Tweede Blad. LANDBOUW. Zorgen in den Koestal. Het verbond der landbouwsyndikaten van Hannover heeft de volgende notitie op karton doen drukken om in alle stallen aangeplakt te worden. Stal. 1. Zorg dragen dat de lucht steeds zuiver en de temperatuur gelijk zij (15 a 180 Cèls.). Beide voorwaarden zijn onontbeerlijk voor de gezondheid der dieren. Koude in de stallen, vermindert de doeltreffendheid van het voeder, waarvan een gedeelte uitsluitend gebezigd wordt tot het voortbrengen van warmte; aan den anderen kant vermindert al te hooge temperatuur den eetlust en verzwakt de dieren. Tocht verwekt verkoudheid en voornamelijk ontstekingen van den uier. 2. De stal rein en vrij van alle ongedierte houden ; zorgen dat de urine gemakkelijk afloope; dat de vloer en de eetbakken rein zijn en niet vergeten dat het dier, om zich te kunnen neerleggen, voldoende en gemakkelijke plaats moet hebben. 3. De stal moet wel verlicht zijn : er valt echter op te merken dat al te schel licht of de zonnestralen, die recht in de oogen der dieren vallen, deze verontrusten. Zorgen aan de dieren te besteden. 1. Zorgen, dat de dieren steeds zuiver zijn, door hun voldoende strooisel te geven en ze regelmatig met den roskam te bewerken : onder deze voorwaarde alleen kunnen zij in goede gezondheid blijven. Ze steeds zacht behandelen en bij het werken sparen: dit is het middel om het maximum van arbeid of voortbrenging er van te krijgen. Zoodra zulks mogelijk is, ze regelmatig in de open lucht te laten ; dat is uitmuntend voor hunne gezondheid en onontbeerlijk voor het jonge vee. 2. Al de in den stal te verrichten werkzaamheden : weghalen van mest, voederen, melken, moeten stil en regelmatig op dezelfde uren gebeuren, want elk buitengewoon gerucht, elke vertraging in het toedienen van het voeder storen de dieren en benadeelen het volmaakt verteren van het voeder. Om zulks te verzekeren, moeten de dieren, tusschen de maaltijden, rust genieten. 3. Geen geweldmiddelen gebruiken tegenover zieke dieren en dezelve, zooveel mogelijk, afzonderen. 4. Den datum van het dekken der moederdieren opschrijven. 5. De door eene besmettelijke ziekte aangetaste personen moeten nooit in de stallen komen, noch zich met de koeien bemoeien. 6. Zooveel mogelijk slagers en veehandelaren uit de stallen verwijderd houden, uit vrees voor de besmettelijke ziekten, welke zij er zouden kunnen inbrengen, voornamelijk als er zulke in den omtrek heerschen. Voeding. 1. Het voedsel op eene zindelijke plaats bereiden en er steeds alle bedorven voeder weren. 2. Bepaalde regel in het toedienen van het voeder in acht houden en hetzelve niet in ééne groote massa, maar in gedeelten geven ; aldus zullen de dieren met meer lust eten en niets overlaten. 3. De voederstoffen zoo uitkiezen, dat het geheele rantsoen de verschillende voedende bestanddeelen, in de gewenschte verhoudingen bevat, wat het best mogelijke verbruiken verzekert. Worden deze verhoudingen niet in acht genomen, dan is het nuttig effect beneden de uitgave : er bestaat verkwisting. 4. De dieren naar hunne behoefte voeden, niet alleen hetzelfde rantsoen toedienen maar het in verhouding stellen met de productie, namelijk voor de melkkoeien. De koeien, die spoedig moeten kalven, matig voeden. 5. Slechts langzamerhand van voedsel veranderen : elke plotselinge verandering is nadeelig voor de dieren en eindigt met slecht benuttigen van het voeder. 6. Nooit stoffen bezigen welke de voorbrenging der melk vermeerderen, die de dieren tot het opnemen van overdaad van water dwingen. Daaruit volgt eene verzwakking der gezondheid, voornamelijk bij de melkkoeien. 7. Regelmatig zout aan de dieren geven. 