De Gehuchten van Deurne. VI. HET KASTEEL. (Vervolg.) In den loop van het jaar 1906 maakte de onlangs overleden heer van Deurne een aanvang met de restauratie van zijn slot. Het werk heeft bij tusschenpoozen zoowat twee jaar geduurd. De restauratie werd uitgevoerd onder toezicht van den eigenaar zelf, die, edelman van een fijnen smaak en minnaar van kunst en historie, er tevens het idee van aangaf. Zooals ik meldde is er omstreeks 1660 aan 't kasteel gebouwd en verbeterd en op verzoek of bevel van Baron Rogier van Leefdael heeft de gemeente toen gezorgd voor steenei» en kalk en andere materialen. Een halve eeuw later was men er weer aan 't werk. Van dien tijd dagteekenen o.a. de fraaie plafonds, in de vestibule en in sommige zalen. In 't midden der achttiende eeuw toog men er nog eens voor goed aan den arbeid. Men brak de spitsen en eenige vensters van 't muurwerk der hangtorens weg, benevens een gedeelte van den noordgevel (veruit de fraaiste van 't slot) en bouwde er haast vlak tegenaan den hoogen muur met zijn tallooze blinde ramen, die aan de nakomelingschap een proefje zou geven van den kunstsmaak der achttiende eeuw. Die leelijke gevel is thans verdwenen; we hebben nu een heel ander gezicht gekregen op 't „Huys van Doerne'"'. Een geluk bij 'n •ongeluk is het, dat men den middeleeuwschen gevel slechts gedeeltelijk vernield heeft en men 't niet noodig oordeelde, hem geheel te sloopen ; mogelijk heeft men tegen de moeiten en kosten opgezien. Zeker heeft men hem niet voor een deel gespaard, omdat men hem mooi vond. De achttiende eeuw piëteit voor middeleeuwsche kunst wie denkt er aan! Waar zij kon, verwoestte, vernielde of verminkte zij alles en gaf er haar eigen ziellooze stukken voor in de plaats. Geen tijd, die met betrekking tot onze kunst meer op zijn geweten heeft. Voor zoover mij bekend is, werd het kasteel van Deurne voor de restauratie behalve op postprenten tweemaal afgebeeld. Een gravure vinden we in 't werk van „De Cantillon", getiteld: Vermakelijkheden van Brabant (dl. IV). Zij geeft ons een blik op den Noord- en Oostgevel. Een andere afbeelding komt voor in de Nederlandsche Tafereelen en geeft OcJst- en Zuidzijde te aanschouwen. Op beide gravures prijkt nog de slotpoort, die met het Kasteel een fraai geheel vormt, maar die later >— men weet niet orecies wanneer — is afgebroken, waarschijnlijk echter heeft de sloopingsgeschiedenis tegen 't einde der achttiende eeuw plaats gehad. Wie de beide gravures kent, zal het verdwijnen dezer slotpoort zeker bejammeren. Neen, er bestaat nog een derde afbeelding van het kasteel. Ze is ontworpen door J. F. Crist en P. Louters en op steen gebracht door C. A. Vieweg. Ze' dateert zoowat uit het jaar 1850. Hoe men tot zooiets komt, begrijp ik niet. De uitvoering, enfin, die kan er heel goed door, maar wat de teekening betreft, die heeft o.a. dit gebrek, dat ze absoluut niet gelijkend is. Onze grootouders lieten zich waarachtig nogal iets in de hand duwen! Van de perspectief deugt zoo goed als niets; alles hangt in elkaar. De lijnen loopen zoo afschuwelijk, dat er 't oog zeer van doet, als men er wat lang naar kijkt; er zijn ramen aangebracht die nooit bestaan hebben en er zijn er weggelaten, die wel bestonden. Menigeen zal met enkele aanteekeningen zonder genomen schets beter een gebouw van zulk een eenyoudige constructie als 't kasteel van Deurne toen was, uit het hoofd kunnen