Japan strijdt verder..... De communisten in den rug der Chineezen. Een maand geleden heeft de Japansche generale staf het doorgezet, om den veld* tocht in Jehol door te voeren — in werke» lijkheid duurde deze maar tien dagen. De Chineezen hadden een geweldige leger» macht in Jehol staan — volgens hun eigen opgaven ver over de 200.000 man, waars onder bijna het geheele leger van den „jongen maarschalk", dat ongeveer 150.000 man bedroeg. De rest bestond uit de provinciale troepen van den gouverneur Tang*Yu»Lin en vrijwilligers. Binnen den Grooten Muur stonden verder nog groote troepenafdeelingen. Daartegenover stelden de Japanners rond 22.000 man over een bijna 600 K.M. lang front. Daarachter stonden weder 500 Mand* sjoerijsche troepen, die echter in 't geheel niet actief behoefden op te treden en thans bezig zijn de resten van de verslagen Chineezen op te ruimen. De Chineezen hadden drie sterke verdedigingsliniën, de eerste dadelijk achter de grens, de tweede ongeveer midden in het land en de derde, in cirkels, om de hoofdstad Tsjangteh. Maar slechts de eerste linie bood eenigen tegen* stand, de bezetting van de tweede liep reeds voor haar eigen landslieden weg en de derde vergenoegde er zich mee, eenige schoten in de richting van de aanrukkende Japanners af te vuren. Het bij Tsjanghaikwan staande leger hield zich gedurende den geheelen veldtocht rustig en deed niets om het Japansche leger in den rug aan te vallen. De opmarsch der Japanners ging eerst in matig tempo. Maar zoodra de eerste linie der Chineezen verslagen was, won de snel* heid van dag tot dag. Ten slotte joegen eenige voorhoedecolonnes ter gezamenlijke sterkte van 2200 man het heele Chineesche leger in Marathontempo voor zich uit. De gouverneur had 20.000 van zijn eigen sol* daten in de hoofdstad samengetrokken. Hij had gezworen Tsjangteh tot den laatsten droppel bloeds te verdedigen. Toen echter de aankomst der Japanners werd gemeld, zamelde hij zijn kostbaarheden bijeen, laadde ze alle in auto's en verliet inderhaast de stad. Zijn leger werd door zegge en schrijve 128 Japanners naar alle wind» streken verstrooid. Den tweeden dag na de inneming van Jehol stonden de Japanners voor alle door> gangen van den Grooten Muur. Zij hadden in 10 dagen den nieuwen staat Mandsjoerije, een provincie van 150.000 K.M.2 veroverd en daarbij 20 dooden, 40 gewonden gehad, terwijl ongeveer 300 man aan bevroren voeten leden. Eenige doorgangen vielen den Japanners zonder noemenswaardigen strijd in handen. Slechts bij Kupeikow, op den weg van Tsjangteh naar Peking, evenals verder Oostelijk daarvan bij Hoifengkow hadden zij zich ten zeerste in te spannen. De Chineezen hadden nieuwe, door de algemeene paniek nog niet aangetaste troepen naar het Noorden gestuurd. Deze nieuwe troepen boden verbitterden tegen» stand en verdedigden zich heftig. Steeds nieuwe troepen der Chineezen werden in het vuur gebracht om de intusschen door de Japanners bezette doorgangen te heroveren. Deze strijd is nog steeds in vollen gang. Generaal Tsjang Kai Sjek bevindt zich intusschen in een weinig benijdenswaardigen toestand. Men werpt hem voor de voeten, dat hij weer eens werkloos is gebleven en niets gedaan heeft om het ongeluk af te wenden. Sommigen beweren zelfs, dat hij niet ongaarne heeft gezien, hoe de Japan» ners zijn „vriend" Tsjang Hsu Liang versloegen. Dat gaat misschien wat te ver, maar zeker is het, dat hij een van de men» schen is, die een openlijke breuk met Japan wilden vermijden. Hij staat op het stand» punt, dat China totaal niet in staat is met Japan oorlog te voeren en dat het land eerst innerlijk één moet zijn, vóór het zich in dergelijke avonturen kan begeven. Bo» vendien moet hij voor de communisten oppassen. Gaat hij op de Japanners los, dan beteekent dat een vreeselijk bloedver» gieten zonder