Regen. Het valt De Bilt niet altijd méé met haar voorspelling van regenbuien. Een paar weken geleden vertelde ze lederen dag, dat we overvallen zouden worden door hemelwater, maar iederen dag bleven we allemaal kurkdroog. Later héb ik ergens een artikel gezien, dat haarfijn uitlegde, hoe De Bilt het toch wel bij het rechte eind had. Je moest ieder woord van de diplomatiek gestelde weeraankondigingen maar proeven, dan werd je dat duidelijk. Nu, ik buig graag mijn hoofd voor de diplomatie Maar erg practisch dunkt me die toch niet. Het is daartegenover een vreugde te kunnen vaststellen, dat er één regenbul in het jaar met bijna volkomen zekerheid kan worden voorspeld. Het is intusschen een eigenaardige regenbui. Ze stort zich wel over het heele land uit, doch niet iedereen krijgt er verfrissching van. Daar worden bepaalde personen voor uitgezocht. Het gevolg van hun begunstiging is, dat ze voortaan met een versierd knoopsgat over de wereld mogen wandelen. Wie dat niet mag, kijkt daar ietwat spottend naar en maakt er hatelijke grapjes bij. Ik moet bekennen, dat ik het ook dikwijls gedaan heb. De verleiding is te groot. En nu er weer een regiment gedecoreerden over de krantenkolommen trekt, kan ik niet garandeeren, dat mijn saluut aan hen voor honderd procent welgemeend is. Maar toch zou ik het schouwspel van die jaarlijksche regenbui niet graag missen. Al was het alleen maar, omdat die met zulk een heerlijke trefzekerheid te voorspellen is. NOORDERLING. --- De doode Koningin bij haar volk terug. Droevige intocht te Brussel. Doodsche stilte in de straten. rrUSSEL , 30 Aug. (A.N.P.): Vanochtend »as de Belgische hoofdstad in droevige pachting van de aankomst van den i n , die het stoffelijk overschot van ppingin Astrid uit Zwitserland naar ppissel bracht. Reeds lang voor de aanwinst van den trein had zich een dui^dicoppige menigte bij het station van !,et Kon. Paleis en langs de straten, 'waar stoet zou doortrekken, opgesteld. De was afgezet door gendarmen en militairen, terwijl bij het paleis een peleton «as opgesteld met de bajonet op het geweer. Op het Noorderstation waren tal van officieele personen aanwezig, o.w. burgemeester Max van Brussel, de voorzitters v3 n Senaat en Kamer en de leden der regeering. Te 8.40 uur reed de trein uit Zwitserland binnen. Koning Leopold had den trein reeds op het Leopold-station verlaten en was onmiddellijk per auto naar het paleis gereden. Toen de trein stilstond werd de wagon, waarin zich het stoffelijk overschot bevond, geopend, terwijl onder doodsche stilte de kist op de lijkauto werd geplaatst, die voor het station stond. Het was een ontroerend oogenblik, toen de baar van blank hout en bedekt met een eenvoudig zwart kleed, waarop eenige wilde rozen waren neergelegd, zichtbaar werd. Op het plein voor het station ontblootte de menigte het hoofd en de militairen presenteerden het geweer. Velen konden hun ontroering niet bedwingen. De lijkauto, begeleid door een escadron derde cavalerie, een afdeeling derde artillerie en een afdeeling derde infanterie, begaf zich vervolgens van het Noorder station naar het Kon. paleis. Overal in de straten, die werden gepasseerd, hing de vlag halfstok. Overal ontblootte de menigte het hoofd. In een hofrijtuig bevonden zich de minister-president van Zeeland en vier andere ministers, die Hen koning tot Aarlen waren tegemoet gereisd. Nadat de auto aan het Kon. paleis was gearriveerd werd het stoffelijk overschot plechtig opgebaard. De journalisten uit binnen- en buitenland mochten als eersten de Koningin de laatste eer bewijzen. Onder volkomen stilte defileerden zij langs de baar. De koningin-weduwe Elisabeth en prinses Marie José van Italië zullen Zondag te Brussel aankomen. DE