weergegeven. Ook de entourage is treurig: alles is gefantazeerd. Van al wat de teekenaar dienaangaande heeft aangebracht bestond niets. Dat pronkstuk van teekenkunst wordt nog vergezeld van vijf bladzijden, waarvan ook ongeveer de helft niet deugt, en die dus wel in harmonie is met het stuk, dat hij begeleidt. Men vindt er gissingen, die op heeletnaal niets steunen en feiten, waarvan sommige niet met de waarheid overeenkomen terwijl andere heelemaal uit de lucht gegrepen schijnen. Ik kan met nalaten hier een en ander aan te halen. In dien begeleidenden tekst dan wordt vermeld, dat de heer van Deurne grondheer is der heide, terwijl in 1850 toch iedereen wist, dat die heide aan de gemeent behoorde. Omtrent het jaar waarin de pandpenningen der heerlijkheid Deurne door de Staten-Generaal zijn afgelost, vergist de schrijver zich; dit heeft plaats gehad in 1659 en den igden Tanuari 1660 is de heerlijkheid met haar ap- en depententies verkocht aan Baron Rogier van Leefdael. Deze wordt een broeder genoemd van Christoffel van Leefdael, een der onderteekenaars van 't Verbond der Edelen. Hoe is 't mogelijk! Dat bekende compromis werd gesloten in 1566. Den 5den Januari 151 1 zijn Geldersche benden uit Venlo en Roermond in Deurne gevallen en hebben er geplunderd en gebrandsticht. Nu vind ik ook gemeld, dat zij het kasteel verbrandden. Wfiar zou de schriiver dit toch vernomen hebben? In van Oudenhoven staat enkel dit aangeteekefld: „Den 5 January brandden zij Bakel ende een deel van Dorne". Over den beroemden schrijver J. F. MartinA (ged. te Deurne 17 juli 1729) wordt ook nog even gerept; de schrijver vertelt, dat hij op het oude Huis, ook wel Slot van Peelland genaamd ter wereld kwam. Martinet werd geboren in de toenmalige pastorie der Herv. Gem. in de nabijheid der kerk. In den laatsten tijd is het kasteel van Deurne nog afgebeeld in De Prins, in Buiten, De Katholieke Illustratie, Mooi Brabant, Opgang, enz. enz. In Buiten heeft er de van Deurne geboortige dichter en letterkundige Johs. Reddingius den tekst voor geleverd. De tekst had betei kunnen wezen. De illustratie in beide periodieke werken zijn van bijschriften voorzien. H. N. OUWERLING. Wordt vervolgd. --- FEUILLETON. De strijd om den stroom. Roman uit the Far West door A. M. CHISHOLM. 32. — Ik ben niet verliefd op hem, Kitty _— echt niet, antwoordde Clyde. Ik weet niet, of ik het ooit zal worden of niet. Hij heeft mij een dienst bewezen, dien ik wilde ver* gelden. Ik heb meer geld dan waar ik raad mee weet. Als geld h^n over een moeilijk* heid heen t kon helpen, was 't mijn plicht hem te hulp te'komen. Ten minste zoo beschouw ik het. En wat betreft mijn bezoek aan zijn streek — daar had ik nu zoo eens lust in, dat is alles. Ik wil het land wel eens zien, dat zulke mannen voortbrengt. Hij is anders dan de anderen. Ik geloof, dat het hem niets kan schelen of ik geid heb of niet. Hij had niet eens plan mij te herinneren aan onze ken* nismaking, voordat ik hem een bewijs had gegeven, dat ik hem herkende. Ik weet, dat ik er goed uitzie en ik weet, dat hij het weet, maar ik geloof niet, dat hij daar om geeft. En hij zou me nooit of te nimmer geschreven hebben, of me een woord van zichzelf verteld hebben, als ik hem niet het' eerst geschreven had en hem gevraagd had dit te doen. — Maar Clyde! riep Kitty Wade verbaasd uit. — Jawel, zoo is 't, bevestigde Clyde. Als ik verliefd op hem