Tweede Blad. De Tilburgsche gruweldaad voor 't gerechtshof te 's-Hertogenbosch. (Vervolg.) Oet.: Omdat de koster bij zulke groote beschuldiging zoo kalm bleef. Pres.: Hebt u Jongbloeds gesproken ? Get.: Ja. Pres.: Wat heeft hij u gezegd en hoelang was het na de arrestatie? Oet.: Ongeveer in September zeide hij dat hij mijn kind had kunnen redden Verder zeide hij, dat hij in de kerk een soort klagen en weenen heeft gehoord Hij keek om en zag aan het koor den koster staan. Later kwam iemand langs hem, de koster keek hem woedend aan. Ik ben daarop de kerk uitgegaan naar de „Zwarte Ruiter" zeide hij nog. Pres.: Hebt ge niet gevraagd waarom hij aan het wankelen is gegaan. Get.: Jongbloeds heeft gezegd dat er later een vrouw bij hem is gekomen die zeide: zou het niet de schilder geweest zijn ? Pres. aan getuige Jongbloeds : Je hebt nu gehoord dat je aan Kessels hebt ge zegd, dat het de koster is geweest, later ben je aan het wankelen gegaan. Hoe komt dat? Get. Jongbloeds weet daaromtrent geen beslist antwoord te geven. Pres.: Hoe kwaamt gij er toe eerst te zeggen dat het de koster was? Je waart toch niet zoo sufferig. Get.: Jongbloeds weet het niet. Pres. tot get. Kessels: Vrouw Beijnen is ook bij u geweest, wat heeft die verteld? Get.: Eenmaal is ze bij mij geweest, ongeveer een maand of vier geleden, en toen heeft zij verteld dat ze er bepaald niets van wist; ze vertelde echter wel dat het bepaald de schilder was die het gedaan zou hebben. Ook heeft ze verteld, dat ze dien morgen een kind gezien heeft met krullend haar. Overigens deelt de heer Kessels mede hetgeen getuige Beijnen reeds heeft verklaard. Getuige Beijnen, nader gehoord, wordt opgemerkt dat zij aan den heer Kessels heeft verklaart dat het de schilder had gedaan. Getuige zegt van gedaan hebben niet te hebben gesproken, wel dat ze den schilder aan de deur der kerk gezien heeft. Adv.-gen. tot get. Kessels: Hebt u niet gezegd aan get. Beijnen, dit aan de justitie mede te deelen. Get. zegt dat get. Beijnen had gezegd dat zij naar den commissaris van politie zou gaan. Verd.: Heeft getuige niet aan Jongbloeds gevraagd: hoe zag er de koster uit? Get.: Ja, zenuwachtig. Verd.: Heeft de koster nog ongeveer het uiterlijk van den koster in die dagen ? Get.: Ik kende den koster wel, hij had een langen snor, 't haar was lang en krullend en hij was wat gezetter dan thans. Hij had doorgaans meer een bleek gezicht. Verd.: Is 't uiterlijk veranderd ? Get.: Alleen wat schraal, het haar is thans wat korter, ook de knevel. Verd.: Hoe is de totale indruk. Get.: Hij is niet zoo veranderd, ik herken goed den koster. Beklaagde heeft geen aanmerking. Getuige P. J. Jongbloeds, agent van verzekeringen te Tilburg, deelt mede: Op Vrijdag 24 Augustus heb ik mijn vader gesproken over de arrestatie van den koster en het vinden van het lijkje van Maria Kessels. Zijn vader vertelde hem toen de ontmoeting, die hij had gehad in de kerk. Pres.: Heeft uw vader gezegd, dat het de koster was, die hij in de kerk had gezien? Oet.: Ja, vader zeide, ik weet het zeker. Pres.: Wat heeft uw vader later gezegd? Get.: Dat het de koster niet was. Pres.: Is uw vader zenuwachtig ? Get.: Ja. Vervolgens wordt gehoord A. Bruinings, koekbakker te Tilburg, aangetrouwde achterneef van beklaagde. Verd. : Heeft deze getuige den zoon van den ouden Joh. Jongbloeds gesproken en wat heeft deze gezegd ? Get.: Die heeft