hoop op eenig behoorlijk resultaat en het gevaar van binnendringen der Japanners in Noord»China, terwijl in zijn rug de communisten met de rest van zijn leger voetbal spelen. Sluit hij vrede met Japan, om het communistische ge» vaar te keeren, dan zet hij zijn aanzien en zijn post op het spel. Het zal interessant zijn te zien, hoe de aan alle kanten be» laagde opperbevelhebber zich ditmaal uit de klem zal redden. En intusschen strijdt Japan verder. Thans is de provincie Tsjakar aan de beurt, waarbij de Japanners het oude smoesje aanvoeren: wij zijn afkeerig van ieder geweld, hebben den vrede lief, maar die vandalistische Chineesche benden aan de grenzen zijn een gevaar voor de Ja» panschc belangen; daarom dienen zij een beetje tot kalmte te worden aangemaand. En dus zenden de Japanners eenige troepen naar de grens om de Chineezen uit de aangrenzende provincie te verwijderen.... en terloops Tsjahar in te palmen, „nood» zakelijk voor de consolidatie van Mandsjoekwo". De motieven der Japan» ners voor het steeds verder doordringen van hun legermacht — voorzoover men hier van motieven kan spreken — zijn wel erg goedkoop. Die kunnen telkens opnieuw gebruikt worden om de invasie steeds verder door te voeren. Voor de Chineezen schijnt het een hopeloos geval te zijn. TSJANG KAI SJEK. --- FEUILLETON IN HET WEB VAN DE SPIN. EEN VERHAAL VAN DE MAORIS. Door H. B. MARRIOTT WATSON. Vertaald door Mr. M. A. KWITSER. (Nadruk verboden.) De tweede brief luidde als volgt: Matapihi Pah, Boven Waikato, Nieuw Zeeland. Beste Jack. Ik heb niets van je gehoord op den brief, dien ik bijna drie maanden geleden schreef. Misschien ben je dood, maar ik zal nog éénmaal „hallo" roepen. Het einde is dichterbij dan toen; ik ben al in geen zes weken buiten de hut geweest en ben soms buiten kennis, zooals Irihua zegt. Ze is een goed meisje en zorgt beter voor me dan een dokter. Vandaag is mijn geest helder. Zoolang ik mijn zinnen bijeen heb, zal ik je dezen brief schrijven, want ik weet niet, hoe-gauw het einde zal komen en het kan me ook niet veel schelen. Ik wil £ 10.000 gebracht hebben naar mijn dochter in Auckland en jij bent de eenige, dien ik ken. Zoo waar ik een ten doode opgeschreven man ben, Palliser, smeek ik je te komen. Mijn „hallo" is een sprong in het duister. Kom! Jij bent mijn laatste hoop. Ik heb aan Ida geschreven, maar een vrouw kan hier niets uitrich ten. Bovendien zijn hier haaien en Waikato een jachtterrein, dus heb ik haar niets van het goud geschreven. Waarom ijdele hoop wekken? Ze weet, dat als een zekere Palliser bij haar komt, ze met hem mee moet gaan. Ik heb je geholpen, toen je nog een jongen was aan de Bendigo; zonder mij hadden ze je daar doodgeschoten. Zoek haar op, Jack, als je nog in het land der levenden bent. En dit is mijn laatste wil en testament, terwijl Irihua erbij zit en toestemmend knikt. Aan Irihua, de Getrouwe, vermaak ik de hut en alles, wat die bevat, met honderd pond in goud; aan jou zooveel als je voor je moeite moet hebben, gedachtig welk een goede en eerlijke jongen je destijds was. Aan Ida Mervyn Caryll al wat er overblijft van het goud in de geheime bergplaats. En nu zal ik je zeggen, hoe je het kunt vinden; ik schrijf in haast, want het wordt al donker en Irihua berispt me. Als je tijdig hierkomt, zal ik het je mondeling zeggen. Als je niet op tijd komt (en ik denk, dat ik nog maar een week ongeveer te leven heb) zal ik je schriftelijke instructies geven, hoe de bergplaats te vinden. Irihua zal ze hebben en van haar zul je ze krijgen. Dit zijn mijn laatste woorden. Ik zend je dezen brief door bemiddeling van een zekeren Parekura, die steeds vriendelijk gezind was. Doch de Miniapoto hebben zich nu tegen me gekeerd, wegens den oorlog. Den Hoofdman Kaimoana wantrouw ik den laatsten tijd, speciaal sedert ik den vorigen