Onderwijsbezuinigingen. Nog een en ander uit het bezuinigingsontwerp. Hieronder laten we nog een en ander v0 lgen omtrent de bezuinigingen, welke voor het Onderwijs zijn geraamd in het eroote ontwerp tot verlaging van de openbare uitgaven. Da U.L.O. De ontwikkeling van het uitgebreid lager onderwijs is over het algemeen een «er verheugend verschijnsel. De school voor uitgebreid lager onderwijs wordt meer e n meer de school voor algemeene ontwikkeling voor hen, die niet voor het hooger onderwijs bestemd zijn. In een drie- of vierjarigen cursus geeft het uitgebreid lager onderwijs aan tal van kinderen, die aan meer wetenschappelijk sreoriënteerd onderwijs geen behoefte hebben, of die daarvoor minder geschikt zijn, ee n'vorming, die hen in staat stelt om zelfstandig den weg door het leven te vinden, en die ook als grondslag voor verdere ontwikkeling volkomen bruikbaar is. Het is op zic h zelf genomen zeker wenschelijk, dat in dezen tijd kinderen, die daarvoor geschikt zijn en die niet naar hoogere burgerscholen of gymnasia overgaan, het uitgebreid lager onderwijs kunnen volgen. Echter vallen in de ontwikkeling van het uitgebreid lager onderwijs enkele verschijnselen waar te nemen, die dat onderwijs duurder maken dan noodig li en waartegen dus maatregelen moeten worden genomen. In de eerste plaats wordt verschillende malen het uitgebreid lager onderwijs verder uitgestrekt dan door zijn aard en doel wordt geboden. Zoo zijn er scholen voor uitgebreid lager onderwijs, die trachten met de hoogere burgerschool met vijfjarigen cursus te concurreer en e.d. Ten einde hieraan een einde te maken, is het gewenscht, den duur van den cursus voor uitgebreid lager onderwijs tot ten hoogste vier jaren te beperken . In het belang van het uitgebreid lager onderwijs zelf is 't voorts noodig, dat kinderen, die daarvoor niet geschikt zijn, niet tot de scholen voor uitgebreid lager onderwijs worden toegelaten. Hierbij valt in het bijzonder te denken aan de kinderen, die in een zevende c.q. achtste leerjaar van een school voor gewoon lager onderwijs de afronding van het lager onderwijs kunnen ontvangen en voor wie het uitgebreid lager onderwijs als te zwaar moet worden afgewezen. Vandaar dat de volgende bepalingen worden voorgesteld: Tot een school voor uitgebreid lager onderwijs mogen slechts worden toegelaten leerlingen, die het zesde leerjaar van een school voor gewoon lager onderwijs met goeden uitslag hebben doorloopen, en wier vorderingen en aanleg, ook naar het oordeel van den inspecteur, zoodanig zijn, dat met grond mag worden verwacht, dat zij het onderwijs der school voor uitgebreid lager onderwijs zonder bezwaar zullen kunnen volgen. Onze Minister kan in bijzondere gevallen ontheffing verleenen van den eisch, dat het zesde leerjaar moet zijn doorloopen. Wij behouden Ons voor te bepalen in welke gevallen en op welken leeftijd leerlingen de school voor uitgebreid lager onderwijs moeten verlaten. Kweekelingen met akte. Verdere belangrijke bezuiniging op de kosten van het lager onderwijs is naar het oordeel van de Regeering alleen te bereiken, hetzij door belangrijke verlaging der salarissen, hetzij door hernieuwde wijziging van de z.g. leerlingenschaal. Wanneer van een drastische salarisvermindering wordt afgezien, is dus wijziging van de leerlingenschaal niet te ontgaan. Reeds bij de tegenwoordige schaal komt het voor, dat het voor een doelmatig onderwijs in veel gevallen noodzakelijk is, dat naast den onderwijzer een kweekeling (z .g. kweekeling met akte) wordt werkzaam gesteld. Bij verdere verhooging van de leerlingenschaal zou deze noodzaak ongetwijfeld zich in nog tal van nieuwe gevallen gaan doen gevoelen en het resultaat