Sociale Wetgeving. 46. LOONDIENST. Kenmerken der arbeidsovereenkomst de ondergeschikte dienstbetrekkingen A iü verplichting tot persoonlijken arbeid. y 6 deze kenmerken aanwezig, dan mon wij van loondienst spreken, ook al aan een andere overeenkomst b.v. aanneming van werk kunnen worden ge» ^Indien een aanneming van werk door eerdere soortgelijke overeenkomsten, zij het ook telkens met eenigen tusschentijd, ; s gevolgd, of, indien het, bij het aangaan eene r aanneming van werk, blijkbaar in de bedoeling van partijen ligt meerdere dergelijke overeenkomsten aan te gaan in dier voege, dat de verschillende aannemingen te zamen als ééne arbeidsover» eenkomst kunnen worden beschouwd, zullen de bepalingen betreffende de arbeidsovereenkomst op deze uvereenkomsten gezamenlijk en op elk harer afzonderlijk van toepassing zijn. Wie economisch gesproken arbeider is, die moet ook naar de wet als arbeider gelden. Ook voor de toepassing der Invaliditeitswet geldt hij als arbeider; hij is dus verzekeringsplichtig volgens die wet. Ook hier geldt, dat bij de toepassing aci wet op de afzonderlijke gevallen de moei* lijkheden eerst beginnen. Voor elk geval moet worden nagegaan, of de verhouding tusschen werkgever zoodanig is, dat de verschillende kleine aannemingen te zamen als één arbeidsovereenkomst kunnen worden beschouwd. Dit laatste zal alleen dan het geval zijn, als de economische verhouding meebrengt dat inderdaad de algemeene kenmerken der arbeidsovereenkomst aanwezig zijn d.i. 1 ) dat de arbeid wordt verricht in ondergeschikte, afhankelijke positie 2) dat de werknemer feitelijk tot persoonlijke ar» beidsverrichting verplicht is. Zoo zal de thuiswerker in de kleerma» kerij of schoenmakerij slechts dan als arbeider gelden en dus verzekeringspiichtig zijn, wanneer hij niet tevens is zelfstandig ondernemer, baasje, in hetzelfde vak, die ook voor anderen werkt, die dus de beschikking over zijn werktijd aan zich heeft gehouden en voor wien de onder* neming dus eer een klant dan een patroon is. En arbeider zal hij alleen zijn, 'puoüiecr uit zijn economische positie voort dat hij het werk geheel of ten degje zen yenicïu, ëft, zoo hij anderen mee laat werken, practisch tegenover dezen niet staat als patroon, maar als medearbeider. Geheel hetzelfde geldt voor de andere in ons vorig artikel genoemde gevallen. Wan» neer de daar vermelde metselaar of voe» ger feitelijk een zelfstandige positie inneemt, zoodat hij zelf ondernemer is, dan is het duidelijk, dat hij niet meer als arbeider is te beschouwen en dat zijn helpers in zijn loondienst werken en niet in loondienst van den bouwondernemer. Als kenmerk zal b.v. gelden, dat hij, betaling per stuk of naar hoeveelheid ontvangende, zijn helpers betaalt in uurloon, waaruit dan volgt, dat hij zelf risico draagt, kans heeft op meedere of mindere winst of verlies, m.a.w. ondernemer is Doch dit behoeft niet aanstonds te vol* gen uit het feit, dat hij bij de verdeeling van het stukloon een iets grooter aandeel ontvangt dan de anderen: zoo lang maar inderdaad verdeelig geschiedt, zoodat allen tegelijk profiteeren of nadeel lijden, naarmate het werk mee» of tegenvalt, zijn zij allen in 1 ondienst van den bouwer Eet meerdere !c 11, \ noten door hem, die met den bouwondernemer heeft ge» contracteerd, kan dan worden beschouwd als een vergoed ug voor zijn moeite in het aanwerven van arbeidskrachten: hij is dan een soort voorman of onderbaas, die eco» nomische wel iets hooger staat dan de overige arbeiders; doch arbeider is evenals zij . SCH. Wordt vervoigd. --- FEUILLETON. Bewogen Levens. Roman van Mary Holmes. 