mij verteld, dat de pastoor van den Noordhoek bij hem thuis geweest is, en dat zoodra deze thuis geweest was, de vader aan he twijfelen is gegaan. Verd.: Heeft getuige ook gesproken barbier Janssen ? Get.: Ik ben geweest bij Janssen, die vertelde mij dat hij Jongbloeds gevraagd had: Kent ge den koster wel ? Jongbloeds heeft toen geantwoord: Ja, even goed als jou. Getuige Petrus van Hoof, bakkers knecht te Tilburg. De verdediger doet dezelfde vraag aan dezen getuige als aan den vorige. Get.: Ik heb den zoon van Jongbloeds gesproken en deze zeide mij, dat, nadat de pastoor bij hen thuis was geweest, zijn vader aan het twijfelen is gegaan. Hierop wordt getuige Jongbloeds nader gehoord. Pres.: Waarom zijt ge aan het wankelen gegaan ? Hebt ge den pastoor gesproken. Get.: De pastoor kwam nooit bij mij aan huis. Ik heb Z.Eerw. slechts eenmaal gesproken, nog al lang na de verdwijning van Maria Kessels. Pres.: Hebt ge ook gesproken over de zaak van den koster? Get.: Ja. Pres.: Wat heb je aan den pastoor gezegd ? Get.: Dat ik er niet meer zeker van was. Getuige P. Jongbloeds wordt weder gehoord. Pres.: Wist je daarvan, dat vader bij den pastoor is geweest? Get.: Ja. Pres.: Waarom heb je dat straks niet verteld ? U moet alles mededeelen. Get.: Ik dacht dat het niet behoefde, vader heeft hem gezegd: ik ga even naar den pastoor. Pres.: Was hij toen al bij den heer Bergmans — Botermans geweest ? Get.: Ja. Pres.: Heeft uw vader niets verteld toen hij van den Pastoor kwam ? Get.: Neen. Thans is aan de beurt getuige Joh. Jongbloeds, bakker te Tilburg. De verdediger stelt aan dezen getuige dezelfde vragen als aan getuige P. Jongbloeds (zijn broeder). Getuige zegt, dat zijn vader bij den pastoor is geweest nadat hij den heer Bergmans-Botermans had gesproken. Over het wankelen zijns vaders heeft hij niet met andere personen gesproken. Getuigen Breunise en v. Hoof, nader gehoord, worden attent gemaakt op hunne verklaringen, waarbij zij mededeelden, dat J. Jongbloeds hun over het wankelen van zijn vader heeft gesproken. Deze getuigen houden vol 't geen zij hebben verklaard. Getuige Henrica Van Beurden, huisvrouw van C. O. Prinsen, zonder beroep te Tilburg, deelt mede : Op Zaterdag 25 Aug. stond ik in mijn huis en hoorde voor het huis beklaagde praten met andere personen, doch weet niet wat gesproken is. De president merkt getuige op, dat volgens zij voor de rechtbank te Breda heeft verklaard, dat zij 's Vrijdags met oekl. heeft gesproken, maar dat ze niet ïerinnerde wat ze aan den inspecteur heeft verklaard. Get. zegt dat zulks niet waar is. Op 20 September 1900 zegt getuige nader heeft J. Jongbloeds haar verteld, de ontmoeting in de kerk. Het was bepaald de koster niet de schilder. Getuige Jongbloeds, hierop wederom gewezen, weet er niets van. Verd.: Heeft getuige ook Jongbloeds gesproken na de behandeling der zaak in Breda ? .. . Get.: Ja, hij zeide mij: Wat ik je heb verteld, kunt ge gerust zeggen. Getuige L. A. Speekenbnnk, student te Weert, verklaart: Op Woensdag 22 Augustus ben ik 's morgens even 12 uur met een ander mijnheer in de kerk geweest in den Noordhoek. Ik heb niemand in de kerk gezien. Het Angelus heb ik nie: hooren luiden. Het was twaalf uur, want toen wij uit de kerk kwamen, kwamen wij veel werkvolk van de fabrieken tegen. Pres. vraagt: Koster Van Isterdaal hebt ge het angelus geluid. Get.: Ja. Pres.: Hebt ge heeren in