Het Waterschap „De Aa beneden Helmond". In de Najaarszitting der Provinciale Staten van Noordbrabant, op 12 Januari 1921 werd __ zooals we reeds zeiden — het waterschap Aa beneden Helmond" opgericht. " Hierdoor wordt getracht de geregelde af* voer van het Aalwater te regelen en de bes langen van de betrokken grondeigenaren te dienen. Omdat deze zaak meer een geweste* lijk dan wel een provinciaal belang betreft, heeft men de eerstsbelanghebbenden in een zekere gemeenschap bij elkaar gebracht en deze ook aansprakelijk gesteld voor de kosten, die het dienen dier belangen met zich brengen. In de lagere gedeelten van ons land heeft men al sedert eeuwen die waterschappen ges Jiad- Een der vroegst bekende is het groots waterschap van Woerden, waarover in een handvest van 1322 reeds gesproken wordt. In Westelijk en Noordelijk Noordbrabant dagteekenen ze .eerst uit de voorlaatste eeuw en die in OostelijksNoordbrabant eerst uit de allerlaatste jaren. Daar kennen we nu het Waterschap „Het Stroomgebied van de Dommel", dat in 1920 werd opgericht en het waterschap „de Aa bes ueden Helmond". Het „waterschap de Aa beneden Hels mond", dat een grootte heeft van ongeveer 39490 H.A., omvat de gronden welke uitsluis tend op de Aa en de daarin uitmondende zijs rivieren afwateren. Deze gronden strekken zich uit over de volgende gemeenten of ges deelten daarvan: 's Hertogenbosch (ged.) Rosmalen (g.) Nuland (g.), Geffen (g.) Heesch (g.), Nistels rode (g.), Heeswijk, Berlicum, Den Dungen (g.), Schijndel (g.), Dinther, Uden (g.), Boekei (g.), Veghel, St. Oedenrodei (g.), Erp, Liess hout, Beek cn Donk, Gemert (g.) AarlesRixtel Stiphout, Helmond (g.), Mierlo (g.) en Lierop (g.). De tot het waterschap behoorende grons den worden ingedeeld in vijf afdeelingen. Voor elke afdeeling is door Gedeputeerde Staten ecne gemeente als hoofdplaats aanges wezen, en wel: Nuland, Berlicum, Lieshout, Veghel en Mierlo. De algemeene belangen van het waters schap worden behartigd door 't hoofdbestuur en de bijzondere afdeelingsbelangen door de afdeelingsbesturen. Het hoofdbestuur is samengesteld uit den Watergraaf als voorzitter en uit de voorzits ters en secretarissen der afdeelingsbesturen als leden. Aan het hoofdbestuur wordt een griffier en een penningmeester toegevoegd. De zetel van het hoofdbestuur en ook van het dagelijksch bestuur is gevestigd te Veghel. Alle personen, zedelijke lichamen, stichtins gen, maatschappen, vennootschappen van koophandel en coöperatieve vereenigingen welke op de leggers als eigenaar, erfpachters of vruchtgebruiker van bebouwde of onbe» bouwde eigendommen binnen de grenzen van 't waterschap gelegen, staan opgeteekend en waarover de lasten worden omgeslagen zijn de ingelanden van het waterschap. Deze zijn alleen stemgerechtigd, maar het stemmenaantal, dat ieder kan uitbrengen is afhankelijk van het aantal H.A. grond dat iemand bezit. Hij, die bijv. 1 of meer, doch minder dan 5 H.A. bezit heeft 1 stem, van 5 tot 10 H.A. 2 stemmen, van 10 tot 20 H.A. 3 stemmen enzoovoorts. Het stemrecht hoeft niet persoonlijk, doch kan door een zaakgelastigde uitgeoefend worden. Tot bepaling van den omslag, waarvoor de ongebouwdes of bebouwde eigendommen in de lasten van het waterschap worden bes trokken, strekken de door het hoofdbestuur volgens het kadaster opgemaakte en