Grandi te Washington. Italiaansche en Amerikaansche belangen. Grandi, de Italiaansche minister van Buitenlandsche Zaken, is in Amerika aan» ,'elcomen en houdt daar reeds enkele , dagen besprekingen met de leidende staatslieden j| er Vereenigde Staten. Toen hij aankwam werd bij het bericht over zijn ontvangst ,,p 6C iaal gemeld, dat er geen incidenten had» ,j en plaats gehad. Wanneer dit'zoo speciaal ver meld wordt, dan kan men er zeker van zijn. dat er wel verwacht werd dat er fucidenten zouden plaats hebben en dat de menigte bij de ontvangst van Grandi ver» wacht werd onrustig te zijn. Er leven in >Jew *York een belangrijk aantal Italianen, jje voor het fascistische dwang»regime zijn „èvlucht en die daar hun werk voortzetten rot ondermijning van het Fascisme. Het zou natuurlijk èn voor. Grandi èn voor Hoover r n de zijnen zeer onaangenaam geweest zijn, wanneer er wel incidenten hadden plaats gehad, maar vermoedelijk zou er in Italië weinig van gezegd zijn en zou men zeker nagelaten hebben daarom onvriendelijke woorden te richten tot Amerika. Te zeer beeft Italië thans Amerika noodig, dan dat het zich de luxe van booze woorden mag veroorloven. Italië heeft van Amerika geld noodig'en daarom doet het zeer veel om Amerika gunstig te stemmen. Dat is reeds geruimen tijd aan den gang. Np moet men dit niet zoo begrijpen als zou Hoover maar te dicteeren en Grandi slechts te aanvaarden hebben. Amerika en Italië hebben gemeen» schappelijke belangen, en het is voor Hoover van Dijna even groot belang om zich de wel» willende houding van Italië te verzekeren, als het voor Grandi van belang is, zich de welwillende houding van Amerika te ver» zekeren. Italië heeft van Amerika geld noodig en Amerika heeft van Italië noodig zijn invloed op de Europeesche politiek ten gunste van de rust en ontwapening. Zeg nu niet, dat Frankrijk veel en veel machtiger is dan Italië, zoodat inzake ontwapening van ce houding van Italië weinig of niets kan afhangen. Inzake zulk een delicate kwestie als ontwapening kan een balsturige houding van een klein land zelfs reeds groote on= heilen veroorzaken hoeveel te meer dan niet de houding van een groote mogendheid als Italië is. Daarom is de houding van Italië van belang voor Hoover, die een van de groote oorzaken van de crisis ziet in de veel te groote uitgaven die Europa zien ver» corloofde voor het perfectioneeren van zijn vechtcapaciteiten. Reeds lang is Italië doende om in dit opzicht aan Amerika tegemoet te komen. Terwijl Mussolini het vorige jaar nog be» dreigingen uitte aan hen, die hem durfden weerstreven, is hij in het begin van dit jaar f ot andere gedachten gekomen, en heeft hij van toen af verklaard, dat er niemand zulke vredelievende bedoelingen kon hebben dan hij, dat Italië met een minimum»bewape» n'ng tevreden zou zijn, zelfs met 10.000 ge» weren, mits niemand van zijn buurlui er meer had. Een schoon gebaar en een schoon woord om zijn bereidwilligheid aan Amerika te laten zien. Toen Hoover zijn moratorium afkondigde, was Italië een der eersten om het te aanvaarden, terwijl Frankrijk kans zag om het tc doen mislukken. Sedert eenigen tijd schrijft Mussolini in de Ameri» kaansche pers iederen Zondag artikelen om zijn goede bedoelingen uit te spreken. De houding van Italië tegenover Amerika is toch waarlijk mooi genoeg. Het is nog niet bekend, hoe men in Amerika denkt over een leening aan 'talie. Grandi maakt zeker kansen om geld mee naar huis te brengen. Maar voorspellen, zelfs maar voor een dag kan men tegen» woordig niets. Als echter Grandi geen geld meebrengt, dan kan Italië er hard voor komen te staan en zal Mussolini veel moeite hebben, ook op politiek gebied, want zijn regeering berust op een minder» heid en wat zal een meerderheid doen in tijden van nood? Men kan