was, zou dat toch wel 't laatste zijn, dat ik zou vertellen, niet waar? Mijn hemel, Kitty, ik weet dat men zooiets in onze maatschappij onvrouwelijk noemt. Jij bent getrouwd; je hebt je man en je huis* gezin en al wat daaraan vast zit. Ik heb niets van dat alles. Je kunt je niet voorstellen hoe lui en leeg mijn leven is. Alleen maar den tijd dooden. Dat was goed en wel een __ paar jaar geleden; toen vond ik het prettig. Maar nu ben ik even oud als jij. Ik verlang naar iets anders dan iederen dag, jaar in, jaar uit, hetzelfde. Als ik een man was, zou ik zestien uur per dag werken. Als ik aanleg voor het een of ander had, zou ik dien ontwikkelen. Maar dien heb ik niet. Ik ben alleen maar een gewoon rijk meisje, dat ge* vaar loopt lichamelijk en geestelijk te blij* ven stilstaan — met gevaar van een even rijken man, van wien ik niet houd, te trou* wen, alleen maar om iets nieuws te hebben? dat mijn leven vult. — Ik denk, dat Jack Dunn dat nieuwe is, zei Kitty Wade droogjes. — Hou daar alsjeblieft mee op, Kittv, zei . Clyde. — Dat zal ik, zei Kitty Wade, want ik denk. dat je gelooft wat je zegt. En inwen* dig dacht zij: „Wat meer is, dan ik doe, jonge dame". ZESTIENDE HOOFDSTUK. Alle ranches langs de Coldstream hadden volop water. De velden zagen zwart van de welkome natheid; de wortels der graange» wassen dronken zich zat, voedden zich naar hartelust van de eeuwen lang opgespaarde groeikracht, als door tooverslag vrijgekomen door het water en schoten plotseling op van kleine, armelijke plantjes, die schijnbaar schaarsch in de voren lagen tot volle, krach* krachtige gewassen met sterke, dikke aren die hun millioencn groene vaantjes lieten wuiven inwind. Over de heele lengte der velden golfden op korte afstanden kleine stroompjes als vloeibare zilveren draden te* gen een achtergrond van levend groen. De groei werd geforceerd, snel, wonderbaarlijk: men kon het graan bijna hooren groeien. Ofschoon alles wees op een buitengewoon goede oogst, was dit heelemaal afhankelijk van een voortdurenden watertoevoer en de landbouwers maakten zoo veel mogelijk gc> bruik van den f tegenwoordigen toestand, want niemand kon voorspellen hoe lang die zou aanhouden. Zoodra een stuk land genoeg vocht, had ongeslurpt, werd het water naar een ander gedeelte geleid; zij zorgden ervoor dat niets verspild werd. Dit eischte lange werkdagen, voortdurenden, om niet te zeg* gen. inspannenden arbeid. Uit den aard der zaak was de hoofd*grep* pel van iedere boerderij het hart van den watertoevoer. Van daaruit liepen kleinere greppels, die het water naar de verschillende velden voerden. Dit waren zooveel als de slagaderen. De kleine stroompjes, die langs de irrigatiegeulen door de graan* en plantcnvelden liepen zou men kunnen verge* lijken bij de aderen. Ten einde deze te voor* zien was het noodig, de slagaderen om de paar el af te tappen; en deze uitstrooming te regelen — daar slooten altijd lager staan tijdens de daghitte als de onslurping en uit* damping het sterkst zijn en voller worden in de koelere avonden — vereischte nog heel wat kennis en gaf nog heel wat moeite. Dunn en zijn heele staf werkten meer dan een normale dagtaak om alles er uit te halen, wat er uit te halen was. Glass. de angstige. wouId*be grondkooper. kwam hem meerma» len bezoeken. Den eersten keer leidde Jack zelf hem de boerderij rond, legde hem dfc theorie en praktijk van de besproeiing