vastge» stelde leggers van alle binnen de afdeelingss grenzen gelegen ongebouwde en bebouwde eigendommen. Deze leggers worden telkens na 10 jaren door het hoofdbestuur opnieuw opgemaakt en voorloopig vastgesteld. De kosten van het waterschap worden ges vonden uit een omslag over de gebouwde cn ongebouwde eigendommen en uit bijdragen van Rijk en Provincie voor den aanleg en het onderhoud van waterschapswerken. Naar de mate van het belang, dat zij hebben bij de werken van het waterschap worden de onges bouwde eigendommen in vijf heffingsklassen ondergebracht. Over die vijf klassen wordt een omslag per eenheid van oppervlakte ges heven naar verhouding van 25 : 10 : 5 : 2 : 1. In de zomerzitting van 1923 is een belangs rijke wijziging gebracht in deze bepaling be» treffende de lasten. In afwijking hiervan is bepaald, dat tot 1 Januari 1927 uitsluitend een omslag zal geheven worden van de ongc bouwde eigendommen naar hunne kadastrale belastbare opbrengst. De klassificatie, waar* over boven gesproken werd, is dus door deze wijziging tot 1 Jan. 1927 buiten werking ges steld. In verband met deze ingrijpende vers andering zijn nog enkele kleinere wijzingen van ondergeschikt belang in het reglement aangebracht. Ingevolge artikel 152 zijn op 13 Sept. 1922 door Ged. Staten van NoordsBrabant be> noemd de voorzitters en secretarissen, der verschillende afdeelingen, die te samen het hoofdbestuur van het waterschap vormen. Het voorloopig hoofdbestuur wordt ge vormd door de heeren: F. Theunissen te Nus land, M. J. van Beek te Rosmalen, C. J. M. Gódschalx te Berlicum, G. J. N. Wagenaar te Heeswijk, P. Bijvoet te Gemert, H. J. M van Thiel te Beek en Donk, Mar. van Hout te Helmond, J. A. van Mill te Erp, J. C. Vers heugt te Mierlo en Joh. Prinsen te Aarles Rixtel. Dit hoofdbestuur hield, op verzoek van Gedeputeerde Staten van NoordsBrabant, zijn eerste vergadering op 2 October 1922 in het gouvernementsgebouw te 'ssHertogens bosch, om uitvoering te geven aan het bepaals de in artikel 152 e. v„ n.1. de verdeeling der functies. Er werd uit het voorloopig hoofd» bestuur aangewezen een voorloopig dages lijksch bestuur. Als zoodanig werden bes noemd de heeren: Mar. v. Hout tot voorzit» ter met den titel van Watergraaf, alsmede F. Theunissen, M. J. v. Beek, C. J. Gódschalx en P. Bijvoet. Aan dit dagelijksch bestuur werden toegevoegd de heer G. J. Wagenaar als grifs fier en de heer J. v. d. Veerdonk uit Berli» cum als penningmeester. Al deze functies zijn slechts voorloopig, totdat de definitieve titularissen in functie zullen getreden zijn. Aanstonds heeft het bestuur zijn volle aandacht geschonken aan de watersnooden, die zich vooral in de laatste maanden weer allerwege zoo schrikbarend doen gevoelen. Zooals we reeds vroeger meedeelden, werd in opdracht van de Provinciale Staten in NoordsBrabant door het Ingénieursbureau Bongaerts een ontwateringsplan ontworpen voor de geheele provincie. Daarin werd ook breedvoerig de afwatering van de rivier de Aa besproken. Het lag dus voor de hand, dat het „Waterschap de Aa beneden Helmond" zich tot dit bureau zou wenden. De plannen echter die in bedoeld rapport ter verbetering van den waterafvoer der Aa werden voorgc» steld, waren zoo kostbaar, dat in de tegen» woordig weinig rooskleurige tijden niet aan uitvoering daarvan kan