brief schreef. Hij was het, die dezen brief voor me verzond naar de kust, maar ik ben niet zeker van hem. In zijn gevolg zijn er, die Engelsch kunnen lezen cn de Vrijheidspartij kan op het oogenblik goed geld gebruiken. Dus zend ik dezen brief met Parekura. Als je mijn stem hoort roepen in de ruimte, Jack, antwoord! Als ik zwijg, zoek dan Irihua. Ik heb gesproken. De jouwe, aan de oevers van Reinga, LANCELOT CARYLL. Palliser zat naar de brieven te kijken bij het licht van het vuur. Hij was een man van een jaar of vijfen-dertig, van iets meer dan middelbare lengte, mager en gespierd. „Is dat meisje Irihua?", zei hij eindelijk hardop, „of sprak de Maori toch de waarheid?" HOOFDSTUK II. Den heelen dag had de zon fel gebrand op de aardappelvelden en nu lag Palliser al een uur verborgen in de struiken boven op de klip. Maar eindelijk liet het meisje, dat hij in de gaten gehouden had, het werk rusten en kwam snel naar de rivier toe. Toen ze over den kliprand uit het gezicht verdween, schoot hij uit zijn schuilplaats te voorschijn en liet zich op den rotsrichel vallen, die hij den dag te voren beproefd had. Vandaar sproijg hij in den ti-boom. Beneden hem stak een rotspunt uit als een scherpe dolk, maar aangezien hij den afstand te groot vond, haalde Palliser een mes uit zijn zak, sneed de lange hangers van den boom af en vlocht er een soort touw van. Toen hij dit aan den stam bevestigd had, liet hij zich daarlangs voorzichtig zakken. Verderop was de helling minder steil en bedekt met struiken en dwergdennen; hier hield hij even halt om adem te scheppen en toen zocht hij snel van boom tot boom zijn weg schuin naar beneden. Halverwege tusschen den top en de rivier hielden de struiken op en viel de rotswand loodrecht af naar het water. Doch net langs dezen gevaarlijken afgrond slingerde zich een heel smal pad, eigenlijk slechts een uitstekende rand, een voet of tachtig boven de rivier. Hierlangs spoedde Palliser zich zoo snel mogelijk voort, uit angst zijn prooi uit het gezicht te verliezen. Toen hij om den hoek van den rotswand kwam, zag hij een gedaante (die niemand anders kon zijn dan het Maorimeisje) t veehonderd voet verder op een lageren rand, maar een oogenblik later verloor hij haar door een volgende bocht uit het gezicht. Even later liep de rand, waarop hij zich bevond, dood in de bremstruiken en stond hij voor een gapenden afgrond. Hij had geen andere keus dan zich verder te werken langs de bremstruiken, die zich tot den top van de klip uitstrekten en waardoor, te oordeelen naar de bewegingen van het meisje, een begaanbaar pad naar de rivier voerde. Zijn gissing bleek juist, want weldra kwam hij op een ruw pad, dat langs de klip omlaag zigzagde. Zoo snel mogelijk kroop Palliser naar beneden en sloeg den hoek om, waarachter hij haar had zien verdwijnen. Hij kreeg nu de rivier te zien, die voordien door de rotsen aan zijn blik onttrokken was geweest, en ontwaarde meteen, tot zijn groote verwondering, een kleine kano, die door een Maori stroomopwaarts werd geroeid. Palliser was nu nog maar vijftig voet boven de rivier en op een steenworp afstand van den anderen oever, maar de avondschaduwen vulden reeds den canon en men kon hem niet zien. Hij hurkte neer op den rand en tuurde naar de vaag zichtbare kano. Het meisje was verdwenen, maar nu eerst drong de beteekenis van hare handelwijze tot Palliser door: ze had een afspraakje gehad. Hij vervolgde zijn weg tot hij een klein plateau bereikte, dat boven de rivier hing en geheel met struiken bedekt was en hier hield hij halt, want van hier daalde het pad loodrecht naar de rivier en onder zich bespeurde hij de kano; flauw stemmengemompel drong tot hem door. Palliser verborg zich om te wachten, tot het onderhoud was afgeloopen; de minnaar zou ongetwijfeld in zijn kano terugkeeren. Een kwartier