van de reis van Grandi dus niet zeggen: baat zij niet. scha» den doet zij ook niet. Als de reis van Grandi geen baat brengt, brengt zij schade voor Italië, voor het binnenland, maar evenzeer voor het buitenland. • GRANDI. --- Buitenland. NAZIS EN HEIMWEHREN. De Oostenryksche Heimwehren tegen een samengaan. Op grond van een enquête der Oosten» djksche Nationaal»Socialisten, die onder de leuze „Habsburg of Harzburg" een stelling» neming verlangden in de Habsburgsche kwestie en de Anschlusskwestie. hebben voor eenigen tijd in Stiermarken en Kaernten plaatselijke onderhandelingen plaats gehad tusgchen de Heimschutzbonden en de Natio» naal»Socialisten. Deze onderhandelingen hadden echter geen resultaat, aangezien de Nationaal»Socia» listen, naar de Heimwehren beweren, in de f?p te richten gemeenschap de leiding wilden hebben. Op een bijeenkomst der iands» lejders der Heimwehren in Linz is thans het besluit genomen, onder alle omstandigheden politiek zelfstandig tc blijven. Nieuwe gouverneur van Britsch Honduras. De Engelsche koning heeft Sir Harold Kittermaster benoemd tot gouverneur en opperbevelhebber van Britsch Honduras als opvolger van Sir John Burdon. Kittermaster •s smds' I§2ó. gouverneur van Somaliland. SPAANSCHE ECHTSCHEIDINGSWET. Protest van het Vaticaan. Bij de Spaansche regeering is door den H. Stoel krachtig geprofeste- ' tegen het jongste besluit der regeering, ten aanzien van de echtscheidingswetgeving. De regeeringscrisis in Hongarije ten einde. De Christ. Soc. Econ. Partij heeft een beraadslaging gehouden in de kwestie van de deelneming der noodlijdende industrieele arbeiders aan de noodondersteuning. Er werd een overeenkomst aangegaan met den minister van Volkswelvaart waarbij de socia» listische vakvereenigingen van de ter be» schikking zijnde 2 millioen pengö 150.000 pengö steun bekomen. Door deze overeen» komst is de regeeringscrisis opgeheven. Japansche communisten gearresteerd. In opdracht van 't ministerie van Binnen» landsche Zaken zijn de leden van het hoofd» bestuur van de communistische partij Japan, voor zoover deze zich niet naar het bjiten» land begeven hadden, gearresteerd. Er is tegen hen een aanklacht wegens hoog» verraad ingediend. HEVIGE GEVECHTEN IN MANDSJOERIJE. Een groote Japansche overwinning. VERANDERDE STEMMING IN DEN V.B.-RAAD? Volgens berichten uit Tokio is de slag tusschen de Japanners en de troepen van generaal Ma geëindigd met een overwinning der Japanners. De Japanners hebben' de stad Agantschi veroverd en hiermede den Chineeschen OosteTspoorweg bereikt. De Chineesche troepen zouden zich thans in allerijl terugtrekken naar Tsitsikar. Japansche vliegtuigen hebben deze stad ge» bombardeerd. Na een hevig gevecht dat drie uren duurde, is het den Japanners ge. lukt de voorste linies der Chineezen bij Sautschienfang te bezetten. Generaal Ma zou vermist zijn Volgens de ontvangen be» richten is de aanval in de vroege morgen» uren uitgegaan van de troepen van generaal Ma, die in den beginne succes hadden en den Japanners ernstige verliezen toe» brachten, welke 800 man zouden betreffen. Volgens berichten uit Charbin hebben de troepen van Ma tegen den middag (Ooste» lijke tijd") de Japanners na ernstige gevech» ten teruggedreven. Ook te Tokio heerschte ernstige bezorgdheid. Men vreesde daar een gevoelige nederlaag der Japanners en verweet generaal Ma dat hij de overeen» komst had geschonden. Bizonder gevaarlijk voor de Japanners werd een optreden der Chineezen bij Tan» schoe gea.cht, waarbij de Japanners door de verwoesting van den Taonan»Soeping Kai spoorweg en een vernieling van de tele» foon»teIcgraaf!ijnen, werden afgesneden van de hoofdmacht. Na dit aanvankelijk succes der Chineezen gingen de Japanners tot een aigemeenen tegenaanval over langs de NonmMinie. Zij