de kerk ge zien. Get.: Neen. Get.: Antoon v. Delft, seminarist van het R. K. Seminarie te Haaren, is met den vorigen getuige op 22 Aug. even voor twaalf uur in de kerk in den Noordhoek geweest (zeer waarschijnlijk althans) tot even over twaalf uur, want toen wij de kerk uitkwamen zagen wij het werkvolk uit de fabrieken komen. In de kerk, waarin wij ongeveer een kwartier hebben vertoefd, heb ik niemand gezien ook niet in het portaal van de kerk. Ik heb het Angelus niet hooren lui den. Pres.: Zou u het Angelus bebben gebeden wanneer u het had hooren lui den ? Get.: Ja. Aan getuige C. Vernimmen, (onderwij zer), kloosterling in het Fratershuis in de Torenstraat te 's-Bosch, wordt door den verdediger gevraagd : Of hij tijdens de vermissing van Maria Kessels te Tilburg heeft vertoefd. Get. : Ja. Verd.: Kan getuige iets verklaren omtrent het luiden van het Angelus. Get.: Het Angelus wordt zeer onregelmatig geluid. Pres.: Herinnert u u ook iets omtrent het luiden van het Angelus op 22 Aug. ? Get.: Neen. Verd.: Hoeveel scheelde het? Get.: Soms 4 of 5 minuten vóór of na 12 uur. Verd.: Is u opgevallen dat een dier dagen bijzonder laat is geluid ? Get.: Neen. De verdediger merkt op dat deze getuige aan den commissaris van politie heeft verklaard, dat juist een dier dagen 't Angelus zeer laat was geluid, waarbij getuige zei: want wij hadden reeds lang gegeten, toen 't Angelus luidde. Getuige kan zich niet herinneren, dat te hebben verklaard. Getuige Joh. Willemse, kloosterlingziekenverpleger in het Fratershuis te Tilburg, geeft ook eenige mededeelingen omtrent het luiden van het Angelus, hij heeft echter nooit precies opgemerkt of dit wel zoo ongeregeld werd geluid. De getuige zegt, dat getuige Vernimmen hem heeft gesproken over het een kwartier te laat luiden van het Angelus op 22 Augustus. Getuige Vernimmen, wordt door den Pres. daaromtrent een en ander opgemerkt, doch get. kan zich niets herinneren. De zitting wordt geschorst tot kwart over éénen. Een nader verzoek door den verdediger, in de namiddag-zitting van heden gedaan, om een onderzoek in te stellen naar de waarheid of onwaarheid der verklaringen van den koster en inmiddels de behandeling der zaak te schorsen, werd door het Hof, nadat zich het O. M. tegen 't verzoek had verzet, afgewezen. (Namiddag-zitting van Donderdag). Voor het paleis van justitie staat thans zoo veel volk dat de passage gestremd is. Honderden en honderen verdringen er zich om de hoofdpersonen in dit proces te zien. Telkens hoort men roejen, „daar is i". Wellicht wordt hiermede jedoeld den schilder. De eerste getuige Corn. F. Pistoors, koperslager, Tilburg, komt verklaren: Op 22 Aug. ongeveer 12 uur, zag ik op de hoogte der kerk, dat Van Isterdaal, staande in de deur van den zijuitgang van de kerk, zich bukte en links en rechts keek. Hij deed deze deur aan den linkerkant eerst dicht, daarna de andere. Ik weet zeker dat het v. Isterdaal was, niet de schilder. Het viel mij op, dat de deuren gesloten werden, nog nooit was zulks door mij waargenomen. Raadsheer Sassen: Hoe laat was het? Get: Het was over twaalven. Adv.