De Nederlandsche lange golf in gevaar. Intevnationale Radioconferentie zonder practisch resultaat uiteen. Onze 1875 meter-golf naar Roemenië. Uit het communiqué, dat de Union Inter» nationale de Radiodiffusion na afloop van haar bijeenkomst te Amsterdam, die onge» veer een week heeft geduurd, heeft uitge» geven, blijkt, dat de conferentie ten aanzien van het voornaamste vraagstuk, dat zij had op te lossen, als mislukt moet worden be» schouwd. Zij is er, zooals trouwens verwacht werd, niet in geslaagd, het probleem van de verdeeling der lange omroepgolven onder de Europeesche zenders op te lossen. Tot de landen, die in de eerste plaats van de thans ontstane situatie de dupe dreigen te worden, behoort Nederland, dat gevaar loopt binnen eenigen tijd zijn meest geschikte omroep» golf, de 1875 Meter »golf, niet meer te kun* nen gebruiken. Wij hadden hierover na afloop der con» ferentie een onderhoud met Ir. A. Dubois, voorzitter van het Comité van Omrocpver» eenigingen, bestaande uit K.R.O., V.A.R.A. N.C.R.V. en V.P.R.O. , die Nederland reeds langer dan tien jaren in de Union vertegen* woordigd en die tezamen met Dr.'B. v. d. Pol van de Philips' Fabrieken, die lid van de Technische Commissie is, de Neder» landsche delegatie vormde, terwijl voor de Nederlandsche Regeering als waarnemer aanwezig was de Hoofdingenieur»Directeur der Telegrafie, Ir. Boetje. De heer Dubois erkende, dat practisch ge» sproken de conferentie geen resultaat had bereikt. De situatie op het gebied der lange golven was ongewijzigd gebleven, zoodat men den regeeringen geen enkel bevredigend advies kon geven. Op het oogenblik ligt er nog slechts het plan van Luzern, dat echter door een achttal Europeesche landen niet is aanvaard, o.a. door Neder» land, Finland, Polen, Zweden en Turkije. Immers wordt volgens het plan van Luzern de thans door Nederland gebruikte 1875 Meter»golf toegewezen aan Roemenië. Legt Nederland zich hierbij neer, dan be» schikt het voor den omroep nog slechts over de 296«Metergolf. Weliswaar zou het dan niet uitgesloten zijn, dat Nederland in dit geval de beschikking zou kunnen krijgen over een tweede kortegolf, maar ieder die de bezwaren kent, die nog steeds aan de korte» golf»ontvangst zijn verbonden, zal het be» grijpelijk achten, dat de Nederlandsche Omroep geen afstand wenscht te doen van de eenige lange=golf waarover Hij beschikt. Er dreigt dus op 15 Januari a.s. als het plan van Luzern in werking treed een eigenaardige situatie in den aether te ontstaan. De landen die door het plan van Luzern een lange»golf toegewezen hebben gekregen, gaan met ingang van dien datum op de hun toegewezen golflengte zenden, terwijl de landen, die het plan van Luzern niet hebben aanvaard, en tot nog toe deze golflengte gebruikten op dezelfde golflengte blijven zenden. Aanvankelijk na 15 Januari a.s. zai Neder» land hiervan betrekkelijk weinig hinder ondervinden. De 1875 Meter»golf waarop Huizen en Hilversum om beurten zullen blijven zenden, is toegewezen aan Roemenië, dat voor deze golflengte nog geen zender ter beschikking heeft. Maar Roemenië heeft aangekondigd, dat thans met spoed met den bouw van het zendstation Brasov zal worden begonnen en dat men hoopt, binnen een of anderhalf jaar te kunnen beginnen met dc uitzendingen.... op 1875 M. Èn terwijl Nederland— dat nog wel uitsluitend na zes uur des avonds zendt m et 'n energie van 25 a 50 K.W. zal de zender van Brasov een sterkte hebben van ongeveer 150 K.W. Dit beteekent, dat de Roemeensche zender zelfs in Nederland zelf de ontvangst van den Nederlandschen lam gegolfzender onmogelijk zal maken! Heeft Nederland de moeilijkheden dus in het verschiet, bij andere landen zullen zij zich onmiddellijk na 15 Januari 1934 voor» doen. Frankrijk wenscht geen afstand te doen van zijn 1725 Meter»golf, die aan Fin» land is toegewezen en Finland heeft aange» kondigd, dat het station