Gemert in den Franschen tijd. III. Wij gaan die afwisseling in den geest mee® maken. In 1794 waren we gekomen onder de Fransche Administratie die te 's Bosch zes telde. Op 21 October 1794 hadden immers de vertegenwoordigers van het Fransche volk bij de Legers van het Noorden, de Sambre en de Maas de reeds genoemde proclamatie uitgevaardigd; die proclamatie bestond uit 28 artikelen. Reeds d,en 7en September 1794 hadden de Franschen al de landen van den linker Rijn» oever, met uitzondering van de vesting Luxemburg, in bezit genomen 1 *)- Onze Duit» sche Ridders waren — hun balling M,gr. Cler» mont»Tonnerre zou naar den Haag uitwij» ken — met al hun eigendomsbewijzen en geschreven stukken over Grave gevlucht naar Duitschland aan gene zijde van den Rijn. 15 ) Werden de kasteelen van Croy en van Heeswijk in gebruik genomen als hospitaal of als kazerne der veldtroepen, ook dat van ons zal 'hetzelfde lot hebben ondergaan, 'n aanteekening in het Mem. Par. blz. 12 zegt, dat in 1809 aan den Franschen Maarschalk Oudinat, bekend onder den naam van Her» tog van Reggio, die hier krachtig tegen de struikrooverij en de onrust optrad als inko» men door den Keizer was toegekend de huur van pachthoeven, molens en landerijen, vroe» ger aan de Duitsche Orde toebehoorende; doch het kasteel met de aangrenzende gron» den kreeg hij niet. Van 1794 'tot 1809 zullen dus de bezittin* gen aan het Fransche Domein zijn gebleven, zooals na 1809 het kasteel met aangrenzend grondgebied nog aan de Fransche Kroon bleef: koopers waren er niet voor: op gesto» len kerkgoederen rust geen zegen, wei de kerkelijke straf. In 1812 beproefde de pre» fekt van den Bosch het opnieuw bij opbod te verkoopen. Een niekkatholiek „burger" uit "Maastricht, Adriaan van Riemsdijk (toentertijd waren alle adellijke titels ver» vallen) kocht het voor 27000 francs den 15en Febr. 1813; mij werd verteld, dat alle termij» nen nog niet betaald waren vóór de Fran» jchen einde 1813 verdreven werden. In 1830 kocht de Familie van Jhr. van Riemsdijk er de oude hoeven bij. • De Franschen hadden op 16 Mei 1795 (zij noemden dat 27 Floréal jaar III) vrede ge» »loten te 's Plagö met de Republiek der Ba» laven, zooals 't heet in de stukken. Of daar nu iets bij vergeten was te rege» !en. kan ik niet • zeggen, maar een stuk van liet Uitvoerend Bewind te Parijs, geschre» pen 18. Dec. 1797 deelt mee, dat met dat Vredestraktaat de Landen van Megen, Ra» cestein. Boxmeer en Gemert opgehouden hebben te staan onder de Administratie, wel'ke aangesteld was te 's LIertogenbosch, maar óók, dat die Landen, dus Gemert pok, geen betrekkingen verder hebben onder» houden nóch met de Republiek van Frank» rijk, waaraan zij door recht van overwin» ning toebehoorden, nóch met de Rijksvor» sten, van welken zij voorheen afhingen! In dien tusschentiid — hetzelfde stuk zegt het ons — van 1795—97 „gedurende dit verloop van tijd hebben zich in die landen Corps geformeerd, die zonder eenige wet» tige zending, en onder den naam van Mum» cipaliteiten zich alle macht hebben aan^e» matigd; dat die- Municipaliteiten, bestaande uit menschen, verknolt aan hunne oud Hee» ren, hunne macht hebben doen blijken door eene menigte van willekeurige bedrijven, in» zonderheid door het verdrijven van ver» scheide Burgers, die hunne verkleefdheid getoond hadden voor de grondbeginselen der Fransche Revolutie". Gerrert werd toen in 1797 met de Landen van Me^en enz. geplaatst onder het provi» sioneel bestuur der overheerde landen tus» schen de Maas en den Rijn, en tusschen den Rijn en de Moezel: Commissaris Rudler werd met de organisatie ervan belast. Den 11 en December 1797, zoo vermeldt Pastoor Aarts, — kwam de proclamatie van dien Commissaris Rudler aan de in^ezete» nen der landen tusschen Maas en Rijn, Rijn en Moezel. „Zij is vleijend=innemend en veelbelovend Zij waarborgt de godsdienstige gevoelens van een ieder, stelt hen in hunne burgerlijke regten gelijk, en verzekert verdraagzaam» beid en bescherming voor allen. Dan gaat hij voort: L'an VI sera mémorable pour ces contrées affranchies du poids accablant de tous ces privilèges inventés des Seig» neurs, des Dimes qui détournent en grande partie le fruit de vos travaux. et de ces droits que Ie régime féodal a imaginés pour vous ravir le prix de vos sueurs. Ils sont prosciits et 1'on ne pourra plus les exiger de vous...." Vertaald is dat: Het jaar VI zal gedenkwaardig zijn voor deze streken, om de bevrijding van 't neer» drukkend gewicht van alle die voorrechten welke de Heerschappen hadden uitgevonden, om de bevrijding van de tienden die een groot deel der vruchten uwer werkzaam* heden u deden ontgaan, en van die rechten, die de Leenheeren hadden uitgedacht om u den prijs van uw zweet te