-Gen. Wat had de koster op he hoofd ? Get: Een pet. Koster van Isterdaal gehoord, zegt de deuren niet gesloten te hebben. Pres. tot getuige: je hoort, de koster spreekt het tegen. Houdt ge uw bewe ring vol onder eede ? Get.: Ja Pres.: Kent ge den koster, hebt ge u niet vergist. Get.: Neen. De koster merkt op, dat het toevallig zou zijn dat juist deze persoon met de twee andere (hiermede bedoelt de koster de twee volgende getuigen), die hij noemt, dat zoude gezien hebben en honderden anderen, die op dat oogenblik passeerden, niet. Getuige Joh. A. W. Van Iersel, arbeider, Tilburg, verklaart als vorige getuige. Hij weet zeker dat het de koster is geweest. Pres.: Vondt gij het niet vreemd dat deur sluiten ? Get.: Ja, het gebeurt nooit op dat uur. De koster loochent ook deze verklaring. Pres.: Hebt u een geestelijke de kerk uit zien komen ? Get.: Neen, Raadsheer de Marees v. Swinderen: Hebt ge niets omtrent dit deur-sluiten aanstonds aan mijnheer Kessels verteld ? Get.: Neen, wel later toen ik hoorde van de vermissing van het kind Pres.: Welke deur is eerst dicht gedaan ? Get.: Die aan den kant van Kessels. Getuige Corn. L. Maas, instrumentmaker te Tilburg, deelt mede: Ik ben met de twee vorige getuigen door de Industriestraat gekomen uit de richting van Kessels, de deur van de kerk aan den kant van Kessels was dicht, de koster leunde er tegen en keek naar den kant van Kessels. Koster Isterdaal wordt wederom door den president attent gemaakt op deze verklaring. De koster bestempelt deze verklaring eveneens als onwaar. De verdediger vestigt de aandacht van het Hof op het verzoek indertijd aan de rechtbank door hem gedaan, om te bevelen een onderzoek naar de waarheid of onwaarheid der verklaringen van den koster; dit verzoek is toen toegestaan, doch de behandeling der zaak is voortgezet. Ingevolge dat bevel, heeft er, zoover bekend, niets plaats gehad. Het gevolg is, dat de verdediger zich niet heeft kunnen verzetten tegen het hooren van geuige Van Isterdaal in deze zaak. Thans heeft men wederom in dit geding nieuwe meineeden van den koster. Deze getuige heeft opnieuw ondereede verklaringen afgelegd in strijd met die van andere getuigen n.m. voor wat betreft het brengen van het hout en thans omtrent het sluiten der deuren van de kerk. De verdediger vraagt naar aanleiding daarvan ook thans een nader onderzoek omtrent de waarheid der door Van Isterdaal afgelegde verklaringen en het strafgeding te schorsen. De adv.-gen. verzet zich tegen dit verzoek, omreden niet geconstateerd kan worden of de koster willens en wetens onwaarheid spreekt, en ziet niet in, dat voor den koster zulke bezwarende verklaringen zijn afgelegd. De verdediger houdt vol dat de koster opnienw onder eede opzettelijk onwaarheid heeft gesproken, vooral omtrent zaken die hij weten kan, waarop het Hof zich in raadkamer begeeft. Na in raadkamer te zijn geweest, besliste het Hof, dat geen termen aanwezig waren het gevraagde onderzoek te gelasten en beval voortzetting van de behandeling der zaak. Getuige Jos. Vlamings, timmerman te Tilburg, verklaart: Woensdag 22 A ug. tu: vier uur heb ik beklaagde gesproken. Hij had een witte kiel aan. Mijn vrouw was bij. mij. Bekl. vertelde mij dat hij het kind had gezien bij het cafe De zwarte Ruiter, gaande naar den Noordhoek. Ik ontmoette beklaagde later wederom. Hij tikte bij vrouw Spijkers op het raam. Om een uur 's morgens was ik reeds de stad in geweest om naar het kind te zoeken. Ik vond het vreemd dat de deuren van de kerk gesloten waren. Vrouw Panhuijzen heb ik eenige dagen later gesproken en deze vertelde mij, dat het haar was opgevallen dat de koster in geen vier dagen bij haar in het café was