8. Als drank, steeds goed en zuizer water toedienen, maar, 's winters, niet al te koud. Melken en behandelen der melk. 1. De uiterste reinheid is hoofdzaak bij het melken en het verder behandelen der melk. Bijgevolg moeten al de bij dit product te bezigen vaten en toestellen zuiver gehouden worden. Zij zullen in de open lucht, nooit in den stal, bewaard worden. De speen zal gewasschen worden, alvorens het melken aan te vangen en dit werk zal slechts met schoone handen gedaan worden. 2. Niet ruw maar gelijkmatig melken, opdat dit aan de koe geen ongemak veroorzake; steeds grondig uitmelken, daar de laatste melk altijd vetter is en men de koeien bederft met anders te melken. 3. De melk door eene goede zeef laten loopen onmiddellijk na het melken, en dadelijk uit den stal dragen. 4. De melk spoedig na het melken afkoelen, niet in den stal, maar in een luchtig lokaal bewaren. De melkvaten eerst sluiten nadat de afgekoelde melk er uit gedaan is, maar ze met zuivere doeken bedekken, zoolang de melk er in is. 5. Bij de normale melk nooit voegen, die welke komt van zieke dieren, van verscligekalfde koeien of die van hoogdrachtige koeien, zoolang zulke melk het koken niet kan lijden. | --- Broeder Bernardus Lemmens. (Op verzoek van geachte zijde, overgenomen uit de Annalen van O. L. Vr. van het H. Hart.) Zoo men ooit kon spreken van een zwaren slag, door den dood aan onze Missie toegebracht, dan komt de uitdrukking -thans tot haar volste recht. Het geldt een eenvoudigen leekebroeder wel is waar, doch een Broeder, die sedert lang door zelfopoffering en heldenmoed onze bewondering afdwong, door zijne deugd, zijne innige vroomheid en onvermoeide zielenijver ons allen tot opwekking en voorbeeld verstrekte : Broeder Bernardus, vroeger in Tilburg bekend onder den naam van Petrus Lemmens. De goede Broeder Lemmens is niet meer. — Onze Missiën in de Gilbertseilanden vonden in hem sedert drie jaren een krachtigen steun en verliezen veel, zeer veel aan hem ; hier, in ons Missiehuis heerscht een rouw, zoo algemeen en zoo diep gevoeld als daar ooit werd gedragen. De lezers der Annalen, om dien rouw te kunnen deelen, behoeven geen lange verklaringen, wie hij was en wat hij verrichtte. Zijne van geloof en moed tintelende brieven hebben dien bescheiden apostel sedert lang geteekend.* Wie herinnert zich niet den bij uitstek hartroerenden epistel van den 9en October 1895, die in het voorjaar van 1896 de rondte heeft gedaan in de meeste Katholieke dagbladen en tijdschriften van Nederland ? Het waren niet zoozeer de schrikwekkende gevaren waarmede hij had te worstelen die in dien brief tot tranen bewogen, niet zoozeer die negen dagen van smartelijk omdolen op een onmetelijken oceaan, dan wel de wijze waarop Broeder Lemmens ons dat alles verhaalde, hoe hij daarbij lucht gaf aan de edele gevoelens die hem bezielden en ons, eenvoudig en argeloos, een kijkje gunde in een schoone, van liefde blakende ziel. Luister welke verhevene gedachten uit die ziel opwelden : „Ondertusschen liep de dag weer „ten einde en nog geen land in het „oog. Ik bad en smeekte alle Hernemingen toch medelijden met mij te hebben, maar in mijn binnenste hoorde „ik eene stem die mij toeriep: „de „genade Gods moet u genoeg wezen." „Ik ving met mijne vingers de tranen „op die in mijne oogen opwelden en bevochtigde er mijne lippen mede. Ik „voelde mij nog gelukkig want ik dacht „dat Jezus op het kruis ook klaagde „van den dorst, maar Zijne handen „aan 't kruishout vastgeklonken, niet „kon gebruiken om eenen traan op te „vangen en aan Zijne lippen te bren„gen; zoo zag ik dat mijn toestand „nog niets was in vergelijking van llem „die gezegd heeft: „Gij zult schreien „en weenen, maar de wereld zul zich „verblijden." Moet ik hier ook niet inlasschen wat hij, uitgeput van honger en verschroeid van een brandenden dorst in zijn bootje liggend, stervende naar