigd en nn door soldaten ingenomen, en dienden tot verschansing of verblijf. De hagen der tuinen waren deels afgekapt, de takken der vruchtboomen gebroken, de schuttingen en muren neergehaald: puinen overal. Verderop leverde Berchem het tooneel van een uitgestrekt bivak; schildwachten, patrouilles, heen en weer trekkende soldaten, of wel die zelfs rond overgroote vuren in een krompen van koude; kruitwagens, geweren in rotting, fourgons keukens in de open lucht; estafetten hier, hoofdofficieren daar, trompetters en trommelaars ginder, arbeiders overal. Kortom, er heerschte eene beweging, waarin ieder Antwerpenaar een levendig belang zou gesteld hebben, indien hy niet door de vrees overmeesterd ware geworden, en immer met een kloppeld hart niet ieder schot gehoord hadde, dat van de citadel, weike de stad bestrykt, uitging. Gansch de omtrek leverde een onbeschrijflijk tooneel van bfaak, plundering, braud en verwoesting op. Voor dit oogenblik hebben wij ons met dat alles niet bezig te houden, wij begeven ons naar eene afgelegen woning van het het dorp, waar wij een der helden van ons verhaal moeten terug vinden. Het huis van ouden bouwtrant, was onbewoond en droeg het spoor, misschien meer dan eenig ander van de verwoesting der soldaten. De ingangdeur, langs de voorzijde was wel is waar gesloten, doch als men eenen blik door het venBter wilde werpen, zou men gezien hebben, dat zich daar eene wacht genesteld had. Langs den gevelkant waren de vensters, in het benedènvak van het raam, dicht gespijkerd en een schildwacht wandelde er daarenboven gedurig langs heen — zeker wel een bewijs, dat, aan dien kant, het huis goed moest bewaakt worden. De kamer met dichtgespijkerde vensters, was tamelijk ruim en hoog, zooals de meeste woonkamers in den „goeden ouden tijd"; er was niettegenstaande de gesloten vensters voldoende licht, want aan het bovenste vak der raam, waren geene blinden en het was enkel door ijzeren staven beveiligd. Een stoel en eene tafel waren al de meubelen, welke zich in de kamer be vonden. Het water dreef van de ziltige maren ; de vloer was in rooden steen; de wind speelde boven door twee of drie gebroken ruiten — en echter wai er geen sprankel vuur in de kamer, tenzij in de pijp van den man, die in een zwaren mantel gewikkeld, heen en weer wandelde en zich eindelijk op den stoel neerzette. Het was Dattignies, bijgenaamd Publicola. Wat had hij ook nog vuur noodig ; de krijgsraad had hem veroordeeld tot den kogel en binnen weinige oogenblikken zou die straf worden uitgevoerd. De kommandant Miranda wilde, dat er een treffend voorbeeld gegeven werd en de stroopers, plunderaars en moordenaars op eene voorbeeldige manier gestraft werden. „Maar Dattignies is niet alleen plichtig aai de laatste schurkerijen, aan het rooven der gemeentelijke- en armenkassen, aan het bestelen der kerken, het uitplunderen der boeren, het heffen van losgeld 1" bad men gezegd. „Hij noemt immers...." „Ja, hy noemt medeplichtigen," zoo had generaal Miranda vinnig deze opmerking onderbroken; maar als ik al de schurken straffen moest, die zich aan dergelijke en ergere feiten hebben schuldig gemaakt, dan kan ik drie kwart van het leger doen fnsilleeren." Publicola boette dus voor al de anderen. Voor een half uur had hij dat nieuws vernomen; doch hQ wilde, hij kon er geen geloof aan hechten. Doche was langs buiten, met toelating van den schildwacht, tegen het venster opgeklommen, en het aangezicht voor eene gebroken ruit leggende, had hg Dattignies de tijding gebracht. „Dat weet ik reeds 1'' antwoordde