uit, vertelde hem welke gewassen men er wèl en welke men er niet kon bebouwen, en wat er misschien op geplant zou kannen worden, maar waarmee men nog geen proeven had genomen. Glass dronk inlichtingen in als een spons. Opnieuw luchtte hij zijn twijfel en vrees, alles herhalend met afmattende en vervelende details. Den tweeden keer gat Jack hem over aan Maellale, die medelij* dend naar dit alles luisterde. — Die Glass heeft beslist een oppasser, of een kindermeid of zoo iets noodig. vertel* de hij Jark later. Hii schijnt zelf n : et te we» ten. wat hij eigenlijk wil. Hij zei dat hij het zijn vrouw zoo vrajfen. Zijn vrouw! Heb je ooit zoo iets gehoord? Toen ben ik maar weggegaan! Maar Glass dwaalde van de eene boerderij naar de andere, een vervelende maar onscha* deiijke zeurkous en vertelde 'zijn beslomme» ringen aan menschen, die het te druk had* den om naar hem te luisteren.Ten slotte vertelde hij, dat hij land gekocht had en nu zijn gezin liet overkomen. En op dien grond liep hij weer overal rond om wat te leeren op landbouw*gebied. In dien tijd kreeg Jack een brief van Wade waarin deze den dag noemde waarop hij zijn lang*uitgesteld bezoek aan Coldstream zou brengen. Hij voegde er aan toe, dat zijn vrouw en Miss Burnaby hem zouden verge* zeilen. Zij zouden, zooals hij zei, in de stad in een hotel logeeren. Dadelijk ging Jack overleg plegen met Tom McHale. — Ik wist dat Wade hier zou komen, zei hij. De komst der dames maakt het wat moeilijker, maar we zullen ons best moeten doen. Mijn grootste zorg is de toestand van het huis. Het is niet zoo ingericht als ik het wel hebben wou. En dan is 't ook te klein. Wij zullen er uit moeten. Tom. — Best, gaf McHale dadelijk toe. Wij kunnen overal slapen. Ik zal in de nieuwe lereeds^haploods wel een paar kooien tim» meren. En met het water schieten we heel aardig op. Daar kan ik wel voor zorgen, ter* wijl jij ze de omgeving laat zien. Dadelijk beval Jack Feng, zijn Chinees, den boel schoon te maken en te boenen, zeer tot verontwaardiging van dien zoon uit het Heme'sche rijk. — Wat voor? vroeg hij. Huisje plentv schoon. Laatste lente mij hiyu *) (veel) boenen, hiyu wasschen. hiyu vegen onder hed. Nu alï right. Al] right. Mij huisje boenen. vrouw, legde Jack uit. Twee lady komen hier, Feng. — Ho! zei Feng. trachtend den nieuwen 'oestand te begrijpen. U en Tom trouwen ';en? — Neen, antwoordde Jack. Een is al ge» trouwd. Ladies mijn vrienden, Feng. — Deugt niet, zei Feng met beslistheid. Vrouwelijke vriend deugt niet. Maken altijd te veel werk. Maken altijd aanmerking op é.en. Misschien willen ontbijt in bed. Mis® schien brengen baby. Geven noo't Chinaboy 'n dolla. Deugt niet. Ik denk, u brengt vrou* wt.lijke vriend, ik ga weg. Ik terug ga naar China. — Als je me nu in den steek laat, blijft een Chinaboy dood hier, dreigde Jack. Toen voegde hij er listiglijk aan toe: — Die dame groote dame. Zooiets als dochter van een mandarijn. Hiyu rijk! — Ho! zei Feng peinzend. Hiyu rijk, hè? Alle right. Mij huisje boenen. Maar niettegenstaande die diplomatieke overwinning, was Jack daarmee nog niet vol* daan. Tenslotte kwam hij met zijn beslom* meringen bij Sheila en vroeg haar raad in kwesties van versiering en zoo. — Wat heeft die Miss Burnaby er mee te maken? vroeg zij. Wie is dat? Jack vertelde het haar en zij fronste twij* felachtig het voorhoofd. — Het komt mij voor, dat je in hoog gezel» schap