geweest. Pres.: Gij zijt orgeltrapper in de kerk. Wat is u, Zondags op het koor opgevallen ? Get.: Ik heb witte vlekken op den grond gezien geen bloedvlekken. Raadsheer Sassen: Was de schilder aan het werk, 's middags toen ge hem ontmoette ? Get.: Neen, maar tusschen half vier en half vijf wordt er koffie gedronken. Pres. tot bekl.: Hebt ge met dezen getuige gesproken ? Bekl: Ja. Raadsheer v. Sasse v. Ysselt: Waarom hebt ge toen ook niet gezegd waar het kind was. Ge wist toch dat men er naar gezocht had ? Bekl.: Ik heb daaraan niet gedacht. Getuige Joh. M. v. d. Heuvel, huisvr. J. Vlamings, zonder beroep te Tilburg, zegt: Woensdag 22 Aug. ben ik met mijn man tusschen half vier en vier uur gegaan door de Industriestraat, in den omtrek der kerk in den Noordhoek zagen wij bekl. Hij zeide dat hij het kind had gezien met een brief in de hand. Bekl. heeft hierop geen aanmerking. Getuige Alida Bras huisvrouw van Arie De Goederen te Tilburg deelt mede : Ik woon bij den koster in de buurt; in den morgen van 22 Aug. heb ik hem tusschen half elf en elf uur in zijn hemdsmouwen zien loopen van zijn achterhuis naar de werkplaats, en onmiddellijk daarna van de werkplaats naar het achterhuis. Getuige Ant. Muller, smids-jongen bij Mandos te Tilburg: Op 22 Aug. des morgens omstreeks half elf uur, heb ik Maria Kessels gezien even voorbij de smederij Mandos alwaar ik werkte. Zij kwam uit de richting harer woning, had een brief in de hand en ging in de richting van den Noordhoek. Ik heb niet gezien waar zij is gebleven. Aan de kerk heb ik niemand gezien, maar ik heb daarop zoo juist niet gelet. Pres.: Is 's Donderdags beklaagde bij u geweest? Get.: Ja, in de smederij. Pres.: Was hij bedaard ? Get.: Ja. Raadsheer Verheijen. Heeft hij niet gezegd dat hij het kind den hoek had 'zien omgaan van „de Zwarte Ruiter". Get.: Ja. Pres. tot bekl. is dat zoo ? Bekl.: Neen, Woensdag wel, doch niet in, maar aan de smederij ben ik geweest. Ik herinner mij niet iets gezegd te hebben. Getuige Maria De Rooij, huisvrouw van H. Spijkers, thans te Brussel, is niet aanwezig. Getuige Maria v. d. Heijden, huisvr. van C. Koremans te Tilburg, deelt mede: Op 22 Aug., hoogstens twee uur, zag ik den beklaagde, die opgewonden er uitzag en met eenige drukte tegen de ramen van vrouw Spijkers klopte. Ik heb niet hooren spreken. Vrouw Spijkers is buiten gekomen. Ik weet dat het twee uur was, omdat de kinderen pas naar school waren. Pres.: Beklaagde is dat zoo, heb je getikt op de ramen bij Spijkers en heb je daar gezegd dat het kind vermist was. Bekl.: Ja. Raadsheer v. Sasse v. Ysselt: Was je opgewonden. Bekl.: Neen, en dat kan die vrouw ook niet zeggen. Raadsheer: Maar vrouw Spijkers heeft zulks ook verklaard. Bekl.: Ik was niet opgewonden, ik omdat haar man bij Kessels werkte. Getuige Adriana E. Govers, huisvr. Alex. Gimbrère, te Tilburg, verklaart: Ik heb op 22 Aug., omstreeks 2 uur, van Ma. Ca. v d. Sanden vernomen dat Maria Kessels vermist was. Getuige Jan Mandos, smid te Tilburg zegt: Ik heb beklaagde op 22 Aug. 