later zag hij uit zijn schuilplaats het hoofd van het meisje opduiken; ze kwam langs hem heen, de gouden ketting om haar hals. Aangezien hij niet wist waar de man uithing, durfde Palliser niet dadelijk te voorschijn komen. Tot zijn verbazing ging ze echter niet weer naar het pad toe, maar den anderen kant op en scheen toen snel tegen de steile klip op te klauteren. Nog voor ze twaalf pas geklommen was kroop hij te voorschijn en naderde>eachtjes haar punt van uitgang. E dunne maar stijfe vlas-ladder hing langs de rotsen omlaag en trilde onder hare bewegingen. In zijn opwinding over deze ontdekking had hjj den man geheel vergeten en een kreet uit de diepte deed hem hevig schrikken. Was het een waarschuwing? --- Binnenland. CRISISVARKENSWET. De uit te keeren tegemoetkoming. Het regeeringsbureau voor de uitvoering van de Crisisvarkenscentrale 1932 acht het in verband met de herhaaldelijk gestelde vraag door belanghebbenden wanneer de tegemoetkoming kan worden verleend voor de als gevolg van de uitvoering van de Crisisvarkenswet 1932 door hen geleden schade gewenscht bekend te maken, dat een zeer groot aantal verzoeken om tegemoetkoming is ontvangen. Het in te stellen nauwkeurig onderzoek omtrent de rechtmatigheid van die aanvragen is ui* den aard der zaak zeer tijdroovend. Eerst als al de aanvragen zijn onderzocht kan omtrent de tegemoetkoming een beslissing worden genomen. * De minister van Economische Zaken en Arbeid heeft bepaald, dat de termijn waar» voor de heffingen krachtens de crisis»var» kenswet 1932 zullen gelden verlengd wordt tot 27 Mei 1933. St. Donatus. Op Donderdag 27 April houdt de Ned. R.K. Bond van Verzekeringspersoneel „St. Donatus" haar jaarlijksche Bondsvergadering te Amsterdam in 't gebouw „Huize De Liefde" aan de Da Costakade. HET ANTWOORD. Vrijhandel, maar We hebben melding gemaakt van den brief, door den secretaris der Vrijzinnig» Democratische Partij Mr. Oud, gericht tot den Voorzitter van den Vrijheidsbond Mr. Fock om te weten te komen, wat de libe» rale Kamerleden nu zullen voorstaan: het vrijhandelsprogram van hun partij of het protectionistisch program van een aantal Boerenbonden. Aan de N. R. Crt. werd nu het antwoord medegedeeld, dat de Vrijheidsbond aan de bedoelde Boerenbonden heeft gezonden: Naar ons oordeel zal het wereldherstel tenslotte slechts» kunnen komen door terugkeer, tot het vrije ruilverkeer, waar» aan wij dus als algemeen leidend beginsel vast houden. In de tegenwoordige abnormale om» standigheden zullen echter ook naar on» ze overtuiging tijdelijke maatregelen van steunverleening niet achterwege kunnen blijven, zelfs wanneer die niet volkomen strooken met het beginsel van den vrij» handel, terwijl geen enkele maatregel door ons a priori wordt gesloten, indien de gang van zaken op het gebied van de internationale handelspolitiek ons daar» toe dwingt. Wij zijn dan bereid, die maatregelen te aanvaarden, waarvan kan worden aan» getoond, dat zij in de practijk een rede» lijke kans bieden om den ondergang van het platteland te voorkomen. Ziedaar dus wat de Vrijheidsbond tegen» woordig op dit stuk houdt. Precies hetzelf» de als de te veel gesmade „protectionisti» sche" katholieken. Maar dan moet het ook uit zijn met de propaganda naar buiten als zou de integrale vrijhandelsgedachte een soort van monopolie zijn van de liberalen. GOED IDEE. o Een Nederlandsche tentoonstellingstrein. Onderhandelingen gevoerd tusschen de Nederlandsche Spoorwegen te Utrecht, de Directie der Europeesche tentoonstellings» treinen en een Nederlandsche groep heb» ben er toe geleid, dat in ons land een Ne» derlandsche tentoonstellingstrein zal loo» pen. Deze zal bestaan uit 17 wagons, waar» van 15 salonwagons geheel als expositie» ruimte zullen worden ingericht, met een geraamde oppervlakte van 1000 M2. De lengte van dezen