gedacht worden. Van verschillende zijden werd daarom de vraag gesteld of niet langs 'n anderen, minder kost» baren weg hetzelfde doel te bereiken zou zijn. Die weg zou er wezen, als het overtollige water op de scheepvaartkanalen, in casu de ZuidsW'illemsvaart en het Wilhelminakanaal kon geloosd worden. Doch hier stuitte men op een — laten we zeggen — onoverkomelijke moeilijkheid, door de weigering van de Rijks» waterstaat om de kanalen voor dit doel te ges bruiken. In de vergadering van 5 Juli werd door den hoofdingenieur Bongaerts het afwaterings» plan neg eens nader toegelicht en in die ver» gadering werd dezen opdracht gegeven een voorloopig plan uit te werken met'bijbehoo» rende kostenbegrooting voor de meest nood» zakelijke werken ter verbetering van de af» watering als toelichting op 'n aanvraag voor subsidie en een voorstel voor de financies ring. Direct daarna heeft het dagelijksch bestuur het heele stroomgebied van de Aa ge» schouwd, om te zien welke kleinere werken terstond zouden kunnen ter hand genomen worden om de belanghebbenden bij een even» tueelen hoogen waterstand reeds nu ter wille te kunnen zijn. Inmiddels was een Commissie ingesteld door de Regcering en belast met een onder» zoek naar de mogelijkheid van een waterlos» sing der riviertjes op de scheepvaartkanalen, met de haar opgedragen taak bezig. Deze is ten slotte tot een bevredigend resultaat ges komen en in de laatst gehouden vergadering van het hoofdbestuur van het waterschap, dato 29 October 1923, kon worden meege» deeld, dat met de Rijkswaterstaat een over» eenkomst getroffen is, inzake den afvoer van het water. Toen dit eenmaal vast stond, kon» den de plannen veel eenvoudiger en heel wat minder kostbaar worden opgezet. Deze nu zijn door den heer Bongaerts uiteengezet in de laatst gehouden vergadering. Volgens deze voorloopige plannen zal een deel van het water van de Aa nabij sluis 9 op de Zuid»Willemsvaart geloosd worden. Hierdoor zal de waterstand tusschen ge» noemd punt en sluis 6 voor een goed deel kunnen beheerscht worden. Verder zal een afvoerkanaaltje gegraven moeten worden van den Landweerschen loop, nabij Erp, tot sluis 6 op de Donk, waardoor al het peelwa» ter dat door verschillende loopen en beeken wordt aangevoerd, kan afgeleid worden. Nog is ontworpen een breede bermsloot van af de Lieshoutsche vennen, eveneens in de richting van sluis 6. Aan de Zuid»WiIlemsvaart zelf zullen geen andere werkzaamheden verricht behoeven te worden, dan alleen het leggen van een paar spuiduikers. Het hoofdbestuur verklaarde zich unaniem ingenomen met deze plannen en besloot des ze te zenden naar den Heer Minister van Waterstaat ten einde zijne voorloopige goeds keuring en toezegging van finantieelen steun van Regeeringswege tc verkrijgen. Ook zou Z.Ex. den Minister van Water» staat worden aangedrongen zoo veel moges lijk spoed te betrachten, opdat verschillens de werken oog tijdens de heerschende werks loosheid konden tot stand gebracht worden. Daarom is ook het verzoek gericht om ad» hesie te betuigen met deze plannen aan de gemeenten binnen het 'waterschap gelegen, aan de Rijkscommissie voor werkverruiming en de organen voor arbeidsbemiddeling bin» nen dit ressort. Wij kunnen ons voorstellen, dat door de ingelanden van het waterschap de Aa, den strijd die binnen