Van een jongen die redacteur wou worden. J. C. P. (eerenboom) de redacteur van het Haarl. Dagbl. geeft naar aanleiding van de beweging tot het verkrijgen van Zondagsrust voor de Haarlemsche verslaggevers de volgende aardige schets, die een juisten blik werpt op het bedrijvig leven van een journalist. Er kwam eens een vader op een redactiebureau, met een zoon, die de journalistiek zou willen leeren. „Mijnheer", zoo verklaarde de verrukte vader, „hij wil niets anders, dan verslaggever worden. Niet zoo op kantoor zitten, begrijpt u, maar \ ï rslaggever worden, reporter, overal bij zjjn, dat is zijn lust en zijn leven. Kun t u hem gebruiken ?" De hoofdredacteur, die bij 't naderen van den drukken wintertijd nog wel iemand gebruiken iion, nam het jonge mensch eens op, k ek zijn einddiploma v«n de H. B. S. uet 5 jarigen cursus door 6D sprak toen de klassieke woorden: „ik zal het met uw zoon probeeren. Maar voorloopig kan hij nog niets verdienen." De zoon keek een klein b9etje teleurgesteld, hij had zoo'n stille hoop gehad, dat zijn euthousiasme voor het vak onmiddellijk een honderd gulden of wat per jaar waard zou wezen; de vader, met meer wereldkennis toegerust, antwoordde: „O, dat doet er niet toe, wanneer hij den voet maar in den stijgbeugel heeft. En mag ik u vragen: hoe staat het met den werktyd?" „Werktijd ?" herhaalde de hoofdredacteur. „Ja, de werktijd, de bureau-uren", zei de vader, meenende dat hij het sierlijker uitdrukken moest. Daarop sprak de redacteur de gedenkwaardige woorden: „de werktijd is onbegrensd I" Een vragende klank: „hé ?" was alles, wat vader en zoon in hun schrik op dat oogenblik konden uitbrengen. „Zooals ik zeg: de werktqk is onbegrensd". De hooge boord van den aspirantjournalist werd nog witter van schrik. „Maar er is toch een uur van beginnen..." opperde de vader. „Negen uur, maar als 's morgens te zes uur het garnizoen naar 't kamp gaat, moet uw zoon daarbij present wezen!" „Enne.... gelegenheid om koffie te drinken ?" „Half een, tenzij er dan iets moet worden onderzocht, geschreven of overgeschreven, kortom als er werk is". „En hoe laat kan hij dan naar huis gaan ?" „Half twee misschien". „Maar als er dan nog werk voor hem is ?" hield de vader vol. „Dan te half drie". „Maar als er nu den heelen middag werk is..." „Dan, mijnheer, drinkt uw zoon maar eens niet koffie !" Er heerschte een minuut stilzwijgen. Daarop vermande zich de vader en vroeg: „Komt zooiets dikwijls voor ?" Dat kan ik onmogelijk zeggen, 't Hangt af van wat er in de stad gebeurt en dat kan ik niet voorzien, 'k Wou dat het waar was". Eu de redacteur glimlachte bij de gedachte, wat een redactioneele heerlijkheid dat wezen zou, als je vooruit wist wat er gebeuren zou. „Maar er is dan toch zeker een vast etensuur !" informeerde de vader verder. „'t Is er wel, maar of uw zoon het krijgen kan, is een andere vraag." „Maar mijnheef, dat heeft toch iedereen..." „Zeker, maar een journalist is niet iedereen. Hoe laat is u gewoon aan tafel te gaan ?" „Vijf uur, half zes". „Goed, u zou dus wenschen, dat uw zoon laat ons zeggen van half vijf tot half zeven vrij had om te eten". „Jaist", zei de vader, die over deze tegemoetkomende houding al verheugd was. Zoonliefs witte halsmuur nam zijn gewone blauwe tint weer aan. „Maar als er nu eens een vergadering is van een Bank, die te half vijf begint en waarvan hij te kwart over vijven den uitslag kan komen halen?" Vier oogen kaken den redacteur varschrikt aan. „Of een bijeenkomst van een lief dadigheidsvereeniging, die pas te zes uur eindigt?" De vier oogen gingen wijder open. „Of iemand te interviewen, die pas een kwartier over zessen daartoe gelegenheid heeft?" De oogen van vader en zoon leken nu op reuzenknikkers. De redacteur liet hen gelegenheid om te bedaren. „Maar 's avonds dan vroeg de vader". „O, 's avonds is er in 't geheel geep grens. Er zijn vergaderingen, die tot halftien duren, er zijn er ook, die te half twaalf of twaalf uur pas eindigen. Als kellners of koetsiers vergaderen, dan beginnen ze te halfeen." „Maar..." stotterde de vader, „wanneer heeft een verslaggever dan rust?" „Nooit" zei de redacteur, „want ook als er 's nachts iets gebeurt, bijvoorbeeld brand komt, moet hij dadelijk uit zijn bed. Dus overdag niet, 's avonds niet, en 's nachts niet. Er heerschte eenige oogenblikken stilte, je kon de