16. Mrs. Belleneer bleef langen tijd bij de kleine familie, de rust in het eenzame huls deed hair reed, en het zieke meisje had haar hart gew* mnen. Op een middag dat zij rustig bij elkander zaten, opende Ellen haar hart voor hare moederlijke vriendin en vertelde de geschiedenis harer liefde, welke de oude dame ook reeds van Mrs. Howland vernomen had. Tot nu toe had Mrs. Bcllenger William niet vertrouwd, i iaar nu zij wist hoe jammerlijk en ellendig hij de liefde van een zoo rein meisje als LUI en misbruikt en bedrogen had, werd ook het laatste vonkje natuurlijke toenei S' n g voor haren kleinzoon uitgebluscht. Lwee wéken waren verloopen toen Mis Bcllenger vertrok met de belofte sp' 'dig weder te koeren. IX. EENE ONTDEKKING. Met groote belangstelling vernamen de kringen van New-York dat Mrs. Bcllenger in een der mooiste wijken der stad een huis had gekocht en daar met Waltcr Marshall woonde. Dat hij eens de universecle erfgenaam van zijn grootmoeder zou zijn, giste men reeds sedert lang, daar men zag hoe ver zij hem boven William voortrok. Deze verandering in zijne uiterlijke leefwijze had toch de inwendige smart zijner ziel niet kunnen verminderen. De gedwongen verhouding tegenover Jcssie werd eerder moeilijker dan beter, omdat deze zijne terughouding bij zijn tegenwoordig bevoorrechte positie in de maatschappij niet kon begrijpen. Zij dacht dat het onverschilligheid was, wat'hem de grootste ziclcsmart bereidde, en deed nu ook van haar kant alscf hij haar volkomen onverschillig was. Eens op een middag toen zijn hart overvol was, sprak hij met zijne grootmoeder over Jessies eigenaardig gedrag; tegen iedereen was zij "beminnelijk, slechts tegenover hem zoo koel en terughoudend mogelijk. Mrs. Bcllenger deelde hem zoo zacht mogelijk alles mede wat Ellen haar gezegd had. Diep verontwaardigd over Williams schurkenstreek riep V/alter uit: „Die ellendeling! hij heeft met Ellens liefde slechts gespeeld, want nooit heeft hij eraan gedacht haar te trouwen. Zulk een mensch verkiest Jcssie boven alle anderen!" „Je oordeelt in je opwinding en daarom voorbarig. Wie zegt je dat Jessie William bemint? Zou zij soms geen reden hebben om over onverschilligheid van jouw kant te klagen? Waarom spreek je niet openhartig tegen haar?" „Grootmoeder", zeide Walter, „ik heb beloofd niet eerder tegen Jessie over mijne liefde te spreken, dan wanneer de naam van mijn vader in eer hersteld is. Zooals de 2a» ken nu staan, vrees ik dat dit wel nooit zal gebeuren, en ik haar dus als de vrouw van een ander zal moeten zien. Ik zou mijn lot gemakkelijker kunnen dragen, als niet juist William de bevoorrechte was, mijn wensch is om Jcssie gelukkig te zien, maar hij is een schurk. Nog liever zag ik haar in het graf, dan aan de zijde van dien man." „Vertrouw op God Walter, wees een man en wanhoop niet." troostte Mrs. Bcllenger hem. Op zijn schrijftafel vond Walter 's avonds een brief van zijn grootvader die hem meldde, dat hij zich moest haasten wilde hij zijn nichtje Ellen nog eens in leven zien. „De arme Ellen spreekt aanhoudend over Jessie en Mrs. Bcllenger", schreef Mr. Marshall, „je grootmoeder wil misschien met je mede komen, ze hield veel van 't kind. Walter was besloten den volgenden morgen vroeg te vertrekken. Zijn eigen verdriet vergetend dacht hij er over na op welke wijze " hij het Jcssie spoedig kon mededeclen, toen "William plotseling bij hem binnentrad. ,,Hé, ouwe jongen, wat mankeert jou?" riep deze, „je kijkt verduiveld droefgeestig!" Walter zag hem minachtend aan. „Ellen, het slachtoffer van jouw schurkenstreek, ligt op sterven", riep Walter, op ieder woord sterk den nadruk leggend. „Ellen stervend!" herhaalde William en zonk doodsbleek op een stoel; hij had geen moed op Walters harde woorden te antwoorden, hij was zich zijn schuld bewust. Walter zag met voldoening dat de ellendeling toch nog niet volkomen gevoelloos was tegenover het onheil dat hij zoo lichtzinnig aangericht had en vervolgde iets zachter: „Hier William, is een brief van grootvader waarin de tijding' staat; breng hem direkt aan Jessie, want Ellen wenscht haar nog eens te zien, zeg haar dat grootmoeder en ik morgenochtend met den eersten trein vertrekken en haar aan het station verwachten." William