Lahti niettemin op 15 Januari a.s. op deze golf zal gaan zenden, ondanks het besluit van Luzern, waarbij deze golflengte is toegewezen aan Radio Paris. Zweden is voornemens eveneens te blijven zenden op een golflengte die aan een ander is toegewezen en zoo dreigt een chaos in den Europeeschen omroep te ontstaan, waartegenover de Union Inter» nationale de Radiodiffusion zich machteloos voelt. De regeeringen der landen, die elkaar op eenzelfde golflengte in den weg zitten, zul» len tenslotte wel genoodzaakt worden langs diplomatieken weg met elkaar tot overeen» stemming te komen. In Maart 1934 komt de Union Internatio» nale de Radiodiffusion wederom bijeen, dit» maal te Genève, om onder het oog te zien hoe de toestand zich na 15 Januari zal heb» ben ontwikkeld. Het is te hopen, dat het inzicht der belanghebbenden zal weten te voorkomen, dat een chaos in den aether de toch al op zoo velerlei gebied bedreigde internationale verstandhouding tusschen de Europeesche volkeren nog verder zal vertroebelen, terwijl Nederland en Roemenië naar gehoopt wordt, t.)t overeenstemming zullen weten te komen, alvorens het station Brasov gereed zal zijn om den Nederlandschen omroep op dc lange golf „weg te blazen". Tot slot laten we hier nog het communiqué volgen, hetwelk door de Union Internationale de Radiodiffusion is uitgegeven: De Union Internationale de Radiodiffusion, welke bijna alle Europeesche radioomroepvereenigingen omvat, heeft te Amsterdam een aantal bijeenkomsten gehouden onder voorzitterschap van vice-admiraal Sir Charles Carpendale (Groot-Brittannie) met de nieuwe vice-presidenten Baron van den Bosch (België), Cambellan Lercho (Denemarken) en dr. ir. Marcessie (Italië). Omroep verecnigingen ,en d.irectics der d feregratie en teloionie uit 24 landen waren vertegenwoordigd, o.a. de directies der P. T. T. van Algerie, Turkije en de U.S.S.R. In tegenwoordigheid van een vertegenwoordiger der beide belanghebbende organisaties heeft de Raad van de Union het rapport besproken, uitgebracht door de Oostenrijksche omroepvereeniging Ravag betreffende de uitzendingen, bestemd voor het buitenland. Naar aanleiding van een schrijven der Union aan de R.R.G. (Duitsche Omroepvereeniging) heeft deze zich bereid verklaard zich in directe verbinding te stellen met de Ravag. Een der voornaamste onderwerpen dezer bijeenkomsten was de bespreking omtrent de voorwaarden, waarop het voorstel van Luzern betreffende dc verdeeling van de Europeesche go/flengten op 15 Januari 1934 tot stand zou kunnen komen, daarbij rekening houdend, 'lat tot nu toe een of andere regeering zich hiermede niet vereenigen kan. Het is gebleken, dat de moeilijkheden practisch beperk/ blijven tot de lange golf, doch niettemin £al het mogelijk zijn een modus vivendi te treffen in afwachting, dat eenige staosteriien. tions, welke onder het Luzernplan vallen, in werking zullen zijn gesteld. De Ünion heeft in haar hoedanigheid van expert der regeeringen voor zoover betreft de technische vraagstukken, die den radioomroep raken, verschillende practische besluiten genomen, welke aan deze laatsten zullen worden medegedeeld, ten einde eventueel tot een schikking volgens het Luzernplan te kunnen geraken en daarbij het Europeesche omroepgebied met 15 Januari e.k. zoodanig te veranderen, dat daarbij een minimum stoornis voor de luisteraars ontstaat. Vervolgens heeft de Technische Commissie van de Union het onderzoek voortgezet omtrent nieuwe experimenten in verschillende landen, welke experimenten kunnen leiden tot verbeterde werking in het Europeesche omroepgebied en wel op de stabilisatie en de synchronisatie van de uitzending, de beperking van de indirecte uitstraling, verbetering der modulatie en zoo mogelijk uitzending met gebruikmaking van een zijband. De besprekingen hebben bewezen, dat reeds zeer belangrijke resultaten zijn bereikt in verschillende landen en dat de generalisatie reeds een groote verbetering in den bestaanden toestand heeft gebracht. --- Advertentie VELOS zijn niet duur f. 53. WASCHMACHINES vanaf fl.30,WRINGMACHINES vanaf fï. 13.