trein zal circa 400 Meter bedragen. Vooral nu vele bedrijven, door export»belemmeringen zich meer op de binnenlandsche markt zullen moeter toe» leggen, is deze „rollende jaarbeurs" di** op grootsche wijze wordt opgezet, het aange» wezen middel om het contact tusschen den handel en het publiek te bewerkstelligen. Prijsvraag goedkoope woningen. AMSTERDAM, 10 April. Meermalen werden bij het gemeentebestuur plannen ingediend voor den bouw van goedkoope woningen. Bij onderzoek door de gemeen» telijke diensten is tot heden steeds ge» bleken, dat deze plannen niet van dien aard waren, dat door uitvoering er van uit het oogpunt van volkshuisvesting een bevredigend resultaat zou worden bereikt. Wijl B. en W. echter het vraagstuk van het bouwen van goede en goedkoope arbeiders» woningen als zoodanig van groote beteeke» nis achten en van oordeel zijn, dat, in» dien inderdaad op dit gebied van parti» culiere zijde nieuwe denkbeelden bestaan, die tot een oplossing leiden, hieraan vol» ledig aandacht moet worden geschonken, achten zij het gewenscht, dat een prijs» >vraag wordt uitgeschreven en dat een jury daartoe wordt benoemd. B. en W. stellen voor een bedrag be» schikbaar te stellen van in totaal ƒ3000.— waarvan ƒ 1500.— als eerste prijs, ƒ 1000.— als tweede en ƒ 500.— als derde prijs. --- Advertentie Sproeten komen vroeg in het voorjaar, koop tijdig een pot SprutOl. Bi J alle Drogisten. --- Gemengd Nieuws. R. K. RIJKSAMBTENAREN. Jaarvergadering te Utrecht. WAAROM TRAD DE HEER BULTEN AF? De afdeeling Rijksambtenaren van de A.R.K.A. hield Zaterdagmiddag in Pays Bas te Utrecht haar algemeene jaarver» gadering onder voorzitterschap van den heer L. Moonen. 9 Na de gebruikelijke jaarverslagen werd de begrooting voor 1934 goedgekeurd en de aftredende bestuursleden, de heeren L. Moonen en J. Th. J. Vinkesteyn bij accla» matie herkozen. Bij de behandeling van de congresagenda werd medegedeeld, dat door de afdeeling Maastricht een voorstel zal worden inge» diend om het orgaan te splitsen in dien zin, dat er, naast een blad, dat vereenigings» nieuws verstrekt, een studieblad in plaats van de studie»bijlagen zal verschijnen, dat voor degenen, die daaraan de behoefte ge* voelen, tegen 15 ets. per maand te ver* krijgen zal zijn. Van andere zijde werd hierbij opgemerkt, mede in verband met wat bij de algemeene begrooting aangaan» de de gelden wordt gezegd, dat de A.R.K. A. een ruimer standpunt moet innemen, wat de contributie betreft. Voor een krach» tige organisatie is geld nu eenmaal zeer noodzakelijk. De bezuiniging, die door de afd. Maastricht met dezen maatregel be» oogd wordt, acht men nog niet zoo zeker, zooals trouwens ook uit een opmerking van den voorzitter bleek. Tevens werd besproken de houding van het hoofdbestuur, meer in het bijzonder van den voorzitter den heer Bulten, in het najaar van het vorig jaar in verband met een plan om, naar aanleiding van salaris» korting (of premieverhooging), een con» gres te houden van Rijkspersoneel. Be» halve de A.R.K.A. gingen de organisaties maar schoorvoetend tot een congres over, tot dat de heer Bulten mededeelde in het geheel geen prijs op een congres te stellen. De andere organisaties waren het daar toen natuurlijk dadelijk mee eens. Er is toen door St. Mattheus uit Rotterdam door een motie om verklaring van deze houding verzocht. Opgemerkt werd, dat de consequentie voor den heer Bulten niet was geweest te bedanken, maar zijn houding te verdedigen. Aan den anderen kant hadden de andere hoofdbestuurs» leden aan de geheele vereeniging blijk van een eventueele afwijkende meening moeten geven. Dit ware beter geweest, dan dat zij in hun groepen van hun meening blijk gaven. Naar de voorzitter mededeelde, is het jammer, dat de heer Bulten zijn eigen meening had laten hooren en niet van het hoofdbestuur. Wat