ontrooven. Zij worden nietig verklaard, en men zal ze niet meer van u kunnen afeischen." De oude landschaps» en dorpsregeeringen werden den 31 Dec. 1797 afgezet, de Corp» sen ontbonden: burger Graffé werd door Ri;dler tot ondergeschikt Commissaris de» zer landen benoemd, en nieuwe verkiezin» gen moesten Municipaliteiten tot stand bren» gen in den Franschen geest, en Vrederech» ters zouden bij provisie worden aangesteld. Alle de wetten, die sedert dien tijd in de Rijn»departementen uitvoerbaar verklaard en verhinderd geweest zijn, zijn van kracht geweest ook hier te Gemert tot den 5en Januari 1800 toe, alswanneer de Landen van Megen, Ravestein, Boxmeer en Gemert af» gestaan werden aan Noord»Nederland. In dien tijd van 1797—1800 mochten dus geen ontvangsten gebeurd worden voortsprui» tende uit 'het leenstelsel, en de gebeurden moesten, als onrechtmatig geheven, terugge» geven worden. — Gemert kwam toen te be» hooren tot de elf kantons van het arrondis» sement Kleef: de zetelplaats voor de crimi» neele rechtbank van het departement van de Roer waartoe wij behoorden, was Keulen. — Op 9 Febr. 1798 werd verboden in man» nen» en vrouwenkloosters novicen aan te nemen: en die er in waren moesten er b;n» nen 20 dagen uit. — Alle heerlijke rechten, tienden, leenlasten werden afgeschaft. — Op 27 April 1798 legt Rudler het departe» ment van de Roer een contributie (belasting) op van 4 millioen Livres (2 millioen guldens), waarvan Gemert zoowat één honderste over 1798 moest betalen 48453, 1 st. 2 P. (stuivers, penning). Deze contributie was voor grondlasten, Personeel en Mobilair. Op 19 Juni 1798 werd last gegeven — ,,aan RavestMn" staat er in mijne aanteeke» ning, maar omdat er van „Duitsche Orde" gesproken wordt, zal ook aan Gemert wel die last gegeven zijn, — om naar Aken over te zenden een gedctailleerden staat van vaste goederen alsook van Renten, aan den duitschen Order etc. competeerende en verders van Fundaties en alle goederen wel» ke aan wereldrijke,,of geestelijke corpora» tiën hebben toebehoort. Wordt vervolgd. ") Hermans Bijdrage II 432. 15 ) P. Dilattre. Zie Kerkkl. 1919 no. 33 vld. In het Gemeentesarchief berust 'n Octrooi van den Landcommandeur voor de gemeenterepre» sentanten van Gemert tot opname van ƒ 2000.—. 't Is no. 70 van 1793, 25 Mei. En no 71 is van An III Floréal 7 (=r 26 April 1795) Marginaal Octrooi van de „Administra* tion supérieure dc Bois*le»Duc" op request der Municipaliteit van Gemert tot opname van ƒ 3000.—. Bij no. 72, de ordonnantiën en resolutiën v. d. landcommandeur staan nog 6 stukken van na 1793; msar no. 73 is de publicatie van de mu» nicipale administratie v. h. Kanton Gemert om» trent het observeeren v. d. Repi'bli'keinschen almanack, 14 Germinal an IV = 3 April 1796. --- FEUILLETON. KLEINE TROTT. Bekroond door de Fransche Academie. Doot André Lichtenberger. 0 Eenige geautoriseerde vertaling. 10. Helaas, een catastrophe is nabij. Niet om vrede met Puss te sluiten vroeg Jip om zijn vijand. Hij heeft stellig geioofd, dat Trott, gehoor gevende aan zijn verian* ge.ns hem den kater aanbood, opdat hij hem zou kunnen wurgen. En daar hij Trott wat treuzelend vond handelt hij op zijn eigen houtje en werpt zich met een sprong op hem. Onsamenhangende klanken ontsnappen uit de keel van Puss. Trott tracht hem in be» dwang te houden.... Pan! een heel pak priemende spelden prikt hem in zijn neus. Hij slaakt een kreet, opent de armen.... Een woedende galop door de kamer volgt. Een stoel tuimelt omver. Geblaf en hartver» scheurend gehuil weerklinken. De kolen» schop en tangen vallen met donderend ge» weid tegen elkander. Hooren en zien ver» gaat. Eindelijk bemerkt Puss, dat de deur openstaat en zijn gekrulde staart ver» dwijnt als de bliksem en Jip volgt op een decimeter afstands. Trott zit op den grond, troosteloos en mismoedig. Hij heeft op het hoofd een groo» ten buil, dien hij heeft opgeloopen bij zijnen val in de gang. Zijn neus bloedt erbarmelijk en de pijn schijnt geweldig. Afgemat wischt hij zich bet zweet van zijn voorhoofd. En strakt zal hij misschien nog berispt wor» den op den koop toe! Eene groote droefheid overweldigt zijn ziel. Gedurende een kwar^ tier levert hij zich over aan smartvolle over» peïnzingen. Langzamerhand verheldert zich zijn gezicht. Immers, wel beschouwd waren Jacob en Esaü broeders; zij waren wei ver» plicht zich minder te verfoeien. Puss en Jip echter zijn hee'emaal geen broeders; het moest dus wel moeilijker vallen ze te ver» zoenen. Wie weet zou O L. Heer zelf bij de eerste poging niet eens geslaagd zijn? En Trott is 0. L. Heer niet, hij is alleen maai Trott. Deze gedachte stelt hem gerust. Hij staat op en gaat zijn armen gekneusden neus afwasschen. Jane heft luide kreten aan. wanneer