KONING BEGROET ZIJN OVERLEDEN GEMALIN — Dinsdag a.s. de begrafenis. BRUSSEL, 30 Aug. (A.N.P.): Koning Leopold was met baron Capelle, zooals ree< 3s gemeld, op het station Lepold uit ten trein gestapt, waarmede het stoffelijk overschot van zijn beminde gemalin M Zwitserland werd overgebracht. Toen te rouwstoet, welke aan de Noordstatie was aangekomen, langs de haag militairen Va n de infanterieregimenten uit de garnizoenen Mechelen en Namen, die een ^rehaag langs den weg hadden gevormd, het koninklijk paleis aankwam, stonten op het bordes ter begroeting de ^ning en verschillende hoogwaardigheids«Meeders, onder wie de Aartsbisschop Ta n Mechelen, Z. Em. Kardinaal van Roey, de geestelijkheid van de St. Gudule, leden van het militaire en civiele huis van den Koning, de voorzitter van de Kamer, minister-president Van Zeeland aan het hoofd van de leden der regeering, de gezant van Zweden en de meeste leden van het corps diplomatique, onder wie de gezant der Nederlanden Jhr. Mr. Tjerda van Starkenborch Stachhouwer. De lijkbaar werd bijgezet in de zaal „du Penseur", welke in een chapelle ardente was herschapen. De lijkkist werd versierd met een groot kruis en omringd door zes groote kandelabres. Rechts en links werden witte rozen en daliah's neergelegd. Generaals betrokken de eerewacht. Het stoffelijk overschot van koningin Astrid is te Luzern gebalsemd. De koning verlangde het nog eenmaal te zien en den autoriteiten werd verzocht de zaal eenige oogenblikken te verlaten teneinde den koning met het lijk van zijn geliefde gemalin alleen te laten. Buiten stond, een dichte menigte met spanning te wachten op het oogenblik dat men zou toestaan te defileeren langs het stoffelijk overschot van de geliefde vorstin, doch in het begin van den middag was nog geen vergunning gegeven voor toelating tot het paleis. Hedenochtend zijn de leden der regeering opnieuw bijeengekomen om verschillende kwesties te regelen, welke in verband staan met de begrafenisplechtigheid. De acte van overlijden wordt vanmiddag opgemaakt. De overlijdensacte, welke de Zwitsersche autoriteiten hebben afgegeven is overhandigd aan den minister van Justitie. ; i De ministers hebben in overleg met Koning Leopold de begrafenis definitief bepaald op a.s. Dinsdag 3 Sept. DE AUTO TE KuSZNACHT GEBORGEN. _ Een kruis op de plaats der ramp opgericht. KüSZNACHT, 30 Aug. (A.N.P.): Voor de berging van de auto, waarmede het vreeselijke ongeluk heeft plaats gehad, dat koningin Astrid het leven heeft gekost, is een vrachtauto gerequireerd. Aan den wagen werden kettingen vastgemaakt, waarna hij door een schip naar een aanlegplaats werd gesleept. De wagen is zwaar beschadigd. Terwijl de radiator minder schade heeft opgeloopen, is de stuurstang verbogen en de rechterkant van de auto geheel vernield. Vanmorgen heeft het gemeentebestuur van Küsznacht op de plaats van de ramp een kruis opgericht, waarbij een vertegenwoordiger van de regeering van het kanton Schwitz een krans heeft neergelegd. HERDERLIJK SCHRIJVEN VAN KARDINAAL VAN ROEY. — Kerkelijke gebeden voorgeschreven. Z. Em. Kardinaal van Roey, Aartsbisschop van Mechelen heeft het volgende herderlijk schrijven uitgegeven aan geestelijkheid en geloovigen, welke a.s. Zondag in de kerken zal worden voorgelezen: Een vreeselijk ongeluk heeft Z. M. den Koning, de Koninklijke Familie en België getroffen. Onze minzame Vorstin H. M. Koningin Astrid werd ons schielijk dezen morgen, door een auto-ongeval, bij Luzerne in Zwitserland, ontrukt. Na den verschrikkelijken slag, die de dood van Koning Albert ons toebracht, vervult deze nieuwe en zoo spoedig daarop volgende beproeving ons met verslagenheid. Menschelijkerwijze gesproken, waren wij zeker dat onze geliefde Koningin