zou dus zijn, dat op groote schaal onderwijzers door kweekelingen werden vervangen, zonder dat ten behoeve van de rechtspositie van deze laatsten ook maar iets werd gedaan. Veel meer aangewezen schijnt het daarom, het instituut van kweekeling met akte een wettelijke basis te geven; hem een bepaalde belooning te verzekeren; maar dan ook gelijktijdig te regelen in welken omvang hij geleidelijk voor den gewonen onderwijzer in de plaats zal moeten treden. Wanneer deze weg wordt ingeslagen is ook een nieuwe verhooging van de cijfers der leerlingenschaal niet noodzakelijk, maar kan met behoud van de geldende getallen, althans in hoofdzaak, het vereischte resultaat worden bereikt. De voornaamste bepalingen dienaangaande in het wetsontwerp luiden: De benoeming van de kweekelingen aan openbare scholen geschiedt door burgemeester en wethouders, na overleg met den inspecteur. Hun wordt door burgemeester en wethouders ontslag verleend; de inspecteur kan hen voor ontslag voordragen. De belooning van deze kweekelingen wordt geregeld bij algemeenen maatregel van bestuur. Over elk dienstjaar vergoedt het Rijk aan de gemeenten en aan de besturen der bijzondere scholen voor een verplichten kweekeling het bedrag der belooning. De verplichting tot benoeming van een kweekeling ontstaat telkens, wanneer aan een school in een vacature als verplicht °*u £rwijzer moet worden voorzien en een voor herplaatsing in aanmerking komend wachtgelder niet beschikbaar is. Indien het verplicht aantal onderwijzers van bijstand grooter is dan het aantal onderwijzers en kweekelingen volgens het bij deze wet gewijzigd artikel 28, wordt de Rijksvergoeding voor eerstbedoeld aantal verleend tot uiterlijk 31 December 1935. In de toelichting wordt nog medegedeeld, dat als belooning voor deze kweekelingen met akte gedacht is aan een bedrag van ƒ500.— 'sjaars voor hen, die bij hun ouders kunnen inwonen. Schoolgelden. Inzake de heffing van schoolgelden worden de volgende nieuwe bepalingen voorgesteld: Het schoolgeld bedraagt per leerling en per jaar volgens de laagste klasse van heffing ten minste ƒ 3 voor scholen voor gewoon lager onderwijs en ten minste ƒ 6 voor scholen voor uitgebreid lager onderwijs, behoudens de bepaling van het zesde lid en van artikel 65. De heffing geschiedt met inachtneming van de geldelijke draagkracht der schoolgeldplichtigen. Het bedrag voor elke soort van scholen, verschuldigd volgens de hoogste klasse van heffing, mag het gemiddeld bedrag per leerling der totale kosten van die soort niet te boven gaan. De geldelijke draagkracht kan worden bepaald zoowel aan de hand van gegevens door 's Rijks belastingdienst aan burgemeester en wethouders verstrekt, als aan de hand van feiten en omstandigheden, van gemeentewege verzameld en vastgesteld. Vervroegde pensioneering. Omtrent de 'vervroegde pensioneering merkt de Toelichting o.m. 't volgende op: Vooral bij het lager onderwijs, dat in omvang zooveel grooter is dan elke andere tak van onderwijs, teekenen zich de gevolgen van de bezuinigingsmaatregelen, die in verband met de crisis moesten worden getroffen, sterk af. Deze bezuinigingsmaatregelen hebben geleid tot het niet aanstellen van personeel en tot het ontslag van aanwezige leerkrachten. Zeer veel jeugdige personen, in het bezit van de voor het geven van lager onderwijs vereischte akte, loopen daardoor zonder betrekking rond; een groot aantal onderwijzers is op wachtgeld gesteld. Omtrent de grootte van de eerste groep zijn geen cijfers bekend. De tweede groep bestond, hoewel de herplaatsing met kracht wordt bevorderd, op 15 Maart 1935 nog uit 2764 personen. Ingedeeld naar den leeftijd kan van deze groep het volgend overzicht worden