ze het • ventje ziet. Zij berispt hem en drijft den spot met zijn opgezet gezicht. Zij hoopt, dat hij nu eene gevoelige les heeft ontvangen. Wat een zot idéé ook, van deze twee stoute die» ren vrienden te maken! Trott antwoordt haar met een stem vol overtuiging: — Heeft O. L. Heer Jacob en Esaü ook niet tot vrienden gemaakt? Jane zwijgt. Ailes goed en wel beschouwd zijn Puss en Jip een oogenbiik rust'g geblc» ven zonder te vechten en dat is al een moo' succes. Vanavond zai Trott aan O. L. Heer vragen hem een beetje te willen helpun en morgen zal hij weer van voren af aan bcgm» nen. VII. DE VRIENDINNEN VAN MAMA. Trott is in den tuin met Jane. Ook de oude Therese is bij hen gezeten en pelt erwtjes voor het diner. Ze zien de bezoeksters voor» bijgaan, die zich naar mama begeven en die terusjkeeren. Dat is niet bijster naar den zin van Trott, die veel liever zijn tuintje om» spit: en bovendien vreest bij dat de dsmes hem willen omhelzen Maar Therese en Jane koesteren niet dezelfde vrees. Haar oogen en haar tongen zijn druk in de weer zooveel het in haar vermogen ligt en waarlijk, ze vermogen heel wat. Trott luistert verstrooid naar haar gesnap. Hij zou nooit hebben kunnen gelooven, dat al die mooie dames zoo foeileelijk warén en zoo potsierlijk uitgedost. Zij dragen hoes den met veeren en zijden japonften, die in» druk op hem maken. Het schijnt echter dat zij afgrijselijk toegetakeld zijn; echte pop» pen Nou, Jane en Therese moeten er wel verstand van hebben. Hij wist ook niet dat die dames zooveel verahlcn hadden. Het blijkt dat elke dame haar verhaal heeft en dat er soms een enkele is, die er méér dan een heeft. Mevrouw de Calet moet er wel zes tegelijk voor haar rekening hebben! Zes ge» schiedenissen tegelijk! — Zeg, Jane, verwarde zij zich daar met in? Jane ten zeerste verwonderd, vraagt: — Waarin? — Wel, in die verhalen, Jane; ge weet toch wel in die verhalen, die ge hebt ver» te!d, die geschiedenissen waarover ge straks hebt gesproken Trott krijgt nu te hooren dat hij een kleine guit is die zijn ooren niet in zijn zak draagt. Dat is waar en het is hem volkomen, on» verschillig. Hij keert terug naar zijn spade. Hij moet toch eens aan Mevrouw de Galef vragen, dat zij hem een van haar geschiede» nissen vertelt, bij voobeeld die van den mooi» en kurassier; dat moet toch wel verbazend aardig wezen. Jane schudde van het lachen, toen zij ze met gedempte stem aan Therese vertelde. Stoute Jane! zij wil ze hem niet terugvertellen. Daar komt Mevrouw de Grèbes binnen. Trott stelt veel belang in haar. Zij heeft vuurroode lippen, gitzw.arte wenkbrauwen, zachtrose wangen en tanden, die verblindend wit schitteren. Maar haar huid is gerimpeld als een gedroogde pruim en zij loopt gelijk een springveeren pop. Haar geiaatsuitdruk» king bevalt Trott niet. Zij mishaagt hem in hooge mate, verontrust hem, en hij vindt haar oerleelijk. — Heere God! gromt Therese, wat een schande op haren leeftijd zich in te smeren als zij doet! Op haar oude huid zit meer verf dan men in den winkel van een koop» man in verfwaren zou kunnen vinden. Kijk, dat is een lumineus idéé, verf op de huid te smeren! Trott zou zoo iets nooit hebben kunnen droomen. Daarom is zij dus zoo rose! Trott gevoelt zich gloeiend ver» ontwaardigd. Neen maar, dat is iets zeer gemeens zich zoo te vermommen. Hij stemt met Therese en Jane in, die haar in zeer scherpe bewoordingen berispen.... — Ha! haar vlasharen en haar gebit van nijlpaardentanden.... — Wat! Heeft ze vlasharen? Nou, maar den moeten haar vroegere haren wel danig leelijk zijn geweest nu ze zulke lokken op haar hoofd heeft durven plakken. Maar Trott zou de zijne zoo maar niet willen verwis» selen. En hij zou zijn tanden ook niet wil» len verruilen tegen tanden van een nijl» paard , — Werkelijk, zeide Therese, iemand zou toch medelijden met dat mensch moeten hebben en haar opmerkzaam moeten maken dat ze een echte vogelverschrikker is. Dat was wel iets. maar dat zou niet be» leefd staan. Men zou haar dat op een lieve manier moeten zeggen. Het is waar. dat zij er monsterachtig uitziet. En daarenboven moet het zeer slecht zijn zich zoo te be» schilderen Waarom? Ja, dat is een beetje moei'ijk te zeöSen. Maar dat moet zoo iets zijn als liegen. En de leugenaars gaan wis en zeker naar de hel. Mevrouw de Grèbes gaat dus regelrecht naar de hel. Zij daalt het terras af met kleine trippel* pasjes. Trott beschouwt haar met vijandige blikken Toch heeft Trott een beetje medelijs den met haar: indien niemand haar heeft ge* waarschuwd, weet zij misschien nog niet eens dat het kwaad is. Mevrouw de Grèbes verlaat de villa door de laan. Trott kan de oogen niet van haar afwenden Hij begint evenwijdig met haar te Ioopen door het kleine