gehoorzaamde werktuigelijk, hij kon Walters blik niet verdragen en haastte zich naar buiten. Niet slechts de tijding van Ellens spoedig sterven had hem zoo geschokt, deze kwam immers niet geheel onverwachts,- meer nog was het de omstandigheid dat Waltcr met zijn schurkenstreek bekend was. Zouden nu nog, op het laatste oogenblik, al zijne plannen in duigen vallen? Hij stak den brief in den zak, vast besloten dezen Jcssie niet te overhandigen. Den volgenden morgen wachtten Waltcr cn zijne grootmoeder vol ongeduld op Jcssie, de tijd verliep en ze moesten zonder haar vertrekken. De eerste vraag van Ellen toen beide in haar ziekenkamer traden was: „Waar is Jcssie? zij is toch medegekomen ?" It) korte woorden vertelde Waltcr wat er gebeurd was, cn dat hij William den brief voor Jcssie medegegeven had, maar tevergeefs dezen morgen op haar gewacht had. „William heeft den brief stellig aan haar gegeven", fluisterde de zieke, „waarom draalt Jessie dan daar ze toch weet hoe ik naar haar verlang?" Ze keerde haar gezicht naar den muur en schreide over de' gewaande onverschilligheid harer vriendin, tot wier geluk zij een zoo groot ofer gebracht had. „Walter", zeide Mrs. Bcllenger, hem ter zijde nemend, „er bestaat mogelijk toch een misverstand en weet Jessie niet hoe de zaken hier staan; wat dunkt je, telegrafeer eens aan haren vader." Walter volgde dezen raad onmiddellijk op en 's avonds ontving Jessie het telegram. Met groot ongeduld verwachtte zij den morgen en de eerste trein bracht haar reeds naar Decrwood, waar Ellen haar juichend begroette. „O Jessie, wat ben ik blij dat je bij mij bent, en ik je nog eens zie, ik verwachtte je reeds gisteren met Waltcr." „Hoe kon ik dit doen daar ik niets van zijne reis wist, want de brief, dien Walter voor mij medegegeven had, heb ik niet ontvangen." In ecne schrijfmap die Jessie eens aan hare vriendin geschonken had, lag een brief verborgen, dien Ellen in deze laatste dagen, wanneer hare krachten dit toelieten, geschreven had. Het was een afscheidsbrief voor William en zij wilde dien aan niemand toevertrouwen dan aan Jessie. In den namid- ^ dag verzocht zij om met hare vriendin alleen te blijven: „Wij willen nog eens alleen met elkander zijn, zooals wij dit vroeger zoo menigmaal waren. Ga naast mij zitten, Jessie en leg ie arm om mijn hals. Je zult vernemen hoe lief ik je heb." (IV0rdt vervolgd). --- Tweede Congres der Vereeniging „Voor Eer en Deugd" te Tilburg, op 25 September 1921. Zooals bereids werd gemeld, zal dit Congres een bijzonder doel nastreven: besproken zal worden, in hoeverre de Standsorganisatie is geroepen om in vereeniging of in samenwerking van „Voor Eer en Deugd" den strijd aan te binden tegen de onzedelijkheid onzer dagen. Wij achten de keuze van dit onderwerp een zeer gelukkige. Wel is de strijd over de vraag, tot welke Standsferganisatie een bepaalde catagorie van menschen moet worden ondergebracht, nog niet geheel volstreden, doch eenieder voelt toch, dat hij verplicht is, om zich in ééne machtige organisatie zijner standgenooten aaneen te sluiten en in die organisatie den grooten beginselstrijd onzer dagen mee te strijden. Met een dubbeltje meer loon is de sociale kwestie niet opgelost. Welnu als nummer één op het program der standsorganisatie werd door het Doorluchtig Episcopaat geplaatst: de godsdienstige en zedelijke verheffing harer leden, een clausule, die door alle reglementen en statuten wordt overgenomen. We zijn aan die overigens zoo verheffende gedachte zoo gewoon geworden, dat we aan de uitwerking niet denken en de middelen ter bereiking van dat doel absoluut over het hoofd zien. En toch nu de onveranderlijke wetten der Roomsche zedelijkheid op allerlei wijzen en middelen worden verknoeid, nu de grenzen, van wat mag en niet mag steeds meer worden verdoezeld, nu zeifs 'n rechtschapen katholiek 't spoor op gebied van ze deüjkheid bijster is geworden,wordt't meer