gegeven: 18 tot en met 29 jaar 947 30 tot en met 39 jaar 655 40 tot en met 49 jaar 459 50 tot en met 59 jaar 399 60 jaar en ouder 304 Het is wel zeker, dat, indien de jonge onderwijzers eerst vele jaren na het behalen van de onderwijzersakte voor het eerst voor de klasse komen te staan, zij voor het geven van onderwijs minder geschikt zullen zijn geworden. Ditzelfde geldt voor de onderwijzers op wachtgeld. Ook zij zullen, na vele jaren werkloos te zijn geweest, van hun waarde als onderwijskracht hebben ingeboet. Voor deze feiten mag men, naar de meening van de ondergeteekenden, de oogen niet sluiten. Te minder, omdat het niet waarschijnlijk is, dat anders dan door het treffen van bijzondere maatregelen binnen korten tijd verbetering in dezen toestand kan worden verwacht. Zelfs moet met de mogelijkheid van verdere toeneming van het getal wachtgelders ernstig rekening worden gehouden. Naar een oplossing van dit moeilijke vraagstuk moest worden gezocht. Bij het zoeken naar een mogelijkheid voor de plaatsing bij het onderwijs van bovenbedoelde personen moest — het is bijkans overbodig hierop de aandacht te vestigen — rekening worden gehouden met het in de huidige omstandigheden financieel mogelijke. Zonder de lasten van het heden naar de toekomst te verschuiven kan, naar de meening van de ondergeteekenden, in ieder geval een belangrijke verbetering worden verkregen, door de doorstrooming van onderwijzend personeel te bevorderen. Deze doorstrooming kan op verschillende manieren worden verkregen. Het komt den ondergeteekenden voor, dat het meest verkieslijke systeem is de pensionneering van de oudere leerkrachten en wel van hen, die den leeftijd van zestig jaar hebben bereikt. Hoewel de leeftijd voor vervroegde pensionneering uiteraard hooger of lager kan worden gesteld, verdient het om verschillende redenen de voorkeur deze grens op zestig jaar te stellen. Niet alleen zal, behoudens in uitzonderinsgevallen, een onderwijzer op dien leeftijd het bedrag aan pensioen ontvangen, dat hij anders op vijf-en-zestigjarigen leeftijd zou krijgen, bovendien mag worden aangenomen, dat dan als regel zijn lasten niet zoo groot meer zullen zijn, als op een vroegeren leeftijd. Het is dan ook gebleken, dat in onderwijzerskringen de pensionneering op zestigjarigen leeftijd vrij algemeen wordt toegejuicht. --- FEUILLETON 28 MISDAAD IN DE FIRMA. Oorspronkelijke Nederlandsche detective-roman. Door HUGO KOERTS. — Nee nee, dat nu bepaald niet, maar u begrijpt er zijn een heeleboel andere werkjes in Januari, die onder ons toezicht moeten gebeuren. Balans, inventaris, uitzoeken, wat naar het archief moet om hier meer plaats vrij te krijgen, en een heeleboel andere dingen meer. Dat deed vroeger hoofdzakelijk mijn compagnon, en nu sta ik er alleen voor, en daarom.... zooals ik al zei ik heb toch wel het re — Natuurlijk, mijnheer Crepaccio, zeker, ik begrijp u volkomen, en daarom herhaal ik, wij beloven u, dat we den moordenaar binnen een week voor u hebben. — En als je nou héél zoet bent en een mooi chèqueje geeft, krijg je er zelfs twee van oome Weger, kan Coovaert niet nalaten te mompelen. — Dat is dus wel alles, zegt Sobbel, die er meer dan genoeg van heeft. Ze nemen afscheid. Crepaccio is weer vriendelijk. Die kleine detective heeft dan toch maar angst gekregen door zijn optreden. Binnen een week zal het afgeloopen zijn. Je moet ze maar goed aanpakken, anders blijven ze hier weken rondfuiven en hij kan het betalen. Oh, hij is nog zoo dom niet. Waarachtig niet, Crepaccio krijg je er niet zoo gauw tusschen, denkt de Italiaan voldaan. Als ze beneden op de binnenplaats zijn, hooren ze nog Moehring's stem, die galmt: „Er spielt sich in die Herzen der