voetpad, dat de laurierheesters onzichtbaar maken. Hij houdt de oogen niet van haar af. Een vage vrees overvalt hem, dat zij plotseling een arm ver* liezen of haar gebit uitspuwen zal. Daar blijft zij stilstaan. Zij werpt een on» rustigen blik om zich heen en bemerkt nie* mand. Dan voelt zij met haar hand in haar taschje . . Wis en zeker gaat zij zich los» schroeven. Doch niets van dien aard. Zij haalt iets voor den dag, waarmede zij haar wenkbrau* wen irtwrijft. Dan duikt zij nog iets op en wrijft er zich de lippen mede in. Haar wenkbrauwen zijn zwarter geworden en haar lippen rooder. Trott is met ontzetting bevangen Nu neemt zij een klein spiegeltje, een poederdoosje en een kwastje en bestrooit zich de wangen met poeder. Maar plotseling laat zij haar doosje, haar spiegeltje en haar poederkwastje onder het slaken van een gil vallen. Op twee passen afstands immeTS heeft een schrille kinderstem haar toegeroe* pen vanuit de 'aurierboschjes: — Hédaar! Pas op, dat Onze Lieve Heer u niet ziet! En Trott verwijdert zich, voldaan over zichzelf: hij heeft zijn plicht als chris» ten en als man van de wereld volbracht. 1 (Wordt vervolgd.) --- Sociale Wetgeving. Vragenbus. Vraag 1. Ik ben geboren 23 Juni 1860. Er is voor mij geregeld geplakt vanaf 3 Decem» ber 1919 tot 24 Sept. 1923 zegels van 60 ent. In dien tijd was ik 20 weken werkloos en heb toen zelf zegels van 25 ent. geoiakt: te zamen 192 zezgels. VanaT 24 Sept. '23 tot 13 Sept. 1924 ziin er op mijn kaart 15 zegels van 40 ent geplakt. De overige weken is er niet geplakt. Te zamen 207 zegels. Vanaf 13 Sept. '24 zijn er nog 10 zegels van 40 ent geplakt, te zamen dus 217. Ik ben van af 1 Dec. 1924 werkloos. Hoeveel ze*ge's moet ik nu nog bij plakken om recht te hebben op 3 gld. rente per week (en mijn vrouw op weduwenrente), en welke zegels raadt u nog aan te plakken? P. J. v. d. H. Geldrop. Antwoord: Om recht te hebben op de mi» nimumrente van f 3 per week, moet iemand, zooals u, die van af het begin der wet in loondienst was, geplakt hebben: vóór het be» reiken van den 60»jarigen leeftijd gemiddeld 47 zegels per jaar, tussohen de 60 en 65 jaar gemiddeld 39 zegels per jaar.. — Voor u moe» ten er dus geplakt zijn, als u 65 jaar oud wordt, 27 zegels vóór uw 60e jaar. en 5 X 39 of 195 zegels tusschen de 60 en 65 jaar: in totaal dus 222 zegels. — Voor u zijn geplakt 217 zegels. U moet dus nog 5 zegels, laat ons zeggen voor de securiteit nog 6 zegels bijplakken. — Zegels van 25 cent zijn vol» doende. Denk er echter om uw kaart op tijd, d. i. vóór het bereiken van uw 65e jaar bij den Raad van Arbeid in te leveren met ver» zoek om rente. —. Wat uw vrouw betreft, deze heeft recht op weduwenrente bij uw overlijden, doch het bedrag dezer rente hangt af van de betaalde premies: hoe meer zegels u plakt, hoe duurdefe zegels hoe meer rente. Fraag 2: Ik heb mijn rentekaart en boekje te zaam opgezonden, zooals de Raad van Arbeid mij gevraagd had. Ik heb den 13 Sept. 1924 een nieuwe rentekaart ontvangen, maar mijn renteboekje heb ik nog niet ontvangen. Ik heb er al 3 maal om geschreven aan den Raad van Arbeid en krijg altijd hetzelfde antwoord, dat het renteboekje zal gezonden worden, zoodra de ingeleverde kaart veref» fend is. Zou dat kwaad kunnen of niet, of wat moet ik daarvoor verder doen? M. Geldrop. Antwoord: Neen, kwaad kon dat absoluut niet. Het bedrag der voor u betaalde premies wordt toch in de boeken van den Raad van Arbeid ingeschreven, wat men noemt „veref» fenen der rentekaart." Zoodra een rentekaart ingeleverd wordt, krijgt de verzekerde on» middellijk een nieuwe rentekaart; doch de vereffening kan vaak eerst maanden na in» levering der kaart plaats hebben: hoe dik» wijls moet er niet onderzocht worden, wie de werkgever was over de niet geplakte we» ken, hoe dikwijls moet nagevorderd worden wegens te weinig betaalde premicn, en hoe lang kan dat soms aanloopen, als de invor» dering per dwangbevel van den deurwaarder moet geschieden! Wacht dan maar kalm af. Uw renteboekje wordt u wel toegezonden. Mocht u na eenigen tijd nog niets ontvangen hebben schrijf dan nog eens aan den Raad van Arbeid, maar met opgave van uw rentenummer: want zonder dit rentenummer kan dc Raad van Arbeid, waar dagelijks honderden brieven en stukken binnenkomen, u met den besten wil van de wereld niet helpen. Geef ook steeds uw oud en nieuw adres op, en vergeet vooral niet brieven te frankeeren. --- Handelsregister der Kamer van Koophandel en Fabrieken in Oostelijk Noord-Brabant te Eindhovan, Gedurende de week van 1 tot 8 Maart 1925. Onder dit hoofd worden wekelijks opgenomen mededeelingen in zake - 1. Nieuwe inschrijvingen in het handelsregister. 2. Wijzigingen in bestaande inschrijvingen in het handelsregister. 