de kerel zonder de korte pijp uit den mond te nemen, terwijl hij opzag naar de verschoning van het hoofd voor het venster. „Eu het verontrust u niet?" „Neen, want ik kan dat niet gelooven." „Waarom niet ?" „Och, ik heb in mijn leven den dood reeds zoo dikwijls voor oogen gezien, en hy heeft me nog nooit aan 't lijf gedurfd." „Maar ditmaal...." „Ditmaal zal er iets komen dat hem, evenals vroeger, het passé zal toeroepen." „Maar men graaft ginds reeds eenen kuil, om u eene eerlijke begrafenis te geven." Publicola hief de schouders op, klopte zijn pijp uit en stopte bedaard. „De ééne en onverdeelbare republiek is mg te veel dank schuldig, om mij enkel met een looden kogel te beloonen," zegde Dattignies. „De republiek, mijn beste is dikwijls eene stiefmoeder, $n ik weet niet of gij wel juist hare zaken hebt gedaan." Publicola fronste de wenkbraawen, en zijn vlammenden blik naar boven werpende, wees hij op het roode litteeken. „Ja maar," antwoordde Doche, „dit wischt dat andere niet uit, hetwelk eg op het rechter schouderblad draagt." „Schurk!'' mompelde Publicola, eD zijn oog vlamde even hel als de nu aangestoken pijp. „Hebt gij niets te bevelen, voor dat gij hier afscheid neamt ?" vroeg Doche. Dattignies hief de schouders op en deed een paar stappen door de kamer. „Ik vind het hier verduiveld koud en onaangenaam; Doche, ik wil uit dat vervloekte hol 1" en de reus greep met zyne twee handen de \jzeren staven van het venster vast, en schudde ze zoo hevig dat venster en muur daverenden. „Onmogelijk 1" „Zjjt gij de schildwacht, Doche?" „Neen." „Is 't iemand van ons?" „Neen." „Zeg aan den soldaat, dat citoyen Publicola zich in deze badkuip verveelt en 't vrije veld in wil." „Hij zegt dat men u welhaast zal te drogen leggen." „Schurk 1" herhaalde Publicola. „Dat is eene kleine variatie van Jemmapes, waar men u wilde te drogen hangen, en waar tak en strop gebroken zijn 1" ging Doche lachend voort. Ook Publicola lachte bij die herinnering. „Even als ginder de strop brak, zal men hier met los kruit schieten," zegde Dattignies. „Bied den schildwacht vyf honderd livres." „De kerel schudt neen." „Ik wil slechts een paar uren vrij zijn, om Cordonnet een kogel door het hoofd te jagen en Thierry den kop ia te slaan." (Wordt vervolgd.) --- Een verjongingsserum. Een opzienbarende tijding komt uit Bulgarije. Thans is de wetenschap reeds zoo ver gevorderd, dat men de menschen een verjongingskuur wil doen ondergaan welke veel kans van slagen heeft. Dr. Tranjen, een Bulgaarsch overste van den gezondheidskundigen dienst, die zijne wetenschappelijke opleiding in Duitschland gehad heeft, wil op wetenschappelijke wijze een weg zoeken, om ons lichaamsgestel beter tegen verouderde invloeden bestand te maken. Tranjen is, na te Koningsbergen zijn studiën voltooid te hebben, nog dikwijls in Duitschland teruggeweest. Zoodra er een ontdekking, iets nieuws van beteekenis voor zijn vak op Duitsche colleges behandeld werd, zat hij weer onder het gehoor op de banken. Men heeft dus met een ernstig wetenschappelijk man te doen. Ia de Therapeutische Rundschau behandelt hij het onderwerp: Veroudering en inmuniteit. Hij belooft evenmin eeuwig leven als eeuwige jeugd, maar gelooft dat er wel wat aan te doen is, om de slijtage van het lichaam tegen ta gaan. Hij gaat uit van de zijketen-theorie van Ehrlicb, die hij aan leeken met een prachtig militair beeld duidelijk maakt. De cel, zegt hij, beschouwt de binnendringing van een ziektekiem als een overrompeling van den staat. Zy zendt de aan den rand op voorpost staande