Madel hinein, tiedeldiedeltoemtatata." Coovaert grijnst. — Best mogelijk, dat ie zich in de harten der meisjes naar binnenspeelt. Maar laat ie het nou es met het hart van die doove Spumantiflesch probeeren. — Dat was dus de conferentie, zegt Sobbel en zucht. — Laat ik er niet aan denken, anders krijg ik zin naar boven te gaan en den kerel te arresteeren wegens misbruik van de politiemacht. Als ze afscheid van Sobbel genomen hebben, slenteren ze met hun drieën naar huis toe. Het is eindelijk winter geworden en een gure wind doet hun adem bevriezen en kleurt hun ooren en wangen rood. — Laten we nog achter een groc in ons hotelletje nakletsen, stelt Elborn voor. Hij houdt van gemoedelijkheid, van gezelligheid en van scherpzinnige, heldere gesprekken al is zijn aandeel gewoonlijk het kleinste. Als ze eindelijk in de gelagkamer zitten en aan hun glazen nippen, zegt Weger: — Heeren, van Maandag af wordt het ernst. We laten nu maar eens de verdachten verdachten zijn en volgen een andere methode. — Ben je daar vanavond achtergekomen?, vraagt Elborn. — Ja en nee. Kijk, we kunnen over Crepaccio zeggen wat we willen, geheel ongelijk had de man niet ons rekenschap van ons werken te vragen. We hebben ons niets te verwijten, daar ben ik het mee eens, maar dat neemt niet weg, dat Crepaccio ons betaalt en daarom wel drommels goed het recht heeft te weten, wat hij voor zijn geld krijgt. — Een moordenaar, spot Coovaert. — Alex, spot niet. We zijn jong en onze firma is in opkomst, begrepen, één geweldige blamage en we moeten weer jaren hard werken alleen om daar te zijn, waar we voor deze Spanneraffaire waren. Elborn en Coovaert zwijgen. Weger heeft gelijk. De boss vervolgt: — Ik heb vanavond aan Crepaccio gevraagd, of hij wilde laten doorschemeren op kantoor, dat hij weet wie de moordenaar is. Nu denk eens even na, Coovaert, wat zou jij doen, als je de moordenaar was. Coovaert knijpt de oogen half dicht en volgt even met den blik den blauwen rook van zijn sigaret, die zich langzaam in de lucht oplost. — Wacht eens even. Ik heb Spanner vermoord. Om • welke reden doet niet ter zake. — Halt! Daar ben ik het niet mee eens, onderbreekt Elborn. — Heb je Spanner vermoord, bijvoorbeeld om hem te berooven, dan vlucht je, heb je het om een andere reden gedaan, om welke reden dan? Het gedrag na den moord heeft wel degelijk iets met het motief te maken. Weger knikt goedkeurend. — Goed, daar er niets op roofmoord wijst, heb ik hem dus gedood uit wraak, uit woede, in een opwelling. — Fout! Iemand, die in een opwelling zoo een misdaad begaat, moet duidelijke sporen achter laten, roept Elborn, die warm wordt voor het onderwerp. — Waarom?, wil Coovaert weten. — Omdat alleen een lang voorbereid plan, een met koelen bloede en zorgvuldig uitgevoerde misdaad de fouten tot een minimum beperkt. En fouten willen zeggen: sporen. Iemand, die dus géén plan maakt, maar in een opwelling handelt, moet fouten maken en dus sporen achter laten. — Je hebt gelijk, Elborn, maar je vergeet één ding. Wat jij zegt geldt voor negenennegentig van de honderd gevallen, maar wat als we nu eens met het honderdste geval te maken hebben? Wat, als de moordenaar in een opwelling handelde en eens.... geluk had, zegt Weger bedaard. — Verklaar je nader. Best. Niemand heeft den moordenaar naar binnen zien gaan. Sluwheid? Niet noodig. Wie heeft Spanner naar binnen zien gaan? Ook niemand. De moordenaar behoeft slechts met Spanner samen binnen te komen en voor hem geldt wat voor Spanner geldt. De moordenaar heeft geen vingerafdrukken nagelaten. Het is winter, en al was het toen niet koud, de meesten liepen toch al met handschoenen. Geslepenheid? Alweer, niet noodig. Spanner had zelf