de houding van een tweetal hoofdbestuursleden in hun groepen betreft, zeide de heer Moonen, dat zij al» leen in hun groepen hebben gezegd, dat men eerst om inlichtingen had moeten vragen en dan, als de verklaring niet be» vredigd was, pas van afkeuring blijk had moeten geven. De motie, die om inlichtin* gen vroeg was reeds aanleiding, dat de heer Bulten bedankt en de heer Moonen achtte dit onjuist. De heer Bulten had, na de eenvoudige vraag om inlichtingen, zijn beleid moeten verdedigen in plaats van weg te gaan. Een motie Utrecht, waarin het aftreden van den heer Bulten betreurd werd, achtte de voorzitter dan ook niet wenschelijk, waaraan het bestuurslid, de heer Vinke» steyn, toevoegde, dat de oorzaak van het aftreden van den heer Bulten wel dieper zal zitten, dan de moties, die waren inge» diend en dat men dus mag verwachten, dat de voorzitter, wanneer hij thans dan misschien zou willen aanblijven, over een paar maanden toch weggaat. Nog enkele andere punten voor de con» gres»agenda werden kort besproken en toegelicht. Tot afgevaardigden werden vervolgens benoemd de heeren P. M. Beyersbergen- v. Henegouwen en J. W. J. Quick. DE GEREDDEN VAN DE „EVERMORE". Te Rotterdam met de „Dempo" aangekomen. HET GEZONKEN SCHIP WAS OP WEG NAAR TERNEUZEN. ROTTERDAM, 11 April: Vanmorgen is te Rotterdam aangekomen het motorschip „Dempo" van de Rotterdamsche Lloyd met aan boord de geredde bemanning van het Lethlandsch stoomschip „Evermore", dat in de Golf van Biscaje iS ( gezonken. De kapitein van de „Dempo", de heer U. Udema, vertelde ons over deze redding, dat hij op 8 April 's avonds om 1L15 uur een S.O.S.»sein van de „Evermore" had gekregen, waarbij werd medegedeeld, dat de ketel was ontploft en dat men assisten» tie noodig had. Getracht werd nog nadere bijzonderheden te krijgen, maar de marco» nist kreeg geen -antwoord meer. De „Dem» po" bevond zich 25 mijlen ten Noorden van de opgegeven plaats en stoomde dus terug. Alles aan boord werd gereed ge» maakt, vooral daar men vreesde dat er slachtoffers bij deze ketelontploffing zou» den zijn, wat trouwens bij een ketelont» ploffing meestal het geval is. Om 1.23 uur kwam men bij het schip, terwijl ook eenige andere schepen in de nabijheid gestopt lagen. Het wrak dobberde zonder licht en het water was reeds tot aan het dek ge» rezen. De bemanning dreef rond in twee booten van het Lethlandsche schip, terwijl ook een sloep van een Portugeesch schip eenige menschen aan boord had. De motor» boot van de „Dempo", bemand met den eersten stuurman en den dokter, ging op onderzoek uit. Na eenigen tijd kwamen zij rapporteeren, dat de bemanning, bestaande uit 24 mannen en 3 vrouwen, in de booten was gegaan, dat niemand letsel had be» komen en dat ook het zinkende wrak uiterlijk geen teekenen van schade ver» toonde. Daar het Lethlandsche schip be» stemd was voor Nederland, vrerd de be» manning aan boord van de „Dempo" genomen, 's Nachts om 2.31 uur zonk het wrak. De bemanning van het gezonken schip heeft de papieren, de kas en een paar muziekinstrumenten kunnen redden. De „Dempo" heeft door deze redding, die zonder gevaar of moeite kon plaats vinden, daar er een heldere maan stond, vrijwel geen vertraging ondervonden. De kapitein van het gezonken schip, de heer Üdrin, vertelde nog, dat het met een lading ijzer» erts van Italië naar Terneuzen op reis was. Een paar maanden geleden heeft het schip ook ketelschade gehad. Ditmaal is de bak» boordketel gesprongen. Tijdens de ontplof» fing was er juist niemand bij de stook» plaats en in de machinekamer aanwezig, zoodat er geen gewonden zijn. De gered» den zijn te Rotterdam opgenomen in het Christelijk Zeemanshuis. Zij zullen binnen» kort naar Riga doorreizen. BIJNA ƒ 6500 VERDUISTERD. oAcht maanden geëischt. ARNHEM, 11 April: De Arnhemsche Rechtbank heeft den 37»jarigen