bent verzeild geraakt. Jack toen je op reis was. Als ze zooveel geld heeft, zal ze wel heel wat noten op haar zang hebben. Ik heb een hekel aan veeleischende vrouwen. Is ze mooi? — Och — ja, ik meen van wel, gaf hij toe. O ja,- ze is mooi — dat staat vast. Maar ik geloof niet, dat ze veeleischend is. Ze zai wel in je smaak vallen, Sheila. Ze is hee eenvoudig. In sommige opzichten, doet zi me aan jou denken. — Dank je. En hoe weet je, dat ze hee eenvoudig is? Hij ontweek die vraag. — Och, dat denk ik zoo. — Waarom heb je nooit vroeger over haar gesproken? (Wordt vervolgd.) --- Sociale Wetgeving. Vragenbus. VRAAG 1 r Mijn vrouw is verplicht verzekerd sedert 1919. De verzekering wordt thans na haar huwelijk voortgezet met zegels van 25 cent. 1) Is zij nu vrijwillig verzekerd of blijft het een verplichte verzekering? 2) ls het beter, dat ik een andere manier van betalen volg? 3)Wat is haar pensioen, indien zij 65 jaar oud wordt? 4) Indien zij op 64-jarigen leeftijd kwam te sterven, waren dan alle betaalde gelden (behalve ƒ 100.— bij overlijden) weg? 5) Wat is het voordeel, indien ik zegels van 40 cent plak? 6) Naar ik meen vervalt bij geregelde levering der ongeplakte rentekaart de verzekering niet. Beteekent dit, dat zij op 65jarigen leeftijd dan ook recht heeft op ƒ 3' per week ? F. V. te Eindhoven. ANTWOORD: 1) Neen het is geen vrijwillige verzekering geworden, doch blijft een verplichte verzekering met het recht om te plakken een zegel naar keuze. 2). Een andere en voordeelige manier om verzekerd te zijn bestaat er niet. Wel kan uw echtgenoote naast de verplichte, nog een vrijwillige verzekering sluiten met behoud van alle rechten onverkort. 3). Bij geregelde plakking van 25 cent zal het ouderdomspensioen voor haar ƒ 3 bedragen. Bij plakking van zegels van hoogere waarde, kan het ouderdomspensioen natuurlijk hooger zijn : het bedrag der rente hangt af van den leeftijd van verzekerde, en van het bedrag van de geplakte zegels. 4) Als een verplicht verzekerde komt te sterven vóór het bereiken van den 65-jarigen leeftijd, dan zijn de betaalde gelden weg. — Dat is vrij natuurlijk: de premies zijn op de sterftekansen gebaseerd, en moesten bij vroeger overlijden de bedoelde premies geheel of gedeeltelijk worden terugbetaald, dan zouden 'deze heel wat hooger moeten zijn. Wel heeft uw vrouw recht op rente bij invaliditeit, en hebben haar kinderen beneden 14 jaar bij haar overlijden in bepaalde gevallen recht op weezenrente. — Wat de uitkeering van ƒ 100 bij overlijden betreft, deze bestaat niet bij de verplichte, wel bij de vrijwillige verzekering. 5) Door zegels van 40 cent te plakken verhoogt u de verschillende renten, waarop uw vrouw ol kinderen eventueel recht hebben. Hoe meer geplakt hoe meer rente! 6) Een gehuwde — of een andere vrouw —- die een huishouden te .verzorgen heeft en niet in loondienst is, is vrijgesteld van de verplichting tot premie-betaling, zonder dat de verzekering vervalt, terwijl een mannelijk arbeider — buiten ziekte, werkloosheid of werkstakitig —- als hij niet in loondienst is, zelf moet plakken of de verzekering moet laten vervallen. Uw vrouw kan dus de verzekering laten voortbestaan en toch niet plakken. Een eenmaal vervallen verzekering kan voor iemand boven 35 jaar niet meer herleven, evenmin voor iemand, die meer dan ƒ 1200 's jaars verdient, terwijl voor uw vrouw Straks bij weer in loondienst gaan