het stroomgebied van de Dommel met belangstelling gevolgd wordt en dat ook zij reeds met eenige huivering het eerste aanslagbiljet tegemoet zien. Toch meenen wij, dat die vrees wel cenigszins ons gegrond is. Er is nl. een groot onderscheid in den finantieelen opzet van beide water» schappen. Dat van de Dommel begon met een oude schuld van ± ƒ 400.000, terwijl dat van de Aa met een schoone lei voor den dag kan komen. Zijn wij goed ingelicht, dan zou de voor» loopige opzet, zooals die in de laatste ver» gadering is besproken, ongeveer 1 millioen kosten. Wordt hierin op de gebruikelijke wijze bijgedragen door het Rijk l / 2 en door de Provincie '/<, dan zou op het waterschap zelf ongeveer nog 2 l /i ton Komen te rusten. Het waterschap is ongeveer 40.000 HA. groot, zoodat de kostprijs ± ƒ 6,50 per H.A. zou bedragen. De omslag zal dan voor het dekken Van rente en aflossing, beheer en on» derhoud globaal berekend nog een heel eind beneden den gulden per H.A. blijven. Wan» zeer later de bemalingswerkcn nabij den Bosch tot stand zullen gebracht zijn, zal de aanslag wel iets hooger worden, maar dan zal de aanslag ook langs den meer billijken weg der klassificatie geheven worden. Voor men echter met deze grootere wer» ken een aanvang maakt, zal stellig het hoofd» bestuur de ingelanden wel eens laten mee» spreken. Want, al zijn de omstandigheden in dit waterschap heel veel beter dan in het naburige toch zal met de onverkwikkelijk» heden die daar zijn voorgevallen, hier het bestuur zijn voordeel doen. Wij gelooven dan ook niet, dat zich der» gelijke onaangenaamheden zullen voordoen cn wij meenen met gerustheid te mogen zeggen, dat alle ingelanden in volle vertrou» wen het moeilijke voorbereidende werk in handen van het hoofdbestuur kunnen laten. Wij twijfelen er zelfs niet aan, of de mees» te ingelanden zullen met graagte hun offer» tje brengen dat klein is — vooral als men het beziet in verhouding tot de groote voor» deelen, die het waterschap de Aa voor deze streken belooft te brengen. JAC HEEREN. --- FEUILLETON. CAPSTOLA. Naar het Engelsch van Gray Nick, door J. J. G. WAHLEN. 119XLII. VERDERE BEKENTENIS VAN KOLONEL LENOIR. Na de eerste ontstuimige uitstorting van blijde begroeting deelde Herbert die in de uniform van kolonel voor zijn verbaasden vriend stond, dezen mede dat hij, nu de veld» tocht geëindigd was Mexico had verlaten, nas dat kolonel Lenoir kort te voren rouwmoedig in zijne armen den geest had gegeven. — Uit je brieven had ik vernomen, dat ge hier waart en kennis gemaakt hebt met eene hoogst interessante zoogenaamde krankzinni» ge dame; daarom besloot ik, ging Herbert voort, je hier te bezoeken, niet alleen om jou te zien, maar hoofdzakelijk ook om die das me, van wie ik reeds zooveel en misschien meer weet, dan gij zelf. — Hoe, riep Traverse verwonderd, je zoudt dus weten, dat.... — Dat zij de moeder van Capitola is, viel de kolonel den jongen dokter in de rede, die Lenoir meer dan achttien jaren in het „Ver» borgen Huis" en hier in 't eenzame gesticht van mijnheer de St. Mery gevangen hield, dat men haar zonder den minsten grond voor krankzinnig deed doorgaan en dat men haar dwong de rol van spook te spelen. Doch ge» leid mij naar je kamer, Traverse, aldus on» derbrak de jonge kolonel zich zelvcn, daar zal ik je de bijzonderheden