hij meende, schreef aan zijne Moeder? Jezus, Maria en Jozef, Geen andere wil dan de II. Wil Gods! Dierbare Moeder, „Ik heb het geluk U uit mijne doodkist mijn laatst vaarwel te schrijven. „Ik ben door den stroom van het land „weggedreven en heb al acht dagen „lang gezocht naar land, maar vind „niets. Ik ben op dit oogenblik nog „bij volle kennis, ofschoon zeer uitge„put, en eene kleine bezwijming, is „genoeg om niet meer tot bezinning te „komen. Ik wil sterven voor het heil „der zielen, voor de eer van God en „Zijne II. Moeder Maria. Ik omhels „U met mijn broeder en Zuster uit ge„heel mijn hart en zal in den Hemel „voor U allen bidden. En Gij, vergeet „mij niet in het vagevuur." Broeder Bernardus, (P. Lemmens.) Missionaris van het II. Hart van Jezus. Toen zou hij echter nog gered worden. Thans is hij de eeuwigheid werkelijk ingegaan en wellicht onder soortgelijke omstandigheden. In den hier volgenden brief van den Eenv. Pater van de Wouwer vinden de lezers daar van alle bekende of te veronderstellen bijzonderheden : zeer weinige helaas! en dit maakt zijn heengaan nog pijnlijker. Hij is met een bootje van wal gestoken om naar de hoofdstatie te varen en . . . niet meer gezien. Drie maanden heeft men gewacht en gezocht en nog altijd is hij niet terug noch de inboorlingen die hem in twee andere bootjes vergezelden. De mogelijkheid dat hij hier of daar op een eilandje kon zijn aangeland en daar door de zee wordt gevangen gehouden, verdwijnt meer en meer, nu door een ander schip drie ontredderde bootjes zijn ontmoet. Volgens do laatste berichten valt dan ook aan het noodlottig omkomen in de golven niet meer te twijfelen. Ziehier wat Pater van de Wouwer schrijft: TAPITEUCA, October 1897. In eenen brief, gedagteekend van de maand Augustus, gaf ik U mijne treuhem rige vermoedens te kennen, aangaande den dood van den goeden Br. Bernard. Thans blijken die vermoedens maar al te gegrond te zijn, de twijfel schijnt geweken voor de wreede zekerheid. Ik reken het mij dus ten plicht, voor dit nieuwe offer der zee, de gebeden van mijne medebroeders uit Europa en van de lezers der Annalen, te komen verzoeken. Gedurende den nacht van 12 tot 13 Juli 1.1. wilde Br. Bernard, mijn medewerker in het apostolaat, zich begeven naar Nonoeti, de verblijfplaats van den E. P. Overste. Deze twee eilanden Tapiteuca en Nonoeti , door de groote zee gescheiden, liggen op een afstand van ongeveer 30 Engelsche mijlen van elkaar. Om dien overtocht te maken had de Broeder slechts eene prauw der inboorlingen tot zijne beschikking, wijl de missie van Tapiteuca niet rijk genoeg is om zich een zeeboot aan te schaffen. Tot overmaat van ramp werd hij in volle zee door een onweder overvallen. Den lOen derzelfde maand, had ik de gelegenheid inboorlingen te spreken, die van Nonoeti kwamen; ik vroeg hun inlichtingen omtrent onze reizigers. Zij hadden ginds, noch Br. Bernard gezien, noch een der inboorlingen die vergezelden. Dit antwoord, zoo als U denken kunt, liet mij in de grootste ongerustheid. Wat was er van onze reizigers geworden ? Zijn zij in den storm vergaan, of door den wind op een der westelijke eilanden geworpen? Zwerven zij misschien nog rond op zee, worstelend tegen de weerbarstige elementen, om Nonoeti te bereiken? Wreede onzekerheid ! Ik durf de II. Mis nog niet opdragen voor de zielenrust van den goeden Broeder, daar ik geen zekere berichten heb aangaande zijn dood, want U herinnert zich nog wel, hoe hij twee jaar geleden reeds tien dagen op den grooten plas rondzwierf, zonder dat ik iets van hem hoorde, zoodat ik hem reeds het slachtoffer waande van een schipbreuk en de H. Mis voor hem opdroeg, en hoe hij eindelijk 15 dagen later hier, op wonderlijke wijze gered, behouden terugkwam. (1) In deze ongerustheid, door