handschoenen aan, waarom dus de moordenaar niet? Zouden we het personeel nagaan wat dit punt betreft, dan zouden we hoogstwaarschijnlijk vinden, dat, buiten Zuurman en Kaarstings misschien ; een handschoenen droeg. Men heeft den moordenaar ni , hoord. M ueeft ook Spanner niet gehoord. Men heeft op de kade niets bijzonders gezien. Nou zijn wij drie detectives, maar het zou wel eens aardig zijn te weten, wat wij eigenlijk zien, als we niet bepaald aan het werk zijn. Zoo goed als niets. Hoe verbijsterend slecht het gebruik is, dat we van onze opmerkingsgave maken, blijkt, zoodra we onze kundigheden op dit gebied vergelijken met die der natuurvolken. — Old Shatterland, Winnetou enzoovoort, zegt Coovaert. — Precies, Alex, je opmerking is goed. Dat was phantasie, maar er steekt een groote dosis waarheid in. Geluk, Elborn, geluk. Eén van de honderd gevallen, maar dat wil niet zeggen, dat het nooit voorkomen kan. En nu herhaal ik, wat zal de moordenaar na den moord doen? — Wel, ik veronderstel, dat hij niet vlucht, want dan is hij er onherroepelijk bij, maar met aandacht de onderzoekingen volgt. — Precies, Alex, en als hij merkt dat men niets vindt zal hij zekerder en rustiger worden. Vanmorgen heb ik in het magazijn de opmerking laten vallen, dat we aan het einde van ons Latijn zijn. We hoeven er niet aan te twijfelen of binnen eenige dagen is dit nieuwtje gemeengoed van het heele personeel. Nu komt Crepaccio met zijn wijsheid, dat hij den moordenaar wel weet te vinden. Wat zal er gebeuren? — Duivels! Dat is gewaagd spel, Weger, nu gaat het om het leven van Crepaccio. Elborn trekt een bedenkelijk gezicht. — Precies, het gaat om het leven van Crepaccio en ook om de bewijzen tegen den moordenaar in handen te krijgen. Van Maandag af moet Crepaccio onder heel strenge bewaking staan. Zou er binnen eenige dagen niets gebeuren, dan moet die bewaking verborgener worden, om den moordenaar gelegenheid te geven tot Crepaccio door te dringen. — Uit je woorden maak ik op, dat je alleen nog maar bewijzen zoekt, en eigenlijk al weet, wien we moeten hebben. — Goed geraden, zegt Weger en perst de lippen samen. — Er zijn een paar dingen, die me in het onderzoek niet bevallen, begint Coovaert met lijzige stem, terwijl hij in gedachten slaperig voor zich uitkijkt, — en dat zijn het wapen en de alibi's. Weger kijkt zijn collega met spanning aan. — Kaarstings heeft verklaard, dat alleen hij in staat zou zijn met het wapen te zwaaien, een bewering, die ongeveer klopt, met wat jij over dien staaf vertelde, Weger. Eerste gevolgtrekking: Kaarstings heeft een alibi, en dus moet het iemand zijn van buiten de firma. Maar de misdaad wijst er op, dat het iemand van de firma zelf is. Hier ligt al een tegenspraak, die ik me niet verklaren ^an. Tweede punt: de alibi's. We hadden drie menschen die in dit opzicht verdacht waren, en als je er zuiver theoretisch Mia Steenhorst bij neemt, vier. Deze drie hebben we tot op de huid onderzocht, met het gevolg, dat we ze van de lijst schrappen kunnen. Er blijven dus menschen zonder alibi's — Ga door, Coovaert, ga door, je bent prachtig op weg, zegt Weger met spanning. — Nu vraag ik me af, wat hebben we gedaan om die alibi's eens grondig te onderzoeken? Eigenlijk niets. Elborn heeft een beetje bij Uterman rondgeloerd, ik heb met mevrouw Sten gesproken, maar waar blijven Zuurman, Broerke, Adalbert Spanner, de vrouw van Kaarstings en Crepaccio? — Bravo, Coovaert, bravo. Ga door. — Zooeven hebben we ontdekt, dat de moordenaar het onderzoek met spanning zal volgen. Wie volgt het onderzoek met de meeste spanning? Crepaccio. Wie behoefde niet door de buitendeur het magazijn in te gaan? Crepaccio. Nu kun je wel komen