dan tijd in de Standsorganisaties, ook op het gebied der zedelijkheid, ontwikkeling bij te brengen en eens juist en onomwonden te verklaren waar de grenzen moeten getrokken worden. De Standsorg f anisaties te wijzen op dien plicht en op het verhevene van haar grootsche taak, ziedaar het doel dat men met dit congres tracht te bereiken. Besproken zal worden, welke middelen de standsorganisatie ten dienste staan om liet zedelijk- welzijn hai;cf leden Je, bevorderen. Mogelijk zal eenige band gelegd worden tusschen Standsorganisatie en .,Voor Eer en Deugd" om, samen optrekkende, het erfgoed onzer vaderen te behouden en de Roomsche kracht te versterken. Alle mannen onzer sociale beweging moeten aan d'e bespreking deel nemen! Allen op naar Tilburg op 25 September! --- Buitenland. Duitschland. NA DEN MOORD OP ERZBERGER. Bij de begrafenis van Erzberger hebben, behalve rijkskanselier Wirth, o.a. nog het woord gevoerd: Loebe, de voorzitter van denDuitschen rijksdag, het on= afhankelijke rijksdaglid Geck, uit Ofïenbach: staatsraad Rudolf namens de Republikanische Reichsbun-d: het rijksdaglid Becker namehr, de fractie van het Gen» trum in den rijksdag: regicrungsrat Beyerle namens het Wurtembergsche centrum en Koenigsbauer, de voorzitter van den Beierschen landdag. Na de begrafenis van Erzberger heeft rijkskanselier dr Wirth zich naar Rado'f» zeil begeven, óm een bezoek te brengen aan den afgevaardigde Dietz, die bij den aanslag op Erzberger eveneens werd gewond. De heer Dietz heeft, naar men weet een kogel in de long gekregen, en het zal gcruimen tijd duren, alvorens hij hersteld za! zijn. Levensgevaarlijk is zijn toestand ondertusschen niet. DE MOORDENAARS : VAN ERZBERGER. Het onderzoek in de zaak Erzberger wordt nog steeds onvermoeid voortgezet, zonder dat er veel nieuws aan het licht is gekomen. De verschillende sporen, die men reeds heeft, worden verder na» gegaan. De redactie van de Karlsruher Badische Presse ontving een door Cunctator or.dergeteekende kaart uit Gossensasz, dat op Italiaansch gebied, aan den over» kant van den Brenner,, is gelegen. I11 deze kaart wordt medegedeeld, dat de moordenaars van Erzberger de Tiroler rens achter zich hebben. Terzelidcrtijd ontving de hoofdcommissaris van politie te Berlijn een brief uit Stettin, waarin de moordenaars hem mededeelden, dat zij erin geslaagd waren, per schip naar het Oosten te ontkomen. Men vermoedt alge* meen, dat al deze mededee'ingen slechts het doel hebben, de politie te misleiden. Het Wurttembergsche Landespolizeiambt heeft aan den Berliinsehen politieresident medegedeeld, dat de vroegere vaan» dri-g vo-n Hirschfeld niet als de moordenaar van Erzberger kan beschouwd worden, daar hij op den dag van den moord onafgebroken te Calmbach heeft vertoefd. DE POLITIEKE GEVOLGEN VAN DEN MOORD. In een interview met een vertegenwoor» diger van de Wurte mbergsche Zentrums Korrespondenz heeft rijkskanselier dr. Wirth zijn meening uitgesproken over de gevolgen, die de moord op Erzberger met zich zou kunnen brengen. Hij wees op het onheil dat het chauvinisme in de taatste weken zoowel in het buitenland als in het binnenland heefct geoorzaakt. Terwijl het rijk tegenover het buitenland een beroep doet op het democratische recht op zelfbeschikking, zijn er op dit oogenblik krachten aan het werk, om de rijkspoli» tiek te compromitteeren. Men zou kun* nen gelooven, dat sommigen kringen er behagen in scheppen, de buitenlandsche politiek van Duitschland in een nieuwe at» mosfeer van haat en argwaan te storten. A's een donderslag aan helderen hemel komt in deze atmosfeer het bericht van den moord op Erzberger. Het heele voift is er door in beweging gekomen. Zeker er zijn kringen die hun vreugde over het scheurde niet verbergen, en de daad zelfs verheerlijken, maar het zaad, dat zij strooien zal slechte vruchten opleveren. 