mijne nasporingen slechts versterkt, verbieef ik tot den 13en October. Eindelijk werpt een schip het anker voor Tapiteuca. Welke berichten brengt het ons ? — Ik verneem dat de dagbladen der Fidji-eilanden de volgende nota in(1) Dit treffend verhaal, door den held zelf verteld, i- vervat in den boven door mij l.cdoejdeu brief. gelascht hebben : „Het oorlogsschip heeft op zijn terugkeer van de Gilbertseilanden, tusschen Nonoeti en Tapiteuca verscheiden omgekeerde en omgeslagen schuiten ontmoet. Geen menschelijk overblijfsel is in den omtrek bespeurd. Waarschijnlijk zijn het de schuiten der Priesters van Tapiteuca, die vergaan zijn." — Indien de Europeesche dagbladen dit bericht overgenomen hebben, is het wel mogelijk dat zij mij voor den drenkeling houden. Spreekt dit blad waarheid ? Het is ten zeerste te vreezen. Immers onze reizigers hebben zich op drie bootjes door ongeveer 20 koppen bemand, in gescheept. Geen schip heeft nog een enkel spoor van hen op de andere eilanden ontdekt. Anderzijds, aangezien er dit jaar zooveel dergelijke bootjes vergaan zijn in deze streken, zou het nog wel mogelijk zijn, dat de waarge nomen bootjes, dobberend ten speelba der golven, die van Br. Bernard en zijne gezellen niet zijn. Het zijn dus slechts waarschijnlijk heden, doch helaas, maar al te waar schijnlijk! die ik U melden kan Tenzij O.-L. Vrouw van het H. Hart een nieuw wonder verricht, heb ik geen hoop meer mijn dierbaren Broeder op aarde weder te zien. Welke omstandigheden hebben dit ongeval vergezeld ? Hier kan ik slechts gissingen maken. Dienzelfden dag dat de Broeder onder zeil ging, ben ook ik op zee geweest, waar ik een licht onweer en hevigen stortregen te doorstaan had. Ik heb een ervaren zeeman geraadpleegd die ook op zee was, en volgens hem kon dit onweer de schipbreuk niet veroorzaakt hebben ; maar wellicht zullen zij door eene waterhoos overvallen zijn, die hunne bootjes met de geheele bemanning veravelgd zal hebben; en dan blijft er geen twijfel over hun droevig lot meer mogelijk. Deze veronderstelling, dunkt mij, moet als de waarschijnlijkste beschouwd worden, want in den regentijd zijn de waterhoozen in deze streken zeer menigvuldig, en verschillende inboorlingen hebben mij verzekerd, dat zij er dienzelfden dag eene waargenomen hebben in volle zee. De goede Br. Bernard (Petrus Bernardus Lemmens) was een onzer beste Broeders, vol ijver, toewijding en doorzicht. Hij werd te Tilburg geboren; begin Augustus van 1895, drie maanden nadat hij zich door zijne eeuwige geloften geheel aan het II. Hart had toegewijd, scheepte hij zich in met P. Lebeau, Br. Ferdinand en mij voor de Gilberts-eilanden, waar wij den len November van betzelfde jaar aanlandden. De goede Meester heeft de twee Broeders uitgekozen om ze op te nemen j in zijn Paradijs, en heeft de twee Paters alleen gelaten voor hunne moeilijke taak. Br. Ferdinand, zooals U weet, is te Peru gestorven, door de tering ten grave gesleurd, en in zijn laatste oogenblikken alleen bijgestaan door O. L. Heer. Br. Bernard op den grooten Oceaan overleden, heeft een graf gevonden in de golven. Dat deze twee goede en heilige Missionarissen in vrede rusten, en de heerlijke belooning genieten door den Heer beloofd aan de trouwe arbeiders in Zijnen wijngaard. Br. Bernard heeft nagenoeg den geheelen tijd van zijn apostolaat doorgebracht op het eiland Tapiteuca waar bij eene statie had op 3 uren afstand der mijne gelegen. Bijna elke week kwam hij ons bezoeken, en zich sterken door de genademiddelen der H. Sacramenten. In zijne standplaats heeft hij het aandenken nagelaten van zijne onverpoosde bedrijvigheid. Hij heeft daar bijna zonder eenige medewerking der inboorlingen een steenen dijk aangelegd van 3 M. hoogte en meer dan 50 M. lang. Deze dijk, die