een lange en zonnige toekomst tegemoet ging, aan de zijde van den Koning, tot het grootste welzijn van het Vaderland. En plots wordt die hoop in haar knop weggemaaid, een onafmeetbare leemte teweeg brengend, en in al de harten een verdriet en eene droefheid veroorzakend die wij met geen woorden kunnen uitdrukken. Hier mag met den Apostel herhaald worden: „Wat zijn Gods raadsbesluiten onverstaanbaar, en zijn inzichten ondoordringbaar!" (Rom. XI 33) „Hetzij wij leven, hetzij wij sterven, wij hooren den Heer toe". (Rom. XIV. 8). Dit plotselinge afsterven stort een volmaakt familiegeluk ineen. Wie zal niet in de droefheid deelen van onzen jongen Vorst, die een voorbeeldige echtgenoote beweent; wie zal geen medelijden gevoelen voor de Koninklijke kinden, voortaan beroofd van de liefdezorgen eener teedere en waakzame moeder? Mogen de gevoelens van eerbiedige an eensgezinde deelneming, mogen vooral de vurige gebeden van al onze geloovigen de smart van den Koning eenigszins verzachten en Hem in den tegenspoed ondersteunen. Gij zult, zeer beminde broeders, in het diepste van uw hart het onuitwischbaar aandenken bewaren van Haar, die, gedurende de negen jaren welke zij in België heeft doorgebracht en vooral sinds haar troonbestijging zoo voorkomend heeft getoond voor allen, die gelukkig was goed te kunnen doen en die den nood onder al zijn vormen trachtte te lenigen: een gevoelen van intensie liefde had haar nog slechts enkele maanden geleden, de stichting doen opvatten van het „Werk der Koningin" dat reeds zooveel diensten heeft bewezen aan de ongelukkige slachtoffers der huidige crisis. Wij twijfelen er niet aan dat de goede God die werken van barmhartigheid zal beloonen welke zij, die zich zoo rechtzinnig aan Hem had geschonken in de volheid van het katholiek geloof, met zulk een edel hart gericht heeft. Echter, om de fouten uit te wisschen die zij uit menschelijke zwakheid zou kunnen bedreven hebben, vragen wij U met nadruk haar in uwe gebeden, in uw Communiën en uw heilige Misoffers en andere vrome handelingen te gedenken. Met een onbegrensd betrouwen zullen onze smeekingen ten hemel opstijgen voor de duurluchtige Vorstin bij den Heer. Om die redenen bevelen wij 't volgende: 1. De doodklok zal geluid worden in alle kerken iederen dag te 7 uur 's avonds gedurende een half uur tot den dag der begrafenis. Den dag van den lijkdienst zal men luiden van 12 uur tot half-een. 2. op den eersten vrijen dag zal er in al de kerken van ons bisdom een plechtige dienst tot lafenis der ziel van wijlen H. M. Astrid, Koningin der Belgen, plaats hebben. Deze dienst zal den Zondag te voren aan de geloovigen aangekondigd worden. De Burgerlijke en Militaire Overheden zullen worden verzocht dezen dienst bij te wonen in de voornaamste kerk der plaats. 3. Wij verzoeken alle priesters een H. Mis te lezen of het Officie der Dooden te bidden voor de Doorluchtige overledene, en hare nagedachtenis in het H. Sacrificie dikwijls te herdenken. 4. De kloostergemeenten zetten wij insgelijks aan eene Mis te doen opdragen en eene Algemeene Communie tot hetzelfde inzicht te doen. NEDERLAND ROUWT MEE. — Parades afgelast. De minister van Defensie heeft bepaald, dat in verband met het overlijden van Koningin Astrid van België de parade, welke heden te Den Haag ter gelegenheid van den verjaardag van Koningin Wilhelmina zou worden gehouden, niet zal doorgaan. Ook de parade van de Koninklijke Marine te Den Helder is afgelast. Minister Deckers niet naar Boxtel. In verband met het overlijden van Koningin Astrid zal de minister van Defensie Mr. Dr. L. N. Deckers den landdag van den Bijzonderen Vrijwilligen Landstorm, die vandaag te Boxtel gehouden wordt, niet bijwonen. DEN HAAG, 30 Aug.: De