sloegen een tegenaanval van 2000 man Chineesche cavale'.ie. welke plaats had langs den rechter vleugel, met succes af en verkregen hierna de overhand. Het Japansche hoofdkwartier te Moekden deelde Woensdagmiddag mede, dat de Chineesche nederlaag in den nacht op Don» derdag volkomen zal zijn. Te Tokio ver» luidt officieel dat met de nederlaag der Chineezen het hoofd doel der Japanners, in het gebied der Nonnibrug de concentra= tie der Chineesche troepen te verhinderen is bereikt. Daarom hoopt men zeer spoedig de Japansche troepen te kunnen terug» trekken. Wordt Tsitsikar ingenomen? Bevestigd wordt dat Agantschi door de Japansche troepen is bezet. Het Japansche ministerie van Oorlog heeft een bericht ontvangen van het Japansche hoofdkwar» tier te Moekden, dat Woensdagmiddag om 1 uur (Ooste'ijke tijd. d.i. 8 uur verschil met Amsterdamschen tijd) de stad hebben ingenomen. De Japanschc cavalerie achter» volgt de troepen van generaal Ma, welke in de rchting van Tsitsikar vluchten. In Japansche kringen verwacht men dat de voorhoede der Japansche cavalerie Tsitsikar in den nacht op Donderdag zal tereiken Men rekent er niet óp dat de Chineesche troepen nog ernstigen tegenstand zullen bieden. Generaal Ma wil zijn hoofdkwartier verplaatsen. Naar uit Tsitsikar wordt gemeld, heeft generaal Ma verklaard dat hij, in geval Tsitsikar door de Japansche troepen wordt bezet, zijn hoofdkwartier naar Sachaljam (aan de Russisch—Mandsjoerijsche grens aan de Amoer gelegen) zal verplaatsen, om vandaar den strijd tegen de Japanners voort te zetten. De geruchten dat Tsitsikar reeds door de Japanners is bezet, worden door de Russische officieele instanties on» juist genoemd. Naar uit Charbin wordt gemeld, hebben de Chineezen tijdens de gevechten 300 dood-en en ruim 3000 gewonden verloren. Ook de Japanners leden groote verliezen. De Nonnirivier is toegevroren. De solda» van beide legers hadden veel te lijden van de buitengewone vinnige koude. Er waait een ijzige wind, de temperatuur bedraagt 15 graden onder nul. Poe Yi zal zich in Japan vestigen. De Japansche regeering heeft den voor» maligen Chineeschen keizer Poe Yi verlof gegeven, zich in Japan blijvend te vestigen. DE BIJEENKOMST TE PARIJS. — Een voorstel van Sir John Simon. In de geheime zitting van den Volken» bondsraad, welke Woensdagmorgen is ge» houden, en waaraan niet werd deelgenomen door de vertegenwoordigers der strijdende partijen, werd een zeer belangrijke wending der zaken aangekondigd. De Britsche minister van BuitenJandsche Zaken, Sir John Simon, hield een redevoe» ring waarin hij tamelijk duidelijk te ver» staan heeft gegeven dat het beter zou zijn de onmogelijkheid van een oplossing der buitengewoon moeilijke Mandsjoerijsche kwestie door den Volkenbond openlijk toe te geven dan zich te vergenoegen met schijnoplossingen in den geest van de tot nu toe gegeven ..aanbevelingen". Dergelijke schijnoplossingen, aldus spreker, schaden het aanzien van den Volkenbond meer dan ieder ander besluit. Daarenboven heeft Simon gerefereerd aan art. 15 van het Vol» kenbondsstatuut. Art. 15 geeft in tegenstel» lirig met Art. 11 den .Volkenbondsraad de mogelijkheid af te wijken, van het principe der eenstemmigheid en de stemmen der geschil hebbende partijen te negecren. Al» dus zou een breuk van de autoriteit met alle daaruit voortvloeiende gevolgen kunnen worden geconstateerd. Indien eventueel op voorstel van China zou worden besloten tot toepassing van artikel 15, zouden de onderhandelingen in een volkomen nieuwe fase treden. Ook de vertegenwoordiger van Duitsch» land, staatssecretaris von Bülow heeft zich in zooverre bij den Brtschen minister aan» gesloten, dat hij schijnoplossingen even» eens onvedraaö'ijk noemde voor het aan» zien van den Volkenbond. In den