'Dit r'cldt niet voor de beroering bij het de» mccratische arbeidersvolk. Niet alleen de republiek is in gevaar maar de straat en zijn orde kunnen dcor de propaganda van rechts, die een tegenbeweging van links uitlokt, ernstig worden bedreigd.- De moord op een burgerlijk politicus, wiens ievendoel de democratische volksstaat was, heeft het links-georienteerde proletariaat vereenigd. Misschien verheugen zich daar sommige waanzinnige elementen der rechterzijde over, in de hoop, de ge» matigde burgerlijke elementen voor de rechterzijde te kennen winnen. Zij vergissen zich echtcr. Op het katholieke con» gres te Frankfort heb ik gezien, hoe een christelijk»denkend volk van arbeiders tegenover den moord staat. Nooit heb ik ineen vergadering zulk een verontwaardiging van uiting zien komen als daar, toen do moord op Erzberger ter sprake kwam. De rechterzijde kan nu zien, hoe e'ke po» ging om de republiek aan te tasten door de heele Duitsche arbeiderswereld, met inbegrip van de christelijke arbeiders zal worden beantwoord. EEN STEM VAN DE ANDERE ZIJDE. De bekende Duitsch-nationale leider graaf Westarp heeft Woensdag te Augsburg een rede gehouden, en daarin ook over den moord op Erzberger gesproken. Hij meende, dat deze moord het signaal had gegeven tot een lage en ge» meene actie, niet alleen tegen alles wat Duitsch-nationaal is, maar "(Sok tegen a-fles wat herinnert aan de schoone tij-den van hét keizerrijk, en wat zich de hèldenda» den van het Duitsche leger wil blijven herinneren. Een groot deel van de schuld van den moord op Erzberger draagt de so» ciaakdemocratie, die gedurende lange jaren het gezond verstand van het volk heeft beneveld en die jubelde, toen de moordenaar van den Turkschen groot» vizier, Talaat Pasja, werd vrijgesproken. VIER MANSCHAPPEN DER BURGERWACHT VERMOORD. Woensdagmorgen vroeg zijn op den straatweg van Peuke naar Bohraus bij Breslau de lijken gevonden van vier man» schappen der burgerwacht, die schotwonden en kneuzingen vertoonden. De moord is op den straatweg gepleegd, waarna de lijken in het kreupelhout langs den weg zijn verborgen. De politic heeft ter plaatse een onderzoek ingesteld. DE STAAT VAN BELEG IN BEIEREN. De „Lok. Anz." verneemt uit M ü nchen dat de rijksregering zeer waarschijnlijk ook in Beieren den staat van beleg za! opheffen. Krachtens de grondwet heeft z> daartoe het recht. Wat dan zal gebeuren is gemakkelijk te begrijpen. DE SEDAN»FEESTEN VERBODEN. De politie-president te Berlijn heeft alfè Sedanfeestcn, die op touw waren gezet, verboden. > België. DE VOLKSTELLING. Het Belgische staatsblad publiceert de officieele cijfers van de volkstelling, die. in den loop van het vorige jaar werd gehouden. Op 31 December 1920 bedroeg de be» volking van België 7.619.752 zielen. Het aantal inwoners der provincie is als volgt gerangschikt Antwerpen 1,060.322, Brabant 1.567.259 West»Vlaanderen 736.502, Oost-Vlaanderen 1.122.622. Henegouwen 1,251.720, Luik 866.770, Limburg 302,988, Luxemburg 228,613, Namens 3-52.052. Hierbij dienen voor de provincie WestVlaanderen nog geteld 148.904 inwoners die wegens gebrek aan onderdak nog gedwongen in den vreemde vertoeven. Bij het totaal zielenaantal zijn niet medegerekend de inwoners van de nieuwe districten Eupen en Malmedy die 64.520 inwoners tellen. Deze cijfers staan even» wel niet in voor een uiterst nauw» keurige optelling, wat zijn oorzaak vindt in de algemeene verwarring, die door de oorlogsjaren werd geschapen. Men schat het juiste aantal inwoners van België op 31 December 1920 dan ook lager dan boven aangegeven, nl. op millioen zie'en. STAKING IN DE TEXTIELNIJVERHEID TE VERVIERS. Te Verviers is een bijna alfgemeenc staking in de textielnijverheid uitgebroken. Reeds legden 3856 wolkammers het werk neer. Daardoor moesten 13 fabrieken stop zetten. De federatie der textielarbeiders heeft nog geen besluit genomen, doch alles doet voorzien, dat oc-k zij zich voor staking zal uitspreken. ANTLM1LITAIRISME IN BELGIë In liet Waalsche industriegebied