meededen. — Je schijnt inderdaad alles te weten, her» nam de dokter, terwijl hij zijn vriend den arm aanbood en hem naar zijne kamer voerde. — Maar hoe, voegde hij er bij, ben je dat alles te weten gekomen? — Door de bewuste papieren, welke kolo» nel Lenoir mij destijds in je bijzijn gaf en die ook voor jou hoogst belangrijke dingen be» vatten. Heb maar geduld.... binnen een kwartier zul je ze gelezen hebben. Toen beide vrienden op de kamer van den jongen dokter naast elkaar op de sofa zaten, haalde Herbert het omvangrijk pak te voors schijn, dat de bekentenissen van Gabriël Le» nair bevatte. Met bevende handen verbrak Traverse den omslag. Het eerst wat hem in 't oog sprong, was op de eerste bladzijde zijn eigen naam als opschrift van een hoofdstuk, waarin de kolonel het hemeltergend onrecht bekende, jegens Martha Rocke, de rechtmatige echtges noote van majoor Warfield gepleegd, en moeder en zoon in de rouwmoedigste bes woordingen om vergiffenis bad. De kolonel schilderde in levendige kleuren zijn hevige hartstocht, welke hij voor Martha Rocke gevoeld had, dan volgde een uitvoerige be» schrijving van dat nachtelijk tooneel, hetwelk nauwkeurig overeenstemde met de mededees Iingen, wetke onze lezers uit den mond van mistress Rocke vernomen hebben en zich nog wel zullen herinneren, toen zij haren pleegzoon Herbert met die noodlottige ge» beurtenis in kennis stelde. Kolonel Lenoir liet thans de deugdzame echtgenoote van den majoor vólle recht wedervaren en be» schuldigde zich zeiven van lage wraakzucht, die hem terughield, om destijds reeds zulks te doen, toen de majoor zijne onschuldige vrouw verstiet. Hij noemde zich in zijne be» kentenissen een eerlooze die in zijn gloeien» den, aan waanzin grenzenden hartstocht slechts daarop bedacht was geweest, na het mislukken.van zijn misdadige verwachtingen aan zijn passie althans deze voldoening te verschaffen, dat hij naliet eene verzoening der beide echtgenooten te bewerken, daar hunne hereeniging destijds zijn ijverzucht tot aan razernij zou hebben doen klimmen. Thans op zijn sterfbed beschuldigde hij zich voor God en de ménschen wegens zijn schande» lijk gedrag; hij erkende nu, hoe laag hij ge» handeld had, doch hoopte, dat majoor War» field niet zou nalaten aan de moeder vari zijn zoon volle gerechtigheid te doen wedervaren en beiden die plaats in zijn hart en in zijn huis in te ruimen welke hun toekwam. Traverse las deze bekentenis, welke twee bladzijden besloeg, met klimmende opgewon» derheid. Men zag, welk een geweldigen in» druk deze onthullingen op hem maakten, want bij sommige passages sprong hij op en liet door een luiden uitroep van verontwaars diging gissen, wat er in zijne ziel omging. — O, Herbert Herbert! riep hij, terwijl hij zijne handen met de papieren van den kolonel in zijn schoot liét vallen, zal ik ooit mijn vader kunnen vergeven? Arme, arme moeder, zóó uwe deugd te miskennen, u naar een bedriegelijken schijn tot zulk een treurig leven te veroordeelen gelijk gij hebt geleid, u met zulk eene hartvochtige wreeds beid te verstooten, omdat een ellendeling het waagde, zijn wellustig oog op uwe schoons heid te werpen! O, welk een hart van steen moet deze majoor Warfield, mijn vader, mijn bloedeigen vader, die mij niet eens kent, bes zitten? Ach Herbert, ik mag aan 't lijden mij» ner