­ --- Advertentie fflelfledevlandsche Jmdfiasta POOS 20 CT.-TUSE 35 EN~~6Ö~CT: I --- Binnenland. CRISISHEFFING OP SUIKER. Voor partijen grooter dan 250 K.G. Bij K. B. zijn thans de artikelen 9, 11 en 14 der Landbouwcrisiswet van toepassing verklaard op suiker. Onder suiker wordt hierbij verstaan alle bij vervaardiging binnenlands met accijns belaste suiker, met uitzondering van melasse en van niet uit al dan niet geïnverteerde suikeroplossingen bestaande stroop. Gedurende het tijdvak van 16 Oct. 1933 tot 1 Sept. 1934 is, ongeacht het bepaalde bij of krachtens de Suikerwet 1934, liet in voorraad hebben, vervoeren en invoeren van suiker in al dan niet verwerkten staat, voorzoover deze suiker in het vrije verkeer wordt gebracht, slechts toegestaan na betaling bij het in het vrije verkeer brengen van die suiker van een door den minister van Financiën telkens voor een door hem te bepalen tijdvak vast te stellen bedrag. Van de heffing zijn uitgesloten de voorraden suiker die per opslagplaats, met inbegrip van dc hoeveelheden, die daarheen onderweg zijn, niet grooter zijn dan 250 K.G. De accijnsverhoaging vastgesteld. De Minister van Economische Zaken heeft voor het tijdvak van 16 October t.c.m. 31 December 1933 het bedrag, bedoeld in art. 2 van het Crisis=suikerbesluit bepaald op 40 ten honderd van de hoofdsom van de ingevolgde de suikerwet geheven accijns op suiker. Goedkoope aardappelen voor werkloozen? Door het lid der Tweede Kamer mej. Meijer is aan den Minister van Sociale Zaken gevraagd of deze in verband met het feit, dat door dc laatste Regeeringsmaatregelen de prijs van de aardappelen in den détailhandel zóózeer is gestegen, dat het voor werkloozen met groote gezinnen zeer bezwaarlijk is dit volksvoedsel te koopen, bereid is te overwegen of niet voor de genoemde gezinnen aardappelen tegen lager prijs beschikbaar kunnen worden gesteld? BETEUGELING HUISINDUSTRIE. Instemming met het wetsontwerp. De Tweede Kamer heeft gisteren het wetsontwerp tot wettelijke regeling der huisindustrie in behandeling genomen. De heer AMELINK (A.R.) acht wettelijk ingrijpen noodzakelijk wegens de deloyale concurrentie der huisindustrie tegenover fabrieksbedrijven door lagere loonen en wegens de gevaren voor zedelijkheid en gezondheid. Mevrouw BAKKER-NORT (V.D.) betuigt haar volle instemming met het wetsontwerp. De heer HERMANS (R.K.) juicht het ontwerp toe. De huisarbeiders en -arbeidsters moeten worden beschermd in het algemeen belang en tegen zich zeiven. De heer KUPERS (S.D.) zegt, dat het lang heeft moeten duren, alvorens hier een wetsontwerp als dit kan worden behandeld. Er bestaan nog vele misstanden in de huisindustrie. De heer VERVOORN (P.B.) vindt, dat het ontwerp te ver gaat. De heer BAKKER (C.H.) zegt, dat de toepassing der minimumloonen zoo voorzichtig geschiedt, dat daartegen geen bezwaar kan, bestaan De heer VAN KEMPEN (Lib.) betwijfelt, of de misstanden zoo zijn, dat er loonzetting moet zijn. De Regecring verlichte de bedrijfslasten en moet ze in dezen tijd niet verzwaren. De heer WIJNKOOP (Comm.) vindt het wetsontwerp onvoldoende. Minister SLOTEMAKER DE BRUïNE acht het oogenblik om regelend op te treden in de huisindustrie zeer geschikt. De Regeering kan zich niet altijd houden buiten het loonvraagstuk. Bij de huisindustrie is hier voor de Overheid een taak. De heer KUPERS (S.D.) verdedigd een amendement op art. 4 om de kosten van het loonboekje ad 50 ct. niet te brengen ten laste van den arbeider doch van den werkgever. De MINISTER bestrijdt dit om redenen van praktijk. Het amendement wordt verworpen met 38 tegen 34 stemmen. (Sociaaldemocraten, vrijzinnig-democraten, communisten, Sneevliet (Rev.Soc.), Vervoorn, de