met de vingerafdrukken en beweren, dat Crepaccio wel geen handschoenen binnenshuis dragen zal, maar daar staat tegenover, dat de man theoretisch den heelen nacht den tijd had, die staal af te vegen en op zijn gemak na te zien, of hij sporen achtergelaten heeft. Crepaccio kan zoo een staaf niet zwaaien. Zeker, maar dat geldt voor allen, zooals we gezien hebben, met uitzondering van Kaarstings. Crepaccio heeft ons geroepen. Het zou werkelijk niet de eerste keer zijn, dat 'n misdadiger de eerste is, die naar de politie loopt. En dan, hoe kan Crepaccio zich beter op de hoogte houden van den loop van het onderzoek dan door privé-detectives, die met de politie samenwerken, in dienst te nemen? Wie is degeen, in de firma, die geld genoeg heeft om ten allen tijde spoorloos te kunnen verdwijnen? Crepaccio! Crepaccio heeft een alibi. Zijn familie. Toen Moehring alleen zijn vrouw als getuige kon opgeven, kreeg hij heele regimenten achter zich aan, maar bij Crepaccio dacht niemand er aan hem te verdenken. Iemand, die drie uur achtereen in een kamer is en er a'lleen voor een half uurtje uit gaat, wordt gewoonlijk door zijn familieleden geacht, „den heelen avond hier geweest te zijn", dat kennen we genoeg uit vorige gevallen. En tenslotte, wien zou Spanner eerder vertellen dat hij des avonds terugkomen wilde dan juist aan zijn compagnon? Weger zucht. Coovaert is scherpzinnig. Een vlot en methodisch denker. — Je bent op den goeden weg, Coovaert, zegt hij en drinkt het restje uit zijn glas. — Morgen hebben we vrij en ga ik met Mia in de stad eten. Kom mee, Coovaert, dan maak je meteen eens kennis. — Goed, en as het tijd voor me is om te verdwijnen geef je me v/el een schop onder tafel, niet? Twaalfde Hoofdstuk. Weger moge geen vat van tegenstrijdigheden zijn als Coovaert. in wien groote deugden naast verwerpelijke fouten wonen, hij is toch ook niet de ongecompliceerde robuste kerel als Elborn. Weger lijdt aan den typisch Hollandschen karaktertrek, dat hij zijn gevoelens moeilijk uiten kan. Na het gymnasium doorloopen te hebben, studeerde hij een paar semester „rechten" en trad toen in een detectivebureau in betrekking, dat later geheel in zijn handen kwam. Sedert jaren werken ze nu met hun drieën, en langzamerhand is er tusschen hen een gevoel gegroeid, dat dieper is dan pure collegialiteit. Ze kennen en waardeeren eikaars deugden en waarden, en ze accepteeren stilzwijgend eikaars fouten. Kortom, vriendschap. Ieder van hen weet zijn plaats. Elborn in een smoking is even onzinnig als Coovaert in een blauwen werkkiel en als Weger met bokshandschoenen aan. En deze vriendschap is gegroeid van het oogenblik af, dat ze, betrekkelijk jonge kerels nog, samen kleine, onbeduidende zaakjes opknapten, tot op beden, nu de WEC langzamerhand een firma begint te worden niet een naam. (Wordt vervolgd.) --- Advertentie TIJDELIJKE RECLAME :akje AJP'AMANDIITJES pudding PUDD1NGFABRIEK A. J. POLAK', GRONINGEN --- VAN HIER EN DAAR. Betoogingen te Edinburg. De deelnemers aan de jaarvergadering van de vereeniging van Katholieke Jonge Mannen te Edinburg zijn Zaterdag op het stadhuis ontvangen. Duizenden personen hebben tegen dit feit gedemonstreerd. Er werd met steenen gegooid. Een honderdtal politiebeambten moest de orde herstellen. De hoofdstraten der stad werden laat op den avond afgezet. --- DE JAPANSCHE CONCURRENTIE. Een Ainciiitaansche delegatie, bestaande uit drie gouverneurs, heeft in een audiëntie President Roosevelt gewezen op de overstrooming der Amerikaansche markt met Japansche goederen. Onze foto toont de delegatie tijdens heit bezoek te Washington. --- BINNENLAND Prinses Juliana. Heden 26 jaar. Vandaag is het 26 jaar geleden, dat heel het