Belgische gezant, de heer Charles Maskens, die zijn vacantie in Frankrijk doorbrengt, zal hedenavond in Den Haag terugkeeren in verband met het overlijden van koningin Astrid. Zoowel aan de bureaux van het gezantschap aan het Nassauplein als ten huize van den heer Maskens bleef ook heden de stroom van bezoekers voortduren, welke den tijdelijken zaakgelastigde persoonlijk hun deelneming wenschten te betuigen of hun handteekening in de rouwregisters te zetten. O.m. bracht de minister van Defensie Dr. Deckers hedenochtend den zaakgelastigde een kort bezoek van rouwbeklag. Tallooze telegrammen, brieven en kaartjes zijn voorts aan de legatie ontvangen. Deelneming van Koningin Wilhelmina. De opperkamerheer van H. M. de Koningin Mr. J. W. baron van Lynden heeft Vrijdagmiddag den tijdelijken Belgischen zaakgelastigde de deelneming van de koningin betuigd met het overlijden van Koningin Astrid. De opperkamerheer van H. M. de Koningin Mr. W. J. baron van Lynden heeft gistermiddag ook een bezoek van rouwbeklag afgelegd aan de Zweedsche legatie om de deelneming van de Koningin te betuigen met het overlijden van koningin Astrid. Telegram van Roosevelt. Het bericht omtrent den tragischen dood van koningin Astrid heeft ook in officieele kringen te Washington groote ontsteltenis gewekt. President Roosevelt heeft onmiddellijk een telegram gezonden aan koning Leopold, waarin hij zegt, dat het volk der Vereenigde Staten het leed van het Belgische volk zal deelen in het verlies van een koningin, die zoo gracielijk de idealen van België verpersoonlijkte. Een huiselijk tafereeltje. --- 34 FEUILLETON HUUG'S OPTIMISME. Oorspronkelijke Nederlandsche roman door BERNARD HANSON. Huug zat met zijn hoofd in zijn handen naast Kwak en dacht na. Plotseling hoorde hij zachtjes naast zich lachen. — Luister, Ugo, dan zal ik je het een en ander verklaren. Hier in Martinia zijn ze er niet aan gewend een president langer dan vier jaren te hebben. De president heeft eigenlijk een dictatoriale macht. Het gevolg is, dat elk misverstand, elke fout ook alleen op zijn rekening geboekt wordt. Wat is het gevolg? Aangezien van de honderd menschen er zich negentig niet absoluut gelukkig voelen en van die negentig er tachtig grif gelooven, dat dat feit altijd de schuld van anderen is, zullen er van de honderd menschen altijd tachtig zijn, die, met wélken president dan ook, niet tevreden zijn. Dat geldt voor mijn schoonvader, zooals het voor eenieder gegolden heeft, snap je? Nou kan mijn schoonvader natuurlijk een verkiezing ten zijnen gunste forceeren, maar dan maakt hij zich bij een groot deel van het denkende Publiek onbemind, en trouwens, het ligt hem ook niet. Ergo: De Vega moet weg. Maar wie komt er nu voor hem in de plaats? Van de tachtig procent ontevredenen, zijn er op dit oogenblik minstens zeventig procent, die inzien, dat De Vega's koers de Juiste is. De koers is goed, maar De Vega deugt niet. Snap je? Wat hebben schoonpa en ik dus bedacht? Ik stel me candidaat. Ik heb nooit iets gedaan en daarom heb ik nooit fouten begaan. Ik bezit de smetteloosheid der luiheid. Verder echter ben ik familie van De Vega. Ergo: De Vega's koers zal voortgezet worden. Maar, ik ben ook jonger, en dat wil zeggen, dat De Vega's koers met meer kracht voortgezet zal worden. Allemaal nonsens, dat geef ik toe, maar wat doet dat ter zake? Ik zal naar Lasierra gaan, zal president je spelen, en er zal niets gebeuren of schoonpa zal het vooraf met mij besproken hebben. Het werk van mijn schoonvader gaat vier jaren verder tot heil van Martinia. Het volk krijgt zijn zin, mijn schoonvader krijgt zijn zin, ik krijg mijn zin, is er idealer oplossing denkbaar? — Alles goed en wel, maar merken ze den truc niet? — Nee. Want