Een andere zijde van den oorlog in Scandinavië. De strijd om het hout. Van verschillende zijden is de strijd in Scandinavië uiteengezet als een strijd in jiet kader van den economischen oorlog. Mie oogen waren gericht op het belangrijke Jwneedsche erts, dat vanuit Narvik werd verscheept, en daarbij verloor men een $ndere zeer voorname grondstof uit het Oog: het hout. En dit is vooral voornaam, tóndat de geallieerden juist hieraan gebrek jïebtoen. Duitschland heeft geen gebrek aan hout, Hank zij een systematischen roofbouw op gi Slovaaksche wouden en den enormen voer uit de landen rond de Baltische Zee. Engeland moet ongeveer negentig procent --*■ zijn benoodigd hout uit het buitenland een. Als men nagaat, uit welke landdt hout in 1938 kwam, verkrijgt men , „ volgende tabel: . de Britsche Koloniën ï landen, waarmede Engeland nog handel kan drijven > èlweden, Finland, Baltische aten, Polen en Duitschland - Sovjet-Rusland 22 procent 19 procent 46 procent 13 procent Wanneer men het jaar 1938 dus als basis iefeent, kan Engeland nu nog 41 procent Uitrekken. Het hout uit de Baltische landen kan niet meer door de Duitsche blokkade de Baltische Zee vertrekken. Nu zorgt de Engelsche houtcontrole er wel voor, dat er niet noodeloos hout wordt verspild en ést er zooveel mogelijk gespaard wordt, maar van een feitelijke besparing is niet ■ypei sprake, daar de oorlogstoestand met JÉWh brengt, dat er meer hout gebruikt moet «tooiden. Wat de oorlog voor den Engelschen houtaanvoer beteekent kan men nagaan aan hand van de gegevens uit den vorigen wereldoorlog. In 1913 werd door Engeland lij millioen ton aan hout ingevoerd, in J91T daarentegen nog slechts 3 millioen i. Deze groote daling werd wel eenigszins gecompenseerd doordat Engeland zijn houtreserves ging gebruiken. Een derde gedeelte van de wouden in Engeland werd omgekapt. Na den oorlog werden deze gebieden weliswaar weer beplant, maar de boomen zijn nu nog te jong. Sommige boomsoorten moeten veertig jaar oud zijn, alvorens zij geschikt zijn om gekapt te worden, maar de meeste boomsoorten hebben een nog langeren tijd noodig. De houtreserves in Engeland zijn dus van veel minder belang dan in 1914. Zij zouden slechts voldoende zijn voor de behoeften van enkele jaren. Het is dus niet zonder reden dat Engeland krachtige pogingen in het werk stelt om den houtinvoer uit andere landen te vergrooten. Op de eerste plaats komt Canada, dat in 1938 twintig procent van den Engelschen houtimport voor zijn rekening nam. Ook de Vereenigde Staten zijn gaarne bereid om aan Engeland hout te verkoopen, maar terwille van de deviezenbesparing zal Engeland zich toch het eerst tot de andere deelen van het British Empire wenden. De Engelsche autoriteiten hebben zeer oneconomisch gehandeld door geen houtvoorraden op te slaan. In de eerste negen maanden van 1939 was de-Engelsche houtinvoer maar iets geringer dan in dezelfde periode van 1938. Toen deed de Duitsche blokkade zich gevoelen. In de eerste vier maanden van den oorlog werd door Engeland voor 10 millioen pond sterling hout ingevoerd, terwijl Engeland in dezelfde periode van het jaar 1938 voor 16,5 millioen pond sterling aan hout had ingevoerd. Hier komt nog bij, dat 't Canadeesche hout niet goed geschikt is om voor mijnschachten gebruikt te worden, zoodat Duitschland van de houtblokkade uit de Baltische landen een daling van de Engelsche steenkoolproductie verwacht. Men begrijpt nu echter het groote belang van het Derde Rijk om den uitvoer van hout uit de Scandinavische Staten naar Engeland te verhinderen, en het belang van Engeland om in het bezit te komen van de rijke wouden van Scandinavië. --- BUITENLAND GRENSACCOORD TUSSCHEN RUSLAND EN ROEMENIë? Troepen zouden wederzijds 10 K.M. worden teruggetrokken. Rusland en Roemenië zouden een *acoard hebben gesloten, op grond waarraai de Russische en Roemeensche troepen, welke aan beide zijden van de Dnjester liggen, tot tien kilometer achter deze grens zouden worden