verschillende gedachten in de hoofden van vader en zoon hooren bewegen. De vader keek zijn spruit aan, zooals die daar zat keurig in de kleeren, met een voetbalblosje op de wangen en een groezelig donslaagje onder den neus: zou die jongen met einddiploma H. B. S. in de journalistiek gaan, een vak waar je niet eten, niet drinken en niet slapen kunt! In zijn twijfel deed hij een beroep opzijn zijn zoon zelf. „Nou jongen, wat dunkt je ?" De zoon zette het gezicht, dat hij placht te trekken, wanneer hij als voorwaarts op het voetbalveld een geweldige rush begon dwars door de vijandelijke linie heen en zei, na een diepe ademhaling, heldhaftig: „Ik wil het probeeren!" „Mooi zoo," zei de redacteur. Kom dan morgenochtend maar op 't bureau en maak je niet al te ongerust, dat ja geen eten en geen nachtrust zult krijgen. Dat valt nog wel mee en mocht er eens een gedwongen vastendag tusschen loopen, dan is de bakker op den hoek er ook nog en voor de rest verzadig je je maar aan nieuwtjes en verslagen, wat óók heel voedzaam is." * * * Een beetje overdreven was de schildering, die de redacteur van het reportersleven ophing, wel. Het garnizoen gaat niet iederen dag, zelfs niet iedere maand, naar 't kamp, branden in den nacht komen maar zelden voor en de meeste vergaderingen zijn voor of te elf uur afgeloopen. Toch heeft een verslaggever, die liefhebberij gevoelt voor zijn vak en dus zijn werk zoo goed mogelijk doen wil, een druk leven, 't Is dikwijls passen en meten, om werkzaamheden goed achter elkaar te laten afloopen. Het kan zeer goed gebeuren, dat hij na 's morgens van negen tot tien zijn verslag van den vorigen avond te hebben afgemaakt en doorgezien te tien uur in Rechtbank of Kantongerecht present moet wezen, te half een naar de begrafenis draaft van mijnheer Zus of Zoo, de bijzonderheden meebrengt naar zijn bureau, en wanneer hij die heeft uitgewerkt, er gauw op uit moet om te onderzoeken of 't waar is, dat mijnheer Deze of Gene bij 't automobielrijden een ernstig ongeluk gehad heeft; daarvan een telephonisch bericht stuurt aan de drukkerij, vervolgens een examenopgaaf gaat halen, in 't voorbijgaan een informatie neemt bij een autoriteit over een bericht, dat den redacteur minder geloofwaardig voorkomt en 's avonde te half zeven in de tram zit om een Raadsvergadering in een buitengemeente bij te wonen. Zoo is 't niet iederen dag, zoo kèn het wezen. En daarom willen de redactiën van de Haarlemsche bladen bevorderen, dat de verslaggevers op Zondag zooveel mogelijk rust zouden genieten. --- LANDBOUW. Bemest niet eenzijdig! (Vervolg.) Laat ieder dan in den komenden winter — zoo vroeg mogelijk, in elk geval vóór Februari! — bij zijn slak een flinke kainietbemesting geven! Hij doe dit bij wijze van proef in afwisselende hoeveelheden van 600 tot 1000 Kilo per bunder, om aldus na te gaan welke gift op zijn land het voordeeligst is. Wij hopen dat onze lezers dezen raad zullen volgen, ons sterk makende, dat deze hun in de toekomst zeer ten goede zal komen. De kosten der proefneming zijn gering, daar kaïniet tegenwoordig zeer goedkoop is: f 1,75 ü f 1,80 en minder nog is door vele vereenigingen voor de 100 Kilo betaald. En niet alleen tot de zand- en laagveenboeren is onze raad gericht, maar ook tot hen, die op klei wonen : ook op de kleigronden toch werkt de kaïnietbemesting in vele gevallen gunstig. Ook daar dient te worden onderzocht welk voordeel een kali-mest op grasland kan afwerpen. Dit voordeel kan velerlei zijn. Kaïniet verhoogt niet slechts de. kwaliteit, maar ook de kwaliteit van het gras, wijl de harde, taaie en zure grassen voor betere plaats maken; de grootere voedingswaarde komt in den melkemmer en in de boter opbrengst duidelijk uit. Met kaïniet bemeste weiden worden rijker aan ondergras en klaver, armer aan roobol (Equisetum). Deze verarming zalf de boer zich zeker niet beklagen. Roegebol of roobol, hermoes, rinjer, kwadenaard zijn verschillende namen voor dezelfde plaag, welke iedere veehouder kent als de oorzaak van bepaalde ongesteldheden bij het vee: hevige diarrhee, vermagering, soms zelfs de dood. Welnu, de ondervinding heeft in vele gevallen als een goed bestrijdingsmiddel tegen dit gevreesde onkruid met zijn moeilijk uit te roeien onderaardsche wortelstokken, kaïniet leeren kennen. Het is het chloor, dat in 't kaïniet aanwezig is, waaraan