's middags gesproken, er was niemand bij; hij vertelde mij dat hij het kind gezien had aan den hoek van het café «de Zwarte Ruiter". Over den koster is niet gesproken. Pres.: Is hij Donderdag in de smederij geweest ? Get.: Neen. Getuige Alph. Schijvens, wever te Tilburg, getuigt: Op Woensdag, tusschen acht uur en half negen, kwam ik door den Noordhoek. Ik ontmoette bekl. die met mij medeliep en zeide: er is een kind van Kessels vermist. Ik werk aan de kerk in den Noordhoek en heb het kind gezien omstreeks half elf, met een brief in de hand. Het kan niet wijd zijn, het was een lief kind met lichte krulharen. Pres. Was hij opgewonden ? Get.: Ik kan zulks niet zeggen. Ik heb niets bijzonders aan hem gemerkt. Pres.: Bekl. herinner je dat gesprek met dezen getuige? Bekl.: Ja, dat heb ik zoo dikwijls gezegd, maar naar aanleiding van opgaa van anderen. Ik kende het kind niet. Pres.: Hoe was dat kind dan gekleec dat je zegt, met den koster de kerk te hebben zien ingaan ? Bekl.: Dat was gekleed zoo als ze mi' hebben medegedeeld dat Maria Kessels gekleed was. Getuige Corn. Schijvens, fabrieksarbeider te Tilburg verklaart overeenkomstig den vorigen getuige. Getuige Joh. Maria Simons, wed. van A. Sparidaans te Tilburg, zegt: In den avond van 22 Aug. ongeveer acht uur is beklaagde bij mij gekomen op het Goirke. Hij vertelde mij van de vermissing van het kind van Kessels. Ik hoorde dat toen voor het eerst: hij zeide dat het zoo'n flink lief kind was. Ongeveer half tien is hij weggegaan en was erg vroolijk en sprak zeer gewoon. Pres.: Bekl. ben je 's avonds geweest bij deze getuige? Bekl.: Ja. Getuige Maria P. Sparidaans, fabriekswerksters te Tilburg, dochter van vorige getuige verklaart geheel overeenkomstig als haar moeder. Getuige M. Jansen, fabrieksarbeider te Tilburg, deelt mede op Woensdag 22 Aug. 's avonds ruim tien uur, zag ik licht branden in de kerk in den Noordhoek, ter hoogte van de achterste zijraam aan den kant van de Industriestraat, waar zich het zangkoor bevindt. Ik vond het niet vreemd, omdat er nog wel eens laat gerepeteerd wordt. Getuige Corn. Paans, fabrieksarbeider Tilburg, deelt mede : Woensdag 22 Aug. ongeveer half tien, kwam ik op de plaats achter mijn huis aan den Bredaschen weg en zag toen gedurende eenige minuten licht schijnen door het eerste zijraam van het koor van de kerk in den Noordhoek. Pres.: Vondt ge dit licht niet vreemd ? Get.: Neen. Pres.: Heeft de comm. v. politie proeven genomen met het licht? Get.: Ja, met lantaarnlicht, kaarslicht, gaslicht en gasgloeilicht. Het laatste licht was het licht, dat wij op bewusten avond ook zagen. Getuige Chr. Van Erven, huisvrouw van C. Paans, verklaart geheel overeenkomstig den vorigen getuige. Verd.: Zijn na de zitting te Breda nog meer proeven genomen ? Get.: Ja, door opzichter Heemskerk. Toen was het licht niet zoo goed zichtbaar als bij de eerste proeven. De heeren Heemskerk en Soentjens'waren toen bij ons op de plaats. De heer Soentjens hieromtrent nog gehoord, licht nader de proefneming toe. De heer Heemskerk zegt, dat hij den tegenwoordigen koster last had gegeven het licht op het zangkoor aan te steken. Deze proefneming was geschiedt na de behandeling der zaak te Breda. Verd.: Heeft get. het licht uit zien gaan. Get.: Ja, en ik kon toen geen ander lichtschijnsel meer bespeuren. Verd.: Wat voor een indruk maakte deze proefneming op getuige, zoo na de behandeling der zaak. Get.: Dat men ons op de proef wilde stellen of wij wel goed hadden gezien. Getuige Andreas Van Reusen, timmerman, Tilburg, is ook tegenwoordig geweest bij de proefneming met het licht hierboven vermeld. Getuige deelt mede, dat de heeren Heemskerk of Soentjens zouden hebben gezegd, dat het wellicht uit de smederij Mandos had kunnen