ik zal met manifesten, pamfletten, reclame, propaganda mijn schoonvader bestrijden en mijn schoonvader zal hetzelfde met mij doen. Zouden ze toch nog verdenking hebben, dan kom ik zelfs wegens presidentsbeleediging in de gevangenis, snap je? — Da's boerenbedrog. — Nee, dat is geen boerenbedrog. Ook kinderen en dieren moet je soms met slimmigheidjes er toe brengen het een en ander te doen of in te nemen, waar ze niet van houden. Huug zweeg. Er was niets tegen te zeggen. Hij dacht na, en hoe langer hij nadacht hoe grooter zijn bewondering voor De Vega werd en zijn verwondering over dezen indolenten gitaartokkelaar. Nee, hij, Huug, raakte nooit uitgeleerd. Dat merkte hij nou. Het ging alles precies, zooals Kwak voorspeld had. Het was de meest geraffineerde truc, die Huug ooit meegemaakt had. Het was Machiavelli in de practijk, maar dan zonder de scherpte en de immoraliteit. Niet zoodra was de lijst officieel bekend gemaakt, of het land werd overstroomd met pamfletten, papieren, boekjes, plakaten, waarop precies beschreven stond, w&t Escamillo De Vega alles voor zijn land gedaan had, en waarin de bevolking uitgenoodigd werd zijn „koers" ook verder te steunen. Er stond NIET hèm verder te steunen, er stond zijn koers. zijn koers. Eenige weken lang werd geheel Martinia op deze wijze bewerkt. De eenigen, die er tegenwerkten waren de zes andere candidaten. Kwak zweeg. Maar aangezien De Vega over vliegtuigen, radio en andere machtige middelen beschikte, viel de propaganda zijner tegenstanders wel zeer poover uit. Toen, na een maand ongeveer, werd het land plotseling van een andere zijde bewerkt. Door Kwak. Weer regende het prospecti, weer schreeuwden de plakaten in de groote steden, weer werden er vergaderingen belegd. Ja, steunt den „koers" van den president maar niet hem zelf. President Escamillo De Vega heeft een nieuw tijdperk ingeluid, maar is hij ook de man zijn volk verder in dat nieuwe tijdperk in te voeren? Waar blijft de reorganisatie van de Universiteit. (Hoera van de studenten) Waar blijft een actieve handelspolitiek? (Hoera in Lapuerta) Waar blijft de aanleg van nieuwe spoorwegen? (Hoera in San Antonio de las Pampas). Waar blijft de belastingverlaging bij eenige groepen der bevolking? (Hoera in Rio de Mayo bij de plantagebezitters) Waar blijft dat alles? Wordt er wel ooit iets bereikt als men in dit tempo doorgaat? Kiest Huelga junior, de man die precies weet wat De Vega gedaan heeft en daarom ook precies weet, wat het volk nog mankeert. De Vega's „partij" antwoordde, spotte een beetje met dien melkmuil Huelga, raadde tot voorzichtigheid en kalmte aan. Huelga antwoordde, spotte fel met De Vega, sprak over kracht, vooruitgang, opheffing van den kleinsten enzoovoort. De verkiezingsstrijd woedde, maar wie goed op lette, merkte, dat hij eigenlijk alleen tusschen De Vega en Kwak woedde. Huug kon niet nalaten Kwak, die nu zoo op politiek gebied „woedde" te gaan bezoeken. Hij vond hem ditmaal niet met een gitaar maar wel met een boek over staathuishoudkunde, waarvan hij, zooals hij plechtig verzekerde, geen klap begreep. ï — Zie je Ugo, ik weiger pertinent te gelooven, dat alle menschen die regeeren precies weten, wat de Manchester School, Adam Smith, Colbertagestelsel, Marxisme en liberalisme is. Ik weiger dat. En Kwak zette een gedecideerd gezicht. — Kortom je gelooft niet, dat er menschen zijn, die meer weten, dan jij? Zooiets bedoel je toch, niet? — Maar Kwak schudde misprijzend zijn hoofd over zooveel lichtzinnigheid. — Nee, Ugo, nee. Mijn bescheidenheid gebiedt mij zooiets aan te nemen, maar ik geloof, dat ook iemand, die alles weet zijn weten toch naar de omstandigheden zal moeten richten, en dat is hetzelfde alsof je niets weet en van