Plattelanders en acfit Roomsch»Katholieken). De heer KUPERS (S.D.) verdedigt een amendement om de taak der huisarbeids» commissies (art. 5) uit te breiden. De heer VAN KEMPEN (Lib.) verdedigt een amendement om die taak in te krimpen. De MINISTER bestrijdt beide amendementen. De heer van KEMPEN trekt zijn amendement in. Het amendement-Kupers wordt aangenamen met 42 tegen 31 stemmen. Vóór stemden de sociaal-democraten, de vrijz. democraten, dc communisten, Sneevliet, Vervoorn en dc katholieken behalve- de heeren Kortenhorst, Van Voorst tot Voorst, Droesen en de voorzitter. De heer HERMANS (R.K.) verdedigt een amendement op art. 10 om rekening te doen houden met loonbepalingen van de in het betreffende bedrijf geldende collectieve arbeidsovereenkomst. Dc minister neemt het over. Het wetsontwerp wordt aangenomen met aanteekening, dat Mr. Vervoorn tegen is. WET BAKKERSARBEID. Wijziging door de Tweede Kamer aanvaard. Het wetsontwerp betreffende den bakkersarbeid, waardoor het aanvangsuur van bakkerijen met minder dan 6 gezellen ook van 6 tot 5 uur wordt vervroegd, is door de Tweede Kamer aangenomen met 52 tegen 21 stemmen (tegen de sociaal-democratcn, de communisten en de heer Sneevliet). HULP AAN DEN MIDDENSTAND. Wetsontwerp in voorbereiding betreffende afbetalingsstelsel en crediethulp. WIJZIGING DER WINKELSLUITINGSWET ÏN AANTOCHT. Woensdag hield de Middenstandsraad onder presidium van Mr. A. I. M. J. Baron van Wijnbergen zijn 155ste vergadering, welke een bijzonder karakter droeg, door» dat zij grootendeels werd bijgewoond door Mr. T. J. Verschuur, minister van Eco» nomische Zaken. Met instemming van den Raad gewaag» de de voorzitter met erkentelijkheid van hetgeen reeds eer door dezen bewindsman in het belang van den middenstand tot stand was gebracht. Spr. wees in dit ver» band op de werkzaamheid van den mid» denstandsdienst ten departemente als ook op de oprichting van het Economisch In» stituut voor den Middenstand. Vervolgens kwamen ingevolge het ver» zoek van den minister, die den wensch kenbaar had gemaakt, inzake de desiderata op het gebied van den middenstand mon» deling met den Raad van gedachten te wis» selen, verschillende actueele vraagstukken aan de orde. Met betrekking tot de wettelijke rege» ling van het afbetalingsstelsel kon worden geconstateerd, dat de regeering bereids in deze richting diligent is; hetzelfde geldt van het vraagstuk der crediethulp voor door de crisis getroffen middenstandsbe» drijven, waarover inmiddels door den Raad schriftelijk advies is uitgebracht. Voor beide onderwerpen is een wetsontwerp in voorbereiding. Inzake de winkelsluitingswet deelde da minister mede, dat een wijzigings»ontwerp kan worden tegemoet gezien, hierop neer» komende, dat van een principieel© wijzi» ging geen sprake is, doch wel uitsluitend voor den duur der crisis, voor zoover de noodzakelijkheid daarvan blijkt, voor be» paalde branches in beperkte mate op Zon» dag meer verkoopgelegenheid zal wordeni gegeven. Voorts zal ook met de belangen der Joodsche winkeliers rekening worden gehouden. Automaten en Cadeaustelsel. Nu blijkens mededeeling van den voor» zitter de landelijke organisaties van den Middenstand inzake den verkoop door middel van automaten over eenige punten, welke voor wettelijke regeling in aanmer» king komen, tot algeheele overeenstem» ming zijn gekomen, zegde de Minister toe een dergelijke regeling te zullen bevorderen. Het denkbeeld eener wettelijke regeling van het cadeaustelsel heeft voorzoover daarvoor een inderdaad bevredigende op» lossing kan worden gevonden aanvankelijk de sympathie van den Minister, die intus» echen het advies van den Nijverheidsraad wenscht af te wachten. Overigens kwam nog ter sprake de wenschelijkheid eener wettelijke regeling inzake uitverkoopen, waaromtrent het Eco» nomisch Instituut voor den Middenstand het noodige feitenmateriaal