zich tot in de zee uitstrekt, moest tot grondslag dienen van eene nog slechts ontworpen kerk. Hoe U een denkbeeld geven van den arbeid welken deze dijk hem gekost heeft? Hij moest al de steenen zeer veer gaan halen op de klippen, die de zee bij laag tij bloot laat. De diepbetreurde Broeder was insgelijks een goed schoolmeester. Hij vond genoegen in het onderricht deikinderen, en schepte zijn vermaak in hunnen omgang. Eén ding deed hem leed, namelijk dat hij geen knapper musicus was, en onbekwaam oni de kinderen te leeren zingen. Het zal wel overbodig zijn te zeggen hoezeer ik het verlies van zulk een goeden en offervaardigen medehelper betreur. Dat Gods heilige wil geschiede. God weet van welken bijstand hij mij beroofd heeft, Hij zal voorzien in de leemte die dit droevig verscheiden hier gemaakt heeft, en mij moed en sterkte schenken om nog krachtdadiger te arbeiden aan de bekeering van mijn dierbaar eiland. Dat al degenen die dezen brief lezen, onzen dierbaren en diepbetreurden overledene in hun gebed indachtig zijn ! Richart) van de Wouwkh. Missionaris van het II. Hart te Tapiteuca. (Wordt vervolgd.) --- Gemengd Nieuws. Nederland. De ramp bij IJmuiden ! Het lijk van Maarten Mos, behoorende tot de bemanning van de Scheveningsche bomschuit, die de vorige week nabij IJmuiden is verongelukt, is door een baggermachine in de Buitenhaven boven water gebracht. Een der familieleden herkende het als den jongste der drie gebroeders die er bij omkwamen. — Alweer bloedvergiftiging! Een schilder uit Albert Cuvpstraat te Amsterdam had een puistje op de wang, dat hij met den nagel verwijderde. Waarschijnlijk zaten vergiftige stoffen aan den nagel, want korten tijd later zwollen wang en hoofd op en na een paar dagen was het jongmensch onder een vreeselijk lijden bezweken. De geneesheer gaf als de oorzaak bloedvergiftiging aan. — Niet te versmaden voordeeltjes ! Te Groningen heeft de verpachting van standplaatsen voor stoomcaroussels, beignets, hipprodromes, luchtschommel en draaimolens gedurende de a.s. Meikermis f 8916.82 opgebracht tegen f 6312.38 verleden jaar. Hieronder zijn niet begrepen de talrijke kramen, tenten en andere bezienswaardigheden(I), welke volgens tarief per M2 moeten betalen en welk bedrag ook vrij aanzienlijk wordt. — Liefhebbers bij de vleet! Voor de betrekking van kastelein in de societeit „Unitas", te Vlissingen, waaraan een jaarwedde van f 750 en emolumenten is verbonden, hebben zich 480 personen aangemeld. — Op de wilde-zwijnenjacht! Door eenige jagers te Beetsterzwaag (Friesland) is jacht gemaakt op de wilde varkens. Al spoedig werd er een door de drijvers, die de bossclien ten zuiden der Walle doorkruisten, opgejaagd. Vijf schoten zijn er op gelost, doch zonder resultaat. Het varken was den jagers te vlug af en verdween in oostelijke richting. België. Te Tongeren heeft een jonkman, zekere S., terechtgestaan, die verklaarde een manslag te hebben begaan, waarvan zijn vader werd beschuldigd en waarvoor deze in eerste instantie tot 2 jaren gevangenisstraf was veroordeeld. Toen de zaak voor het Hof te Luik in hooger beroep werd behandeld, kwam daar de jonge S. met zijn zelf| beschuldiging. Het proces werd toen verdaagd. De jonge S. werd in hechtenis genomen, en thans stond hij terecht. Het bleek echter, ondanks zijn „bekentenissen", dat de jonkman de misdaad niet had gepleegd en dat hij alleen zichzelven beschuldigde om zijn vader onschuldig te doen verklaren. De Rechtbank sprak hem daarom vrij. — „Het schijnt", zegt het Handelsblad van Antwerpen, „dat de proefneming tot afschaffing der eerste klasrijtuigen volkomen mislukt is en het bestuur van spoorwegen er van afziet, deze hervorming in te voeren." Frankrijk. Een typisch tooneel uit de zaal des Pas-Perdus in het