zijn, waarop getuige vrouw Paans had geantwoord: dat kan niet, dan kon ik altijd wel licht zien. Getuige J. J. Paans, koperslager, Tilburg, zegt: Op 23 Aug. thuis komende, hoorde ik van mijne vrouw dat mijne moeder den vorigen avond licht op het koor in de kerk had gezien. Ik heb met bekl. ongeveer 3 jaren omgang gehad. Ik heb nooit iets onbetamelijks van hem gezien. Bekl. had omgang met Mina Busters, doch ik heb hem nooit iets onaangenaams over haar hooren zeggen. Getuige is ook bij de proefneming en verklaart daaromtrent geheel als vorige getuigen. Verd.: Herinnert getuige zich beklaagde gezien te hebben op Woensdag ? Get.: Ja, na twaalf uur aan zijn eigen huis, 'k weet echter niet zeker of het wel Woensdag was, 't kan ook Vrijdag geweest zijn. Van de vermissing van het kind van Kessels was mij nog niets bekend. Pres.: Wist je al, toen je beklaagde zag, van de vermissing van het kind. Get.: Ja. Pres.: Dan moet het ook Woensdag geweest zijn. Getuige Nicolasina Van de Wiel huisvrouw van Jan Swolfs, te Tilburg, verklaart : Ik heb ook 's avonds op den dag dat Maria Kessels vermist is, licht onder in den toren van de kerk gezien, het was toen ongeveer half elf, ik ging door de Industriestraat. De president merkt getuige op, dat zij aan den commissaris van politie heeft verklaard dat zij door de drie ramen aan den kant van de Industriestraat licht had gezien. Getuige zegt, dat zij bij die verklaring blijft en daaraan toevoegt ook licht gezien te hebben onder aan den toren. De commissaris van politie wordt nader omtrent de geloofwaardigheid van deze getuige gevraagd. De commissaris van politie is niets ten nadeele van haar bekend. Getuige Maria Vriends te Tilburg, verklaart: Ik heb in den namiddag van 24 Aug. gehoord dat bekl. zeide: Ik heb gezien dat het kind naar boven is gedragen. Den koster noemde hij toen niet. Pres.: Hoe kwam je in gesprek met hem ? Get.: Er stonden eenige menschen bij elkander. Pres.: Was het kind al ontdekt? Get.: Ik weet zulks niet. Pres.: Vondt ge dat zeggen niet vreemd ? Get. : Ja. Getuige Soentjens, nader gehoord, zegt: Deze getuige heeft mij verklaard dat de schilder had gezegd dat de koster het kind van onder naar boven had gesleept. Getuige beweert, zulks niet te hebben gezegd. Pres.: Bekl. wat was dat voor een praatje hetgeen gij aan deze getuige zoudt verteld hebben ? Bekl.: Ik ken getuige niet. Ik heb tegen haar moeder en andere menschen wel gesproken. Hetgeen getuige zegt is onwaar. Getuige Hendrik Van der Put, kantoorbediende bij Kessels, Tilburg, verklaart : Woensdag 22 Aug. omstreeks half twee, hoorde ik van de vermissing van Maria Kessels. Donderdag hoorde ik van iemand dat de deur, voerende naar den toren, in den zijingang van de kerk in den Noordhoek had open gestaan. Het was toen ongeveer zeven uur. Ik ben toen naar den koster gegaan en verzocht hem mede te gaan, om boven eens te zien. De koster zeide dat die deur nooit open sjaat. Hij is met mij medegegaan naar den toren, wij hebben niets gezien. Op het verwulfsel was het donker, de koster is verder opgeloopen, doch zeide niets te ontdekken. Vrijdag heb ik bekl. gesproken, het was toen ongeveer kwart voor elf. Hij zeide mij, ik heb het kind nog gezien aan den hoek van den Zwarten Ruiter. Over den koster sprak hij niet. Raadsheer Verheijen : Hebt ge plaatjes op den torentrap zien liggen ? Get.; Neen. Adv.