het materiaal, dat je vindt weet te maken, wat er van te maken is. Huug zuchtte. Tegen zooiets valt niet te redeneeren. De verkiezingsstrijd verscherpte zich. De Vega in Lasierra en Kwak in De Vega's huis in Lapuerta bevochten elkaar met verbittering en de andere vijf candidaten konden met den besten wil der wereld niet zoo hard schreeuwen, dat ze boven dit illustere tweetal uitkwamen. De uitslag der stemming bewees 't. Kwak werd met een groote meerderheid gekozen. Kwak zuchtte, De Vega grinnikte. Mevrouw de Vega kirde van genoegen en zei „Die braaaave Huelga, nou is hij Excellentie." Mevrouw Huelga junior zette opeens een zeer energiek gezicht en zei: — Vooruit, Querido, pak je koffers we gaan regeeren. Welke zin ditmaal beantwoord werd met: Wacht, schat, wacht, we zullen zien wat schoonpa zegt. Waarmee de voorzichtige Kwak van den beginne af zijn omgeving er aan wende, dat van nu af aan schoonpa wat te zeggen zou hebben. Alsof dat tot nu toe nog niet het geval geweest was. In tegenstelling tot De Vega zond Huelga het parlement naar huis en liet nieuwe verkiezingen uitschrijven, daarbij geholpen door Schoonpa, die nu genoeg ervaring had om de verkiezingen ten gunste van schoonzoon te doen uitvallen. Het ministerie bleef. Lindo veroorzaakte nog eenige moeite, daar hij aan den nieuwen president een brief schreef, waarin hij den nieuwen president als een verrader en een „hijo de cabrón" een zoon van een geitenbok, qualificeerde. Lindo werd naar Lasierra uitgenoodigd, zeldzaam beleefd en hartelijk door Kwak ontvangen en een kamer binnengeleid, waar Lindo tot zijn verbazing De Vega zitten zag. Blakend van activiteit keerde Lindo met een lintje voorzien naar Rio de Mayo terug. Ze bleven allen. Camorra zat in zijn kamer en geeuwde. Ah! La vida! Het leven. En Paris la maravilla. Parijs het wonder. Te doen had hij niets, hij schaakte met den gezant van Argentinië, dineerde met den gezant van Zuidstaat en dronk thee met den gezant van Noordstaat en legde voor het Parlement verklaringen af over den ongelooflijken vrede, die er rondom Martinia heerschte. Drie menschen verdwenen van het tooneel. Huug, Carmen en Pablo. Kort na de verkiezingen trouwden Huug en Carmen. Het was een eenvoudig feest, waarbij door de vrouwelijke gasten volgens de traditie gehuild werd en door de mannelijke volgens traditie gedronken. Nog dienzelfden dag stonden beiden op de stoomboot en wuifden naar de menschen op den wal. Escamillo De Vega, corpulent. forsch, met een half vroolijk half weemoedig lachje op de lippen. Senora De Vega met tranen in de oogen en Pablo, stokstijf, met een dom naar beneden hangende kaak maar een uitdrukking in de oogen, die Huug nooit eerder er in gezien had. Het laatste dat Huug zag, was deze stijve figuur, die onbeweeglijk zonder te wuiven, zonder een beweging te maken op de kade stond en het schip nastaarde, totdat het een punt aan den horizont geworden was. Carmen zag bleek maar hield zich goed. Ze wist, dat het geen scheiding voor eeuwig was. In overleg met de Vega had het jonge paar besloten „voorloopig" eens naar Europa te gaan en daar een beetje te reizen. Dan, als ze lust voelden zich ergens rustig neer te laten, konden ze nog altijd een beslissing nemen waar. — We gaan het nieuwe tegemoet, zei Carmen, haar arm door dien van Huug stekend en even met een lachje naar hem opziend. — We gaan het oude tegemoet, zei Huug glimlachend. Maar Carmen schudde het hoofd: — Van nu af aan kan voor mij alles slechts nieuw zijn. — En voor mij alles slechts mooier. En Huug legde stilletjes een eed af. dat hij zich dezen zin dagelijks voor oogen houden zou EINDE. --- Koning Leopold en Koningin Astrid Koning Leopold en Koningin Astrid in hun verlovingstijd. ---