3. Opheffing van handelszaken. GEBEZIGDE AFKORTINGEN: B. P achter den handelsnaam eener vennoot» schap geeft aan. dat de acte van vennootschap bepalingen bevat, die de handelsbevoegdheid der vennooten beperken. F. is filiaal. H. V. (achter den handelsnaam) beteekent. dat de betrokken persoon gehuwd is onder huwelijkt sche voorwaaiden, waarbij gehee! of gedeeltelijk van de wettelijke gemeenschap van goederen wordt afgeweken. O. K. (achter een familienaam) duidt aan. dat de hetrokkene eene openbare koop\ifouw is in den zin van art 168 van het Burgerlijk Wetbogk 1. Nieuwe inschrijvingen. Doss. 4718 Th. Luyben, Eindhoven 44. Grossierderij in suikerwerken. Eigenaar Th. Luyben te 's-Hertogenbosch. Dos. 4719 Theo Kerssemakers, Eindhoven, Hoogstraat 122. Linnenfabricage. Eigenaar Th. H. G. Kerssemakers te Eindhoven. Doss. 4720 Maatschap N. van Oort & Zonen, Eindhoven, Bleekstraat 41. Handel in manufacturen en lingeries. Eigenaren: N. van Oort Sr.; N. van Oort Jr. en W. van Oort allen te Eindhoven. II. Wijzigingen. Doss. 4051 J. M. Kerkhof-van der Beek, Eindhoven, Smalle Haven 30. Winkel in kruideniers- en gedroogde vleeschwaren. Overleden eigenaar .T. M. Kerkhof; nieuwe eigenares wed. W. Kerkhof-van der Beek; handelsnaam gewijzigd in: Wed. J. M. Kerkhof-van der Beek. Doss. 4273. Chemische fabriek en groothandel „Maco", Westerhoven, Loveren 22. Groothandel in en fabricage van chemicaliën en dergelijke artikelen. Uitgetreden eigenaar J. van den Dungen te Westerhoven, nieuwe eigenaar J. Mallens te Eindhoven; zaak verplaatst naar Eindhoven, Demer 52. Doss. /33 H. Neyts, Nuenen, Ouwetten C 289. Groentenkweekerij en winkel in suikerwerken, tabak, sigaren en sigaretten. Winkel in suikerwerken, tabak, sigaren en sigaretten opgeheven. Doss. 1129. K. W. Verschuren, Eindhoven, Nieuwe Bogert 2. Sigarenfabriek. Filiaal te Utrecht, Schoutenstraat 5, opgeheven. Doss. 977 P. Rombouts en Bogers, Eindhoven, Kruisstraat 151. Aannemersbedrijf. Overleden vennoot P. M. Bogers; de zaak wordt door den vennoot P. M. Rombouts onder denzelfden handelsnaam voortgezet. Doss. 1946 De Koninklijke Weverij Van Dijk (N.V.) Eindhoven, Tongelreschestr. 58 Overleden President-Commissaris C. B. van Dijk te Brussel. Doss. 4482 Jac. van den Broek, Eindhoven, Kloosterdreef 48a, Sigarenfabriek. De eigenaar J. A. van den Broek is thans gehuwd op huwelijksche voorwaarden. Doss. 3581 Van Hoppe & Co. Reusel, Schoolstraat 108. Sigarenfabriek. Benoemd tot procuratiehouder J. M. N. de Wit te Eindhoven. i Doss. 2030 P. J. Paffen & Co. Eindhoven, Vondellaan 5e. Assurantiekantoor. Opgeheven het filiaal te Eindhoven Vondellaan 5e. III. Opheffingen. Doss. 1998 A. Peynenburg-Ullings, Eindhoven, Aalsterweg 16. Handel in garen en band en mode-artikelen. Doss. 4453 J. Habraken, .Eindhoven, Rechtestraat 42. Timmerbedrijf. Doss. 748 Joh. Jansen, Eindhoven, L,eostraat 25. Sigarenfabriek. Doss. 4365 Autobus-Maatschappij „De Favorite" (N.V.) Eindhoven Leostraat 43. Autobusdienst-onderneming. --- Gemengd Nieuws. 15 Maart = de fatale datum! Wü vestigen er de aandacht op, dat uiterlijk tot 15 Maart nog gelegenheid bestaat zich op te geven als lid der kiesvereeniging, ten einde aldus nog in de kiesvereeniging te kunnen stemmen over het Politiek Advies en de alphabetische candidaten. Na dien datum is die kans verstreken. Wie dus mede invloed wil uitoefenen op het vaststellen der candhlatenlijst en nog geen lid is der plaatselijke kiesvereeniging, geve zich vóór 15 Maart als zoodanig op. ♦ Wie het verzuimt, verliest daardoor den invloed, dien hg anders kan uitoefenen op de vaststelling der candidatenlijst. Men denke er dus wel aan: wie nog geen lid der kiesvereeniging mocht zyn, geve zich op vóór 15 Maart! Nederlandsch gedenkteeken voor F ransche vluchtelingen. Er heeft zich een commissie gevormd tot oprichting van een gedenkteeken voor tij» dens den oorlog in Nederland gestorven Fransche vluchtelingen Het ligt niet in de bedoeling een pompeuse gedachteniszuil te stichten. Een gedenktee» ken van bescheiden afmetingen en conceptie, ontworpen door een onzer Nederlandsche beeldhouwers, lijkt het meest in harmonie met den ernst der gebeurtenissen. Een be» diag van circa ƒ 6000 zal dan ook voldoende zijn. Opening Int. Voorjaars-bloemententoonstelling. In tegenwoordigheid van vele, zoowel bui» tenlandsche als binnenlandsche autoriteiten is gisteren de Int. Voorjaars»Bloementen* toonstelling te Heemstede officieel geopend. De alg. voorzitter der hoodcommissie van de tentoonstelling, de heer E. H. Krelage, tevens voorzitter van de Alg. Ver. voor Bloe* mencultuur, hield de openingstoespraak, ter* wijl minister Ruys de Beerenbrouck dc ten* toonstelling officieel opende. De vele ge* noodigden maakten na afloop der