deze goede uitwerking te danken is. Op velden, voor bleekerijen gebruikt, zag men door het chloormagnesium en chloorcalcium, twee zouten, bij het wasschen gebezigd, de hermoes eveneens kwijnen en sterven. Deze nuttige werking van 't kaïniet is zeker een reden te meer voor zijn gebruik. Mogen velen er toe overgaan, en dan op de wijze als wij hierboven aangaven. Zy zullen er wèl bij varen. --- Tweede Blad. Brieven uit Liessel. Onze samenspraak. Ons Hanne, (ge moet weten dat ze weer heel goed te spreken is, nu ik eenige weken niet meer gedroomd heb) nou, ons Hanne had al vooraf voor coffie, krentemik en gekookte worst gezorgd, eer mijn vrienden kwamen; ïoodra ze binnen waren, gingen we aan den slag en onmiddelijk daarna kropen we om het vuur. Terwjjl mijn labaksbuil rondging, ruimde Hanne de tafel af en we rookten weldra, dat we elkaar door den damp niet zagen zitten, toen nam Hanne plaats aan tafel bij de lamp en begon, met den bril op mijn Zondagsche sokken te stoppen en Toon begon het gesprek: „Zjjt gij de laatste dagen niet op den Neerkant geweest?" „Neen," zei Dorus, „waarom die vraag?" „Wat ze daar aan dien toren gaan maken, weet ik niet, ik denk dat de kerkmeesters daar allemaal duiven gaan houden." We schaterden het alle drie (ons Hanne ook) uit van 't lachen. „Nou!" vervolgde Toon, „daarboven aan 't spits hebben ze zoo'n hoekige stellage gemaakt, zoo 'n uitwas met kantjes en torentjes, dat tk niet weet, wat dat beteekenen moet." „Zoo'n peperbus?" vroeg Dorus. „Neen jongens," hernam ik, „ik heb het niet gezien en toch zal ik u wel zeggen, wat dat beteekent, dat is een zinnebeeld." „Waarop zou dat toch betrekking kunnen hebben ?" „Luister eens," zei ik, „aan ieder monument is op denkbeeldige wijze te zien, waaraan het zijne onthulling, zijn bestaan te danken heeft en dan nog moet ge weten dat Bismarck modern is geworden, zelfs in het bouwen van torens. Welnu, om aan dat torenspits zoo'n plompe ronde bus te fabriceeren, dat paste aan een modernen toren niet, en om nu toch blijk te geven zijner erkentelijkheid aan de Neerkantsche kiezers en om hen immer te laten onthouden, wsaraan zij dat monument te danken hebben, liet or Bism. een meer moderne versiering aanbrengen, die ongetwijfeld haar doel niet zal missén. — Begrijpt ge me nu nog niet ?" „Als ik me niet vergis," meende Dorus, „dan beteekent dat duivenhok niks anders als onze befaamde stembus, op moderne wijze afgebeeld." „Krek geraden I Dorus, alzoo kunnen we gerust zijn, dat B. met zijn verkiezingetoren zijn doel wel bereiken zal en dat deze om zijn vermaard spits, weldra alom bekend zal zijn." „Wat een prachtig panorama zal dat zijn van af Noord Limburg op de Peelheimsche stembus, verheven tot in de wolken ! Als de toeristen, die een reisje plegen te maken naar het schilderachtige Zuid-Limburg, dat allemaal weten, dan prefereeren ze in de toekomst absoluut het Noorden." „Als nu de Neerkanters maar braaf blijven, en 't óp een paar karbonades niet zien," meende Toon, „want als ze den boel verpeuteren en niet heel zoet zijn, dan loopt het misschien nog mis." „Wel Toonl de toren staat er al, dien zal Bism. nü toch niet meer af gaan breken!" „Dat niet, maar toch ia het die lui geraden, om te zwijgen, zoolang tot er de laatste hand aangelegd is, want, treden ze den kanselier op zijn teenen, dan kon het heel goed zijn, dat ze net als Liessel blijven zitten met een grooten toren, waaraan kolossale «ijzerplaten, die tot heden al jaren lang te vergeefs op de beloofde wijzers en klokken hangen te wachten." „Hebt ge nog niet gehoord, waar ze 't postkanteer neer zullen zetten ?" vroeg Dorus eensklaps. „Ja" zei Toon, „sommigen willen het op een heel verkeerde plaats zetten, maar Bism. is van andère, betere gedachten ; hij zal het plaatsen in den tuin van de Gouden Cecilia; echter niet uit eigen belang, o jongens neenl integendeel, liever niet dan wel, dat begrijp je 1 't is alleen in 't belang van 't Rijk, van de gemeente en ook van de post. Een directeur namenlflk moet dienst kloppen en geregeld werken, 't is niet goed, dat zoo'n ambtenaar teveel afleiding heeft, vooral niet in 't woelige, bedrijvige, welvarende (?) millioenenparadijs, daarom heeft Bism. een plaats uitgekozen, waar de directeur ofwel werken moet, ofwel zoo dikwijls als hij durft op te kijken zich Kan doodergeren, door