teruggetrokken. Dit bericht is afkomstig van de „Popoio gi Roma", dait het volgende telegram uit Boekarest publiceert: „Uit bevoegde bron wordt vernomen, dat Bukliand en Roemenië een accoord hebben gesloten, op grond waarvan hun strijdmachten tot 10 K.M. achter de grens zoufien worden teruggetrokken". Toezicht op vreemdelingen in Mexico. De Mexicaansche minister van binnenïandsche zaken, Ignacio Garcia Tellez, neeft aangekondigd, dat hij een onderzoek heeft gelast naar het optreden van communisten en nationaal-socialisten in Mexico «A dat elkeen, die zich op onwettige wijze in het land ophoudt, zal worden uitgewezen, «ngeacht wat zijn politieke gezindheid of Rationaliteit is. ZWITSERLAND ZAL ZICH TOT HET UITERSTE VERDEDIGEN. In geval van agressie. De Zwitsersche bondsraad heeft gistermorgen een langdurig onderhoud gehad met generaal Guisan en officieren van den generalen staf, waarbij de internationale toestand en de recente gebeurtenissen nauwgezet werden bestudeerd. Na de besprekingen werd een officieel communiqué uitgegeven, waarin o.m. wordt gezegd, dat ingeval van een agressie tegen Zwitserland bevel zal worden gegeven tot „oorlogsmobilisatie tengevolge van agressie." Na te hebben bevestigd, dat het land zich tot het uiterste zal verdedigen en zich met alle middelen tegen een aanvaller zal verzetten, besluit het communiqué met een beroep te doen op de bevolking om kalm te blijven in geval van mobilisatie en om te gehoorzamen aan de bevelen der autoriteiten. De verlieslijst van de „Thistle". De gisteren door de Britsche admiraliteit gepubliceerde verlieslijst van de duikboot „Thistle", waarvan het verlies is gemeld, bevat de namen van vijf officieren en 48 minderen. TURKSCH OUD-MINISTER GEARRESTEERD. Maatregelen tegen den binnenlandschen vijand in voorbereiding. De vroegere Turksche afgevaardigde en minister voor economische zaken, Sirri Beliogloe, is gisteren gearresteerd onder beschuldiging van het in omloop brengen door middel van de post van anonieme brieven, waarin bittere critiek werd uitgeoefend op de politiek der Turksche regeering, vooral op het sluiten van het pact tot wederzij dschen bijstand met GrootBrittannië en Frankrijk. De anonieme brieven werden o.m. gezonden naar hooggeplaatste persoonlijkheden en Turksche legerleiders. Beliogloe zal voor een militair gerechtshof verschijnen. De dagbladen melden, dat Beliogloe de laatste jaren veelvuldige bezoeken heeft gebracht aan Duitschland en de U.S.S.R. Binnenkort zal de Turksche regeering bij de nationale vergadering een wetsontwerp indienen ter beveiliging van de „nationale veiligheid van binnen". Militaire gerechtshoven zullen worden ingericht bij het hoof dkwartier van ieder legercorps voor de behandeling van processen tegen verdachten, welke beschuldigd worden van spionnage, opzettelijke verspreiding van valsche berichten ten nadeele van het land, verspreiding van onwaar nieuws betreffende de landsverdediging of openbaar maken van militaire geheimen. Zij, die schuldig bevonden worden, zullen bloot staan aan strenge straffen, waarvan geen beroep mogelijk is. HET ALGEMEEN PROGRAM VAN DE „AS". o Duitsch-Italiaansche uitwisseling van militaire commissies. Stefani meldt uit Rome: Tusschen Italië en Duitschland worden militaire commissies, bestaande uit militaire deskundigen en technici der verschillende wapens uitgewisseld. Eenige dezer commissies zijn reeds te Rome aangekomen. Dit bezoek maakt deel uit van een algemeen program, dat verwezenlijkt wordt sedert 1938 en waarvan het doel is eén voortdurend contact te onderhouden tusschen de gewapende macht van beide landen. Te Londen wordt uit betrouwbare bron vernomen, dat de Britsche zaakgelastigde te Rome, sir Noel Charles, een dezer dagen aan het Italiaansche ministerie van Buitenlandsche Zaken den wensch heeft te kennen gegeven, dat Italië zijn positie als non-belligerent zou verduidelijken. Het gerucht gaat, dat deze démarche gepaard ging met de overhandiging van een