verschil* lende toespraken een rondgang door de ton* Pastoor A. J. Claessen f In den ouderdom van bijna 80 jaar over* leed Donderdagavond in het Missiehuis St. Willibrordus te Uden, waar hij rustend was, de WelEerw Heer Pastoor A. J. Claessen, een Hollander van geboorte, doch die vooral in het buitenland zijn priesterlijke functie uitoefende. (Tijd). Roovers In Griekenland. Vijf leden van de Amerikaansche en Brif* sche Archaeologische school in Athene, waaronder twee vrouwen werden aangeval» len door roovers nabij Arta op den weg. die haar naar Zuid»Epirus leidt. De roovers openden het vuur op de auto waarin het gezelschap reisde, en wondden Mr. Logan, een van de vier Amerioanen, ern* stig in de borst. De andere leden van het ge* zeischap bleven ongedeerd en brachten Mr. Logan terug naar Janina, waar hij in het hos* pitaal werd opgenomen; hij i,s buiten levens* gevaar. Tijdens den aanval verborgen de ar» cheologen zich in de bosschen en toen zij terugkeerden, vonden zij hun bezittingen in* tact, behalve dat een tasch, waarin wat klee* ren en drie camera's zaten door de roovers was meegenomen. Er zijn dadelijk gendar* men uitgestuurd om de roovers te achter* volgen en de Eerste Minister heeft naar de Times meldt, den Engelschen en Amerikaan* schen gezanten verzekerd, dat alles in het werk gesteld zal worden om de schuldigen te vatten. Engeland's bewapening. De uitgaven 4 millioen pond hooger. De Engelsche begrooting van Marine voor het jaar 1925— '26 wijst een bedrag van 60 millioen pond sterling aan, dat is 4.7 millioen pond méér dan verleden jaar. De meerdere kosten worden voornamelijk veroorzaakt «ioor de werkzaamheden ten behoeve van de vlootbasis te Singapore. Op de legerbtfgrooting is ^ millioen pond sterling minder uitgetrokken. , Een Chileensch-Peruaansche kwestie. O Coolidge als arbiter. O Ontstemming over zijn uitspraak. Bij een in 1884 tusschen Chili en Peru gesloten verdrag is bepaald, dat de beide Peruaansche provincies Tacna en Arica tien jaar in het bezit van Chili zouden blijven, terwijl daarna door een volksstemming zou worden beslist of zij aan Chili zullen blijven, dan wel overgaan naar Peru. Het land, dat de beide provincies kreeg, moest aan het andere tien millioen dollar schadeloosstelling betalen. Over de uitlegging van dit artikel ontstond echter een diplomatieke twist en ten einde raad besloot men in 1922 aan President Coolidge een scheidsrechterlijke uitspraak te vragen. President Coolidge besliste in de eerste plaats ten gunste van de regeering van Chili, dat het artikel in zake de volksstemming nog geldig is. President Coolidge verwees ten slotte het geschil nopens Pacna en Arica naar eene commissei, bestaande uit vertegenwoordigers van Chili en Peru. Een op dezelfde wijze samengestelde commissie zal toezicht houden op het plebisciet. In Peru is groote ontstemming ontstaan over de beslissing en in Lima, de hoofdstad van Peru, is thans in verband daarmede een algemeene staking uitgebroken. CURIOSITEITEN. Ben belangrijk onderhoud. „Dus u is het met mij eens, dat er twee kanten aan de zaak zijn?" 1 „Zeker, zeker." „En dat er aan den éénen kant veel vóór te zeggen valt " „En aan den anderen kant veel tegen." „Precies wat ik zegden wou. Maar u zult fret ook toch met me eens zijn, dat het 't beste is, als we het eene deden en het andere niet nalieten ? „Onjuist lijkt me dat standpunt ntet, maar we konden ook allebei nalaten." „U heeft de kwestie al heel scherpzinnig gesteld. Dat is volkomen juist. Daaraan had ik nog niet gedacht. We konden allebei doen of allebei nalaten. He ja, dat ik zelf niet op die idee gekomen ben " „Ja, kijk esns, ik ben er altijd erg voor een zaak van alle kanten te bekijken". „Dat is een heel origineel standpunt, dat ik na lange levenservaring ook als het eenigjuiste ontdekt heb. Dus we zijn het erover eens. We nemen het aan óf we verwerpen het " „We kunnen het ook aannemen én verwerpen." „Alweer waar, alweer waar. Dat zou ook kunnen, zeker. We zijn er vóór én we zijn er tegen." „Ik geloof, dat u mijn standpunt nog niet heelemaal begrijpt. Kijk eens, ik zie drie mogelijkheden: We zijn er vóór Dat is een. We zijn er tegen. Dat is twee. We zijn ervoor én ertegen Dat is drie. En voor alle drie valt wat te zeggen." „Voor alle drie valt wat te zegden precies, wa f mijn gedachte ook altijd geweest : s. Ik geloof niet dat we nog lanper over de kwestie behoeven te praten. Maar help me eens even, ik zit hier met een moeilijkheid in een kruiswoordpuzzle " Den volgenden dag stond er in de krant: De beide groote staatslieden hadden een zeer langdurig onderhoud. Met voldoening konden wij constateeren, hoe hun standpunten inzake kwesties van gewicht met elkaar overeenstemmen...... * Vidi. Boos