zijketens uit, om den vijand te bestrijder", zij doet nog meer, zy mobiliseert hare strijdmacht, door uit het binnenland nieuwe tallooze krijgslieden te hulp te zenden. Eindelijk is de vyand overwonnen, over de grens gejaagd. Maar de verontwaardigde cel brengt nog steeds nieuwe strijders voort. Wil dezelfde vijand nog eens een inval wagen, dan komt hy niet eens over de grens. Het lichaam is immuun geworden. Zijn nu de verschijnselen van den ouderdom, die te zamen op het gebied van de pathologie thuis hooren, werkelijk het gevolg van een slepende zelfvergiftiging, dan zou het met onze hedendaagsche wetenschappelijke opvattingen niet in strijd zyn, wanneer wij beproefden, die vergiftiging van het lichaam uit te bestrijden, de krachten te versterken, die tot hare bestrijding oprukken. Totdusver is er niets nieuws in de theorie. Nu meent onze Bulgaarsche dokter, dat dit het best te bereiken is, wanneer men aan jonge individuen tegen het ouderdomsvergif kunstmatig meer weerstandsvermogen geeft, door ze met het serum of de weefselsappen van oude individuen te behandelen. Daardoor zou het jonge wezen actief-ouderdomsimmuun worden. Gebruikt men het serum vau dat jonge schepsel, waarin de inwendige krachten tot bestrijding van het ouderdomsgif ontzaglijk moeten toegenomen zijn, tot behandeling van oude individuen, dan zal men deze laatste krachtig steunen in de bestrijding van den ouderdom. Dr. TraDjen is geen fantastisch optimist. Hij stelt zich voor, om eerst door proeven te bewijzen, dat het oude lichaam cbemisch-biologisch werkelijk anders reageert dan het jonge. Men moet probeeren, wat b.v. het serum van een konijn, dat met bloed van een piepjong hondje behandeld is, op een ouden hond uitwerkt. Eenige Berlijnsche geleerden en specialisten van naam zijn den Bulgaar bereidwillig tegemoetgekomen en hebben groote laboratoria voor hem opengesteld. Zijn onderzoekingen duren nog voort, maar de uitkomsten zijn, volgens hemzelf, totdusver „alles behalve ontmoedigend." --- Gremengd Nieuws. Nederland. Herhalingsoefeningen. De minister van oorlog brengt in de Stct. no. 42 ter openbare kennis, dat de miliciensverlofgangers der lichting 1904, die van de regimenten huzaren zijn overgeplaatst bij de treinafdeelingen der regimenten veldartillerie, onder de wapenen zullen moeten komen tot hunne oefening in het rijden met bespanningen en voertuigen. Dupe boter. Vol schrik zien de Nederlandscbe huismoeders de boterpryzen in den laatsten tijd steeds stijgen. Als troost — ofschoon een schrale troost — kan misschien gelden, dat in Engeland de toestand nog veel erger is. Daar is de boter-scbaarschte van dien aard, dat er prijsverhoogingen met tien shilling per centenaar op één dag voorkomen. De invoer van margarine uit Nederland is door deze botercrisis aanmerkelijk vermeerderd. Verder maakt men in Engegeland tegenwoordig veel gebruik van melkboter. Dit is een soort onvervalschte natuurboter, waaraan men zuivere koemelk heeft toegevoegd. Landbouwersstaking. Iu Oostelijk Drente vreest men, dat een werkstaking onder de landbouwers zal uitbreken. Nog eens de erfenis van 17 millioen. Betrekkelijk deze veelbesproken k«?es tie lezen wij in de Nieuwe Koerier het volgende: Wij ontvangen uit België nadere inlichtingen omtrent de geechiedenis der erfenis van 17 inillioen, door zekeren Claesseu in Indië uagelaten. O üb eerste bericht dienaangaande was afkomstig nit het Belgisch blad De Bilsenaar. De naeporingen, die een belanghebbende alom verrichtte, hadden tot resultaat, dat deze aan het bestaan der erfenis is