memorandum. Aldus meldt United Press aan haar bladen. Italië heeft geen nieuwe lichtingen opgeroepen. In een te Rome gepubliceerde communiqué wordt het bericht, volgens hetwelk vier nieuwe lichtingen onder de wapenen zouden zijn geroepen, tegengesproken. Het betreft slechts enkele groepen, die na herkeuring geschikt voor den dienst zijn bevonden. Het communiqué spreekt voorts het bericht tegen, dat Bari tot militair gebied zou zijn verklaard. GROOTE BETEEKENIS VAN EEN KLEIN EILAND. — o Amerikaansche marine wenscht nog steeds vlootbasis op Guam. Ondanks den tegenstand van het Huis van Afgevaardigden en de Senaatscoirumissie voor de credieten, heeft het Amerikaansche departement van marine zich nogmaals uitgesproken voor het vestigen van een sterke vloot- en vliegtuigbaris op Guam, het kleine Amerikaansche eiland op 1500 mijl van Tokio. De Japansche marine •heeft indertijd reeds verklaard, dat het plan een onvriendschappelijk gebaar vormt jegens een moreele bedreiging van Japan. Het departement van marine handhaaft evenwel zijn standpunt, dat een belangrijke basis op Guam iedere kans op een aanval zou wegnemen en ertoe bij zou dragen om den politieken toestand in het Verre Oosten te stabiliseeren. FINSCHE GEVANGENEN IN VRIJHEID GESTELD. Eerste groep in Finland teruggekeerd. Het eerste contingent Finsche krijgsgevangenen, bestaande uit 107 man, is uit Rusland in Finland aangekomen. De mannen zullen eenigen tijd in quarantaine blijven voor zij naar huis terug kunnen keeren. Er is nog geen enkel cijfer gepubliceerd met betrekking tot het totale aantal krijgsgevangenen dat zal worden uitgewisseld. In elk geval zal de uitwisseling verscheidene weken duren. Het testament van Kardinaal Verdier. Door Mgr. Beaussart, Vicaris Capitularis van het Aartsbisdom Parijs, is overgegaan tot de opening van het testament van Kardinaal Verdier. Het testament luidt aldus: „Ik verklaar dat ik sterf in het H. Geloof, in een oneindige erkentelijkheid voor alle genaden, die God mij gegeven heeft! Ik dank de Congregatie van Saint Sulpice, waaraan ik alles verplicht ben, wat ik nu ben. Ik vraag haar om vergeving, dat ik niet al mijn tijd en geheel mijn leven voor haar heb kunnen besteden. Ik dank het dierbare bisdom Parijs, zijn voortreffelijke geestelijkheid, zijn zoo sympathieke geloovigen. Als God, wat ik verhoop, mij barmhartig is, dan zal ik veel bidden voor dit dierbare diocees, waaraan ik mij geheel heb gegeven. Ik geef mij over aan mijn Moeder de H. Kerk, die mij met weldaden overstelpt heeft, aan de H. Maagd, wier kind ik was, aan God, die zoo goed voor mij is geweest. Ik vraag vergiffenis voor al mijn fouten en gebreken. Moge God mij zijn barmhartigheid bewijzen en moge Hij Zijn Wil volbrengen; Zijn Rijk kome". Dit testament werd door Kardinaal Verdier onderteekend op 1 Juli 1934. DUITSCH LEGERBERICHT GEWAAGT VAN BRITSCHEN AANVAL OP NARVIK. Twee Noorsche torpedobooten overvallen. Het opperbevel van de Duitsche weermacht maakte gistermorgen bekend: In de zone van Narvik probeerden zwakke Engelsche strijdkrachten op den 17en April voor de eerste maal te landen in de Herjangsfjord in de omgeving van Elvegardsmoen. De poging werd door de aldaar staande Duitsche troepen verijdeld. Een op 17 April onernomen Britsche luchtaanval tegen Drontheim bleef door het tijdig optreden van het Duitsche luchtdoelgeschut zonder succes. In de zone van Bergen is de dag rustig verloopen. Stavanger werd in de ochtenduren van 17 April door Britsche kruisers van grooten afstand beschoten. Vier van onze eigen vliegtuigen werden door bomscherven beschaigd. Duitsche gevechtsvliegtuigen deden daarop een aanval op dê marine-eenheden, die aan den aanval hadden deelgenomen en op verder Noordelijk liggende schepen. Een kruiser kreeg, zooals reeds gemeld, een voltreffer van het zwaarste kaliber en zonk terstond. Verder werden in totaal vier voltreffers van zwaar en van het zwaarste kaliber op lichte en zware kruisers gemikt. Ook een torpedojager