arme moeder niet denken, want dan stijs gen er gevoelens in mij op, gevoelens, die heel dicht aan haat en verachting grenzen je« gens dengene, dien ik toch als mijn vader eeren moet! — Traverse, hervatte Herbert, je hebt toch zooeven de bekentenis van kolonel Lenoir gelezen. Strekken ze niet eenigermate ter verontschuldiging voor je vader? Wees niet onrechtvaardig jegens hem, vergeet niet, dat hij in dit opzicht door dezen Lenoir bedros gen werd, en geloof mij, wanneer ik zeg, dat je vader door de scheiding van degenen, die hij oprecht beminde, niet minder leed dan je moeder zelve. Je ouders waren beide het slachtoffer van eene laagheid, zooals kolonel Lenoir zelf zijne handelwijze noemt cn het zou onrechtvaardig van je zijn, Tras verse, verbitterd te wezen op hem, die zons der twijfel op dit oogenblik brandt van ver» langen, om je met open armen, te ontvangen en aan zijn vaderhart te drukken. — Hoe dat? Draagt majoor Warfield reeds kennis van den inhoud dezer papieren? vroeg Traverse. — Ja! Ik zond hem een afschrift er van, voor zooverre ze hem betreffen. Het origineel meende ik in handen tc moeten houden, daar 't ons hier te pas kan komen, om de vrijheid van mistress Lenoir te bewerken. Ik denk, dat als wij mijnheer de St. Mery dit schrijs ven toonen, in zooverre het betrekking heeft op Capitola's moeder, hij dan ook niet lan» ger zal weigeren, ons zijn zoogenaamde on» geneeslijke patiente af te staan. Doch lees zelf, Traverse, je zult zien, dat Lenoir ook dit tweede offer zijner gewetenloosheid volle genoegdoening geeft, daar liij althans open» hartig zijn aan haar gepleegd onrecht bekent, en ook haar om vergiffenis vraagt. — Onrecht? Je bezigt zeer zachte woorden voor de snoodc misdaden, voor de verdors vene schandelijke handelingen van dezen ons mensch, riep Traverse, wiens gelaat van vers ontwaardiging gloeide. — Hij is dood, Traverse en je hebt hem op zijn sterfbed vergiffenis geschonken, vers maande Herbert. Strek uw toorn niet uit tot over 't graf, want hij stierf in oprechte boet» vaardigheid en met een levendig en oprecht berouw. Traverse zweeg en nam de papieren weer op, waarin hij verder eene volledige bekens tenis van den kolonel vond betreffende de ongehoorde wreedheid, welke hij beging Je» gens zijn schoonzuster mistress Eugène Les noir. (Wordt vervolgd). --- — Heb je een rijbewijs ? — Heb je een rijbewijs ? — Zeker, wil ik het even toonen? — Neen, ik had het willen zien als je het niet had. ( Excelsior) (Illustratie genomen uit 't geïllustreerde weekblad „LECTUUR VOOR ALLEN", Dit weekblad in groot form., 24 pagina's, bevat in ieder nummer een completen roman. Zie bestelbiljet op laatste pagina) --- Varia. Stout Pietje zonder gewetensknaging. „Mama, ik heb zoo'n spijt, 'k Heb appelen gegeten, Die 'k eerst gestolen had." Ma hoorde het verblijd. „Da's knaging van 't geweten. Zie, God bestraft je dat." „O, nee, Mama", sprak Pietje, 't Is knaging in mijn buikje, En in mijn broek, dat ruik je. En als U kijkt dan ziet je, Ja, kijk maar eens dan ziet U iets, Maar toch van mijn geweten niets!" <***• Onze luie Papa, „Waarom gaat toch alle dagen Pa naar zijn kantoren toe?" Kwam de kleine vent te vragen, „Wat verricht hij daar toch, Moe?" „Wel, Pa werkt daar voor ons eten, W' eten ied'ren dag daarvan, Vent, dat moest gij lang toch