onophoudelijk van 's morgens tot 's avond^ op een doode, kale kerkhofmuur te staren. Dat is weer een moderne maatregel, in 't belang van 't algemeen en van den dienst, want ge begrijpt toch wel, dat er hoegenaamd geen flnahtieel eigenbelang tusschen schuilt." „Misschien", merkte ons Hanne heel droogjes op, terwijl ze mijn tweede sok ter hand nam en ons drietal, van over hare brilglazen heen, heel nauwkeurig opnam, „misschien wil Bism. het dèar hebben, opdat hij niet zoo ver zou behoevèn te loopen, als hij van die heele lange brieven voor Den Bosch wil gaan posten." „Dat kan ook zijn, Hannel" beaamden wij alle drie, niettemin was daarmee onze praat over een postkantoor heelemaal bedorven, gelukkig nam weldra Toon weer het woord en vroeg heel onschuldig: „zou het waar zijn dat de kanselier een partij bierhuizen wil opdoeken ?" „Dat ligt er aan" zei Dorus. „Waar ligt dat aan?" vroeg ik nieuwsgierig. „Als alle bier huishouders, die lid van de R. K. Kiesvereeniging zijn, niet als zoodanig bedanken en het „nieuwe licht" afzweren, dan riskeeren ze allemaal, dat ze hun café kwijt zullen raken." „Ik heb wel hooren zeggen", hernam Toon, „dat er kasteleins om raad bij Bism. geweest zijn, en dat deze belooft heeft „zijn best te zullen doen." Toen was 't mij aan en ik riep uit: „Wat een miserabele, bekrompen stommiteit om bij zoo iemand om raad te vragen, wat een weergalooze, brutale verwaandheid, om te zeggen in casu de drankwet: „ik zal mijn best doen! I".... Weet men wel, dat hier een gesalarieerde gemeenteklerk spreekt I Waar, in welke provincie, vanaf Groningen tot Limburg, in welke gemeente zal een ondergeschikte zich vermeten, om zich aldus tegen het publiek uit te laten ? Alweer een unieum van onzen modernen kanselier I — Zoodra hieromtrent in ons paradijs eenige verandering zal gebracht worden, vooral als er partijdigheid merkbaar is, dan zal ik het dadelijk in de krant zetten." De praat was er af; mijn vrienden vertrokken en ik ging naar bad. Piet van Houtum P. S. Ik moet den Heer v. d. Eisen bedanken voor zijne reclame aan de Zuid. bewezen. Men moet weten, hoe meer het aantal abonné's op de Zuid. toeneemt, hoe grooter mijn tractement wordt, en nu zijn de nieuwe abonné's de laatste weken zoo talrijk toegestroomd, onder welke verschillenden als reden van hun abonnement opgaven: „het boycotten der Zuid. door v. d. Eisen", dat ik een woord van welgemeenden dank aan genoemden heer hier niet kan weerhouden. Onder voortdurende aanbeveling P. v. H. Liessel, 7 Nov. '05. --- Gemengd Nieuws. Nederland. Hooge Veeprijzen. In de omstreken van Breda bljjven de veeprijzen zeer hoog. Kalfsvaarzen worden met geen f200 betaald en koeien van f 270 & f 290 zijn geen zeldzaamheden meer. Ook het spek is duur. Er wordt 32 cent per pond basteed voor varkens op het hok. Weervoorspelling. Als de oogst van mispels overvloedig is, volgt, naar sommige weerprofeten zeggen een strenge winter. Nu, die zijn er dit jaar overvloedig. Als de mieren diep den grond ingaan, heeft men veel kou te wachten. Dat doen die diertjes nu werkelijk. Als er veel okkernoten zijn, zullen de schaatsen veel dienstbewijzen. Maar.... okkernoten zijn er maar weinig. Wie zullen nu gelijk krijgen: de mispels en de mieren, of de okkernoten? Beter laat dan nooit! Begin dezer week was men te Dusaen nog druk bezig met maaien en hooien van boezemgras. Drie te gelijk I In den Anna Jacobapolder zijn deze week op één dag drie dochters uit hetzelfde gezin in ondertrouw opgenomen. Ongelukken. Te Nieuwvliet is de 10-jarige Lodewijks onder een zwaar beladen wagen geraakt, met het noodlottig gevolg dat hij er levenloos van onder werd gehaald. — Door den zwaren mist is Woensdagmorgen op het Haringvliet onder Klundert een tjalk op een ducdalf gestooten, waarbij de «chipper Van Veen door den schok over boord viel en jammerlyk verdronk. Een boerin van 480 pond. Boerinnen worden altijd beschreven ala vrouwen, die nogal een stevigen omvang kunnen hebben. Maar de boerin, die nu in Den Haag te zien is, spapt in dit opzicht de kroon over haar zusteren; zij weegt niet minder dan 480 pond en haar lichaam heeft een omvang van 2 meter 20 centimeter. «mtvii^uü iu r.rttiü ae uoterijwet. Het O. M. bij hbt kantongerecht te 's-Gravenhage vorderde Doiftlerdag f 100 of 20 dagen tegen den directeur van „Lotisico", terzake deze aandeelen