blijkt dv ciitïmiateiristisciie gedachten, vooral onder de gewezen frontsoldaten, sedert eenigen tijd meer en meer veld te winnen. Zoo werd Zondag Ij. te Montignies aan de Sambre, bij Charleroi, aan de plaatselijke Vereeniging van socialistische oud»strijders, een roode vlag Overhandigd, waarop het beeld voorkomt van een soldaat die zijn geweer aan stukken breekt. Een socialrsti'sch raadslid sprak, op de stöép vati het stadhuis, een heftige anti-militaristische rrdc uit, na afloop waarvan, door de me* nigte, de ,,Internationale" werd aangeheven. DE BELGISCHE MILITAIREN IN HET BEZETTE GEBIED. De Federatie van Brusselsche Vakbonden heeft een motie aangenomen, waarbij protest wordt aangeteekend tegen de wij» ze, waarop de Belgische mi itaire autori» ten in het bezette gebied de Duitsche arbeidersbeweging trachten te fnuiken. Verder worden de vaak brutale en bloedige tusschenkomst van het Belgische leger in stakingsgeschillen aldaar, alsook de willekeurige arrestaties van Duitsche syndialisten en het schorsen van dagbladen aan de kaak gesteld. EaigeSarad. BOLSJEWISME IN ENGELAND. Te Bruree (graafschap Limerick) hebben een troep bolsjewistisch aangelegde arbeiders den molen en bakkerij van de firma Cleeves in beslag genomen en er de roode vlag op geheschen, omdat de firma weigerde twee ontslagen werklui weer in dienst te nemen. Boven den ingang van den molen prijkt in groote letters het opschrift „Brurce Sovjet Workcrs' Mills. Wij maken brood, geen winst." Verder staat er op een aanplakbord te lezen: „Deze molen en bakkerij is thans het eigendom der arbeiders." De werklieden verkoopen de aanwezige producten verre beneden den marktprijs. KATHOLIEK-NATIONALISTISCH VERZET IN ULSTER. Men heeft tot nog toe altijd van 6 Ulstergraafschappen gesproken, daar er nergens een zuivere Sinn Fcin-meerderheid in de noordelijke districten gevonden werd. Doch de graafschappen Tyrone en Fermanagh daaronder begrepen, hebben bij de laatste verkiezingen een duidelijke meerderheid van stemmen opgeleverd voor de nationalisten, — d.w.z. die Ieren, die Katholiek zijn. Home Rule willen hebben, zonder Sinn Fein of republikeinsch te zijn. Woensdag nu hebben de raden dier twee graafschappen een deputatie naar de Valera gezonden, bestaande uit de voorzitters en andere voorname bestuurders. De stemmencijfers van de laatste verkiezing waren, men zal zich herinneren: Nationisten 45-766 Unionisten 37-935 Anti-verdeelings meerderh. 7.831 de totaal-bevolking uit. En, volgens bovenDe Katholieken maken aldaar 56.2 % van genoemde deputatie, zijn deze Ulster-nat ; ^ ftalisten besloten, „om met alle middelen, die hun ten dienste staan, elke poging te weerstaan, om hen van de Iersche natie af te scheuren" (door hen in te deelen onder het gezag van het parlement te Belfast). HET ANTWOORD VAN SINN FEIN. Van gezaghebbende zijde wordt gemeld, «Jat het antwoord van Sinn Fein aan Lloyd George nu op weg is en aan den Britschen eersten minister in Schotland zal overhandigd worden, waar Lloyd George nu op vacantie is. De vertraging in de aflevering van dit antwoord is naar het schijnt geheel te wijten aan de onlusten te Belfast, daar het Ier sche kabinet besloten had, een scherpere ncta ,te zenden, die gewag maakt van die woelingen. BANDIETENVERHUIZING NAAR INDIë. Een groot aantal van Londens handigste en beruchtste bandieten b.ebben hun operatiebasis naar Britsch-Indië verlegd in verband met het a.s. bezoek van den prins van Wales aan dat land (midden November). Zij hebben een reuzen-campagne op touw gezet, welke ten doel heeft, bij rijke dames en heeren, die bij die gelegenheid naar Indië zullen gaan, hun slag te slaan. Al deze misdadigers zijn goede bekenHen in de Londensche West End. Het zijn meest collega's van het bandietentroepje, dat onlangs tot dwangarbeid veroordeeld is wegens flesschentrekkerij en dergelijke min éerbare practijken. Zij hebben hals over kop hun „land van belofte" verlaten, uit vrees, dat zij misschien eerlang eenzelfde !