namiddag heeft een strict öehei» me zitting plaats gehad ten einde de beide strijdende partijen ieder afzonderlijk gele» genheid te geven hun standpunt uiteen te zetten. Officieele mededeelinöen over het verloop der z''ttingen wordt niet verstrekt. Een Volkenbondsenquetecommisaie naar Mandsjoerije ? Naar de „Temps" Woensdag van toon» aangevende zijde vernam heeft de Japan# sche Raadsdelegatie een compromisvoorstel van haar regeering ingediend, waarin als voornaamste punt wordt genoemd de missie van een enquetecommissie van den Vol» kenboftd naar Mandsjoerije en China. Deze ccmm'ss'e zal moeten onderzoeken of de Chineesche regeering in staat zal zijn de orde en vrede aan de grens te handhaven en of China de bestaande verdragen acht. Men veronderstelt dat het mogelijk zal zijn een oplossing te vinden van de Mand» sjoerijsche kwestie nadat deze commissie haar rapport zal hebben u ; tgebracht. De Britsche minister van Buitenlandsche Zaken, Sir John Simon, heeft medegedeeld dat het noodzakelijk is dat hij voor korten tijd naar Londen terugkeert. ONTEVREDEN KAMERCOMMISSIE. Over de verklaringen van Laval. De Buitenlandsche Commissie van de Fransche Kamer heeft Woensdag op voor» stel van den socialistischen afgevaardigde, Grumbach, besloten met 16 tegen 11 stem» men, den president der commissie Paul Boncour, op te dragen den Franschen pre» mier het leedwezen uit te drukken der com» missie over de ontoereikende verklaringen, welke hij voor de vereenigde commissies voor financieele en buitenlandsche aange» legenheden in de bijeenkomsten van het einde der vorige week heeft afgelegd. Een tweede voorstel, waarbij den minister president wordt opgewekt aanvullende ver» klaringen af te leggen, werd met 11 tegen 9 stemmen verworpen. De Commissie is de meening toegedaan, dat de premier tijdens de debatten der Kamers nopens de buitenlandsche politiek, gelegenheid zal hebben zijn verklaringen aan te vullen. NA DE ONTVANGST BIJ GROENER. Redevoering van minister Severing. In een te Frankfort a.d. Oder uitgespro* ken redevoering deelde de Pruisische Mi» nister van Binnenlandsche Zaken mede, dat tot gewelddadigheden aanleiding gevende uitlatingen tijdens apenbare vergaderingen in den vervolge een spreekverbod voor den redenaar in Pruisen tengevolge zou hebben. Verder legde Severing er den nadruk op, dat in een rechtstaat geen plaats is voor politieke bondén van iedere richting. Deze hebben niet tot bescherming gebeid, maar zijn tegenwoordig meer dan ooit een aan» leiding tot verontrusting. „Wanneer wij de gedachten aan eigen bescherming vrij spel laten, hebben wij spoedig in Duitschland Balkantoestanden. Ik weet, dat de moge» Iijkheden van de politie gebonden en be* perkt zijn, maar wat door de Pruisische Schupo gedaan kan worden, om dit tegen te gaan, zal gebeuren". De Russische handelsbetrekkingen. Naar uit Moskou wordt gemeld, zal op voorste] van het Commissariaat van Buiten» landsche Handel worden aanbevolen de handelsvertegenwoordigingen der Sowjet» Unie in het buitenland, met het oog op den achteruitgang van den import en export in te krimpen, in het bizonder in de landen met hooge beschermende rechten. Ongeveer 800 ambtenaren bij de verschillende handels» delegaties zullen naar Moskou terugkeeren. Slechts voor Londen en Berlijn zullen uit» zonderingen worden gemaakt. Financieel schandaal? In politieke kringen te Barcelona is groot opzien gebaard door de komst aldaar van den echtgenoot van de door het Parijsche proces bekende Madame Hanau, Bloch. Bloch heeft, naar de laatste berichten mei» den, gepoogd verscheidene leden van de Catalaansche regeering te winnen voor een offensief tegen de peseta, van welker val hij nadeelige uitwerkingen verwacht op de Banque de France, welke groote bedragen in pesetas zou hebben. Het