ontving een voltreffer van zwaar kaliber. Deze kruisers zijn o.a. schepen van de Suffolk- en Londenklasse. Waargenomen werd, dat een schip kwam stil te liggen, dat een ander slagzij maakte, dat vernielingen aan boord werden aangericht en dat zich olievlekken op het water vertoonden. Boven Stavangef werden twee Britsche vliegtuigen neergeschoten. De strijd tegen de Noren. In de zone van Oslo maakten de Duitsche troepen op alle punten aanzienlijke vorderingen en bereikten zij overal de voor dien dag gestelde doeleinden. De opmarsch van de geveehstafdeeling bij Kongsvinger in Noordelijke richting duurt voort. Duitsche vliegtuigen overvielen twee Noorsche torpedobooten in de streek ten Noordoosten van Arendal. Een dezer schepen werd zwaar getroffen, op strand gezet en door de bemanning ijlings verlaten. De andere werd achtervolgd. De voortgezette verkenningsvluchten van het Duitsche luchtwapen boven het centrale en Noordelijke deel van de Noordzee leverden nieuwe belangrijke resultaten op over de positie en de bewegingen van de vijandelijke zeestrijdkrachten. De jacht op onderzeeërs in het Skagerrak en het Kattegat werd voortgezet. Tevens werd in versterkte mate voortgegaan met de stelselmatige verzorg'ng van de Noorsche havens ondanks de zeer moeilijke weersgesteldheid. De zeeslag in de fjord bij Narvik. Het opperbevel der Duitsche weermacht heeft thans een communiqué uitgegeven, waarin een uitvoerig relaas wordt gegeven van den strijd, die geleverd is dooar de Duitsche torpedobootjagers bij Narvik. Omtrent den slag van 13 April wordt medegedeeld, da de Engelsche strijdkrachten verre in de meerdètheid waren en dat Duitsche schepen den strijd hebben volgehouden tot zij al hun munitie hadden verschoten en den vijand zeer zware verliezen hadden toegebracht. „Zij hebben als Duitsche soldaten de eer van de Duitsche marine en de roemrijke traditie van het torpedobootwapen in de hoogste mate hooggehouden. De Duitsche weermacht ziet naar hen met voldoening. Het Duitsche volk kan trotsch zijn op zijn zonen. Narvik en zijn omgeving zijn in Duitsche handen." --- FEUILLETON OOSTWAARTS IN EDEN Door DAVID GARTH. Vertaald door Afr. M. A. Kwitser. Zijn diepe stem klonk vandaag zakelijk. Hij was een geheel andere persoonlijkheid dan de minzame archeoloog van gisteren. Zijn lichte oogen leken kouder en zijn houding was meer kort aangebonden. „Je zult stellig veel te weten kunnen komen_ Dat is uitstekend. Tusschen twee haakjes, er is je gevraagd om*het noodige uit te vorschen omtrent den Amerikaan, Randall. Heb je dat gedaan?" Randall! Van dien kon hij alleen gehoord hebben via mevrouw Netcher, of mogelijkerwijze van Wilentz. Mevrouw Netcher moest het hem hebben verteld. „Randall?", herhaalde zij. „Hij is enkel een Amerikaan, die hier rondreist. „Op hetzelfde oogenblik besefte ze, dat dit niet voldoende was en vervolgde haastig, onder zijn strakke blik: „hij onderneemt een ontdekkingsreis in de buurt van Basra." „Ontdekkingsreis in de buurt van Basra", herhaalde Altair. „Weet je dat zeker?" Natuurlijk wist ze dat zeker. De hemel zij dank, Randall bevond zich reeds buiten het bereik van dezen man. Ineens dacht ze aan de kaart in haar taschje. Daarmede kon ze niet alleen Altairs wantrouwen ten aanzien van Jim Randall ontzenuwen, maar tevens zijn vertrouwen winnen. Ze moest zijn vertrouwen zien te winnen. „Ik heb hier een kaart van de streek, waar hij naar toe is gegaan", zei ze bedaard en haalde die uit haar taschje. „Die kaart heeft hij zelf gemaakt en aan mij gegeven." Altair nam de kaart Hij ontvouwde die en bekeek ze zonder een spier te vertrekken, „Dat is interessant", zei hij langzaam. „Heel interessant." Hij vouwde de kaart weer op en ze stak al de hand uit om haar weer aan te nemen, toen hij die tot haar verbazing in zijn binnenzak stopte. Het was bijna of hij haar de kaart had afgepakt. En onmiddellijk begon ze ongerust te worden. Waarom wist ze zelf niet, maar ze verlangde vurig, die kaart terug