weer. In Londen en ZuicUEngeland is plotseling een hevige koude opgekomen. Een noords Oostelijke storm heeft gewoed boven 't Ens gelsch kanaal, vergezeld gaande van verbl'n* dende sneeuvlagen en hevige zeeën. De stoomschepen trachtten de havens te bereid ken. Ten gevolge van een orkaan, welke boven Westelijk Japan woedde, zijn twee hangars, waarin zich een aantal vliegtuigen bevond, ingestort. Een audiëntie bij Z. H. Paus Pius XI. De Weensche correspondent van het Pers* bureau Vaz Dias, de heer Ludwig Klinenbers ger, is bij zijn jongste bezoek aan Rome door Z. H. Paus Pius XI in particuliere ont* vangen. Over dit bezoek aan het Vatikaan schrijft hij uit Rome. „Z. H. zal U morgen te een uur in parti« culiere audientie ontvangen". Aldus luidde de uitnoodiging, welke Mgr. Cacciadominioni mij namens den Paus in het hotel deed toe» komen. De uitnoodiging bevatte verder het voorschrift in rok en witte das te verschijn nen, en het strenge verbod Z. H. een foto of een handteekening te vragen. De Paus had zich gedurende de laatste weken in verband met de groote voorherei* dingen voor het Jubeljaar 1925, dat met de opening van de Heilige Poort van St. Pieter aanvangt, buitengewoon ingespannen. Bo» vendien had hij gedurende de zitting van den Raad van den Volkenbond te Rome de leidende staatslieden, als Chamberlain, Briand, Hijmans, dr. Gruenberger en vele andere invloedrijke politici in particuliere audientie ontvangen. Daarna werd het groo» te geheime Consistorie gehouden, waarbij — naar bekend is — Z.H. zich met kracht tegen de bolsjewiki richtte. Van alle kanten hoorde ik hoe Z.H. ook in deze dagen zeer druk was. Des te aangenamer moest ik het vin« den, dat de Heilige Vader goedgunstig be* schikt had op mijn verzoek in particuliere audientie te mogen worden ontvangen. De Heilige Vader, die — zooals men weet — Achille Ratti heet, was vroeger directeur van de beroemde Ambrosiana (Bibliotheca Ambrosiana, de in 1609 door Kardinaal Fre* derico Borromeo gestichte bibliotheek met 175.000 gedrukte werken en 8400 manuscript ten) te Milaan en was daar de zieleherder van de Duitsche gemeente. Als opvolger van Kardinaal Ehrle werd hij als Prefect van de bibliotheek op het Vatikaan naar Rome ge» roepen, was gedurende den oorlog nuntius te Warschau, werd toen Aartsbisschop van Milaan, verkreeg de Kardinaalswaardigheid en werd eenige maanden later, na den dood van Paus Benedictus XV in het Conclave tot Paus gekozen. Pius XI is Historicus en hij gaat door voor een der geleerdste Pausen van de laats ste eeuwen. Hij heeft talrijke belangrijke geschriften gepubliceerd, interesseert zich voor alle cultureele aangelegenheden en in het bijzonder voor de Bibliotheek en de Musea van het Vatikaan. Korten tijd gele» den heeft hij twee protestantsche geleerden in staat gesteld hun werk te publiceeren: Prof. Paul Kehr, de Directeur»Generaal van het Pruisische Archief, en prof. Christian Hülsen. Prof. Kehr kon de drukkosten voor zijn werk over de Pauselijke oorkonden niet betalen. De Paus vernam dit en stelde on* middellijk het noodige bedrag beschikbaar. Ook Prof. Hülsen, een der beste kenners van de Romeinsche topografie, was het we» gens gebrek aan geld niet mogelijk zijn in manuscript gereed gekomen werk over de middeneeuwsche kerken in druk uit te ge» ven. Toen Pius XI dit vernam deed hij den geleerde het bedrag voor het doen drukken van zijn werk toekomen. Een diep«blauwe hemel welfde zich over Rome toen ik mij naar het Vatikaan begaf. In de tuinen bloeiden de rozen en oleanders, de zon stond hoog aan den fremel en ver« warmde met haar stralen een voorjaars« beeld — in Kerstmistijd. De Zwitsers in hun schilderachtig bonte kléederdracht van Michel Angelo wezen mij den weg. Van den hoofdingang, de Portone di Bronzo. voort aan de rechterzijde de nieuwe marmeren trap, Scala Pia, naar het door Bramante aan» gelegde, prachtige, van drie kanten met Log® gia's omgeven Damasushof. Van daar leiden twee trappen naar de Sala Clemantine, de Anticamera, den ingang van de vertrekken van Z.H. den Paus. Men moet een groot aantal zalen passeeren voordat men in het vertrek komt, waar de Paus ontvangt. Onderweg ziet men prachtige kunstwerken, rijkdommen van onschatbare waarde, beel» den. lusters, gobelins, tapijten van buitenges wone grootte en schoonheid. Bovendien heeft men gelegenheid alle uniformen, alle door kunstenaars ontworpen, te leeren ken» nen, de verschillende uniformen van het Pauselijke leger, van de kamerheeren en de kleeding van de geestelijke hoogwaardig» heidsbekleeders. In de geweldige Anticamera nemen ka» merdienaren in zwartzijden kleeren met kniebroek en zijden kousen hoed en jas af. In de volgende zaal vragen huisofficieren in scharlaken»roode