gerechtsgebouw, onder hetproces-Zola. Onder een groep manifestanten, die : „Vive 1'armée" roepen, is een secretaris van Poincaré, een Franschman en geen Jood, die niet meeroept. — Waarom roep je niet mee ? wordt hem gevraagd. — O, ik heb er geen zin in, antwoordt hij. — Dan ben je een Prussien, een vuile Jood ! — U vergist u, meneeren, ik ben geen Jood en ik ben Elzasser. — Nou, ga dan terug naarjeElzas! — Dat zou ik zeker doen, meneeren, als Elzas niet verloren was door de generaals, die gij toejuicht! Gelukkig kwam er dadelijk hulp, anders, ware de secretaris van Poincaré stellig vermoord. — Te Tayrac, in het Fransche departement Lot en Garonne, heeft men feestgevierd ter eere van een valsch beschuldigde, die daar, in vrijheid gesteld, terugkeerde. Die man, Bonis genaamd, wasgevangen genomen onder verdenking van moord op ziju ouden oom Gouby, te Beauville, bij wiens dood hij belang had. De dienstbode van den ouden man, Marie Lapoujade, die hem van de misdaad beschuldigde, heeft echter, toen zij met hem werd geconfronteerd, hare leugens niet kunnen volhouden en eindelijk bekend, dat zijzelve geheel alleen den moord had gepleegd. Bonis werd 's avonds 10 uur te Ayen in vrijheid gesteld. Hij kon niet wachten tot den volgenden morgen, maar ging terstond te voet op weg naar Tayrac, waar hij vóór het aanbreken van den dag aankwam. Zijn vrouw viel in zwijm van vreugde, toen zij hem terugzag, en hijzelf zonk ook, door aandoening overmand, bewusteloos neer en bleef geruimen tijd in dien toestand. Zoodra het bekend was, dat Boni® terug was gekomen, kwamen de mensclien van het dorp en den omtrek hem allen, tot tranen toe geroerd, gelukwenschen. Men drukte hem de hand, omarmde hem, en terwijl de arme man, door ontroering overmeesterd, zat te schreien, versierden de belangstellenden zijn huis met vlaggen en bloemen. — Rochefort heeft in de gevangenis zijn koperen ledikant — English made ! — mogen meênemen. Hij bewoont dezelfde cel, die hij in 1870 bewoonde en hij heeft in zijn koperen ledikant lekker geslapen. Op zijn tafel staat schrijfgereedschap, 's Morgens leest Rochefort de bladen, 's middags komt zijn vrouw gezellig met hem dejeuneeren en blijft dan tot vijf uur. Een photograaf heeft verlof gekregen „den veroordeelde in zijn cel" te photografeeren. De arme gevangene, die het in zijn cel dus zoo kwaad nog niet heeft, ontvangt massa's brieven en telegrammen en geregeld versche bloemen ! — Dinsdagmorgen is te Montpellier op de avenue de Toulouse, voor de woning van den oud-president der handelsrechtbank Messine een bom ontploft, wat alleen materieele schade veroorzaakte. Drie andere bommen zijn onontploft gevonden op verschillende plaatsen. Een der bommen woog meer dan 4 K.G. Men gelooft dat anarchisten in deze bommengeschiedenis betrokken zijn, want reeds voor verscheidene dagen heeft men de aanwezigheid van eenige bekende anarchisten geconstateerd. Du.tschland. In de voorstad Löbtau bij Dresden zijn 320 personen ziek geworden na het eten van brood van een bakker aldaar. Engeland. Te Winschester is Dinsdag oen telegraafbeambte voor den rechter gebracht, beschuldigd den inhoud van een telegram aan zijn contubernaal te hebben meegedeeld. De beschuldigde bekende. Het telegraaf bestuur pleitte voor een zachte straf, aangezien dit bijna de eerste keer was, dat een ambtenaar voor zulk vergrijp vervolgd werd. De rechter nam dit aan en overwegende, dat het ontslag uit den dienst al een zware straf voor beklaagde was, liet hij hem vrij. Het postbestuur maakt bekend, dat vrouwen, die het examen voor de posterijen willen afleggen, „zonder schoenen aan" minstens 1.5 M. lang moeten zijn ! — Van verschillende plaatsen in Engeland komen berichten van hevige sneeuwstormen. Vooral in het zuiden en in het westen