J. D. G. van D., vertegenwoordiger te Arnhem van een Zwolsche firma, die terecht had ge» staan wegens het verduisteren van een bedrag van ƒ 6460 veroordeeld tot acht maanden gevangenisstraf met aftrek van de preventieve hechtenis. Cocaïne-oplichting. ROTTERDAM, 10 April: De Centrale Recherche te Rotterdam heeft tien personen gearresteerd in verband met een aantal gevallen van oplichting. De slachtoffers zijn goedgeloovige lieden, die meenden cocaïne te koopen doch in waarheid een minderwaardig goedje ontvingen. Tot de gearresteerden behooren eenige kooplieden, een expediteur, een chauffeur, twee caféhouders en een colporteur, tezamen 'n oplichtersbende vormend, die sluw te werk ging en vooral op het platteland slachtoffers maakte. INTERNATIONAAL OPLICHTER. Valsche Traveller-chèques aangeboden. VEROORDEELD TOT VIER JAAR GEVANGENISSTRAF. AMSTERDAM, 11 April: Een internatio» naai oplichter, bekend onder een groot aantal valsche namen, en die reeds heelt kennis gemaakt met de gevangenissen van bijna alle Europeesche hoofdsteden, werd vandaag door het Hof wegens valschheid in geschrifte veroordeeld tot 4 jaar gevange» nisstraf met aftrek van 8 maanden preven» tief. De procureursgeneraal had 4 jaai gevangenisstraf gevorderd. In Sept. 1931 vervoegde zich aan een bankierskantoor te Haarlem een Duitsch sprekend man. Hij presenteerde ter incas» seering een 20»tal Traveller»chèques, elk ter waarde van 50 dollar. Hij plaatste in tegen» woordigheid van den bankbediende op elk der chèques een oogenschijnlijk gelijke handteekening met de op ieder der chèques reeds voorkomende onderteekening. Spoe» dig na de uitbetaling bleken de handteeke» ningen valsch. De chèques waren gestolen. In Dec. 1931 werd de thans veroordeelde te Nice gevat en na 7 maanden uitgeleverd. De rechtbank te Haarlem veroordeelde hem tot 3 jaar en 6 maanden wegens valschheid in geschrifte. POKKEN AAN BOORD VAN DE „NORDLAND". Een lijder te Alexandrië in het ziekenhuis opgenomen. ROTTERDAM, 11 April: De wnd. directeur van den G. G. en G. D. alhier meldt ons het volgende: Uit Alexandrië is hedennacht te Rotterdam aangekomen het s.s. „Nordland", aan boord waarvan zich onder de bemanning een geval van pokken heeft voorgedaan. De lijder is in het ziekenhuis te Alexandrië opgenomen. In genoemde plaats zijn verschillende quarantainemaatregelen getroffen. Gedurende de reis van Alexandrië naar Rotterdam hebben zich geen verdere gevallen meer voorgedaan. In overleg met den inspecteur voor de Volksgezondheid wordt het schip, dat vermoedelijk hedenavond vertrekt, in quarantaine gehouden. MOORDAANSLAG OP ZIJN VROUW. Tot ZV 2 jaar veroordeeld. ARNHEM, 11 April: De Rechtbank te Arnhem heeft heden de ongeveer 30-jarige werklooze kellner H. F. H., die op 13 Jan. op de Groote Markt te Nijmegen een moordaanslag pleegde op zijn echtgenoote van wie hij gescheiden leeft, veroordeeld tot 2y* jaar gevangenisstraf met aftrek der preventieve hechtenis. De eisch was 2^2 jaar gevangenisstraf zonder aftrek. DOODELIJK MIJN-ONGELUK. o Steenhouwer op de „Emma" verongelukt. HEERLEN, 11 April: Gisteravond is de Poolsche steenhouwer A. P. uit Heerlen op de Staatsmijn „Emma" onder plotseling afvallende steenen geraakt en gedood. De man was gehuwd en vader van acht kinderen. Prins Willem de Zwijger-herdenking. Men verzoekt ons op te nemen: Voor de Volkshulde aan Willem den Zwijger op Paasch-Maandag in Delft zijn extra treinen ingelegd uit Richting Roosendaal; Richting Betuwe; Richting Breda; Richting Maassluis; Richting Rotterdam (2); Richting Den Haag (2) Richting Haarlem en Noord-Holland; Richting Amsterdam; Richting Utrecht. De extra trein uit Utrecht vertrekt daar na aankomst van den ochtendtrein uit Groningen en Friesland, zoodat ook de deelnemers uit het Noorden de geheele plechtigheid kunnen bijwonen. De