weer vanzelf geplakt moet worden, ook al is ze boven 35 jaar, als ze de verzekering maar niet Iaat vervallen. Een vrouw, die op deze manier de verzekering laat voortbestaan zonder te plakken heeft geen recht op een ouderdomsrente van ƒ 3 doch krijgt bij 65-jarigen leeftijd of bij vroegere invaliditeit een rente, waarvan het bedrag afhankelijk is van de som der betaalde premiën. Dit bedrag zal voor iemand, wiens verzekering slechts enkele jaren bestaat, en waarvoor dus weinig geplakt is vanzelf miniem zijn. VRAAG 2. Ik ben verplicht verzekerd en mijn 61e jaar ingetreden ; mijn vrouw is vrijwillig verzekerd en haar 62ste jaar ingetreden Krijgen we nu bij het bereiken van beider 65-jarigen leeftijd ieder ƒ3 rente, of samen ƒ5? W. J. V. Helmond. ANTWOORD: Wanneer u beiden 65 jaar oud zijt, bedraagt voor ieder de rente ƒ 2.50 per week of ƒ 5 voor u beiden. Bij overlijden van den een wordt de rente van den anderen weer op ƒ3 gebracht. SCHOFFELEN. --- Handelsregister der Kamer van Koophandel en Fabrieken in Oostelijk Noord-Brabant te Eindhoven, Gedurende de week van 11 tot 17 Jan. 1925. Onder dit hoofd worden wekelijks opgenomen mededeelingcn in zake: 1. Nieuwe inschrijvingen in. het handelsregister. 2. Wijzigingen in bestaande inschrijvingen in het handelsregister. 3. Opheffing van handelszaken. GEBEZIGDE AFKORTINGEN: B. P. achter den handelsnaam eener vennoot' schap geeft aan, dat de acte van vennootschap bepalingen bevat, die de handelsbevoegdheid der vennooten beperken. F. is filiaal. H. V. (achter den handelsnaam) beteekent, dat de betrokken persoon gehuwd is onder huwelijk» sche voorwaarden, waarbij geheel of gedeeltelijk van de wettelijke gemeenschap van goederen wordt afgeweken. O. K. (achter een familienaam) duldt aan, dat de betrokkene ecrt'e opeïibare koopvrouw is in den zin van art. 168 van het Burgerlijk Wetboek. I. NIEUWE INSCHRIJVINGEN. Doss. 4663 Ed. J. den Ouden, Eindhoven, Willemstraat 13. Slagerij. Eigenaar E. J. den Ouden. Doss. 4664. N. V. Noord*Brabantsche Textiel Maatschappij, Heeze, Leenderweg 123. Fabriceereh van en handel drijven in damast, linnen, pellen, manufacturen en aanverwante artikelen. Directeur J. L. So< mers te Veldhoven. Maatschappelijk kapi* taal ƒ 5000.—, geheel geplaatst en gestort. Doss. 4665 Cor Paaps, Helmond, Kanaal* dijk 27. Agenturen in rolluiken, markiezen en badstoelen. Eigenaar C. C. J. J. Paaps. Doss. 4666 F. van der Heyden, Helmond, Markt 27 Hotel en Cafe*Restaurant. Eige» naar P. van der Heyden. Doss. 4667 J. de Roy, Helmond, Molen* straat 200. Handel en winkel in jlle soorten muziekinstrumenten. Eigenaar J. H. P. de Roy. (H.V.) » Doss. 4668 G. van Stiphout. Helmond, Kromme Steenweg (ongen.) Café. Eigenaar G. van Stiphout. Doss. 4669 N. V. Bakermans' Stroo*In» dustrie. Spmeren, Wijk B. 93. Fabricage van en handel in stroohulzen en strookoord. Directeur W. A. Bakermans te Helmond. Maatschappelijk kapitaal ƒ 10.000.— waar» van geplaatst en gestort ƒ 4000.