ót zullen ondergaan. De bandieten zijn over het algemeen defflg gekleed en welbespraakt en zullen door bun „gentlemanlike" voorkomen wellicht r.og menige argelooze ziel verschalken. Men schat dat ze de laatste twee jaren in Engeland minstens 500,000 pond sterling in ide wacht hebben gesleept. In écn week arken werden twee rijke zakenmenschen door twee,heeren van dit „gilde"' van 100,000 pond sterling „ontlast." Men vermoedt, dat de bandieten zich vooral in Bombay en Calcutta ophouden, waar zij de fijnste hotels betrekken en in elegante auto's rijden. Hun kosten maken zij onderweg wel goed door van hun medepassagiers het noodige afhandig te maken. Intusschen stelt Scotland Yard zijn detectives ijverig in de weer. Het plan bestaat om foto's en signalementen van de bandieten te geven en de politie in Indië 200 goed mogelijk in te lichten. EEN BRITSCH MONSTERVLIEGTUIG. Een vertegenwoordiger van de „Daily Mail" heeft een bezoek gebracht aan het reusachtige vliegtuig, dat te Bristol voor rekening van de Engelsche regcering in aanbouw is. Naar hij zegt, maakt de machine een overweldigenden indruk. De dagen der vliegtuigen, zooals wij ons die tot dusver voorstelden, zijn voorbij. Dit luchtmonster vraagt als het ware om een anderen naam. De romp doet denken aan de elegante lijnen van een snel zeeschip. Het inwendige maakt meer den indruk van een buitengewoon grooten Pullman-wagen. Het vliegschip kan gebruikt worden voor iroepenvervoer. Het is groot genoeg om idienst te doen als hulpvliegtuig voor een heel eskadron vliegtuigen, voor het vervoer van benzine en reserve deelen. Het kan gebruikt jvorden als hospitaalvliegtuig tn de ruime salon zou dan dienst kunnen doen als operatiezaal. De ontwerper rnr. Reid, van de Bristol Aeroplane Company en zijn medewerkers, leken dwergen naast het enorme geraamte . Het vliegtuig krijgt een machinekamer en er zal een geheel nieuw transmissie-systeem worden toegepast. Deze reus zal overdag en des nachts kun nen vliegen. Het gevaar voor een noodlanding, het schrikbeeld van alle vliegers is zoo goed als uitgeschakeld. Wanneer een 'deel der machines niet in orde is, zullen er machinisten aan boord zijn, die tijdens de vlucht kunnen repareeren. Zwitserland. DE VOLKENBOND. Uit Geneve wordt gemeld: De commissie van amendementen op 't Pacte van den Volkenbond is Donderdagmorgen bijeengekomen. Cp de agenda stut ookeen amendement Bourgeois op artikel 9 in zake het verschaffen van inlichtingen door de regeeringen onderling. De Oonaularsden. DE ONTRUIMING VAN WESTHONGARIJE. De Gezantenraad te Parijs heeft een nota aan Hongarije gezonden, waarin hij zijn verwondering uitdrukt over de vertraging bij de ontruiming van West-Hongarije ten bate va Oostenrijk. Hongarije is eraan herinnerd, dal men verwachtte, dat de ontruiming van B:\ranya door de Serven aan de wenschen van Hongarije tegemoet kwam, en men sprak de hoop uit, dat er geen verdere vertraging zou plaats hebben. De kranten merken op, dat alle financicele of andere regelingen, zooals die tusschen Oostenrijk en Hongarije, die mogend heden alleen betreffen, en dat op de geallieerden alleen de plicht rust van het verzekeren van de uitvoering van het verdrag, en dat Oostenrijk volkomen gerechtigd is om te eischen, dat een volledige ontruiming zal voorafgaan aan de overweging van deze nevenkwesties. Poien. POLEN EN DE VOLKENBOND. De Poolsche gedelegeerde te Genève Askenasy heeft aan den Volkenbond laten weten, dat zijn regeering voor het oo^eablik geen gebruik zal maken van liet re.