weten, Pa zorgt dat men eten kan." Was quatertemper:schraal naar voren Jantje sprak zijn VadeT aan: „Pa, dij heht on jouw kantoren, Gistren ook niet veel gedaan!" A. Sp. --- Sociale Wetgeving. Vragenbus. Vraag 1. — Mijn dochter is te Utrecht in behandeling geweest, alwaar werd geconsta» teerd, dat zij tuberculeus was; behoefde ech» ter voorloopig niet daar te blijven, doch moest zich ondeT behandeling stellen van den plaatselijken dokter. Deze behandelde haar 2 maal per week met uit Utrecht meege» bracht serum: op die dagen moest ze rustig blijven, en kon zij niet naar de fabriek gaan. Zoodra de dokter voldoende beterschap vindt, moet zij terug naar Utrecht tot onder» zoek. De behandeling te Utrecht geschied* de na gedane aanvrage kosteloos, doch de reiskosten en de nog te betalen onkosten zijn voor mij te zwaar. Kan mijn dochter niet door den Raad van Arbeid geholpen wor» den? Er is geregeld voor haar geplakt. P. Aarle. Antwoord: — U hebt tot heden m. i. met uw dochter den verkeerden weg bewandeld. Toen bleek, dat voor uw dochter specialiss tische behandeling noodig was, had u een aanvrage moeten indienen bij den Raad van Arbeid. Immers volgens art. 99 der Lnvalidis teitswet, isdc Raad van Arbeid, wanneer hij van oordeel is, dat er gevaar bestaat dat een verplichtsverzekerde blijvend invalide zal worden, en dat dit gevaar afgewend kan wors den door doelmatige behandeling of verple» ging, bevoegd de Rijksverzekeringsbank voor te stellen op haar kosten den verzekerde ge* nees» of heelkundige behandeling te doen verleenen, of hem in een inrichting te doen opnemen. U hebt klaarblijkelijk tot heden op uw eigen houtje gehandeld. — In dit geval kan de R. v. A. zich van de gemaakte onkosten niets aantrekken. Ik geef u nog in overweging een aanvrage in te zenden en dan zal zeer zes ker de Raad van Arbeid zoo mogelijk en zoo noodig uw dochter helpen. Fraag 2. — Iemand, op 3 Dec. 1919, 67 jaar oud, had toen een inkomen van meer dan /1200 en kon geen aanspraak maken op kostelooze ouderdomsrente. Thans heeft hij slechts ƒ 800 inkomen, n.1. intrest van zijn vermogen ad 20000 gld. Kan hij nu aanspraak maken op ouderdomspensioen? V. Helmond. Antwoord: — Om kostelooze ouderdomst rente te trekken voor het geval men op 3 Dec. 1919 reeds 65 jaar oud was, bestaan 2 wels standsgrenzen, n.1. geen aanslag van ƒ 1200 of meer in de Inkomstenbelasting en geen aanslag in de Vermogensbelasting. Van het eerste beletsel is hij thans bevrijd, maar heeft hij geen aanslag in de Vermogensbelasting? Zoo ja, dan moet hij van dien aanslag af zien te komen. Heeft hij geen aanslag, dan kan hij onmiddellijk zijn ouderdomsrente aan» vragen. Vraag 3. — Mijn man werd in Mei 1920 65 jaar. Daar er geregeld voor hem geplakt waren zegeltjes van 60 cent, kreeg hij toen ƒ 3 pensioen. Hij is onlangs overleden. Ik ben 63 jaar oud. Heb ik nu geen recht op wedu» wen ren te? Antwoord: — Zeker, u heb recht op een weduwensrente van ƒ 3,60 per week vanaf den sterfdag van uw man. Vraag 4. — Een persoon is in dienst eener coöperatieve vereeniging en verdient er on» geveer 800 gld. per jaar, doch buiten de coop. om nog meer dan 800 gld. Moet voor zoo iemand geplakt worden? F. te Veghel. Antwoord: — Is de man in loondienst der coöperatieve vereeniging, wat de Raad van Arbeid uitmaakt, dan moet er zeker