—. II. WIJZIGINGEN. Doss. 2017 wed. J. Damen, Eindhoven, Aalsterweg 57. Metselbedrijf. Uitgetreden eigenares wed. J. Damen*van Alphen; nieu* we eigenaar W. Damen; handelsnaam ge* wijzigd in W. Damen. Doss> 142 Ned. Ondergoederenfabrieik van Pe&Keunen, Eindhoven, Bosdhdijk 35. Ondergoedcrenfabricagc. Handelsnaam ge* wijzigd in: Nederlandsche Ondergoederen» fabriek Marcel van Pelt. Doss. 4619 Firma Piet van Luytelaar, Èind'hoven, Ploogstraat 353. Aan« en vers koop van granen, koloniale, meel* en grut* terswaren en aanverwante artikelen. Uit* getreden vennoot J. C. Cremcrs te Rietho* ven; nieuwe vennoot J. H. Cremers te Riethoven. Doss. 2956: Joh. Dijstelblom, Helmond, Kromme Steenweg 21. Meubelmakerij. Aan het bedrijf toegevoegd: Winkel in meubelen en religieuse beelden, benevens timmer* zaak. * Doss. 3381 W. van de Reek*Spoormakers, Helmond, Kromme Steenweg 2e. Winkel in sigaren, sigaretten en tabak. Zaak uitge* breid met winkel in suikerwerken. Doss. 713 wed. J. Slegers & Zn. Helmond, Kerkstraat 24. Schildersbedrijf. Uitgetreden eigenaren C. M. en B. A. Slegers te Piel* mond. Doss. 725 J. Slegers*TituIaer, Helmond, Kerkstraat 24. Winkél in koloniale waren. Zaak uitgebreid met grossierderij in koloni* ale waren en winkel en grossierderij in limo* nades, koek, conserven, kaas, borstelwerk en suikerwerken. Doss. 3582 Willem Noten, Deurne, Sta* tionsstraat B 35. Architect. Zaak en woon* adres verplaatst naar Helmond, Steenweg 19a. Doss. 4253 Aben & Co. Helmond, Kanaal* dijk C. 10. Stroohulzenfabriek en IJzerhan* del. Zaakadres gewijzigd in: Mierlo. Mier* loscheweg (ongen.); woonadres van den eigenaar gewijzigd in: Mierlo, Dorpstraat D. 17. Doss. 22 L. J. Geeris*Roxs, Helmond, Mankt 27. Boekdrukkerij, papierhandel en café. Café opgeheven. Doss. 1747 Fr. Vial, Eindhoven, Parallel* weg 5. Café • en Autoverhuur*Inrichting. Zaak uitgebreid met: Hotel; Autoverhuur* inrichting opgeheven. Doss. 1891 Coöp. Stoomzuifelfabriek „Eensgezindheid", Leende, Strijp, C. 25. Zui* velbedrijf. Uitgetreden bestuurslid W. Ver* duin, Leende; nieuw bestuurslid W. van der Palen te Leende. III. OPHEFFINGEN. Doss. 719 Wed. J. Slegers, Helmond, Mo* lenstraat 204. Sigarenmagazijn. Doss. 4318 FI. van der Vleuten, Helmond, Molenstr. 36. Meubelwinkel. --- Land- en Tuinbouw. Wat iedere maand te doen geeft. 2e Helft Januari. (Nadruk verboden.) Zeiden we een vorige maal niet, dat de winter voor den landbouwer, behalve een tijd van rust, moet zijn een tijd van leering en ontwikkeling? Dat wil ook zeggen: dat hij ook rnoet overwegen, wat straks te doen, dat hij moet vooruitzien en voorbereiden. Een paar voorbeelden willen we hier geven . 't Is een natte oogsttijd geweest, de granen stonden te lang buiten en waren onderhevig asn bederf. De hokken in 't veld waren vaak groen. Veel zaad, dat uitgeschoten was, zal dan ook ongeschikt zijn voor zaaizaad. Prof. Ritzema Bos schreef in de „Tel.": Het laat zich verwachten, dat van zeer vele partiien graan, in dezen zomer gewonnen, minder dan de helft der korrels na uitzaai zal opkomen." Men moet er daarom op rekenen, dat het allerwaarschijnlijkst is, ja zoo goed als zeker, dat veel graan met «kiemschimmels is bezet. En dat het derhalve gewenscht is het zaaigraan te ontsmetten, wat men trouwens met het oog op de bestrijding van steen- en stuitbrand bij tarwe en gerst, en met het oog op de strepenziekte bij gerst, toch ook zou doen. Men ontsmette dus liefst met L T spulnm of met Germisan, door welke middelen geen of althans zeer weinig schade aan de kiem wordt toegebracht. Per H.L. wende men aan 100 gr. Uspulum, opgelost in 3 L. water, of 50—75 gram Germisan, opgelost insgelijks in 3 Lwater. In 't algemeen dooden de ontsmettingsmiddelen niet slechts de ziektekiemen van steenof stuifbrand en strepenziekte en ook de kiemschimmels, maar zij bespoedigen