-.hc van alinea 5 van artikel 4 van het Pacte om een vertegenwoordiger van Polen ziUing te doen hebben in den raad bij de behandeling van de kwestie van Opper-Silezië. Azië. DE RELLETJES IN BRlTSCH-INDIë. Een afdeeling Engelsche troepen, die in auto's naar Malapuram ging. werd aangevallen door meer dan 4000 Moplah's, die zich in een dal hadden verscholen. Twee soldaten en een inspecteur van politie zijn gedood, en verscheiden soldaten gewond. De verliezen der Moplahs zijn niet vastgesteld, maar er zijn verscheidenen gedood. Er zijn honderd geweren van de Moplah's bemachtigd. Australië, AUSTRALIë's OORLOGSSCHULD. Naar thans bekend is geworden, heeft de Australische minister-president Hughes bij zijn jongste bezoek aan Londen aan de Britsche regeering voorgesteld om aan Australië zijn oorlogsschuld ten bedrage van 38 miliioen pond sterling kwijt te schelden. In ruil daarvoor zou Australië dan 4 miliioen pond sterling jaarlijks willen betalen gedurende de eerstvolgende tien jaren tes behoeve van Britsche imigranten op Australisch grondgebied. Volgens nadere mededeelingen uit Engelsche officieele kringen zou Austraiië's schuld echter ram 92 miliioen p. st. bedragen, te betalen jn gedeelten van 6 miliioen pond sterling fftr jaar. Het voerstel van Hughes zou niet voor aanneming vatbaar zijn. Afrika. HET PAN«AFRIKAANSGH CONGRES Het Pan-Afrikaansche congres zette Donderdag zijn werkzaamheden voort. Evenals Woensdag zat Diagne, Fransch Kamerlid voor Senegal, de vergadering voor. Collard de Santos Pinto kwam het eerst aan het woord en betoogde, dat wat men ook beweren moge, de slavernij op hel eiland Sint Thomas (Antillen) niet meer bestaat. De betrekkingen tusschcn inboorlingen en planters laten niets te wenschen over. Na hem sprak genaraal Sorela over de in Spanje ontstane beweging ten gunste van het zwarte ras. De in Liberia heer» schende toestanden werden vervolgens door mevrouw Curtis, echtgenoote van een oud-minister dezer negcrrepub'iek, geschetst en Diagne wees in verband met deze uiteenzetting op het voor de gelijkheid der rassen zeer belangrijke feit, dat het zware Liberia een der medeondertee» konaars was van het verdrag van Versailles. Voerden verder nog hetwoord: Panda uit naam der zwarte bevolking van den Belgischen Kongo, en Hult, die aan de congressisten den groet van de 12 miliioen negers uit Amerika overbracht. --- Een monument voor father Hurkmans. Een paar jaar geleden stierf ver van het dierbaar Vaderland, in het afgelegen Uganda, de priester-missionaris father Hurkmans. De verraderlijke klimaatziekte, die de sterkste gestellen sloopt, had ook dat jonge lfven ondermijnd; men dacht niethopeloos, want zijn oversten hadden hem reeds verlof gegeven om in het vaderland herstel te gaan zoeken. Maar God beschikte anders en achtte het uur gekomen om Zijn dienaar het loon te geven voor den volbrachten arbeid. Wie penlt de droefheid van het ouderlijk hart, dat de thuiskomst van het eenig kind verwachtte en zijn dood vernam! Maar de liefde is sterker dan de dood. Zij triomfeerde over de smart en berustend in Gods Raadsbesluit, droeg zij haar genegenheid over 00 het verhevene werk. dat de zoon onvoltooid had achtergelaten, en het steunen der missie van Uganda was hun levenstaak geworden. Z. D. H. Mgr. Biermans, het hoofd der Missie van father Hurkmans, het streven der ouders waardeerend, wil nu hun edel pogen in een daad van pieteit omzetten en stelt voor een studiebeurs-Hurkmans op te richten groot f 2000 waaruit een inlandsen priester zal worden opgeleid, die dan als het ware het apostelwerk van father Hurkmans onder de heidenen zal voortzetten. Om dié studiebeurs bijeen te brengen falen de bescheiden krachten van de ouders. Maar zij hebben den grondslag gelegd en een paar vrienden hebben reeds enkele steentjes aangedragen. Er is ruim f500 van de f 2000 bijeen. Laten nu de katholieken van Noordbrabant, vooral zij die het Missieweik een goed hart toedragen, een offertje brengen aan dit father Hurkmans-monument, opdat spoedig de middelen aanwezig zijn om den eersten plaatsvervanger^ van den te vroeg gesneefden priestermissionaris den weg tot hel seminarie te openen. Gaarne zullen wij voor dit doel giften in ontvangst nemen en in ons blad verantwoorden. ---