heeft den schijn, alsof deze zaak, waarin ook verscheidene afgevaardigden van de Spaansche nationale regeering zouden zijn verwikkeld, tot een groot schandaal zal uitgroeien. Strijd met een misdadigersbende. Te Barcelona heeft de politie gepoogd een misdadigersbende onschadelijk te maken, die zich had verschanst in een beruchte bar. Daar de politieagenten met schoten werden ontvangen werd een detachement verster» kmg gehaald. Er ontstond een vuurgevecht, dat ruim 3 uur duurde en in den loop waar» van een politieofficier, twee politieagenten, ten vrouw en een der misdadigers werden gedood. De rest van de bende slaagde er in over de daken te ontkomen. --- 21) FEUILLETON NUMMER ZEVEN. Uit het Engelsch van WILSON BARCLAY i Geautoriseerde vertaling. Nadruk verboden. ...Omdat hij rijk is, vermoed ik",-zei Munro, aan zijn v est frommelend, alsof het gesprek hem hinderde. Eh bien, maar rijk is efen vage omschrijving. Num» mer Zeven heeft het op iets bepaalds gemunt. En ik denk, dat ik ontdekt heb wat dat is." „Heusch?", vroeg Munro. Zijn waterige blauwe oogen volgden-het renpaard, dat door een staljongen naar het terrein werd gebracht. „Sir Julius heeft iets in zijn bezit, dat voor Nummer Zeven van waarde is. We moeten hem alleen helpen om het te krijgen. Maar we zullen er niet veel bij winnen — o hemel neen! Nummer Zeven zal het leeuwendeel krijgen — laten we zeggen, dat hij het vleesch krijgt en wij de beenderen." „Ik zie niet in, wat we daaraan kunnen doen", merkte Munro zachtaardig op. < V q yons, je hebt misschien gelijk. Maar als ik de kans kreeg met Nummer Zeven te spreken, om met hem tot een vergelijk te komen — weet je, wat ik zeggen ■ zou?" „Wat zou je tegen Nummer Zeven zeggen?" Munro vroeg het schijnbaar onverschillig, maar zijn oogen waren opmerkzaam. Dubassy wierp een heimelijken blik op hem, doch Munro stond verstrooid met zijn parapluie in het gras te stooten. „Ik ?ou zeggen: half om half. En ik zou belooven niets te doen, wat Nummer Zeven kon hinderen en mis» sebicn zijn plan in de war sturen." „Hoe zou je dat kunnen?", vroeg Munro nieuws» gierig. „ik zou Sir Julius Maxi kunnen waarschuwen en hem vertellen, dat de beruchtste misdadiger van onzen tijd bepaalde plannen te zijnen opzichte koestert. En mis» schien zou hij mij rijkelijk beloonen voor die inlichting." „Niet erg netjes zoo iets te doen", zei Munro; „en het zou voor jou onaangename gevolgen kunnen heb» ben ook. Je weet, dat Nummer Zeven zei, dat er een spion was — en kort daarna overkwam Rumbold een ongeluk. Blijkbaar beschouwde men hem als den spion, maar als. Nummer Zeven zich vergist heeft of als je misschien het onvoorzichtig voornemen koestert zijn voorbeeld na te volgen, zou ik me tweemaal beden» ken. De chef is blijkbaar niet de man om degenen, die hem pogen te dwarsboomen, zacht te behandelen." Dubassy knipte minachtend met de vingers. „Num» mer Zeven! Onzin! Ik begin te gelooven, dat wij hem overschat hebben. Waar is hij? Wij weten het niet. Wat kan hij doen? Het kan mij niet schelen!" Munro keek hem op zijn goedige manier aan. „Ik zou zoo niet durven spreken", zei hij. „Maar mij is het goed. Wat zijn die plannen van Nummer Zeven, waar je op doelt?" Dubassy haalde glimlachend de schouders op. „Ja, nu vraag je te veel. Laat het genoeg zijn, dat ik er vrijwel zeker van ben wat ze zijn. En ik heb het plan, met hem tot een accoord te komen." „Hoe wil je dat doen? Niet gemakkelijk, wel?" Munro gichelde plotseling. „Je hebt juist gezegd, dat het zoo moeilijk is hem te naderen." „Ik zou het door middel van den braven Noakes doen", ging Dubassy zalvend voort. „Wij krijgen al onze bevelen van hem. Hij kan onze opmerkingen over» brengen, of, nog beter, een samenkomst beleggen". Dubassy spitste de lippen en het scheen