land verblijd werd met de geboorte van een kroonprinses. Ieder jaar weer herdenkt ons volk die groote gebeurtenis met vreugde en dankbaarheid. Het is vooral in dezen tijd een groote geruststelling te weten, dat het Huis van Oranje zulk een belangrijken factor kan blijven in onze op liefde voor vrijheid en orde opgetrokken staatsinstelling. Wij volgen ook met aandacht en genegenheid, hoe onze Prinses zich steeds meer een plaats verzekert in het publieke leven van ons vaderland en zich waarlijk één toont met Haar volk in vreugde en leed. Een schaduw ligt nog op dezen dag, omdat dit de eerste verjaardag is na het verscheiden van Haar Vader. Het leed van het jaar 1934 heeft echter de wederzijdsche liefde tusschen Vorstenhuis en Volk nog verdiept. Heden klinkt het uit volle overtuiging: God beware nog lang onze Prinses voor het Nederlandsche volk. God beware ook nog lang Haar koninklijke Moeder. VERKIEZINGEN EN REGEERINGSBELEID. Lessen en conclusies. In een beschouwing over den totalen verkiezingsuitslag zegt de „Volkskrant" o.m.: Nu de volledige balans van het volksoordeel kan worden opgemaakt, zullen maar zeer weinigen van oordeel zijn, dat het huidige regeeringsbeleid daarin een votum van vertrouwen kan begroeten. Ook niet, vooral niet zou men haast zeggen, in het ongebroken vertrouvren aan de Staatspartij betoond. Want deze heeft zich allerminst vereenzelvigd met de economische politiek van het kabinet, al zijn er oogenblikken geweest dat zij stevigtr had kunnen optreden. In de naaste toekomst zal moeten blijken — want er mag niet lang meer worden gewacht — of partijen en kabinet bereid zijn, uit den stembusuitslag lessen en conclusies te trekken. Het ordeningsvraagstuk, door den minister-president wat al te zeer verbagateld, in een bepaalden kring zelft beschamperd, kan reeds op een krachtige meerderheid rekenen. Maar tot leniging van den dadelijken nood — de ordening kan eerst op den duur effect hebben en er kan niet worden gewacht tot de ordening te laat zou komen — is nog iets anders noodig. Aan de werkloosheid en de koopkracht moet onverwijld en ernstig niet aandacht worden gewijd zooals het parlementair en weinigzeggend heet, maar die beide zaken moeten in het middelpunt van de belangstelling en de werkzaamheid van het kabinet staan. Daaraan zal men kunnen ervaren of het kabinet nog levensvatbaarheid bezit en waard is op de been te worden gehouden. Het gaat niet om minister Deckers, zooals de S.D.A.P. in een politiek slecht geïnspireerd oogenblik heeft beweerd, het gaat om gansch andere dingen. EEN TEGENSPRAAK. Die niet veel indruk maakt. Het Dagelijksch Bestuur van het Verbond voor Nationaal Herstel deelt in verband met in de dagbladen verschenen berichten mee, dat er geen verkiezingsafspraak noch gentlemana agreement met eenigerlei partij of beweging door het Verbond is gesloten, noch wordt overwogen om zich aan eenigerlei partij of beweging te binden. Bij deze tegenspraak zij aangeteekend, dat bedoelde berichten en beschouwingen berustten op artikelen, in het orgaan van het Verbond zelve verschenen, alsmede op uitlatingen van het Kamerlid van het Verbond in een verkiezingsvergadering te Utrecht. Deze tegenspraak wekt dan ook sterk den indruk, dat er in het Verbond omtrent de bedoelde aangelegenheden nogal verschil van meening bestaat. Tweede Kamer 7 Mei bijeen. De Tweede Kamer is bijeengeroepen tegen Dinsdag 7 Mei te een uur. De voorzitter zal voorstellen het wetsontwerp ter verlaging van de openbare uitgaven te verzenden naar een commissie van voorbereiding. Voorts zal aan de orde worden gesteld de behandeling van het voorstel van den heer Aalberse tot wijziging van het Reglement van Orde der Kamer. ---