uniform van zijde, de uit» noodiging en brengen mij een zaal verder. Daar staan de Pauselijke grenadiers met groote beerenmutsen, zooals de kurassiers in den dertigjarigen oorlog en in de daaraan grenzende zaal staan de officieren en soldas ten met witslederen beenkappen en blauwe wapenrokken met Ulanenhelmen. De Huis» officier geeft mij over aan een kamerheer in rijk=geborduurde diplomatenrok met degen. Deze leidt'mij opnieuw een zaal verder, de overste van de Pauselijke Garde brengt mij in de troonzaal aan welker einde onder een groot baldakijn de troon staat. In de zaal is een reusachtig tapijt, waarin het Pauselijke wapen geweven is. Nu begroet mij een jonge Monseigneur in roode klee» ding, die mij in het aangrenzende intieme vertrek brengt en mij tot plaatsnemen noodt. Eenige minuten later verschijnt de Opperkamerheer Mgr. Cassiadominioni, die mij weder naar een kleiner vertrek brengt. Nu schijn ik aan het doel van mijn wande» ling door de Pauselijke vertrekken te zijn gekomen, daar de Opperkamerheer mij vriendelijk wenkt, zich verwijdert en onmid» dellijk terugkeert met het verzoek mij in het midden van het vertrek op te stellen. Dan verdwynt hij om mij het volgende oogenblik te waarschuwen, dat Z.H. komt. In een sober wit gewaad staat de Heilige Vader voor mij, ik kniel neer, zooals het voorschrift vereischt. Pius XI treedt op mij toe, reikt mij de hand, verzoekt mij op te staan en spreekt mij goedig toe. Men had mij verteld dat de Heilige Vader mij in het Duitsch zou te woord staan, daar hij alle wereldtalen beheerscht. Met Chamberlain sprak hij Engelsch, met Briand Fransch. „U komt uit Weenen", zegt de Heilige Vader. „Hoe gaat het thans in Weenen? Oostenrijk heeft veel te lijden. Met warme sympathie en hartelijk deelnemen volg ik het lot van Weenen en Oostenrijk". De Heilige Vader stelt mij een aantal vra» gen, waaruit zijn groote belangstelling voor Oostenrijk blijkt en laat zich door mij uit» voerig over den toestand inlichten. Dan spreekt hij woorden van troost en bemoedi* ging voor het Oostenrijksche volk. „Heilige Vader, deze woorden zullen voor het Oostenrijksche volk een verkwikking zijn en het nieuwen moed geven. Mag ik ze publiceeren?" Daarop antwoordde de Paus: „Ja, U kunt zeggen, dat ik geheel Weenen gezegend en U voor Weenen en Oostenrijk mijn beste wenschen medegegeven heb. Als les wat Oostenrijk betreft, ligt mij na aan het hart. Het land en het volk hebben mijn warmste sympathie en mijn algeheele deel» neming. Ik hoop, dat er spoedig een einde zal komen aan het lijden van het volk. Wee» nen en Oostenrijk moeten geduld hebben en volhouden. Ook hier zal de tijd als heel» meester optreden. Ik wensch en hoop innig, dat de tijd spoedig een verbetering in de tegenwoordige omstandigheden zal brengen. Nogmaals verzoek ik U mijn beste wen» schen voor de ontwikkeling en de toekomst van Oostenrijk over te brengen." Pius XI is van middelmatige gestalte, zijn denkersgelaat verraadt den geleerde en zijn verstandige, heldere oogen kijken U door de brilleglazen aan. De Paus spreekt ongedwons gen en wil door zijn vriendelijke woorden de verlegenheid van den bezoeker in dit belangrijke moment wegnemen. Aan het slot van het onderhoud zegende de Paus mij en gaf mij de hand. Toen ging hij in het nevenvertrek, waar de leider van de Argentijnsche bedevaartgan» gers op audientie wachtte. Dit is de eerste pelgrimstocht van de ontelbaren die uit de geheele wereld ter gelegenheid van het Ju» beljaar naar Rome zullen komen. Meer dan twee honderd geloovigen zijn uit Buenos Aires gekomen. Zij hadden, naar de leider mij mededeelde, een slechte reis. Mgr. Cacciadominioni verzocht mij nog te blijven. De Paus ging intusschen naar twee andere zalen, in elk waarvan 15 a 20 personen wa» ren. Daar verleende hij algemeene audien» ties. Nadat Z.H. de Paus in zijn particuliere vertrekken was gegaan, werd ik door een kamerdienaar gehaald, die mij weer door alle vertrekken leidde naar de Anticamera. Toen ik de Groote Galerij van het Vatie caan betrad, lag voor mij het overweldigen» de beeld van de eeuwige stad. De koepel van den St. Pieter schitterde in het stralende zonnelicht Denemarkens Ontwapening. o Geen algemeene instemming. Zoowel de Lin'ker»Liberalen als de Con» servatieven hebben besloten te stemmen te» gen de voorstellen van den Deensche Minis» ter voor Verdediging, tot vermindering wan de militaire uitgaven voor dit jaar, met 7J4 millioen Kronen. De begrooting voor dit jaar zal daardoor in het Folketing worden aan« genomen, doch in het Landsting worden ver» worpen. Het voorstel zal dan moeten wor» den voorgelegd aan een gemengde commis» sie van beide Huizen, indien het Folketing de beslissing van het Hoogerhuis niet aan» vaardt. ---