gaan twijfelen. Hij kwam tot de slotsom, dat als er van een erfenis sprake kan zijn, deze afkomstig moet zijn van zekeren Jacques Armand Claesen, geboren te Wintershoven bij Cortessem, den 28 Juli 1757. Deze vertrok op 20-jarigen leeftijd naar Indië, maar van toen af werd van dezen niets meer vernomen. In 1848 of 1849 werd aan de families Claesen te Luik, Tongeren en Cortessem een brief aangeboden. Deze werd even wel geweigerd, omdat hij zwaar met strafport was belast. En familielid van dezen Claesen. waarvan wij deze inlichtingen ontvangen, heeft brieven in zijn bezit van de ministers van Buitenlandsche Zaken en van Marine in den Haag, meldende, dat er in de archieven van de ministeries van Marine en van Financiën, en in die van den Nederlandschen Staat geen spoor van dezen Claesen te vinden is. Naar aanleiding van het bericht in De Bilsenaar heeft onze berichtgever zich eveneens gewend tot het Nederlandsch Bestuur in Batavia. Hij wacht van daar nog een antwoord, maar twijfelt aan eenig welslagen, daar de persoon, die het bericht aan De Bilsenaar heeft ingezonden, zich niet bekend heeft willen maken op eenige bijeenkomsten, die te Cortessem op 19 Jan. en te Beverst op 26 Jan. dienaangaande zijn gehouden. Belanghebbenden zullen reeds weten, dat ook het gemeentebestuur van Cortessem geen inlichtingen kon geven. Geen klein verschil. Dinsdagmiddag is door B. en W. te Gouda aanbesteed het bouwen van het hoofdgebouw en de barak op de bestaande fundeeringen van het van Iterson-ziekenhuis. Het aantal inschrijvers bedroeg 20. 't Laagst was ingeschreven door den heer W. M. "Wegers te Tilburg voor f47,000. De daarop volgende inschrijvers waren de heeren L. Boele en B. van Eesteren te Alblasserdam voor... f 128,900 terwijl de hoogste inschrijvers waren de heeren Reijnders en v. d. Ende te Amsterdam voor... f 152.500, met den laagsten inschrijver dus een verschil van ruim een ton. Een wreede voerman. Een eigenaar van een paard te Alkmaar, dat den geheelen dag gewerkt had, verbaasde zich er over, toen bij 's avonds in den stal nog even kwam kqken, dat het dier noch gegeten noch gedronken had en dat het zoo suf voor de ruif stond. Hij zond een briefje naar den man, die het paard had gebruikt. Die man was niet thuis, maar den volgenden ochtend reeds Btond hij voor de deur van den eigenaar en vertelde het volgende: Het paard was op de terugreis koppig geweest. Nadat hij allerlei middelen had toegepast om het in beweging te krijgen, greep hij het bij de tong. Het paard steigerde — en de man hield de tong van het beest in de hand. Men kan zich zijn schrik voorstellen. Wat te doen! Het paard bloedde niet — aan het dier zou men het dus niet dadelijk merken, dat het zijn tong miste. De tong werd begraven en daarna werd het paard, thans zeer gedwee, op stal gebracht. Maar de man had 's nachts niet kunnen slapen en daarom was hij zoo vroeg naar den eigenaar gegaan om dien het gebeurde te vertellen. Natuurlijk moest het paard onmiddellijk worden afgemaakt. Een erg brutale „heer." Woensdagmiddag schelde te Arnhem een als heer gekleed persoon aan bij een bewoner van den Apeldoornschen Weg en vroeg den heer of de vrouw des huizes te spreken. Toen de dienstbode antwoordde, dat geen van beiden thuis was, drong hij naar binnen en dreigde haar overhoop te zullen Bteken, als zij hem geen geld gaf.