te hebben. Die was van haar. Jim Randall had ze haar gegeven. „Mag ik ze terug?", verzocht ze. „Later." Zijn gezicht was onbewogen. „Goed gedaan, Florian." Wat was daaraan voor goeds? Waarom was hij er zoo mee ingenomen? „Verder", zei Altair brusk en zette zich achter zijn bureau. „Er is heel wat voor je te doen, Florian. Zooals je weet, doe ik zaken met iedereen. Met iedere regeering, onverschillig welke. Dat inzake inlichtingen. Maar er is meer werk voor een spion." Hij stak een sigaret op. Ze zat daar vol spanning en deed haar best om geen stijven indruk te maken, om natuurlijk te spreken en om Beacon HUI en al de rest te vergeten. Ze hoopte maar, dat ze niets behoefde te zeggen voordat ze wist, waar ze aan toe was. Altair blies een rookwolk uit. „Het werk van een spion in vredestijd omvat méér dan alleen inlichtingen, Florian. Het is in vredestijd dat de volkeren zich moeten voorbereiden, organiseeren, streven naar macht. Een spion moet in vredestijd de basis leggen voor sabotage, voor propaganda, voor bronnen van inlichtingen, voor gewapende hulp. Het Nabije Oosten — dat heeft strategische waarde, het is de toegangspoort van Indië, het is de wig tusschen Afrika en Azië_ Het bezit havens aan de Middellandsche Zee, het omvat het Suez kanaal, het is een gewichtig punt. Op dit oogenblik woedt er een strijd om de macht in het Nabije Oosten en wij worden gefinancierd om die te helpen beslechten. Dat is onze groote taak." Hij sprak zoo onbewogen alsof het over koopwaar ging. Met een handgebaar besloot hij zijn korte beschouwing en glimlachte, een werkelijk tevreden glimlach. „Dat geheim, dat juist met de Postzak is binnengekomen — dat heb jij helpen buit maken, nietwaar, Florian? Wat zullen de naties daarom vechten!" Hij sloeg met de vlakke hand op zijn bureau. Nu wist Faith, waaraan ze zich te houden had! Ze moest met dezen man kampen om de groote inzet. Hij bezat wat ze moest zien te krijgen — zoo gauw mogelijk, voordat hij het verkocht. En nu keek hij haar aan, op het punt te vertellen, waarvoor hij Sandra Florian noodig had. „Ik heb meteen een groote opdracht voor je, Florian. Maar ik moet je eerst enkele dingen vragen." Vragen? Het meisje drukte de nagels in de handpalmen om zich niet te verraden. Wat voor vragen? Altair drukte op een knop aan zijn bureau en keek van het dooven van zijn sigaret op toen er een man binnentrad. Het was de man, die ze aan de lessenaar in het voorvertrek had zien zitten, een magere man met een zwarte kuif. Altair sprak tot hem als een directeur tot zijn privé secretaris. „Bultis, geef me de map over Florian." HOOFDSTUK XIII. Vragen! Een map met inlichtingen over Sandra Florian. Daar was Faith al bang voor geweest en terwijl ze erop wachtte, dat de man, Bultis, met de map zou terugkomen, steeg haar angst en haar brein werkte haastig. Ze moest snel denken, moest iets bedenken dat dezen ijzigen huurling zou beletten om al te diep in Sandra Florians verleden te delven. Tot dusverre was het geluk haar gunstig geweest. Ze viel in zijn smaak, dat voelde ze instinctief. Hij stelde geen vragen omdat hij haar wantrouwde; hij wilde enkel een duidelijk beeld van haar vormen. Bultis kwam terug. Hij legde een blauwe map op Altair's bureau en vertrok. De groote man schoof dichter aan 'zijn bureau, opende de map en bladerde erin. Blijkbaar bevonden zich in die blauwe map de gegevens over het geheele personeel. Ze moest iets doen, iets zeggen. Onverschillig wat, om zijn aandacht af te leiden van die blauwe map. Ineens viel haar het bruine, Arabische heerschap in, dat in Marseille aan boord was gekomen, op de terugreis uit Engeland. Hij reisde met een adjudant en een lijfwacht en twee bedienden en hij had zichtbaar behagen geschept in haar conversatie. Hoe heette hij ook weer? Saudi ibn Hassan? Ze greep dat aan. (Wordt vervolgt},) --- Advertentie RHEUMATIEK? n ^^-bad -werkt heilzaam! Per pak van 1 Kg.: 20 ct. - Per pak van 3 Kg.: 45 ct. --- Advertentie Oversp iu -« ---