bijeen zal brengen. De Minister verklaarde zich bereid, ook aan dit punt zijn volle aandacht te wijden. Van de wenschen van belanghebbenden inzake een verbod van verkoop van tabaks» fabrikaten beneden banderolleprijs en bei» perking van het aantal tabaksvergunningen! bleek dc Minister op de hoogte te zijn; overleg over deze punten met den Minister van Financiën is reeds begonnen. De Mid» denstandsraad besloot overigens daarover alsnog schriftelijk van advies te dienen. Tenslotte werd uit het midden van den Raad gewezen op de bezwaren, welke het bakkersbedrijf in sommige grensgemeen» ten van den invoer van brood uit België ondervindt, terwijl tevens de wenschelijk» heid ter sprake kwam om tot de mogelijk» heid eener snelle gerechtelijke inning van kleine vorderingen te geraken. --- 12) FEUILLETON HET CIGARETTEN MAAKSTERTJE. Door F. MARION CRAWFO'DVertaald door Mr. M. A. Kfitser. (Nadruk verboden.) „Ik zie niet in, wat, tenzij we tegen de muren konden opklimmen. Maar ik ben gesn hagedis, zie je." „We zouden kunnen roepen. Misschien hooren ze onze stemmen als we samen roep- n > stelde Vjera voor, achteruitgaande naar het midde 1 van dc straat en opkijkend naar de vensters van d derde verdieping. „Herr Fischelowitz!", riep J me t een schril, zwak stemmetje, dat geen enkele e^ 0 scheen te vinden in de stille lucht. , , „Herr Fischelowitz, F^helowitz, rischelowitz!' brulde de Kozak, het idee / crne mend en zeer effectief uitvoerend. Zijn luide st^' sc herp en hoog, deed de ruiten bijna trillen „ „Dat móet wel iema'* , hoorcn • verklaarde hij voldaan en schraapte zijn ecl ™or een tweede Poging. Inderdaad, er ware , versc heidene menschen, die het hoorden, en bij de e, ite herhaling van den kreet werden twee of drie v< s , ters ni ->' di S opgeschoven. Uit de eerste etage keek e' hoofd met een witte slaapmuts. „Wat moet je hi rnidden in dcn "acht?", vroeg de eigenaar van de spprouts, woes t. Ik moet Herr 'sehelowitz hebben, die in dit huis woont", antwoor de T1 ^ oza ^ 1 heslist. „Woon je hier * Ben J e buitengesloten? „Neen, we w iei ^ en kel.... Loop dai n* r de hel!", brulde de vertoornde Duitscher en sbeg! 16 ' een hons het venster weer dicht. Een tevreden ^eg/" 1 verschillende richtingen werd gevolgd dor dichtgooien van andere ramen en weldra was alles weer stil. „Ik vrees, dat ze aan den achterkant van het huis slapen", zei Vjera, die eindelijk de hoop opgaf. „Daar ben ik ook bang voor", antwoordde Johan Schmidt, in het trotsche bewustzijn dat het geluid, dat hij gemaakt had, zelfs de schoone Slaapster zou hebben gewekt. Hoofdstuk VIL „Het beste zal zijn, dat ik je thuisbreng", zei Schmidt vriendelijk, nadat de laatste poging mislukt was. Vjera scheen verlamd door de teleurstelling. Zij ging terug naar de deur van het huis en stak de hand uit, alsof ze nog eens wilde aanbellen; maar toen, beseffend hoe nutteloos dit zou zijn, liet ze de armen slap neerzinken cn leunde verslagen tegen den muur, in een houding, die haar wanhoop duidelijk verried. „Komaan, Vjera", zei de Kozak bemoedigend, „zoo erg is het nu niet. Op dit uur slaapt de Graaf allang en droomt van zijn fortuin, weet je, zoodat het wreed zou zijn hem te wekken. Morgenvroeg gaan we allemaal met Fischelowitz mee om hem te bevrijden en het zal hem heusch geen kwaad gedaan hebben." „Ik vrees van wel — heel veel kwaad", zei Vjera. „Morgen is het Woensdag en als hij daar wakker wordt — o, daar durf ik niet aan denken. Het zal hem heelemaal, heelemaal stapelgek maken. Kunnen we niets meer beproeven? — niets?" „Me dunkt, dat we ons best hebben gedaan om deze hcele wijk wakker te krijgen en toch slaapt Fischelowitz nog. Niemand anders kan ons helpen — en dus —" hij zweeg, de rest sprak wel vanzelf. „Ja, dat zal wel", zei Vjera spijtig. „Laten we dan maar gaan." Ze keerde zich om en wandelde weg met haar onhoorbare schreden. Schmidt bleef aan haar