in voorraad had en afleverde aau het publiek in eene loterij, waarvoor noch door H. M. de Koningin noch door eenig gemeentebestuur vergunning was verleend. Het O. M. oordeelde, dat het bedrijf van „Lotisico", volkomen valt onder art. 1 der Loterijwet 1905. De verdediger, Mr. Denekamp, vroeg ontslag van rechtsvervolging of vrijspraak, betoogende dat „Lotisico", voor 1 Juli 1905 geen loterij was, maar eeno wettige, althans uiet in strijd met du wet opgerichte, administratieve vennootschap, zoodat deze onderneming, krachtens de overgangsbepalingen van de huidige loterijwet, mag voortbestaan subsidiair „Lotisico" ook onder de nieuwe wet, niet als loterij kan aangemerkt worden, aangezien de kans om de inzet geheel of gedeeltelijk terug te krijgen voor de deelnemers steeds blqft bestaan. Sigaren per postpakket. Postpakketten met sigaren kunnen voortaan, zoowel in het binnenlandsch als in het internationaal verkeer, afwijkende van de voorgeschreven verpakking worden aaugenomen, indien de afzenders de verklaring afleggen, dat zij, bij eventueele beschadiging, geen aauspraak op schadevergoeding zullen maken. Deze verklaring, welke op zegel geschreven en op de kantoren gedeponeerd moet worden luid: „De ondergeteekende te verklaart bij deze, zonder eenig voorbehoud afstand te doen van alle aanspraak op vergoeding wegens beschadiging van door hem per pakketpost te verzenden pakketten, inhoudende sigaren, waarvan de verpakking afwijkt van die, welke door de postadministratie is voorgeschreven. Het ongeluk in den Haag. Uit den Haag meldt men : Het lijk van het meisje dat Zondag in haar woning aan de Vinkensteijnstraat alhier door een revolverschot werd gedood, is ter gerechtelijke schou wing naar het gemeenteziekenhuis vervoerd. Uit het politie onderzoek moet ten duidelijkste gebleken zijn, dat het ongeval een gevolg is van een samenloop van noodlottige omstandigheden en hoegenaamd niet* te wijten is aan onvoorzichtigheid of roekeloosheid. Da jongeman had eerst sedert eenige dagen het vuurwapen in zijn bezit, omdat hij was aangesteld als bewaker van een huis. Het gevaarlijk achtende de revolver op de wandeling met zijn meisje bij zich te dragen, en het evenzoo niet raadzaam oordeelende het vuurwapen geladen in het huis van zijn meisje achter te laten met het oog op de kinderen, was hij naar de keuken gegaan om daar, alleen zijnde, de revolver te onltaden. Drie patronen waren reeds door hem verwijderd. Een vierde patroon bleek eenigszins vast te zitten. Om ook deze uit het wapen te verwijderen, klopte hij met den kolf tegen een kast. Hierbij schijnt, door de een of andere oorzaak, de trekker te zijn overgegaan, althans plotseling weerklank een schot, waardoor de jongeman zelf ten zeerste verschrikte. Op hetzelfde oogenblik dat bet schot afging, schijnt het meisje in de keuken te zijn gekomen, althans volgens de verklaring van den jongeman zag hij op dat oogenblik een schim langs zich gaan. Volstrekt niet wetende dat het schot zijn meisje had getroffen, vroeg hij nog of zij ook was verschrikt. Zich omkeerende bemerkte hij echter dat zijn meisje op den grond dood ter neer lag. Voorzichtig met Petroleumkachels. Een gezin in de Hugo de Grootstraat te 's Gravenhage, is Woensdagochtend ternauwernood aan den dood ontsnapt. Door een toeval ontwakende vond de vrouw des huizes de slaapkamer geheel gevuld door een dikken roetwalm, ontstaan door het te hoog branden van een petroleumkacheltje. De damp was zoo dicht, dat het vertrek geheel in het duister was gehuld. De man was reeds half bewusteloos. De vrouw had de tegenwoordigheid van geest terstond een raam te openen, waardoor het gevaar voor verstikking werd afgewend. Soldaten en gevangenen. - Een inzender in het Hdbl. vestigt de aandacht op een paar aanbestedingen voor de marine en voor de gevangenissen. Uit de cijfers, voor het vleesch opgsgeven, blijkt dat voor de marine bete ild wordt f 59 30 bij de gevangenissen f 78 per 100 kilo. Waarom is, wat goed geacht wordt voor Janmaat, niet goed genoeg voor gevangenen en veroordeelden ? Verder blijkt, dat bij de gevaDgenisson voor boter betaald wordt f 1 45, dat dus den gevangenen beste natuurboter gegeven wordt. Een arbeider, die met hard werken den kost moet verdienen, kan misschien nu en dan eens natuurboter eten en moet zich verder met margarine behelpen. Moeten