vielen groote hoeveel- lieden sneeuw, in Devonshire tot tien centimeter hoogte, 's Nachts "werden in Harborougli achttien graden vorst waargenomen. Rusland. Het hart niet op de rechte plaats heeft een jongen, die in de kliniek van het Wladimir-ziekenhuis te Moskou gebracht werd om zich wegens heftige aanvallen van hoest te laten onderzoeken. De aanwezige arts constateerde volkomen gezonde longen, maar voelde den hartslag bij den knaap niet en vond dien tot zijn verbazing aan de geheele linkerzijde niet, maar aan den rechterkant van het lichaam. Na het ontdekken van deze hoogst zelden voorkomende anomalie, werd de knaap aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen en nu bleek dat niet alleen het hart rechts zat, maar ook de lever. Bovendien is de knaap linksch. De jongen die overigens volkomen gezond is, heeft normaal gebouwde ouders terwijl ook zijn zes overige broers en zusters geheel normaal ontwikkeld zijn. Spanje. Op een bal in den schouwburg te Havana is een patroon ontploft met het gevolg, dat vier menschen zwaar verwond werden. Denemarken. De lossers bij de groote kolenschepen te Kopenhagen hebben nu het werk gestaakt. De vakvereeniging zal er over beraadslagen of de staking tot alle havenarbeiders zal moeten uitgestrekt worden. Er dreigt verder een strike onder de bakkers en een onder de schoenmakers. Gaat deze laatste door, dan zullen 1000 menschen zonder werk zijn. Amerika. De weduwe van den apotheker Ayer, die eenigen tijd geleden van haren man f 7.500.000 erfde, onlangs te Parijs overleed en thans te Lowel, in Massachusetts is begraven, heeft in haar testament f 250.000 vermaakt aan de Toevlucht voor vrouwen en kinderen te Lowel en f 125.000 aan het Pennsylvanische hospitaal te Philadelphia. Het overige van haar vermogen erven de zoon en de dochter van den apotheker, die ook huns vaders schilderijen-verzameling, een der fraaiste collecties van de Vereenigde Staten, behouden. — Als een andere Robinson Orusoe zit thans een Amerikaan, Theodoor Guss man, sinds Juli alleen op een onbewoond eiland, midden in de Stille Zuidzee. Hij maakte deel uit van een troep mannen, die naar het eiland Clipperton werden gezonden om dat in bezit te nemen namens de Amerikaansche Phosphaten-maatschappij. Er kwam, zoo verhalen de bladen van San Francisco, een Mexicaansch oorlogsschip, de Democrata, dat de vlag met de sterren en de strepen neerhaalde, om die te vervangen door de Mexicaansche vlag, en de Amerikanen medenamen. Gussman weigerde zich over te geven. Hij werd met geweld aan boord gebracht, maar hij sprong weer in zee en zwom naar het eiland, waar hij nu nog op zijn post is, wachtende tot men hem te hulp zal komen. — Een tramweg van 4 kilometers lengte in 22 uren gelegd. Als men het Fransche tijdschrift La Nature mag gelooven, dan is dit kunst stuk door Amerikaansche ingenieurs verricht. Twee maatschappijen, de „New-York en Philadelphia Traction Company" en de „New-York Brunswick Traction Compagnv" betwisten elkaar het recht van aanleg van een electrische tram tusschen Bound Brook en Sommerville in New-.Jersey. Om nu hare mede dingster een vlieg af te vangen heeft de „New-York en Philadelphia Traction Compagny den weg eenvoudig in orde laten maken. Na twee-en-twintig uren was de weg over een afstand van 4 kilometers klaar, de stroomgeleiders waren in orde gebracht en het eerste rijtuig bewoog zich langs den nieuwen weg. Engelsch-Indië. Men heeft te Bombay en op andere plaatsen opnieuw vele doode ratten gevonden, wat, naar Hindoesch volksgeloof een weder-verergering van de pest beteekent. Elders weer zijn liet de apen, die in grooten getale verschijnen en eenzelfde droeve boodschap brengen. De verdelging van die dieren is niet geoorloofd, omdat de aap een heilig beest is. ---