^ Het hevig ontstelde meisje gaf wat zij had, eenige guldens, waarna de indringer zich ijlings verwijderde. E9rst later in den avond werd de politie met het gebeurde in kenniB gesteld. Varkensmarkt te Rotterdam. Te Rotterdam zal bij wijze van proef met ingang van Vrijdag 6 Maart een varkensmarkt worden ingesteld, die, als de proef slaagt, voortaan geregeld eiken Vrijdag zal worden gehouden. Een duur haantje. De mooiste haan van de tentoonstelling te Zutfen, van den heer Nairac uit Lochem, is voor f 125 verkocht aan het hoenderpark „De Leghorn" te Eefde. Een gevaarlijke kostganger. Zondagavond kreeg een zekere H. mijnwerker, te Kelmond ruzie met zijn kostbaas, eveneenB mijnwerker. De twist liep zoo hoog, dat H. een schot loste op zijn kostbaas, waardoor deze eene niet gevaarlijke wonde opliep. De dader is aangehouden. , Van de gouden bruiloft naar het graf. Te Hopel Kerkrad* vierde verladen Zaterdag het echtpaar Friscben—Ritzen. onder feestelijke deelneming der gansche gemeente zijn gouden bruiloft. Drie dageu later, Dinsdag 1.1. zijn beide echlgenooten overleden, de man 's morgens, de vrouw 's middags. „De gele rijers." Gisteren vierde de Nederlandsche rijdende artillerie, haar H5en verjaardag. Prins Willem V heeft het decreet harer oprichting, welke 21 Februari 1793 plaats had, in Januari 1793 geteekend op de reede van Texel op het admiraalschip van den luitenant-admiraal Graaf van Kinsbergen van Doggersbank. Het thans bestaande korps, samengesteld nit twee rijdende- en één instruc' tie-batterij, is het oudste korps van het Nederlandsche leger. De werkloosheid te Amsterdam. Uit Amsterdam wordt gemeld : In de week van 12—19 Februari is bij den penningmeester van de commissie voor de werkloozen ingekomen een bedrag van f 13.200 aan giften, waardoor het totaal thans gestegen is tot ruim f 184,000. De Alg. Ned. Diama-itbewerkersbond deed in de afgeloopen week werkloozenuitkeering aan 3296 leden, tot een bedrag van 17,924. Het cetal werklooze bedraagt 4431 tegen 4487 in de vorige week. Dorpsrevolutie. Men schrijft uit Zuiddorpe (Zeeuwsch Vlaanderen) aan de Tijd : Ons vreedzaam dorpje is sinds eenigen tijd in rep en roer. En de omstandigheden, welke tot dezen toestand hebben geleid, zijn zóó origineel, dat zij der vermelding wel waard zijn. Ziehier de geschiedenis: Op een goed-ingerichte boerenhofstede woonde sinds een aantal jaren een jong boerenpaar, waarvan zoowel man als vrouw uit ons dorp afkomstig waren. Scheen vroeger tusschen beiden alles pais en vree te zijn, langzamerhand werden de vriendschappelijke betrekkingen tusschen de echtgenooten minder, totdat op een gegeven oogenblik de vrouw de stee verlaat en bij haar in ons dorp wonenden vader baar intrek neemt. De jonge boer tracht zijn wederhelft weer bij zich te krijgen, 't gelukt eenige malen, totdat de man zelf er tusschen uit gaat, en zoo nu en dan eens terug komt kijken. Dat is de geschiedenis. En nu haar gevolgen. Natuurlijk spreekt men op straat, in de herberg, in de huiskamer, alleen over de zaak. De ministerieele crisis, de oplossing ervan, de Zuiddorpenaren maalden er niets om. Ze dachten alleen aan hun crisis. Vertoonde da vrouw in kwestie zich op straat, een staf van ketelmuzikanten volgde haar. De vader der vrouw krijgt bij nacht en ontij schitterende serenades, en onlangs werd het huis van den man, onder het gebrul van een toepasselijk lied, met allerhande projectielen gebombardeerd. Zoo goed als alle ruiten bleven in den elag. De dorpsveldwachter wist onder deze omstandigheden de orde niet te handhaven, een brigade maréchaussee werd gerequireerd, en de kapitein Thomson uit Vlissingen kwam eveneens ter plaatse. Verbalen zijn opgemaakt, enz., en de staat van beleg is officieel. Dit alles kan echter de gemoederen niet