-Gen.: Heeft de schilder uit eigen beweging je over het kind gesproken ? Get.: Ja. Verd.: Heeft de koster de sleutels gehaald uit de sacristie? Get.: Ik ben naar de vrouw van den koster geweest. Deze heeft ze van achter gehaald en wij zijn naar de kerk gegaan. Verd.: Wat voor gedachte had getuige toen hij den toren op ging? Get.: Ik dacht alléén, het zal daar spelende opgegaan zijn. Ant. M. Boink, koperslager te Tilburg, deelt mede: Vrijdag-morgen om half elf zag ik bekl. op zijn werk in den Noordhoek, waar ik ook werkzaam was, komen bekl. zeide toen,eik heb lang geslapen, ik kan niet werk n met 't oog op de a. s. kermis Een oogenblik later stonden we wederom te praten bij „de Zwarte Ruiter", toen iemand bij ons kwam en vertelde dat een oude vrouw een ingeving zou hebben gekregen en dat het kind in de verwarmingsbuizen zou liggen. Bekl. of ik zeide toen, wij verdienen dan gemakkelijk de uitgeloofde f 100. Wij zijn eerst samen in den kelder gaan kijken doch vonden niets. Ongeveer 11/2 uur daarna zag ik bekl. staan aan den ingang van het torentje. Ik ontmoette even later bij den uit.ng den koster, wij hebben nog om dat oude wijf gelachen. Toen ik bekl. voorstelde boven te gaan kijken, zeide hij dat hij daar al geweest was met twee knechts van Kessels. J. A. Vlaming, arbeider te Tilburg deelt mede: Vrijdag-morgen 24 Aug. ben ik met bekl. en zekere Swaans de torentrap opgeklommen naar het verwulfsel der kerk, om Maria Kessels te zoeken. Wij hebben echter niets gevonden." Bekl. heb ik hooren zeggen, dat hij het kind Woensdag-morgen den hoek bij den Zwarten Ruiter heeft zien omdraaien. Raadsheer Sassen: Kent getuige de plaats precies waar het kind gevonden is ? Get..* Neen. . Raadsheer Sassen: Waar was je toen Mutsaers zou hebben geroepen, heb je ze? Get.: Achter aan, aan de daar zich bevindende planken. Pres.: Bekl. ben je met dezen getuige wezen zoeken ? Bekl.: Ja, maar we zijn elk een anderen kant uitgegaan. Het getuigen-verhoor is hiermede voor dezen dag geëindigd. (Zitting van Vrijdag-morgen.) De publieke tribune is wederom overdruk bezet. Ook de gereserveerde plaatsen zijn bijna allen ingenomen. Er zijn eenige dames tegenwoordig. Het O. M. deelt mede dat het alsnog heeft gedagvaard den inspecteur van politie Meijvaart, met verzoek aan het Hof deze alsnog te hooren in verband met de door vrouw Beijnen afgelegde verklaringen. De verdediger heeft hiertegen geen bezwaar. De eerste thans aan de beurt zijnde getuige is: Jos. Adr. Ghion, arbeider te Tilburg, thans te Brussel, die verklaart: Woensdag op 22 Aug. kwam ik even over twaalf uur van uit de richting van de fabriek van Kessels; gekomen bij de „Zwarte Ruiter" zag ik Van Isterdaal bezig een deur der kerk van den Noordhoek dicht te doen. Pres.: Was het na twaalf uur? Get.: Ja. Ik vergis mij ook niet omtrent den koster. Pres. tot Van Isterdaal: Dit is de vierde getuige die verklaart gezien te hebben dat je de deur der kerk hebt gesloten. Van Isterdaal zegt dat het niet zoo is. De getuige wordt met den koster geconfronteerd en zegt zich niet te vergissen. Getuige krijgt verlof zich te verwijderen, hij wil wederom direct naar Brussel. Alsnu komt getuige Hendrikus Spijkers, vroeger instrumentmaker te Tilburg, thans te Molenbeek bij Brussel. Hij deelt mede: In den avond van 22 Aug. maakte de heer Kessels in de fabriek bekend dat zijn kind werd vermist, alle werklieden zijn uitgezonden om te gaan zo^