ook het ontkiemen van den graankorrel. Een andere zaak, welke thans de aandacht vraagt van menigen landbouwer: Zal ik al of niet Zomergerst verbouwen. En er is een sterke wijziging gekomen in het oordeel hieromtrent; bepaaldelijk in het Noorden van ons land. Vroeger beschouwde men Zomergerst als een noodgewas: als de wintergerst was vernietigd, 't zij door de strenge koude, of door het onkruid of dqor slakken, dan nam men zijn toevlucht tot Zomergerst. Thans, nu de Svalöfer Zomergersten bij langeniet zoo beïnvloed blijken te worden door de slechte weersomstandigheden als de productie der wintergerst, durfde men een krachtiger stikstofbemesting toe te passen. Dientengevolge verkreeg men overül krachtiger en voller zomergerstgewassen en een steeds hooger stijgende opbrengst. De toestand is dus buitengewoon veranderd. Weliswaar zijn er factoren ten voordeele van de wintergerstteelt aan te wijzen, o.a. het voor den landbouwer gelegener tijdstip van rijen, doch daartegenover kan op diverse andere feiten ten gunste van zomergerst worden gewezen, te weten: ie. geen risico van vernietiging in den herfst, den winter of 't vroege voorjaar; 2e. dat verschillende lastige en schadelijke onkruiden, b.v. wintergras, kweekgras, enz. wordt verstikt; 3e dat de korrelproductie niet in die mate, door slechte weersinvloeden wordt gedrukt. We laten het bij deze paar voorbeelden. Voor akker cn tuin. We hadden het hierboven over ontsmetten van zaaizaden. We noemden als erkende bestrijdingsmiddelen Germisan en Uspulum. Den iaatsten tijd is hieraan toegevoegd Uspulum-Trockenbeiz: Uspulum-droogontsmetter. Dit is een middel, dat in drogen toestand met het zand vermengd, als zaadontsmettingsmiddel dienst doet. Elke toevoeging van water is uitgesloten, zoodat het lastige nadrogen achterwege blijft. Een ander voordeel van het middel is, dat het dient ter conserveering. Dit is vooral van belang voor zaaizaad, aardappelen, bloembollen, enz., welk in ongunstieren toestand verkeerend, gedurende langen tijd bewaard moeten worden. Door gebruik te maken van „Uspulum-droogontsmetten" wordt de schimmelwerkin& voorkomen, en behouden de zaden bloembollen, aardappelen, enz., hun oorspronkelijke kracht. Voor de conserveering van bloembollen o.a. voor export is het Uspulum-droogontsmetten het zekerste middel. Dr. Franck te Wageningen wijst ook op de vele slecht gewonnen erwten. , Hem bleek, dat bij 42 pCt. der onderzochte erwtenmonsters voor meer dan 20 pCt. door een ziekte-schimmel: Ascochyta Pisi, was aangetast. Die aantasting heeft verschillende studiën. Is de aantasting erg, dan kunnen, ook al wordt na onderzoek de kiemkracht in een vrij groot cijfer aangegeven, zeervele kiemplantjes in ontwikkeling achterblijven of te gronde gaan. De abnormale kiemplanten worden namelijk ook als gekiemde zaden gerekend. Men houde hiermee rekening. Behalve de „kiemkracht" dient men ook den -gezondheidstoestand der erwten te kennen. Dit kan men aanvragen. Laat die toestand veel te wenschen over, dan voegt het Proefstation ongevraagd en gratis een opmerking dienaangaande van de kiemkracht opgave toe. --- Zijn vrouw vermoord. De rechtbank te Rotterdam eischte Don* derdagmiddag tegen den 43*jarigen A. S. die in den nacht van Zaterdag 16 op Zondag 17 Augustus j.1. zijn vrouw vermoordde aan den Wolfshoek te Rotterdam, wegens moord met voorbedachten rade 8 jaar gevangenis* straf. ---