kaartjes voor de goedkoope treinen kunnen tot hedenavond 22 uur worden besteld bij F. W. C. Blom Tel. 55294 Waldeck Pyrmontlaan 4 Rotterdam, (Giro 194571), en bij de plaatselijke vertegenwoordigers tot Woensdag 18 uur. GEEN VREEMDE MUSICI. Tijdens de Groningsche kermis. De burgemeester van Groningen, de heer H. P. J. Bloemers, heeft besloten voor de kermis, die in Mei van dit jaar zal worden gehouden, geen muziekvergunningen te verstrekken aan musici van andere dan Nederlandsche nationaliteit. In verband hiermee zullen bij de op den eersten kermisdag aan het hoofdbureau van politie te Groningen te houden keuring van straatmuziek alleen vergunningen voor het maken van straatmuziek worden ver» leend aan Nederlanders. In de tweede plaats zal de burgemeester het maken van muziek in lokalen niet toestaan aan die caféhouders, die andere dan Nederland» sche musici in hun inrichtingen laten op» treden. Hun wordt aangeraden zich te voorzien van Nederlandsche musici. De genomen bepalingen gelden niet voor buitenlandsche musici, die reeds geruimen tijd inwoner van Groningen zijn geweest; een en ander ter beslissing der politie. NEDERLANDERS NIET MEER TE AKEN WERKZAAM. -o— Besluit van nat.-soc. bedrijfscellen. VAALS, 10 April. Hedenavond deed het gemeenteraadslid de heer Eich in den Vaalschen raad de mededeeling, dat de nationaal-socialistische bedrijfscelier» in Aken vandaag het besluit genomen hebben dat geen Nederlander meer mag werken in de Akener fabrieken. Ieder, die den toestand in het grensgebied kent, weet, dat dit besluit voor Vaals noodlottig zal zijn. In den raad werd er op aangedrongen, dat B. en W. zich direct in verbinding zullen stellen met de Nederlandsche regeering en met den regeeringspresident in Aken. " ' (Tel.) HET ONGELUK TE ZWOLLE. Een doode. ZWOLLE, 10 April: Een der slachtoffers van het ongeval, dat Donderdag op de Gasfabriek alhier gebeurd is, is overleden Zooals men weet, is toen een stelling inge» stort waarbij vijf werklieden gewond werden. De zwaarst-gewonde, de 47-jarige E. J. Mulder, is hedenavond in het Sophia ziekenhuis gestorven. Hij was gehuwd en behoorde tot het vaste personeel. Een wilde hond in Heerlen. Het schijnt vast te staan dat de verwoes» ting in het hertenkamp te Heerlen is aan» gericht door een wilde hond. In den nacht van Vrijdag op Zaterdag is het beest opnieuw bezig geweest thans in 'n boerderij in de onmiddellijke nabij» heid waar vier konijnen doodgebeten wer» den. Ook heeft het beest achter de koeien doorgejaagd, welke zoo beangst werden, dat ze door een prikkeldraadversperring zijn gerend. Het beest schijnt zich overdag schuil te houden. Er wordt nu jacht op gemaakt. KIND BIJNA DOODGEBETEN DOOR EEN HOND. Het dier was al te goed gedresseerd.... LONNEKER, 10 April: Over de vraag of men hondendressuur al dan niet moet afkeuren is men het niet eens. Maar in het algemeen verdient het zeker afkeuring, dat iemand het roofdierinstinct in zijn hond opwekt op een dusdanige wijze, dat het dier voor vreemden levensgevaarlijk is. Een dergelijke dressuur kan zeer ernstige en droevige gevolgen hebben, hetgeen gisteren helaas maar weer al te duidelijk is gebleken. Zekere W. te Glanerbrug zette zijn rijwiel in de gang naast zijn huis. Zijn hond beval hij de fiets te bewaken. Het beesrt vatte zijn taak al te ernstig op. Toen n.1. het driejarig kindje van K. den hond zag en met uitgestrekte handjes op hem toeliep om hem een apenootje te geven, sprong het dier woedend op het kind toe. Voordat iemand te hulp kon snellen, had de hond het arme kind een aantal bloedige beten toegebracht. Dr. Oldeboom, die het kind terstond behandelde, achtte den toestand zeer ernstig. Wanneer het kind het leven er af brengt, zal het lichamelijk toch geschonden blijven. Tegen den hondendresseur is proces-verbaal opgemaakt. (Tel.) ---