haast, dat hij een nieuw en beter idee had gekregen. „Ja, dat zal ik als voorwaarde stellen. Mij met Nummer Zeven persoonlijk in aanraking brengen, of ik verraad hem aan Sir Julius. Dat zal hem in een moeilijk parket bren» gen, hè?" „Dat zal het", lachte Munro weer. „Heel lastig, net als je zegt. Wel, de paarden zijn al weg en als wij ons niet haasten zullen we de ren missen." „Kom je morgen weer?", vroeg Dubassy; „misschien kunnen wij elkaar weer ontmoeten." „Ik niet, als het niet noodig is; ik heb een hekel aan rennen. Maar ik vermoed, dat jij er wel zult zijn. Goe» den middag, Dubassy, of om het in je eigen taal te zeg» gen: au revoir." „A bientöt", zei Dubassy en keek hem na, toen hij wegging, met gebogen schouders en over de schoenen slobberende broeg. Dubassy grijnsde minachtend. De laatste ren was afgeloopen en de menschen begon» nen naar huis te gaan. Violet Dane liep met Billy Wes» ton langzaam door het gedrang naar den uitgang. Billy klaagde treurig, dat hij den heelen dag op geen enkelen winnaar had gewed. Zij. van haar kant, had geluk gehad en haar taschje was vol geld en bankpapier. „Ik hoop, dat je morgen gelukkiger bent", sprak zij. „Als ik tenminste kan komen", zei hij weemoedig. „Jij hebt niet een bankdirecteur met een hart van steen,» zooals ik. Vanmorgen ging ik naar de Bank om een extra tweehonderd pop en hij vertelde me, dat het wedden op paarden de kortste weg naar het verderf was!" „Je kunt wel iets van mij krijgen als je wilt." „Neen, dank je", zei hij haastig. „Ik red mij altijd nog wel op een of andere manier. Nog nieuws varn het MaxHront, Vi?" „Enkel dat ik voor de ontvangst ben uitgenoodigd, die Sir Julius Vrijdagavond geeft. Je komt toch ook?" „Ik geloof, dat het heele stel komt; zij schijnen een erg goedgeloovige familie. Ik veronderstel, dat hoe rijker je bent hoe gemengder je vrienden zijn. Ik zal blij zijn precies te hooren, wat de bedoeling van dit alles is. Ik vermoed, dat ik „vingeroefeningen" moet maken, maar ik heb in zoo lang niet geoefend, dat ik het zeker verkeerd zal doen. Heb jij een speciale opdracht?" „Alleen, dat Boris uit mijn hand eet. Ik dineer van» avond met-hem en daarna gaan we naar de opera." „Schitterend. Ik hoop, dat je je amuseert." „Dank je," zei zij droogjes, „je bent al te onzelf» zuchtig. Wanneer gaan wij weer eens samen uit, Billy?" „Wanneer je maar wilt!" „Morgenavond ?" „Dat spijt mij, morgenavond ben ik bezet." „Donderdag?" „Wat een pech! Donderdag kan ik ook niet." „Dan kun je mij het best Vrijdag, voor het feest, afha» len. Tenzij je dien avond óók al bezet hebt, natuurlijk." Haar stem was ijzig. „Vrijdag dan, afgesproken", stemde hij geestdriftig toe. „Hoe laat zal ik je komen halen? Zullen wij eerst ergens gaan eten?" „Je bent ook niet erg slim, Billy. Begrijp je niet, dat ik uren noodig heb om mij te kleeden? Maar je kunt om half elf komen, als je wilt". „Uitstekend." Haar veranderlijke stemmingen lieten hem onbewo» gen. Hij stond op het punt afscheid van haar te nemen, toen Boris' stem achter hen klonk. „Rijd je mee terug, Weston? Er is nog juist één plaats." „Met dit weer zou ik niemand durven lastig vallen", zei Billy, zich omwendend. „Ik stond juist op het punt een taxi naar het station te nemen, ik ben met den trein gekomen." „Wel, ik hoop je morgen weer te zien." „Het zal mij aangenaam zijn." (Wordt vervolgd.) --- Advertentie $ Is Uw arm stijf ? Doen alle spieren U pijn en hebt Ge het gevoel of bij iedere beweging Uw arm uit het lid gaat? Dan moet U eens i Kloosterbalsem nemen. Vocht en tocht hebben U parten igespeeld. Wrijf die kou eruit, maar doe het dadelijk zoodat fde pijn voor goed weg blijft en dat bereikt Ge met Kloosterbalsem. Gij ruit U daarna als een herboren mensch gevoelen. ^AKKER'sKloosterh^lsem'^oTgoe 1 '/­ ---