kalmeeren. Integendeel, het aantal niet-revolutionaire Zuiddorpenaren vermindert met den dag. f 10.000 in een latafel. Eene alleen wonende oude weduwe van den netten stand, wonende in een plaats in het oostelijk deel onzer provincie, werd ziek. De buren moesten er bij te pas komen, want zij kon zich niet meer helpen. Met een glas water en een haring vonden zij haar te bed liggen. Een buurman, die hare familie moest halen, moest ook voor haar de contanten verwijderen, en dat was me zoo maar eventjes een 10 duizend gulden, welke daar renteloos lagen, 't Is ongepermitteerd, dat er ia onzan tijd nog dergelijke lui worden aangetroffen en dan durven zulke lui hunne nood druft er niet van nemen. Armoede of liefhebberij? In de gemeente Leeuwarderadeel huist sedert November een ruim 30 jarig man in een schapenhok, dat op het open veld staat. Ook bij den strengen vorst in dezen winter vertoefde hg er. Nog ijs in de Zuiderzee. Uit de Lemmer meldt men: Is elders het ijs reeds geheel verdwenen, langs onze en een deel van de Overrijsselsche kust is het, hoe zonderling het ook moge schijnen, nog volop winter. Onafzienbare ijsvelden strekken zich zuid- en oostwaarts uit. Dank zij vooral den aanhoudenden zuiden- en zuidwestenwind is de toegang tot de haven alhier nog steeds door eene ijsmassa, welke nu eens breeder, dan weder smaller, doch meermalen zoo compact is, dat het voor stoombooten zelfs moeilijk is er door te breken, afgesloten. Oaze visschersvloot, het wachten moede, is reeds naar Stavoren vertrokken om van daaruit zee te kiezen. Met groot verlangen wordt hier naar een krachtigen noordenwind, rondloopend naar oost. uitgezien, wijl daardoor het ijs spoedig naar open zee gedreven sou worden. Door den drank gestikt Te Rhenen is zekere D. B. door onmatig misbruik van sterken drank, aan de gevolgen overleden. Prijsvraag voor een nieuw stadhuis te Hilversum. Door B. en W. van Hilversum wordt voorgesteld, voor den bouw van een nieuw raadhuis een prijsvraag uit te schrijven. De kosten van den bouw zullen de som van f 150.000 niet te boven mogen gaan. Bestrijding van den woeker. De commissie, benoemd om vanwege de Nationale Vereeniging tot Bestrijding van den Woeker een onderzoek in te stellen naar de werking der voorschot banken enz. heeft besloten zich alleen bezig te houden met een onderzoek naar de werking dier ondernemingen te 's-Gravenhage. Zij verzamelt daartoe adressen van bestaande Voorschotbnn ken en particuliere geldschieters, met het doel daarna een meer speciaal onderzoek in te stellen, naar de wijze van werken dezer instellingen en personen. België. Een Hollandsch meisje te Antwerpen vermoord 7 Ongeveer drie weken geleden werd medegedeeld, dat de 25-jarige Antoinette Krijnen, uit Roermond, die in de rue d'Argile te Antwerpen als dienstbode in betrekking was geweest, vermist werd. Aan den oever van den vijver in het Park vond men eenige doozen met verschillende voorwerpen, die door de zuster van het vermiste meisje werden herkend. Er werd in den vijver gedregd, doch zonder resultaat. Woensdag heeft men echter het lijk van het meisje uit den vijver opgehaald. Aan den hals vertoonde zich een groote snede. Is hier misdaad in het spel ? Deze vraag zal de justitie trachten te beantwoorden, die onmiddellijk een onderzoek heeft geopend en eene lijkschouwing heeft gelast. Duitschland. De kapitein van Köpenick. De schoenmaker Karl Voigt, alias de kapitein van Köpenick, had in verband met zijn ongeneeslijke borstkwaal de keizer gratie gevraagd. Deze heeft echter dat verzoek van de hand