het dan gevangenen en veroordeelden beter hebben dan eerlijke arbeiders? Heeft het er niet den schijn van, alsof men de gevangenen nogal verwent en dat er op d9 begrooting van Justitie heel wat bezuinigd zou kunnen worden? Vrijheidsberooving en mishandeling. Men meldt uit Deventer: Woensdagnacht is mejuffrouw B. Fenema, wonende op haar buitengoed Mexop onder Bathmen, door maréchausaée uit Deventer gearresteerd wegéns vrijbeidaberooving en zware lichamelijke mishandeling van haar 18-jarige dienstbode. Over deze zaak schrijft men nader uit Bathmen : Het is een zeer geheimzinnige geschiedenisj die de justitie aanleiding gegeven heeft om mej. Borgerink Fenema gevangen te nemen en naar Deventer over te brengen, ten einde te worden verhoord. Deze niet onbemiddelde dame, dio een zeer groot buitengoed, de Mexop, onder deze gemeente alleen bewoont, is reeds lang een zeer mysterieus mensch in geheel haar doen en laten. Zij bewoont in haar betrekkelijk groot huis één kamer, waar zij eet, slaapt enz. Een canapé dient haar tot slaapgelegenheid, haar bedekking bestaat uit allerlei oude mantels, rocken enz., terwijl een groot aantal katten en honden met haar deze slaapgelegenheid deelen. Bij haar diende een 18jarig meisje, wier ouders wonen op een plaatsje dat aan mej. B. F. toebehoort en in het betalen der pachtsom eenigszins ten achter zijn. Nu wordt verhaald, en dit heeft ook wel een schijn van waarheid, op grond van haar verleden, dat dit 18-jarig meisje gezien had dat er op zekeren dag een meer intieme verstandhouding bestond tusschen de vrouw en een boerenjongen, Uit vrees misschien dat dit bekend zoude worden, zou de vrouw besloten hebben het meisje in haar kamertje, dat grensde aan hare kamer, op te sluiten, welk feit reeds moet dateeren van December 1904. De vader noch de moeder kwamen, misschien omdat zij aan mej. F. geld schuldig waren, naar hun dochter omzien, en daardoor kon de opsluiting zoo lang geheim blijven. Toch wekte het reeds lang bevreemding dat het meisje door niemand werd gezien, en daarom is reeds vroeger des nachts een onderzoek ingesteld. Door zorgeloosheid van mej. B. F., die hare kamer een oogenblik ongesloten heeft gehouden, heeft het meisje weten te ontvluchten, welke ontvluchting voor haar bijna onuitvoei baar was, daar zij ongekleed was, door honger en kwelling uitgeput, kon zij bijna niet loopen en zij moest, om bij hare ouders te komen, nog door een breede beek loopen. Men kan zich de groote ontsteltenis der ouders voorstellen, toen het meisje in dien erbarmelijken toestand thuis kwam. Onmiddellijk werd aan de autoriteiten daarvan kennis gegeven, met hot geVolg dat mej. B. F. 's nachts door de marechaussee uit Deventer werd gearresteerd. Bij een onderzoek in loco bleek dat het kamertje waar het meisje was opgesloten geweest, op een stal geleek: de faecaliën lagen over den grond verspreid — en men vraagt zich af hoe het nog mogelijk is dat het meisje gedurende ruim 10 maanden onder zulk een afgrijselijke mishandeling nog in leven is. De officier van justitie vond na de marechaussee gehoord te hebben termen aanwezig om de vrouw gevankelijk over te brengen naar Zutphen. Moordaanslag. Dinsdagavond heeft op den Amsterdamschen weg te Arnhem, een timmerman, twee schoten gelost op een 21-jarige dienstbode met wie hij vroeger geëngageerd is geweest. Het meisje werd zwaar gewond naar het Diaconessen huis overgebracht. — Uit Arnhem meldt men hieromtrent nader: De dader van den moordaanslag op het dienstmeisje, Dinsdagavond alhier gepleegd, heeft volledig bekend, het was zijn plan geweest na het meisje vermoord te hebben ook zichzelf te dooden. E9n vriend echter, die in de nabijheid had staan wachten, had hem tot andere gedachten gebracht en de revolver afgenomen. Daarop is bij gaan ronddwalen totdat hij te Rosendaal als wezenloos achter een boom staande, werd gearresteerd. Het meisje wier toestand dezen morgen nog even bedenkelijk was, werd in het diaconessenhuiB door den officier van justitie gehoord, zij verklaarde o.a. dat B. haar een pakje had gegeven als aandenken. Toen zij van elkaar zouden gaan had hij gezegd: 't Is toch maar beter dat we allebei sterven. Het pakje dat nog in haar mantelzak was bleek drie revolverpatronen te bevatten. Grootere vlegels. Men schrijft uit Voorschoten : Negen studenten uit Leiden zijn