zijde. Een tijdje zwegen beide. De straten waren verlaten, warm en stil. „Denk je, dat cr in 't verhaal van den Graaf een grond van waarheid schuilt?", vroeg de Kozak eindelijk. „Ik weet het niet", antwoordde Vjera hoofdschuddend. „Ik weet niet, wat ik er van denken moet", vervolgde ze na een tijdje. „Hij doet ons allemaal hetzelfde verhaal, en spreekt over de brieven, die hij krijgt, maar hij laat cr ons nooit een zien. Ik vrees....." ze zweeg met een zucht. „Dit wil ik je wel zeggen", zei haar metgezel. „De man is doodeerlijk, eerlijk als het heerlijke zonlicht in de heuvels, waar er geen huizen zijn om het te verduisteren en schaduwen te werpen." „Hij is een engel van goedheid en vriendelijkheid", zei Vjera zacht. „Dat weet ik wel. Helpt hij niet altijd iedereen terwijl hij zelf gebrek lijdt? Wat ik bedoel is dit. Iemand, zoo goed en eerlijk als hij kan niet zóó gek geworden zijn enkel over een inbeeldsel — over een zelfverzonnen leugen, om het ronduit te zeggen. Wat er achter zijn verhaal schuilt, kan ik niet zeggen, maar ik weet zeker dat er een grond van waarheid achter heeft gezeten. Het mag lang geleden zijn, maar er is eens een tijd geweest dat hij eenige reden had om aan te nemen dat hij het geld en de titels zou krijgen, waarover hij het iederen Dinsdagavond heeft." „Denk je dat heusch?", vroeg Vjera gretig. Zoo had ze de zaak nooit beredeneerd. „Ik ben er vast van overtuigd Ik weet niets van krankzinnigen af, maar ik ben er zeker van, dat geen oprecht mensch ooit een verhaaltje uit zijn duim zoog en toen gek werd omdat het geen waarheid werd." „Maar hebt u, u, die zooveel gereisd hebt, Herr Schmidt dien naam ooit eerder gehoord? Hebt u wel eens van zoo'n familie gehoord?" „Ik heb een slecht geheugen voor namen, maar ik geloof het wel. Ik weet het niet zeker. Maar dat doet er niet toe, het is in ieder geval een goede Russische naam, en een adelijke naam, zou ik zeggen. Natuurlijk wil ik enkel zeggen, dat — dat je niet moet denken omdat ik" — stamelde de onhandige man, „je moet niet denken, dat je een heusche gravin zult worden, snap je". „Ik", lachte Vjera, met een hysterischen zenuwlach, die de Kozak voor echt hield. „Dat wou ik alleen maar zeggen", vervolgde hij op verlichten toon, alsof hij zijn plicht had gedaan door het meisje voor een mogelijke teleurstelling te be» hoeden. „Het kan natuurlijk waar zijn — en ik ben er zeker van dat het vroeger waar was, of althans iets dergelijks, maar ik geloof niet, dat hij na al dien tijd nog eenige kans heeft om alles terug te winnen". „Ik weet niet wat ik gelooven moet — in beide ge» vallen. Als het allemaal een oude, lang vergeten ge» schiedenis is, waarin hij nog steeds gelooft — wel, dan is hij krankzinnig. Is het niet verschrikkelijk om aan te zien? De heele week zoo kalm en verstandig en dan, op Dinsdagavond, zijn afscheidsrede tegen ons allemaal — eiken Dinsdag — en zijn teleurstelling den volgenden dag, en dan begint weer een nieuwe week zonder dat hij zich iets herinnert van het geval! Het breekt mij het hart, Herr Schmidt!" „Ja, arme Vjera, dat is je aan te zien". „En toch — en toch — ik weet het niet. Ik geloof, dat als het een keer werkelijk uitkwam, mijn hart hee* lemaal zou breken, want dan zou hij weggaan en ik zou hem nooit terugzien". Ze was zoo gewend aan den dagelijkschen omgang me t den man aan haar zijde, kende zijn goede hart en voelde zijn belangstelling, dat het geen wonder was, dat het arme kind er toe kwam hem haar hart uit te storten. Als het leven zijn gewonen gang was gegaan, ongestoord door invloeden van buiten, zou ze de be» kentenis, die nu zoo vlot over hare lippen kwam, niet zoo gauw hebben gedaan. Maar ze was overstuur door de gebeurtenissen van dien avond en haar groote be» zorgdheid voor de veiligheeid van den Graaf. Ze hoorde zichzelf spreken voor ze wist dat ze iets ging zeggen. (Wordt vervolgd.) ---