gewezen. Frankrijk. Brand in den Eiffeltoren. In het kantoor van de draadlooze telegrafie op den Eiffeltoren te Parijs ontstond Dinsdag brand. De schade wordt op 50000 frs. geschat. De brandweer was weldra het vuur meester. Engeland. Eert jubilé-geschenk voor den Paus Ter gelegenheid van 's Pausen gouden priesterjubilé in de maand September zullen de katholieke vrouwen van Groot-Brittanje en Ierlaud aan Z. H. een geschenk aanbieden, bestaande in 100 kelken, bestemd voor de behoeftige missies. Het geschenk zal vergezeld gaan van een album, waarin de namen van al de geefsters : — ook van haar die de geringste bijdrage schenken — zullen worden opgenomen. Bijna 71 jaar getrouwd. In Juni 1907 vierden de echtelieden Brinsmead te Londen hun zeventigjarig huwelijk. Ze waren beiden toen nog krasse oudjes, al waren ze al in de negentig. Nn zijn ze allebei dood ; hij stierf Maandag, zij een groote maand eerder. Brinsmead had een groote pianofabriek en wordt geprezen als iemand, die veel verbeteringen aan het instrument heeft aangebracht. Italië. Twee leeuwen cadeau. Keizer Manelik van Abessinië heeft aan Z. H. den^Paus twee leeuwen ten geschenke gezonden. De dieren — een mannetje en een wijfj8—zijn Zaterdag te Napels aangebracht per stoomschip Niger. Zij zijn doorgezonden naar Rome, waar zij een gerieflijk hok hebben gekregen in een der tuinen van het Vaticaan. De Negus heeft willen doen uitkomen, dat ook hij een christen heerscher is. Spanje. De gouden roos van Z. H. den PausUit Rome wordt bericht, dat Koningin Victoria van Spanje wellicht binnenkort van Z. H. den Paus de gouden Roos zal ontvangen. Rusland. Het slot van het oorlogsdrama van Port Arthur. Donderdag had te Pet< rsburg de uitspraak plaats in het geding tegen Generaal Stoessel c. a., wegens de overgaaf van Port Arthur. Generaal Stoessel heeft Woensdag voor het laatst het woord gevoerd. Hij verklaarde, dat hij, en hij alleen, voor de overgaaf verantwoordelijk was geweest. „Indien men dit met bloed wil vergelden, laat het dan met mijn bloed zijn. Port Arthur had het nog maar een klein aantal uren kunnen uithouden en daartoe had men 20,000 menschen moeten opofferen." Generaal Raiss heeft g6zegd, dat hij er zich toe bepaald heeft, aan de hem gegeven bevelen te gehoorzamen. Indien dat strafbaar is, dan moet men mij veroordeelen. Ik vraag geen genade. Stoessel ter dood veroordeeld Doudprdag werd het vonnis gewezen. Stoessel werd ter dood veroordeeld zonder verlies van eer. Generaal Fock kreeg een berisping, de generaals Reiss et Smirnof werden vrijgesproken. Het gerechtshof zal den Keiier verzoeken de straf voor Stoessel te veranderen in 10 jaar vestingstraf en zulks met het oog op de heldhaftige verdediging van de onder zijn opperbevel staande bezetting, zoomede met het oog op zijn persoonlijke dapperheid. Amerika. IHijnongelnk 20 slachtoffers. Een ernstige mijnramp wordt uit Pittsville, Pennsylvanië, bericht, waar Dinsdagmorgen 28 mijnwerkers zijn bedolven, tengevolge van het doorbreken van een dam. Er worden pogingen aangewend om de osgelukkigen te redden, doch het ergste wordt gevreesd. Aan den ingang der mijn heerscht een paniek onder de bloedverwanten der slachtc ffers. --- Advertentie Fijnute kwaliteit nieuwe groene erwten, per Liter 12 ets. Prachtige nieuwe witte boonen, per Liter 13 ets. Puike buitenlandsche bruine boonen, per Liter 10 cta. Fijnste Zeeuwsche bruine boonen, per Liter 16 ets. Nieuwe groene spliterwten, per pond 12 ets. Prima kwaliteit bloem, per pond 8 ets. Beleefd aanbevelend, EBBEN, Helmond. Deurne. ---