Woensdagmorgen, ongeveer te 5 uren den tuin van het R; K. pensionaat „Bijdorp" binnengedrongen en hebben aldaar eenige ruiten vernield en spec takel gemaakt. De zusters luidden de bel, waarop van alle kanten hulp kwam opdagen. Met vereende krachten werden de onruststokers daarna in de politiecachots opgesloten. Een hunner had een bloedende verwonding aan het hoofd opgeloopen en is door dr. Birkhoff verbonden. Na door den burgemeester te zijn gehoord, zijn zij om halfelf op vrije voeten gelaten, doch zeer waarschijnlijk zal dit bezoek hun nog heugén. Voorwaardelijke invrijheidstelling. De minister van Justitie heeft goedgevonden, dat een vijftal mannelijke gedetineerden in do strafgevangenissen te Utrecht, Leeuwarden, Rotterdam en Haarlem, wier straftijd reap. zal verstrijken, behoudens, ie verleenen vermindering van straf, 7 October 1906,10 Juni 1906, 31 Mei 1906, 1 Juni 1906 en 28 Juni 1906 voorwaardelijk in vrijheid zullen worden gesteld. De voorwaardelijke invrijheidstelling van een in de gevangenis te Groningen gedetineerde is ingetrokken, omdat hij zich heeft misdragen en in strijd handelde met de voorwaarden, waaronder tot zijn voorwaardelijke invrijheidstelling is besloten. Kon jeneverdrama. In de Aeuardersteeg te Groningen heeft zich Dinsdagnacht een droevig tooneel afgespeeld. Daar woonde het echtpaar R., dat, naar beweerd wordt, veel misbruik maakte van sterkan drank; vooral de vrouw deed dit in erge mate. Dinsdagmorgen reeds vroeg kwam de man naar buiten stormen, aan de buren mededeelende, dat zijn vrouw dood op den zolder lag. Men ging kijken en inderdaad bleek dit het geval te zijn ; een jeneverflesch werd in haar nabijheid gevonden. Omtrent de doodsoorzaak dezer vrouw, wier lijk naar het ziekenhuis werd gebracht, doen fantastische verhalen de ronde. Enkelen spreken van zelfmoord, anderen schromen niet aan misdaad te denken. Deze laatste grondt zich op het feit, dat de man, zooals gezegd wordt, zijn vrouw Maandagavond moet bedreigd hebben. Ben slaapwandelaar. Een tramconducteur in Den Haag die Woensdagnacht tegen 1 uur, van de stallen naar zijn woning terugkeerde, zag plotseling een in 't wit gekleeden man, die bij nader onderzoek bleek op bloote voeten in pantoffels te loopen, met uitgestrekte handen en starende oogen over straat gaan. Het bleek een slaapwandelaar, die aan het toezicht zijner huisgenooten ontsnapt, in nachtgewaad op straat was verzeild geraakt. De conducteur nam den man onder den arm en bracht hem naar het naastbijzijnde politiebureau, waar de lijder door doelmatige behandeling tot vol bewustzijn werd teruggebracht. Trouw tot in den dood I Te Oud-Beierland zijn de 77-jarige Leendert Kooyman en zijn 80 jarige echtgenoote Ingentje Van Kuyk op denzelfden dag overleden. Belgid. Groot wild. De Ardennen-streek zal dit jaar een paradys voor de jarers zijn. De eerste klopjacht op wilde zwijnen heeft in de bosschen nabij Bauraing plaats gehad. Een dozijn liefhebbers nam er deel aan. M. Peduzy schoot met een enkelen kogel een dier van 130 kilo's en twee anderen werden gekwetst. De drijvers hebben niet minder dan achttien zwijnen opgejaagd. Wat zal het zijn, wanneer er sneeuw ligt I De smokkelaarster. Een deftige dame stapte te Feignies van den trein, die uit Brussel kwam, voorbij de douaniers, „neen" antwoordend op de gewone vraag, of zij iets aan te geven had, doch de brigadier scheen in hare houding iets verdachts op te merken. Hij deed haar onderzoeken en men vond, rond haar lijf gewon'den, onder hare kleeren, eene groote hoeveelheid kostbare Vlaamsche kant. Zij viel in onmacht en moest door eenen dokter worden bijgestaan, eer men haar naar de gevangenis kon brengen. Moordaanslag. In een handelshuis te Brussel had een bediende zijn ontslag genomen. De patroon had hem onmiddelijk vervangen. Kort nadien kwam de bt diende vragen om weer aangenomen te worden en, daar de patroon hieraan niet voldeed, loste de andere verscheidene revolverschoten, waarvan vier den patroon troffen. De dader is aangehouden. Duitschland. Verlaging spoorwegtarief. In Pruisen is een wijziging in de spoorwegtarieven in de maak, om te worden toegepast iügeval overeenstemming wordt verkregen met de regelingen in andere Duitsche Staten. Daarbij worden de vrachten voor gewone treinen verlaagd tot 7 pf. per kilometer le kl., 4i/ 2 pf- 2e kl. en 3 pf. 3e kl., waardoor een lagere ontvangst van 15.7 millioen mark op de Pruisische spoorwegen wordt verwacht. Verhoogd worden daarentegen de retourbiljetten le klasse en de rondreisbiljetten le en 2e klasse, waaruit ll'g millioen mark meer wordt geraamd, en bovendien wordt uit de hoogere vrachten en sneltreinen ruim 6 millioen meer verwacht dan thans aan plaatskaarten in D-treinen wordt ontvangen. Opgeheven wordt de vrijdom van bagage, wat ruim 7 millioen zal opleveren. Ten slotte zullen de wijzigingen dus neerkomen op een offer van ruim 900.000 mark. De vierde klas blijft dan behouden. Valsohe bankbiljetten. In Duitschland circuleert een groote menigte valsche bankbiljetten van honderd en van twintig mark, die slechts in geringe mate van de echte verschillen. De staking der wevers. De eigenaars van ververijen in Saksen en Thüringen gaan zich met do weverspatroons solidair verklaren. Zij zullen Zaterdag alle fabrieken sluiten, wanneer niet een voldoend aantal stakers in de weverijen terugkeeren. Frankrijk. Fransch-Duitsche toenadering. De Gaulois geeft een reeks intervieuws van alle Berlijnsche dagbladdirecteuren over de mogelijkheid van een FranschDuitsche toenadering. In het algemeen koesteren zij de hoop op een FranschDuitsch-RusBiach verboud, dat, naar zij beweren, den wereldvrede zou beteekenen. Zij leggen nadruk op de groote sympathie van de Duitschers voor al wat Fransch is, maar achten unaniem, daarover gepolsd, de kwestie ElzasLotharingen voor geen nieuwe oplossing vatbaar. En dat is nu wel een republiek! De Fransche Kamer heeft een voorstel om werklieden tegen ziekte, ongevallen, invaliditeit en werkloosheid te verzekeren, verworpen. Zijn eigen kind per ongeluk gedood. Een werkman van Hainin was bezig met een hooivork stroo uit een schuur te werpen. Zijn zes jarig zoontje speêlde beneden. Toen de vader zijn werk had geeindigd, wierp hij de vork naar beneden, alvorens zelf neer te dalen. Z|jn kind liep op hetzelfde oogenblik voorbij: de vork trof het op het hoofd en de tanden drongen in de hersenen. De kleine bleef op slag dood. Nog al kras. Te Perpignan heeft de internationale anti-militairistische bond 's nachts papieren laten aanplakken met een aansporing voor de recruten, op hun meerderen te schieten. De politie heeft de papieren niet laten zittey. Zwitserland. De kantonnale regeering van St. Gallen heeft het gebruik van loodwit bij V8rfwerk in het kanton verboden. — In verschillende gedeelten van Zwitserland heeft het deze week buitenwoon veel gesneeuwd. Men verwacht dit jaar eene by uitstek strenge winter. Er hebben zich op enkele plaatsen onbekende wilddieren vertoond. * Rusland. — Bij de onafzienbare moeilijkheden, waarmede de Russische regeering te kampen heeft, komt ook nog het vraagstuk van den terugkeer der troepen uit Mantsjoerye. Aan alle manschappen worden nu vóór de terugreis naar Rusland voor alle zekerheid hun wapenen en uniformen afgenomen. Reusachtige hoeveelheden burgerkleeren verzendt de Russische regeering in verband daarmee dagelijks naar het Verre Oosten. Berlijn is de groote leverancier; volgens het blad Deutsche Confection zijn er firma's die wekelijks verscheidene duizend marken alleen aan porto voor de pakken betalen. Alle zendingen zijn geadresseerd aan de Mantsjoersche filialen van de Russisch-Ohineesche bank. KROONSTAD, 9 November. Er is hier oproer onder de troepen uitgebroken, die de bevolking berooven en doodschieten. Er heerscht een algemeene pafiiek. De inwoners vluchten uit de stad. Een wanhopig gevecht is aan den gang tusschen twee partijen matrozen en soldaten. De oorlogsschepen hebben order gekregen buiten de haven te ankeren. — Over de onlusten te Kroonstad wordt nader gemeld, dat de marineclub en verscheidene magazijnen verwoest en in brand gestoken zijn. Een bende oproerlingen en matrozen trekt al vurende door de stad en oefent een schrikbewind over de bevolking uit. De geestelijkheid heeft een processie op touw gezet, in de hoop daardoor het plunderen te doen ophouden. Er heerscht een algemeene paniek, overal liggen bloedplassen in de straten. Het plunderen gaat voort. De burgers vluchten haastig uit de stad. Naar Petersburg en Oranienbaum vertrekkende stoombooten zijn overvuld met vluchtende inwoners. Twee bataljons infanterie van het te Irkoetsk gelegerde regiment zijn naar Kroonstad gezonden. ---